'Prawie całą jesień 2005 roku, z krótkimi przerwami, spędziłem w Berlinie. Właśnie w tym czasie, gdzieś pod koniec września, po raz pierwszy zwrócił się do mnie nieznany mi wcześniej krytyk literacki i dziennikarz Egon Alt' - tak zaczyna się nowa, napisana 'zamiast powieści' książka Jurija Andruchowycza. 'Tajemnica' to wywiad rzeka (i ""porzućcie wszelką nadzieję, ci, którzy wchodzicie""). Prowadzi go tajemniczy Egon Alt - dziennikarz i przewodnik, który wiedzie poetę przez kręgi przeszłości. Rozmowy trwają siedem dni. Mają zostać opublikowane po śmierci Andruchowycza, lecz pojawia się pewna niespodziewana okoliczność Czy niemiecki rozmówca w ogóle istniał? A jeśli tak, to może wcale nie umarł? Dlaczego nie można znaleźć jego grobu? Kim był lub jest? Szpiegiem? Demonem? Choć to wszystko sekret, usłyszymy przejmujący dialog o stawaniu się i byciu poetą, ojcem, patriarchą Bu-Ba-Bu i wielu ważnych sprawach. Te historie układają się w przewrotny bildungsroman. W siedem dni można stworzyć świat, można też wypić sporo alkoholu, zanurzyć się w dymie i mgle, w Berlinie i przeszłości, pogadać... O tej całej Tajemnicy. ""Nie przepadam za wywiadami, szczególnie tymi z gatunku `rzeka`. Zazwyczaj z racji mało rozgarniętego lub nadgorliwego pytającego są nudne, albo z racji narcystycznych skłonności odpytywanego dowiadujemy się jedynie, jaki ten jest wysoki i przystojny. Andruchowycz wybrnął z tej sytuacji - znalazł, a właściwie został odnaleziony przez rozmówcę doskonałego. Nierealny Egon Alt nie popisuje się, nie usiłuje za wszelką cenę zagadać bohatera, ale przede wszystkim słucha, co ten ma do powiedzenia. Andruchowycz opowiada - choć jak na narcyza przystało - głównie o sobie, to robi to jak nikt inny, snuje piękne i ważne historie - o dziewczynach, poezji, muzyce oraz o wątpliwych urokach pobytu w wojsku. A w tle Berlin i `wesołe papieroski`."" Bartosz Waglewski / Fisz 'Andruchowycz nie czeka w 'Tajemnicy' na przyszłego rozmówcę i jakiś wywiad-rzekę. Pisarz, poeta i eseista ukraiński wykonuje mistrzowskie, bo wyprzedzające, powieściowe pchnięcie i sam staje się rozmówcą i rozmową, równocześnie jest źródłem pytań, gwałtownym nurtem wspomnieniowych obrazów i rozumiejącym ujściem opowieści. Można 'Tajemnicę' czytać jako wiarygodną autobiograficzną odsłonę w formie opowieści o ZSRR i Ukrainie, Europie i świecie lat 60.,70., 90., dzieciństwie, służbie wojskowej, utracie dziewictwa, narodzinach poety. Ale nie dajmy się zwieść, tu 'chodzi o panowanie nad światem', tu chodzi o zwycięstwo spotykających się po raz pierwszy słów. I dlatego autor 'Moscoviady' i 'Perwersji' przekracza rzekę tradycyjnej powieści. Brawurowa i odkrywcza książka. Nie mam pytań.' Roman Kurkiewicz
Do Polski nowe zainteresowanie Durkheimem dopiero dociera. Masowa publiczność socjologiczna jest na ten prąd mało przygotowana, dlatego że Durkheim jest w Polsce socjologiem w istocie mało znanym.
Monografia Stevena Lukesa jest uważana za najlepszą książkę o Durkheimie, za dzieło podstawowe, referencyjne. Na Lukesa powołują się wszyscy, którzy o nim piszą.
Książka zawiera gruntowną analizę socjologii Durkheima, powiązaną z jego biografią, ale co ważniejsze – z szerszym kontekstem intelektualnym, kulturowym i społecznym. Na podkreślenie, co jest istotne w tego typu wydawnictwach, zasługuje fakt, że książka napisana jest niezwykle jasno: językiem, który rzadko dziś spotka się w pracach z dziedziny teorii socjologicznych.
Wydana w Polsce książka Lukesa przybliża czytelnikowi postać wielkiego, ale tak naprawdę mało znanego u nas myśliciela.
