Starszyzna Kobiet Radzi Światu...
Książka to opis niezwykłej inicjatywy o zasięgu międzynarodowym.
Oto trzynaście starszych kobiet pochodzących z różnych stron świata, społeczności, ras i wierzeń, spotkało się po raz pierwszy w 2004 roku, zawiązując Międzynarodową Radę Trzynastu Kobiet Starszyzny Plemiennej.
Wcielając pradawne, rdzenne sposoby postrzegania świata w główne zagadnienia dnia dzisiejszego, Babcie mają nadzieję zmienić kierunek, w jakim zmierza ludzkość oraz zapewnić pokój i dobrobyt dla wszystkich przyszłych pokoleń. Te duchowe przywódczynie – szamanki, uzdrowicielki i przekazicielki duchowej mądrości – zajmują się głównymi kwestiami dla stworzenia zdrowej przyszłości.
Carol Schaefer
Jest pisarką, redaktorką, fotografem i dziennikarką, która wystąpiła w takich programach jak Good Morning America, CNN oraz MSNBC. Oprócz książki o Starszyźnie Kobiet jest też autorką książki pt. The Other Mother. Mieszka w Nowym Jorku.
................................
Plemię Wielu Kolorów
Na stronach tej książki odnajdziesz historię, która poruszy twoje serce, a także przesłanie, które, mamy nadzieję, rozpali w tobie ogień – namiętny płomień miłości do Matki Ziemi. Celem książki jest ponownie wzniecić w tobie tkwiącą głęboko pamięć o tym, kim naprawdę jesteś. Ty, który czytasz te słowa, jesteś kimś
znacznie większym, niż kiedykolwiek mogłoby ci się wydawać. Naprawdę, jesteś boską istotą, która może zmienić przyszłość i ma moc odmienić rzeczywistość. Możesz stać się Miłością i żyć wychodząc z przestrzeni serca, dzięki czemu uzdrowisz siebie, innych oraz Matkę Ziemię. Oto istota przesłania, które polecono
przekazać Małej Babci właśnie teraz, gdy ludzkość stoi u progu niezwykłej, duchowej przemiany, jaka zgodnie z przepowiedniami niemal wszystkich starożytnych i rdzennych kultur, ma nastąpić na Ziemi w tym czasie.
Kiesha Crowther, „Mała Babcia” zaczęła otrzymywać bezpośrednie nauki od Ducha i Matki Ziemi jako dziecko, które mnóstwo czasu spędzało samotnie na odludziu. Została uznana szamanką oraz przeszła inicjację w wieku trzydziestu lat i o tej pory podróżuje po świecie, odprawiając ceremonie lecznicze dla Matki Ziemi i dzieląc się przesłaniem oraz naukami, które jej powierzono dla dobra ludzkości. Jej przekazy i wykłady, dostępne za darmo w sieci na portalach YouTube i Vimeo obejrzało już wiele milionów ludzi na całym świecie. Mała Babcia często podróżuje, prowadząc wykłady i warsztaty. Mieszka w Santa Fe w stanie Nowy Meksyk.
Wszyscy znamy głos Marka Niedźwieckiego. Dla wielu to wzorzec radiowego brzmienia. Jest jednym z niewielu mistrzów tworzenia nastroju wyłącznie za pomocą dźwięku. Ale nie wszyscy wiedzą, jaka cenę ten chłopak z Szadku zapłacił za popularność. W swojej nowej książce Marek Niedźwiecki opowiada nie tylko o drodze, jaką rozpoczął w prowincjonalnym miasteczku, ale też o samotności z wyboru, w której żyje w Warszawie. Mówi też dużo o muzyce, która nie odstępuje go na krok. W ""Radiocie"" gra w piłkę na cmentarzu, mieszka w zapluskwionym akademiku, w lesie nadaje audycję dla samego siebie, skręca autem tylko w jedną stronę, odkrywa że Australia to jego ląd wymarzony. Ucieka. Dzięki ""małżeństwu"" z Moniką Olejnik udaje mu się uwolnić od zakochanej w nim szalonej Zenobii. Segreguje śmieci i wyznaje, że bywa fafułą... Jeden z najlepszych radiowców wszech czasów w szczerej, chwilami bolesnej, ale zazwyczaj pogodnej i zabawnej książce, która wyjaśnia skąd się biorą Niedźwiedzie.
