Prawdziwa historia polskiej księżniczki, władczyni wikingów. Historia o miłości, grze o tron, walkach, zdradzie, śmierci, rodzinie i przyjaźni. Historia o początkach Polski, kształtowaniu się Europy i w rezultacie Twojej dzisiejszej rzeczywistości. Historia, której nie uczono Cię w szkole. Otwórz tę książkę i przenieś się w czasy dawnych krain, intrygujących postaci, tajemniczych wydarzeń...
Ta książka, z tak ulotną treścią, jest nie lada wyzwaniem. To właściwie zabawa słowem. Czyż nie jest jednak wystarczającym powodem do jej wydania fakt, że Czytelnik będzie miał przyczynek do uśmiechu, zadumy czy przemyśleń?
Aforyzm, sentencja to szansa na oderwanie się od codzienności, a jednocześnie nie ma problemu z odłożeniem książki na bok – przecież ciąg dalszy nastąpi, zwłaszcza że nadmiar nie jest wskazany.
Aforyzmy Jacka Brydy charakteryzują się a to humorem, a to kpiarstwem, a to liryką. Dla każdego coś miłego. Życie przynosi tyle ciekawych zdarzeń, że Autor, jako bystry obserwator, ujmuje naszą prozę dnia codziennego w sposób niekonwencjonalny i komentuje rzeczy, na które rzadko zwracamy uwagę. Czasami warto oderwać się od kucharskich książek celebrytów i popatrzeć na otoczenie z innej strony. Przynajmniej taki był zamysł Autora.
Własny biznes z definicji jest działalnością zawodową, wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły. Być może początkowo też tak myślałam. Książka "Tak dla własnego biznesu" pozwala spojrzeć na prowadzenie firmy z innej perspektywy. Wnika w serce i pokazuje, jak odnaleźć samego siebie. Uświadamia, jak mocno powiązane są ze sobą obszary życia zawodowego i rodzinnego. Jak wiele można zyskać, wskazując ludziom wspólny cel i zadbać, aby dążyli do niego na tyle spójnie, by ich praca przynosiła oczekiwany sukces. Tata zadał mi kiedyś pytanie: "O jakim życiu marzyłas? Jeżeli nie wszystko układa się tak, jak pragnełaś - to co stoi na przeszkodzie, aby to zmienić?".
Zawsze na Tak
Beata Drzyzgiewicz (córka)
„Inwestycja we własną firmę zawsze się opłaci i to w każdym możliwym aspekcie... Najważniejsze jest działanie, bo to właśnie ono rodzi wszystkie pozytywne skutki własnego biznesu”.
Krzysztof Tarczynski
„Menedżer z zawodu” został napisany przez praktyka niestroniącego od refleksji albo – inaczej – przez badacza akademickiego, który nie boi się sprawdzać na własnej skórze, co to znaczy kierować organizacją, brać na siebie odpowiedzialność, ponosić ryzyko, nadążać za rozwojem wiedzy. Refleksje Sławomira Chmiela pomogą praktykom skorzystać z pomysłów Tversky’ego albo Taleba, a teoretykom przyjrzeć się próbom wykorzystania abstrakcyjnych haseł w praktyce.
Prof. Sławomir Magala,
Rotterdam School of Management, Uniwersytet Jagielloński
Na pewno nie jest to kolejne, nudne dzieło o zarządzaniu, pod jakimi uginają się półki w księgarniach. Autor lekkim piórem pokazuje przykłady, dlaczego wielopłaszczyznowe myślenie i szeroki kąt widzenia menedżera są kluczowe dla osiągnięcia przez firmę sukcesu bądź zafundowania jej porażki rynkowej. Zawodowi menedżerowie nigdy o tym nie zapominają.
Grażyna Piotrowska-Oliwa, Prezes Virgin Mobile Polska
Z książki przebija pasja, do której autor sam się przyznaje. Napisana jest dobrym, zrozumiałym językiem i zawiera wiele bardzo ciekawych spostrzeżeń, nie zawsze dotąd zauważanych lub wręcz lekceważonych.Widziałbym ją jako swego rodzaju vademecum dla praktykujących menedżerów, którzy nie mają czasu na pogłębione studia z zarządzania i nauk pokrewnych.
