DOSKONAŁA KSIĄŻKA DLA WIELBICIELI „STULECIA CHIRURGóW” Opowieść o wielkim przełomie w medycynie i walce z najgroźniejszą chorobą świata RYWALIZACJA DWóCH WIELKICH NAUKOWCóW O SŁAWĘ, PIENIĄDZE i PRESTIŻ Zaraźliwa książka. Dosłownie! Około 150 lat podróży w głąb historii pokazuje jak wielkie mamy szczęście, że wciąż rodzą się rewolucjoniści, którzy napędzają rozwój medycyny. W książce Goetza znajdziemy przełomowe odkrycia, ale także dotkniemy szpitalnego brudu i poznamy zabójcze błędy naukowe. Oto prawdziwe korzenie nowoczesnej sztuki lekarskiej! Radek Kotarski „Napływali do Berlina całymi dniami, tygodniami i miesiącami (…). Berlińczyków musiała zdumiewać ta istna pielgrzymka zombie: tłumy żywych trupów z całej Europy przybywały do ich miasta w poszukiwaniu czegoś, co oficjalnie jeszcze nie istniało”. Pierwsze pogłoski o tym, że Robert Koch wynalazł cudowny lek na gruźlicę, ściągnęły na niemiecką stolicę prawdziwą inwazję chorych. Nieuleczalna choroba była w XIX wieku powodem jednej trzeciej wszystkich zgonów, więc zdesperowani ludzie pokonywali tysiące kilometrów w nadziei na ratunek. Jednak czy rzeczywiście lekarstwo Kocha było skuteczne? Poszukiwaniom leku od lat towarzyszył wyścig między dwoma największymi naukowcami tamtych czasów. Robert Koch i Ludwik Pasteur, Niemiec i Francuz, skromny doktor z prowincji i zamożny badacz. Ich starciu przyglądał się inny lekarz – Arthur Conan Doyle, przyszły autor legendarnych powieści o Sherlocku Holmesie, który rozpaczliwie liczył na ocalenie życia swojej ciężko chorej żony. Książka Thomasa Goetza to opowieść o wielkiej XIX-wiecznej rewolucji, dzięki której medycyna, dotychczas prymitywna, oparta w dużej mierze na zabobonach i półprawdach, zmieniła się w prawdziwą naukę.
Byłam służącą w arabskich pałacach - Shukri Laila
Wstrząsająca historia biednej Hinduski, która służyła możnym tego świata.Opowieść o Bibi Shaik, jednej z milionów służących w bogatych krajach Zatoki Perskiej, żyjącej w systemie współczesnego niewolnictwa. Laila Shukri wysłuchała jej historii, aby móc opowiedzieć ją światu
Szok dla Europejczyków
Dziesięcioletnia Bibi zostaje wysłana przez swoją matkę do pracy do Kuwejtu. Musi nauczyć się służyć tak, żeby pracodawcy byli z niej zadowoleni. Z czasem odkrywa, że jest od nich całkowicie zależna. Oni decydują o jej prawie do wolności, prawie do jedzenia, prawie do życia.Jak wygląda życie służących w arabskich domach i pałacach? Jaka jest cena, którą można płacić za namiastkę normalnego życia? Odległy świat, odrębna mentalność i obyczaje. To wszystko szokuje Europejczyków.
Laila Shukri
Laila Shukri ukrywająca się pod pseudonimem pisarka jest znawczynią Wschodu, Polką podróżującą i mieszkającą w krajach arabskich. Obecnie mieszka w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, ale już planuje swoją dalszą podróż. Niezależnie od tego, czy zatrzyma się na dłużej w położonej na pustyni oazie, czy w ociekającym luksusem hotelu, udaje jej się dotrzeć do najgłębszych sekretów świata arabskiego. Po całym dniu uwielbia zasiąść na tarasie i napić się campari. W 2014 roku ukazał się jej debiut powieściowy Perska miłość, który podbił serca polskich czytelniczek.
Fragment książki
– Mama wróciła z Kuwejtu! – zawołał od razu, zanim zdążyłam zamknąć drzwi.
– Mama! Mama! – Zaczęłam klaskać i skakać w euforii. – Mama wróciła! – Obracałam się w kółko, uradowana z tak fantastycznej wiadomości.
