Św. Jan Paweł II bywał nazywany prorokiem naszych czasów, nikt jednak do tej pory nie spojrzał w tym kontekście na całe jego życie. Próby takiej dokonuje w tej książce Jolanta Sosnowska (autorka czterotomowej biografii Papieża Polaka „Hetman Chrystusa”), śledząc pod tym kątem życiorys Karola Wojtyły – Jana Pawła II. Autorka zabiera nas w fascynującą podróż w czasie; poznajemy człowieka genialnego, oddanego Bogu od najmłodszych lat, i to mimo różnych nieszczęść, którymi Pan go doświadcza. Obserwujemy rozwój przyszłego Papieża ku kapłaństwu, ku prorokowaniu, który Autorka umiejętnie śledzi, z zachwytem odkrywa i literacko opisuje. Koleje losu Karola Wojtyły od samego urodzenia wiodły go na służbę Chrystusowi. Nie zmarnował licznych talentów, których Stwórca mu nie poskąpił – a każdy mu się przydał. Widzimy tu Proroka w rozumieniu biblijnym, który miłuje Boga bezwarunkowo; osobę powołaną do głoszenia Jego Słowa. Charyzmatyczny przywódca, którzy wiedzie lud Boży niczym Mojżesz, dokonuje przenikliwej oceny przeszłości i teraźniejszości, by na tej podstawie wypowiadać się o przyszłości. Dawał rady i przestrogi jeszcze jako biskup i kardynał, ostrzegając m.in. przed nadejściem ostatecznej konfrontacji między Kościołem i anty-Kościołem. Wiele z tego, co głosił i przed czym z troską przestrzegał, realizuje się na naszych oczach, bo jakże wielu nie poszło za jego głosem.
„Św. Jan Paweł II prorok miał odwagę mówić o sprawach trudnych, o których współczesny, odchodzący od Boga świat nie chciał słuchać – pisze Jolanta Sosnowska. – Miał śmiałość ryzykować niepopularność i odrzucenie, by przestrzegać ludzi w imię prawdziwej wiary, której depozyt był za jego pontyfikatu z niezwykłą starannością i skrupulatnością chroniony oraz przekazywany. Papież Polak chciał sprostać Bożym planom wobec niego, wypełnić Boże wobec niego oczekiwania”.
Narracja w tej książce toczy się także przy pomocy warstwy obrazowej (162 zdjęcia!) – w dużej części są to wybitne fotografie mistrza Adama Bujaka, który ma olbrzymie zasługi w utrwalaniu dzieła i życia św. Jana Pawła II. Obrazom towarzyszą rozbudowane podpisy, wzbogacające główny nurt rozważań. Książka ukazuje się w 10. rocznicę kanonizacji Papieża Polaka.
Spis treści:
Biogram Autorki 6
1. Kim jest prorok 7
2. Na jaką drogę wejdzie rodzaj ludzki 14
Przypisy 19
Część I: W WIERZE I POLSKOŚCI (1920–1967) 21
1. Gniazdo dzieciństwa i wczesnej młodości 22
2. Zapalony homo theatralis 37
3. Misterium słowa 46
4. Wojna 60
5. Polska męczennicą największą 63
6. Ostatnia prosta do kapłańskiego powołania 66
7. Obecnie jestem robotnikiem 72
8. Teatr z narażeniem życia 78
9. Bóg chce, ażebym został kapłanem 85
10. Prymicje w romańskiej krypcie 93
11. Zapuszczanie się w Rzym 100
12. Niegowicki wikary 106
13. Duszpasterz akademicki od św. Floriana 111
14. Habilitacja 33-latka 116
15. Kapłaństwo w czasach stalinowskiego terroru 123
16. Najmłodszy biskup w Polsce 130
17. Pełna mocy odpowiedź Boga na kryzys epoki 142
18. Bijące serce metropolitalnej katedry 150
19. Reperkusje listu do niemieckich biskupów 160
20. Milenium i skradziony obraz 165
Przypisy 175
Część II:
Z POLSKI NA STOLICĘ ŚW. PIOTRA (1967–1978) 181
1. Kardynał – służyć jako dar dla Kościoła 182
2. Permanentna inwigilacja 196
3. Wprzęgnięci w rydwan 207
4. Już nie tylko w Polsce 216
5. Na bezpośredniej drodze do papiestwa 224
Przypisy 238
Część III: UNIESIONE RĘCE JANA PAWŁA II (1978–2005) 241
1. Program „Papieża z dalekiego kraju” powstawał w latach
pasterzowania Wojtyły na Stolicy św. Stanisława 242
2. Model papiestwa według Wojtyły 257
3. Ugodzony 273
4. To jest moja Matka, ta Ojczyzna 281
5. Europo, gdzie twoja wiara? 305
6. Apostoł świata 312
7. Próg tysiącleci 326
8. Wytrwał do końca 339
9. Potężny orędownik w Niebie 347
10. Którędy poszedł świat 354
Przypisy 358
