Doskonała seria komedii romantycznych opartych na filmach Planeta Singli z Agnieszką Więdłochą i Maciejem Stuhrem w rolach głównychMiało być jak w bajce, a wyszło jak zawszeAnia to niepoprawna romantyczka. Kocha dobre kino, klasyczne sukienki, pielęgnuje pamiątki z dzieciństwa i jak może, chroni się przed brutalnym światem cyników i kolekcjonerów kobiecych serc. Nie przestaje jednak wierzyć w prawdziwą miłość i księcia na białym koniu. A że cel uświęca środku, decyduje się na założenie profilu na jednym z portali randkowych. Nie zamierza odpuszczać tym bardziej, że zbliża się do trzydziestki.Początek jest mało zachęcający: na pierwszą randkę kandydat na narzeczonego w ogóle się nie stawia, Ania poznaje za to gwiazdę telewizji bezczelnego, zakochanego w sobie podrywacza Tomka Wilczyńskiego. Celebryta proponuje jej układ ona będzie mu opowiadała o swoich nieudanych randkach z portalu Planeta Singli, a on będzie wykorzystywał jej przygody w swoim telewizyjnym show.Planeta Singli zburzy spokojne życie Anki, a jej randki zburzą spokój showmana. On odkryje czym jest zazdrość, ona - że ma temperament. Romantyzm czy cynizm? Co wygra?W miłości jak na wojnie wygra silniejszy!
Pieśni morza, lodu, pustyni i gwiazd.Jak brzmi muzyka z najdalszych zakątków Ziemi? Miasto duchów, w którym narodziła się ABBA, zaginione pieśni z wulkanicznej wyspy, hawajskie echa, które uwiodły Elvisa, fortepianowa elegia Einaudiego dla topniejącej Arktyki, elektryczny blues afrykańskiej pustyni, śpiew joik, który zainspirował Bjrk, muzyka podróżująca w przestrzeni międzygwiezdnej. Ta literacka medytacja nad samą istotą słuchania skłania do głębszego i uważniejszego spojrzenia na otaczający nas świat na dźwiękowe pejzaże jego różnych stron, od szumu stepów Azji po śpiew amazońskich ptaków. Terrazas z pasją dokumentuje, jak te ulotne odgłosy kształtują tożsamość ludzi i miejsc. Odkrywa przed nami bogactwo brzmień, często umykających naszej uwadze a niekiedy będących wołaniem o ocalenie znikających kultur i ekosystemów.
Piotr Ibrahim Kalwas mieszka na malej maltańskiej wyspie Gozo od ponad trzech lat. To obrzeża Unii Europejskiej, między Sycylią a Afryką, specyficzna mieszanka kulturowa łącząca w sobie wpływy włoskie, brytyjskie, arabskie, hiszpańskie i francuskie. Autor opisuje wyspę chodząc po niej wzdłuż i wszerz, docierając do najmniejszych wiosek, do nietypowych miejsc nieopisywanych w tradycyjnych przewodnikach turystycznych. Ta książka, nietypowy subiektywny przewodnik jest efektem codziennych wypraw pisarza w poszukiwaniu esencji Gozo, jego nowej ojczyzny. Każdy spacer to eskapada do innej części wyspy, do kolejnego miasteczka, wsi, plaży, winnicy czy na targane wiatrem klify. Książka od pierwszych stron uderza poetyckim, onirycznym klimatem, senną atmosferą gorącej śródziemnomorskiej wyspy, gdzie czas płynnie innym tempem niż na Północy. Wolniejszym i spokojniejszym. Gozo. Radosna siostra Malty to również praktyczny przewodnik turystyczny. Autor opisuje konkretnych, prawdziwych mieszkańców i miejsca, często te z dala od turystycznych szlaków, miejsca gdzie dostaniemy najlepsze lokalne wina, nalewki, sery i inne płody gozytańskiej ziemi. Poleca mało znane, pomijane w wielu tradycyjnych przewodnikach, poukrywane w zaułkach gozytańskich wiosek, wiejskie knajpy, gdzie za nieduże pieniądze dostaniemy znakomite tradycyjne jedzenie, a także oprowadza nas po starych, okopconych i zagraconych piekarniach z fantastycznym pieczywem i ftirami lokalną odmianą pizzy. Zabiera nas na koncert ghany gozytańskiej muzyki ludowej i na lokalne fiesty. Oprócz tego, każde wyjście kończy się zaproszeniem autora do jego kuchni, gdzie przyrządza gozytańskie, a także swoje autorskie dania. Przez całą książkę Kalwas w przystępny sposób opowiada nam historię Malty, od jej początków aż do dnia dzisiejszego. Jest sporo o kulturze, sztuce i polityce tego malutkiego wyspiarskiego państwa, tak ciągle mało znanego w Polsce. Znajdziemy tu także dużo praktycznych informacji dotyczących noclegów czy komunikacji. Książkę dopełniają zdjęcia zrobione przez syna autora, Hasana.