Kalikst I był niewolnikiem, Pius IX szlachcicem, Pius XII arystokratą, a jego następca Jan XXIII, wychował się na wsi. Wielu papieży w chwili wyboru nie miało żadnych święceń. Pochodzili z Włoch, Grecji, Syrii, Hiszpanii, Francji, Niemiec i Holandii. Tylko jeden był Anglikiem, jeden Polakiem. Grono następców świętego Piotra, których pontyfikaty uznajemy za ważne, obejmuje przeszło dwustu sześćdziesięciu papieży. Brali oni udział w największych dramatach dwutysiącletniej historii świata zachodniego, a w niektórych wydarzeniach odegrali kluczowe role.Autor pisze zarówno o zaletach, jak i przywarach bohaterów książki. Przedstawiając fakty, zręcznie pokazuje, jak instytucja papiestwa stopniowo dochodziła do swego obecnego kształtu, i obala mity narosłe wokół jej historii.
Publikacja oparta na materiałach rękopisów z archiwów wileńskich (Litewskiego Archiwum Historycznego, Archiwum Litewskiej Akademii Nauk) oraz drukowanych materiałach źródłowych. Zasadniczą jej część stanowią biogramy księży-nauczycieli religii rzymskokatolickiej w szkołach średnich kresów północno-wschodnich Rzeczypospolitej w okresie między powstaniem listopadowym i styczniowym. Poprzedzone obszernym wstępem, biogramy te wpisane zostały w dzieje stosunków kulturalnych polsko-rosyjskich oraz obraz szkolnictwa i życia codziennego szkoły na ziemiach pod zaborem rosyjskim.
Wyznania z przeżyć wewnętrznych Rozalii Celakówny, to starannie opracowane, opatrzone licznymi przypisami listy mistyczki do spowiednika, ks. Kazimierza Dobrzyckiego oraz notatki spisywane na jego polecenie (od 1937 r. do jej śmierci w 1944 r.).
Dowiadujemy się z nich o niemal codziennych przeżyciach duchowych Rozalii, o wizjach i słowach nadprzyrodzonych, a także o jej sprawach powszednich i pełnej poświęcenia pracy w szpitalu.
Ks. Dobrzycki, będąc przekonanym o wielkiej wadze objawień, których doświadczyła jego penitentka, o jej nieprzeciętnej świętości i pokorze, nakazał Rozalii spisywanie notatek dotyczących jej przeżyć i pieczołowicie gromadził wszystkie listy od niej otrzymane.
Dla Rozalii pisanie było wielką udręką - sprawiało jej ból mówienie o tym, co niewyrażalne - jednak w swej pokorze i uległości okazała posłuszeństwo kapłanowi, przed którym, jako jedynym, otworzyła swoje serce. Dzięki temu i my możemy dziś poznać ten przepiękny cud Bożej miłości - kobietę, która nie myśląc o sobie, bez reszty oddała sie służbie bliźnim. Ona, obdarzona niezwykłym darem mistycznych zaślubin z Bogiem, zajaśnieje swoją świętością i obudzi w naszych sercach żar Bożej miłości, wskazując na gorejące miłością Najświętsze Serce Jezusa Króla.
Między sierpem i młotem - trzecia część trylogii Wurmbrandów na temat prześladowań ich rodziny w opanowanej przez komunistów Rumunii - to niezwykła historia narodzin wiary i jej dojrzewania w życiu chłopca, któremu odebrano wszystko. Gdy miał dziewięć lat, aresztowano mu ojca, w dwa lata później matkę.
Jednak te bolesne doświadczenia nie zamieniły go w cynicznego młodzieńca, lecz przybliżyły do Chrystusa, w którym odnalazł sens i cel życia.
Misjonarka z Australii
Dziewczyna z bogatego domu w Pakistanie
Nastolatka z Bhutanu
Przemytniczka ze Związku Radzieckiego
Żona pastora z Rumunii
Więźniarka z Chin
Matka z Indonezji
Uciekinierka z Wietnamu
Co je łączy?
Wiara, cierpienie, miłość...
Jest to przejmująca relacja o odwadze, niezłomnej wierze i niewiarygodnej wytrwałości; to historia Kościoła podziemnego, stanowiąca odzwierciedlenie walki, która nadal toczy się w wielu krajach świata.
Żona Richarda Wurmbranda, autora książki Torturowani z powodu Chrystusa, opowiada o ich wspólnym życiu, służbie i cierpieniu dla Ewangelii.
