Książka ta jest dość nietypowa, stanowi bowiem rodzaj rozbudowanego autokomentarza artysty do jednego cyklu obrazów, a nawet do jednej wystawy (BWA Lublin w czerwcu 2012). Staje się to pretekstem do ukazania horyzontu intelektualnego, w jakim funkcjonujuje obraz w dobie późnej nowoczesności. Analizując poszczególne aspekty swoich obrazów, jak i sposób ich eksponowania, autor stara się ukazać wagę i doniosłość fenomenów - takich jak powtórzenia, rama, etc. - które niemal niezauważalnie kształtują nasze widzenie, rozumienie i odczuwanie. Czyni to w dialogu, a czasami i w polemice z dyskutowanymi dzisiaj koncepcjami obrazu. Według Sławomira Marca tematem sztuki powinno być wszystko , które stanowi swoiste wyzwanie dla naszej wyobraźni i rozumienia. Z jednej strony odwołuje się ono bowiem do niemożliwej i nierealnej całości, a z drugiej ujawnia fragmentaryczność każdej konkretyzacji. Wprowadza logikę paradoksalną, która nie tyle owocuje postmodernistyczną konstatacją samej różnorodności, ile wzywa do czujnego precyzowania i orientowania owej wieloznaczności. Książka ta jest namysłem nad obrazem rozumianym jako manifestacja sztuki.
Wykład wygłoszony przez prof. dr. hab. Wojciecha Roszkowskiego 8 czerwca 2018 roku na dorocznym publicznym zebraniu Towarzystwa Naukowego KUL z okazji otrzymania Nagrody im. Księdza ldziego Radziszewskiego.
Publikacja Cypriana Kamila Norwida ,,Dzieła wszystkie” nawiązuje do bogatych tradycji edytorskich pism poety. Jest zarazem pierwszym w pełni krytycznym ich wydaniem, które przygotowane zostało przez norwidologów z wielu ośrodków naukowych w Polsce. ,,Dzieła wszystkie” Norwida to zbiór tekstów opartych na autografach lub ich kopiach oraz na pierwodrukach i najbardziej wiarygodnych edycjach. Słownictwo i składnia zostały utrzymane w oryginalnym stylu poety. Delikatnym zmianom poddano fleksję, fonetykę i interpunkcję. ,,Działa wszystkie” Norwida, przynoszą wiele nowych ustaleń tekstu wraz z pełną krytyką, jakiej dotąd nigdy nie dokonano. W skład publikacji ,,Dzieła wszystkie” Norwida wchodzi 17 tomów, zawierających wiersze, poematy, prozę, listy, notatniki i albumy.
Artykuły zamieszczone w niniejszym tomie są zróżnicowane – zarówno w deklaracjach jawnych, jak i ukrytych – i rozpościerają się od aprobaty neopozytywistycznych reguł uprawiania nauki aż do akceptacji koncepcji personologicznych, które – przynajmniej w sferze teorii, bo praktyka metod wywodzących się z tego nurtu bardzo się zobiektywizowała – pozostawiają badaczowi sporą swobodę w budowaniu teorii, i to w szerokim zakresie. Konstatując ten spór, można tylko wyrazić nadzieję, że za sprawą tego tomu nie zaniknie i będzie miał charakter heurystyczny, jako że z pewnością mieści się w procesualnym określeniu twórczości jako „poszukiwaniu różnorodności i różnorodności poszukiwań”.
W naszym kraju nie wydano jeszcze książki, która tak szczegółowo i merytorycznie opisuje wszystkie mankamenty związane ze sprawowanie Mszy Świętej przez kapłana. Autor w przekonujący sposób zachęca kapłanów do wierności przepisom liturgicznym, a jednocześnie wskazuje na ducha liturgii.