ZASKAKUJĄCA, WCIĄGAJĄCA I SKŁANIAJĄCA DO REFLEKSJI POWIEŚĆ NOMINOWANA DO ORANGE PRIZE I MAN BOOKER PRIZEOryks i Derkacz to poruszająca historia miłosna i zarazem fascynująca wizja przyszłości. Yeti, budząc się po globalnej katastrofie, nie może uwierzyć w śmierć swojego najlepszego przyjaciela Derkacza i ukochanej ich obu - pieknej Oryks. Dlaczego swiat się rozpadł? Czy Yeti jest ostatnim zyjacym człowiekiem? Dlaczego przezyły tylko zielonookie Dzieci Derkacza? Wyczerpany, poszukując schronienia i jedzenia, wyrusza w podróż - do własnej przeszłości i do zródeł katastrofy, która doprowadziła swiat do zagłady.Margaret Atwood przenosi nas do nieodległej przyszłości, która wygląda aż nazbyt znajomo, a zarazem przerasta nasze wyobrażenia. Z charakterystycznym dla siebie dystansem i czarnym humorem konstruuje kolejne ostrzeżenie - igranie z genetyka, brak poszanowania dla otaczającego nas swiata i ekologii musi skończyć się zle.Nie ustępuje najmocniejszym dystopiom XX wieku - Oryks i Derkacz to wybitna pozycja literatury wizjonerskiej. "The Washington Post"Mistrzyni Atwood i jej przyprawiająca o dreszcze postapokaliptyczna wizja świata nawiązuje do George'a Orwella, Anthony'ego Burgessa i Aldousa Huxleya... Oryks i Derkacz to jedna z czołowych pozycji literatury wizjonerskiej."The Seattle Times"- Ile nieszczęścia - powiedział podczas jednego z lunchów Derkacz. Musieli być wtedy tuż po dwudziestce, Derkacz już pracował w Instytucie Watsona-Cricka.- Ile niepotrzebnej rozpaczy spowodowała seria biologicznych niedopasowań, niedobrane hormony i feromony? W rezultacie ktoś, kogo namiętnie kochasz, nie chce albo nie może odwzajemnić tego uczucia. Pod tym względem jako gatunek jesteśmy żałośni: niedoskonale monogamiczni. Gdybyśmy tylko potrafili łączyć się na całe życie jak gibony albo przestawić na zupełnie beztroski promiskuityzm, nastąpiłby kres seksualnych rozterek. Lepszy plan: zrobić z tego nieuchronny cykl, jak u innych ssaków. Nigdy nie zechcesz kogoś, kogo nie możesz mieć.Margaret Atwood(ur. 1939 r.) kanadyjska pisarka, poetka i krytyczka literacka. Jest autorka ponad piecdziesieciu powieści, zbiorów wierszy oraz esejów, a jej książki opublikowano w trzydziestu pieciu krajach. Napisała m.in.: Opowieść Podręcznej i jej kontynuacje Testamenty, Panią Wyrocznie, Serce umiera ostatnie, Kobietę do zjedzenia, Kamienne posłanie, Zbójecka narzeczona, Ruchome cele. Eseje umyślne z lat 1982-2004, Kocie oko nominowane w 1989 r. do Nagrody Bookera, Grace i Grace nagrodzona kanadyjska Giller Prize oraz włoska Premio Mondello, Palace pytania. Eseje aktualne z lat 2004-2021. Dwukrotnie uhonorowana Nagroda Bookera: w 2000 r. za powieść Slepy zabójca i w 2019 r. za Testamenty. Mieszka w Toronto.
Najlepsza książka o rewolucji rosyjskiej, jaką napisano!
Orlando Figes jak nikt inny zna historię Rosji – ta książka jest tego dowodem. Tragedia narodu prezentuje panoramę wydarzeń, które doprowadziły do upadku caratu i powstania sowieckiego państwa. Autor napisał to monumentalne dzieło w oparciu o własne badania źródłowe. Pozwoliło mu to stworzyć oryginalną i nietuzinkową perspektywę, którą – jako wybitny historyk i znakomity pisarz – fascynująco i z zaangażowaniem prezentuje na kartach książki.