Jest to historia kobiety, której postawa stanowi odzwierciedlenie słów z Księgi Izajasza 30,15: w ciszy i ufności leży wasza siła.
Jej łagodnego ducha i kochającego serca nie były w stanie złamać rozłąka z mężem i synem, więzienny rygor ani niewolnicza praca.
Niniejsza monografia autorstwa Elio Guerriero, długoletniego przyjaciela i współpracownika wielkiego teologa, jest pierwszą i jedyną, jaka dotąd powstała. Przedstawia ona czytelnikowi życie Batlhasara w ścisłym powiązaniu z jego bogatą twórczością.
Książka ta została zaprezentowana we Włoszech jako "pierwsza biografia Teologa piękna", i w krótkim czasie rozkupiona.
Per was Drawing All The Way Following Chopin's Footsteps - from Żelazowa Wola and Warszawa to Nohant and paris via Valldemosa...
The Drawings and Painted ArtWork from these Journeys formed and Created the Diaporama - Animation "Romanza - Hommage A Chopin" and now - as a Tribute to Chopin's 200th Anniversary this Printed Album...
Piękna, barwna reminiscencja życia wsi sprzed ponad pół wieku!
„Obrazki ze wsi Konopne” są pamiętnikiem młodego człowieka, zawierającym sfabularyzowany opis życia w małej wsi na Ziemi Hrubieszowskiej. Mieszkali w niej ludzie prości, pracowici, słuchający „z otwartymi ustami” jakichkolwiek wieści ze świata, ale posiadający swoją wiedzę na temat otaczających ich zjawisk i spraw. Każde lokalne wydarzenie było najpierw przeżywane, a następnie przez wiele wieczorów komentowane po chatach i przy płotach.
A było w tamtych czasach wydarzeń bez liku: wizyty mini cyrków objazdowych na przemian z Cyganami, wiejskie zabawy przy naftowych lampach, zaręczyny, wesela, występy przyszkolnego kółka teatralnego, niespodziewane przyjazdy objazdowego kina, budowa świetlicy, wreszcie elektryfikacja wsi i pierwszy wspólny telewizor…
Książka jest próbą ukazania aktualności nauczania Stefana Wyszyńskiego i zainteresowania jego przesłaniem w trudnych dla Polaków czasach. Zawiera opis wydarzeń po śmierci Prymasa Tysiąclecia, związanych z Jego posługą zwłaszcza w Warszawie i archidiecezji warszawskiej. Przybliża te wartości, które winniśmy pielęgnować, aby przekazać je kolejnym pokoleniom rodaków.
Jest to relacja z czterech lat, które spędziłam w buszu. Kierowana wielką miłością mego życia, wyszłam za mąż za Lketingę, Masaja z Kenii. Tam doświadczyłam nieba i piekła, dotarłam do granic wytrzymałości fizycznej i duchowej. Wraz z córką Napirai wygrałyśmy największą walkę o przetrwanie.
Całość jest ciekawym przyczynkiem w dziele przybliżania współczesnemu czytelnikowi tego, "co było", jak kształtowały się postawy narodowego zrywu lat osiemdziesiątych w oparciu o religijną warstwę życia społecznego i narodowego. Wydanie drukiem jest zasadne, ukaże bowiem rolę, jaką odegrał Jan Paweł II nie tylko - jak to określił Jan Żyran - jako pogromca żelaznej kurtyny, ale jako nauczyciel wolności, solidarności, i życia w prawdzie. Publikacja ukazuje także znaczącą rolę Kościoła katolickiego w Polsce w przemianach i transformacjach ustrojowych końca XX wieku.
Fragment recenzji ks. dr. hab. prof. UPJPII Józefa Mareckiego
W tym szczególnym zjednoczeniu z Chrystusem podczas godzinnego czuwania w nocy z czwartku na piątek cenną pomocą są rozważania i modlitwy bł. Jana Pawła II. Książka zawiera 54 teksty (po jednym na każdy czwartek roku), pomocne w prywatnej adoracji i w modlitwie wspólnotowej - zarówno dla świeckich, jak i dla duszpasterzy.
Profetyzm na starożytnym Bliskim Wschodzie
Prorocy w okresie dominacji asyryjskiej (VIII wiek przed Chr.)
Prorocy w cieniu Babilonii (VII wiek przed Chr.)
Prorocy niewoli babilońskiej (586-538 roku przed Chr.)
Prorocy w czasach dominacji perskiej (538-330 roku przed Chr.)
Prorocy epoki helleńskiej (330-160 roku przed Chr.)
