Stefan Żeromski w Syzyfowych pracach podejmuje problem rusyfikacji narodu polskiego, ze szczególnym uwzględnieniem ruszczenia młodzieży. Główny bohater Marcin Borowicz uczeń rosyjskiej szkoły, początkowo mający problemy z nauką języka zaborcy, z biegiem czasu staje się ideowym zwolennikiem. Uczestniczy w przedstawieniach teatralnych organizowanych przez zaborcę, zakłada kółko literatury rosyjskiej... Jednak wraz z dojrzewaniem bohatera i poznaniem nowych kolegów zmieniają się też jego poglądy. Chłopak przeżywa wewnętrzną przemianę, dojrzewa do patriotyzmu i polskości. Usilne starania zaborców, którzy chcieli, by młodzi Polacy zapomnieli o swojej tożsamości okazały się tylko syzyfowymi pracami.
Syzyfowe prace w serii Kolorowa Klasyka to najpiękniejsze kolorowe wydanie tej powieści na rynku! Książka zawiera wspaniałe, barwne ilustracje, jej atutem jest duża, ułatwiająca szybkie czytanie czcionka. Edycja na szlachetnym papierze, bardzo trwała i estetyczna.Powieść Stefana Żeromskiego opowiada o trudnych dla Polski czasach - znajdująca się pod zaborami ojczyzna zniknęła z mapy Europy. Polacy musieli zmagać się z zakusami zaborców, którzy za wszelką cenę chcieli sprawić, by młodzież zapomniała, kim naprawdę jest.Państwo Borowiczowie wysyłają swojego jedynaka - Marcinka - do szkoły. Ze szkoły wynosi nie tylko wiedzę, którą starają się przekazać mu nauczyciele, dojrzewa i zyskuje świadomość swojej narodowości. Syzyfowe prace opisują ducha narodu, którego żaden zaborca nie mógł stłamsić. Polecamy!
Syzyfowe prace w serii Kolorowa Klasyka to najpiękniejsze kolorowe wydanie tej powieści na rynku! Książka zawiera wspaniałe, barwne ilustracje, jej atutem jest duża, ułatwiająca szybkie czytanie czcionka. Edycja na szlachetnym papierze, bardzo trwała i estetyczna.Powieść Stefana Żeromskiego opowiada o trudnych dla Polski czasach - znajdująca się pod zaborami ojczyzna zniknęła z mapy Europy. Polacy musieli zmagać się z zakusami zaborców, którzy za wszelką cenę chcieli sprawić, by młodzież zapomniała, kim naprawdę jest.Państwo Borowiczowie wysyłają swojego jedynaka - Marcinka - do szkoły. Ze szkoły wynosi nie tylko wiedzę, którą starają się przekazać mu nauczyciele, dojrzewa i zyskuje świadomość swojej narodowości. Syzyfowe prace opisują ducha narodu, którego żaden zaborca nie mógł stłamsić.Wydanie w twardej oprawie jest szczególnie trwałe i wytrzymałe. Polecamy!
