Literatura beletrystyczna - beletrystyka psychologiczna, religijna i filozoficzna, powieści, opowiadania, science fiction, romans, thrillery, fantazja po te wszysztkie bestsellery zapraszamy do naszej księgarni internetowej Dobreksiazki.pl
Mamy naprawdę szeroki wybów i atrakcyjne ceny. Jest w czym wybierać. Zapraszamy.
Przypadkowe spotkanie nauczyciela rysunku Waltera Hartrighta z zagubioną i przerażoną kobietą ubraną na biało uruchamia lawinę zdarzeń, prowadząc w głąb sieci intryg podszytych kłamstwem i pozorami. To historia, w której zagadki mnożą się szybciej, niż pojawiają się odpowiedzi, a najmniejszy gest potrafi wywołać najgroźniejsze skutki. "Kobieta w bieli" to opowieść spleciona z relacji świadków, listów i pamiętników misternie ułożona mozaika głosów, które razem tworzą jeden z pierwszych, pełnych napięcia kryminałów w historii literatury. Tajemnicza powieść Wilkie Collinsa zaskakuje świeżością konstrukcji i przenikliwą obserwacją ludzkich charakterów. Pełna ironii, śmiała i nowatorska wyprzedziła swoją epokę, stając się przełomowym utworem XIX wieku oraz fundamentem dla późniejszych thrillerów literackich.
Na wzburzonym morzu oraz w cieniu potężnych murów Troi rodzi się legenda, która przetrwa wieki. „Pan Srebrnego Łuku” to monumentalna i wielowątkowa opowieść, w której przypadek, a może przeznaczenie, splata losy trzech bohaterów z krwi i kości: Helikaona – Pana Srebrnego Łuku, Arguriosa z Myken – wojownika, którego imię już jest pieśnią oraz odważnej kapłanki – Andromachy. Tam, gdzie żagle pęcznieją od wiatru i strzały przeszywają niebo, kotłuje się burza ambicji, podstępów i spisków, a czający się wrogowie wyczekują chwili słabości. Morze i ląd stają się areną, gdzie odwaga zderza się ze zdradą, a krew bohaterów przypieczętowuje losy ludzkości. David Gemmell, dorównując klasykom, daje czytelnikom nowy epos i ożywia świat legend, w którym postacie znane z mitologii i literatury greckiej stawiają czoła całkowicie realnym wyzwaniom. Odwaga oraz lojalność są tu jedynymi trwałymi wartościami – twardszymi niż skała smagana wiatrem i falami gniewnego morza. David Gemmell – urodził się w 1948 r. w Londynie, zmarł 28 lipca 2006 r. Pisał dla „Daily Mail” i „Daily Mirror”. Uważany za jednego z najlepszych twórców heroic fantasy, autor ponad dwudziestu powieści. Jego pierwsza powieść, „Legenda”, od razu trafiła na szczyty list bestsellerów i do kanonu gatunku. Zapoczątkowała ona znaną na całym świecie „Sagę Drenajów”, która utrwaliła jego pozycję.
