W jednym z esejów profesor Joseph Weiler przekonywał do otwarcia refleksji prawniczej na analizę społecznej i politycznej rzeczywistości. Autorzy tekstów zawartych w niniejszej monografii mieli podobną intuicję i podjęli problematykę wolności religijnej z intencją zbadania tego, jak ten fundamentalny rodzaj wolności funkcjonuje na poziomie państwowym i europejskim i jaka jest relacja między tymi poziomami. W centrum zainteresowania autorów znajduje się funkcjonowanie polskiego standardu ochrony wolności religijnej, jego porównanie do modelu niemieckiego i odpowiedź na pytanie, jaki sens ma proces europeizacji wolności religijnej.Kazimierz Michał Ujazdowski
""Na mieliźnie"" to kolejna książka Dariusza Filara poświęcona gospodarczym i społecznym skutkom rządów Zjednoczonej Prawicy. Filar nie ma wątpliwości, że po siedmiu latach podążania błędnym kursem Polska znalazła się u progu katastrofy. Pisze m.in. o malejącej stopie inwestycji, o pogłębiającym się zadłużeniu państwa i galopującej inflacji, o niewydolności państwowych instytucji, o ubóstwie, które dotknęło znaczną część naszego społeczeństwa, o trudnej sytuacji sektora energetycznego i o problemach, wobec których stoi polskie rolnictwo, a także o narodzinach nowej elity gospodarczej, czerpiącej korzyści z państwowych spółek. Czy uda nam się zejść z mielizny? Autor daje nieco nadziei w zakończeniu książki, wskazując na konkretne działania, które mogłyby na powrót wprowadzić polską gospodarkę na właściwą drogę. Żeby takie działania podjąć, politycy sprawujący w przyszłości władzę musieliby jednak odrzucić centralistyczno-etatystyczne ciągoty i zrezygnować z rujnującego ekonomicznie populizmu. ""Książka Dariusza Filara to dowód na to, jak znakomite rezultaty daje połączenie talentu literackiego i zdolności analitycznych. Gorąco polecam"". Leszek Balcerowicz ""To książka dla każdego, kogo interesuje i martwi stan polskiej gospodarki. Czytelnik znajdzie w niej przenikliwe i bardzo aktualne omówienie głównych błędów polityki gospodarczej. I jest to przedstawione w mistrzowskiej formie językowej"". Jerzy Hausner
Zgodnie z artykułem 4 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, lekarz musi wykonywać swój zawód nie tylko z należytą starannością oraz zgodnie ze wskazaniami wiedzy medycznej, ale również kierując się zasadami etyki zawodowej. Zasady te zostały skodyfikowane w ramach Kodeksu Etyki Lekarskiej. Powstał w ten sposób dokument zawierający normy, których naruszenie może narazić lekarza na odpowiedzialność zawodową, skutkującą w pewnych przypadkach nawet pozbawieniem prawa wykonywania zawodu. I chociaż Kodeks Etyki Lekarskiej nie jest źródłem prawa powszechnego, to do zawartych w nim regulacji odwołują się również sądy orzekające w sprawach cywilnych, karnych i pracowniczych."Komentarz do Kodeksu Etyki Lekarskiej" pod redakcją prof. Oktawiana Nawrota oraz dr Artura de Rosier uwzględnia zmiany w KEL, które weszły w życie po 1 stycznia 2025 r. Dotyczą one tak ważnych kwestii jak zastosowanie w diagnostyce i terapii sztucznej inteligencji, telemedycyny, relacji lekarzy z przemysłem medycznym, postępowania wobec chorych znajdujących się w stanie terminalnym czy zachowania tajemnicy lekarskiej.Publikacja ukazała się pod patronatem Naczelnej Izby Lekarskiej.
To praca, która ma duże znaczenie dla pamięci historycznej i polskiego dziedzictwa narodowego. Polska klasa polityczna bardzo różnie zachowywała się po 1 września 1939 r. W tym okresie próby Wiktor Maleszewski udowodnił, że był patriotą, który kwestie samorządności i pomocy drugiemu człowiekowi cenił wyżej niż własne bezpieczeństwo. W konsekwencji nie uciekł on z Wilna podczas okupacji, aktywnie pomagał wewnętrznym uchodźcom wojennym []. My wszyscy - obywatele III RP - mamy wobec takich osób dług wdzięczności i prof. Przemysław Dąbrowski spłaca go, przywracając pamięć o tej wybitnej postaci okresu międzywojennego. Z recenzji wydawniczej dr. hab. Karola Łopateckiego, prof. UwB
Pracę Artura Fala należy traktować jako niezwykle ciekawą analizę instytucji arbitrażu w ramach krajowych postępowań dyscyplinarnych w sporcie. Autor łączy perspektywę teoretyka prawa z doświadczeniem profesjonalisty rozumiejącego specyfikę prawa sportowego oraz samego sportu. Dzięki temu monografia, którą stworzył, oprócz niewątpliwych walorów poznawczych i naukowych, ma istotne znaczenie praktyczne dla szeroko pojętego rynku sportowego jako ważnego elementu globalnej gospodarki.
