Literatura beletrystyczna - beletrystyka psychologiczna, religijna i filozoficzna, powieści, opowiadania, science fiction, romans, thrillery, fantazja po te wszysztkie bestsellery zapraszamy do naszej księgarni internetowej Dobreksiazki.pl
Mamy naprawdę szeroki wybów i atrakcyjne ceny. Jest w czym wybierać. Zapraszamy.
Łatwe utwory Stanisława Prószyńskiego to wyjątkowa publikacja przeznaczona dla początkujących pianistów. Każdy z zawartych w niej utworów został opracowany z myślą o rozwijaniu różnych aspektów gry na fortepianie, takich jak technika, rytmika, dynamika czy frazowanie. Atrakcyjna i zrozumiała forma prezentacji zachęca młodych wykonawców do regularnych ćwiczeń, jednocześnie rozwijając ich muzyczną wyobraźnię i wrażliwość. Utwory, mimo swojej prostoty, oferują różnorodność stylistyczną i dydaktyczną, co czyni je doskonałym narzędziem edukacyjnym dla nauczycieli i inspirującym repertuarem dla uczniów.
Władysław Żeleński (1837-1921) skomponował 25 preludiów 2-, 3- i 4-głosowych na organy lub fisharmonię w roku 1881. Dokładnie podał w nich wskazówki dotyczące interpretacji, a więc określił charakter, oznaczył tempo, frazowanie, artykulację, dynamikę oraz aplikaturę. Czas, który upłynął od powstania preludiów przyniósł wiele zmian w wykonawstwie muzycznym, straciły więc aktualność niektóre oznaczenia interpretacyjne względnie oznaczenia dynamiczne, które odnosiły się raczej do fisharmonii - dziś rzadko spotykanej. Wydanie ma charakter instruktywny. Zeszyt przeznaczony jest głównie do użytku w szkołach muzycznych II stopnia, przy czym zakładamy, że uczeń opanował w szkole I stopnia program ''fortepianu specjalnego''. Podstawą opracowania preludiów było ich II wydanie (Gebethner i Wolff) z r. 1913.
Juliusz Zarębski, podobnie jak inni kompozytorzy romantyczni, chętnie sięgał po gatunki muzyczne czasu minionego, zwłaszcza po formy taneczne. Były to z jednej strony francuskie tańce dworskie menuet i gawot a z drugiej wywodząca się z południowych Włoch tarantela. Menuet op. 1 (wyd. 1879) to najwcześniejsza kompozycja Zarębskiego. Myliłby się ten, kto po opusie pierwszym spodziewałby się prostej stylizacji barokowego tańca. Jest to dojrzała oraz obszerna kompozycja koncertującego pianisty, w której widoczne są elementy jego wirtuozowskiego warsztatu, jak podwójne dźwięki i pochody oktaw. Salonowy Gawot op. 29 powstał w 1885 roku, a więc pod koniec życia przedwcześnie zmarłego kompozytora. Charakterystyczne cechy tanecznego pierwowzoru są tu obecne w znacznie większym stopniu niż w Menuecie. Kompozycja ta, utrzymana w nietypowym dla gawota tempie Allegro molto, jest miniaturą wdzięczną i melodyjną, wierną klasycznym wzorcom. Tarantela op. 25, skomponowana około 1884, wydaje się natomiast rozpięta pomiędzy Chopinowską Tarantelą op. 43 a Lisztowską tarantelą z cyklu Venezia e Napoli. Zawiera charakterystyczne dla tego neapolitańskiego tańca motywy z repetycjami. To utwór żywiołowy i bardzo popisowy, z pewnością zasługujący na istnienie na światowej scenie muzycznej. Publikacja przeznaczona dla zaawansowanych pianistów: uczniowie II stopnia szkoły muzycznej, studenci, profesjonalni pianiści.