Przemilczana i zapomniana historia w cieniu II wojny światowej. Jest rok 1947. W małym miasteczku na Podlasiu sześciu milicjantów odpiera ataki bandy Obucha na posterunek. Przeciwko sobie stają ci, dla których odradzająca się Polska miała być wspólnym domem. Poruszająca i stawiająca niewygodne pytania o Żołnierzy Wyklętych opowieść autora bestsellerowego Dzieciństwa w pasiakach. Bogdan Bartnikowski – ur. w 1932 r. w Warszawie. W czasie Powstania Warszawskiego, po opanowaniu przez oddziały RONA (Rosyjska Wyzwoleńcza Armia Ludowa) dzielnicy Ochota, wraz z matką został wypędzony z domu i skierowany do obozu przejściowego w Pruszkowie, skąd 12 sierpnia 1944 r. obydwoje zostali wywiezieni do KL Auschwitz-Birkenau. W obozie został zarejestrowany jako więzień 192731. W Birkenau przebywał najpierw w bloku dziecięcym obozu kobiecego, następnie w sektorze B11a obozu męskiego, gdzie byli więzieni chłopcy z Warszawy. 11 stycznia 1945 r. został razem z matką wysłany do Berlina-Blankenburga (komando robocze obozu Sachsenhausen), gdzie do wyzwolenia w dniu 22 kwietnia 1945 r. pracował przy odgruzowywaniu miasta. Po wyzwoleniu powrócił z matką do Warszawy. W Powstaniu Warszawskim stracił ojca. Przerwaną przez wojnę naukę kontynuował w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego. Po odbyciu służby wojskowej pracował jako dziennikarz. Bogdan Bartnikowski, mając w pamięci przeżycia z okresu okupacji i uwięzienia w obozach koncentracyjnych, napisał i wydał książki o losach polskich dzieci w latach wojny: zbiór opowiadań Dzieciństwo w pasiakach (1969, 1972, 1989) oraz powieści Daleka droga (1971), Powrót nad Wisłę (1972) i Dni długie jak lata (1989). Obecnie jest na emeryturze. Pracuje społecznie w Związku Literatów Polskich i Związku Powstańców Warszawskich. Został odznaczony Krzyżem Oświęcimskim, Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Teodor Jeske-Choiński kreśli niezwykle żywe i barwne portrety wybranych ludzi odrodzenia na tle epoki w której żyli. Książka nie tylko dla miłośników historii i Italii, ale dla każdego, kto ceni sobie świetny styl i intrygujące, często zaskakujące koleje losów tych najbardziej znanych, jak i tych zapomnianych ludzi.
Michał Anioł Buonarotti – co go naprawdę odróżniało od innych artystów epoki?
Dlaczego Machiavelli nie stosował w swoim życiu tych mądrości życiowych, jakich uczył księcia, czyli nieznane oblicze słynnego autora Księcia.
Słynny Wawrzyniec de Medici – symbol Florencji, uznawany za „Wspaniałego”, a w rzeczywistości…?
Ze śmierci którego katolickiego kapłana cieszyli się żydzi, bo strasznie przeszkadzał ich zyskom z lichwy?
Kim była królowa mody określana „słońcem renesansu”?
Kto i dlaczego zyskał przydomek „kondotiera literackiego”?
Portret najszlachetniejszej kobiety renesansu.
Jak vendetta obrażonej miłości jednej kobiety zniszczyła dzieło rodu Estów strącając je z wyżyn potęgi do zaledwie drobnego państewka?
Niniejsze wydanie przygotowano z 1916 roku, które ukazało się nakładem Kasy Przezorności i Pomocy Warszawskich Pomocników Księgarstwa.
Antoni Pawlak (ur. 1952) był przez dekadę rzecznikiem prasowym Prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza (1965-2019). To długo, wystarczająco długo, aby się polubić albo znielubić. Pawlak i Adamowicz polubili się, pracowali dla Gdańska, rozmawiali o Gdańsku, ale chcieli i potrafili rozmawiać także na wiele innych tematów, o których Pawlak pisze z życzliwą otwartością. Impulsem do utrwalenia wspomnień i zapisków Pawlaka w formie książkowej była emocjonalna prośba starszej córki Pawła Adamowicza: Opowiedz mi o moim tacie… Prace nad tekstem trwały od wiosny do jesieni 2023 roku. Po raz pierwszy „Pusty gabinet” został publicznie zaprezentowany 12 stycznia 2024 roku w Europejskim Centrum Kultury w wigilię śmiertelnego zamachu na Pawła Adamowicza.