Figes nie tylko błyskotliwie analizuje skomplikowane polityczne procesy, ale też odważnie sięga po szczegół. Roztacza przed nami obraz imperialnego społeczeństwa, ale nie stroni od anegdot i humoru. Potrafi wczuć się w życiowe dylematy oraz opisać losy zarówno wielkich tego świata, jak i maluczkich, którzy w imię rewolucji poniosą najwyższe ofiary.
W Tragedii narodu jest wszystko: dworski przepych, zapach petersburskiej ulicy, nędza chłopskiego obejścia i koloryt rewolucyjnej bohemy. Śledząc przebieg okrutnych historycznych procesów, w zbliżeniu poznajemy również dramaty poszczególnych jednostek porwanych przez siły historii. Dla tej książki hasło: „Obowiązkowa lektura dla wszystkich!” nie jest pustym sloganem.
Tragedię narodu nagradzano zarówno za jej walory historyczne (Wolfson History Prize, Longman-History Today Book of the Year Award), jak i za jej literacką jakość (WH Smith Literary Award).
“Tragedia narodu pozwala zrozumieć rosyjską rewolucję lepiej niż jakakolwiek inna znana mi książka.”
ERIC HOBSBAWM
“Najbardziej poruszające przedstawienie rewolucji rosyjskiej od czasów Doktora Żywago.”
LUCASTA MILLER, „INDEPENDENT”
Muzeum oprawców i bohaterów– GDY HISTORIA ZMUSZA DO ODDANIA ŻYCIA W RĘCE OBCYCH LUDZI, MOGĄ OKAZAĆ SIĘ ONI ZARÓWNO BOHATERAMI, JAK I OPRAWCAMI Każdy rozdział tej powieści jest niczym muzealna sala pełna przedmiotów, fotografii i wspomnień, które składają się na historię tak zaskakującą, że aż trudną do wyobrażenia. Simon Stranger opisuje tragiczne losy Rakel i Jacoba Feldmannów, zamordowanych w 1942 roku przez ludzi, którzy mieli ich uratować przed Zagładą. Równocześnie opowiada o krewnych swojej żony, którym dzięki pomocy nieznajomych udało się uciec z kraju i przetrwać, ale za cenę utraty dobytku i marzeń. Podczas pracy nad książką autor odkrywał kolejne nieznane mu wcześniej fakty z życia własnej rodziny. Rzucają one nowe światło na najmroczniejsze karty historii XX wieku i uświadamiają, że czasami nasz los zależy od dobrej woli obcych ludzi. A także, że niekiedy najbardziej obcy jesteśmy sami dla siebie. Czujemy niepokój bohaterów. Stranger umiejętnie buduje napięcie i splata nastroje. – LEIF GJERSTAD, BOK365, NAJLEPSZE KSIĄŻKI 2023 ROKU Simon Stranger(1976) – norweski pisarz, autor licznych książek przełożonych na kilkadziesiąt języków. Jego powieśćDe som ikke finnes(Ci, których nie ma) została nominowana w 2014 roku do Nagrody Literackiej Rady Nordyckiej, aLeksykon światła i mrokuotrzymał w 2018 roku norweską Nagrodę Księgarzy.Muzeum oprawców i bohaterów, które podejmuje wątki poruszone w tej ostatniej powieści, zostało uznane przez renomowany dziennik „Adresseavisen” za jedną z 10 najlepszych książek 2023 roku.
Czuj się pocałowana- CO SIĘ DZIEJE, GDY ZNAJDZIESZ MIŁOŚĆ, ALE ŻYCIE WCIĄŻ RZUCA CI KŁODY POD NOGI?Ta historia zaczyna się w momencie, w którym wiele opowieści się kończy - Coralie ratuje uroczą czterolatkę, po czym na zabój i z wzajemnością zakochuje się w jej ojcu. "I żyli długo i szczęśliwie"? Nie do końca. Ich wspólne życie w Londynie bywa radosne i pełne rodzinnego ciepła, ale równie często frustrujące i wyczerpujące. Coralie ma na głowie dwie rodziny pracę w agencji reklamowej i przedłużający się remont. A rzeczywistość również nie daje chwili na oddech: brexit, pandemia, zmieniający się premierzy przy Downing Street. Wszystko to wpływa na Coralie i Adama. A także na ich związek.Czuj się pocałowana to poruszająca powieść o miłości i codzienności. O tym, że nawet jeśli ludzie się kochają, to życie czasem ich przytłacza. O niełatwej sztuce bycia razem - nie tyle "na dobre i na złe", ile "na co dzień".Coralie chciała urodzić dwójkę dzieci, zanim ukończy trzydzieści pięć lat. Adam zawsze marzył o dużej rodzinie. Ona najbardziej bała się bezdomności, ataku kwasem oraz gniewnych odgłosów - westchnień, cmoknięć, posapywań, pochrząkiwań - które zapowiadały nadchodzącą burę. On czuł lęk przed myszami, zaburzeniami erekcji i obojętnością, którą mógłby poczuć, widząc, że jego partnerka płacze. Oboje zgodnie stwierdzili, że o wszystkim muszą ze sobą rozmawiać. I byli przekonani, święcie przekonani, że zawsze tak będzie. - fragment książkiNie chciałam, żeby się skończyła. - Liane Moriarty, autorkaWielkich kłamstewekUrzekająca historia miłosna. - "The Guardian"Zabawna i błyskotliwa, zapada w pamięć. - "The New York TimesJessica Stanley- australijska powieściopisarka, która w 2011 roku przeprowadziła się do Londynu (z miłości). Pracowała jako dziennikarka, na planie serialu telewizyjnego "Sąsiedzi" i przy kampaniach polityków. Teraz jest copywriterką i specjalistką do spraw strategii w branży reklamowej. Pisanie "Czuj się pocałowana" było najbardziej fascynującą ze wszystkich prac, które wykonywała. Mieszka z mężem i trójką dzieci w Hackney, wschodniej części Londynu.
