Jedynym, prawdziwym celem każdej drogi krzyżowej jest: Droga do zmartwychwstania Jezusowa i nasza. Do jej odkrycia zachęca nas autor książki – znany egzorcysta i rekolekcjonista. W swoich rozważaniach zawarł nie tylko praktyczne wskazówki, z jakiej perspektywy najlepiej rozważać tajemnice męki Chrystusowej, ale również poruszył zagadnienia, mające fundamentalne znaczenie dla życia ludzkiego.
Bóg z „klęski” uczynił największy dar. Życiu dał nową jakość – świętość, człowiekowi nową godność – członka rodziny Bożej. Odtąd w każdym człowieku jest Jezus, zwłaszcza w cierpiącym i skrzywdzonym. (…) Idźmy za Nim, jak owce za Dobrym Pasterzem, który życie oddaje za nie, bo je „do końca umiłował”
fragment książki
Ksiądz prałat Marian Rajchel (ur. w 1937 roku) jest jednym z egzorcystów archidiecezji przemyskiej i cenionym rekolekcjonistą. Wykładał psychologię w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu. Od ponad trzydziestu lat pracuje w Jarosławiu, gdzie był proboszczem parafii NMP Królowej Polski. Dał się tam poznać jako znakomity organizator: zaaranżował wykłady biblijne, poradnictwo rodzinne, kuchnię dla bezdomnych, świetlicę dla dzieci z rodzin patologicznych, spotkania dla osób starszych, niepełnosprawnych i Anonimowych Alkoholików. Zorganizował również pierwszą w archidiecezji przemyskiej katolicką rozgłośnię radiową „Ave Maria”.
Robert Morgan zaprasza do odkrywczej i inspirującej podróży poprzez wersety Psalmu 23. Jego osobiste świadectwo, niosące głębokie przesłanie obrazy oraz liczne odniesienia do Biblii ubogacają i odsłaniają przed nami wyjątkowy sposób patrzenia na ten powszechnie znany psalm. Niniejsza książka dostarcza świeżej, płynącej prosto z serca interpretacji tekstu. Autor umiejętnie pokazuje jak możemy zastosować w życiu ten Psalm. Ta książka to prawdziwy skarbiec, z którego warto czerpać.
„Nie przyszliśmy na świat, aby „wegetować”, aby wygodnie spędzić życie, przyszliśmy z innego powodu, aby zostawić ślad” Album z tekstami Papieża Franciszka i kolorowymi zdjęciami z pielgrzymki do Polski i Światowych Dni Młodzieży w Krakowie (zawiera słowa z okna papieskiego, ze spotkania z Polskim Episkopatem i wystąpienie dla wolontariuszy).
Sądzimy, że abyśmy byli szczęśliwi, potrzebujemy dobrej kanapy. Kanapy, która pomoże nam żyć wygodnie, spokojnie, całkiem bezpiecznie. Kanapa – jak te, które są teraz, nowoczesne, łącznie z masażami usypiającymi; które gwarantują godziny spokoju, żeby nas przenieść w świat gier wideo i spędzania wielu godzin przed komputerem. Kanapa na wszelkie typy bólu i strachu. Kanapa sprawiająca, że zostajemy zamknięci w domu, nie trudząc się ani też nie martwiąc. Nie przyszliśmy na świat, aby „wegetować”, aby wygodnie spędzić życie, przyszliśmy z innego powodu, aby zostawić ślad. To bardzo smutne, kiedy przechodzimy przez życie, nie pozostawiając śladu. A gdy wybieramy wygodę, myląc szczęście z konsumpcją, wówczas cena, którą płacimy, jest bardzo i to bardzo wysoka: tracimy wolność. Nie, jesteśmy wolni, abyśmy mogli pozostawić ślad. Aby pójść za Jezusem, trzeba mieć trochę odwagi, trzeba zdecydować się na zamianę kanapy na parę butów, które pomogą ci chodzić po drogach, o jakich ci się nigdy nie śniło…
Fragmenty przemówienia papieża Franciszka w czasie czuwania
w ramach ŚDM Kraków, Campus Misericordiae, 30 lipca 2016 roku
Miłosierdzie i nieszczęśliwa to dwa słowa, których używa św. Augustyn, aby opisać spotkanie Jezusa z cudzołożnicą (por. J 8,1-11). Nie mógł znaleźć piękniejszych i bardziej zgodnych ze sobą słów, by uzmysłowić tajemnicę miłości Boga, wychodzącego na spotkanie grzesznika: „Dwoje pozostało: nieszczęśliwa i miłosierdzie” (In Joh 33,5). Ileż w tym opisie Bożego współczucia i sprawiedliwości! Płynąca z niego nauka rzuca światło na zakończenie Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia, wskazując jednocześnie drogę, którą mamy podążać w przyszłości.