"Guvnors" to nazwa grupy chuliganów Manchesteru City, dowodzonej przez Mickey'a Francisa. Książka "Guvnors" to historia młodego chłopca, dorastającego na ulicach najbiedniejszej dzielnicy Manchesteru. To historia chuligana, stojącego w pierwszej linii podczas bójek na stadionach w Manchesterze, Liverpoolu, Londynie, Leeds i w innych angielskich miastach. To również historia więźnia, odsiadującego kilkuletni wyrok w angielskich zakładach karnych, jak również opowieść ochroniarza, pracującego w najbardziej niebezpiecznych klubach nocnych w Manchesterze.
Był naprawiaczem Marksa; wyznawcą liberalnego drobnomieszczańskiego indywidualizmu; głosicielem idealistycznego pojmowania dziejów; pięknoduchem, pseudohumanistą. Paszkwilantem, którego teorie kryją zatrute żądło antyradzieckie (zdaniem Witolda Wudla z kryptokomunistycznego skrzydła PPS; 1948). Myślącym kretynem (Andrzej Kijowski, 1970).
Błędnym rycerzem budownictwa socjalistycznego (ks. Józef Tischner, lata 70.). Reprezentantem pięknej, szlachetnej niemożności polskiej (Tadeusz Konwicki, 1976).
Człowiekiem niezłomnym, zarazem umiarkowanym (Alain Touraine, socjolog, 1989). Człowiekiem w błędzie, zarazem uczciwym (Krzysztof Zanussi, 1994).
Chodzącym okrągłym stołem (Andrzej Mencwel, antropolog kultury, 1994). Socjalistą – papistą (sam o sobie w latach 80.).
Jan Strzelecki – jeden z pokolenia wojennego. Socjolog i myśliciel społeczny. Intelektualista zaangażowany w politykę. Taternik. Badacz postaw etycznych. Autor refleksji moralnych, zagęszczonych słowami, do których miał upodobanie.
Autorka jego biografii wyznaje: „Napisałam tę książkę na przekór drapieżnym czasom. Niech Jan Strzelecki opowie nam o braterstwie i solidarności. O swej utopii lewicowo-humanistycznej. Napisałam ją, by z postaw okresu PRL-u wydobyć odcienie szarości, wbrew dzisiejszym upodobaniom do krzywdzących kontrastów w obrazie tamtego świata i wbrew skłonnościom do potępień. Los Strzeleckiego skupia dramatyczne wątki historii Polski w XX wieku, spośród których rozprawa z lewicą socjalistyczną należy do kluczowych. Opisując ten proces pragnęłam odsłonić pasma biografii niesłusznie zapomnianych.”
„Życie mimo wszystko” - niezwykła biografia Christiane F., najsłynniejszej ćpunki świata. 35 lat po ukazaniu się „My, dzieci z dworca ZOO”, książki i jej ekranizacji, dzięki którym Christiane F. stała się najsłynniejszą narkomanką na świecie, bohaterka przedstawia dalszy ciąg swojej historii. Opowiada o nieudanych odwykach, pobytach w areszcie i berlińskim więzieniu, o szczęśliwym czasie w Grecji, o ludziach spotkanych po drodze, o programie metadonowym, do którego została przyjęta, wreszcie o narodzinach Phillipa i macierzyństwie, które odmieniło jej życie.
Piękna epoka, inteligentne i piękne kobiety. Dwudziestolecie międzywojenne to prawdziwy raj dla historyka, to czasy kiedy w życiu publicznym pojawiły się wielkie indywidualności, barwne postacie, niezapomniane osobowości. Sławomir Koper kontynuuje wątek życia prywatnego elit II Rzeczypospolitej i tym razem zajął się osobami kobiet odgrywających w tych czasach znaczącą rolę.