/dr hab. Michał Leciak, prof. UMK/
Monografia jest próbą kompleksowego przedstawienia kontratypu ryzyka sportowego jako instytucji zwalniającej od odpowiedzialności karnej. Przeanalizowano w niej kluczowe dla tej tematyki problemy i wskazano sposoby ich rozwiązania, dążąc przy tym do utrzymania spójności na gruncie teoretycznym. Autor omawia prawnokarne związki ryzyka i sportu, szczególną uwagę poświęcając możliwościom wykorzystywania kontratypów pozaustawowych. Przedstawia własne spojrzenie na przesłanki służące wyznaczeniu granic tytułowej figury prawa karnego oraz prezentuje skutki prawne wynikające z jej stosowania. Treści zawarte w pracy mogą zainteresować wszystkich zastanawiających się, dlaczego bójka pseudokibiców na gołe pięści znajduje się w sferze zainteresowania organów ścigania, podczas gdy skomercjalizowana konfrontacja prowadzona w bliskiej temu formule już nie, i czy tak być powinno.
Wychodzę z założenia, że dwa czynniki wyznaczają aktualność pisarstwa Adolfa Bocheńskiego. Pierwszym z nich jest agresja Rosji przeciw Ukrainie. Adolf Bocheński był prekursorem polskiej polityki wschodniej, pierwszym publicystą, który w sposób pogłębiony wyjaśnił pozytywny sens istnienia niepodległej Ukrainy dla bezpieczeństwa Polski. Drugim istotnym argumentem przemawiającym za przypomnieniem twórczości Bocheńskiego jest wzrastające znaczenie potencjału instytucjonalnego państwa. Adolf Bocheński nie godził się na destrukcję demokracji parlamentarnej. Uważał, że najlepszą odpowiedzią na autorytaryzm jest rządna demokracja. Był zdania, że można stworzyć syntezę sprawnej i stabilnej władzy wykonawczej przy respekcie dla podziału władzy i poważnej roli parlamentu. Dobre i sprawne państwo nie powinno budować swej siły kosztem niezależności sądownictwa, ciał pośredniczących i samorządu terytorialnego. Przeciwnie, może czerpać energię z żywotności tych instytucji i różnorodności kulturowej kraju. /ze Wstępu/
Władysław Zawistowski uprawia literaturę od pół wieku. Jako poeta debiutował w 1975 roku - wierszem "Październik w opałach", zamieszczonym w bydgoskim tygodniku "Fakty", jako dramaturg sztuką "Wieloryb", wystawioną przez Ryszarda Majora w sopockim Teatrze Kameralnym w 1979 roku. Był członkiem grupy literackiej Wspólność. Wydał siedem tomów wierszy. Jest także autorem kilkunastu dramatów i słuchowisk oraz innych utworów literackich. Od wielu lat Radio Gdańsk nadaje jego gawędy historyczne. Obecne wydanie "Sztandaru z ortalionu" ukazuje się w pięćdziesiątą rocznicę poetyckiego debiutu Władysława Zawistowskiego.
Zimą 1972 roku w swoim domu na Wybrzeżu umiera dobiegający osiemdziesiątki Leopold Merst, potomek rodziny galicyjskich Żydów. Wnuk, który mieszkał z nim pod jednym dachem, nie potrafi pogodzić się z tym, że całe bogate życie dziadka rozpłynie się w niebycie. Sięgając do rodzinnych opowieści, starych zdjęć i listów, historycznych książek i dokumentów przystępuje do pisania wspomnień niejako w zastępstwie zmarłego. W ten sposób zdarzenia sprzed dziesięcioleci przeplatają się ze współczesnością, tworząc fascynującą obejmującą całe stulecie opowieść o losach polsko-żydowskiej rodziny. Dariusz Filar łączy w swej opowieści różne światy: polski i żydowski. Jego książka utwierdza mnie w dwóch przeświadczeniach. Po pierwsze, że polskość ze swej istoty jest hybrydowa i na tym zasadza się jej piękno i bogactwo. Po wtóre, że Polacy i Żydzi nigdy się duchowo i mentalnie nie pogodzą, dopóki my Polacy nie uznamy zagłady narodu żydowskiego, która dokonała się na naszych oczach, za część naszej własnej historii, za naszą polską tragedię. Jarosław Kurski, autor książki Dziady i dybuki Szklanki żydowskiej krwi po prostu świetnie się czyta, tak pomysłowo poprowadzona jest ta opowieść. Jej finał niesie ze sobą mądre przesłanie, że powinniśmy dojrzewać do stawania się tym, kim naprawdę jesteśmy. Jarosław Zalesiński, autor książki ""Wiersze ostateczne""
Wrzesień 1990 roku w Berlinie. Dzielący miasto mur odszedł już w przeszłość i tylko parę dni pozostaje do podpisania traktatu, który zjednoczy Niemcy. W Europie Wschodniej trwa rozpad reżimów komunistycznych i dokonuje się przejście do demokracji. W dobie historycznego przełomu krzyżują się w Berlinie ścieżki Erzsbet, trzydziestoparoletniej węgierskiej aktorki, i Stefana, kilka lat od niej starszego polskiego dziennikarza. Obydwoje są na życiowym zakręcie. Lata ich młodości dobiegły kresu, a młodzieńcze marzenia nie spełniły się. Ona obawia się, że nie dostanie już wielkiej roli w teatrze lub filmie, on wie, że partyjny dziennik, dla którego pracował, wkrótce upadnie, a w nowych szeregach czwartej władzy może zabraknąć dla niego miejsca. Czy berlińskie spotkanie stanie się dla nich czymś więcej niż tylko ucieczką od codzienności?