1. Ta karta Ewangelii słusznie może być traktowana jako ikona tego wszystkiego, co celebrowaliśmy w Roku Świętym, będącym czasem bogatym w miłosierdzie, które nadal chce być celebrowane i przeżywane w naszych wspólnotach. Miłosierdzie nie może być bowiem jakąś dygresją w życiu Kościoła, ale stanowi samo jego życie, czyniąc widoczną i namacalną głęboką prawdę Ewangelii. Wszystko objawia się w miłosierdziu; wszystko się rozstrzyga w miłosiernej miłości Ojca.
Gilbert Keith Chesterton – dwudziestowieczny katolicki apologeta, a także dziennikarz, eseista, poeta, sympatyk Polski!
Gilbert Keith Chesterton to nie tylko wybitny i przenikliwy pisarz, ale także chrześcijański myśliciel. Wśród wiernych jego czytelników jest Ojciec Święty Franciszek, który bardzo wysoko ceni jego twórczość.
21 sierpnia 2013 roku biskup Peter Doyle, metropolita angielskiej diecezji Northampton – w której Chesterton przeżył większą część swojego życia – podjął starania zmierzające do rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego.
Książka przedstawia sylwetkę pisarza oraz wybrane fragmenty jego twórczości, w świetle których Chesterton jawi się jako prorok naszych czasów. Publikacja przedstawia stosunek autora do współczesnej mu rzeczywistości oraz koncepcję jej odnowy w duchu Ewangelii.
Czytelnik znajdzie w książce biografię Chestertona, prześledzi proces kształtowania się jego światopoglądu.
Zapozna się z poglądami dotyczącymi sfer życia zarówno religijnego, politycznego oraz gospodarczego.
Rozdział trzeci stanowi analizę zjawiska, jakim jest imperializm. Następnie zaprezentowano ocenę Chestertona wspomnianego pojęcia oraz innych, modnych także i dziś, terminów, jak: kosmopolityzm, pacyfizm, nacjonalizm, patriotyzm i naród. Wnikliwej analizie zostają poddane również zagadnienia wojny i pokoju.
Końcową część publikacji stanowi polemika literata ze znanymi, współczesnymi mu pisarzami, którzy mieli odmienne,
dalekie od chrześcijańskiej, wizje co do kształtu dalszych losów cywilizacji.
W ostatnim rozdziale przedstawione zostały na konkretnych przykładach historycznych zarzuty pisarza, które formułowane
pod adresem Imperium Brytyjskiego i imperializmu w ogóle. W opozycji do nich, pojawia się wątek Polski, w którym zostały przedstawione pozytywne cechy i wzorce. Zdaniem Chestertona, są one dziedzictwem naszego społeczeństwa i wzorem godnym do naśladowania przez inne narody i państwa.
Publikacja służy szerszej popularyzacji spuścizny Chestertona.
