Literatura beletrystyczna - beletrystyka psychologiczna, religijna i filozoficzna, powieści, opowiadania, science fiction, romans, thrillery, fantazja po te wszysztkie bestsellery zapraszamy do naszej księgarni internetowej Dobreksiazki.pl
Mamy naprawdę szeroki wybów i atrakcyjne ceny. Jest w czym wybierać. Zapraszamy.
Pokusa nie zawsze kusi. Czasem niszczy wszystko, co napotka na swej drodze. Isabella pracuje jako masażystka. Przyjmuje zlecenie, które wciąga ją w sieć władzy i mafijnych układów. Prosto w świat Fabia Brunettiego - wpływowego burmistrza Rzymu. Mężczyzny, który nie ma prawa do błędów. Ma żonę, idealne życie oraz wizerunek, którego nie może splamić. A jednak to Isabella staje się jego największą słabością. Między nimi rodzi się coś, czego nie da się powstrzymać. Pożądanie, które nie pyta o pozwolenie. Obsesja rosnąca z każdym spojrzeniem. Fascynacja wymykająca się spod kontroli. Balansują na granicy. Każde spotkanie przybliża ich do skandalu, który może zniszczyć jego karierę i jej przyszłość. Cena jej wolności to hipnotyzująca historia o władzy, zdradzie i uczuciu, które nigdy nie powinno się narodzić. O wyborach, które mają swoją cenę. I o miłości, która w świecie mafii zawsze jest grą o najwyższą stawkę. Bo nie każde pragnienie daje wybór. Ale za każde trzeba zapłacić.
Stosunek państwa do zakonów katolickich w województwie wrocławskim w latach 1945-1956 to pierwsze tak kompleksowe studium relacji między państwem a zakonami w województwie wrocławskim. Wypełnia ona istotną lukę badawczą, oferując syntetyczne ujęcie losów wszystkich zgromadzeń - męskich i żeńskich - na Ziemiach Odzyskanych. Edyta Włodarczyk-Czech analizuje okres wielkich migracji i budowy nowego ładu, który stał się areną bezprecedensowej konfrontacji władzy komunistycznej ze strukturami zakonnymi, odgrywającymi wówczas główną rolę w integracji społecznej.Książka szczegółowo odsłania mechanizmy polityki wyznaniowej, której celem była całkowita likwidacja życia zakonnego. Opisano tu kulisy systemowej walki: od inwigilacji i restrykcji administracyjnych po drenaż ekonomiczny służący przejęciu kościelnych majątków. W pracy dowodzi się, że represje wymierzone w zakony były w tamtym okresie często ostrzejsze niż działania wobec struktur diecezjalnych, a władza dążyła do ich pełnej eliminacji z przestrzeni publicznej.Monografia opiera się na bogatym, często nieznanym materiale źródłowym, między innymi z zasobów IPN i Archiwów Państwowych. Łącząc perspektywę historyczną, socjologiczną i prawną, rzuca nowe światło na sytuację Kościoła w powojennej Polsce. To lektura obowiązkowa dla historyków, prawników oraz wszystkich zainteresowanych dziejami Dolnego Śląska i mechanizmami działania państwa totalitarnego wobec niezależnych instytucji
Według legendy Bieszczady wzięły swoją nazwę od Biesów i Czadów duchów i demonów, które od wieków zamieszkiwały dzikie, niedostępne góry. To właśnie tam zaczyna się opowieść o fascynacji górami, wolnością i przekraczaniem własnych granic. Bies i Czady, czyli Bieszczady 19 lat temu to pełna emocji podróż przez górskie szlaki, w których Autor dzieli się wspomnieniami, pachnącymi deszczem na szlaku, schroniskiem po zmroku i nieustanną potrzebą wędrowania.To książka dla tych, którzy wiedzą, dlaczego idzie się w góry. I dla tych, którzy dopiero chcą to odkryć. George Leigh Mallory, jeden z najsłynniejszych alpinistów XX wieku, który ponad sto lat temu próbował zdobyć a być może zdobył, do dziś nie zostało to ustalone Mount Everest, na pytanie, dlaczego idzie się w góry, odpowiedział: Because it's there" (Bo są"). Ta odpowiedź, choć bardzo lapidarna, wydaje się najwłaściwsza. Nie trzeba szukać innej odpowiedzi. Dobrze, że góry są, dobrze, że możemy w nie iść i że pozwalają doświadczać siebie na niemal nieskończenie wiele sposobów. To wydaje się być w nich najpiękniejsze i najwartościowsze. Tatry, Bieszczady, Beskidy, Sudety, Dolomity czy wreszcie Himalaje. Fragmenty Głównego Szlaku Beskidzkiego i Korona Gór Polski. Byłem tam - na szlakach, na szczytach, na via ferratach, na trekkingu i na wspinaczce, i w książce, którą trzymacie w ręku, dzielę się z Wami moim odkrywaniem gór, które poznałem jako pierwsze Bieszczad i Tatr. Jeśli uda mi się sprawić, że dzięki tym opowiadaniom chociaż na chwilę przeniesiecie się w góry i poczujecie się jak na szlaku - będzie to dla mnie największą satysfakcją.