Praca ma na celu pogłębienie metodologicznej refleksji nad posłannictwem teologii moralnej. Ma ona służyć skłonieniu czytelnika do zatrzymania się nad różnymi aspektami posługi teologa moralisty, który ma świadomość, że swoją misję pełni w Kościele, i otrzymując od Boga łaskę wiary oraz posłannictwo jej rozwijania, zaciąga swoisty dług wobec swoich braci i sióstr w wierze. Ukazanie niezbędnego odniesienia do adresatów posłannictwa teologii moralnej nie może prowadzić do zaciemnienia jej istotnego wymiaru, jakim jest odpowiedzialność wobec Boga za przekaz integralnej prawdy. Każdy teolog odpowiada w swoim sumieniu za przepowiadanie nieskażonej doktryny, która nie jest jego własnością i nie może on jej dowolnie interpretować.
Z recenzji ks. dra hab. Tomasza Reronia
Z opracowania jednoznacznie wynika, że teologicznego sensu roku liturgicznego należy szukać w jego wymiarze anamnetycznym: wspominaniu uobecniającym, w ciągu jednego roku astronomicznego, całego -chociaż rozłożonego na poszczególne obchody liturgiczne- Misterium Paschalnego Chrystusa, nierozerwalnie związanym z codziennym sprawowaniem Eucharystii i liturgii godzin. Autor słusznie podkreśla, że czas w liturgii to kairos zbawienia, co sprawia, że czytelnik może się ustrzec od zredukowanego, błędnego i poniekąd stereotypowego- niestety, wciąż dosyć powszechnego- postrzegania liturgii wyłącznie jako kultycznych czynów ludzkich dokonywanych w konkretnej czasoprzestrzennej rzeczywistości.
Z recenzji ks. dra hab. Daniela Brzezińskiego, prof UMK
Publikacja jest bardzo aktualnym i potrzebnym opracowaniem zasadniczej myśli Jana Pawła II na temat sakramentu pokuty i pojednania. Fundamentem do badań było nauczanie papieskie kierowane bezpośrednio do wiernych w czasie katechez wygłaszanych podczas audiencji generalnych, w homiliach, podczas niedzielnych modlitw Anioł Pański, w orędziach na Wielki Post oraz wypowiedzi w czasie podróży apostolskich. Z jednej strony jest to wydobycie samej idei pokuty i przebaczenia, a z drugiej – odpowiedź na de
Cztery żywioły traktowano zawsze jako święte prazasady, praenergie, które należy szanować i czcić, bo w nich wyczuwano i dostrzegano intuicyjnie działanie stwórczych mocy Boga. Tym żywiołom w aspekcie chrześcijańskiej wiary jest poświęcona niniejsza książka. Poszukuję w niej odpowiedzi na pytanie: Jakie znaczenie i funkcję ma otaczający mnie świat, w którym żyję, a zwłaszcza jego cztery żywioły, w mojej relacji z Bogiem, czyli w moim życiu religijnym ? Ks. Jerzy Grześkowiak Słowo wstępne
Za czasów Zygmunta Starego ukształtował się specyficzny, charakterystyczny dla terenu Rzeczypospolitej, typ renesansowego nagrobka rycerskiego. Problematyka związana z jego powstaniem, rozwojem, ikonografią, znaczeniem dla kultury staropolskiej oraz oddziaływaniem stanowi niezwykle ważną i frapującą przestrzeń w badaniach nad nowożytną sztuką polską. Na naszych ziemiach pierwsze nagrobki w stylu renesansowym powstały na zamówienie wspomnianego króla oraz najwyższych dygnitarzy z jego otoczenia. Monumentalne, przyścienne pomniki, wykonywane niejednokrotnie z cennych odmian skał dekoracyjnych, umieszczane we wnętrzach kościołów stopniowo zastąpiły dużo skromniejsze gotyckie płyty nagrobne montowane w posadzkę. Początkowo dzieła w nowym stylu były wykonywane prawie wyłącznie przez artystów włoskich, tworzących w duchu dojrzałego renesansu, sprowadzonych do Krakowa przez monarchę. Stanowiły one modny, ale w dużym stopniu obcy wtręt na gruncie sztuki polskiej. Dość szybko jednak wrosły w naszą kulturę artystyczną, zaspokajając potrzeby fundatorów, wypełniając różnorodne zadania społeczne. Wnikając w miejscowy grunt dzieła te napełniły się nową, wielowarstwową treścią.