Powieść historyczna, której akcja rozgrywa się w starożytnej Jerozolimie i Rzymie za czasów panowania cesarza Tyberiusza. To barwny obraz świata podzielonego społecznie, politycznie i religijnie, a także opowieść o zdradzie, zemście i miłości. Książka niezwykła również ze względu na osobę jej autora. Jerzy Stegner (1923-1993) urodził się w rodzinie warszawskich luteran. W 1950 roku przeniósł się wraz z żoną i córką do Gdyni, gdzie do emerytury pracował jako ekspert skór surowych, pełniąc funkcję dyrektora Portowej Składnicy Surowców Skórzanych. Miał dwie wielkie pasje, które nie miały nic wspólnego z jego aktywnością zawodową. Interesowała go judaistyka - język hebrajski, jidysz, historia starożytnego Izraela, a także kultura przedwojennych Żydów warszawskich. Drugą pasją Jerzego Stegnera była literatura, pisał "do szuflady" opowiadania i powieści. Jedna z nich - "Żydówka Noemi" - ukazała się drukiem w roku 2010, wzbudzając żywe zainteresowanie czytelników.
Przed Państwem tomik rycin, szkiców i tekstów wykreowany przez kilkoro dysydentów przyrodniczych z Gdańska i okolic. Swoista "baza danych" kontestująca rabunkową gospodarkę leśną i hobbystyczne myślistwo w Polsce. Iwonka rysowała. Po jednej rycinie dołożyli Leszek i Mateusz. Sławek pisał. Aniela i Dana obejrzały i przeczytały. Kto nas nie zna, nie wie - jesteśmy wszyscy mocno spokrewnieni. Łączy nas także formalne lub duchowe, bądź i formalne i duchowe pokrewieństwo z wieloma szlachetnymi Osobami wymienionymi, mniej lub bardziej transparentnie, w tym opracowaniu. Jak i z tymi, które ze względów technicznych, nie zostały tutaj wyeksponowane. Wspólny mianownik tej puli osób jest jeden - troska o przyrodę. /Iwona i Sławomir Zielińscy/
Wśród zachowanych tekstów Karola Darwina znajduje się niedokończony rękopis liczący aż 300 000 słów planowana kontynuacja O powstawaniu gatunków. Rękopis ten, o roboczej nazwie Natural Selection [Dobór naturalny], miał dostarczyć niepodważalnych, empirycznych dowodów na potwierdzenie twórczej mocy doboru naturalnego. Taki właśnie cel postawił sobie Darwin, który uważał, że O powstawaniu gatunków to zaledwie pośpieszne streszczenie jego przełomowej teorii. Jednak nigdy nie ukończył obiecanego tomu i nigdy też nie wyjaśnił czytelnikom, dlaczego tak się stało. Ta tajemnicza decyzja od lat intrygowała historyków nauki.W tej książce, będącej pasjonującym śledztwem historyczno-naukowym, autor zagłębia się w korespondencję Darwina, jego prywatne notatki i w niedokończony rękopis. Odkrywa przy tym niewygodną prawdę: Darwin porzucił swój projekt, ponieważ nie zdołał znaleźć wystarczających dowodów empirycznych, które w jednoznaczny sposób potwierdziłyby jego teorię. To, co zaczęło się jako ambitna próba naukowego udowodnienia doboru naturalnego, z czasem przerodziło się w naukowy blef.