Siłaczka* to jeno z opowiadań, napisanych przez Stefana Żeromskiego. Metaforyczny tytuł nawiązuje do postawy, prezentowanej przez wątłą i słabą kobietę, która dzięki ogromnej sile ducha i niezłomności charakteru, pomimo słabości i braku środków do życia, szerzyła oświatę wśród najuboższych warstw społecznych. Podobne ideały wyznawał jej przyjaciel, który został lekarzem. Niestety, służba na rzecz najuboższych i chorych oraz walka z wyzyskiwaczami, którzy zbijali majątek na leczeniu ludzi, szybko spowodowały, że młody lekarz porzucił swoje marzenia, stracił zapał i szlachetne zamiary względem biednych i uczciwych. Dopiero spotkanie z umierającą nauczycielką wyrwało go z letargu, w którym tkwił od pewnego czasu i ponownie zmotywowało do działania
Przedwiośnie w serii Kolorowa Klasyka to najpiękniejsze kolorowe wydanie tej powieści na rynku! Książka zawiera wspaniałe, barwne ilustracje, jej atutem jest duża, ułatwiająca szybkie czytanie czcionka. Edycja na szlachetnym papierze, bardzo trwała i estetyczna.Stefan Żeromski to twórca znany z umiejętności wnikliwej i krytycznej analizy realiów społecznych i problemów dotykających rzeczywistości opisywanej w jego utworach. Przedstawiamy Przedwiośnie - jedną z jego najbardziej znanych powieści, w której autor kreśli obrazy rewolucyjnej i porewolucyjnej Rosji oraz Polski w pierwszych latach po odzyskaniu niepodległości.Na tle zmagań Europy z bolszewizmem i walki skrajnych orientacji politycznych w Polsce tuż po odzyskaniu niepodległości młody bohater, Cezary Baryka, poszukuje drogi do samookreślenia, przeżywa pierwsze doświadczenia miłosne i staje wobec wielu trudnych sytuacji, które zadecydują o tym, jakim człowiekiem się stanie.Teraz powieść dostępna w serii Kolorowa Klasyka - w estetycznej, stonowanej oprawie graficznej, ze wspaniałymi realistycznymi ilustracjami znanego grafika Wojtka Świerdzewskiego. Wydanie w twardej oprawie jest szczególnie trwałe i wytrzymałe.Zapraszamy do lektury!Przedwiośnie jest główną lekturą Narodowego Czytania w 2018 roku
Siłaczka w serii Kolorowa Klasyka to najpiękniejsze kolorowe wydanie tej noweli na rynku! Książka zawiera wspaniałe, barwne ilustracje, jej atutem jest duża, ułatwiająca szybkie czytanie czcionka. Edycja na szlachetnym papierze, bardzo trwała i estetyczna.Krótkie utwory Stefana Żeromskiego stanowią istną perłę nowelistyki polskiej. Przedstawiamy jeden z nich, opisujący historię młodego i zdolnego lekarza, Pawła Obareckiego, który rozpoczyna karierę w miasteczku o wiele mówiącej nazwie Obrzydłówek.Doktor stara się odnaleźć swoje miejsce w codzienności, która jednak nie jest wobec niego zbyt przyjazna... Jaki wpływ na jego losy będzie miało niespodziewane i dramatyczne spotkanie z panną Stanisławą - jego dawną miłością? Czy jest jeszcze szansa na ocalenie dawnych ideałów doktora?Nowelka dostępna teraz w serii Kolorowa Klasyka, w wydaniu z pięknymi ilustracjami.
Nowela pozytywistyczna Stefana Żeromskiego Siłaczka należy do kanonu literatury polskiej. Utwór, wydany po raz pierwszy w 1895 roku, opowiada historię spotkania lekarza Pawła Obareckiego i jego młodzieńczej miłości nauczycielki Stanisławy Bozowskiej. Okoliczności, w jakich bohaterowie Siłaczki odnajdują się w małym miasteczku Obrzydłówek, są bardzo osobliwe: lekarz zostaje wezwany do umierającej na tyfus nauczycielki. Wstrząśnięty widokiem chorej przyjaciółki, Obarecki powraca myślami do lat studenckich w Warszawie, kiedy to on i Stasia byli entuzjastami idei pozytywistycznych. To w imię tych idei każdy z nich pewnego dnia zrezygnował z własnej kariery, a nawet miłości, by wyjechać na prowincję z misją podjęcia pracy u podstaw. W zderzeniu pięknych ideałów z realiami i mentalnością polskiej wsi w zaborze rosyjskim, lekarz zrozumiał swoją naiwność i poddał się rządzącym obyczajom i oportunizmowi lokalnych elit. Jak się okazało nauczycielka przeciwnie, walczyła do końca, prowadząc pracę oświatową i wspierając ubogą ludność wiejską. Swoją wierność ideałom opłaciła najwyższą ceną.Lektura dla klasy VII i szkół średnich
Powieść Stefana Żeromskiego Ludzie bezdomni wpisała się do kanonu literatury polskiej od pierwszego wydania w 1900 roku. Głównym bohaterem powieści jest młody lekarz Tomasz Judym, który po skończeniu studiów
i odbyciu praktyki w Paryżu postanawia poświęcić swoje życie zawodowe niesieniu pomocy innym, w szczególności najuboższym. Dzieje działalności społecznej doktora Judyma i opowieść o jego miłości do Joanny Podborskiej splatają się w Ludziach bezdomnych z rzetelną, niemal naukową analizą realiów życia polskiego końca dziewiętnastego wieku.