Gdy przyjechaliśmy na miejsce, sąsiad od razu zaprowadził nas od naszego domu! Mama za zarobione w Kuwejcie pieniądze odkupiła go od poprzednich właścicieli. Znowu byłam w pokoju, który znałam od dzieciństwa, w swoim łóżku, a mama siedziała obok mnie. Byłam najszczęśliwszym dzieckiem na świecie! Nie odstępowałam mamy na krok i myślałam, że niedługo wrócę od szkoły. Wtedy mama zobaczy, jaką ma mądrą córkę!
Jednak nie poszłam od szkoły. W tamtym czasie mama odbywała mnóstwo rozmów z różnymi ludźmi. Zrozumiałam z nich, że podczas pobytu w Kuwejcie spadła z dużej wysokości i wciąż miała poważne kłopoty ze zdrowiem. Lekarz zabronił mamie pracować, bo to mogłoby doprowadzić od jej całkowitego unieruchomienia. Pewnego razu usłyszałam, jak mama mówi od obcego mi mężczyzny:
– Wyrób paszport dla Bibi.
On na to odpowiedział:
– Trzeba jej dodać lat, bo jest za młoda.
Wkrótce potem zaczęły następować dziwne wydarzenia, które przyjmowałam jako rodzaj zabawy. Mama zabrała mnie od fotografa, bo powiedziała, że będzie mi potrzebne zdjęcie od paszportu. Nie wiedziałam, co to jest paszport. Zdjęcie chyba nie podobało się mamie, ponieważ stwierdziła, że trzeba je zrobić jeszcze raz. Pewnej nocy obudziła mnie o drugiej, uczerniła moje zmęczone od niewyspania oczy i założyła mi sari. Byłam zachwycona: pierwszy raz w życiu miałam na sobie sari tak jak dorosłe kobiety. Znowu poszłyśmy od znajomego fotografa. Tam popatrzył na mnie przez obiektyw, ale chyba nie był od końca zadowolony z mojego wyglądu, bo sam zaczął mocno obwodzić mi oczy kohlem. Powiedział coś od mamy, która uczesała mi gładko włosy, tak jak to robią starsze kobiety. Dopiero wtedy zrobił mi zdjęcie i z aprobatą uśmiechnął się od mamy. Później dowiedziałam się, że chodziło o to, żebym na zdjęciu sprawiała wrażenie starszej, niż byłam w rzeczywistości. W paszporcie mam wpisaną wcześniejszą o parę lat datę urodzenia. Jako dziesięciolatka nie mogłabym jechać od pracy jako służąca w Kuwejcie.
Kiedy dokumenty zostały przygotowane, pojechałyśmy od Bombaju. Nigdy wcześniej tam nie byłam. Miasto oszołomiło mnie swoim ogromem, hałasem i tłokiem na ulicach. Dobrze, że mama była obok mnie. Mieszkałyśmy w małym, wynajętym pokoju z prysznicem pośrodku i dostępem od łazienki na korytarzu. Od razu zajął się nami jakiś mężczyzna. Jak się później dowiedziałam, był to agent firmy rekrutującej służące od Kuwejtu. Ciągle gdzieś musiałam chodzić, badano mnie, pobierano mi krew, zrobiono mi nawet prześwietlenie klatki piersiowej. Formalności było dużo i ów mężczyzna wszędzie nam towarzyszył. W końcu agent oznajmił, że wszystko jest załatwione i mam w dokumentach ostatni stempel, który umożliwi mi wyjazd.
Franz Kafka, sfrustrowany swoim mieszkaniem i pracą, pisał w liście do Felice Bauer w 1912 roku: Czas jest krótki, moje siły ograniczone, biuro to horror, mieszkanie jest głośne, a jeśli przyjemne, proste życie nie jest możliwe, to trzeba spróbować wykręcić się z niego poprzez subtelne manewry. Kafka jest jednym z 161 bohaterów tej inspirującej książki: pisarzy, poetów, dramaturgów, malarzy, filozofów, naukowców, matematyków, którzy zdradzają swoje sekretne sposoby na to, jak mimo przeszkód i codziennych obowiązków robić w życiu to, co kocha się najbardziej, dzięki odrobinie samodyscypliny i rutyny.