Wędrówka po świecie dzisiaj zapomnianym, ale zapraszającym do zatrzymania się w biegu, spojrzenia w gwiazdy, a także w głąb siebie... Tytuł odnosi się do zderzenia życia i żywiołu ognia. Jest wyrazem gorzkiej nadziei, której mrówki w płonącym ognisku nie tracą. Symboliczna wymowa mrówki jest głębsza wobec ogarniającego nas ognia wojen, a nade wszystko naukowej zabawy z możliwością nieobliczalnych skutków i katastrofy. `Mrówki w płonącym ognisku` to zatrzymane w czasie pewne miejsce na ziemi wraz z jego mieszkańcami, którzy zbyt długo wstydzili się swojej wiejskości i są obciążeni kompleksem gorszości. Autorka ukazuje znaną jej wieś powojenną, a także zachodzące na niej zmiany, które powodują, że miejsce to nie jest już wsią, ale jeszcze długo nie będzie miastem. Opisywana wieś pracuje, cierpi i bawi się. Ludzie planują małżeństwa - czasem z egoistycznych i materialnych pobudek - wychowują dzieci, pomagają sobie, nieraz się okradają, mają swoje ambicje i słabości. Po prostu żyją. Przytaczane zwroty językowe i śpiewane kiedyś piosenki, zderzane są z dzisiejszym wirtualnym światem, w którym obowiązują już inne zasady. Świat opisywany przez Autorkę jest dzisiaj niemodny, często zapomniany, ale mody mijają, a życie toczy się nadal i dlatego warto czasem zatrzymać się na chwilę, spojrzeć w gwiazdy, a potem także w głąb siebie.
Ojciec Peter Mary Rookey zasłynął na całym świecie jako autor Modlitwy o cud. Należał do Zakonu Sług Najświętszej Maryi Panny (serwici), w którym spędził 73 lata. Często był określany jako człowiek cudów i kapłan-uzdrowiciel. Podróżował do wielu krajów z posługą uzdrawiania, aby przynieść ulgę cierpiącym i nadzieję tym, którzy potrzebują miłosiernego dotyku Pana. Za jego pośrednictwem dokonało się wiele niezwykłych cudów. Swoją ostatnią podróż odbył do Polski w grudniu 2004 roku. Dziesiątki tysięcy ludzi wypełniły wówczas kościoły, otrzymując liczne łaski poprzez jego posługę. Ojciec Peter zawsze darzył wielką miłością naród polski, wielokrotnie witając papieża Jana Pawła II i uczestnicząc w beatyfikacji s. Faustyny Kowalskiej w 1993 roku. Wraz ze swoimi współpracownikami codziennie odmawiał Koronkę do Miłosierdzia Bożego.W swojej książce Margaret Trosclair założycielka wspólnoty Pomocnicy Maryi należącej do świeckiego zakonu serwitów zebrała wywiady z o. Peterem, z których wyłania się obraz niezwykle charyzmatycznego kapłana obdarzonego wielkim darem uzdrawiania, a równocześnie zadziwiająco skromnego człowieka. O tym, jak ważna i skuteczna była jego posługa, świadczą licznie przytoczone historie konkretnych osób.
Święty Nicetas z Remezjany – wczesnochrześcijański pisarz – żył na terenach dzisiejszej Serbii w latach ok. 340-414. Jego katechezy pozwalają współczesnemu czytelnikowi uchwycić samą esencję wiary, co ułatwia prosty i żarliwy przekaz, który nadal ma w sobie siłę przyciągania. Autor może z powodzeniem stawać w szereg z innymi wybitnymi autorami katechez wczesnochrześcijańskich, takimi jak Cyryl Jerozolimski, Jan Chryzostom czy Teodor z Mopsuestii.