Książka Antoniego Pawlaka to unikatowa opowieść o wieloletniej, a przy tym owocnej współpracy dwóch mężczyzn, z których to ten wyraźnie młodszy (Adamowicz) był szefem starszego (Pawlak). Czy w takiej nieoczywistej zawodowej relacji można ocalić koleżeństwo i przyjaźń? Historia opisana przez Pawlaka pokazuje, że można, i dlatego jest to historia bardzo budująca.
A jednocześnie Autor „Pustego gabinetu” lojalnie ostrzega: „To nie jest biografia prezydenta Gdańska. To nie jest spis jego dokonań, zaniechań i błędów. To nie jest próba stworzenia zobiektywizowanego portretu Pawła Adamowicza. To nie jest hagiografia. To nie jest panegiryk na cześć.”
W treść tekstu Antoniego Pawlaka wplecione są liczne fragmenty z bloga Pawła Adamowicza, które razem z kilkudziesięcioma fotografiami Piotra Połoczańskiego uwiarygadniają i ubogacają narrację Autora.
Książkę zamykają fragmenty przywołujące tragiczne dni 13 i 14 stycznia 2019 roku. Zabójstwo Pawła Adamowicza jest dla Pawlaka historią nieuleczoną, niezabliźnioną i ciągle bolesną.
Niezwykła, okraszona wspomnieniami biografia dwójki wielkich artystów Janusza Stannego i Teresy Wilbik, pióra ich córki, Katarzyny Stanny, utalentowanej ilustratorki i wykładowczyni warszawskiej ASP. Bogato ilustrowana opowieść o całej epoce polskiej kultury i sztuki, zachwyca żywym językiem i bogactwem wykorzystanych źródeł.
Możesz wyciągnąć człowieka z getta, ale nigdy getto z człowieka. Tak głosi napis znajdujący się w przejściu podziemnym, który Zlatan Ibrahimović, jako dziecko, pokonywał z sercem w gardle, by wrócić do domu. To prawda. Bo pochodzi z Rosengrd, sypialnej dzielnicy położonej na peryferiach Malm. Tam Zlatan zaczął budować swoją legendę od pary butów kupionych w supermarkecie za 59 koron.Wszędzie gdzie trafiał, pałał żądzą zemsty wobec tych, którzy wydawali mu się źli. Rodzice jego kolegów zbierali podpisy, by wyrzucić go z drużyny, trenerzy zawsze byli bardziej chętni do krytyki niż do pochwał.Pragnienie, by być lepszym od pozostałych prowadzi go z Malm do Ajaksu, gdzie przejmuje spadek po wielkim Van Bastenie; później do Juventusu, gdzie Capello piłkarsko lepi go na nowo; następnie do Interu, skąd zabiera kolejne tytuły mistrzowskie. W Barcelonie zostaje tylko rok, wystarczająco dużo czasu, by wykrzyczeć w twarz Guardioli: Nie masz jaj!, przed powrotem do Włoch, z nowymi magicznymi zagraniami.Historia Zlatana toczy się dalej w Milanie i, jak sam mówi, to jest bajka, podróż z getta do marzeń.W Ja, Ibra Zlatan Ibrahimović po raz pierwszy opowiada o swoich przeżyciach na boisku i poza nim, o radościach i szaleństwach w życiu nie zawsze w pełni kontrolowanym.