Książka Medziugorje. Cud zapachu lawendy ma swój początek w serii niewiarygodnych historii fizycznych uzdrowień ? mamy przypadek Brunona, sprawę Pasqualego, zdumiewające losy Ivona Juricicia i wiele innych niewyjaśnionych zdarzeń.
Zapach lawendy jest synonimem pokoju i radości nawet w przeciwnościach. Głównie w przeciwnościach. Oto zapowiedź prawdziwego cudu.
?Bruno (...) dostaje od lekarzy wiadomość o swoim stanie zdrowia po tym bardzo złym wyniku diagnozy. Perspektywy przeżycia tej choroby są niemal zerowe, a gdyby nawet chemioterapia dała efekt, tylko na trochę przedłużyłaby życie?.
?Nagle, kiedy tylko żona Brunona minęła Błękitny Krzyż, poczuła silny zapach. Opowiada z niezwykłą trzeźwością: ?Poczułam przenikający wszystko zapach lawendy, właśnie lawendy. Był silny, bardzo silny. Tak silny, że czułam, jakbym uczestniczyła w historii żłóbka na żywo, jak gdybym akurat w tej chwili grała rolę w mistycznej historii narodzin??.
?(?) ni stąd, ni zowąd odzywa się komórka i słyszę głos Brunona, który dzwoni do mnie z Włoch: ?Paolo, Paolooo... Słyszysz mnie?... Halo, Paolooo... Mówi Bruno, jestem Brunooo, słyszycie mnie?... Wydarzyło się coś niewiarygodnego, niewytłumaczalnego!... Paolo... Lekarzy zatkało... lekarzy w Genui... Instytut rakowy... Szpital Świętego Marcina... Nic nie znaleźli!!!... Nowotwór znikł!!!...??.
przecież od tego się nie umiera?
a jednak?
wątroba zamordowana przez narkotyk?
zostaje tylko kilkanaście godzin, potrzeba cudu?
przeszczep ? tajemnicza, wielkoduszna, a zarazem okrutna wymiana miłości?
połówka tabletki prawie zabiła?
Normalna, spokojna dziewczyna z kochającej rodziny. Uczy się, ma chłopaka. Pewnego wieczoru w dyskotece postanawia spróbować ecstasy. Tylko pół pastylki. Wywołuje ona zapalenie wątroby, ratunkiem jest jedynie błyskawiczny przeszczep. Udaje się. Giorgia staje się głosem przestrogi dla innych młodych, by wiedzieli, co zrobić, gdy na ich drodze pojawią się narkotyki. Okazji nie brakuje. Nawet pierwsza, ?niewinna? próba może się skończyć tragicznie.
"Wzięłam pigułę" jest wzruszającą, trzymającą w napięciu opowieścią o naiwności, beztrosce, jednej chwili zapomnienia. Prawdziwa do granic wytrzymałości opowieść o chorobie, cierpieniu, otarciu się o śmierć i o złudnym poczuciu bezpieczeństwa, w którym żyją rodzice i ich dzieci. A nade wszystko o obłudzie tych, którzy tworzą prawo zezwalające na używanie niektórych narkotyków, a także o rodzajach narkotyków ? nawet takich oferowanych dzieciom, by miały siłę jak najdłużej się bawić?
Tę historię powinien poznać każdy nastolatek, bo nigdy nie jest za wcześnie, by poznać zabójczą moc narkotyków, a także wszyscy rodzice i inne osoby, którym zależy na szczęściu ich podopiecznych, wchodzących powoli w dorosłość.
W latach 60. XX wieku, w głębokim PRL-u istniał w Poznaniu przy ul. Wielkiej Studencki Klub „Od nowa”. Żył krótko, ale szybko. Działały w nim: galeria, czytana gazeta, klub filmowy, zespół jazzowy, kabarety i teatry. W ciągu dekady odbyło się tam kilkaset spotkań, dyskusji, wernisaży, przedstawień, koncertów, wieczorów poetyckich, kompozytorskich, recitali, odczytów, prelekcji, wykładów i zabaw. Dla poznańskich studentów klub był drugim, a niekiedy i pierwszym domem. Skończyło się równie szybko, jak się zaczęło – w 1970 roku klub przeniesiono do zamku. Nigdy już nie odzyskał dawnego splendoru. Pozostała legenda. I pamięć uczestników tamtych wydarzeń. Przywołują ją w zbiorowym pamiętniku – Klub „Od nowa” 1958–1970.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?