Pożycie Poradowskich wciąż obfituje we wzloty i upadki. Chociaż Bogdan zapomniał o Magdalenie, jej cień nadal go prześladuje – ktoś bowiem zagraża jego rodzinie. Poradowski nie szczędzi wysiłków, żeby zapewnić spokój bliskim i nie zawieść po raz kolejny Anny. Ich syn Jerzy idzie w ślady ojca i zdobywa pierwsze nagrody w konkursach jeździeckich oraz z dumą nosi mundur harcerski, stając się wzorem do naśladowania dla siostry. Również dzieci Bukowskich dopisują własne karty do historii rodziny. Wiktor wybiera służbę w straży granicznej, a na placówkę w Cisnej zabiera ze sobą Zuzannę i Jasia. Tadeusz konsekwentnie realizuje swoją lotniczą pasję, ale też zaczyna odkrywać, jak interesująca może być płeć piękna. Tosia świadomie wybiera życie z dala od rodziny, w Krakowie, i tylko najmłodsza Marianka pozostaje jeszcze przy rodzicach. Tymczasem sytuacja polityczna na świecie staje się coraz bardziej złowroga. W obliczu nadchodzącej wojny obie rodziny są zmuszone podjąć decyzje, które zaważą na ich przyszłych losach, gdy dziejowa zawierucha rozrzuci ich po świecie, niczym odłamki rozbitej porcelany. Kto podejmie walkę, komu uda się uciec i znaleźć bezpieczne schronienie, a kogo dosięgnie tragiczne fatum? Czy Wiktor i Zuza zdołają przejść kolejną życiową próbę, kiedy zamieszkają w nowym miejscu? Na czyje wsparcie będzie mogła liczyć Anna, gdy zabraknie u jej boku osób, na których zawsze mogła polegać? W miejscu, gdzie wiatr śpiewa dawnymi głosami, a połoniny kryją coś więcej niż tylko mgłę, rozgrywa się wielopokoleniowa opowieść, w której każda łza niesie echo minionych dni, a każde wyznanie miłości przerywa pełną tajemnic ciszę. W sercu Bieszczad rozgrywa się saga rodzinna utkana z nici bojkowskich tradycji, wierzeń i codzienności, która pachnie wypiekanym w chyży chlebem i rozbrzmiewa dźwiękiem cerkiewnych dzwonów.
Wells Whitaker był kiedyś gwiazdą golfa. Teraz się pogubił. Jego pewność siebie wyparowała. A kariera zawisła na włosku. Do tego jest zbyt uparty i dumny, by przyznać, jak bardzo potrzebuje pomocy. Ma jednak szczęście, bo pewna rudowłosa dziewczyna wciąż w niego wierzy i nigdy nie przestała mu kibicować.Josephine Doyle, bezczelnie szczera, ale lojalna fanka. I ostatnia nadzieja.Oboje nie mają nic do stracenia.Zawierają układ: ona pomoże mu wrócić na szczyt, on podzieli się wygraną. Bez emocji. Bez komplikacji. Bez zobowiązań.Ale wspólne podróże, długie dni na polu golfowym i noce, które kończą się zbyt blisko siebie, szybko zmieniają zasady gryBo co, jeśli za gniewem i sarkazmem kryje się ktoś, kto potrafi kochać naprawdę? I widzi w Tobie więcej, niż Ty sam jesteś w stanie dostrzec.Oczywiście, można się przed tym bronić, tyko po co?Czasem jedna osoba wystarczy, by wszystko zmienić.
Kultowa powieść powraca w nowym tłumaczeniu!National Book Critics Circle Award for Fiction Women's Prize for Fiction Dublin Literary Award Ta powieść robi piorunujące wrażenie. Powrót do niej po latach okazuje się wspaniałym przeżyciem, bo dostajemy ją w nowym, bardzo dobrym przekładzie. Ta książka jest jednocześnie studium wyobcowania, portretem międzyludzkich fałszów i stereotypów, ale przede wszystkim jest wciągającą historią miłosną, ciepłą i pełną humoru.Justyna Sobolewska W "Amerykaanie" Adichie opowiada o tożsamości, wyobcowaniu i poszukiwaniach własnego miejsca na ziemi. O trudnych rozstaniach i jeszcze trudniejszych powrotach. O tym, jak zobaczyć siebie w Innym i Innego w sobie, o życiu między światami i o cenie, jaką przychodzi nam za to zapłacić. Przede wszystkim jednak to historia o miłości we wszystkich jej słodko-gorzkich wcieleniach, której nie osłabia ani upływ czasu, ani dzieląca bohaterów odległość. Kaja GucioIfemelu i Obinze są młodzi i zakochani, gdy opuszczają rządzoną przez wojsko Nigerię, by wyjechać na Zachód. Piękna i pewna siebie Ifemelu trafia do Ameryki, gdzie, mimo sukcesów akademickich, po raz pierwszy musi zmierzyć się z tym, co znaczy być Czarną kobietą w Stanach. Cichy i refleksyjny Obinze marzy, by do niej dołączyć, lecz po 11 września Ameryka pozostaje dla niego zamknięta. Zamiast tego zaczyna niebezpieczne życie nielegalne imigranta w Londynie.Piętnaście lat później spotykają się ponownie w nowej, demokratycznej Nigerii i na nowo zmuszeni są redefiniować zarówno siebie, jak i swoją relację.