Autorka opisuje życie i działalność Franciszka Szlachcica - człowieka z nizin społecznych, który po drugiej wojnie światowej wkroczył na salony władzy Polski Ludowej. Próbuje odpowiedzieć na pytanie o powody, dla których związał się z ruchem komunistycznym, ukazuje mechanizmy awansu "po linii" służb specjalnych do stanowiska ministra spraw wewnętrznych. Stara się odnaleźć miejsce tej postaci w sporach wewnątrzpartyjnych i wąskich kręgach kierowniczych PZPR-u, zastanawiając się, czy Szlachcic, biorąc udział w grze o władzę u boku Edwarda Gierka, rzeczywiście zajmował pozycję "drugiego" człowieka w partii i państwie. Szuka przyczyn upadku tego polityka i powodu zamknięcia przed nim drogi powrotu, umieszcza go wreszcie w szerszym kontekście awansu ludzi służb specjalnych do aparatu władzy. Porównuje jego pozycję i zakres władzy z innymi osobami z kręgów kierowniczych PZPR na przestrzeni jej istnienia. W końcu otwiera pole do dalszej dyskusji nad relacjami ludzi służb i członków ścisłego kierownictwa PZPR-u ze stroną radziecką, a także możliwościami wpływu poszczególnych osób na obraz polskiej sceny politycznej przekazywany do Moskwy. Autorka nie wpisuje się w tak obecnie modną i popieraną politykę historyczną, a wręcz dystansuje się od niej. () Pisząc biografię swojego bohatera, odrzuca więc kolor czarny, pragnie wydobyć z historii PZPR i PRL wszelkie odcienie szarości, chce pokazać uwarunkowania, dylematy, racje i emocje ludzi zaangażowanych w ten system. Nie ma w pracy epitetów, są fakty i ich analiza. (). Należy podkreślić fakt szerokiego kontekstu społecznego i politycznego, w którym umieszcza swojego bohatera. W jej wykonaniu jest to nie tylko biografia polityczna Szlachcica, ale kawałek dobrze pokazanej historii politycznej czterech dekad Polski. dr hab. Zbigniew Siemiątkowski Anna Sobór-Świderska - ur. w 1977 r. w Krakowie, absolwentka Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego. Doktoryzowała się w 2007 r. u prof. dr hab. Ireny Paczyńskiej. Specjalizuje się w historii najnowszej Polski, a w szczególności w biografistyce, badaniach nad dziejami PZPR oraz relacjami pomiędzy partią komunistyczną w Polsce i w ZSRR. Autorka biografii Jakuba Bermana, która została wyróżniona przez IPN nagrodą za "Najlepszy Debiut Historyczny" 2007 r. Przetłumaczyła i opracowała dziennik oficera KGB, pracującego w Polsce płk Siergieja A. Kormilca. Publikowała na łamach "Dziejów Najnowszych" i "Studiów Historycznych". Współpracuje z redakcją Polskiego Słownika Biograficznego. W latach 2008-2020 asystent, a następnie adiunkt w Zakładzie Historii Polski Najnowszej Instytutu Historii UJ. Obecnie pracuje nad monografią poświęconą związkom polskiego i radzieckiego kierownictwa partyjnego w latach 1944-1980 uwzględniającą kanały łączności, przepływ i obieg informacji na linii Warszawa - Moskwa
Mówili o niej „Czarownica” — bo gadała ze zwierzętami oraz miała kruka terrorystę, który kradł złoto i atakował rowerzystów. Ponad trzydzieści lat żyła w drewnianej leśniczówce pośrodku Puszczy Białowieskiej, bez wody i prądu. Spała w łóżku z rysiem i mieszkała pod jednym dachem z oswojonym dzikiem. Była naukowcem, ekologiem, autorką nagradzanych filmów i słuchowisk radiowych. Aktywnie działała na rzecz najstarszego lasu w Europie. Uważała, że należy żyć prosto i blisko przyrody. Wśród zwierząt znalazła to, czego nigdy nie doświadczyła od ludzi. Ostatnia Kossakówna. Córka Jerzego, wnuczka Wojciecha, prawnuczka Juliusza — trzech malarzy rozmiłowanych w polskim krajobrazie i historii. Bratanica Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej i Magdaleny Samozwaniec. Miała być synem i czwartym Kossakiem. Tak jak przodkowie, dźwigać sztalugi i znane nazwisko. Wybrała własną drogę…
Co takiego spotkało ją w Krakowie, że zdecydowała się na ucieczkę? Dlaczego została wydziedziczona? Wreszcie - czy w „dziczy” odnalazła szczęście? Simona autorstwa Anny Kamińskiej to fascynujący portret buntowniczej pasjonatki i silnej, nietuzinkowej kobiety. Opowieść o bezkompromisowym szukaniu swojego miejsca w świecie i o zrzucaniu ciężaru wielkiego nazwiska. Historia upadku starej, artystycznej rodziny oraz tego, jak szara rzeczywistość PRL-u wymazywała barwny świat krakowskiej arystokracji.
Legenda polskiego teatru i polskiej kinematografii.Stworzył niezapomniane kreacje w wielu znakomitych filmach (Zaklęte rewiry, Dzieje grzechu, Ćma, Wojna światów - następne stulecie) i serialach (Czterej pancerni i pies, Kariera Nikodema Dyzmy, Alternatywy 4). Obdarzony wybitnym talentem i równie trudnym charakterem. Zawsze otoczony wianuszkiem pięknych kobiet. Koledzy z branży odnosili się do niego jednocześnie z niechęcią i podziwem - mieli mu za złe wybuchowość i indywidualizm, ale cenili jego znakomite aktorstwo. Jego życie prywatne było pełne zawirowań.Hulaka? Kobieciarz? Despota? Utracjusz? A może perfekcjonista? Magda Jaros postarała się odkryć, jaki naprawdę był Roman Wilhelmi.
