Nieustraszona, nienasycona, bezkompromisowa. Jedyna taka fotografka w XX wieku.
Jak to się stało, że zjawiskowa modelka Vogue’a fotografowała wyzwalanie Dachau, a potem wykonała słynne zdjęcie w mieszkaniu Hitlera?
W dzieciństwie pada ofiarą gwałtu. Jako osiemnastolatka ucieka z Nowego Jorku do Paryża, by zostać uczennicą Mana Raya. Maluje ją Picasso, przyjaźni się z Leonorą Carrington. Ale zamiast być modelką i muzą sama zostaje artystką.
Gdy wybucha II wojna światowa, fotografuje modę w ruinach londyńskich domów. Trafia na front, gdzie dokumentuje pierwsze użycie napalmu przez Amerykanów. Z Dachau i Buchenwaldu wysyła budzące grozę zdjęcia ofiar i katów. A potem w mieszkaniu Hitlera wchodzi do wanny i tak powstaje jedno z najsłynniejszych zdjęć w historii fotografii.
Carolyn Burke miała dostęp do odkrytego dopiero po śmierci bohaterki ogromnego archiwum. Chciała zrozumieć kobietę, która mimo przeżytej w dzieciństwie traumy, nigdy się nie poddawała, robiła wszystko na własnych warunkach i którą nienasycony apetyt na życie pchał do kolejnych odkryć. Na podstawie urywków jej historii powstał film „Lee. Na własne oczy” z Kate Winslet w roli głównej. W książce znajdziecie dużo więcej.
„Była muzą, która swoją energię twórczą zachowywała dla siebie, nie poświęcała jej dla partnerów artystycznych, życiowych, seksualnych. W ten sposób przełamała, jako jedna z nielicznych, konwencję kobiety obracającej się w artystycznych kręgach. Jak udało jej się uciec z tylu stereotypów, na które niejako skazywały ją praca, pochodzenie, uroda? Miller często opisywała siebie jako istotę podwójną: anielski wygląd, szatański charakter”.
Olga Wróbel, Kurzojady
„Porywająca biografia. Miller to zapomniana i wizjonerska fotografka, która była muzą oraz kochanką najbardziej wpływowych artystów początku XX wieku, a jednocześnie jedną z niewielu kobiet, które potrafiły wyjść poza tę rolę i pokazać własną wizję sztuki. (…) Fotografka znajdująca się między horrorem a pięknem, między byciem oglądaną a byciem obserwatorką.”
– New York Times Book Review
Maryja. Ilustrowana biografia tom 2 Od wniebowzięcia do współczesności 408 kolorowych stron, ponad 120 kolorowych ilustracjiPierwszy tom biografii Królowej Nieba i Ziemi okazał się bestsellerem. Autor przygotował jego drugą część ukazująca losy Maryi od Jej chwalebnego wniebowzięcia aż do czasów współczesnych.Ks. prof. Zwoliński przywołuje maryjne modlitwy (w tym różaniec i szkaplerz) a także wielkie interwencje Królowej, objawienia i spektakularne cuda, najróżniejsze nabożeństwa maryjne oraz wizerunki Maryi słynące łaskami.Autor tłumaczy nam znaczenie teologiczne oraz tło historyczne wydarzeń, w których uczestniczyła Najświętsza Maryja Panna, oraz duchowe skutki interwencji maryjnej w różnych częściach świata.Narracji towarzyszą liczne reprodukcje dzieł sztuki.Królowa Nieba i Ziemi, Królowa Polski - to ona zgniecie łeb węża.Najświętsza Maryja Panna
Książka jest pierwszą akademicką biografią Iwana Bohuna, kozackiego pułkownika wybitnego dowódcy wojskowego, polskiemu czytelnikowi znanego dobrze z Trylogii Sienkiewicza. Jednak losy historycznego pierwowzoru są znacznie bardziej fascynujące. Autorce udało się odkryć wiele nieznanych dotąd kart jego biografii. Od najmłodszych lat życie Iwana Bohuna naznaczone było udziałem w wielu kampaniach i bitwach. Wiele razy znajdował się w śmiertelnym niebezpieczeństwie podczas potyczek i wypadów, którymi osobiście dowodził. Fortele Bohuna stały się przysłowiowe jeszcze za jego życia. Dwa razy był aresztowany, skazano go na śmierć w różnych państwach. Podstawą książki jest unikalny materiał zbierany przez cztery dekady w archiwach Ukrainy, Rosji, Polski, Szwecji i innych krajów.
Po II wojnie światowej jedną z najważniejszych obietnic nowej władzy było wprowadzenie powszechnej opieki zdrowotnej. Medycyna - tak jak prąd i oświata - miała dotrzeć do wszystkich.
Aleksander Bałasz wsiadł do pociągu w Krakowie zimą 1946 roku, gnany ciekawością i poszukiwaniem źródła utrzymania. Konstanty Muraszko zrobił to samo, tyle że w 1945 roku w Bezdanach. Stanisław Bayer do Polski wrócił w 1947 roku. Przypłynął statkiem, jak to bywało w przypadku żołnierzy 2 Korpusu. Krystyna Modrzewska wyruszyła w drogę wiosną 1957 roku.