Nie ogranicza się włącznie do osób najbardziej znanych, przypomina również panie już nieco zapomniane (Maria Morska) czy też dopiero obecnie docenione (Katarzyna Kobro). Ale przede wszystkim jest to barwna opowieść o żeńskich elitach okresu międzywojennego, z Jadwigą Beck, Zofią Nałkowską czy Marią Dąbrowską na czele.
Jak zwykle autor nie ogranicza się wyłącznie do oficjalnego wizerunku, otwarcie pisze o sprawach finansowych, problemach uczuciowych czy orientacji seksualnej swoich bohaterek. I tworzy w ten sposób intrygujący obraz zwyczajnego życia, z jego wadami i zaletami, bardzo odległy od znanego nam z dotychczasowych publikacji. Lekki język autora i jego wartka narracja są dodatkowym atutem tej książki.
Które miejsca w Watykanie Jan Paweł II lubił najbardziej?
Po co każdego roku przybywał do Koloseum?
Czy jego ciało zostanie podzielone na relikwie?
Ten przewodnik zawiera odpowiedzi na wiele więcej pytań, a dzięki sugestiom przyjaciół i współpracowników Jana Pawła II - pozwala poznać taki Rzym, który był bliski sercu papieża Polaka.
Książka Bez wyboru to literatura faktu.
Wszystkie opisane wydarzenia miały miejsce w przeszłości w latach 1973-1986. Autorka pragnie przekazać prawdę o dramatycznych przeżyciach kobiet, które zaszły w niechcianą ciążę. Powieść jest brutalnie prawdziwa, zawiera szokujące, przerażające fragmenty.
Lena Nowicz opisuje warunki, w których, w tamtych czasach odbywały się aborcje zarówno w szpitalach, jak i w luksusowych, prywatnych gabinetach. Przedstawia skomplikowaną sytyuację młodej kobiety, jej przeżycia wewnętrzne, wątpliwości i wahania, często rozpacz i żal.
„Jak zrobiłem z piekła raj” to opowieść Aquariusa – młodego człowieka, który już w wieku 16 lat sięgnął po alkohol i… stał się jego niewolnikiem. Po wypiciu stawał się duszą towarzystwa, imponował kolegom, zawalał pracę, zawodził rodzinę i ukochaną. Jak sam wspomina: „Alkohol służył mi wtedy jako waluta. Ile można było załatwić za flaszkę! Pomoc majstra czy kolegi, prezent za przychylność jakiejś wpływowej osoby, upominek na urodziny, czy inne okoliczności. Idealny na wszystko!” Wszystko dla butelki, która stała się wartością jego życia, panaceum na wszelkie bolączki. Zniewolony przez 10 lat, staczał się na dno, by zrozumieć, że nałóg nie prowadzi do niczego dobrego. Stoczył batalię, przede wszystkim sam ze sobą, o to, by zrozumieć, jakie wartości w życiu są tak naprawdę ważne. Podniósł się, by walczyć o swoje życie, lepsze jutro dla siebie i swojej rodziny. To oni okazali się równie pomocni w tej walce. Wiele przecież było sytuacji, w których chciało się wrócić do picia. „Jak zrobiłem z piekła raj” to książka, z której dowiesz się, jak walczyć z nałogiem. Jak małymi kroczkami znów stanąć na nogi i odzyskać kontrolę nad własnym życiem. Co robić, by do nałogu nie powrócić.
Mówi:
Ojciec Joachim Badeni - dominikanin, słynący z głębokiej wiedzy, pogody ducha i wyjątkowego poczucia humoru.
O rodzinie i błędach młodości
O objawieniach i drodze do klasztoru
O lekturach i fascynacjach
O przyjaźniach, starości i radości życia
Charles Darwin zaproponował prosty model - dobór naturalny - dla wyjaśnienia różnorodności świata ożywionego oraz jego zdolności przetrwania. Uderzył tym samym w utrwalone wyobrażenie stabilnego świata stworzonego przez Boga.