Czy mecz piłkarski to na pewno tylko 90 minut walki na murawie? Może tak naprawdę rozgrywka zaczyna się dużo wcześniej, a jej rezultat potrafi oddziaływać na całe społeczeństwo latami?Reprezentacja Polski w swojej historii rozegrała ponad 800 spotkań. Stefan Szczepłek wybrał czternaście z nich. Niekoniecznie tych najsłynniejszych. Zawsze były to jednak mecze bardzo istotne, które poprzedzało coś interesującego i coś ważnego po nich następowało. Czasem ciąg przyjemnych zdarzeń prowadził do sukcesu, czasem wszystko zmierzało do nieuchronnego rozczarowania.Przekonaj się, jak wyglądała podróż polskich piłkarzy na pierwszy w historii mecz kadry, jakie sposoby na motywację swoich Orłów miał trener Kazimierz Górski, czy era Adama Nawałki musiała się skończyć klęską na mundialu w Rosji i... kto czaił się na sędziego z nożem po porażce z Bułgarią w eliminacjach igrzysk olimpijskich w 1972 roku.To opowieść o meczach, w których sytuacja polityczna i gospodarcza w kraju wpływała na boiskowe wydarzenia, a wynik rywalizacji zmieniał społeczeństwo i kształtował nasz futbol. Spotkaniach, w których jedno zagranie, kopnięcie piłki, błąd popełniony na boisku lub poza nim czy decyzje polityków decydowały o losach całej generacji piłkarzy i kibiców. To wielka podróż przez historię, która pozwoli spojrzeć na dzieje polskiej piłki z zupełnie nowej perspektywy.
Stefan Kisielewski (1911-1991) - kompozytor, pisarz, publicysta, krytyk muzyczny, pedagog, w latach 1957-1965 poseł na Sejm. Na pytanie, w jaki sposób godzi tyle różnych aktywności, odpowiadał, że w pracy stosuje "umysłowy płodozmian" - jednego dnia polityka, innego muzyka. W dojrzałym wieku wyraził żal, że zbyt mało czasu poświęcił kompozycji, bowiem jako publicysta konsekwentnie krytykujący politykę rządów PRL-u był przez wiele lat nękany przez restrykcyjną cenzurę, obejmowany zakazem publikacji lub doświadczany odmową paszportu. "Domek ciasny, ale własny" - tak Kisielewski mawiał o swoich utworach, odpowiadając na zarzuty, że wciąż uprawia "lodowato neoklasyczny proceder kompozytorski", podczas gdy muzyka rozwinęła się w zupełnie innych kierunkach. Śledził te zmiany z wielką uwagą, a własnym poglądom dawał wyraz w licznych publikacjach i recenzjach. Pozostał jednak wierny przekonaniu, że muzyka to przede wszystkim doskonała konstrukcja, pełna napięć i logicznych rozwiązań harmonicznych. Czy któryś utwór traktował jako swój muzyczny amulet? W ostatniej kompozycji - Koncercie fortepianowym - umieścił gawota dla uczczenia "ulubionej Symfonii klasycznej Prokofiewa".
Przez te wszystkie lata pisania wierszy bliska mi była pewna wypowiedź Konstantego Puzyny, z którym miałem zaszczyt się przyjaźnić: «Po jaką cholerę w ogóle pisać o teatrze, jeśli nie po to, by pisać o życiu? Co, ględzić o pięknie?». Gdyby w miejsce «pisać o teatrze» wstawić «pisać wiersze», powstałoby coś na kształt mojego credo. Kłaniając się dzisiaj wszystkim, którzy kupili efekty mojego ględzenia, gorąco przytulam Was do serca. Wprawdzie «tylko niektórzy lubią poezję», ale spokojnie, Kochani, jest nas paru!