Wykształceni w dużych miastach, jechali leczyć do miasteczek, osad, osiedli, wsi. Czasem z poczucia misji, czasem z nakazu pracy. Przywozili ze sobą wiedzę, nowoczesne rozwiązania techniczne i nowe standardy higieny. Zaczynali często w warunkach polowych - bez mieszkań, mebli i wyposażenia gabinetów.
Marcin Stasiak fascynująco opowiada o ich losach. Z fragmentów biografii, wspomnień oraz pamiętników lekarzy, stomatologów, felczerów, pielęgniarek i położnych wydobywa nie tylko historię modernizacji, ale także opowieść o przemianach polskiego społeczeństwa w pierwszych dwudziestu pięciu powojennych latach.
Piąta i ostatnia część powieściowego cyklu o Benicie Mussolinim, przedstawiająca tragiczny koniec dyktatury i początek wolności dla Włoch i całej Europy
28 lipca 1943 roku, krótko po obaleniu Duce przez Wielką Radę Faszystowską, zesłano go na wyspę Ponza, na której reżim od lat przetrzymywał opozycjonistów. Mussolini stracił wszystko, łącznie z nadzieją.
Sytuacja zmieniła się jednak diametralnie, gdy dzięki błyskawicznej akcji komandosów z III Rzeszy został uwolniony. Wkrótce zaś stanął na czele marionetkowej Włoskiej Republiki Socjalnej. W swoim ostatnim zrywie Mussolini pogrąża kraj w jeszcze głębszym mroku. Sześćset dni między wrześniem 1943 a kwietniem 1945 roku to czas nasilającej się przemocy, czas legionu Muti i bandy Kocha, które sieją terror w miastach, czas polowania na Żydów i nalotów dywanowych. Ostatni akt tragedii rozgrywa się w Mediolanie. W toczącej się tam wojnie domowej nienawiść i okrucieństwo sięgają szczytu, zarówno po stronie faszystowskich oprawców, którzy torturują i mordują niewinnych ludzi, jak i partyzantów z Patriotycznych Grup Działania (GAP).
To koniec imperium i koniec człowieka, który naznaczył krwią nowożytne Włochy. Wraz z nim upadają pierwszoplanowe postaci epoki faszystowskiej i ich poplecznicy. Jedni uciekają, inni pozostają u boku Duce do ostatniej chwili, jeszcze inni sprytnie zmieniają barwy, aby po wojnie uniknąć rozliczenia swoich związków z reżimem. W tym apokaliptycznym zmierzchu powoli, acz nieustępliwie kiełkuje demokracja i zupełnie nowy porządek świata.
Od nieznanego emigranta do najpotężniejszego Polaka w Ameryce. Znakomita biografia Zbigniewa Brzezińskiego, który u boku prezydentów Stanów Zjednoczonych kształtował bieg historii. Montreal, maj 1945 roku. Siedemnastoletni syn polskiego dyplomaty wybiega na ulicę świętować koniec wojny. Wśród brytyjskich i amerykańskich flag dostrzega jednak sierp i młot. Już wie, że pół Europy właśnie wpadło z jednej dyktatury w drugą. Od tej sceny zaczyna się droga, jakiej nie przeszedł żaden inny emigrant w dziejach amerykańskiej polityki. Zbigniew Brzeziński napisał na Harvardzie doktorat o sowieckich czystkach i pił kawę z agentami SB w Warszawie, wyciągając od nich więcej, niż oni od niego. Na pokładzie prywatnego odrzutowca Davida Rockefellera powołał instytucję, która zmieniła przebieg zimnej wojny. Edward Luce, korespondent „Financial Timesa”, napisał biografię, którą czyta się jak powieść szpiegowską – z tą różnicą, że wszystko tu jest prawdą: od intymnych dzienników matki Brzezińskiego, przez teczki polskiej bezpieki, po zapisy rozmów przywódców światowych mocarstw. To też portret człowieka, który całe życie wiedział, czego chce, i płacił za to cenę, o której nie przeczytamy w podręcznikach. Ta biografia zmienia nasz sposób myślenia o współczesnym świecie, erze sowieckiej i pozornym „końcu historii”. „To nie tylko najpełniejsza biografia kluczowej postaci w historii zimnej wojny, ale również książka oferująca niezwykle trafne spojrzenie na istotę władzy – zwłaszcza na to, jak intelektualna odwaga i dobra wiara ścierają się z brutalną rzeczywistością. Ważna lektura dla każdego, kto chce zrozumieć historię Ameryki i współczesnego świata”. Anne Applebaum „Znakomita kronika życia jednego z najważniejszych amerykańskich strategów XX wieku i epoki, którą współtworzył”. Francis Fukuyama „Tym, kim Kissinger był dla Republikanów lat 70., tym Brzeziński – dla Demokratów. W czasach powracającego zagrożenia ze strony Rosji ta mistrzowsko opowiedziana przez wybitnego Eda Luce’a historia wybrzmiewa aktualnie jak nigdy wcześniej”. Susan Glasser Edward Luce – brytyjski dziennikarz, ceniony publicysta, główny komentator i felietonista „Financial Timesa” w Waszyngtonie. Autor biografii „Zbig” oraz książek „The Retreat of Western Liberalism”, „Time to Start Thinking: America in the Age of Descent” i „In Spite of the Gods: The Strange Rise of Modern India”. Regularnie występuje jako ekspert w BBC i CNN.