Wieniawski nadał etiudom op. 10 (jak również op. 18) nazwę Etiud-kaprysów. Ten tytuł sugeruje, że zawarte w zbiorze utwory mają za cel z jednej strony doskonalenie techniki skrzypka, z drugiej zaś nawiązują do kaprysów Paganiniego, w których dydaktyczny charakter ujęty zostaje w artystyczną formę. Kompozycje tego typu nadają się także do wykonywania estradowego. Wieniawskiemu przyświecała zatem zarówno idea doprowadzenia skrzypka na najwyższy poziom techniki, jak również stworzenia wirtuozowskich pozycji repertuarowych. (ze Wstępu) Wydawnictwo finansowane przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Programu Operacyjnego Promocja Twórczości
Wyjątkowy zbiór łatwych utworów W.A. Mozarta stworzony przez Mirosława Gąsieńca, który z pasją podjął się opracowania tych kompozycji na dwoje skrzypiec, wiolonczelę i fortepian. Dzięki zbiorowi młodzi muzycy mogą zgłębiać przystępną literaturę muzyczną o wysokich walorach artystycznych. Kompozycje takie jak Menuet i Allegro Mozarta czy aria z opery Wesele Figara to doskonałe pozycje, które wprowadzą młodych wykonawców w świat klasyki, pomagając im jednocześnie rozwijać muzyczną wrażliwość. To idealne rozwiązanie dla nauczycieli, szkół muzycznych oraz rodziców pragnących wspierać rozwój muzyczny swoich dzieci i wprowadzać je w piękno klasycznej muzyki. Zbiór zawiera: 1. Menuet Minuet 42. Allegro 63. Menuet Minuet 84. Menuet Minuet 105. Menuet Minuet 126. Menuet Minuet 147. Ariaz opery Wesele Figara from the opera The Marriage of Figaro 188. Rondo alla turcaz Sonaty fortepianowej A-dur KV 331 from the Piano Sonata in A major, K. 331 26
Niniejszy wydanie Etiud-kaprysów op. 18 Henryka Wieniawskiego oparte jest na wydaniach Petersa, Universalu i Czytelnika. Wskutek braku możliwości skonfrontowania tych wydań z rękopisem lub pierwodrukiem wydanie nasze nie posiada charakteru źródłowego. Jest ono przeznaczone dla praktycznego wykonawstwa, a przede wszystkim dla celów szkolnych. Opierając się na swych doświadczeniach pedagogicznych, redakcja wprowadziła pewne uzupełnienia i retusze w zakresie wskazówek interpretacyjnych, aplikatury, smyczkowania oraz dynamiki Etiudy-kaprysy op. 18 nie są pozycją kameralną na dwoje skrzypiec. Pomyślane zostały przez kompozytora jako etiudy wirtuozowskie z towarzyszeniem drugich skrzypiec. Partia solisty jest popisowa, efektowna, wirtuozowska, muzycznie raczej samowystarczalna. Partia skrzypiec akompaniujących spełnia bardzo niewielką rolę, nie stawia też wykonawcy większych wymogów poza niezbędną, jak zawsze, muzykalnością. Bez tego skromnego akompaniamentu partia solowa może się doskonale obejść. (W czasach Wieniawskiego panował zwyczaj, że pedagog akompaniował na skrzypcach swemu uczniowi w czasie lekcji.) Toteż w praktyce Kaprysy op. 18 bywają grywane prawie wyłącznie jako solowe. Jako takie figurują w programach Międzynarodowych Konkursów Skrzypcowych im. Henryka Wieniawskiego. Tekst zawarty w obu partiach Kaprysów op. 18 może być jednak wykorzystany dla kameralnego współgrania dwóch skrzypków. Wystarczy go odpowiednio przetasować, aby po minimalnych retuszach tekstowych powstały dwie partie o wyrównanym, wirtuozowskim charakterze. Irena Dubiska Eugenia Umińska
Józef Nowakowski to postać dziś mało znana, lecz jego utwory niewątpliwie są godne uwagi. Niniejszy zbiór prezentuje pięć wybranych utworów tego cenionego pianisty, które mają związek ze Stanisławem Moniuszką. Cztery z nich bazują na tematach operowych napisanych przez tego kompozytora, zaś jeden jest oryginalną kompozycją Nowakowskiego, dedykowaną Moniuszce.Publikacja ta będzie odpowiednia zarówno dla uczniów szkół muzycznych II stopnia, jak i dojrzałych pianistów. Nuty zawierają aplikaturę wyłącznie odautorską.