Temat podejmowany w pracy jest ambitny i trudny zarazem. Niełatwo jest rozmawiać na temat doznań i przeżyć osób chorujących na nowotwory, jako że choroba ta wyzwala wiele negatywnych emocji, lęków i zawsze w mniej lub bardziej uzewnętrzniony sposób konfrontowana jest z możliwością śmierci. Szczególnie nasilone problemy pojawiają się, gdy pacjentem onkologicznym jest dziecko; silne emocje bowiem są tu doświadczane nie tylko przez dziecko, ale i przez rodziców, tworząc skomplikowany dynamiczny układ wzajemnych relacji modyfikowanych wraz z postępami choroby. Poznanie ich wymaga od badacza, poza umiejętnościami czysto profesjonalnymi, taktu, wrażliwości i umiejętności kontrolowania własnych emocji. Podstawę teoretyczną pracy stanowią koncepcje wywodzące się z interakcjonizmu symbolicznego. To niewątpliwie słuszny wybór, pozwalający skupić się na chorobie jako zjawisku społecznym, którego przebieg determinowany jest nie tylko czynnikami pato-biologicznymi czy psychicznymi, ale społeczną reakcją na nie. Jest to podejście szczególnie adekwatne do analiz chorób przewlekłych i światów społecznych, w jakich dotknięci nimi funkcjonują.
Jan Paweł Il odsłonił przed światem naturalną prawdę, że często starość objawia się z chorobą. Więcej, trzymając w dłoniach boski krucyfiks, nie mogąc już nawet mówić, wyraził przez ten gest trwanie przy Bogu do końca, a tym samym uwypuklił sens chrześcijańskiego cierpienia, które logicznie łączy wierzącego z cierpieniem „za nas" samego Chrystusa i Jego odkupieńczą śmiercią. [... ]
W czasie swego pontyfikatu spotkania z wiernymi różnego wieku, zawodów, powołań, a także z osobami chory-mi, niepełnosprawnymi, trędowatymi Papież bardzo sobie cenił i uważał za jeden z ważniejszych obowiązków jego misji apostolskiej. [...] W swoich przemówieniach do chorych poruszał problemy związane z ich stanem zdrowia, fizycznymi i duchowymi cierpieniami oraz zachęcał do przeżywania choroby w duchu wiary i łączności z Chrystusem. [...] Odwoływał się do własnych doświadczeń związanych z chorobą i pobytami w szpitalu. [...]
Jestem przekonany, że niniejsza książka znajdzie przychylność nie tylko wśród ludzi starszych, ale także młodych, którzy powinni darzyć starszych pokoleniowym i ludzkim szacunkiem. „Starszy" w tradycji dziejów ludzkich to przede wszystkim człowiek mądry, przewodzący danej społeczności, służący dobrą radą.