"Ojciec Redemptorysta TADEUSZ RYDZYK - Wiara, która buduje. Życie, dzieła, misja" to książka wyjątkowa - potrzebna zwłaszcza dziś, gdy o Kościele mówi się często językiem uproszczeń, sensacji i powierzchownych ocen. Autor Lech Tkaczyk proponuje czytelnikowi opowieść spokojną, rzetelną, głęboko ludzką o kapłanie, którego wiara i konsekwencja odmieniły oblicze polskich mediów katolickich.Nie jest to książka polemiczna ani tekst z tezą. To opowieść o drodze - od dzieciństwa w powojennym Olkuszu, przez lata dojrzewania do kapłaństwa, aż po powstanie dzieł, które dla milionów wiernych stały się miejscem modlitwy, formacji i wsparcia. Autor z wielkim wyczuciem pokazuje człowieka, który nigdy nie szukał rozgłosu, lecz służby; który swoją misję budował nie na sile struktur, lecz na ufności Bogu i odwadze podejmowania tego, co wielu uznałoby za niemożliwe. Autor opisuje początki Radia Maryja, Telewizji Trwam, Fundacji Lux Veritatis, WSKSiM oraz świątyni Maryi Gwiazdy Nowej Ewangelizacji. Autor pisze o tym jak rodziły się te dzieła - w ciszy, determinacji, z pomocą ludzi świeckich i duchownych, dla których prawda Ewangelii była ważniejsza niż opinie świata. W opowieści tej odnajdują się tysiące słuchaczy i widzów, którzy przez lata uczestniczyli w modlitwie i wspólnocie tworzonej wokół tych mediów.Autor nie szuka sensacji; szuka prawdy. Pokazuje o. Tadeusza Rydzyka takim, jakim widzą go ci, którzy spotkali go osobiście - człowieka skromnego, pracowitego, wymagającego przede wszystkim od siebie.W czasach, gdy duchowieństwo bywa przedstawiane wyłącznie przez pryzmat pojedynczych błędów, ta książka przypomina, że istnieją kapłani, którzy nie tylko głoszą Ewangelię, ale całym życiem ją realizują.To lektura, która daje nadzieję. Przypomina, że jeden człowiek, jeśli jest wierny swojemu powołaniu, potrafi stworzyć dzieła przekraczające ramy epoki. Dla katolików, dla przyjaciół Radia Maryja i Telewizji Trwam, dla osób poszukujących rzetelnego spojrzenia - jest to książka szczególna, głęboko poruszająca i potrzebna.Lech Tkaczyk oddaje głos nie legendzie, lecz człowiekowi. A w czasach zamętu i zwątpienia taka opowieść ma moc umocnienia wiary i przypomnienia, że Kościół trwa tam, gdzie są ludzie, którzy niezależnie od przeciwności potrafią budować.To książka, którą chce się czytać i do której chce się wracać - jak do świadectwa, które rozświetla drogę.O autorze:Lech Tkaczyk, urodzony w 1956 roku, jest absolwentem Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu oraz Międzynarodowych Studiów Doktoranckich z zakresu marketingu i zarządzania na Uniwersytecie Ekonomicznym we Wrocławiu. Autor licznych książek, w tym poezji, literatury dla dzieci oraz publikacji z zakresu komunikacji międzyludzkiej i zdrowego stylu życia. Jego twórczość łączy wiedzę z różnych dziedzin, inspirując czytelników i skłaniając ich do głębszej refleksji.Zapraszam do lektury!