„Pilchissimo! Literacki hedonizm w czasach kryzysu” to zbiór esejów o twórczości Jerzego Pilcha, zmarłego w 2020 roku prozaika i felietonisty, mistrza polskiej prozy, pierwszego literackiego celebryty III RP. To przede wszystkim oryginalna, eseistyczna, nieakademicka i osobista interpretacja jego powieści w kontekście współczesnej literatury polskiej na przełomie między PRL-em i III RP, zwłaszcza w okresie między 1989 rokiem, kiedy doszło w Polsce do częściowej zmiany systemu politycznego, i rokiem 2004, kiedy etap demokratyzacji i transformacji politycznej zwieńczony został akcesją Polski do Unii Europejskiej.W centrum uwagi autora znalazły się najważniejsze powieści Jerzego Pilcha, począwszy od „Spisu cudzołożnic” (1993) po „Wiele demonów” (2013). Ich głównym tematem, coraz dokładniej i wszechstronniej przez Pilcha opracowywanym, była kwestia kulturowej inności, specyfiki związanej z mniejszościowym wyznaniem, inną – np. w stosunku do Krakowa czy Warszawy – tradycją rodzinnych stron Pilcha, czyli ewangelickiej Wisły na Śląsku Cieszyńskim, na pograniczu polsko-czesko-słowackim.Wisła to jednak nie idealizowana kraina dzieciństwa wzbudzająca nostalgię czy sentyment, lecz wywołana z otchłani pamięci przez precyzyjne zastosowanie bogatej gamy chwytów literackich, na poły realna, na poły fantastyczna kraina w śląskich Beskidach, którą Pilch boleśnie zna od podszewki i nie tyle bez zahamowań ją przedstawia, co właściwie współtworzy i umieszcza jako zamkniętą, rządzącą się osobnymi prawami i inną metafizyką domenę w uniwersum literatury. Złożony, bogaty, wielowarstwowy obraz lokalnej specyfiki żyjącej odrębnym, trochę dziwacznym życiem społeczności buduje Pilch w historycznej i politycznej perspektywie od czasów II wojny światowej, przez lata stalinizmu i PRL aż po czasy papieża Wojtyły, „Solidarności”, stanu wojennego i ekonomiczno-politycznej transformacji po 1989 roku. W jego prozie, jak w poetyckiej soczewce historie z kręgu rodzinnego podlegają mityzacji, a pikantne czy osobliwe szczegóły ulegają ekspresyjnej hiperbolizacji. Pilch prowadzi z czytelnikiem wyrafinowaną grę, często sugeruje, że jego proza ma w dużym stopniu charakter autofikcji, a przy tym myli tropy i zaprzecza samemu sobie, uwodzi czytelnika, a potem błyskotliwie acz niemiłosiernie go zwodzi. Nie zapomina jednak ani na chwilę, że literatura, zwłaszcza powieść czy opowiadanie, musi budzić zaciekawienie, napięcie, oferować zaskakujące perypetie, niespodzianki i suspensy, a także zachowywać tajemniczość czy zagadkowość. Przede wszystkim jednak literatura musi sprawiać przyjemność. Zmysłową, a zarazem intelektualną. W esejach Machej również porusza kwestie kanonu polskiej literatury ostatniego półwiecza, zwłaszcza kanonu polskiej prozy pierwszego dwudziestopięciolecia XXI wieku. Które utwory Pilcha powinny się w nim znaleźć? Pilch był pisarzem hedonistą i chciał tym hedonizmem zarazić (albo uwieść) czytelnika. Autora „Pilchissimo!” intryguje przede wszystkim literacki wymiar dzieła i życia autora „Miasta utrapienia”. Porusza kilka istotnych dla recepcji