Literatura beletrystyczna - beletrystyka psychologiczna, religijna i filozoficzna, powieści, opowiadania, science fiction, romans, thrillery, fantazja po te wszysztkie bestsellery zapraszamy do naszej księgarni internetowej Dobreksiazki.pl
Mamy naprawdę szeroki wybów i atrakcyjne ceny. Jest w czym wybierać. Zapraszamy.
Trio g-moll, op. 8 nazwano jedną z "najwyborniejszych" spośród kompozycji Karola Lipińskiego. Kompozytor poświęcił ten utwór przyjacielowi - skrzypkowi Ignacemu Woykowskiemu. Utwór wyróżnia się bogactwem pięknych melodii, rozpiętością materiału muzycznego i efektowną wirtuozerią, która nie jest celem, a zabiegiem służącym do budowania dramaturgii. Lipiński wyeksponował partię pierwszych skrzypiec poprzez skoncentrowanie w niej rozmaitych efektów wirtuozowskich, która będzie wyzwaniem dla każdego skrzypka, z kolei w partii wiolonczeli można odnaleźć całą paletę różnorodnych rodzajów artykulacji i technik. W trzyczęściowym dziele wyraźnie zarysowuje się unikatowy styl kompozytora, łączący wirtuozerię z głębokim wyczuciem formy i liryzmem. W Moderato autor wykorzystuje melodie słowiańskie i dumki, Adagio wypełniają śpiewne melodie przedzielane dramatycznymi wstawkami i popisowymi kadencjami, nawiązujące w swej narracji do operowej dramaturgii, natomiast część Bolero przepełniona jest odniesieniami do muzyki hiszpańskiej.
Wydanie Dzieł Mieczysława Karłowicza ma charakter źródłowo-krytyczny. Obejmuje całokształt jego twórczości kompozytorskiej. Celem wydania jest przekazanie tekstu autentycznego, autorskiego. Nie jest to łatwe zadanie. Sytuacja w zakresie materiałów źródłowych do twórczości Karłowicza jest bardzo zróżnicowana. Kompozytor przygotował do druku i wydał ze swego życia op. 2 na orkiestrę smyczkową, Preludium i fugę op. 5, Koncert A-dur op. 8 na skrzypce i orkiestrę, Powracające fale op. 9 i Odwieczne pieśni op. 10. Podstawą wydania jest z zasady pierwodruk, konfrontowany z zachowanymi autografami względnie autoryzowanymi kopiami partytur. Rapsodia litewska powstała prawdopodobnie w 1906 roku w Warszawie, choć jej geneza sięga conajmniej 1900 roku, kiedy kompozytor podróżując po Litwie, w swoim notatniku zapisał pięć tematów ludowych, które osobiście usłyszał. Utwór jest oparty przede wszystkim na materiale tematycznym wywiedzionym z twórczości ludowej i wykazuje znacznie więcej stylistycznej niezależności od muzyki niemieckiej w porównaniu z Odwiecznymi pieśniami czy Stanisławem i Anną Oświęcim
Wydanie źródłowo-krytyczne. W Polsce gatunek etiudy zapoczątkowała Maria Szymanowska, w 1819 roku publikując Vingt exercices et preludes. Wydane u Breitkopfa & Hartla jako wybór 12 etiud w 1825 roku doczekały się oceny Roberta Schumanna. []Etiud Szymanowskiej nie należy zaliczać wyłącznie do typu etude-exercice, lecz także do drugiej grupy wyróżnionej przez Nathalie Froud. Sytuują się one mianowicie jako etudes de perfectionnement, związane są też niekiedy z kategorią etude de salon, a także, w pewnym sensie, z etude de concert. Być może Szymanowska stosowała praktykę preludiowania w czasie koncertów i wykonywała swoje etiudy, występując w salonie; możliwe także, iż stosowała je w dydaktyce.