Z recenzji ks. prof. dr. hab. Krzysztofa Góździa
Egodokumenty – do których zalicza się Dzienniczek Marty Łosiowej – są źródłami historycznymi na wskroś osobistymi i subiektywnymi, lecz wyjątkowymi ze względu na autentyczność myśli i spostrzeżeń, kronikarski charakter dostarczający niepodważalną faktografię […] Dlatego z radością przyjąć należy kolejną tego typu publikację, umożliwiającą i ułatwiającą badania różnorodnych problemów podniesionych świadomie lub nieświadomie przez Autorkę. Oprócz losów rodziny, przedstawianych dzień po dniu, otrzymujemy obraz relacji Polaków z Niemcami, Żydami, Ukraińcami w latach okupacji niemieckiej na Lubelszczyźnie, relacji społecznych ziemiaństwa z innymi grupami społecznymi, poznajemy recepcję wydarzeń wojennych i tuż powojennych, metody radzenia sobie z wyzwaniami, znaczenie religii, strach przed Sowietami, stosunek do wolnomularstwa i szereg innych zagadnień społecznych. […] Opublikowany Dzienniczek zainteresuje zapewne nie tylko profesjonalnych badaczy, ale również szerszy krąg czytelników, pragnących samodzielnie obcować z bohaterami wydarzeń historycznych. Z recenzji dra hab. Tomasza Łaszkiewicza, prof. IH PAN Jest to niezwykle cenny dokument opisujący życie rodziny ziemiańskiej w czasie okupacji niemieckiej oraz w pierwszych miesiącach rządów komunistycznych. Jest w nim mowa m.in., o trudnościach życia codziennego i funkcjonowania majątku ziemskiego w warunkach gospodarki wojennej. Z recenzji dra hab. Krzysztofa Ślusarka , UJ
Intencją Autora tego opracowania jest syntetyczne ukazanie istotnych teologicznych treści sakramentu chrztu dzieci, wyjaśnienie znaków i symboli w jego liturgii oraz wskazanie na aktualne problemy pastoralne związane z jego udzielaniem. W Kościele katolickim powszechnie udziela się sakramentu chrztu dzieciom/niemowlętom na prośbę ich rodziców, dorosłym proszącym o chrzest po trzyletnim katechumenacie i dzieciom w wieku uczęszczania na katechezę, za zgodą ich i rodziców. Rodzice prosząc publicznie o chrzest dla swoich dzieci podejmują zobowiązanie wychowania ich w wierze Kościoła. Niestety badania socjologiczne przeprowadzone zarówno wśród dorosłych jak i młodzieży uczęszczającej na katechezę, pokazują brak świadomości jego teologicznego znaczenia i konsekwencji praktycznych (moralne życie, wychowanie religijne, związek z Kościołem). Powszechna, jak dotąd, prośba rodziców o chrzest dziecka nie ma prawdziwej motywacji religijnej z powodu niedostatecznej znajomości jego skutków i zobowiązań wynikających z jego udzielenia. Konsekwencją tego jest brak świadomości, jak wielki dar stanowi chrzest i jakie wynikają z niego zobowiązania dla rodziców i ochrzczonych dzieci. Ze wstępu
Święty Józef jest postacią niezwykłą, jedną z bardziej tajemniczych, a jednocześnie jedna z bardzo ważnych postaci Ewangelii. W tekstach ewangelicznych jawi się jako osoba przyglądająca się z uwagą i zainteresowaniem wielkiemu misterium, które się realizuje. Początkowo pełen wewnętrznych rozterek, stopniowo poznaje wiedzę na temat cudu wcielenia. W Kościele katolickim kult św. Józefa bardzo się rozwinął. Została mu dedykowana nawet osobna subdyscyplina teologiczna o nazwie „józefologia”. W niniejszej publikacji Autor zebrał w jednej, bogato udokumentowanej pozycji, wątki biblijne, patrystyczne, duchowe i teologiczne związane z postacią i misją św. Józefa, obecne w tradycji Kościoła od jego początków. […] Nie tylko je zebrał, metodycznie ułożył, ale – co najważniejsze – krytycznie opracował. Poddał teologicznej ocenie dorobek wieków poprzednich, podejmując się również zadania odpowiedzi na pytanie, czy józefologia ma przyszłość?