Trzeci tom porywającego cyklu o Elizie Bielskiej, którą los rzuca z ogarniętej wojną Warszawy do Anglii, gdzie wśród wrzosowisk odkrywa miłość, tajemnice rezydencji i własną siłę.Pod nieobecność męża Eliza próbuje obłaskawić duchy ponurej rezydencji Winter Abbey. Nawiązuje znajomości z mieszkańcami pobliskiego miasteczka, urządza w swoim nowym domu artystyczne spotkania, zaprasza ludzi z okolicy na festyn. Okazuje się jednak, że nad posiadłością ciąży jakaś tajemnicza klątwa. A nowo zatrudniona pokojówka już pierwszej nocy zaczyna wyczuwać obecność duchów. Zwłaszcza jednego.Wizyta u Iris, siostry męża, która przebywa w pensjonacie dla nerwowo chorych nad brzegami Morza Północnego, tylko potwierdza najgorsze podejrzenia Polki. Na domiar złego Eliza traci kontakt z przebywającym we Francji Richardem.W tym czasie jej brat, oszukany przez wszystkich, stara się odzyskać wygrane pieniądze, lecz wpada w jeszcze większe tarapaty. Natomiast mała Nelly podbija teatralną publiczność stolicy i budzi zainteresowanie ekscentrycznej, bajecznie bogatej baronowej z Paryża. Arystokratka zamierza uczynić z dziewczynki największą gwiazdę londyńskich teatrów.Jak zawsze los stawia przed wszystkimi bohaterami trudne wyzwania, a największe przed Elizą, która niespodziewanie musi ruszyć na ratunek mężowi.Lucyna Olejniczak urodziła się i mieszka w Krakowie. Z zawodu laborantka medyczna, były pracownik Katedry Farmakologii UJ. Dużo podróżuje, lubi poznawać nowych ludzi, łatwo się zaprzyjaźnia. Wielbicielka kotów i wnuczki. Autorka między innymi bestsellerowych cykli "Kobiety z ulicy Grodzkiej" i "Lilie królowej".
Odkryj na nowo ponadczasowe powieści.Lata trzydzieste XX wieku, małe miasteczko na południu USA. Atticus Finch, adwokat i głowa rodziny, broni czarnoskórego chłopaka oskarżonego o zgwałcenie biednej białej dziewczyny Mayelli Ewell. Prosta sprawa sądowa z powodu wszechpanującego rasizmu, urasta do rangi symbolu. W codziennej walce o równouprawnienie jak echo powraca pytanie o to, gdzie przebiegają granice ludzkiej tolerancji. Zabić drozda to wstrząsająca historia o dzieciństwie i kryzysie sumienia. Poruszająca opowieść odwołuje się do tego, co o życiu człowieka najcenniejsze: miłości, współczucia i dobroci.
Gabinet kolekcjonera, ostatni fabularny utwór prozą ukończony i wydany przez Pereca przed śmiercią, jest zatem swego rodzaju dopełnieniem Życia instrukcji obsługi — w pewien przewrotny sposób jakby setnym, brakującym rozdziałem powieści. Rozumie się samo przez się, że Gabinet stanowi lekturę obowiązkową dla admiratorów słynnego arcydzieła. Nie tylko z powodu przyjemności wynikającej z tropienia wzajemnych powiązań obu tekstów (zdradźmy tylko, że każdy z 99 występujących w Gabinecie obrazów nawiązuje, zazwyczaj wielce wyrafinowanie, do jednego z rozdziałów Życia), ale przede wszystkim dlatego, że zabawna opowieść o losach kolekcji pewnego piwowara-entuzjasty sztuki kryje w sobie bardzo istotne rozważania na temat oryginalności i wtórności, prawdy i złudzenia, a przede wszystkim sytuacji artysty (każdego artysty — także i pisarza) oraz zagmatwanej, mocno podejrzanej natury, jaką posiada wszelkie tworzenie. Wawrzyniec Brzozowski
Kilkusetstronicową i wielowątkową książkę poetycką ZURITA otwiera kilka stron z obrazami masywnych chilijskich klifów wyrastających z Oceanu Spokojnego. Tom dzieli się na trzy części, rozpięte między zmierzchem, półmrokiem a świtem z 10 na 11 września 1973 roku, kiedy miał miejsce wojskowy zamach stanu generała Augusta Pinocheta, a w Chile rozpoczynała się brutalna dyktatura wojskowa. Słowo ZURITA, określające zarówno książkę, jak i jej autora, to również wyraz głosu poetyckiego przejmowanego kolejno przez nieskończoną liczbę innych głosów, w których splatają się różnorodne wątki: historia prywatna i historia Chile, jeden z najbardziej bolesnych epizodów w życiu kraju i dotkliwe rany poniesione w życiu prywatnym, monumentalne krajobrazy i wstrząsające sceny, tłumy obrócone w popiół i miasta zrównane z ziemią, ludobójstwa i dyktatury, które uczyniły wiek XX najokrutniejszym ze znanych ludzkości. Napisana bezpośrednio, w czasie teraźniejszym, a jednocześnie tak, jakby wszystko, czego dotyczy, wydarzyło się setki, tysiące, a może setki tysięcy lat temu, książka pozwala czytelnikowi zanurzyć się w kilkusetstronicowym frenetycznym fresku, w którym poezja przekształca się w opowieść, a opowieść w historię. Dlatego zdaniem krytyków ZURITA to najważniejsze dzieło kluczowego poety naszych czasów, a zarazem jedna z najodważniejszych propozycji w literaturze XXI wieku.