Dzieła T.1 Mieczysława Karłowicza pojawiły się w dziejach pieśni polskiej jako zjawisko dosyć niezwykłe. W twórczości wybitnego symfonika jako jego utwory młodzieńcze stały się wprawdzie znaczącym, ale jedynie przedtaktem twórczości w pełni dojrzałej i mistrzowskiej. Niemal wszystkie powstały na przestrzeni jednego roku. Komponowane niejako na marginesie akademickiej nauki kompozycji, zdają się stanowić zapis uczuć i myśli dogłębnie osobistych, sejsmograficznie notujących bieżący stan ducha. Z dwudziestu dziewięciu o jakich wiemy, że zaistniały zachowały się dwadzieścia dwie; siedem niewydanych, niekiedy jedynie naszkicowanych, zginęło w czasie II wojny światowej. Gdy pominąć parę z tych, o charakterze odrębnym tworzą całość o spójności niezwyczajnej. Jak się po bliższych badaniach okazało, ową spójnością określonego charakteru naznaczona została cała twórczość Karłowicza. Poematy symfoniczne autora Odwiecznych pieśni rozgrywają się bowiem w tej samej co pieśni przestrzeni idei i sensów; zostały naznaczone analogicznymi kategoriami ekspresji. A jest to przestrzeń, którą naczelny biograf kompozytora Adolf Chybiński określił jako tętniącą tragedią i bezbrzeżnym smutkiem, rezygnacją i tęsknotą za innym światem''. Pod względem stylu wypowiedzi pieśni Mieczysława Karłowicza jakkolwiek głęboko zakorzenione w stylu późnoromantycznym bywają określane jako twórczość stojąca u progu fazy modernizmu. Zdzisław Jachimecki pisał o nich w 1930 r.: Pełna ciepła nuta liryczna w wielu spośród nich, szczerość inspiracji, objawiająca się w bardzo naturalnie wysnutych melodiach, niewyszukane formy akompaniamentu, trafnie jednak dostosowanego do nastroju danej poezji i organicznie łączącego się ze śpiewem, poprawność deklamacji i konstrukcji utworów wyrobiły pieśniom Karłowicza zasłużoną popularność w kołach śpiewactwa polskiego. (fragm. wstępu autorstwa M. Tomaszewskiego)
(seria A tom 8a) ''Fantazja brillante'' op. 20, oparta na tematach zaczerpniętych z opery Gounoda ''Faust'', została skomponowana, podobnie jak wiele innych utworów Wieniawskiego, w dwóch wersjach: na skrzypce z fortepianem i na skrzypce z orkiestrą. Utwór powstał w 1865 lub 1866 roku. Temat Fausta był bardzo popularny w XIX wieku. Szczególną popularnością w czasach Wieniawskiego cieszyła się opera Gounoda osnuta na tym temacie. ''Fantazja Faust'' składa się z pięciu odcinków zakończonych krótkim wirtuozowskim finałem. Róznia się one wyrazem, kontrastują ze sobą, wyraźnie się wyodrębniają, do czego przyczynia się m.in.. Zmiana tonacji i tempa towarzysząca zawsze pojawianiu się nowego odcinka. Partytura Fantazji brillante op. 20 w wersji na skrzypce z orkiestrą jest obecnie publikowana po raz pierwszy.
Balet o tematyce góralskiej ze śpiewem, poetycka metafora góralszczyzny. Obraz I rozpoczyna się redykiem (pognaniem owiec na letnie pastwiska). Podczas tańców juhasów zaręczona z innym dziewczyna poznaje Harnasia, przywódcę zbójników i rodzi się ich miłość. W obrazie II Harnaś porywa Narzeczoną w czasie jej wesela. Epilog wyraża ich miłość. Za materiał tematyczny posłużyły Szymanowskiemu melodie góralskie, cytowane dosłownie lub przetwarzane oraz wzorowane na nich motywy własne. Czynnik melodyczny dominuje w tym balecie nad rytmem.