Stan i Charmaine są małżeństwem, które stara się utrzymać na powierzchni w czasach kryzysu gospodarczego i społecznego. Mieszkają w samochodzie, utrzymują się z napiwków, jakie Charmaine dostaje w barze, gdzie pracuje jako kelnerka. Są narażeni na napaści ze strony włóczących się bandytów, ich sytuacja staje się coraz bardziej beznadziejna. A zatem kiedy natykają się na ogłoszenie Projektu Pozytron w mieście Consilience, będącym „eksperymentem społecznym”, gwarantującym stałe zatrudnienie i własny dom – natychmiast się zgłaszają. To złowieszcza, przewrotnie zabawna opowieść o bliskiej przyszłości, w której praworządni żyją w zamknięciu, a złoczyńcy chodzą wolno.
Patrick Alvarez-Talavera od dwudziestu lat zarządza należącymi do rodziny Vitiellich kasynami u wybrzeży Morza Śródziemnego, próbując utrzymać kruchą równowagę między Wschodem i Zachodem. Kiedy jednak konkurencja zaczyna wkraczać na tereny jego organizacji, opracowuje z kuzynką diaboliczny plan, który ma na celu przejęcie terytorium rywala. Potrzebna jest jedynie odpowiednia przynęta. Po nieudanej próbie wykorzystania do tego celu Sofii szybko nadarza się kolejna okazja. Patrickowi wpada w oko nieudany projekt Ethana Anja. Trzeba ją tylko najpierw odpowiednio oswoićCo może pójść nie tak, kiedy na Baleary trafi temperamentna rudowłosa Polka? Czy pójście na żywioł z kobietą, która wprowadza skrajne emocje do logicznego i uporządkowanego świata matematycznego geniusza, to na pewno dobry pomysł, gdy trzeba zrealizować skomplikowany plan i zachować zimną krew?
Mam na imię Lucy - Lucy Barton, dojrzałą kobietę, pisarkę, matkę dwójki dzieci, podczas przedłużającego się pobytu w szpitalu odwiedza niewidziana od lat matka. Niewinne rozmowy o ludziach z przeszłości otwierają furtkę do bolesnych wspomnień: biedy, wykluczenia i rodzinnych tajemnic. Pomiędzy kobietami po raz pierwszy pojawia się krucha nić, a ta niespodziewana pięciodniowa wizyta staje się najintymniejszym momentem ich relacji. Strout misternie konstruuje, wydawać by się mogło, uporządkowany świat, który na naszych oczach się rozpada. Nie znajdujemy w tym jednak dramatu, lecz cichą akceptację i zrozumienie dla ludzkich słabości.Elizabeth Strout jest autorką powieści: Olive Kitteridge, Mam na imię Lucy, Bracia Burgess, To, co możliwe, Trwaj przy mnie, Amy i Isabelle, Olive powraca, a także William oraz Lucy i morze. Olive Kitteridge to jej najpopularniejsza powieść uhonorowana Nagrodą Pulitzera. Na jej podstawie nakręcono serial HBO z Frances McDormand i Richardem Jenkinsem w rolach głównych. Powieść Mam na imię Lucy była nominowana do Nagrody Bookera. Pisarka była również finalistką amerykańskiej nagrody literackiej im. Faulknera i angielskiej Orange Prize. Jej opowiadania ukazywały się m.in. w "The New Yorker" i "O: The Oprah Magazine". Strout jest członkiem rady programowej na Uniwersytecie Queens w Charlotte. Mieszka w Nowym Jorku.Autorka z niezwykłą mocą ożywia to, co zwyczajne.
