Przedstawiamy siódmy tom z serii wydawniczej Transfer kultury arabskiej w dziejach Polski. Seria ta prezentuje wyniki prac zespołu naukowców różnych dyscyplin, realizującego w ramach Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki projekt badawczy pt. Transfer kulturowy jako transdyscyplinarny element nauki o stosunkach międzykulturowych na przykładzie wpływów kultury arabskiej w dziedzictwie kulturowym Polski (projekt nr 2bH 15 0156 83 na lata 20162019). Transfer kulturowy możliwy jest dzięki bezpośrednim kontaktom międzykulturowym a tym sprzyjają podróże. Monografia autorstwa Hieronima Kaczmarka zatytułowana Polacy i Egipt na przestrzeni wieków. Zapiski, dzienniki, wspomnienia z podróży prezentuje relacje polsko-arabskie w kontekście wyjazdów Polaków do jednego z najważniejszych krajów arabskich Egiptu, stąd też została włączona do serii wydawniczej w/w projektu. W efekcie realizacji tegoż projektu jest jednak wzbogacona i poszerzona w porównaniu z pierwszym wydaniem, które ukazało się w 2008 roku w Wydawnictwie Naukowym Uniwersytetu Szczecińskiego pod tytułem Polacy w Egipcie do 1914 roku. Książka niniejsza to rezultat badań nad podróżami Polaków na tereny dzisiejszego Egiptu, które zaczęły się już w XV/XVI wieku, a zwłaszcza nad motywami tych wyjazdów, stosunkiem polskich podróżników do miejscowych realiów społecznych, kulturalnych i politycznych, szczególnie do elementów kultury materialnej odwiedzanego kraju. Powody i motywy podróży Polaków do Egiptu były różnorodne i mają długą historię. Egipt w ogóle jest krajem szczególnym dla Polaków i Polski. Spośród wszystkich dwudziestu dwóch państw arabskich właśnie z Egiptem Polska najwcześniej nawiązała stosunki dyplomatyczne (sięgają one 1927 roku), w kraju tym zamieszkuje najliczniejsza Polonia, a egipskie kurorty należą do najczęściej odwiedzanych przez polskich turystów. Dlatego warto zapoznać się z opisaną przez Hieronima Kaczmarka w niniejszej monografii historią wyjazdów Polaków do Egiptu, ze śladami, jakie jego krajobrazy, budowle i ludzie pozostawili w polskiej literaturze pamiętnikarskiej, zapiskach czy notatkach podróżników. Pozwoli to z jednej strony na refleksję nad współczesnymi stereotypami i uprzedzeniami, wciąż obecnymi w odbiorze Egiptu i jego mieszkańców, a także na porównanie, co się zmieniło, a co pozostaje stałe w relacjach polsko-egipskich, czy szerzej polsko-arabskich.Ze Wstępu redaktorów naukowych serii
Przedstawiamy pierwszy tom artykułów z serii wydawniczej Transfer kultury arabskiej w dziejach Polski pod redakcją naukową dr hab. Agaty S. Nalborczyk i dra Mustafy Switata. Seria ta prezentuje wyniki prac zespołu naukowców różnych dyscyplin, realizującego w ramach Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki projekt badawczy pt. Transfer kulturowy jako transdyscyplinarny element nauki o stosunkach międzykulturowych na przykładzie wpływów kultury arabskiej w dziedzictwie kulturowym Polski (projekt nr 2bH 15 0156 83 na lata 2016–2019).
W tomie otwierającym serię, zatytułowanym Pierwsze kontakty polsko-arabskie, autorzy poszczególnych opracowań skoncentrowali się na zbadaniu początków transferu kulturowego – na najwcześniejszych (niebezpośrednich) kontaktach kultury arabskiej i polskiej, których rezultatem są arabskojęzyczne relacje o Polsce i Słowianach oraz elementy arabskie w materialnym dziedzictwie kulturowym Polski – arabskie monety i inne źródła archeologiczne, a także rękopisy.
Analizy wczesnośredniowiecznych arabskojęzycznych rękopisów jako źródeł historycznych dotyczących Słowiańszczyzny i Polski dokonał historyk Jacek Adamczyk.
Socjolog Mustafa Switat zbadał kontrowersje dotyczące pochodzenia podróżnika, piszącego w języku arabskim Żyda z Andaluzji, Ibrahima Ibn Jakuba, jego członkostwa w poselstwie do cesarza Ottona I i celu wyprawy do Europy.