Lider Ruchu Inteligentnego Projektu Phillip E. Johnson zastanawia się w swoim przełomowym dziele „Darwin przed sądem” nad różnymi scenariuszami pochodzenia i rozwoju życia na Ziemi. Twierdzi między innymi, że istniejąca różnorodność biologiczna nie może być efektem działania przypadkowych mutacji i doboru naturalnego. Według Johnsona darwinowski mechanizm ewolucji może być jedynie odpowiedzialny za niewielkie (mikroewolucyjne) zmiany w określonych granicach. Autor podkreśla, że nie ma żadnych wiarygodnych świadectw empirycznych przemawiających na rzecz podstawowej tezy ewolucjonistów, iż nagromadzenie niewielkich zmian w budowie organizmów może prowadzić do zupełnie nowych form życia.
Krytyka darwinizmu zawarta w tej książce dotyczy przede wszystkim postaw uczonych, którzy są tak głęboko przekonani o słuszności filozoficznej zasady naturalizmu w nauce, że nawet nie biorą pod uwagę ujęć alternatywnych. Johnson argumentuje, że w nauce należy dopuścić wyjaśnienia wykraczające poza przyjęty paradygmat naturalizmu, ponieważ tylko wtedy można dostrzec słabości obecnego punktu widzenia i poszukać innej drogi do zrozumienia różnorodnego świata przyrody.
Phillip E. Johnson urodził się w 1940 roku w miejscowości Aurora w stanie Illinois. Studiował literaturę na Harvard University, a następnie prawo na University of Chicago. Pracował w biurze sędziego Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych Earla Warrena, a także dołączył do zespołu sędziego Sądu Najwyższego stanu Kalifornia Rogera J. Traynora. Od roku 1967 wykładał prawo na University of California w Berkeley.
W 1991 roku Johnson wydał książkę „Sąd nad Darwinem”. Główna teza owej pracy głosi, że darwinizm nie jest stanowiskiem wspieranym przez świadectwa empiryczne, ale jest motywowany głównie filozoficzną zasadą naturalizmu, która z definicji wyklucza wszystko to, co do niej nie należy. Kolejne książki Johnsona – „Reason in the Balance” [Rozum w równowadze] oraz „The Wedge of Truth: Splitting the Foundations of Naturalism” [Klin prawdy. Wyburzanie fundamentów naturalizmu] – są kontynuacją krytyki współczesnego rozumienia naukowości. Na początku lat dziewięćdziesiątych pod kierownictwem Johnsona doszło do powołania Ruchu Inteligentnego Projektu.
Seria Inteligentny Projekt to pierwsza tak ambitna i bogata propozycja na polskim rynku wydawniczym, w ramach której ukazują się książki dotyczące teorii inteligentnego projektu – Intelligent Design (ID).
Autorzy zastanawiają się: czy różnorodność życia na Ziemi może być wyjaśniona wyłącznie przez procesy czysto przyrodnicze? Czy złożone struktury biologiczne mogły powstać drogą przypadku i konieczności, bez udziału inteligencji? Czy Ziemia jest tylko jedną z wielu niczym niewyróżniających się planet?
Teoria inteligentnego projektu jest ogólną teorią rozpoznawania projektu i ma szerokie zastosowanie w takich dziedzinach nauki, jak kryminalistyka, historia, kryptografia, astronomia i inżynieria. Seria Inteligentny Projekt pokazuje, że koncepcja ID powinna być stosowana również w zagadnieniach pochodzenia i rozwoju różnych form życia, a także w próbie zrozumienia nas samych.