To, co możliwe - Niezapomniane postaci znane z powieści Mam na imię Lucy zmagające się z ciężarem miłości i straty w kolejnej książce Elizabeth Strout, bestsellerowej autorki i laureatki Nagrody Pulitzera.Po kilkunastu latach wracamy do małego miasteczka w stanie Illinois. Spotykamy tu dwie kobiety z dobrego domu - jedna wyrzeka się własnej godności dla bogatego męża, druga znajduje na stronach pewnej książki bratnią duszę, która odmienia jej życie. Z kolei szkolny woźny przechodzi próbę wiary po spotkaniu z młodym outsiderem, a poczciwa właścicielka pensjonatu pomaga uciszyć demony dręczące weterana wojennego. Po siedemnastu latach wraca też Lucy Barton, która chce się spotkać z rodzeństwem i ostatecznie zamknąć drzwi przeszłości.Głęboka jak więzy rodzinne i dająca otuchę jak pojednanie, powieść To, co możliwe utrwala pozycję Elizabeth Strout jako jednej z najbardziej cenionych i uwielbianych amerykańskich autorek.Elizabeth Strout jest autorką powieści: Olive Kitteridge, Mam na imię Lucy, Bracia Burgess, To, co możliwe, Trwaj przy mnie, Amy i Isabelle, Olive powraca, a także William oraz Lucy i morze. Olive Kitteridge to jej najpopularniejsza powieść uhonorowana Nagrodą Pulitzera. Na jej podstawie nakręcono serial HBO z Frances McDormand i Richardem Jenkinsem w rolach głównych. Powieść Mam na imię Lucy była nominowana do Nagrody Bookera. Pisarka była również finalistką amerykańskiej nagrody literackiej im. Faulknera i angielskiej Orange Prize. Jej opowiadania ukazywały się m.in. w "The New Yorker" i "O: The Oprah Magazine". Strout jest członkiem rady programowej na Uniwersytecie Queens w Charlotte. Mieszka w Nowym Jorku.
Zenia, gło´wna bohaterka, jest prawdziwa? femme fatale. Pragnie zniszczenia, spalonej ziemi, rozbitego szkła. Jest pie?kna, inteligentna, na przemian przebiegła i wraz˙liwa. Niegdys´ mocno skrzywdziła trzy przyjacio´łki – Roz, Tony i Charis. Podstępnie zdobyła ich wspo´łczucie, a potem uciekła z ich mężczyznami. Teraz trzy kobiety z ulgą uczestniczą w jej pogrzebie – Zenia odeszła, tym razem na dobre. Ale czy na pewno? Niespodziewanie Zenia wkracza majestatycznym krokiem do restauracji, w kto´rej jedzą wspo´lny lunch. Pojawia się nagle, by siac´ zniszczenie, ale im więcej dowiadujemy się o niej, tym więcej mamy pytan´. Czy rzeczywis´cie jest ona czystym złem, wyrachowaną postacią, czy może zagubioną duszą potrzebującą pomocy? Kto naprawdę zasługuje na nasze potępienie – Zenia czy niewierni mężczyz´ni? Czy Zenia wykorzystuje walkę płci, by zrealizowac´ własne cele? A może jest aniołem, kto´ry ratuje kobiety przed złymi mężczyznami?
Mój mąż nie chciał zabić Ann Doyle. Ale ta szmata z pewnością na to zasługiwałaLydia jest jak skomplikowana łamigłówka. Raz jest ofiarą, a raz katem. Czasem budzi litość, częściej przerażenie. Pieczołowicie dba o nieskazitelny wizerunek żony szanowanego sędziego, kochającej matki jedynaka i pani domu w pięknej posiadłości. Ten dom skrywa jednak mroczny sekret, który może uruchomić niemożliwą do przewidzenia lawinę nieszczęść.Nikt bowiem nie wie, że Lydia i jej mąż złożyli kiedyś pewnej prostytutce niemoralną propozycję, którą dziewczyna postanowiła wykorzystać. Za ten błąd przyjdzie wszystkim zapłacić wysoką cenę.
Klara Izy Kuny – głośny, bestsellerowy debiut.
Nie znacie Klary? Niemożliwe. Po ulicach chodzą ich tysiące.