poemat symfoniczny (Partytura i głosy w nowej edycji Dzieł Mieczysława Karłowicza) Geneza poematu symfonicznego Stanisław i Anna Oświecimowie sięga głęboko w młodzieńcze lata kompozytora i spowita jest pewną tajemnicą. Adolf Chybiński, skrupulatny biograf kompozytora odnotowuje, iż między 9 a 14 lutego 1893 roku Karłowiczowie wraz z dziećmi przebywali w Krakowie na ślubie córki Wandy z Zygmuntem Wasilewskim1. Wówczas to 16-letni Mieczysław zobaczył na wystawie w Sukiennicach obraz Stanisława Bergmana Stanisław Oświęcim przy zwłokach Anny Oświęcimówny. Bergman był utalentowanym uczniem Jana Matejki. Urodził się w Krośnie, gdzie od XVII wieku, w kościele Franciszkanów, w barokowej kaplicy-mauzoleum znajduje się krypta grobowa rodzeństwa Oświecimów. Otoczona lokalnym kultem, stała się na przełomie XVIII i XIX wieku źródłem popularnej, na wskroś romantycznej legendy o tragicznej miłości brata i siostry. Legenda trafiła w psychice młodzieńca na podatny grunt. Jak wspominałybliskie kompozytorowi osoby Helena Romer-Ochenkowska, Alina Świderska, Kazimierz Prószyński Mieczysław darzył silnym uczuciem swoją cioteczną siostrę Ludwikę Śniadecką; bliski znajomy kompozytora Stanisław Szumowski sugerował, iż ta młodzieńcza miłość odegrała istotną rolę w późniejszejinspiracji poematu. Romantyczny motyw zawodu miłosnego czy też miłości nieszczęśliwej, tragicznej pojawia się już w pieśniach, następnie zaś w uwerturze do Białej gołąbki i pierwszym poemacie symfonicznym kompozytora Powracające fale. Karłowicz zdradzał szczególne upodobanie do takich historii. Czy szedł wyłącznie za modą swoich melancholijnych, pesymistycznych czasów? Z pewnością nie. Za taką postawą kryły się niewątpliwie osobiste przeżycia i uwarunkowania psychiczne, depresyjna natura kompozytora, jego samotnictwo. A zatem poemat Stanisław i Anna Oświecimowie to charakterystyczny przykład umuzycznienia romantycznego mitu nieszczęśliwej miłości; utwór programowy, w którym narracja dramatyczna przekształca się w finalistyczną strukturę dążenia ku wieczności.
Epizod na maskaradzie op. 14 jest ostatnim dziełem Karłowicza; śmierć kompozytora w lutym 1909 przerwała pracę nad rozpoczętym w 1908 utworem, który dokończył później Grzegorz Fitelberg. Prawykonanie odbyło się pięć lat po śmierci kompozytora, w 1914. Przyjaciel Karłowicza, S. Szumowski, wspomina, iż jednym z ulubionych autorów Karłowicza był Turgieniew, poddaje też myśl, że być może źródłem inspiracji do napisania ,,Epizodu na Maskaradzie" było opowiadanie Turgieniewa ,,Trzy spotkania". Ostatnie z owych spotkań mężczyzny z tajemniczą piękną nieznajomą, spotkanie, po którym pozostała tylko pustka i wspomnienie niedościgłego szczęścia, nastąpiło na maskaradzie. Muzyka istotnie zdaje się potwierdzać domysły Szumowskiego, tło psychologiczne takiego komentarza doskonale do niej przystaje. Epizod na maskaradzie ma kształt allegra sonatowego, poprzedzonego wstępem Allegro maestoso, opartym na fanfarowym motywie, który wprowadzają rogi przy wtórze ostrych dźwięków trąbek. Od molto agitato rozpoczyna się ekspozycja: smyczki rozpoczynają temat pierwszy, a właściwie grupę tematu pierwszego, jest on bowiem szeroko rozbudowany; zamyka go przypomnienie fanfarowego motywu ze wstępu. Jeśliby snuć analogię z literackim przebiegiem ostatniego obrazu Trzech spotkań, można by temat pierwszy określić jako temat mężczyzny, temat drugi zaś łagodny w rysunku, spokojniejszy, mniej dramatyczny byłby obrazem nieznajomej. W przetworzeniu obydwa tematy zmieniają się, kompozytor wysnuwa z nich motywy nowe, melodie splatają się z sobą. Część przetworzeniowa należy do mistrzowskich kart twórczości Karłowicza. Repryzę rozpoczyna motyw wstępu, po nim pojawia się temat pierwszy, wprowadzony przez rogi unisono, i motyw nieznajomej, który zamyka repryzę. Jeszcze tylko obój wplecie wspomnienie tematu bohatera dzieła. [T. Chylińska, S. Haraschin, M. Jabłoński Przewodnik po muzyce koncertowej, PWM 2003]