O relacjach między Al-Andalus a Słowiańszczyzną (czy raczej między muzułmańskim kalifatem hiszpańskim a Europą Środkowo-Wschodnią) napisał historyk-arabista Mateusz Wilk.
Tekst arabisty Bogusława Zagórskiego prezentuje przegląd elementów arabsko-muzułmańskich w polskim dziedzictwie kulturowym, skupiając się na rękopisach spisanych w języku arabskim, pozyskanych w efekcie kolekcjonerstwa lub międzynarodowego handlu.
Mateusz Bogucki, archeolog-numizmatyk, opracował na podstawie analizy zawartości skarbów wczesnośredniowiecznych materialne ślady najstarszych kontaktów Słowian zachodnich z kulturą arabską.
Historyk Dariusz Adamczyk zbadał źródła napływu i obiegu srebrnych dirhamów z okresu IX–XI wieku, których liczne znaleziska mogły mieć dla początków państwa polskiego ogromne znaczenie .
Uzupełnieniem badań nad obiegiem arabskich dirhamów jest opisanie przez archeologa Tomasza Nowakiewicza wczesnośredniowiecznych importów ze strefy muzułmańskiej, znalezionych na ziemiach polskich.
Poszukiwania elementów (akcentów) arabskich w kulturze materialnej Polski na podstawie źródeł archeologicznych przeprowadziła też Małgorzata Grupa, archeolog specjalizująca się w analizie zabytków wykonanych z materiałów pochodzenia organicznego, takich jak: drewno, skóra, tkanina etc.
Dzięki polskiej rewolucji, która przyniosła ze sobą swobodę wypowiadania się, zadawania pytań i utrzymywania kontaktów z Zachodem, w Polsce, jak nigdzie indziej, można dowiedzieć się, co piszczy za potężnymi zazwyczaj i dźwiękoszczelnymi murami reżimu komunistycznego. W Polsce, jak nigdzie indziej, można uzyskać informacje o toczących się sporach, ukrytych motywach działania, skrywanych konfliktach osobowości, które tworzą politykę w komunizmie i wpływają na funkcjonowanie jego administracji. Przede wszystkim jednak, na podstawie polskiego doświadczenia można starać się określić, jak dużo wolności mogą wyszarpać dyktaturze odważni ludzie oraz jakie są szanse na to, żeby mogli pójść o krok dalej i zdobyć jeszcze więcej. Fragment Wprowadzenia Autorka książki, Flora Lewis (19222002), należy do najwybitniejszych dziennikarek amerykańskich ubiegłego stulecia. Błyskotliwa, niezwykle ambitna, niestrudzona, potrafiła być ostra i krytyczna, ale zawsze trzymała się zasad dobrej praktyki dziennikarskiej.Przetarła szlaki wielu kobietom starającym się o najwyższe pozycje i osiągnięcia w zdominowanym dotąd przez mężczyzn zawodzie dziennikarza. Flora Lewis to pierwsza zagraniczna korespondentka Washington Post, pierwsza kobieta, która otrzymała stanowisko dyrektora z nowojorskim biurze Washington Post, pierwsza dziennikarka posiadająca własną kolumnę felietonową w New York Times. Jej osiągnięcia doceniły liczne uczelnie wyższe i organizacje pozarządowe. Otrzymała doktoraty honoris causa od takich uczelni jak Uniwersytet Kalifornijski w Los Angeles, Uniwersytet Columbia, Princeton, Mount Holyoke, Bucknell, Muhlenberg, Manhattan Marymount. Jest laureatką wielu prestiżowych nagród. W 1981 r. uhonorowana została francuską Legią Honorową.
„Większość tekstów przedstawionych w niniejszym opracowaniu pochodzi ze zbiorów powiastek zhiguai xiaoshuo, które kompilowano lub pisano okresie Sześciu Dynastii (Liuchao, 220-589). Kryterium wyboru poszczególnych powiastek była przede wszystkim obecność w nich zaświatów, różnie rozumianych – od rajskich krain zamieszkanych przez bóstwa czy transcendentnych (xian), poprzez krainy umarłych, aż do piekieł. Wybrano więc teksty, które w jakiś sposób realizują ten cel – czy to przez opis miejsca, do którego udawali się ludzie po śmierci, czy też ukazanie, jak światy istot żywych i niematerialnych kontaktowały się ze sobą, czy też przez przedstawienie cech osób, które mogły dostać się do różnie pojmowanego raju.”