Tragikomiczny portret współczesnej singielki Klary, wciąż szukającej szczęścia. Czego Klara nie ma? Męża, dzieci i ustabilizowanego życia. A co ma? 39 lat, żonatego kochanka, kredyt hipoteczny, czarnego kota, ukochaną przyjaciółkę Wronkę, wiecznie zrzędzącą matkę, zwyczaj topienia smutków w alkoholu, wiarę w moc xanaxu i cięty język. Klara kocha i nienawidzi. Płacze i się śmieje. Pragnie umrzeć i rozpaczliwie chce żyć.
Z pozoru zabawny pastisz życiowych seriali i powieści, a tak naprawdę bolesna prawda o braku porozumienia między ludźmi i naszych obyczajach. Czarny humor, pieprzny język, prawdziwe emocje.
Ta historia o zniecierpliwieniu, przemijaniu i bezsilności bawi nas wisielczym humorem, pociąga lekkością i wdziękiem, zasmuca monotonią trwania. Interesujący, oryginalny i niepokojący debiut.
Eustachy Rylski
Niezwykle dowcipny, a jednak gorzki i dojmujący obraz życia inteligentnej, wrażliwej czterdziestolatki. Depresja, alkohol, myśli samobójcze. A jednak zdrowo się uśmiałam.
Anna Dereszowska
Męskie Granie - Historia muzycznego fenomenu ostatnich latW 2010 roku nikomu nie mieściło się w głowie, że polski artysta może zgromadzić publiczność, która wypełni Stadion Narodowy. Nikt nie spodziewał się, że kultura słuchania muzyki w Polsce przejdzie taką rewolucję! Nikt wcześniej nie zaryzykował też zorganizowania rozbudowanej trasy festiwalowej.Męskie Granie szybko stało się najważniejszym wydarzeniem lata - jedynym festiwalem, który ma własną Orkiestrę i własny hymn, a jego gwiazdami są wyłącznie polscy artyści.Piotr Stelmach zabiera nas w podróż przez 15-letnią historię Męskiego Grania. Rozmawia z twórcami i organizatorami imprezy z Grupy Żywiec i agencji Live - wywrotowcami i prekursorami, którzy postawili na jakość, muzyczne eksperymenty, fuzje gatunków i wymianę międzypokoleniową. Artyści - Wojciech Waglewski, Katarzyna Nosowska, Dawid Podsiadło, Brodka, Krzysztof Zalewski, Daria Zawiałow, Igo i wielu innych - zapraszają nas na próby i do studiów nagraniowych, gdzie powstają hymny Męskiego Grania. A sekrety rock'n'rollowej kuchni zdradzają fachowcy od sceny, nagłośnienia czy multimediów. Poznajemy niezwykłe historie artystycznych spotkań i kulisy pracy setek osób, które tworzą tę kultową imprezę.Bo Męskie Granie to nie tylko muzyka - to niedając9788383600918y się kontrolować żywioł.Wydawca: Wielka Litera i KayaxPiotr Stelmach - dziennikarz muzyczny, współzałożyciel i szef muzyczny Radia 357. W latach 1997-2020 związany z Programem Trzecim Polskiego Radia, w którym prowadził m. in. autorskie audycje: "Offensywa", "Myśliwiecka 3/5/7" oraz "W tonacji Trójki". Autor książki Lżejszy od fotografii. O Grzegorzu Ciechowskim. Koncerty Męskiego Grania prowadzi od pierwszej edycji trasy w 2010 roku.
Za blisko - Ta miłość nie powinna im się przytrafićAnita ma dwójkę dzieci, męża, dom i psa. I poczucie, że gdzieś w tym nudnym życiu zagubiła siebie. Czego naprawdę pragnie? Kiedy ostatni raz czuła się kobietą? Czy kiedykolwiek ktoś rozbierał ją wzrokiem tak, że zabrakło jej tchu? Jej niewinny flirt z młodym sąsiadem miał być tylko rozrywką. A przerodził się w niepohamowane tornado namiętności, czułości, a może nawet miłości? Ona - przewodniczka i mentorka. On - zafascynowany uczeń. Ale ta lekcja życia może ich sporo kosztowaćNie było do tej pory powieści, która tak odważnie odsłania świat kobiecych pragnień i fantazji erotycznych. To historia o tym, czego tak naprawdę chcą kobiety.Chodziłam po mieszkaniu, zastanawiając się, co się właśnie wydarzyło. Wiedziałam, że te emocje dotyczyły mnie. Szukałam tylko w myślach logicznego wytłumaczenia. Przy tym chłopaku traciłam kontrolę nad sobą, moje ciało przejmowało władzę nad umysłem. Dawno nie czułam czegoś takiego przy Marcinie. W sumie nigdy nie czułam. Przez kilka lat małżeństwa to ja zawsze inicjowałam bliskość. To ja byłam przewodniczką w naszej erotycznej podróży, która ostatnio przypominała wycieczkę po pustyni. Byłam głodna uczuć. Byłam spragniona bliskości. Tęskniłam za zainteresowaniem, tęskniłam za takim właśnie męskim spojrzeniem. Tyle że nigdy wcześniej nie pozwoliłam sobie na takie zachowanie wobec innego mężczyzny. Dominik coś we mnie poruszył, coś obudził. Pragnęłam jego dotyku. Dziesięć minut temu miałam ochotę zerżnąć osiemnastoletniego syna koleżanki!