Drugie wydanie „Rodzajów przestrzeni” Georgesa Pereca zawiera niepublikowane fragmenty i materiały z odnalezionych zapisków pisarza, które nie zostały umieszczone przez niego w książce. Materiały opracował i posłowiem opatrzył Jean-Luc Joly. Pisarstwo Georgesa Pereca zasilają dwa potężne impulsy. Z jednej strony zdziwienie, tradycyjnie identyfikowane jako źródło filozoficznego namysłu, ale dla autora Przestrzeni stanowiące naturalną postawę wobec świata, a mówiąc precyzyjnie – wobec każdej drobiny istnienia, która jest tylko o tyle, o ile wydobywa ją z nicości dociekliwe pytanie. Z drugiej zaś strony pragnienie, na dodatek potrójne: trwałości, obecności i pełni. Jeśli żadne z miejsc nie jest nam dane na zawsze, jeśli żadne z nich nie może być dla nas wieczystym punktem odniesienia, jeżeli rzeczy i ludzie gubią się i odchodzą, to jedyną nadzieją są słowa: widmowe szkatułki, w których przechowujemy kawałki zgruzowanego świata, niewyraźne ślady jego obecności, fantomy wypełniające pustkę. Perec niestrudzenie notuje, każdego dnia z tą samą determinacją tworzy rejestr istnienia, włączając do niego osoby, miejsca, przedmioty i zdarzenia. Żyje wyłącznie dlatego, że pisze. Grzegorz Jankowicz
Przekład przejrzał, wstępem i przypisami opatrzył: Antoni SzwedDzienniki NB 26 - NB 30 (SKS 25) Srena Kierkegaarda pochodzą z ostatniego okresu twórczości filozofa czyli z lat 1852-1854. Autor dokonuje w nich rozwinięcia i podsumowania tych myśli, które zanotował już we wcześniejszych Dziennikach. Teraz nadawał swoim myślom pełniejszy kształt, lepiej je uzasadniał. Mimo niekiedy podobnych tytułów notatek, za każdym razem Kierkegaard nadaje tym notatkom treść inną, świeżą, oryginalną. Zdaje się mieć niewyczerpane źródło pomysłów. Autor jest w tych notatkach niesłychanie twórczy, inspirujący. W SKS 25 mniej jest skrótów myślowych, aluzji do innych dzieł, jest sporo nowych wyjaśnień, obszerniejszych, niekiedy głębszych niż uprzednio. Mniej też potyczek ze współczesnymi, więcej refleksji niezakłóconej wydarzeniami zewnętrznymi. Myśli Kierkegaarda krążą wokół chrześcijaństwa tego rzeczywistego z lat 50-tych XIX w. w Danii i tego pożądanego przez filozofa chrześcijaństwa Nowego Testamentu. Nie jest to myśl sucha, teologiczna, jakiś wykład subtelności doktrynalnych, lecz głęboko przeżywane stawanie się chrześcijaninem, zanurzone w indywidualnym egzystowaniu.SKS 25 to znakomite uzupełnienie i rozwinięcie tych wątków, które pojawiły się już we wcześniej wydanych w języku polskim SKS 20, SKS 22 i SKS 26.