Prof. Witold Bielecki, Rektor Akademii Leona Koźmińskiego
– Co tu mamy, doktorze? – Michał podszedł bliżej, przerywając śmiech lekarza.
– Ano bardzo ciekawa rzecz… – W jednej chwili zupełnie spoważniał. – Młoda, zdrowa i wysportowana.
– To widzę, ale jaka przyczyna?
– Tak jak już mówiłem po pierwszych oględzinach, nie znalazłem żadnych obrażeń. Nie ma śladów walki, zadrapań. Nic z tych rzeczy. Jakby ktoś po prostu tylko wyjął jej serce.
– Tylko... Nie broniła się? – Magda nie mogła uwierzyć w wersję lekarza.
– Na to wygląda. – Wzruszył ramionami i podszedł do małej umywalki przy ścianie. Zdjął rękawiczki i zaczął starannie myć ręce.
– Ale jak to zrobił? – Michał patrzył na gruby szew na piersi dziewczyny.
– Aaa. To już wy musicie znaleźć odpowiedź na to pytanie.
(fragment opowiadania "Labirynt")
Tomik wierszy „Klucze do samopoznania – Keys to self-discovery” to głębokie przemyślenia dotyczące ludzkich przeżyć, problemów, poszukiwanie wartości ponadczasowych i wielkiego uduchowienia. Autor ukazuje jak lepiej, godniej i szczęśliwiej przejść przez różne etapy życia, jak pokonywać trudności i wzajemnie sobie pomagać, aby dumnie, z podniesioną głową spojrzeć w głąb swojej duszy pełnej czułości, poświęcenia i miłości.
Doktor Tomasz Piasecki wydał trzy tomiki poezji terapeutycznej, oprócz omawianego, także tom I pt. „Kruchy – Fragile” i tom II pt. „Czerwony – Red”, skierowane do ludzi cierpiących, samotnych i zagubionych w labiryncie życia, jak również do tych, którym jego poezja pomaga być lepszymi, szlachetniejszymi, wartościowszymi i otwartymi na pomoc drugiemu człowiekowi. Twórczość pana Tomasza, choć może początkowo wydawać się nieco trudna, podparta jest świetnymi ilustracjami oraz recenzjami i komentarzami od czytelników. Pozwalają one lepiej zrozumieć zamierzenia, treść i przekaz, jakie autor zawarł w wierszach. Ta poezja spełnia swoją rolę w budowaniu wspólnych dobrych relacji, tworzeniu oryginalnych osobowości, kreatywności, miłości i wsparcia, a dla wielu jest drogowskazem, czym i jak kierować się w życiu, jak postępować i poznawać samego siebie. Poezja doktora Piaseckiego, stosowana m.in. w terapii, ukazuje lepsze strony życia, uczy pokonywać trudności, uwrażliwia na krzywdę drugiego człowieka, pomaga walczyć z lękiem i samotnością.
W obecnych trudnych czasach jest duże zapotrzebowanie na te ponadczasowe wartości, a więc gorąco zachęcam do zapoznania się z twórczością zawartą w „Kluczach do samopoznania”.
„Dorastałem, kochając i szanując opowiadania. Wydawały mi się najczystszymi i najdoskonalszymi dziełami ludzkimi: w najlepszych nie znalazło się ani jedno zbędne słowo. Jedno machnięcie ręki autora i nagle powstał świat, mieszkający w nim ludzie, idee. Początek, środek i koniec, które zabiorą was przez cały wszechświat i doprowadzą z powrotem…”
Neil Gaiman
Książka przedstawia 11 prawdziwych i poruszających historii osób chorujących na miastenię. Ich wspólnym zamiarem było nie tylko opowiedzenie o życiu z tak ciężkim i rzadkim schorzeniem, ale też uświadomienie innym, co to w ogóle za choroba. Jednym z największych problemów jest bowiem niewiedza, która sprawia, że nie zauważamy osób z rzadkimi chorobami, nie widzimy ich tragedii i nie słyszymy wołania o pomoc. Niepełnosprawność ma różne oblicza. Nie każdy niepełnosprawny jeździ na wózku. A przecież
niepełnosprawny to też człowiek i warto o tym pamiętać!
Autorki mają nadzieję, że ich historie przyczynią się do szybszej diagnozy następnych pokoleń miasteników.