Mało który utwór literacki wywarł tak wielki wpływ na czytelników jak
Ludzie bezdomni. Powieść okrzyknięto wielkim dziełem podsumowującym sytuację społeczno-moralną ówczesnej epoki, a równocześnie uznano za protest przeciwko niesprawiedliwości klasowej i niedoli najuboższych.
Żeromski dzięki tej książce stał się „duchowym wodzem pokolenia” młodych ludzi startujących w dorosłość na początku dwudziestego wieku.
Lektura dla szkół średnich
Przedwiośnie.
Cezary Baryka szuka swojej tożsamości. Nie wie czy jest Polakiem czy Rosjaninem. Wypadki krwawej rewolucji w Baku, wojna z Rosją 1920 roku, pobyt w szlacheckim majątku w Nawłoci, współpraca z Szymonem Gajowcem i rozmowy z komunistą Antonim Lulkiem mają pomóc bohaterowi w osiągnięciu dojrzałości?
Czy ktokolwiek z nas zastanawia się dziś, co tak naprawdę oznaczała rosyjska szkoła w Królestwie Polskim lat osiemdziesiątych XIX wieku? Jak i do czego dojrzewało się pod władzą nauczycieli, którzy w majestacie praw i regulaminów mogli stosować kary cielesne, rewidować bagaże przyjezdnych uczniów, kontrolować ich prywatne lektury ze spisem dzieł zakazanych w ręku, podsłuchiwać każdą rozmowę, nie mówiąc już o upokarzających karach za rozmowy po polsku? Do czego dorastali chłopcy przymierający głodem na ohydnych stancjach, pozbawieni pomocy i wsparcia rodziców - pokolenia zmiażdzonego klęską powstania styczniowego? Kto do podłości? Kto do niepodległości?
Najnowsza publikacja poświęcona jest biografistyce teatralnej - tej pielęgnowanej, ale i zaniedbywanej przez historyków teatru oraz tej uprawianej i wykorzystywanej przez twórców teatralnych.
Piotr Cedzyna zdecydował się na pozostawienie ojca i wyjazd za granicę - chce zarobić i zwrócić pieniądze, które ojciec wydał na jego wykształcenie, zmniejszając dniówki robotnikom. Bohater nie może pogodzić się z niesprawiedliwością i chce wynagrodzić robotnikom ich krzywdę.
Czyta: Joanna Lissner
Polski nie ma na mapach Europy. Polacy starają się jednak funkcjonować w obrębie państw zaborczych. Chcą się kształcić, robić karierę, żyć. Nauka to konieczność, bo tylko ona otwiera drogę do niezależności i samodzielności. Tak myślą państwo Borowiczowie, którzy decydują się oddać swojego ukochanego jedynaka, Marcinka, do szkoły. Chłopiec przybywa do klerykowskiego gimnazjum jako uległy, gotów na spełnienie wszelkich nakazów rosyjskich nauczycieli uczeń. Opuści je jako ktoś zupełnie inny - dorosły, dojrzały, świadomy tego, kim jest młody człowiek.
Doktor Tomasz Judym po zakończonej praktyce lekarskiej w Paryżu powraca do Warszawy. Ze smutkiem stwierdza, że nie ma szans na poprawienie losu ludzi z nizin społecznych, ludzi, z których i on pochodzi. Ani posada lekarza w ekskluzywnym uzdrowisku w Cisach, ani miłość do Joasi Podborskiej nie są w stanie zagłuszyć jego poczucia winy wobec najuboższych.
Doktor Piotr, Siłaczka, Zmierzch, Zapomnienie, ""Rozdziobią nas kruki, wrony..."", O żołnierzu tułaczu, Echa leśneCzy można i warto realizować młodzieńcze ideały? Co ważniejsze: synowska miłość czy prawość i uczciwość? Jak daleko człowiek może się posunąć w wyzysku innych ludzi? Czy patriotyzm uszlachetnia i uświęca czy upadla i niszczy jednostkę? Na te i wiele innych ważnych pytań próbuje odpowiedzieć w swoich opowiadaniach S. Żeromski, pisarz, który doczekał się wolnej i niepodległej Polski.