ze Wstępu
W pierwszym roku panowania cesarza Wujian z dynastii Han, w Donglai był człowiek o nazwisku Chi, który często pędził alkohol. Pewnego dnia, zjawiło się u niego trzech dziwnych jegomości, którzy przynieśli ze sobą makaron i ryż i poprosili o alkohol jego roboty. Gdy go wypili, odeszli. Po
chwili ktoś przyszedł powiedzieć, że widział w pobliskim lesie trzy p?ane duchy.
z "Zebranych zapisków o zjawiskach nadprzyrodzonych"
Agnieszka Witkowska-Krych napisała książkę ważną, poświęconą codziennemu życiu dzieci Domu Sierot Janusza Korczaka w ostatnich latach jego funkcjonowania. Autorce udało się dotrzeć do wielu świadectw, dokumentów i wzmianek prasowych, które opisują walkę Korczaka, Stefanii Wilczyńskiej oraz reszty personelu o przetrwanie w możliwie ludzkich warunkach, z zachowaniem zasad pochodzących z dawnego regulaminu, wypracowanego jeszcze w macierzystej siedzibie przy ul. Krochmalnej 92. A walka ta sprowadzała się do najprostszej rzeczy, czyli zapewnienia dzieciom minimalnych chociażby warunków do życia, ale również do uchronienia ich przed straszliwym strachem przed śmiercią. Stąd ucieczka Korczaka w marzenia, stąd przedstawienie teatralne „Poczty”, wystawione na kilka dni przed wyprowadzeniem dzieci na Umschlagplatz w sierpniu 1942 r. Ten opis przejścia przez getto jest chyba najbardziej wstrząsającym fragmentem książki. Dla mnie osobiście dodatkowo przejmującą rzeczą było to, że wielu świadków oraz bohaterów tego przemarszu znałem osobiście. Dzięki Autorce mogłem Im towarzyszyć do ostatniej chwili. Jarosław Abramow-Newerly
Agnieszka Witkowska-Krych – z wykształcenia kulturoznawczyni, hebraistka i socjolożka, z zamiłowania badaczka życia i działalności Janusza Korczaka, przez ostatnie lata związana z Korczakianum (pracownią naukową Muzeum Warszawy), obecnie doktorantka w Instytucie Kultury Polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Autorka tekstów naukowych i popularnonaukowych dotyczących historii i kultury Żydów.
Jednym z głównych wyzwań XXI stulecia jest bez wątpienia globalizacja. Widziana jest ona, zwłaszcza we Francji, jako zjawisko, które prowadzi do dominacji jednego państwa, to jest Stanów Zjednoczonych, i spycha inne, zwłaszcza ubogie, na margines. Francja i Frankofonia są wyrazem sprzeciwu wobec tak rozumianej globalizacji. Nasuwa się naturalnie pytanie, czy Francja nie kieruje się w tej krytyce głównie swoim partykularnym interesem, mocarstwowa pozycja USA jest bowiem dla niej zagrożeniem, czy naprawdę zależy jej na poprawie losu państw najuboższych. [...]Francja i Frankofonia zawiłe stosunki mocarstwa regionalnego z jego byłymi koloniami, a także z państwami o dużym odsetku użytkowników języka francuskiego i tymi, które choć niefrancuskojęzyczne pragną dołączyć do owego kręgu skupionego wokół Francji. Od pomocy humanitarnej i szerzenia oświaty po interwencje w zapalnych punktach mapy świata. Od chęci utrzymania pozycji mocarstwa po utrzymywanie roli oponenta USA, mniej bijącego w oczy potencjałem militarnym, a bardziej dorobkiem kulturowym. Znaczenie Frankofonii... to książka, która prezentuje wszystkie te zagadnienia. I jeszcze więcej.Dr Ewa Smutek-Rusek jest absolwentką Uniwersytetu Warszawskiego, Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych. Obecnie zatrudniona jest w American School of Warsaw oraz należy do grupy badawczej Ośrodka Kultury Francuskiej i Studiów Frankofońskich Uniwersytetu Warszawskiego. Jej zainteresowania badawcze i dydaktyczne dotyczą stosunków międzynarodowych, polityki zagranicznej Francji oraz języka francuskiego i hiszpańskiego.
Yu Hua to jeden z najważniejszych współczesnych pisarzy chińskich - mieszkający w Chinach lecz wciąż niepokorny wobec władz Chińskiej Republiki Ludowej. W swoich dziełach nie boi się podejmować trudnych dla Chińczyków kwestii, wykorzystując do tego najróżniejsze formy literackie i publicystyczne. Opowiadania zawarte w zbiorze ujawniają wielość tematów i bogactwo pisarskiego stylu autora "Chin w dziesięciu słowach". Znajdziemy tu zarówno surowy realizm, jak i elementy surrealizmu czy prozy wuxia (fantasy heroicznego).