Jaki sens nadać życiu, które stało się zależne od przypadku? Czy świat poruszany siłą rywalizacji jest z konieczności niesprawiedliwy i niemoralny? Jak pogodzić materializm z duchowymi i religijnymi tradycjami?
Analizy skutków oddziaływania teorii ewolucji na przekonania religijne, jej trudnej recepcji w chrześcijańskich Kościołach oraz prezentacji stanowisk skrajnych podjął się François Euvé, fizyk i teolog. Wykazuje on, że teoria Darwina była wykorzystywana przez różne środowiska w sposób, który z pewnością nie odpowiadałby jej autorowi. Warto zatem otworzyć drogę dla refleksji.
François Euvé - jezuita, dziekan Wydziału Teologicznego Centre Sevres. Kieruje katedrą badań nad twórczością Teilharda de Chardin. Jest autorem książek, regularnie publikuje artykuły naukowe w piśmie Études.
W Laboratorium Reportażu Instytutu Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego prowadzimy doświadczenia w zespołowej pracy nad tekstem. Uważamy, że coś nowego można powiedzieć pracując w grupie tak jak w naukach ścisłych czy przyrodniczych. Powstawanie takiego tekstu bardziej przypomina reżyserię niż tradycyjne pisanie. Przykładem eksperymentu jest również ta książka. Najpierw studenci Laboratorium zbierali materiał wyjściowy na Jamnej - rozmowy z ojcem Janem, miejscową ludnością, członkami duszpasterstwa akademickiego. Później wykorzystaliśmy wszelkie dostępne publikacje. Specjalne podziękowanie chcemy w tym miejscu złożyć fanowi Grzegorczykowi, z którego wywiadów z ojcem Janem porwaliśmy fragmenty zbyt obszerne, by można nazwać je cytatami. Ostatnią wykorzystaną przez nas materię stanowi bogata twórczość pisarska samego głównego bohatera. Za naszymi nadużyciami stała wiara, że zastosowana przez nas metoda najtrafniej i najgłębiej odda zarówno osobowość ojca Jana jak i sens głoszonych przez niego idei.
Historia nie znała tak niezwykłego pontyfikatu. Próżno szukać drugiego takiego podróżnika na Stolicy Piotrowej. Jan Paweł II zyskał przydomek Największego Pielgrzyma. Wyczerpujące, bogato ilustrowane kompendium opowiadające o wszystkich pielgrzymkach Ojca Świętego Jana Pawła II począwszy od Santo Domingo 25 stycznia 1979 r. aż po Lourdes 15 sierpnia 2004 r. Opis i analizę najważniejszych wydarzeń uzupełnia ponad setka kolorowych zdjęć. Album został uzupełniony o ostatnią papieską pielgrzymkę tę do domu Ojca oraz jego drogę na ołtarze.
Niebezpieczne operacje i ryzykowne eksperymenty w walce z nieuleczalnymi dotąd schorzeniami opisane są tu prawie jak w thrillerze. Ważni są też bohaterowie: lekarze-pionierzy neurochirurgii, medyczni rewolucjoniści, bez których odwagi i zaangażowania niemożliwy byłby postęp w tej dziedzinie. Dzięki swojej determinacji, czasem uważanej za szaleństwo, osiągnęli sukces, zapisując się tym samym w dziejach medycyny.
Książka poświęcona jest ludobójstwom, czystkom etnicznym i masakrom. Autor stara się wyjaśnić, w jaki sposób dochodzi do tych krwawych aktów zbiorowej przemocy – jak mobilizowani są ludzie i zasoby. W pracy opisano i porównano 12 różnych przypadków ludobójstw totalnych i częściowych – od ludobójstwa Indian w drugiej połowie XIX-wieku w Stanach Zjednoczonych po rzeź Tutsi i Twa w Rwandzie w 1994 roku. Jest to pierwsza praca polskiego autora przedstawiająca tak rozległą socjologiczną komparatystykę ludobójstw. Wypracowany w niej model wyjaśniania został odniesiony do przypadku zemsty na Niemcach po II wojnie światowej. Autor pokazuje dlaczego – mimo różnych zbrodni i okrucieństw – nie doszło do ludobójstwa Niemców. Wykorzystuje w tym celu m.in. 60 wywiadów pogłębionych i narracyjnych ze świadkami epoki. Silną stroną książki jest transdycyplinarność i odwołanie się w niej do szerokiej perspektywy dziejowej, właściwej socjologii historycznej.