prozy Pilcha kwestii. Pierwsza dotyczy jego postawy jako pisarza wobec najważniejszych dla polskiej literatury drugiej połowy XX wieku intelektualnych i artystycznych autorytetów – Czesława Miłosza i Witolda Gombrowicza. Pilch deklarował szacunek i lojalność wobec Miłosza i niejako w sojuszu z nim występował przeciwko Gombrowiczowi, który był dla niego jako prozaika najważniejszym punktem odniesienia w literaturze polskiej. Co więcej, Pilch uważał Gombrowicza nie tyle za mistrza, ile rywala, którego dzieło należy traktować w rzeczowy, krytyczny sposób, a jego literacki mit i czar przezwyciężyć, odczarować i pokonać własnym dziełem.Zmagając się z cieniem Gombrowicza, odwoływał się do pisarzy, których najbardziej cenił, którzy byli mu szczególnie bliscy i z którymi usiłował także prowadzić dialog. Stąd obecność w książce „Pilchissimo!” esejów o Andrieju Płatonowie, Milanie Kunderze czy Tadeuszu Konwickim.„Pilchissimo!” jest też książką osobistą, pisaną z perspektywy młodszego kolegi po piórze, który pochodzi z tych samych stron, z tego samego wielowyznaniowego, wielokulturowego pogranicza i którego literackie początki związane są z tym samym krakowskim środowiskiem w tym samym okresie schyłku PRL-u i początków III RP. Dzięki temu te eseje mają również charakter szczególnego świadectwa i relacji z pierwszej ręki, opartej na wspólnych doświadczeniach i atmosferze tamtych lat. Przede wszystkim jednak są wyrazem hołdu dla znakomitego pisarstwa Jerzego Pilcha.
Powieść Michaiła Kuzmina Cudowne życie hrabiego Cagliostra wyszła drukiem w 1919 roku w Piotrogrodzie. Miała być pierwszym tomem szeroko zamierzonego przedsięwzięcia: cyklu powieściowego wzorowanego częściowo na Żywotach Plutarcha, który to cykl ukazałby historię ludzkości w całkowicie nowej perspektywie. Z tego imponującego zamysłu został zrealizowany tylko tom pierwszy, poświęcony hrabiemu Cagliostrowi.Narrator, opowiadając o barwnym i zagadkowym życiu Cagliostra, opisuje także tak ważne dla drugiej połowy XVIII wieku postaci, jak królowa Francji Maria Antonina, caryca Katarzyna II, książę Potiomkin, król Polski Stanisław August Poniatowski czy książę Adam Poniński. Michaił Kuzmin pokazuje, jak na ważne decyzje polityczne wpływają błahe zdarzenia dnia codziennego lub zakulisowe intrygi szarych eminencji. Pisarz jednocześnie zostawia miejsce dla Tajemnicy, bo nie wszystko, czego jesteśmy świadkami, można wytłumaczyć racjonalnie. Osobnym istotnym zagadnieniem jest europejskie wolnomularstwo, którego ważną personą był Cagliostro jako założyciel mistyczno-ezoterycznego Zakonu Masonerii Egipskiej. Kuzmin traktuje te sprawy z powagą, widząc w nich zarówno znak czasów, jak i przejaw ludzkich dążeń do kształtowania historii.Wartość książki podnoszą jej nieprzeciętne walory artystyczne: nienaganny styl, przemyślana struktura, odwołania do tak znakomitych poprzedników, jak Plutarch i Balzak, mistrzowskie połączenie warstwy faktograficznej z fikcją literacką, tym samym połączenie imponującej erudycji ze swobodną kreacją.Powieść przełożył i opatrzył posłowiem Robert Papieski.