Autor zaprasza nas na pielgrzymkę do starożytnego klasztoru Mar Musa, który niedawno został przywrócony do życia przez włoskiego jezuitę o. Paolo Dall'Oglio. Klasztor stał się miejscem spotkań i modlitwy chrześcijan obu tradycji oraz muzułmanów, prawdziwą duchową oazą. Do dziś nie wiadomo co się z nim dzieje. O. Zygmunt Kwiatkowski należał do grona jego najbliższych współpracowników.
Książka jest zapisem rozmowy Kardynała Jorge Mario Bergolio, ówczesnego arcybiskupa Buenos Aires i prymasa Argentyny, Rabina Abrahama Skórki wybitnego znawcy prawa hebrajskiego, którego rodzina pochodzi z Polski, oraz doktora Marcelo Figueroa – specjalisty w dziedzinie biblistyki.
Dotyczyła ona takich pojęć jak: rozum i wiara, modlitwa, godność i solidarność.
Historia pokazała nam podobieństwa i różnice między tym, co wiemy dzięki rozumowaniu i tym, co wyznajemy za sprawą wiary. Jednak nieunikniona prawda jest taka, że rozum i wiara idą w parze, by w każdej chwili na nowo odkrywać swoje ograniczenie i potrzebę spotkania z Bogiem.
Ważne i aktualne, jako odpowiedź na potrzeby człowieka, stały się dziś modlitwa, medytacja, chwile ciszy i kontemplacja. Ludzie modlitwy, niezależnie od tego jaką wiarę wyznają, są bardziej otwarci na odkrywanie obecności Boga w życiu codziennym, w pracy i w rodzinie, w smutku i radości. Ich modlitwa jest osobistym, unikatowym i wyjątkowym sposobem spotkania z Tym, który w milczeniu codziennie nam towarzyszy.
Niniejszy modlitewnik jest propozycją modlitewnego trwania przed Panem w tym trudnym czasie. Są w nim modlitwy na chwilę zwątpienia i rozpaczy a także prośby za tych, którzy odeszli. Znajdują się w nim kojące fragmenty Biblii oraz tekstów świętych. Ci, którzy towarzyszą osobom pogrążonym w żałobie znajdą tam podpowiedzi i wskazówki.
Jest wiele osób, dla których samotność nie jest wyborem. Pragną założenia rodziny, ale z różnych powodów nie udało im się trafić na osobę, z którą mogłyby spędzić resztę życia. Tylko Bóg zna głębie ich serc i rozumie tęsknotę za miłością.
Teksty Ojców Kościoła i apokryfów Nowego Testamentu są dowodem na to, że już w najstarszej tradycji Kościoła zwięzły ewangeliczny opis narodzenia Jezusa był wzbogacany licznymi wątkami. Niektóre z nich przetrwały w umysłach i sercach wierzących do dzisiaj. Teksty te są również dowodem na to, że gwiazda, która kiedyś przyprowadziła pasterzy i magów do Betlejem jaśnieje również dzisiaj i pozostaje źródłem inspiracji dla kolejnych pokoleń. „Sławię Magów Boskim umysłem i podziwiam ich dary miłe Bogu. Przybyli z nimi do świętego Betlejem, nie bojąc się złości Heroda ani jego dzieciobójczego miecza. Szli za gwiazdą , która oświecała drogę, i w niej mieli wysokiego niebiańskiego przewodnika w trudnej podróży. Pragnę im towarzyszyć i ofiarować dary Temu, który został zrodzony, nawet jeśli On nie chce, byśmy przynosili mu takie dary jak złoto, mirrę i kadzidło. On bowiem jest Stwórcą wszystkich rzeczy i daje także nam to, co konieczne kiedy tego potrzebujemy. Zamiast złota pragnie On blasku wiary, zamiast mirry chce czystości duszy i ciała, a także nauki, głoszenia i wiary prawowiernej, zamiast kadzidła domaga się od nas słodkiej woni czynów, nie po to, by otrzymując je, wzbogacił się w jakiś sposób, ale by przez nie uczynił nas bogatszymi”. Sofroniusz z Jerozolimy, Homilia 1,3