Jako historyka zainteresował mnie odnotowany przez Autora wpływ ludobójstwa na dalszą historię społeczności – co jest fragmentem szerszego tematu oddziaływania przeszłości na przyszłość. Idzie nie tylko o zjawiska demograficzne. Idzie także o punkt odniesienia społeczności, o traktowanie przeszłości jako czynnika jednoczącego grupę. Te zagadnienia Autor przedstawia wysoce interesująco. (...) Zdecydowanie popieram ideę publikacji omawianej pracy. Uważam, że może mieć ona duże znaczenie dla dalszego kierunku rozwoju polskiej humanistyki.
z recenzji wydawniczej prof. dr. hab. Jana Marcina Kuli
(...) [Autor] przede wszystkim dowiódł, iż przy całej swej osobliwości ludobójstwo jest jednak efektem działania typowych procesów społecznych i to zarówno w sferze instytucjonalnej, jak i habitusów. W przygotowaniu wszystkich ludobójczych aktów bardzo istotną rolę spełniał przygotowujący je i usprawiedliwiający dyskurs ideologiczny, a także dyskurs nacjonalistyczny, zmierzający do wykształcenia jednolitej tożsamości narodowej.
z recenzji wydawniczej prof. dr. hab. Władysława Markiewicza
Lech M. Nijakowski - ukończył socjologię (2001) i filozofię (2003) na Uniwersytecie Warszawskim w ramach Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych. W 2005 roku uzyskał na Uniwersytecie Warszawskim stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie socjologii. Obecnie jest adiunktem w Instytucie Socjologii tejże uczelni. Wykłada także w Collegium Civitas. Stały doradca Komisji Mniejszości Narodowych i Etnicznych Sejmu RP (od 2001 r.). Członek redakcji Przeglądu Humanistycznego oraz Zdania. Autor, współautor lub redaktor naukowy 20 książek i podręczników. Opublikował ponad 100 artykułów naukowych i popularnonaukowych. Ostatnio ukazała się jego książka Pornografia. Historia, znaczenie, gatunki (Wydawnictwo Iskry, Warszawa 2010). Laureat (za rok 2007) nagrody im. Stanisława Ossowskiego przyznawanej przez Polskie Towarzystwo Socjologiczne za książkę Domeny symboliczne. Konflikty narodowe i etniczne w wymiarze symbolicznym. Stypendysta Fundacji na rzecz Nauki Polskiej (2004–2005). Członek Rady Fundacji „Polsko-Niemieckie Pojednanie” (od 2008 r.).
Najważniejsze książki:
Pornografia. Historia, znaczenie, gatunki, Wydawnictwo Iskry, Warszawa 2010.
Polska polityka pamięci. Esej socjologiczny, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2008.
Domeny symboliczne. Konflikty narodowe i etniczne w wymiarze symbolicznym, Wydawnictwo Naukowe Scholar, Warszawa 2006.
Dyskursy o Śląsku. Kształtowanie śląskiej tożsamości regionalnej i narodowej w dyskursie publicznym, Interdyscyplinarne Koło Nauk o Społeczeństwie i Kulturze, Instytut Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2002.
Szczególną zaletę tej jedynej w swoim rodzaju książki stanowi zamieszczenie w niej - wraz z opisami poszczególnych "wyczynów" sportowych Jana Pawła II - jego poglądów na znaczenie sportu w życiu człowieka w całościowym ujęciu.