"Kardynał GRZEGORZ RYŚ. Kapłan wiary, dialogu i nadziei na nowe otwarcie" autorstwa Lecha Tkaczyka to więcej niż biografia duchownego. To ciepła, pełna szacunku opowieść o człowieku, który z krakowskich uliczek i dziecięcego zapatrzenia w wieże Mariackie przeszedł do grona najważniejszych głosów Kościoła w Polsce i na świecie. To książka, która szanuje powołanie Grzegorza Rysia - zarówno w roli kardynała, jak i metropolity Krakowa - i jest niezwykle potrzebna w czasach, gdy Kościół często doświadcza hejtu i uproszczeń medialnych.Autor prowadzi czytelnika przez kolejne etapy życia kardynała - od wrażliwego chłopca, przez kleryka zafascynowanego historią Kościoła, po profesora, biskupa i kardynała, który w 2025 roku powrócił do Krakowa jako metropolita. To historia kapłana dialogu, człowieka, który od początku wierzył w Ewangelię i jej przesłanie spotkania z drugim człowiekiem. Kardynał Ryś jawi się tu jako Biskup dialogu i porozumienia, który przekraczał granice, by budować mosty między ludźmi różnych wspólnot, wrażliwości i przekonań.Biografia przywołuje niczym kadry filmu obrazy z jego życia: skromną plebanię, nocne lektury Ojców Kościoła, pielgrzymki na Jasną Górę, studia i wykłady, rekolekcje, spotkania z młodzieżą, pracę w archiwach oraz chwile ciszy i modlitwy. Wszystko to tworzy portret człowieka autentycznego, wiernego swoim korzeniom i powołaniu. Szczególną część książki stanowi okres łódzki, czas dynamicznych zmian i odwagi. Powstanie Szkoły Katechistów, rozwój diakonatu stałego, inicjatywy synodalne, przejrzystość działań i codzienny kontakt z ludźmi - to właśnie w Łodzi kard. Ryś stworzył Kościół otwarty i twórczy. Vatican News wielokrotnie podkreślało wyjątkową energię tej diecezji.Kulminacją opowieści jest powrót do Krakowa - miejsca duchowego początku. Nominacja papieska, odczytana jako wyraz zaufania, ukazuje kardynała Rysia jako pasterza, który łączy wrażliwość i pokorę z odwagą czytania znaków czasu. Książka jest również pochwałą jego codzienności: prostoty życia, wierności modlitwie, miłości do historii oraz troski o Kościół zraniony, ale zdolny do odnowy. W świecie konfliktów i niepewności kard. Grzegorz Ryś przypomina, że najważniejsze pozostają te same cnoty - pokora, przejrzyste intencje i odwaga stawania po stronie człowieka.Powieść biograficzna "Kardynał GRZEGORZ RYŚ. Kapłan wiary, dialogu i nadziei na nowe otwarcie" kończy się refleksją nad siłą, która kryje się w słabości. Jak przypomina św. Paweł w 2 Liście do Koryntian:"Virtus in infirmitate perficitur" - "Moc w słabości się doskonali".To przesłanie doskonale oddaje duchowy wymiar życia kardynała Grzegorza Rysia i jego posługi - pokazuje, że prawdziwa odwaga i siła objawiają się w momentach trudności, w pokorze i zaufaniu wobec własnych ograniczeń.Opowieść dla wszystkich, którzy chcą zobaczyć Kościół oczami pasterza słuchającego człowieka zanim wypowie słowo.O autorze:Lech Tkaczyk, urodzony w 1956 roku, jest absolwentem Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu oraz Międzynarodowych Studiów Doktoranckich z zakresu marketingu i zarządzania na Uniwersytecie Ekonomicznym we Wrocławiu. Autor licznych książek, w tym poezji, literatury dla dzieci oraz publikacji z zakresu komunikacji międzyludzkiej i zdrowego stylu życia. Jego twórczość łączy wiedzę z różnych dziedzin, inspirując czytelników i skłaniając ich do głębszej refleksji.Zapraszam do lektury!Format A5,oprawa miękka,stron 380
Margaret Munnerlyn Mitchell Marsh – autorka jednej z najsłynniejszych powieści wszech czasów, która przyniosła jej światową sławę. „Przeminęło z wiatrem”, swoją jedyną książkę, pisała dziesięć lat i przy wydatnym udziale drugiego męża Johna Marsha. Nie miała szczęścia do mężczyzn. Najpierw zakochała się w człowieku, którego tak naprawdę nie znała i którego prawdziwej natury, skrywanej przed światem, nie była świadoma. Jej pierwszym mężem został alkoholik, seksoholik, damski bokser i utracjusz. Była kobietą pełną sprzeczności – wampiryczną uwodzicielką i nienaganną damą z Południa; hojną filantropką i osobą chorobliwie skąpą, wykłócającą się o każdego centa; hipochondryczką cierpiącą na tajemnicze dolegliwości, które wprawiały w zakłopotanie lekarzy; oskarżaną o rasizm antykomunistką i konserwatystką pozującą na kobietę wyzwoloną. Za fasadą celebrytki kryła się zakompleksiona pisarka, która do końca nie wierzyła w siebie i swoje dzieło. Jarosław Molenda – członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej, jego teksty ukazywały się m.in. na łamach czasopism „Focus Historia”, „Dookoła Świata”, „Gazeta Wyborcza. Ale Historia”, „Globtroter”, „Mówią Wieki”, „Odkrywca”, „Rzeczpospolita. Plus Minus”, „Wiedza i Życie”, „Voyage”. Członek kolegium redakcyjnego „Encyklopedii Geograficznej Świata”. Autor ponad sześćdziesięciu książek, odznaczony przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Srebrnym Krzyżem Zasługi za propagowanie historii Polski oraz medalem Zasłużony dla Kultury Polskiej, przyznanym przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego.