Utwory św. Efrema (ok. 306373) i jego duchowego ucznia Jakuba z Sarug (451521) zaliczamy do poezji syryjskiej. Jest ona głęboko zakorzeniona w Biblii. Wynika to z ówczesnego przekonania, że żadne słowa nie są w stanie opisać niepojętego Boga. Można więc o Nim mówić jedynie za pomocą biblijnych obrazów wyjaśnianych alegorycznie lub symbolami i skojarzeniami. Jest to poezja zadziwienia nad Wcieleniem Syna Bożego, a jednocześnie nad dziewictwem i macierzyństwem Maryi. Czytając hymny Efrema, widzimy Maryję jako jaśniejącą niesłychaną wprost pięknością i świętością. Święty porównuje Jej czystość do bezgrzeszności samego Chrystusa, w czym widziano zapowiedź nauki o Niepokalanym Poczęciu. Tymczasem w twórczości Jakuba z Sarug dostrzegamy fascynację dobrocią Bożą i pięknem świata oraz przekonanie, że bardziej godne Boga jest raczej opiewanie niewypowiedzianej tajemnicy niż jej bezwstydnie badanie. Teksty te przyczyniły się do rozwoju kultu maryjnego w Kościele.
Mistyczka i wizjonerka, obdarzona stygmatami, beatyfikowana przez Jana Pawła II w 2004 r. Jej szczegółowe wizje, spisane przez Klemensa Brentano, obejmują kilkadziesiąt tomów. Dotyczą życia Jezusa, Maryi, Józefa i ich krewnych oraz Apostołów. Na podstawie jej widzeń odnaleziono m.in. domek Maryi w Efezie.
Wizje zawarte w niniejszym tomie obejmują podróże misyjne Pana Jezusa, w czasie których dokonywał On licznych cudów i uzdrowień. Pasjonujące, szczegółowe opisy
i uzupełnienia dobrze znanych historii pozwolą czytelnikowi przenieść się w samo centrum ewangelicznych wydarzeń. Będzie mógł on dowiedzieć się, dlaczego Mistrz
tak często nauczał przez porównania, lepiej pozna osobę Judasza Iskarioty, sprawdzi, ile razy nawracała się Magdalena, posłucha Kazania na górze, a może nawet odważy się wraz z Jezusem chodzić po wodzie.
Dwie miłości Elżbiety Leseur Elżbieta Leseur miała dwie wielkie miłości: Boga i swojego męża Feliksa, zaciekłego ateistę. Feliks również kochał Elżbietę, ale nie mógł dzielić z nią życia na płaszczyźnie duchowej, którą była dla niej tak ważna. Nie potrafił zrozumieć, jak jego inteligentna żona może wierzyć w takie przesądy; frustrowało go to i złościło. Czasami wraz z przyjaciółmi naśmiewali się nawet i kpili z jej wiary. Cicha modlitwa zamiast sporów Ale Elżbieta nie pozwoliła, by ich dom zamienił się w pole bitwy. Zamiast dyskutować i nawracać, postanowiła milczeć i modlić się za Feliksa. Jej dziennik to zapis duchowej samotności, troski o najbliższych, postępującej choroby, a jednocześnie głębokiej pogody ducha i radości, przez które wzrastała w miłości do męża i Boga. Przemiana Feliksa Gdy Elżbieta przedwcześnie zmarła, Feliks wciąż był niewierzący. Kiedy jednak znalazł i przeczytał dziennik żony, w jego życiu nastąpił przełom zwiastujący diametralne zmiany. Nawrócił się, a następnie został kapłanem.
Autor, amerykański jezuita, ekspert i doradca Stolicy Apostolskiej do spraw liturgii wschodnich, omawia tematy ważne dla liturgii obu Kościołów: problem rozumienia kultu Bożego, teologii niedzieli, chrześcijańskiego świętowania, koncelebry czy sposobu przyjmowania komunii świętej.