Prawdziwa historia tragicznego dzieciństwa
Światowy bestseller numer 1 sprzedany w milionie egzemplarzy w 21 krajach
Zawsze byłam chora. Chuda jak tyczka i delikatna jak suflet; łatwo dostawałam siniaków i szybko słabłam. W szkole dzieciaki pytały wprost, czy mam anoreksję. Nie miałam; byłam chora. Następny lekarz, następny gabinet, następny opuszczony dzień w szkole. Tak wyglądało dzieciństwo Julie Gregory. Była wyjątkowo chorowita. Matka z niezwykłą energią usiłowała ustalić przyczynę: prowadziła córkę od lekarza do lekarza, sugerowała badania – nawet operację na otwartym sercu! Ale specjaliści nie potrafili określić, co dolega Julie.
Dziewczynka czuła się coraz gorzej – przez 16 lat, dopóki nie trafiła do rodziny zastępczej, a matka przed sąd. Ale dopiero 24-letnia Julie dowiedziała się, dlaczego przeżyła to, co przeżyła. Usłyszała o zastępczym zespole Münchhausena, przerażającej i tragicznej w skutkach formie znęcania się rodziców nad dziećmi.
Jej autobiograficzna książka to pierwsza relacja ofiary i bezprecedensowy opis przeżyć dziecka maltretowanego przez matkę. Julie Gregory odważyła się przedrzeć przez koszmarne wspomnienia, odbywając bolesną wędrówkę w poszukiwaniu prawdy o utraconym dzieciństwie. Mama kazała mi chorować, wybrana książką roku przez „Sunday Times”, stała się światowym bestsellerem sprzedanym w milionie egzemplarzy w 15 krajach.
Od 1990 r. toczy się proces beatyfikacyjny Piusa XII. Od lat trwa gorąca dyskusja, w której jedni nazywają go „wielkim sługą pokoju”, inni papieżem Hitlera, biernym wobec hitlerowskich zbrodni i w obliczu zagłady Żydów. Dyskusja ta nie jest wolna od uproszczeń, nieprawdziwych wnioskowań, nieudokumentowanych hipotez, fałszywych oskarżeń.
Profesor uniwersytecki Peter Godman oparł swą książkę „Tajne akta. Hitler i Watykan”
na dokumentach z lat 30. i 40. watykańskiego Sekretariatu Stanu oraz Najwyższej Kongregacji Świętego Officium, niedawno udostępnionych historykom. W przejrzysty, przystępny sposób przedstawia politykę Kościoła wobec III Rzeszy oraz jej uwarunkowania, stosunek do hitleryzmu papieża Piusa XI, sekretarza stanu kardynała Pacellego (późniejszego Piusa XII), episkopatu Niemiec, członków kurii rzymskiej, pracowników watykańskiej dyplomacji, Świętego Oficjum i jezuitów, którym papież zlecił analizę ideologii nazistowskiej. Autor zagląda za kulisy polityki Watykanu, analizuje motywy, wybory i działania poszczególnych osób dramatu w skomplikowanej sytuacji politycznej, społecznej i wewnątrzkościelnej.
Książka nie przynosi jednoznacznej odpowiedzi. Nie oskarża i nie gloryfikuje. Zmusza do zastanowienia.
RĘKA BOGA to napisana w roku 1996 autobiografia Nathansona, w której Autor przedstawia swoją drogę: od postawy wyrachowanego propagatora aborcji – aż po moralne opamiętanie i radykalny wobec niej sprzeciw. Książka demaskuje też szereg zakulisowych mechanizmów dotyczących
"Rak po polsku" jest zapisem spotkań z Justyną Pronobis-Szczylik, psychoonkolożką, oraz jej mężem profesorem Cezarym Szczylikiem, onkologiem. To książka o lekarzach, którzy wykonują swój zawód z determinacją i wbrew przeciwnościom losu, a także o kondycji polskiej nauki i uwikłaniu jej w politykę. To rozmowy o biznesie farmaceutycznym i oskarżenie rodzimej klasy rządzącej o działanie na szkodę zdrowia obywateli. To opowieść o psychice chorujących oraz ich bliskich, o cudzie medycyny, ale też, a może przede wszystkim o pasji życia, dobrej śmierci i miłości do sztuki.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?