Doktor Paweł Obarecki wrócił w kiepskim humorze ze spotkania, w czasie którego grał w karty z księdzem, aptekarzem, pracownikiem poczty i sędzią. Źródłem jego przygnębienia była nuda panująca w Obrzydłówku, gdzie przed sześciu laty rozpoczął lekarską praktykę. Nuda obezwładniała go, nie miał na nic ochoty, spacerował po gabinecie lub leżał w łóżku. Czasami rozmawiał z młodą gospodynią o jedzeniu, niekiedy żartował z nią i flirtował. Systematycznie popadał w łagodną melancholię.Gdy doktor pojawił się w Obrzydłówku, nie miał grosza w kieszeni, ale był pełen zapału i entuzjazmu. Natychmiast po osiedleniu się na prowincji rozpoczął walkę z aptekarzem i miejscowymi felczerami. Przeciwstawił się oszukiwaniu przez nich chorych, zarabianiu na ich nieszczęściu. Kupił nawet podręczną apteczkę i bardzo tanio lub za darmo oddawał potrzebującym lekarstwa. W odwecie niemal każdego dnia wybijano mu szyby i oczerniano wśród miejscowej społeczności.Już po upływie roku zapał doktora do naprawy świata zaczął słabnąć, jego wysiłki bowiem nie przynosiły rezultatów. Był samotny, próbował szukać równowagi ducha w kontakcie z przyrodą. W końcu, za sprawą plebana, pogodził się z aptekarzem. Nie czuł już do niego obrzydzenia, grywał całymi dniami z nimi w karty. Obarecki stracił też ambicję, leczył popadając w rutynę, jego krąg zainteresowań stawał się coraz węższy, ograniczając się tylko do najdrobniejszych, codziennych spraw.Doktor przez okno obserwował padający śnieg. Wtedy właśnie przyjechał do niego chłop prosząc, aby niezwłocznie pośpieszył do ciężko chorej nauczycielki. Jechali w śnieżnej zamieci trzy mile, z trudem odnajdując drogę i przedzierając się przez zaspy. W ubogiej izdebce leżała pogrążona w gorączce młoda kobieta. Była nieprzytomna. Doktor spojrzał na jej twarz i z przerażeniem zaczął powtarzać: Panno Stanisławo, panno Stanisławo... Kobieta była chora na tyfus. Obiecując wiejskiemu chłopakowi znaczną sumę pieniędzy, wysłał go niezwłocznie do Obrzydłówka po niezbędne lekarstwa. Usiadł w szkolnej izbie, bezradnie czekając na powrót posłańca. Wspominał studenckie lata spędzone w Warszawie.Był na czwartym roku medycyny. Rano, idąc do szpitala, przechodził przez Ogród Saski, by choć przelotnie spojrzeć na panienkę, którą spotykał każdego dnia. Nędznie i niemodnie ubrana, dźwigając zeszyty i książki, jechała tramwajem na Pragę.Jeden z kolegów Obareckiego, wielki społecznik, ożenił się. W jego ubogim mieszkaniu spotykali się każdego dnia młodzi ""społecznicy"". Czasami kupowano bułki i serdelki, palono papierosy, pożyczano sobie drobne sumy. Zawsze bardzo żywo dyskutowano. Któregoś dnia właśnie w tym mieszkaniu Obarecki poznał obserwowaną panienkę. Była nią Stanisława Bozowska, absolwentka gimnazjum, zamierzająca na Zachodzie studiować medycynę. Spotykali się dość często. Potem Bozowska wyjechała jako nauczycielka do jakiegoś ziemiańskiego domu. Tu, na wsi koło Obrzydłówka, zobaczył ją ponownie - śmiertelnie chorą. Wydawało mu się, że dawna miłość odżyła ze zdwojoną siłą.Mijała noc, a parobek z lekarstwami wciąż nie wracał. Doktor kazał zaprzęgnąć konie i sam pojechał do Obrzydłówka po lekarstwa. Wrócił o dwunastej w południe. W izbie leżał rozebrany do naga trup nauczycielki. Oszołomiony Obarecki zaczął porządkować jej książki i zapiski, przeglądać pokój. Odnalazł list Stasi do koleżanki, w którym pisała o nadchodzącej śmierci i zawiadamiała, iż ukończyła podręcznik zatytułowany Fizyka dla ludu, aby uczyć biedne masy chłopskie. Chłopak wysłany po lekarstwa zabłądził nocą, szedł pieszo i wrócił za późno. Przyniósł książki, które pożyczyła mu nauczycielka.Śmierć panny Stanisławy wywarła pewien wpływ na postawę Obareckiego. Czytywał Boską Komedię Dantego, nie grał w karty, odprawił młodą gospodynię. Jednak ból szybko minął. Doktor przytył, znów gromadził pieniądze i żył jak dawniej.