W części drugiej Biografii Dąmbskiej opisujemy jej ucieczkę wraz z siostrą Aleksandrą z okupowanego przez władze sowieckie Lwowa, pobyt po wojnie w Rzeszowie i Krakowie oraz późniejszą ucieczkę do Gdańska. Piszemy o trudnych czasach stalinizmu, a zwłaszcza o staraniach Dąmbskiej, mających za zadanie obronę filozofii polskiej przed ideologizacją. Podkreślić należy, że Dąmbska nie poddała się stalinowskim represjom. Był to okres walki o zachowanie pamięci po filozofii zostawionej we Lwowie. Dąmbska stała na straży dobrego imienia Twardowskiego i założonej przez niego Szkoły. Nie pozwoliła Adamowi Schaffowi i jego adiutantom na wykluczenie uczniów Twardowskiego z życia akademickiego. Nigdy nie wykładała na żadnej z polskich uczelni marksizmu. Przez lata wiodła bój z władzami o zachowanie niezależnego charakteru filozofii. Stała na straży zasad wyniesionych ze Lwowa. Nie lubiła myśleć o tym, co będzie. Przychylała się raczej do tego, co jest hic et nunc. Jej wiara była poszukiwaniem prawdy. Wspierała się na nadziei oraz miłości. Należała do "miłujących prawdę". Okazała się "chwalebnie uzdolnioną" - jak zapisano na jej świadectwach szkolnych. Dąmbska ukształtowała się w Szkole lwowskiej Twardowskiego. Gdy po II wojnie światowej Kazimierz Ajdukiewicz upomniał się o deklarację przynależności do jego szkoły, z niezwykłym oddaniem dla Mistrza odpowiedziała: Po prawdzie właściwym moim Nauczycielem filozofii był ten, "z którego pełności wszyscyśmy wzięli" i Pan, i Witwicki, i Kotarbiński, i tylu, tylu innych: Kazimierz Twardowski! To przywiązanie do Twardowskiego i Szkoły lwowskiej było szczególnie ważne w jej życiu. Zaważyły na nim lata formacji filozoficznej, a także bycie ostatnią asystentką Profesora. Zawsze oddana i szczera w rozmowach, dała się poznać z dobrej strony. I choć karierę mogła zaledwie zacząć doktoratem, to była "Najlepszą z dobrych" - jak nazwał ją Władysław Tatarkiewicz.
Od majestatycznych jesiotrów wędrujących rzekami Eurazji, przez barwne błazenki i manty z tropikalnych raf, po tajemnicze stworzenia głębin - morza i oceany kryją niezliczone cuda. To nie tylko krainy pełne życia, ale także źródło legend, inspiracji dla nauki i nadziei na przyszłość.Autorka, biolog morski i oceanografka, zabiera czytelnika w niezwykłą podróż przez Morze Śródziemne, Ocean Indyjski i Spokojny, Karaiby oraz arktyczne i antarktyczne głębiny. Z lekkością łączy wiedzę biologiczną z fascynującymi historiami kulturowymi, odsłaniając, jak ryby, mięczaki i inne morskie stworzenia od wieków wpływają na ludzkie życie - w medycynie, sztuce, kulturze i folklorze - często w zaskakujący i nieoczekiwany sposób.W książce przedstawiamy 80 wyjątkowych gatunków wodnych istot z różnych zakątków świata. Dowiesz się z niej m.in., która ryba potrafi chodzić po lądzie, jak powstały mity o syrenach i jednorożcach, oraz jakie niezwykłe substancje ukrywają głębinowe mięczaki.Całość uzupełniają zachwycające ilustracje Marcela George'a, dzięki którym każdy łuskowy połysk, płetwa i macka ożywają na kartach książki.