Postać nowego prezydenta Polski Andrzeja Dudy wzbudza ogromne zainteresowanie wśród Polaków. Niniejsza książka ukazuje rodzinne i duchowe korzenie Prezydenta, jego poglądy i zainteresowania. Zamieszczone teksty pozwalają lepiej poznać tę obecnie najważniejszą osobę w naszym państwie. Ilustrowana czarno-białymi fotografiami.
Książka zawiera portrety współczesnych nauczycielek buddyjskich pochodzących z różnych stron świata. Są to zarówno inkarnacje wybitnych nauczycielek z Tybetu, jak i kobiety, które urodziły się na Zachodzie, by na fali często niesamowitych wydarzeń odbyć trening w klasztorach buddyjskich i zdobyć kwalifikacje przewodniczek duchowych. Książka ukazuje siłę i determinację kobiet, które wyszły poza role oferowane im przez społeczeństwa, by na ścieżce swych najgłębszych pragnień odkryć swe życiowe powołanie. „Moc dakini” napisana jest w porywający i barwny sposób, a przedstawione w niej historie życia i wywiady czyta się jednym tchem. Obraz wyłaniający się z tych biografii prowokuje do zadawania pytań o rolę kobiet w życiu duchowym zachodniego społeczeństwa oraz o rolę duchowości w życiu współczesnej kobiety.
Chaque fois que l’on m’a posé la question “Pourquoi etes-vous allé a Santiago?”, j’ai été bien en peine de répondre. Car le Chemin a pour effet sinon pour vertu de faire oublier les raisons qui ont amené a s’y engager. On est parti, voila tout.»
Jean-Christophe Rufin a suivi le «Chemin du Nord» jusqu’a Saint-Jacques : huit cents kilometres le long des côtes basque et cantabrique, a travers les montagnes sauvages des Asturies et de Galice. Il s’est peu a peu transformé en clochard céleste, en routard de Compostelle. Il nous raconte, avec une délicieuse autodérision, ce parcours humain et spirituel.
W języków nomadów Waris znaczy kwiat pustyni.
Zakwita z rzadka i na krótko na piaskach, kiedy spadnie deszcz. Waris to także imię bohaterki tej opowieści. Jej kariera jest niewiarygodna i budzi zdumienie, że to wszystko zdarzyło się naprawdę.
Waris urodziła się w Somalii, w plemieniu nomadów. Wychowywała się pośród kóz, bydła i wielbłądów, w otoczeniu dzikiej przyrody. W wieku pięciu lat przeżyła obrzezanie - rytuał, który doprowadził do śmierci jej siostrę i dwie kuzynki, w wieku sześciu - została zgwałcona. Jako trzynastolatka miała być wydana za mąż za starca, ale - zdesperowana - uciekła z domu.
Jej wielka wędrówka przez pustynię do Mogadiszu, a następnie Londynu, skończyła się w Nowym Yorku. W wieku 18 lat rozpoczęła karierę modelki, występując obok Naomi Campbell i Claudii Schiffer. Od wieli lat walczy przeciwko okaleczaniu kobiet, za co została wyróżniona tytułem ambasadora Narodów Zjednoczonych. Swą historię, o której długo z nikim nie mogła rozmawiać, opowiada w autobiografii "Kwiat pustyni".
Wiek XVI, niespokojne czasy wojen z Turcją. Piękna córka króla Zygmunta Starego i Bony, Izabela, pierwsza z rodzeństwa opuszcza rodzinne gniazdo w Krakowie. Poślubia króla Węgier i wyjeżdża do Budy. Jak powiedzie się jej w obcym kraju? Czy pokocha męża? Wielkie tragedie, niebezpieczeństwa i kulisy polityki europejskiej staną przed młodziutka, osamotnioną królową. Czy potrafi walczyć o tron i życie? Czy okaże się nieodrodną córką dumnej Bony, wnuczki królów Neapolu? Izabela to jedna z najciekawszych sylwetek kobiet na tronach renesansowej Europy. Uparta, odważna, a przy tym czuła i delikatna. Jej życie mijało w nieustannym ogniu walk i wojen, w intrygach wielkich dworów Europy i jej własnego otoczenia.
Powieść Katarzyny Marii Bodziachowskiej pt. "Wieniawski - droga do gwiazd" stanowi osobliwy, literacki zapis ostatnich dziesięciu dni życia wielkiego mistrza skrzypiec. Ukazuje jego typowo ludzkie cierpienia, ale i, paradoksalnie, szczęście - możliwość snucia refleksji. Artysta wyrywkowo wspomina całe swoje życie - od dzieciństwa, przez największe, spektakularne sukcesy po porażki i błędy.