- O, uderzyły. Ojciec odłożył pióro i wstał. Na sam dźwięk syreny alarmowej nie ruszyłby się z miejsca, ale słysząc uderzenia dział przeciwlotniczych, przerwał pracę, założył pięcioletniej córeczce pikowany kaptur ochronny i zaniósł ją do schronu wykopanego w ogrodzie. Zastał tam już matkę, która z dwuletnim synkiem na plecach przycupnęła w głębi. [] Gdy tylko narzekania matki ucichły, pięcioletnia córeczka natychmiast zaczęła głośno domagać się opuszczenia schronu. W takiej sytuacji uspokoić ją mogła jedynie ilustrowana książeczka z baśniami. Momotaro, Trzaskająca góra, Wróbel z wyrwanym językiem, Skradziony guz, Urashima Taro Ojciec czytał te baśnie dzieciom. Strój miał wprawdzie nędzny, a wyglądem przypominał błazna, ale był niezwykłym człowiekiem, który posiadał niespotykaną zdolność snucia opowieści. Działo się to dawno, dawno temu. W tej wyjątkowej książce, stworzonej w ostatnich miesiącach Wojny na Pacyfiku, Osamu Dazai opowiada cztery baśnie, doskonale znane każdemu Japończykowi. Książka ma formę opowieści szkatułkowej. Ukrywający się przed nalotem bombowym ojciec opowiada córeczce niezwykłe historie Rezultat? Nieco prowokujący, niezwykle zaskakujący, a czasem niesamowicie wręcz zabawny.
Szoa (Zagłada, fr. Shoah, z hebrajskiego „katastrofa”) – tę nazwę Gérard Rabinovitch wybiera na określenie ludobójstwa, którego ofiarą padła ludność żydowska podczas drugiej wojny światowej. Zgroza, jaką wzbudza Zagłada, nadal kładzie się cieniem na współczesności. Niczym złowieszczy duch, po dziś dzień nie do końca rozszyfrowany, wciąż nawiedza historię europejskiej cywilizacji. Doszło wówczas do zerwania cywilizacyjnej tkanki, i fakt ten odciska niezatarte piętno na naszych czasach. Przypominanie o realności tych wydarzeń jest ważnym przedsięwzięciem edukacyjnym, jednak refleksja nad tym, jakie nauki i ostrzeżenia płyną z Zagłady, stawia dopiero pierwsze kroki. Wymaga ona wielodyscyplinarnego podejścia, skorygowania niektórych nawyków myślowych i uzupełnienia naszej wiedzy.
Gérard Rabinovitch - Filozof i socjolog, autor między innymi Terrorisme/Résistance. D’une confusion lexicale a l’époque des sociétés de masse (2014) oraz Somnambules et Terminators. Sur une crise civilisationnelle contemporaine (2016), które ukazały się staraniem Éditions de Bord de l’eau.
Fascynująca opowieść o Francji, pisaną do wszystkich czytelników: zarówno tych, którzy się uważają za znawców kraju nad Sekwaną, jak i tych, którym kojarzy się on z wieżą Eiffla i szampanem. Ostrowski, wieloletni korespondent polskich mediów w Paryżu, kawaler orderu Legii Honorowej i kultowy komentator telewizyjny, pisze o Francji ze znawstwem i miłością. Kanwą wielu tekstów książki są jego podróże, rozmowy i artykuły o Francji, które od trzech dekad Ostrowski publikuje w Polityce. Opisuje w nich skomplikowane uwarunkowania francuskiej polityki: od de Gaulle'a po protesty żółtych kamizelek. Tak samo zajmująco tłumaczy źródła narodzin Asterixa z komiksów Goscinnego, co znaczenie idei republikańskiej. Objaśnia wyjątkowość kraju, który wymyślił prawa człowieka, dał światu Oświecenie i 1200 gatunków sera. Marek Ostrowski - prawnik i komentator tygodnika Polityka specjalizujący się w sprawach międzynarodowych. Był korespondentem Polskiej Agencji Prasowej w Wielkiej Brytanii, Szwajcarii i Francji. Przed siedem lat mieszkał w Paryżu. W 2012 r. został odznaczony Orderem Legii Honorowej za propagowanie wiedzy o Francji w Polsce.Francuski sen jest jego kolejną książką po Co nas obchodzi świat. Ściągawka na czas chaosu i Teatrze sprawiedliwości. Aktorzy i kulisy.