Wśród przyjaciół - OPOWIEŚĆ O PRZYJAŹNI PEŁNEJ KŁAMSTW, POZORÓW I MANIPULACJIAmos i Emerson, dwaj Nowojorczycy w średnim wieku, przyjaźnią się od trzydziestu lat i mają wszelkie powody ku temu, aby patrzeć na swoje życie z satysfakcją. Urodzinowy weekend, który spędzają w wiejskim domu wraz z żonami i nastoletnimi córkami, jest świetną okazją, by to życie celebrować. Gdy dochodzi do szokującego aktu przemocy, wydaje się, że jeden z nich przekroczył granicę, za którą nie ma już odwrotu. A może to tylko pozory? Przecież wśród przyjaciół możesz pozwolić sobie na wszystko.Krytycy literaccy nie mają wątpliwości: jesteśmy świadkami narodzin talentu na miarę Philipa Rotha.Amos był pewien, że jego przyjaciel nie wyczekiwał od dawna na sposobną okazję. Geniusz Emersona polegał na intuicji, śmiercionośnej inteligencji podobnej do tej, jaką mają wilki. Bardziej czuł, niż myślał, rwał do przodu, nie zastanawiając się nad powodem. Dlatego Amos wiedział, co to oznacza: umysł Emersona zrobiłby coś tak nikczemnego tylko wtedy, gdyby poczuł się osaczony. A teraz po prostu sięgnął po coś, co miał na wyciągnięcie ręki. Kiedy już nabrał pewności, poczuł, że zawsze o tym wiedział. Może nie tyle, że jego przyjaciel posunie się do czegoś takiego, ile że mógłby. To jak wrodzona choroba - błąd w kodzie genetycznym, który nie ma znaczenia, dopóki lekarz nie pokaże wyników badań i nie stwierdzi, że nie ma na to lekarstwa. Czy coś może być szokujące i oczywiste jednocześnie? Czy nienawiść może przypominać przyjaźń? Przez dziesiątki lat, a nawet przez całe życie? - fragment książkiJedna z najlepszych książek roku 2025 według magazynu "The New Yorker".Kolejne zdania tej książki wchodzą jak schłodzony gin z tonikiem w upalny dzień, ale pod lśniącą powierzchnią kryją się niewygodne treści. - Washington PostPoruszający, intymny obraz przemocy i mechanizmu samooszukiwania się. Przenikliwy, jednocześnie pełen emocji i ich pozbawiony. Imponujący debiut. - The GuardianPrzenikliwa i bezlitosna w ukazywaniu sprzedajnej natury ludzkich relacji. - The New Yorker
Dlaczego mój ojciec nie mógł zasnąć- GŁOS POKOLENIA, KTORE DORASTAŁO W NIENAZWANYM LEKUMagda Huzarska-Szumiec, dziennikarka "Gazety Krakowskiej", jedzie do aresztu śledczego na Montelupich, aby przeprowadzić wywiad z jednym z osadzonych. Dość przypadkowo spotyka tam pana Bolesława, starszego mężczyznę, który regularnie odwiedza aresztowanych i czyta im swoje wiersze. Rozmowa z nim będzie dla autorki tak wstrząsająca, ze wróci do niej dopiero po wielu latach - kiedy los w trudny do uwierzenia sposób odkryje przed nią kolejne rodzinne tajemnice.Dlaczego moj ojciec nie mogł zasnacto poruszajaca autofikcja. Literacka opowiesc o zydowskim chłopcu uratowanym przez babcie pisarki oraz jego zyciu w powojennym Krakowie przeplata sie z watkami autobiograficznymi. Magda Huzarska-Szumiec wraca do scen ze swojego dziecinstwa i młodosci i odtwarza je niczym filmowe klisze, by usłyszec to, o czym milczano w jej domu rodzinnym. W tej ciszy, przerywanej niespodziewanymi wybuchami krzyku i płaczu, szuka skrywanej pamieci swoich najblizszych, zrozumienia ich wyborow, a takze samej siebie.