Książka stanowi pogłębioną analizę doświadczeń migracyjnych polskich migrantów tymczasowych w Szwajcarii, ujmując migrację jako złożone, wielowymiarowe doświadczenie zakorzenione w czasie, przestrzeni i mobilności. Autorka, łącząc perspektywę badań jakościowych z podejściem interdyscyplinarnym, bada, w jaki sposób migranci konstruują znaczenia związane z życiem "pomiędzy" - pomiędzy miejscami, tożsamościami i formami przynależności.Oparta na orientacji fenomenologiczno-hermeneutycznej i podejściu narracyjnym analiza wykorzystuje zarówno wywiady narracyjne z polskimi migrantami tymczasowymi w Szwajcarii, jak i autoetnograficzne refleksje autorki z okresu własnej migracji. Takie połączenie pozwala uchwycić procesualny i dynamiczny charakter migracji, przedstawiony dodatkowo w świetle teorii trajektorii i biograficznych procesów chaosu Gerharda Riemanna i Fritza Schtzego.W książce podjęto refleksję nad kategoriami miejsca, czasu, przestrzeni, tożsamości, mobilności i pamięci, wykorzystując m.in. pojęcia nie-miejsca, heterotopii, atopii, domu i nie-domu oraz współczesnego nomadyzmu. Autorka pokazuje, jak migracja tymczasowa wpływa na rekonfigurację doświadczenia osobistego i społecznego oraz jak kształtuje sposobność do redefinicji siebie w kontekście życia transnarodowego.Publikacja oferuje zarówno analityczny, jak i głęboko refleksyjny wgląd w doświadczenia migracyjne, ukazując je jako procesy negocjowania przestrzeni, sensów i znaczeń w procesie konstruowania tożsamości. Książka jest ważnym głosem w badaniach nad mobilnością, autoetnografią i pedagogiką miejsca, dostarczając wielowymiarowego obrazu współczesnych migracji tymczasowych proponując Czytelnikowi wrażliwy, a zarazem analityczny i intymny wgląd w migrancki wymiar codzienności. Monografia stanowi wielowymiarowy portret migracji tymczasowej - ukazujący ją jako doświadczenie osobiste, społeczne i egzystencjalne.
Krystian Klekot (rocznik 99) od trzynastego roku życia mieszka i w Polsce, i we Francji. W Paryżu ukończył polonistykę i anglistykę na Sorbonie. Na co dzień jest tłumaczem, nauczycielem, a ostatnio poświęca się pracy naukowej.
„Księgi Hiobowe” to drugi tomik poezji Krystiana Klekota. Wyrasta on z inspiracji biblijną historią Hioba, a także z osobistych doświadczeń i obserwacji autora. Zbiór ten jest swoistym dialogiem podmiotu lirycznego z Bogiem. Młody mężczyzna, zagubiony w dzisiejszym świecie, stara się zrozumieć, co tak faktycznie leży u podstaw zła. Czy za wszystkim, co nas spotyka, stoją Bóg, los, a może to my sami jesteśmy źródłem własnego cierpienia? Z tych kluczowych pytań, oskarżeń, przemyśleń wyłania się obraz człowieka XXI wieku. Autor pyta „Unde malum?" i zastanawia się, czy w naszym życiu wiara zwycięży tak, jak stało się u Hioba.
Paul Johnson (1928-2023) był angielskim historykiem i publicystą, którego poglądy spektakularnie ewoluowały od skrajnie lewicowych w kierunku konserwatywnego katolicyzmu. Może właśnie wskutek tej politycznej podróży jego liczne książki historyczne (m.in. Historia Żydów, Historia chrześcijaństwa, Narodziny nowoczesności) są tak ciekawe i żywe - pisał je zaangażowany polemista, ekscentryk, który wydobywał nieznane fakty i poddawał je oryginalnej interpretacji. W Historii Anglików podkreślał "wyspiarski" charakter tego narodu w sensie szerszym niż tylko geograficzny. Jest to przede wszystkim historia dwóch tysięcy lat relacji Wysp z kontynentami, głównie, rzecz jasna, z europejskim; opowieść zaczyna się od kolonizacji kraju przez Rzymian, a kończy na wydarzeniach ostatniej dekady XX wieku. Ta subiektywna historia "ewolucji narodowych paradoksów", nawet jeśli stronnicza i prowokacyjna, przygląda się kluczowym wydarzeniom i postaciom, aby wydobyć ukryte wątki, które się za nimi kryją. Zaskakujące, wysoce niewygodne dla rodaków autora wnioski przeplatają się z pochwałą geniuszu Wyspiarzy i ich "misyjnej" roli "narodu wybranego", który preferuje stabilność i jest odporny na rewolucyjne ekscesy kontynentu. W tej książce, która zaczęła powstawać już w trudnych dla Anglii latach sześćdziesiątych XX wieku, znajduje wyraz pogląd samego autora: "Każda epoka pisze historię na nowo, ujmując ją we własnych kategoriach".