Modlitewnik poświęcony jest Matce Bożej Licheńskiej. Za wstawiennictwem Maryi możemy upraszać wszelkich łask, potrzebnych każdej rodzinie.
Oprócz modlitw, nowenny do Matki Bożej Licheńskiej znajdziemy tu także Modlitwę Jana Pawła II w intencji rodzin, a także Modlitwę Ufności oraz Zawierzenia do wspólnego odmawiania w rodzinie.
Proponowany Modlitewnik zawiera także historię objawień Matki Bożej oraz świadectwa ludzi, którzy otrzymali łaski za Jej wstawiennictwem.
Początek sanktuarium dały objawienia maryjne w I poł. XIX wieku, których świadkami byli Tomasz Kłossowski i Mikołaj Sikatka.
Warto wspomnieć, że Sanktuarium Matki Bożej Licheńskiej jest ośrodkiem kultu maryjnego nie tylko o znaczeniu ogólnopolskim, lecz także międzynarodowym.
Historia sanktuarium w Pompejach jest niezwykła. Miasto pogrążone w bezrobociu doświadczyło cudownej przemiany dzięki błogosławionemu Bartłomiejowi Longo - wielkiemu orędownikowi modlitwy różańcowej z wizerunkiem Maryi. To właśnie pod jego wpływem powstała świątynia, która zmieniła oblicze miasta. Powstały liczne miejsca pracy dla mieszkańców, a Pompeje zaczęły tętnić życiem. Dziś wiele osób w trudnej sytuacji materialnej lub poszukujących pracy, odnajduje nadzieję i wsparcie w modlitwie Nowenną Pompejańską. Ta modlitwa została uznana za jedną z najbardziej skutecznych, a liczne świadectwa potwierdzają jej moc przemiany. Odmawianie Nowenny z ufnością pomaga przemienić nie tylko umysł i serce, ale całe nasze życie. Modlitwa różańcowa, znana również jako Nowenna Pompejańska, ma swoje korzenie w sanktuarium w Pompejach. To miejsce pełne duchowej mocy i uzdrowienia za wstawiennictwem Matki Bożej. Modlitewniki poprowadzi nas przez tę wyjątkową praktykę, która może przynieść nam nie tylko duchowe wzrastanie, ale także konkretne zmiany w naszym życiu. Zawiera on Nowennę do Matki Boskiej Pompejańskiej, Nowennę do Najświętszej Maryi Panny Różańcowej z Pompei, Modlitwę błagalną do Królowej Różańca Świętego z Pompei, Nabożeństwo 15 sobót różańcowych, Litanię dominikańska do odmawiania we wszelkich utrapieniach.
Św. Ludwik z Grenady urodził się w roku 1505. W młodym wieku wstąpił do zakonu św. Dominika. Z dużym powodzeniem głosił Ewangelię w wielu miastach Andaluzji, a później pełnił najważniejsze funkcje w swym zakonie, zarówno w Hiszpanii, jak i w Portugalii. Odmawiał przyjmowania proponowanych mu zaszczytów kościelnych. W 1561 roku zamieszkał w klasztorze dominikanów w Lizbonie, gdzie żył w odosobnieniu, poświęcając się pracy i modlitwie do samej śmierci w 1588 roku. Jego liczne dzieła są arcydziełami nie tylko ze względu na klarowność nauczania, ale także ze względu na czytelny i przekonywujący język. Cenili je bardzo m.in. papież
Grzegorz XIII, św. Karol Boromeusz, św. Franciszek Salezy, czy św. Teresa z Avila.
Niniejszy Wybór pism zawiera napisane bardzo przystępnym językiem objaśnienia najistotniejszych części nauki chrześcijańskiej: Credo, czyli Składu Apostolskiego oraz Dekalogu, czyli Dziesięciu Przykazań Bożych.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