Biografia Zygmunta Starego szeroko opisuje sprawy związane z życiem codziennym króla, warstwą materialną, mecenatem, ceremoniałem i osobami z otoczenia. Monarcha ten jest dzisiaj królewską twarzą polskiego „złotego wieku”. Współcześni mu zgodnie określali go jako sympatycznego i dobrego człowieka, a nawet wiele lat po jego śmierci pozytywnie wspominani etyczną postawę władcy. Autor książki koryguje m.in. legendę o „przemożnym” wpływie królowej Bony na władcę, w publikacji nie brakuje także opisu polityki zagranicznej Zygmunta Starego, w tym kwestii wokół hołdu pruskiego oraz działalności króla na Litwie.Książka jest kolejnym tomem zainaugurowanej w 2025 roku przez Państwowy Instytut Wydawniczy kolekcji „Poczet Władców Polski”. W jej ramach najlepsi specjaliści nauk historycznych w Polsce piszą biografie władców w oparciu o najnowszy stan badań i szeroki zasób źródłowy, również z archiwów zagranicznych. „Poczet Władców Polski” to starannie przygotowane publikacje, które zapewniają najwyższy poziom merytoryczny, wysokiej jakości szatę edytorską z kolorowymi ilustracjami i staranne wykonanie.Marek Ferenc (ur. 1965), profesor, pracownik Instytutu Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zajmuje się historią wczesnonowożytną, a zwłaszcza dziejami Polski i Wielkiego Księstwa Litewskiego w XVI w. Swoje zainteresowania badawcze skupia przede wszystkim na dziejach dworów dwóch ostatnich Jagiellonów. Dodatkowym polem jego działalności jest edytorstwo źródeł historycznych.
Życie i dzieło Philipa K. Dicka nigdy nie miało wnikliwszego i bardziej empatycznego portrecisty niż Emmanuel Carrere. Ten niekwestionowany mistrz eseju biograficznego z bogatego materiału stworzył fascynującą narrację o genialnym pisarzu science fiction, wielkim ekscentryku XX-wiecznej (pop)kultury, a zarazem o historii minionego stulecia. Utrzymując porządek chronologiczny, Carrere opisuje losy swojego bohatera, a zarazem wczytuje się w dzieła powstające w danym okresie. Poznajemy rytm pracy Dicka nad książkami – następstwo pomysłów przeplatających się z epizodami psychotycznymi – historię nałogu, skomplikowanych relacji rodzinnych i kolejnych małżeństw, nieudanej próby samobójczej i odwyku, lecz nade wszystko centralnej obsesji na punkcie realności, objawiającej się w podejrzeniach, że świat jest celowo podtrzymywaną iluzją. Co ciekawe, kwestionowanie natury rzeczywistości od pewnego momentu łączyło się u Dicka z widzeniami mistycznymi, co jego biograf opisuje z zasługującą na najwyższy szacunek bezstronnością i delikatnością. Philip K. Dick to pisarz, którego genialne intuicje doceniali tak wybitni twórcy jak Stanisław Lem, a zarazem jedna z najważniejszych postaci nowoczesnej kultury literackiej i wizualnej, ikona popkultury oraz ważny punkt odniesienia kontrkultury. Stworzona przez Emmanuela Carrere’a opowieść o jego życiu i twórczości bez wątpienia odpowiada mierze wielkości portretowanego bohatera.Życie i dzieło Philipa K. Dicka nigdy nie miało wnikliwszego i bardziej empatycznego portrecisty niż Emmanuel Carrere. Ten niekwestionowany mistrz eseju biograficznego z bogatego materiału stworzył fascynującą narrację o genialnym pisarzu science fiction, wielkim ekscentryku XX-wiecznej (pop)kultury, a zarazem o historii minionego stulecia. Utrzymując porządek chronologiczny, Carrere opisuje losy swojego bohatera, a zarazem wczytuje się w dzieła powstające w danym okresie. Poznajemy rytm pracy Dicka nad książkami – następstwo pomysłów przeplatających się z epizodami psychotycznymi – historię nałogu, skomplikowanych relacji rodzinnych i kolejnych małżeństw, nieudanej próby samobójczej i odwyku, lecz nade wszystko centralnej obsesji na punkcie realności, objawiającej się w podejrzeniach, że świat jest celowo podtrzymywaną iluzją. Co ciekawe, kwestionowanie natury rzeczywistości od pewnego momentu łączyło się u Dicka z widzeniami mistycznymi, co jego biograf opisuje z zasługującą na najwyższy szacunek bezstronnością i delikatnością. Philip K. Dick to pisarz, którego genialne intuicje doceniali tak wybitni twórcy jak Stanisław Lem, a zarazem jedna z najważniejszych postaci nowoczesnej kultury literackiej i wizualnej, ikona popkultury oraz ważny punkt odniesienia kontrkultury. Stworzona przez Emmanuela Carrere’a opowieść o jego życiu i twórczości bez wątpienia odpowiada mierze wielkości portretowanego bohatera.