Teraz rozstrzygnie się wszystko, co zaczęło się w „Wizjonerze”.
Trzyletni Łukasz znika z piaskownicy, a cała Polska wstrzymuje oddech. Uruchomiony zostaje child alert, media nagłaśniają każdy szczegół sprawy, a rodzina chłopca pogrąża się w rozpaczy. Wszystko wskazuje na porwanie, ale kolejne tropy prowadzą do prawdy o wiele bardziej mrocznej, niż ktokolwiek mógłby przypuszczać.
Śledztwo łączy się z tajemnicą bloga Pana Dociekliwego, która od dawna dręczyła Aleksandra i Agatę. W końcu poznają autora mrocznych wpisów – odkrycie szokuje, ale przynosi też ulgę.
Aleksander mierzy się z pytaniami o przyszłość, Agata musi podjąć decyzje, które mogą zmienić jej życie na zawsze, a prokurator Nabożny – dokonać wyborów w życiu osobistym. Sprawa porwania staje się dla całej trójki punktem zwrotnym – zawodowo i prywatnie.
To ostatnie śledztwo Aleksandra i Agaty – i wielki finał serii, w którym łączą się wszystkie wątki. Zakończenie cyklu zaskoczy nawet najbardziej uważnych czytelników.
Diana Brzezińska – pisarka, prawniczka, mediatorka, asystentka w Katedrze Studiów nad Bezpieczeństwem INoPiB Uniwersytetu Szczecińskiego. Autorka, która sprzedała już 100 000 egzemplarzy książek. Miłośniczka wszelkich zagadnień kryminalistycznych, dobrej literatury i jazdy konnej. Od lat biega po sądach, budynkach prokuratur, komisariatach i zakładach karnych, zgłębiając niezliczone śledztwa i badając popełnione w Polsce zabójstwa.
Nigdy nie módl się do bogów, którzy odpowiadają po zmroku... Francja, rok 1714. Uciekająca sprzed ołtarza młoda dziewczyna imieniem Adeline popełnia niewyobrażalny błąd. Zawiera umowę z diabłem. Faustowski pakt nakłada na nią ograniczenie możliwość wiecznego życia bez szansy na bycie zapamiętaną przez kogokolwiek dlatego Addie decyduje się opuścić swoją wioskę, albowiem straciła wszystko. Dziewczyna jest zdeterminowana znaleźć dla siebie właściwe miejsce, nawet jeśli została skazana na wieczną samotność. Ale czy na pewno? Każdego roku, w dniu jej urodzin, tajemniczy Luc przychodzi z wizytą i pyta, czy Addie jest już gotowa, by oddać mu swą duszę. Ich mroczna i ekscytująca gra będzie trwać przez wieki. Minie trzysta lat, zanim Addie odwiedzi ukrytą w Nowym Jorku księgarnię i pozna kogoś, kto zapamięta jej imię i nagle wszystko znów zmieni się na zawsze.