Spis treści:Wstęp. Nadpływają smoki z PółnocyI. Czasy pierwszych rabunków, mordów i gwałtów ludzi PółnocyII. Wyspy Brytyjskie w VIII-IX wiekuIII. Taktyka walki mieszkańców Wysp Brytyjskich (449-878)IV. Nadchodzą poganieV. Kampania Alfreda, króla WessexuVI. Bitwa, która rozstrzygnęła o przyszłości Wessexu i losie poganZakończenieAneksyBibliografiaSpis map O książce:Bitwa pod Ethandun (Edington) niewątpliwie była kluczowym momentem w heroicznych wysiłkach Alfreda, aby odeprzeć najazdy wikingów i utrzymać niezależność Królestwa Wessexu. Wynik bitwy był znaczący dla późniejszych negocjacji i traktatu między królem Alfredem a pokonanym w bitwie wodzem wikingów Guthrumem. Otoczeni na wzgórzu wikingowie po dwóch tygodniach, nie mając nadziei na żadną odsiecz, musieli prosić o pokój z powodu głodu, zimna, strachu i rozpaczy. Pokonani dali też tylu zakładników, ilu zażądał król, a sami nie dostali żadnego w zamian. Jeszcze tego samego roku 878 obaj królowie wynegocjowali tzw. traktat z Wedmore []Kolejny traktat z 880 roku ustanowił Danelaw, region, w którym duńskie prawo i zwyczaje miały być przestrzegane. Umowa określiła też granicę między terytoriami anglosaskimi i kontrolowanymi przez Duńczyków (wikingów). Guthrum nawrócił się na chrześcijaństwo już w 878 roku, a jego ojcem chrzestnym był Alfred Wielki. Nawrócenie to miało znaczenie symboliczne i odegrać miało dużą rolę w późniejszym współistnieniu Anglosasów i Duńczyków w Anglii. Na mocy układu z 880 roku oprócz Wessexu anglosaska część Anglii objęła też zachodnią Mercję pod zarządem ealdormana Aethelreda (Ceolwulf bowiem niedawno zmarł). Linia podziału biegła mniej więcej wzdłuż dawnej rzymskiej drogi Watling Street, z Londynem przynależnym do Wessexu...
Gustav Mahler(1860-1911) - kompozytor i dyrygent przełomu XIX i XX wieku, jedna z najbardziej fascynujących postaci późnego romantyzmu. Jego twórczość, początkowo przyjmowana z rezerwą, z czasem zdobyła uznanie i dziś należy do najważniejszych punktów odniesienia w repertuarze symfonicznym. Mahler rozwijał język muzyczny na styku tradycji i nowoczesności, łącząc rozbudowaną orkiestrację z intensywną, często skrajną ekspresją. W jego utworach spotykają się elementy natury, codzienności i refleksji egzystencjalnej, tworząc wielowymiarowe i pełne napięć struktury dźwiękowe. Choć za życia ceniono go przede wszystkim jako dyrygenta, komponowanie pozostawało dla niego sprawą najważniejszą. Nazywał siebie "wakacyjnym kompozytorem", tworzył głównie w krótkich przerwach od obowiązków zawodowych. Pozostawił po sobie stosunkowo niewielki, lecz niezwykle znaczący dorobek. Dziś jego muzyka postrzegana jest jako jedno z kluczowych ogniw prowadzących ku nowoczesnej wrażliwości.
Wraz z bohaterami książki "Czas i znaki" możesz doświadczyć dobrej przemiany, choć jeden z nich: Bazyli - będzie odwodził Cię od tego i utrudniał wejście na drogę wolności serca od zniewolenia rzeczywistością wirtualną, od natłoku obrazów i od zgiełku świata. Poznasz zmagania bohaterów w dobie pośpiechu i natychmiastowości. Możesz poznać ich wędrówki przez wydmy nadmorskie, zagajniki i polany, gdzie pojawia się smok oraz możesz zatrzymać się pod liściem hibiskusa lub przed jednym z dzieł sztuki. To propozycja podróży w głąb siebie pełnej uważności oraz malarstwa, które jest jak oddech dla Olgi, córki malarza - Jerzego Wójcika.Olga Wójcik – poetka, eseistka, ukończyła filologię polską na UW. Autorka książek: Ku wnętrzu. Rzecz o świetle z poezji Zbigniewa Herberta (2008), Bałkańskie olśnienia. O doświadczeniu piękna i pustyni (2012), tomiku poetyckiego W pejzażu (2019) oraz Odsłony piękna. O różach, domu i podróżach (2024). Należy do Oddziału Warszawskiego Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Zajmuje się pisaniem ikon oraz maluje np. pejzaże.
Rządy Szwecji i Polski podpisują umowę, na mocy której szwedzka agencja atomowa udostępni Polakom formułę katalizatora, znacznie usprawniającego pozyskiwanie uranu. Warunkiem jest użycie receptury wyłącznie w celach pokojowych. Do Sztokholmu udaje się dwóch polskich naukowców, którzy przez kilka tygodni będą pozyskiwać stosowną wiedzę od szwedzkich kolegów. Polski kontrwywiad wysyła z nimi, oczywiście pod przykryciem, swojego człowieka, by ochraniał zarówno uczonych, jak i bezcenny przepis na katalizator. To samo czynią także obce wywiady: amerykański, niemiecki, brytyjski, które nie przepuszczą okazji na nielegalne przechwycenie formuły. Wytworny „Minerva-Palace-Hotel”, który gościł w swoich podwojach wiele znakomitości, całkowicie przypadkowo stanie się sercem rozgrywki agentów, którzy gotowi są na wszystko, aby spełnić swoje zadanie.