Księga jubileuszowa dedykowana Profesor Danucie Ulickiej - wybitnej uczonej, wieloletniej kierowniczce Zakładu Poetyki, Teorii Literatury i Metodologii Badań Literackich w Instytucie Literatury Polskiej Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego - stanowi wyraz głębokiego szacunku oraz uznania środowiska akademickiego dla Jej imponującego dorobku naukowego, dydaktycznego i organizacyjnego. W tomie zgromadzono kilkadziesiąt tekstów bezpośrednio nawiązujących do postaci i działalności naukowej Jubilatki. Czytelnik odnajdzie tu artykuły podejmujące problematykę ludzi, słów oraz miejsc, które trwale zapisały się w historii i współczesności literaturoznawstwa teoretycznego w Europie Środkowej i Wschodniej. Bogaty merytorycznie materiał został opatrzony unikatowymi ilustracjami. Dopełnieniem tej wyjątkowej publikacji jest oficjalna tabula gratulatoria, a także szczegółowy indeks nazwisk oraz biogramy redaktorów naukowych i autorów zaangażowanych w powstanie tomu. Książka stanowi nie tylko cenne źródło wiedzy dla teoretyków literatury, lecz także doniosłe świadectwo integracji środowiska polonistycznego wokół myśli naukowej Profesor Danuty Ulickiej.People and Theories. Circles of FamiliarityThe anniversary book dedicated to Professor Danuta Ulicka - an outstanding scholar, long-time head of the Department of Poetics, Literary Theory and Methodology of Literary Research at the Institute of Polish Literature, Faculty of Polish Studies, University of Warsaw - is an expression of the deep respect and recognition of the academic community for her impressive scientific, teaching and organizational achievements. The volume contains several dozen texts directly referring to the figure and scientific activity of Professor Ulicka. Here the reader will find articles addressing the issues of people, words and places that have made a lasting mark on the history and present of theoretical literary studies in Central and Eastern Europe. The substantively rich material is accompanied by unique illustrations. This unique publication is complemented by an official tabula gratulatoria, as well as a detailed index of names and biographies of the scientific editors and authors involved in the creation of the volume. The book is not only a valuable source of knowledge for literary theorists, but also a momentous testimony to the integration of the Polish studies community around the scientific thought of Professor Danuta Ulicka.
Pytanie wyjściowe, wobec którego staje czytelnik przystępujący do lektury książki, dotyczy zasadności nieoczywistego bynajmniej zestawienia tak odmiennych postaci, jakimi są Seneka oraz Amry. Na szczególną uwagę zasługują również zaprezentowane analizy dotyczące kwestii długotrwałego przygotowania do śmierci dobrowolnej. Autorka wskazuje mianowicie, że nie tylko sama decyzja o samobójstwie, ale też właśnie proces świadomego dojrzewania do niego ma, nieco paradoksalnie, wydźwięk godnościowy. Nie sposób odmówić temu, kto podejmuje pieczołowicie przygotowania do własnej śmierci, a zwłaszcza śmierci dobrowolnej, jakiegoś rodzaju poświadczenia jakości moralnej człowieczeństwa jako takiego. Poświadczenie to wiąże się bezpośrednio z manifestacją wolności jako konstytutywnej cechy człowieczeństwa. U Seneki znajduje to wyraz () między innymi w sytuacji, gdy filozof, podjąwszy już decydujący krok samobójczy, nie zawahał się dołożyć wszelkich "dodatkowych starań", by śmierć nastąpiła naprawdę. W przypadku Amry'ego z kolei za manifestację wolności jako konstytutywnej cechy człowieczeństwa można uznać zapewne jego słowa, że dobrowolna śmierć to akt, "wobec którego społeczeństwo musi zamilknąć".Fragment recenzji dr. hab. Jarosława Jakubowskiego
Akcja powieści, zbliżonej klimatem do głośnej noweli tego samego autora, Skazani na Shawshank, toczy się w Ameryce lat 30. Jej bohaterowie to więźniowie oczekujący na wykonanie kary śmierci i pilnujący ich strażnicy.Wśród przebywających w więzieniu Cold Mountain skazańców znajduje się nieobliczalny, niezwykle agresywny młodociany zabójca William Wharton; jest Eduard Delacroix, niepozorny Francuz z Luizjany, który zgwałcił, zabił młodą dziewczynę i dla zatarcia śladów spalił kolejnych sześć osób.Jest wreszcie skazany za brutalny mord na dwóch małych dziewczynkach John Coffey, zagadkowy olbrzym o wiecznie załzawionych oczach, obdarzony niezwykłą mocą.Co łączy tych ludzi? Tę zagadkę usiłuje rozwiązać główny klawisz, Paul Edgecombe, wierzący w niewinność Coffeya.Zieloną Milę zekranizował w 1999 roku Frank Darabont; główną rolę zagrał Tom Hanks.