Herosi są niepokojąco niedoskonali. Płaczą, buntują się, pyskują, zakochują, a nawet odmawiają zabijania Mrocznych. Cierpią na przerost ambicji, bywają płochliwi i są niezwykle potężni.Zanim powstało Imperium Światła - Atlantyda - światem władali pradawni bogowie, Mroczni i demony, a ludzką krwią płacono za ich łaskę. Moce Najwyższe powołały herosów - istoty niemal doskonałe, które dzięki swojej potędze, odwadze i boskiej mocy zwanej Duchem Walkirii pokonały mrok.Nastał Złoty Czas.Lecz wyznawcy Lilith, królowej Mrocznych, nie próżnowali. Wśród nich byli Malachaj, upadły anioł, oraz jej syn Achnaton - książę Dzieci Nocy - którzy zdołali ją uwolnić. To z ich pomocą królowa odzyskała moc i ponownie zebrała armię.Aby zniszczyć Atlantydę i herosów, Lilith potrzebuje już tylko jednego: starożytnej mocy ukrytej w niepozornej "Księdze Adama". Ta Księga może ocalić świat albo obrócić go w pył. Jednak bez Strażnika jest jedynie starym tomiszczem.Kto pierwszy odnajdzie "Księgę Adama"? Po czyjej stronie stanie Strażnik?Diana, Izyda, Atria, Kuszi, Zarisa, Ares oraz młody mag Marek - niedoświadczeni, ambitni i wciąż zbyt młodzi - muszą najpierw pokonać własne słabości, zanim staną naprzeciw Lilith i jej mrocznej armii. Czy uda im się odzyskać Księgę i ocalić Atlantydę?Czas ucieka, a mrok rośnie w siłę.Wioletta Lorkowska - pisarka. Wierzy, że każda legenda skrywa ziarno prawdy. Miłośniczka fantastyki, mitów i magii ukrytej w codzienności, a także fanka świata RPG. "Klątwa Atlantydów" to początek cyklu o świecie, o którym wszyscy chcieliby zapomnieć - ale herosi nigdy się nie poddają.
Książka, która nie opowiada historii, lecz bada mechanizm jej powstawania. Przez Susan Sontag nazwana największą powieścią naszych czasów, prowadzi przez miejsca, gdzie jednostkowe doświadczenie styka się z traumami XX wieku: stalinizmem, rokiem 1956 i cieniem podzielonej Europy. Trzy plany narracyjne Berlin przełomu lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych, dzieciństwo w latach pięćdziesiątych i fikcyjna powieść pisana przez bohatera tworzą kompozycję, w której chronologia ustępuje logice wspomnienia. To proza intensywnej świadomości: pamięć pojawia się, zanika, powraca przetworzona, odsłaniając to, jak historia zapisuje się w ciele i spojrzeniu. W przekładzie Elżbiety Sobolewskiej brzmi świeżo i przejmująco co dowodzi, że ta powieść naprawdę wyprzedziła swój czas. Nowe wydanie ukazuje się równolegle z inauguracją trzytomowych Historii równoległych, otwierając w polszczyźnie pełną skalę pisarstwa Nadasa.
Książka o współczesnym życiu rozpiętym między sygnałem a przerwą w zasięgu o intymności, która zapisuje się w drobnych gestach, zakłóceniach, niepewnych próbach kontaktu. historia połączeń tworzy portret bohatera rozdartego między miejscem a drogą, między tym, co swojskie, a tym, co dopiero ma nadejść. Przemysław Krall pisze językiem szczerości obarczonej ryzykiem takim, który nie ukrywa pęknięć ani wstydu, a zarazem pozwala nadać sens własnej opowieści. To poezja kadrowania: obrazów pozostających poza planem, emocji uchwyconych między wersami, pamięci, która nie układa się linearnie, lecz wraca jak echo. To debiut o odwadze mówienia własnym głosem i o świecie, w którym droga bywa jedynym miejscem, gdzie można naprawdę zacząć.
Tom, który wraca jak światło po sztormie: nie po to, by uspokajać, lecz by lepiej widzieć. Fenomenologia gniewu odsłania drugi biegun poetyckiej wrażliwości Adrienne Rich gniew rozumiany jako troska i narzędzie poznania świata. Przekrojowy, nielinearny wybór pokazuje, jak prywatne doświadczenie przechodzi w mowę wspólnoty, a język staje się przestrzenią odmowy wobec narzuconych definicji ciała, ról i historii. To teksty ostre, analityczne, intymne, a zarazem niepokojąco aktualne. Polskie przekłady wydobywają pełnię rytmu i energii Rich, przywracając jej głos jako jedno z najważniejszych świadectw literackiego sprzeciwu. Czytana dziś w Polsce brzmi jak głos konieczny: przypomina, że gniew nie jest impulsem, lecz formą jasności wobec świata, który zmienia się zbyt wolno.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