Obraz Henryka Wieniawskiego, jaki maluje Katarzyna Bodziachowska, staje się tym pełniejszy, że o polskim wirtuozie mówią także świadkowie jego oryginalnej "podróży do gwiazd" - rodzina i przyjaciele.
Na tle choroby skrzypka zawiązuje się odrębna i jakby dodatkowa płaszczyzna fabularna. Bohaterowie zapoznają się ze sobą, zaprzyjaźniają i dokonują autooceny. W powieści wiele jest więc przemyśleń odnośnie sztuki, geniuszu, miłości, samotności i innych pojęć ściśle związanych z człowiekiem i człowieczeństwem.
Zacząłem czytać z poczucia obowiązku, no i przepadłem z kretesem. Zaniedbałem domowe obowiązki, zrezygnowałem z innych przyjemności, czytając z rosnącym zadowoleniem. Dawno już recenzencka powinność nie sprawiła mi aż takiej satysfakcji. Wypada więc podziękować Autorce za intrygującą i poruszającą opowieść o życiowym biegu Zosi, potem Zofii Ł., biegu targanym tysiącami wiatrów, biegu przez skomplikowaną i niełatwą polską historię. Opowieść, chociaż osobistą i emocjonalną, to pisaną dla nas, dla czytelników. Bez tak częstych dziś skłonności do szukania winnych naszych niepowodzeń, bez „hurrapatriotyzmu” i „ryczypolactwa”. Co więcej, napisaną polszczyzną, jaką dziś rzadko się spotyka. Byłbym wielce rad, gdyby po tę, starannie wydaną książkę, sięgnęło wielu, szczególnie młodych czytelników. Jest w niej bowiem mądrze o tym, co ważne: ojczyźnie, rodzinie, patriotyzmie, o życiu. I, jak mawiał Melchior Wańkowicz, bez „dydaktycznego smrodku” Tadeusz Górny
Trudna droga wychowawcy nie jest pełną autobiografią. Ukazuje ona przede wszystkim bardzo trudny odcinek drogi, jaką ks. Jan Charytański musiał przejść, zanim stał się w pełnym tego słowa znaczeniu wychowawcą. Mamy więc nadzieję, że znajdzie ona zainteresowanie zwłaszcza u uczniów ks. profesora Jana Charytańskiego, ale również u czytelników pokolenia starszego, które przeżyło koszmar II wojny światowej i najtrudniejsze lata reżimu komunistycznego. Z pewnością zainteresuje także młodszych, dla których poczucie patriotyzmu, chęć poznania trudnego losu wielu Polaków czasu II wojny światowej będzie wystarczającym motywem sięgnięcia po tę pozycję.
Przypomnienie książki to ponowne pokazanie szaleństwa wojny, przygody, z której nie ma powrotu, jak to zdefiniował święty papież Jan Paweł II.
Historia pokazuje, jak przez wieki myślano, że wojna jest czymś nieuniknionym. Jeśli ludzkość nie może zrezygnować z wojny, przynajmniej jako formy obrony, powinna jednak ograniczyć, powinna ustalić jasne zasady, które będą określały jej wypowiedzenie, przebieg i skutki.
Fragment przedmowy
Książka ukazuje się w czasie, kiedy zbliża się pięćdziesiąta rocznica zakończenia Soboru Watykańskiego II, rozpoczętego przez świętego już dziś Papieża Jana XXIII w roku 1962. Mimo licznych publikacji związanych z dziełem Soboru i jego pracami, nie było w Polsce całościowego opracowania dotyczącego działalności i roli polskich biskupów na Soborze, chociaż ich udział, jak na państwo pozostające wówczas za «żelazną kurtyną», był całkiem znaczny, a pewnie właśnie dlatego nie był przychylnie traktowany przez ówczesne władze w Polsce.
Dla wszystkich tych, którzy układając swoje życie za granicą, zmieniają na lepsze wizerunek Polski i Polaków oraz dla tych, którzy zastanawiają się, czy warto szukać szczęścia poza granicami kraju.