Doktor Tomasz Judym po zakończonej praktyce lekarskiej w Paryżu powraca do Warszawy. Ze smutkiem stwierdza, że nie ma szans na poprawienie losu ludzi z nizin społecznych, ludzi, z których i on pochodzi. Ani posada lekarza w ekskluzywnym uzdrowisku w Cisach, ani miłość do Joasi Podborskiej nie są w stanie zagłuszyć jego poczucia winy wobec najuboższych.
Cezary Baryka szuka swojej tożsamości. Nie wie czy jest Polakiem czy Rosjaninem. Wypadki krwawej rewolucji w Baku, wojna z Rosją 1920 roku, pobyt w szlacheckim majątku w Nawłoci, współpraca z Szymonem Gajowcem i rozmowy z komunistą Antonim Lulkiem mają pomóc bohaterowi w osiągnięciu dojrzałości.
Naturalistyczna powieść o Ewie Pobratyńskiej, dziewczynie z dobrego domu, której wybory prowadzą do coraz głębszego upadku. Żeromski prowadzi jej losy od porzucenia przez ukochanego, przez depresję i kolejne dramatyczne wydarzenia, aż po finał wpisany w ten proces rozpadu. Portret Ewy Pobratyńskiej W centrum książki stoi bohaterka zniewolona przez grzech i własne decyzje. Autor pokazuje jej psychikę nie w skrócie, lecz poprzez kolejne etapy życiowego uwikłania. Studium rozpadu osobowości Dziś utwór bywa odczytywany jako studium rozpadu osobowości. Ten wymiar wynika z uważnie poprowadzonego portretu psychologicznego i z tego, jak ściśle stan Ewy łączy się z biegiem wydarzeń. Głośna powieść z 1908 roku Po wydaniu w 1908 roku książka wywołała falę krytyki wobec Żeromskiego, a sam autor został przez część odbiorców nazwany dewiantem. Z czasem jej odbiór wyraźnie się zmienił.
Główną postacią Przedwiośnia Stefana Żeromskiego jest Cezary Baryka. Powieść ukazuje jego drogę do dorosłości, proces kształtowania poglądów oraz podejmowania pierwszych ważnych decyzji życiowych. Jednocześnie przedstawia obraz Polski odzyskującej niepodległość po latach zaborów, w której rodzi się nadzieja na lepszą przyszłość i odbudowę państwa.Tytuł utworu ma znaczenie symboliczne. Przedwiośnie jest okresem przejściowym – mimo że wciąż panuje chłód, pojawiają się pierwsze oznaki nadchodzącej wiosny. Podobną przemianę przechodzi Cezary Baryka. Z czasem dojrzewa, dostrzega błędy popełnione w przeszłości i stopniowo staje się świadomym swojej tożsamości oraz odpowiedzialności Polakiem.Stefan Żeromski (1864–1925) był polskim pisarzem, publicystą i dramaturgiem, często nazywanym „sumieniem polskiej literatury”. Wśród jego najbardziej znanych utworów znajdują się między innymi: Ludzie bezdomni (1900), Syzyfowe prace (1897), Popioły (1904) oraz Wiatr od morza (1922).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