- Ona ma gorączkę. Po chwili zjawia się babka. - No tylko tego jeszcze brakowało. Kazek! Ta twoja córka jest nienormalna. Tato jest już w pokoju i też dotyka mojego czoła. Każe ciotce przynieść aspirynę, przepoławia ją i prosi mnie, żebym połknęła. Mówi jak w domu, miłym, ciepłym głosem, a ja mu się poddaję. Kładzie mnie do łóżka, przykrywa pierzyną i kontrolując co chwilę temperaturę mojej głowy, czeka, aż zasnę. Rano pakuje nas i wyjeżdżamy. - Pocałuj mnie na pożegnanie - mówi babka, ale nie zamierzam tego robić. Prycha oburzona. - A może lepiej nie, bo jeszcze mnie czymś zarazisz. Stąpam po ciemnych schodach, przytrzymując się barierki. Tato zszedł szybciej, niosąc nasze rzeczy do samochodu. Już się nie boję ciemności panującej na klatce schodowej, ale strach przed światłem, którego smuga przebija się przez nieszczelne drzwi mieszkania dziadków, pozostaje we mnie na zawsze. Gdy wyjeżdżamy z Katowic, odwracam się i widzę w oddali diabelskie koło górujące nad wesołym miasteczkiem w Chorzowie. - fragment książkiMagda Huzarska-Szumiec- teatrolożka, pisarka i dziennikarka zajmująca się tematyką kulturalną. Redaktorka "Dziennika Literackiego", publikuje m.in. na łamach "Strefy Kultury" tygodnika "Newsweek", a także kieruje działem kultury w magazynie "Kraków i Świat". W 2025 roku była nominowana do nagrody Grand Press w kategorii Wywiad. Otrzymała odznakę honorową Zasłużony dla Kultury Polskiej. Od lat interesuje się problematyką Holocaustu i postpamięci. Jest autorką książkiNiusia z listy Schindlera(Wielka Litera, 2024), opowiadającej o Niusi Horowitz-Karakulskiej, która jako dziewczynka przeżyła krakowskie getto oraz obozy koncentracyjne w Płaszowie i Auschwitz-Birkenau. Publikacja została wyróżniona tytułem Krakowskiej Książki Miesiąca.
Studenckie życie w Londynie miało być nowym początkiem. Po cudownym lecie spędzonym z Troyem, Steven Percival czuł, że w końcu panuje nad swoimi mocami emomancji - nadprzyrodzoną zdolnością, która potrafi zamienić emocje w rzeczywistość. Ale marzenia o spokojnej codzienności szybko rozwiewają się niczym mgła na wietrze.Współlokatorzy przyprawiają o ból głowy, napięcia w grupie przyjaciół są coraz bardziej wyczuwalne, a na dodatek Steven i Troy zostają wciągnięci w mroczną misję przez tajemniczą organizację DEMA. To, co miało być zwykłym życiem studenckim, zamienia się w wir tajemnic, zderzający przeszłość z teraźniejszością i zmuszający Stevena do kwestionowania nie tylko tego, co dzieje się wokół niego, ale i tego, kim naprawdę jest.W tej queerowej powieści fantasy pełnej dramatów, emocjonalnych zawirowań i niespodziewanych zwrotów akcji Steven przekonuje się, że czasami największym wyzwaniem jest zrozumienie samego siebie - zwłaszcza, gdy twoje myśli mogą wpłynąć na świat w sposób, o którym inni mogą tylko pomarzyć.Dla fanów Alice Oseman, F.T. Lukensa i Erika J. Browna, Overthinkingto kolejna emocjonująca odsłona trylogii, która pochłania niczym wir - i nie wypuszcza, dopóki nie dotrzesz do ostatniej strony.Trzymająca w napięciu fabuła, połączona z uroczymi postaciami, sprawia, że jest to inteligentna, dowcipna i absolutnie wciągająca lektura. SIMON JAMES GREEN, autor książki Boy Like MeDavid Fenne (ur. ok. 1990) - brytyjski pisarz, aktor i komik improwizacyjny. Pochodzi z małej wioski w nadmorskim Dorset, a od 2012 roku mieszka w Londynie. Studiował American Theatre Arts w Rose Bruford College oraz przez pół roku kształcił się na Syracuse University w Nowym Jorku. Jego pierwsza sztuka, "The Empire Has Fallen", została wystawiona w 2019 roku i w humorystyczny sposób przedstawiała upadek dystopijnego rządu. Jest autorem powieści "Overemotional" (2023), będącej queerową, urban fantasy dla młodzieży, w której główny bohater manifestuje swoje emocje w odwrócony sposób. Fenne mieszka w południowo-wschodnim Londynie ze swoim mężem, Johnem.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