Porywający finał trylogii „Wielkie Szkoły Diuny” Gdy ludzkość pokonała w krwawych walkach myślące maszyny, wydawało się, że czeka ją świetlana przyszłość. Tymczasem ledwie sto lat później, po fatalnych rządach Salvadora Corrino, nieuchronnie zmierza do kolejnego konfliktu. Roderick Corrino usiłuje mądrze władać Imperium, lecz jest w fatalnym położeniu – z jednej strony cywilizacji zagrażają fanatyczni butlerianie, z drugiej Josef Venport, który mógłby ocalić przed nimi ludzkość, to zabójca poprzedniego Imperatora. Gdy Roderick prowadzi swą trudną grę, w Imperium niepostrzeżenie rośnie w siłę inny gracz – zgromadzenie żeńskie bezlitosnej Matki Przełożonej Valii - na dalekim Denali zaś po osiemdziesięciu latach spełnia się wielkie marzenie niezależnego robota Erazma… Ta kontynuacja sagi wzbogaca oryginalne dzieła inteligencją i wyobraźnią autorów oraz mocniejszymi rolami kobiecymi”. - Booklist.
Vivian Gornick (ur.1935) dziś ma w Stanach Zjednoczonych status literackiej gwiazdy – doczekała się go jednak stosunkowo późno, początkowo jej nazwisko było kojarzone przede wszystkim ze społecznym aktywizmem i krytyką książkową. Sławę przyniosły jej właśnie „Przywiązania”, które wydała, gdy miała 51 lat. Gornick uznaje się za prekursorkę gatunku, w którym autobiografia staje się punktem wyjścia do poszukiwania uniwersalnego znaczenia zjawisk i zdarzeń, a to, co prywatne, ujmowane jest jako kulturowe i polityczne.W „Przywiązaniach” pisarka opisuje doświadczenie bycia podwójną outsiderką – kobietą i Żydówką, w dodatku pochodzącą z klasy robotniczej. Stawia pytania, kim jest i kim może być w naszej kulturze kobieta, gdy nie definiuje się w relacji do mężczyzn – jako żona, wdowa, rozwódka, kochanka. Poszukuje istoty miłości, o której matki nieraz mawiają, że to najważniejsza rzecz w życiu każdej kobiety, ale czyż nie mylą jej często z seksualną fascynacją lub prowadzącym do samounicestwienia poświęceniem?---------Dobre dwie dekady przed autobiograficznym boomem Vivian Gornick napisała książkę o swojej pokręconej i dziwacznej relacji z matką – książkę olśniewającą, jedyną w swoim rodzaju. Do bólu szczerą, chwilami okrutną, ale też rozkosznie zabawną i autoironiczną. Precyzyjnie oddającą klimat minionego czasu, ale wyzbytą sentymentalizmu. Gornick to ważna postać ruchu wyzwolenia kobiet, „Przywiązania” można więc czytać także jako kobiecy przewodnik po Nowym Jorku: tym żydowskim z lat trzydziestych i tym z lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku – kontrkulturowym, feministycznym, rozdyskutowanym, namiętnym. Pamiętam, że nie mogłam się oderwać od tej lektury. Mój egzemplarz jest cały pomazany, pełno w nim wykrzykników i dziwnych notatek. Tytuł oryginału zawiera nieprzetłumaczalne słowo „Fierce” i taka właśnie jest ta proza: wściekła, drapieżna, nieustępliwa, przenikliwa.Agnieszka Graff
Świąteczna komedia romantyczna z nutą wzruszenia i szczyptą grudniowej magii. To będą pierwsze bajkowe święta w rodzinie Dzikich. Przynajmniej tak planuje Magda Przytulny dom w lesie, choinka, barszcz z uszkami i mecenas Foch u boku. Tyle że nad Boże Doły nadciąga prawdziwa zawierucha grudniowych komplikacji! Lokalnej fabryce bombek grozi bankructwo, dzieciaki pakują się w kłopoty, pod drzwiami kościoła ktoś porzuca niemowlę, a na horyzoncie jawią się zgryźliwi teściowie. Czy Dzikiej uda się zorganizować święta jak z bajki? I czy na pewno o takich marzyła? Pełna humoru, wzruszeń i świątecznego ciepła opowieść o rodzinie, miłości i ludziach, którzy nawet w największym chaosie potrafią odnaleźć drogę do siebie. Najnowsza historia Barbary Kwinty to grudniowy galimatias w najlepszym wydaniu. Po świetnie przyjętych Razem na święta i W domu na święta czas na komedię romantyczną pachnącą makowcem i zimowym lasem idealną mieszankę humoru i wzruszeń zamkniętą w powieści obyczajowej. Ta historia działa jak ciepły wełniany szalik w mroźny dzień. Otul się nim, spakuj termos z herbatą i daj się wciągnąć w świąteczną zawieruchę w Bożych Dołach!