Dwutomowa publikacja. Część pierwsza jest monografią krajoznawczą karpackich rubieży, część druga to przewodnik po beskidzkich szlakach: Gorganach, Czarnohorze, Karpatach Marmaroskich i Połoninach Hryniawskich.Książka ukazuje na podstawie starych, jak i najnowszych źródeł oraz własnych obserwacji autora środowisko przyrodnicze regionu, historię i stosunki ludnościowe.
Omówienie geografii Ukrainy - jej położenia w Europie, obszaru, granic lądowych i morskich - oraz opisy przyrody, w których zawarta jest charakterystyka geologii i tektoniki, zasobów bogactw mineralnych, klimatu i jego cech, zasobów wodnych, gleb i ich właściwości, roślinności i świata zwierzęcego. Autorzy zwracają również uwagę na walory turystyczne i zasoby rekreacyjne oraz na problemy ochrony przyrody. Obok charakterystyki środowiska przyrodniczego w ujęciu całościowym, zaprezentowane zostało również omówienie pięciu podstawowych regionów fizyczno-geograficznych. Pracę zamyka omówienie najważniejszych aktualnych problemów geograficznych Ukrainy.
Niniejsza książka jest fascynującą opowieścią o ekspedycji Napoleona Bonaparte w Egipcie. W lipcu 1798 roku do wybrzeża Egiptu przybiły statki wiozące armię Napoleona Bonaparte. Od dzieciństwa zafascynowany Wschodem, wielki wódz, który podbił już pół Europy, zapragnął zostać nowym Aleksandrem Wielkim. Wprawdzie nie osiągnął sukcesów militarnych na miarę Aleksandra, ale odkrył światu starożytny Egipt, "budząc go z głębokiego snu". W wyprawie Napoleona brało udział ponad stu uczonych i artystów (średnia ich wieku wynosiła 25 lat!), którzy "przeczesali Egipt wzdłuż i wszerz", dokonując odkryć na miarę stulecia.
Praca zbiorowa pod redakcją Anny Parzymies
Zbiór artykułów z dziedziny językoznawstwa, historii i sztuki uczonych z najważniejszych ośrodków orientalistycznych Europy i Stanów Zjednoczonych. Artykuły napisane są w językach: angielskim, rosyjskim, włoskim, niemieckim i
francuskim. Książkę opublikowano dla uczczenia wieloletniej działalności naukowej i dydaktycznej profesora Tadeusza Majdy, turkologa z Uniwersytetu Warszawskiego.
Professor Tadeusz Majda is a scholar with diverse academic interests, covering such areas as the languages, literature and culture of the Turkish peoples, the Near East and Islam. Professor Majda is a distinguished representative of Polish Turcology, who continues the work of his eminent predescessors Professor Ananiasz Zjączkowski and Professor Jan Reychman. To celebrate many years of his work as an academic and a tutor, his friends and colleagues from the largest centres of Oriental Studies in Europe and United States have prepared this collection of valuable contributions.