Autorem książki Czarna skrzynka Darwina. Biochemiczne wyzwanie dlaewolucjonizmu jest Michael J. Behe, amerykański biochemik.Pierwsze,anglojęzyczne wydanie ukazało się w 1996 roku nakładem wydawnictwa FreePress.Już we wstępie autor podkreśla, że literatura naukowa zawiera wieleopisów tego, jak coś funkcjonuje (np. Układ Słoneczny). Amerykańskiego uczonegointeresuje jednak pochodzenia tego, co już istnieje. Behe kieruje swoją uwagę naświat przyrody ożywionej w mikroskali i zastanawia się, czy życie na poziomiemolekularnym, czyli jak pisze fundament życia, może zostać wyjaśnione napodstawie losowych mutacji i doboru naturalnego.Autor prezentowanejpublikacji argumentuje, że niektóre układy biologiczne zwane przez niegomechanizmami molekularnymi posiadają pewną cechę, która nie może zostaćwyjaśniona naturalistycznie. Behe ma na myśli nieredukowalną złożoność. Zgodniez tym ujęciem, układ nieredukowalnie złożony składa się z wielu wzajemniedopasowanych części, które pełnią określoną funkcję. Usunięcie chociażby jednegoelementu powoduje, że układ przestaje być funkcjonalny. Uczony twierdzi, żeukłady tego typu nie mogły powstać na gruncie darwinowskiej ewolucjikumulatywnej postępującej małymi krokami, ale są świadectwem inteligentnegoprojektu. Amerykański biochemik omawia w tym kontekście między innymi przykładwici bakteryjnej, która składa się z około 50 różnych typów białek i służybakteriom jako swego rodzaju silnik obrotowy. Nie mogła ona, jak argumentujeBehe, powstać drogą stopniowych przekształceń, ponieważ na wcześniejszychetapach nie pełniłaby swojej funkcji. Aby zobrazować swój pogląd, uczonyposłużył się przykładem struktury nieredukowalnie złożonej stosowanej w życiucodziennym. Mianowicie standardowa pułapka na myszy musi od razu posiadaćwszystkie elementy w odpowiednim ułożeniu, ponieważ w innym przypadku niepełniłaby określonej funkcji polegającej na łapaniu myszy.Warto zaznaczyć,że Behe jest ewolucjonistą, ale niedarwinowskim. Akceptuje on pogląd owspólnocie pochodzenia, lecz odrzuca twierdzenie o przypadkowych mutacjachmogących doprowadzić do powstania złożonych struktur biologicznych. KsiążkaCzarna skrzynka Darwina zawiera pozytywną argumentację na rzecz teoriiinteligentnego projektu.
Jonathan Wells w książce „Zombie-nauka. Jeszcze więcej ikon ewolucji”, będącej kontynuacją publikacji „Ikony ewolucji”, zastanawia się, dlaczego zdyskredytowane przez niego świadectwa ewolucji nadal funkcjonują w akademickich podręcznikach biologii. Autor na drodze swoich badań doszedł do wniosku, że omawiane ikony ewolucji są niezgodne z danymi empirycznymi, a także wskazał, że niektóre z nich zostały nawet celowo sfałszowane.
Według Wellsa twierdzenia w nauce powinny opierać się na danych empirycznych, bo tylko takie postępowanie prowadzi do jej rozwoju. Analizując darwinowską teorię ewolucji, amerykański biolog stwierdza, że koncepcja ta jest uśmierceniem empirycznego ideału nauki. Wells porównuje teorię Darwina do zombie, czyli istot umarłych, które nadal funkcjonują. Według uczonego podobny proces zachodzi w całej nauce, bo teoria Darwina dotyczy nie tylko biologii, ale wpływa również na inne dziedziny nauki, a także kultury, jak religia i edukacja. Nauka coraz bardziej staje się przedsięwzięciem „umarłym”, ponieważ świadectwa empiryczne nie odgrywają już większego znaczenia, a nadrzędną rolę przejmuje niekwestionowany obowiązujący dogmat.
Amerykański biolog argumentuje, że jedynym sposobem rzeczywistego ożywienia nauki jest zerwanie z filozoficzną tradycją materializmu i dopuszczenie do nauki wyjaśnień alternatywnych – teorii inteligentnego projektu.
Jonathan Wells – amerykański biolog, autor książki „Ikony ewolucji. Nauka czy mit?”, urodził się w 1942 roku w Nowym Jorku. W 1994 roku obronił doktorat z biologii molekularnej i komórkowej na University of California w Berkeley, gdzie następnie odbył staż. Pracował również na California State University jako wykładowca embriologii i jako kierownik laboratorium medycznego w Fairfield.
W 1988 roku ukazała się jego książka poświęcona poglądom Charlesa Hodge’a, jednego z pierwszych krytyków teorii ewolucji. W 2000 roku Wells wydał swoją najważniejszą książkę „Ikony ewolucji. Nauka czy mit?” będącą krytyczną analizą dziesięciu najczęściej podawanych przykładów świadectw empirycznych potwierdzających darwinizm.
Kolejne książki Wellsa to: „The Politically Incorrect Guide to Darwinism and Intelligent Design” [Niepoprawny politycznie przewodnik po darwinizmie i teorii inteligentnego projektu], „Mit śmieciowego DNA” oraz „Zombie-nauka. Jeszcze więcej ikon ewolucji”. Autor kontynuuje w nich krytykę teorii ewolucji oraz bierze pod lupę inne naukowe twierdzenia – między innymi dotyczące DNA.
Seria Inteligentny Projekt to pierwsza tak ambitna i bogata propozycja na polskim rynku wydawniczym, w ramach której ukazują się książki dotyczące teorii inteligentnego projektu – Intelligent Design (ID).
Autorzy zastanawiają się: czy różnorodność życia na Ziemi może być wyjaśniona wyłącznie przez procesy czysto przyrodnicze? Czy złożone struktury biologiczne mogły powstać drogą przypadku i konieczności, bez udziału inteligencji? Czy Ziemia jest tylko jedną z wielu niczym niewyróżniających się planet?