Jacek Cygan
"Zapnijcie pasy, spodoba wam się ta przejażdżka". Kiedy obejmował FC Barcelonę, był czwartym najgorzej opłacanym trenerem w lidze. Słaby początek wcale nie zapowiadał tego, co miało nadejść: że wkrótce stworzy najlepszą drużynę w historii futbolu. Guillem Balagué dotarł do najgłębszych zakamarków jego umysłu i pilnie strzeżonych tajemnic szatni Camp Nou. Wszystko po to, by wyjaśnić jego trenerski fenomen. Messi przemieniony w potwora. Kulisy konfliktów z Eto’o, Ibrą i Bojanem. Zapis przedmeczowych odpraw i mów motywacyjnych. Relacje Iniesty, Xaviego, Piqué i wielu, wielu innych... Wyjątkowa biografia Pepa Guardioli. Człowieka, który po wygraniu Ligi Mistrzów wyznał: „Nigdy sobie tego nie wybaczę. Zawiodłem”. I który do perfekcji opanował najtrudniejszą ze sztuk: sztukę zwyciężania. *** Za zawodem trenera stoi wiele emocji, zwycięstw i porażek. Książka ukazuje Guardiolę jako człowieka sukcesu, który jednak musi radzić sobie z wieloma rozterkami. Codziennie podejmuje trudne decyzje, a kibiców interesuje tylko zwycięstwo. Balagué świetnie poradził sobie z ukazaniem ludzkiej strony tej profesji. - Michał Probierz Bezczelny gość z tego Guillema Ballagué. Nie dość, że sprawia wrażenie, jakby wiedział, co myśli Guardiola, to jeszcze potrafi o tym powiedzieć Aleksowi Fergusonowi, a zaglądając za kulisy odejścia Pepa z Barcelony, przygotowuje jego rozstanie z Bayernem. Ta książka nie spodoba się wszystkim – i dlatego jest tak ciekawa. - Michał Okoński, „Tygodnik Powszechny”, Sport.pl Pep Guardiola – jeden z ostatnich romantycznych trenerów w komercyjnym świecie piłki nożnej. Ta biografia ujawnia, jak podejmuje wszystkie swoje decyzje. Również te z mistrzowskiej Barcelony. Każdy trener powinien poznać sposób myślenia Pepa. - Rafał Ulatowski Jeżeli Barcelona jest czymś więcej niż klubem, to Guardiola jest kimś więcej niż po prostu trenerem. Més que un entrenador. - Tomasz Ćwiąkała, Weszło Człowiekowi się wydaje, że już wszystko umie, a przy takim trenerze zmienia zdanie. Guardiola jest stuprocentowym profesjonalistą. Do bólu zwraca uwagę na wszelkie detale. W jego pracy nie ma miejsca na fuszerkę czy nawet najmniejsze niedopatrzenie. - Robert Lewandowski, w wywiadzie dla „Faktu” *** Guillem Balagué - ekspert telewizji Sky Sports, w której zajmuje się hiszpańskim futbolem, korespondent gazety „AS” oraz radia Onda Cero na Wielką Brytanię. Jego teksty pojawiają się regularnie w „The Telegraph”, „Bleacher Report” oraz „Champions Magazine”, w przeszłości pracował również dla mediów takich jak „Marca”, „The Times”, „The Observer”, Talk Sport, BBC, Cadena Ser, 442, World Soccer. Autor bestsellera Sezon na krawędzi, opowiadającego o drodze Liverpoolu do triumfu w Lidze Mistrzów w sezonie 2004/05, a także niniejszej biografii Pepa Guardioli, będącej pierwszą międzynarodową książką o tym trenerze. Jest ponadto twórcą pierwszej autoryzowanej publikacji na temat Leo Messiego (Wydawnictwo SQN, 2015) oraz albumu Barça. Ilustrowana historia FC Barcelony (Wydawnictwo SQN, 2015). W 2013 roku uzyskał trenerską licencję UEFA B.