Józef Koffler (1896-1943/1944) - pierwszy polski dodekafonista, jeden z najwybitniejszych polskich kompozytorów XX wieku i jedna z najbardziej tragicznych postaci muzyki polskiego modernizmu. Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wiedeńskiego, później jednak przeniósł się na Wydział Filozofii, gdzie podjął studia muzykologiczne. Po uzyskaniu doktoratu (rozprawa o kolorystyce orkiestrowej Felixa Mendelssohna) osiadł na stałe we Lwowie, gdzie nauczał harmonii, form muzycznych, instrumentacji oraz kompozycji. Był twórcą o wyjątkowej wyobraźni, który jako pierwszy odważył się przeszczepić idee szkoły wiedeńskiej na grunt polski, łącząc surową dyscyplinę serii z neoklasyczną przejrzystością i niespotykaną dyscypliną formy. Jego działalność twórczą i pedagogiczną brutalnie przerwała wojna. Po zajęciu Lwowa przez wojska niemieckie w 1941 roku Koffler podjął dramatyczną próbę ocalenia siebie i swojej rodziny, lecz nie zdołał uniknąć Zagłady. Okoliczności jego śmierci nie zostały w pełni wyjaśnione. Pozostawił jednak twórczość, która do dziś intryguje nowoczesnością, dyscypliną formy i odwagą w poszukiwaniu własnego języka dźwiękowego.
"Po prostu za dużo słów" to barwna, pogłębiona rozmowa poświęcona karierze kompozytorskiej i pedagogicznej Lidii Zielińskiej, inkrustowana anegdotami rodzinnymi i towarzyskimi, wydobywanymi przez kompozytora Dominika Puka, absolwenta profesorki, i skrzypaczkę Annę Zielińską, prywatnie córkę kompozytorki Pustynnienia.W tych "słownych pejzażach" przeplatają się wątki z obszarów sztuki, kultury, polityki, socjologii, nauki i technologii. Ostatecznie jednak rozmowa zawsze powraca do muzyki - odczuwanej nawet "przez drgania w organizmie". Obejmuje ona między innymi eksperymenty w zakresie technik, form i idei twórczych, eksplorację nowych technologii, a także poszukiwanie równowagi między tradycyjnymi instrumentami akustycznymi a elektroakustycznymi. W poszczególnych wątkach rozmowy toczą się wokół autorskich instalacji i realizacji projektów intermedialnych, refleksji teoretycznej - szczególnie nad kulturą Dalekiego Wschodu oraz pejzażem dźwiękowym (soundscape) - a wreszcie próby uchwycenia przewartościowań, które odcisnęły piętno na muzyce Zielińskiej w ostatnich dwóch dekadach. To także słodko-gorzka opowieść o byciu kobietą kompozytorką w patriarchalnym świecie, potrzebie dążenia do niezależności twórczej i finansowej, o życiu artystów w PRL-u, wartości otwierania się na inność, zagrożeniach dostrzeganych w aktualnej sztuce i tych płynących z unifikacji kulturowej.Z rozmów wyłania się portret artystki dążącej do niezależności twórczej, artystki osobnej, z radością chłonącej i przetwarzającej wszystko, co życie niesie, otwartej na to, co nowe, na czerpanie "z ogrodu nauk", by przywołać tytuł jednego z jej utworów, a przede wszystkim na drugiego człowieka.
Tomasz Sikorski (1939-1988) to kompozytor wyklęty? Wyrzut sumienia pokolenia? Głos odrębny, wyprzedzający swoje czasy i niezrozumiany za życia? Wszystkie te określenia pasują do Sikorskiego - zjawiska osobnego w polskiej muzyce drugiej połowy XX wieku.Przypisywano go do sonorystów, wkładano do szuflady minimalizmu, a on wciąż był gdzieś indziej. Opętany ideami zwielokrotnienia i redukcji, doszedł do zupełnie unikatowego stylu, rozpoznawalnego od pierwszych sekund. Muzykę Sikorskiego przenikają echa i dzwony, wybrzmiewania i pauzy, trytony i rytm utykającego kroku. Jego utwory wymagają nowego sposobu słuchania i dopiero niedawno doczekały się uznania odbiorców, a kompozytor stał się twórcą kultowym.Książka jest próbą reportażowego portretu Tomasza Sikorskiego, opartą na rozmowach z jego przyjaciółmi i znajomymi, listach, dokumentach i psychoanalizach. Oddzielne rozdziały poświęcono wybranym dziełom, a także ulubionym obsadom i motywom twórcy. Inne dotyczą najważniejszych postaci, miejsc i wydarzeń z życia kompozytora, składając się na wielogłosowy kontrapunkt.
"Steinbeck. Wściekły na świat" to niezapomniana biografia głównego prozaika wielkiego kryzysu, Johna Steinbecka.