Co może zmienić jeden stary, zniszczony pamiętnik?Julia, młoda bydgoszczanka, przeżywa trudny moment w życiu. Kryzys w związku, napięte relacje z matką i poczucie, że grunt usuwa jej się spod nóg, sprawiają, że coraz bardziej gubi się we własnej codzienności. Wszystko zmienia się w chwili, gdy przypadkiem trafia na tajemniczy zeszyt ukryty wśród rodzinnych pamiątek. Na pierwszej stronie widnieje dedykacja dla Debory, a na kolejnych przejmujące wspomnienia Klary, prowadzące czytelnika w sam środek wojennej Bydgoszczy.Z każdą przeczytaną stroną Julia coraz mocniej zanurza się w historię, która miała zostać zapomniana. Losy Klary odsłaniają nie tylko dramat okupacyjnej codzienności, ale także bolesne sekrety skrywane przez kolejne pokolenia kobiet. Przeszłość zaczyna splatać się z teraźniejszością, a odpowiedzi, których szuka bohaterka, okazują się bardziej poruszające, niż mogła przypuszczać.„Z pamiętnika Klary” to poruszająca opowieść o pamięci, stracie, miłości i rodzinnych ranach, które nie znikają mimo upływu lat. To również literacki hołd dla dawnej Bydgoszczy i kobiet, które musiały odnaleźć w sobie siłę, by przetrwać najtrudniejsze chwile. Pełna emocji, tajemnicy i wzruszeń powieść, która udowadnia, że czasem, aby zrozumieć siebie, trzeba najpierw wsłuchać się w głos tych, którzy odeszli.
Roxandria, córka króla Tenebris, zostaje uprowadzona do miejsca, z którego nikt nie powrócił. Mroczna twierdza skrywa sekrety starsze niż samo królestwo, lecz największą zagadką pozostaje jej władca smok w ludzkiej skórze, mistrz iluzji i pan cieni. Zmuszona do złożenia przysięgi, Roxandria staje się jednocześnie jego więźniem i wybranką. W świecie utkanym z alchemii, kłamstw i niewidzialnych nici manipulacji księżniczka zaczyna dostrzegać, że granica między dobrem a złem jest niebezpiecznie cienka, a uczucia potrafią być równie zniewalające jak magia. Królestwo Marionetek to mroczna baśń o namiętności rodzącej się w cieniu władzy, gdzie miłość staje się zarówno wybawieniem, jak i przekleństwem.
stan prawny 28 maja 2026 r. Wiele kwestii w zakresie administrowania Zakładowym Funduszem Świadczeń Socjalnych (dalej: ZFŚS lub Fundusz) jest uregulowanych w przepisach zbyt ogólnikowo. Zagadnienia związane z zarządzaniem Funduszem, przydzielaniem świadczeń, ich opodatkowaniem i oskładkowaniem rodzą wiele pytań. Osoby odpowiedzialne za administrację środkami Funduszu, kadrowcy, osoby naliczające płace szukają wyjaśnienia swoich wątpliwości w zakresie prawidłowości podejmowanych czynności i dokonywanych rozliczeń w fachowej prasie i podczas szkoleń. Używają również sztucznej inteligencji do odpowiedzi na swoje pytania. Korzystanie z niej wymaga jednak gruntownej znajomości przepisów i praktyki organów kontrolujących ZFŚS. Autorzy (specjalista prawa pracy, były inspektor PIP oraz wieloletnia szefowa HR, ekspertka ds. płac i podatków) szkoląc w zakresie tej tematyki zbierali pytania zadawane przez uczestników szkoleń. Wiele z nich powtarzało się i dotyczyło gospodarowania środkami funduszu oraz rozliczenia świadczeń socjalnych na listach płac. Książka Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych od A do Z powstała na bazie tych pytań i odpowiedzi na nie. Ponadto pozycja uwzględnia najnowsze zmiany przepisów i aktualne stanowiska organów skarbowych, ZUS oraz PIP. Publikacja omawia szerokie spektrum zagadnień związanych z ZFŚS, zawiera najczęściej zadawane pytania i odpowiedzi, wzbogacone o przykładowe wyliczenia, przepisy prawne regulujące omawiane kwestie oraz wykaz najczęściej popełnianych błędów. Publikacja zawiera: przestawienie nowości w ustawie o Zakładowym Funduszu Świadczeń