Tytuł książki w sposób oczywisty nawiązuje do tekstu Marii Straś-Romanowskiej „Wolna wola – zagubiony paradygmat współczesnej psychologii„. tekst ten został zamieszczony w niniejszej książce jako pierwszy, ponieważ to w wolnej woli rozgrywa się wszystko – każdy wybór antropologiczny i wartości, wokół których człowiek buduje swoje życie. Odrzucenie bądź przyjęcie wolnej woli ma swoje konsekwencje dla całej siatki pojęć z nią powiązanych. czym staje się bez wolnej woli pojęcie wolności, odpowiedzialności czy dojrzałości. Czy godność osoby ludzkiej nie jest wówczas tylko szowinizmem gatunkowym, jaką wagę mają decyzje i namysł przed ich podjęciem. jeżeli wolna wola jest mechanizmem adaptacyjnym, a człowiek – zdeterminowaną jednostką, to czy może on pozostać podmiotem moralnym, zdolnym ukierunkować swój trud ku dobru, poszukać prawdy o nim i jej się podporządkować. ze wstępu do publikacji
Życie chrześcijanina jest świadomym zmierzaniem do śmierci. podobnie jak początek związany był z sakramentami wtajemniczenia chrześcijańskiego, tak również sakramenty towarzyszą mu w przechodzeniu z życia ziemskiego do życia wiecznego. Sakramenty pokuty i namaszczenia chorych oczyszczają go z grzechów, a Eucharystia – pokarm nieśmiertelności, zapowiada udział w uczcie niebieskiej. Obrzędy pogrzebowe w Kościele katolickim wyrażają najpierw szacunek dla ludzkiego ciała, a następnie wiarę w życie wieczne i zmartwychwstanie z Chrystusem. Są również modlitwą wstawienniczą Kościoła za zmarłych. W duchu wiary polecamy ich Bożemu miłosierdziu i przez to także wyrażamy nadzieję na spotkanie z nimi w wieczności.
Oddajemy do rąk czytelników kolejny ważny tom w opracowaniu prof. Eugeniusza Niebelskiego. To pierwsza taka książka w historiografii polskich losów na Syberii w XIX wieku. Przywraca pamięć o lekarzach i medykach, którzy nie tylko ratowali zdrowie i życie współzesłańców i mieszkańców Syberii, ale inspirowali i dawali nadzieję przez swoją postawę, człowieczeństwo i empatię. W opracowaniach znalazło się wiele nowych, dotychczas nieopisywanych aspektów życia codziennego na Syberii, postrzeganych z perspektywy lekarzy, medyków, felczerów i aptekarzy. Książka wyjątkowa zarówno merytorycznie, jak i w opracowaniu graficznym. Pierwsza tego rodzaju pozycja w historiografii szeroko pojętych losów uczestników powstania 1863 roku. Ukazuje zarówno ich udział w walce, życie i pracę na Syberii, jak również dokonania po uwolnieniu: losy zbiorowości i losy indywidualne. Wiele z tych historii mogłoby posłużyć za kanwę fabularnego filmu: m.in. o doktorze, który tworzył uzdrowisko w Rosji, o innym który założył zakład zdrojowy nad Morzem Czarnym, o lekarzach „twórcach” uzdrowiska w Nałęczowie, o lekarzu osiadłym po zwolnieniu z zesłania i zmarłym w Irkucku, którego potomkowie mieszkają tam nadal, o lekarzu Benedykcie Dybowskim – o którym nikt tak dotychczas nie napisał. Od Autora
Publikacja zawiera listy gratulacyjne, przedstawienie osoby Jubilata, oraz szereg artykułów z zakresu nauk społecznych. Szczegółowy wykaz autorów artykułów oraz ich problematyka zawarte są w załączonym spisie treści.
Tom II Tragedii Sofoklesa w przekładzie R.R. Chodkowskiego obejmuje trzy kolejne sztuki: Króla Edypa, Antygonę i Elektrę. Te trzy sztuki łączy przekonanie o kruchości życia człowieka, lecz i wiara w wielkość jego ducha oraz zdolność do pokonywania przeciwieństw w walce o sprawiedliwość i prawdę nawet za największą cenę.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