Zadebiutował w Serie A, mając zaledwie 16 lat. Kiedy marcowego popołudnia 1993 roku wchodził na boisko w Brescii, kibice nie mogli wiedzieć, że oto oglądają przyszłą legendę włoskiej piłki. Jego kariera szybko nabrała rozpędu: pierwsze derby, pierwsza bramka, pierwsze trofea. A wszystko to mogło zakończyć się o wiele wcześniej, gdyby prezydent Franco Sensi nie odwołał w ostatniej chwili jego transferu do Sampdorii.W tej książce Francesco Totti przedstawia historię swojego życia - od dzieciństwa upływającego pod znakiem nieśmiałości i lęku, po scudetto, dwa Superpuchary Włoch i mistrzostwo świata z reprezentacją swojego kraju. Il Capitano opowiada też o groźbach pod adresem sędziego po przegranym meczu z Koreą na mundialu w 2002 roku, Luciano Spallettim czającym się na niego w ciemnościach hotelowego korytarza, więźniu, który dobrowolnie został dłużej za kratkami, by mieć możliwość spotkania swojego idola, i o wielu innych wydarzeniach ze swojej wspaniałej kariery.Szczera, prawdziwa, anegdotyczna. Wyjątkowa autobiografia, która udowadnia, że Totti to ktoś więcej niż piłkarz.Totti znaczy kapitan.Wspaniała autobiografia legendy, jaką za życia stał się Francesco Totti. To wciągająca podróż do świata wybitnego piłkarza, który klasą i umiejętnościami, a nade wszystko wiernością i lojalnością zapracował na status nieśmiertelnego. Nikt tak jak Totti nie uczy, na czym polega miłość do jednego klubu.Mateusz Święcicki, Eleven SportsTo jest książka o wierności. Wartości w piłce nożnej niemal zapomnianej i coraz mniej cenionej. Francesco Totti spędził w AS Romie ćwierć wieku, strzelił dla niej ponad ćwierć tysiąca goli, ale osiągnął z klubem niewiele. Gdyby trafił do lepszego, byłby wielokrotnym mistrzem. Tyle że on nie chciał innego klubu, bo kocha Rzym. A wdzięczny Rzym tę miłość odwzajemnia.Stefan Szczepłek, "Rzeczpospolita"Proszę wybaczyć, bo listy miłosne wypada pisać atramentem. Drogi Francesco Dziękuję za wieloletnie przedłużanie i pielęgnowanie dziecięcej, nieskażonej miłości do piłki w milionach dorosłych facetów. Szkoda, że nie skorzystałeś z okazji przedłużenia kariery, kiedy w trakcie jednego z meczów wydzierałem się na antenie, że oddam za to nerkę. Ta książka poniekąd rekompensuje mi Twoją decyzję.Filip Kapica, Eleven SportsNie ma piłkarzy większych niż klub, ale nie dotyczy to Francesco Tottiego. Totti to Rzym, a Rzym to Totti. Francesco jest jak Koloseum - zawsze będzie kojarzył się z jednym miastem i z jednym klubem. Ta książka to piękna opowieść o człowieku, który w imię miłości powierzył swoje życie AS Romie. Wspaniała podróż dla fanów calcio śladami jednej z największych legend.Piotr Dumanowski, Eleven Sports
Bestseller "New York Timesa"Kiedy w 2005 roku został dyrektorem zarządzającym The Walt Disney Company, firma przeżywała trudny okres. Rywalizacja była zacięta bardziej niż kiedykolwiek wcześniej, a technika jeszcze nigdy nie rozwijała się tak szybko. Wystarczyło jednak, że postawił na trzy filary: jakość, pogodzenie się z nowinkami technicznymi oraz umocnienie pozycji firmy na rynkach międzynarodowych, a po 14 latach zrobił z Disneya największy i najbardziej szanowany koncern medialny na świecie.To właśnie Robert Iger doprowadził do tego, że dziś Disney może pochwalić się obecnością w swoich szeregach Pixara, Marvela, Lucasfilmu i 21st Century Fox. Wartość firmy pod jego przywództwem wzrosła niemal pięciokrotnie, a on sam został uznany za jednego z najbardziej innowacyjnych i skutecznych dyrektorów naszych czasów. W tej książce Iger dzieli się lekcjami, które odebrał podczas kierowania Disneyem i zarządzania grupą 200 tysięcy pracowników, a także opowiada o niezbędnych cechach dobrego przywódcy: optymizmie, odwadze, stanowczości i bezstronności.Przejażdżka życia to jednak nie tylko biznesowy poradnik, ale także pełna anegdot biograficzna opowieść człowieka, który zaczynał na samym dole hierarchii w ABC. Nigdy jednak nie zapomniał, że życzliwość, szacunek i przyzwoitość są ważniejsze od pieniędzy. I to niezależnie od tego, czy chodzi o głęboką przyjaźń ze Steve'em Jobsem w ostatnich latach jego życia, czy nieprzemijającą miłość do mitologii Gwiezdnych wojen.