Niniejsza, nowa edycja PWM stanowi rekonstrukcję wersji partytury z 1938 roku, jedynej choć w finale zdekompletowanej przez osoby trzecie (zapewne synów) którą ponad wszelką wątpliwość można uznać za autorską. Z tonalno-harmonicznego punktu widzenia Legenda Bałtyku jest dziełem w pełni respektującym zasady systemu dur-moll i wpisuje się w poetykę charakterystyczną dla muzyki późnego romantyzmu.
Chciałbym złożyć na Państwa ręce niniejsze wydanie Brzmiącowych nutek, które dzięki uprzejmości Doroty Obijalskiej i Marcina Wawruka autorów Skrzypiących nutek mogłem ukazać w odsłonie wiolonczelowej. Jest to, jak mówią inicjatorzy pierwotnej wersji skrzypcowej, zbiór piosenek bez słów inspirujących do zabawy oraz odkrywających jej potencjał. Ideą tych kompozycji, obejmujących cały wachlarz zagadnień zarówno technicznych, jak i muzycznych, jest dopełnienie codziennej literatury kierowanej do naszych najmłodszych artystów. Radosław Bukała
Kwartet powstawał w okresie głębokich przemian w postawie estetycznej Szymanowskiego, który, będąc w tym czasie skupionym na twórczości inspirowanej poezją, wciąż komponował dzieła pozbawione pozamuzycznych treści. W Kwartecie skoncentrował się na rozwijaniu problematyki warsztatowej: faktury, konstrukcji i formy. W utworze o prostej, trzyczęściowej budowie, przeważa nieczęsta dla Szymanowskiego powściągliwość emocjonalna, uproszczone środki harmoniczne i spokojny liryzm, przywodzące na myśl klasyczne wzory estetyczne.
Dzieła zostały opracowane wykonawczo, zawierają aplikaturę. Repertuar zawarty w zbiorze stanowi doskonały materiał dydaktyczny dla uczniów szkół muzycznych oraz studentów. Jednocześnie utwory posiadają duży potencjał koncertowy. Na szczególną uwagę zasługują Menuet i Krakowiak fantastyczny, które spośród spuścizny Paderewskiego należą do najpopularniejszych dzieł.
Wybór najciekawszych utworów fortepianowych Marii Szymanowskiej, pierwszej polskiej pianistki i utalentowanej kompozytorki, która zdobyła sobie sławę światową. Jej twórczość pozostawiła trwałe ślady w dziełach innych kompozytorów, także we wczesnej twórczości Fryderyka Chopina. Spuścizna Szymanowskiej jest różnorodna, a zachowane do naszych czasów recenzje pozwalają sądzić, że już współcześni ocenili wysoko oryginalność jej utworów i wykonawstwa. Podstawą opracowania tekstu w niniejszej edycji były pierwsze wydania, a w przypadku ich braku wydania późniejsze. Oznaczenia wykonawcze na ogół powtórzone zostały z tych wydań. Nagrania całości utworów: Polonez f-moll
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