·Najlepsza biografia 2021 wg „Los Angeles Times”
·Najlepsza książka 2020 wg „Publishers Weekly”
Biografia laureata Nagrody Nobla z 1962 roku, która ukazuje się ponad pół wieku po śmierci Johna Steinbecka. "Steinbeck. Wściekły na świat" wyjaśnia czytelnikowi, co sprawiło, że książki tego pisarza stały się klasyką literatury światowej. Zdaniem Williama Soudera odpowiedź jest prosta: umiejętność Steinbecka do współodczuwania. Souder, finalista Pulitzera, w porywającym stylu przybliża koleje losu ukochanego pisarza Amerykanów. Walkę o uznanie w dobie wielkiego kryzysu, rosnące uznanie czytelników i krytyków po publikacji takich tekstów jak "Kasztanek", "Myszy i ludzie" oraz "Grona gniewu". Biograf ukazuje sylwetkę noblisty: przepełniającą go niemoc, wściekłość, niezgodę na nierówności, obsesję na punkcie prywatności, nieufność do ludzi. W chwilach wolnych od pisania, Steinbecka pochłaniały kobiety, kolejne śluby oraz alkohol. Sprawiał wrażenie obojętnego na rosnącą sławę, za sprawą której mógł sobie jednak pozwolić na zdecydowanie więcej niż szary obywatel. Mimo swego dobrobytu pisarz do ostatnich dni nie zapomniał o nagłaśnianiu nierówności ekonomicznych i zbliżającej się katastrofie ekologicznej - tematach, które dzisiaj są wiodące w debacie publicznej. Steinbeck zapisał się na kartach historii jako wybitny prozaik i dziennikarz, który udzielił głosu zapomnianym obywatelom Ameryki. Dzięki tej wciągającej biografii poznamy ujmującego i nieprzejednanego pisarza, który od pierwszych stron stanie się nam niezmiernie bliski. Bo taki był wielokrotnie wściekły na świat John Steinbeck, pochodzący z kalifornijskiej doliny Salinas. Skrupulatnie udokumentowana, psychologicznie zniuansowana, przejrzysta… Souder w swoim pokornym stylu przybliża głęboko ludzkiego Steinbecka we wszystkich odcieniach melancholii. Błyskotliwie skomplikowane studium psychiki. Alexander C. Kafka, "Washington Post" Obszerna nowa biografia amerykańskiego prozaika wielkiego kryzysu pojawia się w kluczowym dla nas momencie. Joumana Khatib, "New York Times" Orzeźwiające… Steinbeck do dzisiaj pozostaje poczytnym i istotnym pisarzem, tak jak zostało to żywo ukazane w tej biografii. Henry L. Carrigan Jr., BookPage
William Souder jest amerykańskim pisarzem. Swoje teksty publikował na łamach m.in. "New York Timesa" i "Washington Post". Autor książek: "A Plague of Frogs", "Under a Wild Sky" (finalista Pulitzera) oraz "On a Farther Shore: The Life and Legacy of Rachel Carson" (The New York Times Notable Book of the Year; Top 25 Nonfiction Books of the Year by Kirkus Reviews). Mieszka w Grant w Minnesocie.
Lenin wymyka się schematom, którym podlegali wszyscy późniejsi dyktatorzy. Nie działał wyłącznie za pomocą terroru. Pod wieloma względami był fenomenem politycznym, demagogiem, szafującym obietnicami bez pokrycia, kłamstwami i wyznającym prostą zasadę, że cel uświęca środki. Nie był sadystą, szaleńcem ani nawet fanatykiem. Przedkładał taktykę nad doktrynalną czystość i potrafił diametralnie zmieniać zdanie, gdy było to opłacalne. W kontaktach osobistych uprzejmy dżentelmen z wyższej klasy średniej, nigdy nie zakładał mundurów ani nie pytał o szczegóły śmierci ofiar, które miały dla niego jedynie wymiar liczbowy. Stworzył system oparty na idei, że terror jest usprawiedliwiony wyższymi racjami, który został następnie udoskonalony przez Stalina. Pragnął władzy i pragnął zmienić świat. Osiągnął jedno i drugie. Bolszewicki przewrót 1917 roku postawił świat na głowie, a jeszcze sto lat później Rosja i wiele innych krajów pozostaje pod przemożnym wpływem komunizmu.
Biografia Lenina autorstwa Victora Sebestyena to nie tylko wnikliwe studium dyktatury. To także – a może przede wszystkim – głęboki, intymny portret człowieka odpowiedzialnego za największy horror ludzkości.
Victor Sebestyen - brytyjski dziennikarz pochodzenia węgierskiego. Pracował m.in. dla "London Evening Standard", "The Times", "Daily Mail" i "Newsweeka". Jako zagraniczny korespondent opisywał upadek komunizmu i wojnę w Jugosławii. Jest autorem książki poświęconej węgierskiemu powstaniu 1956 r. i upadkowi sowieckiego imperium w 1989 r.
Najważniejsza biografia Leonarda Cohena – książka, która zrobiła wrażenie na samym artyście.
Christophe Lebold przez dwie dekady podążał śladem legendarnego poety, pisarza i muzyka, który całe życie wymykał się własnej legendzie. Rezultatem tej pracy jest intymny portret pełen nieznanych historii z życia artysty, który nie bał się zaglądać w otchłań, by odnaleźć światło.