Teoria inteligentnego projektu jest ogólną teorią rozpoznawania projektu i ma szerokie zastosowanie w takich dziedzinach nauki, jak kryminalistyka, historia, kryptografia, astronomia i inżynieria. Seria Inteligentny Projekt pokazuje, że koncepcja ID powinna być stosowana również w zagadnieniach pochodzenia i rozwoju różnych form życia, a także w próbie zrozumienia nas samych.
Amerykański astronom Carl Sagan pisał, że Ziemia jest niczym niewyróżniającą się „małą błękitną kropką”. Pogląd Sagana jest zgodny z zasadą kopernikańską, według której życie we Wszechświecie to zjawisko powszechne. Autorzy książki „Wyjątkowa planeta. Dlaczego nasze położenie w Kosmosie umożliwia odkrycia naukowe” – astronom Guillermo Gonzalez i filozof Jay W. Richards przedstawiają argumenty przemawiające za stanowiskiem przeciwnym. Utrzymują, że inteligentne życie to coś niezwykłego i dlatego Ziemia jest uważana przez nich za planetę wyjątkową.
Gonzalez i Richards przedstawiają pozytywny argument na rzecz teorii inteligentnego projektu i podkreślają, że pojawienie się istot inteligentnych jest zjawiskiem nieprawdopodobnie złożonym, które wymaga zaistnienia wielu dogodnych warunków. Wykryta przez nich korelacja „zamieszkiwalności z mierzalnością”, czyli pogląd, że te same warunki, które umożliwiają pojawienie się inteligentnego życia, stanowią zarazem szczególną możliwość naukowego badania Wszechświata, nie jest według autorów przypadkowa.
Autorzy podają różne przykłady wykrytych korelacji. Piszą między innymi o doskonale zestrojonym układzie Ziemia-Księżyc-Słońce. Masa Księżyca stabilizuje kąt nachylenia Ziemi, zbyt duże lub za małe nachylenie osiowe byłoby niekorzystne dla życia. Ponadto odległość Księżyca od Ziemi pozwala zaobserwować zaćmienia całkowite, a te – jak podkreślają Gonzalez i Richards – umożliwiają rozwój nauki (np. słynny eksperyment Eddingtona z 1919 roku). Te i podobne przykłady prowadzą do wniosku, że nasze miejsce w świecie nie może być dziełem przypadku.
Argumenty zawarte w książce „Wyjątkowa planeta” dotyczą różnych dziedzin nauki, między innymi kosmologii, astronomii, fizyki, chemii i geologii. Sporo w niej również rozważań filozoficznych, przez co powinna zainteresować nie tylko przedstawicieli nauk przyrodniczych, ale i humanistów.
Seria Inteligentny Projekt to pierwsza tak ambitna i bogata propozycja na polskim rynku wydawniczym, w ramach której ukazują się książki dotyczące teorii inteligentnego projektu – Intelligent Design (ID).
Autorzy zastanawiają się: czy różnorodność życia na Ziemi może być wyjaśniona wyłącznie przez procesy czysto przyrodnicze? Czy złożone struktury biologiczne mogły powstać drogą przypadku i konieczności, bez udziału inteligencji? Czy Ziemia jest tylko jedną z wielu niczym niewyróżniających się planet?
Teoria inteligentnego projektu jest ogólną teorią rozpoznawania projektu i ma szerokie zastosowanie w takich dziedzinach nauki, jak kryminalistyka, historia, kryptografia, astronomia i inżynieria. Seria Inteligentny Projekt pokazuje, że koncepcja ID powinna być stosowana również w zagadnieniach pochodzenia i rozwoju różnych form życia, a także w próbie zrozumienia nas samych.
