Eucharystia jest spotkaniem rzeczywistym, świadomym i pełnym wiernych z Jezusem, swym Mistrzem. Nie można jej przeżywać teatralnie, traktować widowiskowo, nie znać treści, które ze sobą niesie. Są one obecne w licznych znakach, symbolach, gestach, postawach i słowach, które przez wieki chrześcijaństwa gromadziły obrzędy Mszy św. Poznanie ich jest niezbędne, aby móc świadomie uczestniczyć. Nie ma innego sposobu przygotowania własnego spotkania z Chrystusem, jak przez refleksję nad jej elementami, ich znaczeniem i wymową.
Tydzień męki Pańskiej to wnikliwa relacja z ostatniego tygodnia życia Zbawiciela. Autor książki ks. Andrzej Zwoliński z niezwykłą starannością i dbałością o każdy szczegół przeprowadza czytelnika dzień po dniu, a czasami minuta po minucie, przez wydarzenia Wielkiego Tygodnia. W drobiazgowy sposób wyjaśnia symbole, opisuje zaistniałe sytuacje, a także przybliża postacie będące jego uczestnikami. Nie szczędzi barwnych opisów zwyczajów, miejsc oraz mentalności współczesnych Jezusowi ludzi, zanurzając je głęboko w Piśmie Świętym oraz źródłach historycznych. Jest to bez wątpienia jedyna w swoim rodzaju książka. Dzięki niej czytelnik staje się niejako jednym z mieszkańców Jerozolimy i świadkiem dokonania się zbawienia świata. Książkę wzbogacają realistyczne ilustracje, oddające klimat tamtych wydarzeń.
We wstępie do bibliografii na temat UFO, przygotowanej na zamówienie ośrodka naukowego wojsk lotniczych USA, napisano, że wiele z publikowanych obecnie w wysokonakładowej prasie relacji o UFO jest zadziwiająco podobnych do historii demonicznych opętań czy zjawisk parapsychologicznych, znanych od dawna teologom i parapsychologom.
Chrześcijanin musi wiedzieć, że istnieją uzdrowienia, których źródło pochodzenia leży w siłach wrogich Panu Bogu, Kościołowi, a są to obszary sił spirytystycznych czy demonicznych. Człowiek, szukając dobra dla samego siebie oraz pomocy, która może odmienić jego życie i przynieść ulgę w cierpieniu, jest słabiej wyczulony na niebezpieczeństwo, jakie może go spotkać w kontakcie na przykład z bioenergoterapeutą i jego rzekomo uzdrawiającą energią. W takim przypadku ratując swoje zdrowie fizyczne, może nieoczekiwanie ponieść szkodę dla swej duszy.RECENZJA
Czym są grzechy? Jakie są ich rodzaje? A przede wszystkim: jak je rozróżniać i jak z nimi walczyć? Te tematy wydają się być dla każdego wierzącego podstawowe w codziennych duchowych zmaganiach. Szczególnie w czasach, w których neguje się istnienie grzechu i za bezzasadne uważa się walkę z nim. Elementem sądu pokuty jest także ważenie grzechów, rozliczenie się z nich, rozpatrzenie swego życia z perspektywy wielkości zła, które człowiek czyni. W ten sposób Wagowy Ostateczny, Archanioł Michał, staje się także patronem każdego rachunku sumienia człowieka, jego namysłu nad ciężarem zła, które człowiek uczynił i któremu się poddał. To niezmiernie ważny element w dążeniu człowieka do świętości, do pełnej wolności Dziecka Bożego.
Eucharystia jest spotkaniem rzeczywistym, świadomym i pełnym wiernych z Jezusem, swym Mistrzem. Nie można jej przeżywać teatralnie, traktować widowiskowo, nie znać treści, które ze sobą niesie. Są one obecne w licznych znakach, symbolach, gestach, postawach i słowach, które przez wieki chrześcijaństwa gromadziły obrzędy Mszy św. Poznanie ich jest niezbędne, aby móc świadomie uczestniczyć. Nie ma innego sposobu przygotowania własnego spotkania z Chrystusem, jak przez refleksję nad jej elementami, ich znaczeniem i wymową.