Cmentarz powązkowski pod Warszawą to trzytomowa publikacja poświęcona nie tylko najpiękniejszej polskiej nekropolii, ale i innym warszawskim cmentarzom z połowy XIX wieku. Wójcicki oparł swoją pracę na solidnym materiale źródłowym. Przywołuje zapisy urzędowe nakazujące budowę cmentarzy poza obrębem miasta (dziś jest to środek stolicy), podaje historię założenia Powązek oraz cmentarnego kościoła. Wreszcie podaje dziesiątki życiorysów znanych, spoczywających tam, w grobach i bez grobu, osób. To niezwykle interesująca lektura historyczna, którą czyta się niczym powieść. Ogrom informacji tu zawartych pochodzi z oficjalnych dokumentów, ale i od krewnych oraz potomków zmarłych. Publikację uzupełniają nadzwyczaj piękne ryciny autorstwa Matuszkiewicza. Z początkowego jednego tomu, dzieło rozrosło się o kolejne dwa tomy. Ostatni zawiera uzupełnienie tomu 1 i 2 oraz opis pozostałych nekropolii warszawskich.
Reprint dostępny jest w grubej, ozdobnej tekturze z kapitałkami i wstążeczką. Posiada ręcznie wprawiane naklejki tytułowe na przedniej części okładki oraz biały zadruk na grzbiecie.
Wielki artysta, mały tyran - sugestywna biografia Petera Ackroyda oddaje sprawiedliwość osobie Charliego Chaplina.
Był jedną z pierwszych prawdziwych ikon kina oraz legend Hollywoodu. Kim jednak tak naprawdę był ów mężczyzna z wąsikiem? Książka Petera Ackroyda prezentuje najważniejsze momenty w życiu Chaplina, poczynając od jego musicalowych występów aż po honorowego Oscara. Znajdziemy tu wszystko: sukcesy w latach dwudziestych, ponure skandale, wyjazd do Szwajcarii. Pasjonująca opowieść okraszona jest anegdotami, by wspomnieć tylko Chaplina grającego na skrzypcach w nowojorskim hotelu w celu zagłuszenia skwierczenia kotletów smażonych przez Stanleya Laurela. Ta znakomita, zwięzła biografia przynosi nowe, intrygujące informacje o jednej z najbardziej znanych postaci XX wieku.
'Okiem powieściopisarza i biografa śledzi Ackroyd życie człowieka, które stało się kwintesencją kondycji ludzkiej, pełnej niedostatków, wzlotów i śmieszności. Autor umiejętnie ukazuje różnice między kochanym włóczęgą, którego Chaplin portretował na ekranie, a rzeczywistą osobą, którą niełatwo było darzyć miłością'.
'The Independent'
W kolebce ludzkości to książka pełna niezykłych, często dramatycznych przygód trojga polskich lekarzy i francuskiej pielęgniarki, które kończą się najczęściej zaskakującymi pointami. Przemierzając różne kraje, leczą i operują, wzbudzając podziw i wdzięczność, która odwzajemniona, pomaga im w różnych perypetiach losowych.
Liber Pontificalis to zbiór biogramów papieży będący dziełem jakichś anonimowych dla nas duchownych kurialnych rzymskiego Kościoła. Jest to bardzo ważny tekst źródłowy mogący być punktem wyjścia do prowadzenia badań dla przedstawicieli różnych dyscyplin naukowych, począwszy od historii Kościoła po historię sztuki. Dzieło to ma dwie redakcje - jak się powszechnie przyjmuje. Pierwsza powstała począwszy od około 530 roku, natomiast druga spisywana była sukcesywnie aż do IX wieku. Świadectwem pierwszej redakcji jest tak zwane Epitome Feliciana (F), które doprowadza opowieść do śmierci Feliksa IV w 530 roku oraz Epitome Cononiana (K), prowadząca narrację do śmierci Konona w 687 roku. Druga redakcja (p) dochodzi do pontyfikatu Hadriana II, czyli do roku 872. Zawarte w tym dziele informacje dotyczące pierwszych pięciu wieków są z pewnością niepewne, w dużej mierze anachroniczne, a wręcz legendarne, aczkolwiek zawsze są one odbiciem istniejących w Rzymie tradycji. Ciąg dalszy powstawał na bieżąco, dokumentując papieską działalność pasterską, fundacyjną, a także polityczną, kiedy już powstało państwo kościelne.
Jennifer Fulwiler była szczęśliwa. Bo niby dlaczego miałaby się smucić.