Autorami książki Wyjątkowa planeta. Dlaczego nasze położenie w Kosmosie umożliwia odkrycia naukowe są amerykański astronom Guillermo Gonzalez i amerykański filozof Jay W. Richards.Pierwsze, anglojęzyczne wydanie ukazało się w 2004 roku nakładem wydawnictwa Regnery Publishing.Amerykański astronom Carl Sagan pisał, że Ziemia jest niczym niewyróżniającą się małą błękitną kropką. Pogląd Sagana jest zgodny z zasadą kopernikańską, według której życie we Wszechświecie jest zjawiskiem powszechnym. Autorzy Wyjątkowej planety przedstawią argumenty przemawiające za stanowiskiem przeciwnym. Utrzymują, że inteligentne życie to coś niezwykłego i dlatego Ziemia jest uważana przez nich za planetę wyjątkową.Gonzalez i Richards przedstawiają pozytywny argument na rzecz teorii inteligentnego projektu i twierdzą, że wykryta przez nich korelacja zamieszkiwalności z mierzalnością nie mogła być efektem przypadku. Podkreśla się w tym ujęciu, że pojawienie się istot inteligentnych jest zjawiskiem niezwykle złożonym, które wymaga zaistnienia wielu dogodnych warunków. Warunek zamieszkiwalności łączą oni z mierzalnością, zatem z poglądem, że te same warunki, które umożliwiają pojawienie się inteligentnego życia, stanowią zarazem szczególną możliwość naukowego badania Wszechświata, co prowadzi do wniosku, że nasze miejsce w świecie nie może być dziełem przypadku.Autorzy podają różne przykłady wykrytych korelacji. Piszą między innymi o doskonale zestrojonym układzie Ziemia-Księżyc-Słońce. Masa Księżyca stabilizuje kąt nachylenia Ziemi, zbyt duże lub za małe nachylenie osiowe byłoby niekorzystne dla życia. Ponadto odległość Księżyca od Ziemi pozwala zaobserwować zaćmienia całkowite, a te jak podkreślają Gonzalez i Richards umożliwiają rozwój nauki (np. słynny eksperyment Eddingtona z 1919 roku).Argumenty zawarte w książce Wyjątkowa planeta dotyczą różnych dziedzin nauki, m.in. kosmologii, astronomii, fizyki, chemii i geologii. Praca ta zawiera również dużo treści filozoficznych, dlatego jej lektura z pewnością może zainteresować nie tylko przedstawicieli nauk przyrodniczych, ale także humanistów.
Douglas Axe, autor książki „Niepodważalne. Jak biologia potwierdza naszą intuicję, że życie jest zaprojektowane” to biolog molekularny, który przez całą swoją karierę zadaje pytania zwykle pomijane przez sporą część naukowców. Axe argumentuje, że kluczem do rozwiązania zagadki naszego pochodzenia jest intuicja projektu – wrodzone wszystkim ludziom przekonanie, że zadania, których realizacja wymaga wiedzy, może wykonać tylko ktoś, kto tę wiedzę posiada. W tak skomplikowanym przedsięwzięciu, jakim jest wynalezienie życia, musiała brać udział inteligencja o potencjale wielokrotnie przewyższającym możliwości człowieka.
Axe podaje w wątpliwość powszechne przekonanie o niepodważalnej prawdziwości darwinowskiej teorii ewolucji. Wykazuje, że od samego początku w jej centrum znajduje się przepastna luka. Pokazuje, że nauka potwierdza słuszność intuicji projektu. Wreszcie odwołuje się do codziennego doświadczenia, aby jeszcze bardziej zachęcić zwyczajnych ludzi do obrony własnej intuicji projektu, dzięki czemu zyskają oni pewność siebie i odwagę do wyjaśnienia, dlaczego ta intuicja musi być słuszna.
Douglas Axe jest amerykańskim biologiem molekularnym, który prowadzi badania nad pochodzeniem białek i układów białkowych.
Doktorat obronił na California Institute of Technology – jednej z wiodących amerykańskich uczelni niepublicznych. Już w czasie studiów krytycznie odnosił się do materialistycznych implikacji darwinizmu (choć nie afiszował się ze swoimi poglądami). W 2002 roku odbył staż podoktorski w Medical Research Council Centre w Cambridge, gdzie prowadził badania nad strukturami białek. Axe usiłował zbadać funkcjonalność białek przy zmianach sekwencji aminokwasów. Jak sam twierdzi, jego staż został przedwcześnie przerwany ze względu na wsparcie finansowe, jakie otrzymywał od organizacji promującej teorię inteligentnego projektu. Obecnie jest dyrektorem Biologic Institute, gdzie prowadzone są badania mające potwierdzić występowanie projektu w przyrodzie ożywionej. Instytut ten skupia w swoich szeregach nie tylko biologów, lecz także przedstawicieli innych nauk przyrodniczych.
Axe jest współautorem książki Science and Human Origins [Nauka a pochodzenie człowieka], która została opublikowana w 2012 roku przez Discovery Institute Press. Praca jest krytyką powszechnego przekonania, że teoria ewolucji drogą doboru naturalnego stanowi wyjaśnienie pochodzenia człowieka. Cztery lata później ukazała się jego najnowsza pozycja Niepodważalne. Jak biologia potwierdza naszą intuicję, że życie jest zaprojektowane, która przez magazyn „World” została wybrana książką 2016 roku. Axe przekonuje w niej, że ludzie posiadają „intuicję projektu” (ang. design intuition), której treść może zostać potwierdzona za pomocą badań biologicznych.