Sanskryt to język o głębokich korzeniach, który jest najstarszym przedstawicielem gałęzi indyjskiej języków indoirańskich. Jego historia sięga aż do pierwszej połowy drugiego tysiąclecia przed Chrystusem, co czyni go nie tylko językiem, ale również nośnikiem bogatej kultury i tradycji indyjskiej. Warto zaznaczyć, że jest to język religii, liturgii, filozofii, nauki, poezji oraz dramatu, co podkreśla jego znaczenie w kontekście rozwoju intelektualnego i artystycznego Indii.Bogactwo kulturowe językaBez wątpienia, sanskryt odegrał kluczową rolę w kształtowaniu indyjskiej kultury. To w tym języku powstały dwa wielkie eposy: Mahabharata oraz Ramajana, które są fundamentami literatury indyjskiej i do dziś inspirują twórców na całym świecie. Warto również wspomnieć, że klasyczną formę tego języka ustalił gramatyk Panini, który żył około połowy IV wieku przed Chrystusem. Jego prace wciąż mają znaczenie w badaniach językoznawczych i są podstawą dla wielu nowoczesnych studiów nad językami indoeuropejskimi.Znaczenie w edukacji i badaniachWspółczesne zainteresowanie sanskrytem nie ogranicza się jedynie do jego historycznego znaczenia. Język ten jest wykorzystywany w akademickich podręcznikach, co czyni go istotnym narzędziem w nauczaniu języków azjatyckich oraz w badaniach nad kulturą indyjską. Uczestnictwo w kursach lub lekturze literatury w tym języku pozwala na głębsze zrozumienie nie tylko tekstów religijnych, ale również filozoficznych i literackich, które kształtowały myśl indyjską przez wieki.Rola w literaturze i sztuceSanskryt jest nie tylko językiem komunikacji, ale również medium dla sztuki. Poeci i dramatopisarze wykorzystywali go do tworzenia dzieł, które do dziś są cenione za swój styl i głębię przekazu. Uczy się go nie tylko w kontekście lingwistycznym, ale również jako klucz do zrozumienia estetyki indyjskiej, co czyni go niezwykle interesującym dla miłośników literatury oraz sztuki. Najstarszy przedstawiciel języków indoirańskich z historią sięgającą drugiego tysiąclecia przed Chr. Język religii, liturgii, filozofii i literatury, w tym eposów Mahabharata i Ramajana. Gramatyka ustalona przez Paniniego, kluczową postać w historii lingwistyki. Znaczenie w edukacji i badaniach, istotne w nauczaniu języków azjatyckich. Rola w literaturze i sztuce, kluczowe dla zrozumienia estetyki indyjskiej. Warto zainwestować czas w zgłębianie tajników tego języka, aby odkryć jego niepowtarzalne bogactwo i zrozumieć jego wpływ na kulturę oraz historię Indii. To doskonała okazja, aby poszerzyć swoje horyzonty i wzbogacić wiedzę o jednym z najstarszych języków świata.
This book focuses on a number of questions that occupied Nietzsche ans Wittenstein and reveals in what way the two philosophers, who are quite different in temperament, do actually share much in common. It is explained that in their philosophies the method is one: philosophy should act as therapy, creativity and the work of art. The strategy is one: destructionism is the first step destruction of metaphisics, purifying of our language and our concepts in order to remove the shadows of God. The style of both philosophers is similar: non-systematic, aphoristic, dialogic. And the goal is one: ethical.In a world devoid of God, in which all the old values have lost their relevance to the human soul, they try to indicate a path to salvation for humanity, a form of salvation which is not the result of divine grace, but of human creativity.
Książka - napisana przede wszystkim na podstawie źródeł żydowskich, przeważnie w języku hebrajskim - stanowi cenny wkład w badania nad dziejami Żydów w Polsce. Na przykładzie gmin w Poznaniu i Swarzędzu pokazuje mechanizmy funkcjonowania i politykę władz gminy żydowskiej w epoce nowożytnej w okresie między zakończeniem wojen szwedzkich a schyłkiem Rzeczypospolitej. Szczegółowy opis oraz analiza struktury władz gminnych, sposobu ich wyłaniania i funkcjonowania pozwala nie tylko zrozumieć, jak gminy funkcjonowały, ale także jakie przyczyny prowadziły do zmian.
Jest to pierwsze opublikowane w języku polskim tak obszerne dzieło na temat literatury staroindyjskiej, obejmujące okres od ok. 1500 roku p.n.e. do ok. 1500 roku n.e. Książka napisana przez wybitnego niemieckiego indologa, profesora uniwerytetu we Frankfurcie, stanowi odpowiedź na stale rosnące na Zachodzie zainteresowanie kulturą indyjską i zawiera niezwykłe bogactwo informacji. Omawia literaturę wedyjską, epicką i klasyczną literaturę sanskrycką, a także literaturę buddyjską, dźinijską oraz piśmiennictwo filozoficzne i naukowe. Dzieło Myliusa wyjaśnia takie kwestie, jak:podstawowe cechy buddyzmu, źródła nauki o jodze, praktyki ajurwedy, czy treść podręcznika sztuki miłosnej Kamasutra, jak również przybliża czytelnikowi wątki wielkich eposów Mahabharaty i Ramajany, utwory wybitnego sanskryckiego pisarza Kalidasy oraz mądrości przypowieści i aforyzmów dawnych Indii. Publikacja ma wszelkie walory najwyższej klasy pracy naukowej, jest więc doskonałą lekturą dla specjalistów, a jednocześni ze względu na przejrzystość formy i przystępny język będzie interesująca dla każdego, kto pragnie zaznajomić się z literaturą dawnych Indii. Praca ta przyczyni sie niewątpliwie do zrozumienia osiągnięć kulturalnych Indusów i ich wkładu do kultury światowej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