? Doskonale zarabiała jako programistka
? Poślubiła zamożnego i superinteligentnego faceta
? Zamieszkała wraz z nim w hipsterskiej rezydencji
? Nie brakowało jej niczego
Wychowała się w szczęśliwej, lecz ateistycznej rodzinie i nie narzucano jej żadnych wyborów życiowych. Boga nie potrzebowała. Nie był jej do szczęścia potrzebny. Więcej nawet – czuła do niego odrazę.
Jednak pewnego dnia, pod wpływem serii niefortunnych dla niej wydarzeń, uznała, że jej życie jest puste. Brakuje w nim przyjaznej siły wyższej. Nie, nie od razu została katoliczką. Zaczęła poszukiwać Boga na własną rękę – po kryjomu i w tajemnicy przed mężem. Udawała nawet, że Pismo Święte, które zaczęła regularnie czytywać to pornosy.
Książka, którą czyta się jak pasjonującą powieść obyczajową, jest studium NAWRÓCENIA. To historia młodej kobiety, która postanawia zwrócić się w stronę wiary, nie pod wpływem groźby, strachu, traumy, czy namów, tylko w drodze rozsądnej analizy i obserwacji życiowych doświadczeń. Tego samego dnia , gdy przyszło nawrócenie, otrzymała śmiertelną diagnozę… Czy zawróciło ją to z drogi wiary?
W jej wyborach życiowych czytelnik łatwo odnajdzie własne dylematy.
Ta szczera książka jest cudowną opowieścią o duchowej podróży, a jednocześnie czarującym pamiętnikiem. Epifanie jakie były udziałem autorki zostały fantastycznie opisane i trafią do serc czytelników.
Dean Koontz, znany amerykański autor thrillerów i horrorów, m.in. Dom śmierci, Co wie noc i Bez tchu
Dowcipna, krzepiąca na duchu historia drogi życiowej autorki – od uporczywej niewiary aż do duchowego obcowania z Jezusem i Kościołem. Ta nadzwyczaj ciekawa i wciągająca książka łączy w sobie naukę, wiarę i rozsądek.
Kardynał Timothy Dolan, arcybiskup Nowego Jorku
Barbara Arrowsmith-Young – psycholog dziecięcy, absolwentka Instytutu Studiów Edukacyjnych Uniwersytetu w Toronto. Urodziła się (1951) z dysfunkcjami rozwoju psychomotorycznego, w konsekwencji których przez cały okres edukacji zmagała się z poważnymi trudnościami w uczeniu się. Obdarzona wyjątkową pamięcią i silną wolą, z mozołem pokonywała ograniczenia. Studiując diagnozowanie postępów w nauce dzieci młodszych, zainspirowana między innymi pracami A. R. Łurii, stworzyła szereg ćwiczeń kognitywnych, mających na celu poprawę funkcjonowania zaburzonych obszarów mózgu. Osobiste, pionierskie doświadczenia w zakresie neuroplastyczności mózgu zakończyły się sukcesem – stopniowo poprawiało się funkcjonowanie osłabionych obszarów jej mózgu, aby wreszcie osiągnąć poziom normy, a nawet w niektórych dziedzinach przekroczyć go. Konsekwentnie udoskonalała swoje ćwiczenia, aby dzielić się doświadczeniem i pomagać dzieciom oraz dorosłym w pokonywaniu trudności edukacyjnych. W 1980 roku założyła w Toronto własną szkołę. Obecnie metodą Arrowsmith pracują ośrodki w Kanadzie, Stanach Zjednoczonych, Australii i Nowej Zelandii. W roku 2005 opublikowany został raport prof. Williama J. Lancee, podsumowujący trzyletnie obserwacje uczniów Programu Arrowsmith. Raport potwierdza skuteczność stosowanych ćwiczeń kognitywnych. W książce Barbara Arrowsmith uzupełnia swą osobistą opowieść o mozolnej pracy nad kształtowaniem własnego mózgu interesującymi historiami przypadków zaburzeń w uczeniu się, z którymi spotkała się w swojej ponad trzydziestoletniej pracy z dziećmi i dorosłymi.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/SMALL/000080/prezydent-aleksander-kwasniewski-w-rozmowie-z-aleksandrem-kaczorowskim-wydanie-2025.jpg "Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]. Autor: Aleksander Kwaśniewski, Kaczorowski Aleksander. Dobreksiazki.pl")