Zarządzanie i zapewnienie bezpieczeństwa we współczesnych organizacjach W obliczu dynamicznie zmieniającego się otoczenia zarówno technologicznego, jak i społecznego organizacje muszą dostosować swoje strategie zarządzania, żeby skutecznie funkcjonować i przetrwać. Monografia zatytułowana Bezpieczeństwo i zarządzanie we współczesnych organizacjach dotyczy złożonych zagadnień funkcjonowania organizacji. Dzięki interdyscyplinarnemu podejściu łączy różne aspekty bezpieczeństwa i zarządzania organizacjami. Praca składa się z siedmiu rozdziałów, z których każdy koncentruje się na innym wymiarze zarządzania, oferuje różne punkty widzenia na współczesne praktyki i teorie.
Jedno z najwspanialszych uniwersów w dziejach literaturyPonad 200 000 sprzedanych egzemplarzyPiąty tom kultowej serii, tysiące stron pasjonującej lektury! Na Dalekim Południu wybucha krwawy bunt niewolników. To nie pozostawia nowej księżnej Białego Konoweryn żadnego wyboru. Wobec chwiejnej pozycji politycznej musi bezlitośnie zgnieść rebelię. Tymczasem Laskolnyk, zaufany cesarza, zmierza do brzemiennej władczyni z wyjątkowo delikatną dyplomatyczną misją. Na północnych krańcach Imperium nienaturalnie długa i mroźna zima wywołuje klęskę głodu. Kenneth-lyw-Darawyt wyrusza na zwiad na zamarzniętą głębię. Gdy ogromny tajemniczy obiekt zaczyna łamać lód, tylko szaleńcza decyzja może uratować życie Czerwonych Szóstek. Przygotuj się na epicką opowieść zanurzoną w świecie o monumentalnym rozmachu. Poznaj dziesiątki egzotycznych rodów, na zawsze podzielonych przez język, krwawą historię i boskie wyroki. Weź udział w pojedynkach magów, apokaliptycznych starciach wielkich armii i dyplomatycznych intrygach. Milczących mężczyzn i odważne kobiety połączą więzi fatalistycznego uczucia. A potem rozdzieli śmierć. Dołącz do nas, Meekhańczyków.
Kalendarz ścienny dla dziecikalendarz ścienny, 13-planszowywymiary po rozłożeniu 16 x 32 cmukład miesięczny z miejscem na notatkiimieninynazwy miesięcy i dni tygodnia w języku polskimszytyidealny do użytku domowego
Kalendarz ścienny dla dziecikalendarz ścienny, 13-planszowywymiary po rozłożeniu 16 x 32 cmukład miesięczny z miejscem na notatkiimieninynazwy miesięcy i dni tygodnia w języku polskimszytyidealny do użytku domowego
Kalendarz ścienny 2027, planer i terminarz rodzinny dla 6 osób 12 miesięcyformat: 22 cm x 48 cmimieninyświęta państwowe, kościelne oraz zwyczajowe !nazwy miesięcy w języku polskim i angielskimspirala srebrnaidealny do użytku domowegookładka wydrukowana na kredzie matowej o gramaturze 250g/m2 i uszlachetniona lakieremśrodkowe plansze wydrukowane na kredzie matowej o gramaturze 170g/m2
Kalendarz ścienny 2027, planer i terminarz rodzinny dla 6 osób 12 miesięcyformat: 22 cm x 48 cmimieninyświęta państwowe, kościelne oraz zwyczajowe !nazwy miesięcy w języku polskim i angielskimspirala srebrnaidealny do użytku domowegookładka wydrukowana na kredzie matowej o gramaturze 250g/m2 i uszlachetniona lakieremśrodkowe plansze wydrukowane na kredzie matowej o gramaturze 170g/m2
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