Seria Inteligentny Projekt to pierwsza tak ambitna i bogata propozycja na polskim rynku wydawniczym, w ramach której ukazują się książki dotyczące teorii inteligentnego projektu – Intelligent Design (ID).
Autorzy zastanawiają się: czy różnorodność życia na Ziemi może być wyjaśniona wyłącznie przez procesy czysto przyrodnicze? Czy złożone struktury biologiczne mogły powstać drogą przypadku i konieczności, bez udziału inteligencji? Czy Ziemia jest tylko jedną z wielu niczym niewyróżniających się planet?
Teoria inteligentnego projektu jest ogólną teorią rozpoznawania projektu i ma szerokie zastosowanie w takich dziedzinach nauki, jak kryminalistyka, historia, kryptografia, astronomia i inżynieria. Seria Inteligentny Projekt pokazuje, że koncepcja ID powinna być stosowana również w zagadnieniach pochodzenia i rozwoju różnych form życia, a także w próbie zrozumienia nas samych.
„Teoria ewolucji. Kryzysu ciąg dalszy” Michaela Dentona jest kontynuacją wcześniejszych rozważań autora zawartych na stronach książki „Kryzys teorii ewolucji”. Australijski uczony podkreśla, że wraz z rozwojem nauki pojawia się coraz więcej wyzwań dla neodarwinizmu, i przedstawia ku temu argumenty: od kosmologicznych, poprzez biologiczne, skończywszy na kwestii początków ludzkiego języka. Zwraca uwagę, że w przyrodzie występuje nieadaptacyjny porządek, którego teoria ewolucji nie jest w stanie wytłumaczyć. Wskazuje przy tym na ogromną różnorodność występującą w przyrodzie ożywionej, czego nie można wyjaśnić jedynie na drodze przystosowań do warunków środowiskowych. Skoro dobór naturalny działa jedynie na rzecz cech, które są korzystne dla swojego posiadacza, to jak wyjaśnić mnogość cech nieprzynoszących żadnej przewagi selekcyjnej? O ile Darwin twierdził, że przyroda nie czyni skoków, to w opinii Dentona świat organizmów żywych jest pełen przykładów nagłego pojawiania się nowych struktur.
„Darwiniści często odpierają ostrą krytykę, odbijając piłeczkę poprzez zwlekanie z odpowiedzią. Mawiają, że za dziesięć czy dwadzieścia lat nauka z pewnością pokaże, że ich teoria jest poprawna. Trzydzieści lat po swojej przełomowej książce „Kryzys teorii ewolucji” Michael Denton ujawnił ich blagę. Darwinizm nie tylko nie przezwyciężył stojących przed nim wyzwań, ale nowe, poważne problemy znacznie pogorszyły stan tego kryzysu”.
Michael J. Behe, PhD, profesor nauk biologicznych, Lehigh University, autor „Czarnej skrzynki Darwina” i „Granic ewolucji”
Michael Denton urodził się w 1943 roku. W 1969 ukończył studia medyczne na Bristol University, a kilka lat później uzyskał tytuł doktora biochemii w King’s College w Londynie. W czasie studiów zajmował się głównie badaniem erytrocytów, a także poszukiwaniami genów odpowiedzialnych za dziedziczenie zaburzeń siatkówki u ludzi. W 1990 roku Denton został zatrudniony na wydziale biochemii University of Otago w Nowej Zelandii, gdzie pracował przez kolejne piętnaście lat. Regularnie też wyjeżdżał do Indii i Pakistanu, by kontynuować badania genów, które rozpoczął jeszcze na studiach.
W 1985 roku ukazała się jego najważniejsza książka, której sam tytuł wzbudzał już kontrowersje – „Kryzys teorii ewolucji”. Tematem tej pracy była próba ustalenia, jakie świadectwa empiryczne faktycznie potwierdzają teorię ewolucji.
Seria Inteligentny Projekt to pierwsza tak ambitna i bogata propozycja na polskim rynku wydawniczym, w ramach której ukazują się książki dotyczące teorii inteligentnego projektu – Intelligent Design (ID).
Autorzy zastanawiają się: czy różnorodność życia na Ziemi może być wyjaśniona wyłącznie przez procesy czysto przyrodnicze? Czy złożone struktury biologiczne mogły powstać drogą przypadku i konieczności, bez udziału inteligencji? Czy Ziemia jest tylko jedną z wielu niczym niewyróżniających się planet?
Teoria inteligentnego projektu jest ogólną teorią rozpoznawania projektu i ma szerokie zastosowanie w takich dziedzinach nauki, jak kryminalistyka, historia, kryptografia, astronomia i inżynieria. Seria Inteligentny Projekt pokazuje, że koncepcja ID powinna być stosowana również w zagadnieniach pochodzenia i rozwoju różnych form życia, a także w próbie zrozumienia nas samych.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