Socjalnych (dalej: ustawa o ZFŚS), które weszły w życie w 27 stycznia 2026 r, omówienie prezentowanych zagadnień związanych z działalnością socjalną pracodawcy, w szczególności kwestii kontrolowanych przez: PIP, ZUS, UODO i US, przykładowe wyliczenia ukazujące sposób kalkulacji odpisu na ZFŚS w 2026 r., przykłady, pytania i odpowiedzi uwzględniające najnowsze orzecznictwo oraz pisma urzędowe, w tym indywidualne interpretacje podatkowe i ZUS, przykładowe wyliczenia list płac w 2026 r. ukazujące konsekwencje przyznawania określonych świadczeń z ZFŚS, wzory kilku regulaminów ZFŚS oraz innych dokumentów niezbędnych do zarządzania Funduszem, w tym ankietę potrzeb do zbadania preferencji osób uprawnionych w zakresie świadczeń socjalnych. Szczególnie istotne są rozdziały zawierające: wyciąg z audytów Regulaminów ZFŚS zawierający listę najczęściej popełnianych błędów w zakresie administracji Funduszem czy rozliczania świadczeń socjalnych na listach płac oraz wskazówki jak ich uniknąć, praktyczne rady jak efektywnie, a nie efektownie gospodarować funduszem, najczęściej zadawane pytania na szkoleniach z ZFŚS. W książce często występuje ramka Co zmieniło się od .... Autorzy sygnalizują w ten sposób ważne zmiany prawne dla działalności socjalnej bądź naliczania wynagrodzeń w związku z otrzymanymi świadczeniami socjalnymi. W książce występuje również ramka Dobra praktyka. Autorzy podkreślają w ten sposób, że dane działanie pracodawcy może być cennym rozwiązaniem w działalności socjalnej. Ramka Warto przeczytać służy podkreśleniu, że dane pismo, wyrok, stanowisko urzędowe, poradnik, objaśnienie czy też indywidualna interpretacja, jest dla osoby zainteresowanej danym zagadnieniem niezwykle cennym źródłem wiedzy. Często pismo to nie jest cytowane w całości, jednak ramka ma na celu zachęcić czytelnika, zainteresowanego danym zagadnieniem, do samodzielnego zapoznania się z całością lub fragmentem przywołanego pisma.
W dyskusjach akademickich gry wideo przez długi czas funkcjonowały jako nowe medium. Tymczasem ich historia okazuje się znacznie bardziej złożona i fascynująca i coraz częściej staje się przedmiotem badań. Niniejsza antologia to pierwsza w Polsce książka naukowa w całości poświęcona historycznemu ujęciu gier wideo oraz ich wieloaspektowym uwarunkowaniom.Autorki i autorzy zgromadzonych tekstów analizują narracje historiografii gier, sięgają do przed cyfrowych korzeni elektronicznej rozrywki oraz podejmują temat zachowania gier wideo jako dziedzictwa kulturowego. Książka skierowana jest zarówno do osób związanych z groznawstwem (game studies) i pokrewnymi dziedzinami, jak i do instytucji zajmujących się ochroną dziedzictwa kulturowego, a także do pasjonatek i pasjonatów, którzy chcą pogłębiać swoją wiedzę. Antologia pokazuje różne sposoby myślenia o historii gier, odsłania obszary często słabiej obecne (jak np. archeologia płci kulturowej w historii gier wideo) i co istotne w perspektywie archeologii mediów, sytuuje je w medialnych kontekstach, które w pierwszym oglądzie wydają się zaskakujące, by później zadziwić oczywistością (doświadczenie podróży i technologii mobilnych, archeologia salonów gier). Niezwykłą wartością antologii jest swoisty historyczny wielogłos, zestawiający różne postulaty dotyczące tytułowego pytania z jednej strony, z drugiej zaś potencjalny szeroki i zróżnicowany krąg odbiorców/odbiorczyń, zarówno w akademii, jak i wśród osób zajmujących się zachowaniem dziedzictwa kulturowego czy też grup fanowskich. Fragment recenzji dr. hab. Agnieszki Dytman-Stasieńko,prof. Uniwersytetu Dolnośląskiego DSW we Wrocławiu
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