Kompletna biografia bohatera Armii KrajowejGęsto padający śnieg mocno ograniczał widoczność w poniedziałkowe popołudnie 18 stycznia 1943 roku. Zgodnie z planem zerwana została łączność telefoniczna Pińska ze światem zewnętrznym. Punktualnie o godz. 17.00 pod bramę więzienia zajechał opel kierowany przez Hackiewicza. Wysiadł z niego ubrany w esesmański mundur Sulima, który zażądał od strażnika otwarcia wrót. Ten, sądząc, że przyjechała inspekcja SD, wykonał rozkaz bez wahania. Wewnętrzną bramę również sforsowano dzięki zdolnościom aktorskim jednego z podkomendnych Jana Piwnika. W ten sposób "Ponury" wraz z towarzyszami dostał się do środka więzienia. Spod oka garnizonu liczącego 1500 niemieckich żołnierzy i policjantów uwolniono ponad 40 przetrzymywanych tam osób, wśród których byli oficerowie i żołnierze AK. W zimowy, ciemny wieczór narodziła się legenda, której nie zdołały zszargać po zakończeniu wojny komunistyczne władze.Wojciech Knigsberg we wspaniałym stylu powraca do biografii jednego z najwybitniejszych cichociemnych - spadochroniarzy Armii Krajowej, płk. Jana Piwnika "Ponurego". Historia bohatera z Pińska, Gór Świętokrzyskich i Nowogródczyzny wreszcie została domknięta dzięki dotarciu nie tylko do zachowanych archiwaliów, ale także wspomnień i relacji świadków. Dzieje i czyny "Ponurego" są gęsto zilustrowane niepublikowanymi wcześniej zdjęciami oraz dokumentami, co sprawia, że Pułkownik "Ponury". Biografia cichociemnego Jana Piwnika jest dziełem kompletnym.
Książka poświęcona świętej Ricie z Cascii beatyfikowanej w 1628 roku przez papieża Urbana VIII, kanonizowanej na przełomie XIX i XX wieku przez Leona XIII a przez Jana Pawła II tytułowanej Perłą Umbrii. Jej atrybutami są: dwoje dzieci, krucyfiks, cierń, pszczoły i róża. Święta Rita jest patronką: chorych, rannych, problemów małżeńskich, osób poniżanych, matek oraz spraw trudnych i beznadziejnych. Od setek lat, każdego 22 maja w dniu jej wspomnienia, miliony ludzi na całym świecie udają się do kościołów pod jej wezwaniem. Modlą się do niej w swoich intencjach, a w podzięce przynoszą bukiety róż.
Dziennik uczuć dla młodzieży Wiem, co czuję stanowi przestrzeń dla młodego człowieka, w której może samodzielnie spotkać się ze swoimi emocjami, myślami, przeżyciami, doświadczeniami. Może dostrzec je, spróbować zrozumieć, poddać refleksji, wyciągnąć wnioski. Książka ma formę dziennika, w którym można zanotować, co ważnego wydarzyło się w życiu, a podążając za zamieszczonymi na każdej stronie pytaniami poddać własne przeżycia analizie. Dzięki takim rozważaniom nastolatek rozwija samoświadomość, uczy się rozpoznawać myśli i emocje oraz rozumieć swoje motywacje, zamierzenia, wybory i działania. Uczy się również wyznaczania realnych celów, oceny podejmowanych działań i modyfikacji zachowania. Młody człowiek może spróbować zobaczyć wydarzenia i sytuacje w innym świetle, wprowadzić alternatywne wzorce myślenia i zachowania, chętniej stawiać czoła problemom. Dzięki poszukiwaniu źródeł przyjemniejszych emocji, zrównoważonych, pełnych nadziei myśli, zyskuje poczucie sprawczości i kontroli nad życiem.
Trudno wyobrazić sobie przedwojenną polską kinematografię bez pięknych i utalentowanych aktorek, które zachwycały publiczność na wielkim ekranie. Jadwiga Smosarska, Ina Benita, Elżbieta Barszczewska Gwiazdy te miały liczne grono wielbicieli, którzy wymieniali się ich fotosami, zrzeszali się w kluby, a nawet pisali do nich listy i to nie tylko z prośbą o autograf. Z kolei prasa lat 30. rozpisywała się nie tylko na temat ich kolejnych ról filmowych i teatralnych, ale też chętnie dopytywała je o szczegóły ich życia prywatnego. Wybuch II wojny światowej w większości zaprzepaścił ich rozwijające się kariery. Część z nich wybrała życie na emigracji, a te, które pozostały w Polsce, w dużej mierze zaangażowały się w działalność konspiracyjną. Niektóre podjęły jednak wówczas kontrowersyjne decyzje, które położyły się cieniem na ich życiorysach. W powojennej rzeczywistości nie odzyskały już swojej dawnej świetności, a w filmach powierzano im co najwyżej role drugoplanowe i epizodyczne. Na podstawie artykułów prasowych, dokumentów i wspomnień rodzin gwiazd Marek Teler przedstawia historie dwunastu przedwojennych aktorek, zarówno tych, które trwale zapisały się w historii kina i teatru, jak i tych, które po latach popadły w zapomnienie. Prezentuje nie tylko ich bogaty artystyczny dorobek, ale też opisuje ich skomplikowane wojenne perypetie i przybliża nieznane fakty z ich życia prywatnego.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?