Nihil agendo homines male agere discunt Nic nie robiąc, ludzie uczą się czynić źle Lenistwo rozpoczyna się wtedy, gdy przestajemy pragnąć Boga (G. Tomlin).Grzech lenistwa to grzech główny polegający na ociężałości ducha, skłonności do zaniechania czynienia dobra, zaprzeczenie miłości, atak na wiarę i nadzieję. Jest to przede wszystkim zaniedbywanie powinności wobec Boga. Tracimy z oczu odległe konsekwencje, koncentrujemy się na tym, co przyjemniejsze czy łatwiejsze. Niedbałość i wstręt do pracy, obowiązków czy powinności mogą objawiać się w sferze fizycznej, intelektualnej, moralnej i duchowej .
Kompendium o przesądach i zabobonach, które zatruwają życie wielu współczesnych ludzi, również tych, którzy uważają się za wierzących. Autor, ks. Andrzej Zwoliński, przytacza dane statystyczne dotyczące wiary Polaków w gusła i zabobony. Wynika z nich, że przesądy są zaskakująco mocno zakorzenione w naszej mentalności, często stojąc w sprzeczności z deklarowaną wiarą w Boga i zdrowym rozsądkiem. Autor rzeczowo analizuje poszczególne rodzaje przesądów i zabobonów, dostarczając nam kompetentnej wiedzy o ich przyczynach, przejawach i konsekwencjach.
Homeopatia używa około tysiąca substancji, z których większość została odkryta za pomocą wahadełka lub w czasie seansów spirytystycznych. Niektórzy lekarze twierdzą, że można przyjmować substancje homeopatyczne, ponieważ nie powodują one żadnych skutków ubocznych. Wieloletnie badania, prowadzone z ramienia WHO, potwierdziły, że środki homeopatyczne można traktować jedynie jako placebo, gdyż nie znajdują żadnego uzasadnienia mikrobiologicznego czy chemicznego.
Święto Bożego Narodzenia bardzo głęboko odcisnęło sięw kulturze poszczególnych chrześcijańskich społeczeństw.W dawnej Polsce było nazywane Godami na które oczekiwanojako na przyjście Oblubieńca. W Wigilię, niemal do północy,wszyscy domownicy przed wyjściem na pasterkę śpiewalikolędy. W domach nie gaszono świateł, bo Pan Jezus się narodził,Dzieciątko Boże, Jasność i w domu niech więc będzie jasność.Nie uprzątano stołu wigilijnego, a potrawy pozostawałyna nim aż do dnia wspomnienia św. Szczepana, czyli do drugiegodnia świąt.Ksiądz Zwoliński w swojej najnowszej książce skupia się na tematyce Bożego Narodzenia. Również i tym razem porusza szereg zagadnień oraz ilustruje je wyszukanymi ciekawostkami.
Kim był Archanioł Gabriel, Izajasz i św. Łucja? Co kryje się za pojęciem gaudete lub Maranata? Skąd wziął się kalendarz adwentowy i jaka jest jego rola? Do czego nawiązuje lampion i co to właściwie jest post filipowy? Na te i wiele innych pytań związanych z czasem radosnego oczekiwania na Boże Narodzenie odpowiedź znajdziemy w Przewodniku po Adwencie. Prosty język, konkretne zagadnienia i sporo nieoczywistych ciekawostek może wesprzeć pracę katechetów czy księży, ale również zainteresować wszystkich tych, którzy chcą szerzej poznać tematykę Adwentu.