Poznajemy drogę Cohena: od dzieciństwa naznaczonego stratą przez montrealską awangardę, kubańskie więzienie, miłość na greckiej wyspie Hydrze i bohemę Nowego Jorku – aż po wyświęcenie w klasztorze zen i niespodziewany powrót na scenę.
Lebold kreśli portret człowieka pełnego sprzeczności – rozdartego między wiarą, pożądaniem a potrzebą samotności. W tej biografii piosenki stają się zapisem duchowych poszukiwań, burzliwych relacji i kryzysów człowieka, który potrafił przekuć intymne przeżycia w utwory poruszające słuchaczy na całym świecie.
Leonard Cohen. Świadek upadku aniołów w świetnym przekładzie Filipa Łobodzińskiego pozwala nam przyglądać się temu wyjątkowemu artyście z bliska i poznać go z nieznanej dotąd strony.
O autorze
Christophe Lebold
Francuski badacz literatury i kultury, wykładowca akademicki i ceniony interpretator twórczości Leonarda Cohena.
Edward — poeta, działacz, krakowianin. Mój pradziadek Przyszedł czas, by przełamać tabu skrywające prawdziwą historię jego życia. Edward jest postacią ważną dla mnie, dla naszej rodziny, dla Krakowa, a także dla autorów i wydawców, którzy o nim piszą, publikują jego książki i czerpią z jego twórczości. Prawdziwa historia jego życia jest jednak dramatyczna — i właśnie przez to fascynująca. A mimo to niemal nikt jej nie zna. Sto pięćdziesiąt lat temu została zamknięta w tabu i do dziś pozostaje tajemnicą. Większość kluczowych faktów z publicznie znanego życiorysu Edwarda została wymyślona albo przeinaczona. Dotyczy to nawet samego nazwiska: Kubalski. Tabu pochłonęło również znaczną część historii jego wybitnych rodziców. Życie Edwarda — gdy przedzierać się przez setki jego utworów, pamiętniki i dramaty — jawi się jak garść rozrzuconych puzzli pochodzących z różnych pudełek i pozornie do siebie niepasujących. Nie wiadomo, skąd ten człowiek wziął się właśnie w tym czasie i miejscu, które z taką pasją i miłością opisywał. Nie wiadomo, dlaczego trafił tam, gdzie nic nie wskazywało, że powinien się znaleźć. Odpowiedź znajdziecie w mojej książce. Robert Reinfuss
Księgę jubileuszową dedykowaną Profesorowi Tadeuszowi Tomaszewskiemu tworzą teksty poświęcone kluczowym zagadnieniom kryminalistyki, nauk sądowych i procesu karnego. Są w nich podejmowane problemy dowodowe, związane z pracą ekspercką i funkcjonowaniem instytucji. Autorzy ukazują związki między teorią a praktyką i działalnością organów ścigania oraz wyzwania sprawnie działającego wymiaru sprawiedliwości. Tom stanowi zarazem świadectwo rozległości zainteresowań Jubilata i trwałości jego wpływu na rozwój polskiej kryminalistyki.
Dziennik w formie listów do przyjaciela? Poukrywane zapiski? Tylko Agnieszka Osiecka może tak zaskakiwać!
Oddajemy w ręce Czytelników zbiór najbardziej tajemniczych zapisków Agnieszki Osieckiej. Prowadzona przez ponad piętnaście lat (1964–1980) jednostronna korespondencja, której adresatem jest Janusz Minkiewicz, odkrywa najbardziej intymne zakamarki życia pisarki. Eksperymentalna forma wytworzyła przestrzeń dla autoterapii, a z notatek tych wyłania się obraz kobiety nie tylko genialnej, ale i targanej słabościami.
Autorka podróżuje, odwiedza teatry, spotyka się z czytelnikami, urządza dom, zostaje matką. W natłoku codziennych wydarzeń coraz częściej wspomina o alkoholu – cichym bohaterze książki.
„Kochany Misiu!” – to zapis życia prywatnego i towarzyskiego jednej z największych polskich pisarek, w którym wielkie nazwiska przeplatają się z piciem – z czasem coraz mniej kontrolowanym.
Dojrzała Agnieszka Osiecka jest bezkompromisowa, uwodzicielska i błyskotliwie szczera. Nie oszczędza nikogo, zwłaszcza siebie.
Agnieszka Osiecka (1936–1997) – poetka, autorka tekstów piosenek, pisarka, reżyserka teatralna i telewizyjna, dziennikarka. Od 1954 roku związana była ze Studenckim Teatrem Satyryków (STS), gdzie zadebiutowała jako autorka tekstów piosenek. Prowadziła w Polskim Radiu Radiowe Studio Piosenki, które wydało ponad pięćset piosenek i pozwoliło na wypromowanie wielu wielkich gwiazd polskiej estrady. Od 1994 roku była związana z Teatrem Atelier w Sopocie, dla którego napisała swoje ostatnie sztuki i songi. Pośmiertnie została odznaczona przez Prezydenta RP Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