Litania do Najświętszego Serca Pana Jezusa została zainicjowana około 1689 roku w nurcie kultu Serca Jezusa (...). Tekst tej Litanii jest dotąd używany podczas nabożeństw pierwszych piątków miesiąca i nabożeństw czerwcowych.- ze Wstępu
Narodziny i śmierć człowieka są wielką tajemnicą Boga, której nie możemy pojąć. To On decyduje, kiedy i jak długo każdy z ludzi ma sposobność żyć i działać, kochać i dać świadectwo wiary. To On wyznacza odpowiedni czas, a sprawą człowieka jest go dobrze przeżyć, wypełnić, zapisać.- ze Wstępu
W głębi sumienia człowiek odkrywa prawo, którego sam sobie nie nakłada. Pomimo tego wie, że powininen być mu posłuszny i którego głos wzywa go zawsze tam, gdzie potrzeba do miłowania i czynienia dobra, a unikania zła. W sercu człowieka rozbrzmiewa ono nakazem nie dopuszcza dyskusji ani kontrargumentów. Sumienie bowiem to prawo wpisane w serce człowieka przez Boga. Jest obecne, chociaż często jako podpowiedź, cichy szept, który łatwo zakrzyczeć i odrzucić.Sumienie jest najtajniejszym sanktuarium człowieka, w którym przebywa on sam z Bogiem.
Nie tak dawno Konferencja Episkopatu Polski opublikowała dokument w kwestii LGBT. Podkreśla się w nim, że Kościół nie odmawia „osobom transseksualnym” prawa przynależności do Kościoła. Z tym wiąże się też fakt, że nie odmawia im prawa do sakramentów świętych ? chrztu świętego i pozostałych sakramentów - jeśli spełniają warunki ważnego i godziwego ich przyjęcia.Debata nad LGBT najczęściej sprowadza się do ideologicznego rozumienia tego złożonego terminu. Pomija się kwestię osób, wezwanych do dojrzewania i rozwoju w duchu chrześcijańskim, w ramach Kościoła. Aby można było wspomagać osoby LGBT+ w ich duchowym rozwoju, trzeba zapoznać się z szeroką panoramą problemów psychologicznych, anatomicznych, kulturowych, społecznych, a nawet politycznych, związanych z orientacją seksualną. Brak osobowego spojrzenia na LGBT, sprowadzenia tej rzeczywistości do techniki i sloganowych pojęć, rodzi uproszczone sądy, postawy i działania. A oni dalej są osobami, oczekującymi - często bezskutecznie ? pomocy, „nie lepsi i nie gorsi” niż reszta społeczności…
Wszystkie religie świata z wielkim szacunkiem podchodzą do ludzi starzejących się i starych. Niektórzy upatrują w tej prawidłowości regułę ich nie przemijania.
Teksty biblijne, które mówią o starości, dzielą się wyraźnie na takie, które przedstawiają różne niedomagania późnego wieku i na takie, które ukazują jednak pewne uroki ostatnich lat ludzkiego życia. Można więc dostrzec z jednej strony obrazy starości godnej ubolewania, naznaczonej szeregiem niedomagań, bądź nawet odstręczającej w swym wyrazie moralnym. Z drugiej strony Biblia przedstawia starość jako błogosławiony etap życia, dar od Boga.
Człowiek dojrzewa całe życie, dochodzi do pełni człowieczeństwa. Wiąże się to z podejmowaniem wysiłku, zmierzającego do zrozumienia siebie i sensu swego istnienia. Właściwe wykorzystanie przemijającego czasu wprowadza coraz głębiej w to zrozumienie, czyli w mądrość serca. To właśnie starość, ostatni etap ludzkiego życia i dojrzewania, to czas, w którym – zgodnie z wolą Bożą i Jego zamysłem – człowiek powinien najpełniej rozumieć sens życia i pełnie swej mądrości. W refleksji nauki Kościoła synonimem starości jest mądrość i umiejętność dzielenia się dobrymi radami. Obniżenie sprawności fizycznej nie przekreśla wartości duchowych, które niesie z sobą stary człowiek. Przeciwnie: mądrość, którą niesie stary człowiek stanowi zaletę, z której może skorzystać cała społeczność.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