Czy młody człowiek ma prawo pisać o starości?
To było pierwsze pytanie, jakie zadałam sobie z chwilą, gdy dowiedziałam się, co tak naprawdę jest tematem książki „Klub 70” autorstwa Macieja Blady – debiutanta, który ma na karku ledwie dwudziestą szóstą wiosnę. Cóż taki nieopierzony młodzieniaszek może wiedzieć o starości? Byłam sceptyczna. Teraz, kiedy jestem już po lekturze, śmiało mogę powiedzieć, że moje myśli szły w złym kierunku. Tu nie chodzi o to, czy może, ale o to, po co to robi. Mógł przecież czerpać garściami ze swojego podwórka, pisać o podobnych
sobie młodych gniewnych czy też młodych uśmiechniętych, bez różnicy. A jednak postawił na emerytowaną nauczycielkę, jej zrzędliwego męża oraz wścibską sąsiadkę z czwartego piętra. Dlaczego? By nieść Nadzieję, i ten wyraz nie bez powodu napisałam przez duże „N”.
Agnieszka Kijas
***
– No cóż, pani sytuacja jest fatalna i nie za bardzo widzę z niej wyjście. Chyba pora umierać.
Helena zakrztusiła się herbatą.
– Co też pani mówi? Ja tu zapraszam panią na herbatę, szczerze zwierzam się z trosk i kłopotów, a pani się żarty trzymają. Wypraszam sobie.
– Ale to nie żarty. Wcale mi nie jest do śmiechu. Bo niech no pani sama przyzna, pani Helu, co pani zostało w tym życiu. Już nic, tak jak i mnie. Pozostaje siedzieć w mieszkaniu z kwiatami. A nie, przepraszam, pani to ma jeszcze męża, choć w sumie, co za różnica. Kwiaty przynajmniej ładnie pachną (…).
Woody Allen stwierdził kiedyś, że jedyną zaletą Los Angeles i jego największą wartością jest możliwość skręcenia na skrzyżowaniu w prawo na czerwonym świetle. John Lennon uważał, że Los Angeles jest jednym wielkim parkingiem samochodowym, na którym zatrzymuje się tylko po to, aby zjeść hamburgera w drodze do San Francisco. Z tym absolutnie nie zgadza się Michael Stalmarsk, który w książce „Los Angeles. Amerykański La-La Land” dowodzi, że to miasto to prawdziwa legenda, historyczna perła, zagadkowa przyszłość USA i niewyczerpane źródło twórczej energii, które tworzy rzeczy stające się własnością ludzi na całym świecie.
Opowiadania. Nie ma w nich odpowiedzi na egzystencjalne pytania: kim jesteśmy? skąd przychodzimy? dokąd zmierzamy?
Nie ma „momentów”. Nie ma brzydkich wyrazów. Nie ma mrożących krew w żyłach horrorów. Natomiast są odpowiedzi na wiele praktycznych pytań, które zadajemy sobie każdego dnia. Jaką ponurą tajemnicę skrywa w swoich komnatach zamek nad Loarą? Jak doszło do dwóch rozwodów, trzech ślubów i jednego wesela? Co królewna śnieżka robiła w szafie?
Jaką społeczną rolę odgrywa grubas w krajobrazie i mentalności wsi polskiej? Czy terapia sztuką jest skuteczna? Jakie były dalsze losy Stacha Wokulskiego? Co robi dziewczynka ze skakanką i misiem koalą? Jaka kara spotkała perfidnego zdrajcę?
Odpowiedzi na te pytania są proste, przekonujące i nie wymagają ani nie pobudzają do dalszej, męczącej refleksji.
Dziwna książka o wyławianiu siebie z siebie jako początek cyklu o uwikłaniu, jego następstwach i skutkach. Pełna sentymentu opowieść o latach dzieciństwa mocno osadzona w realiach dnia dzisiejszego. Książka o próbie odszukania w sobie i swoim życiu jądra, które stanowiłoby zaczyn narodzin zła, jakkolwiek by go nie ważyć, ale też barwna opowieść o latach powojennych widzianych oczami wzrastającego dziecka, aż po wiek młodzieńczy. Wreszcie rozmowa z ojcem, którego brak tak bardzo zaważył na życiu młodego człowieka. – Paradoksalnie, wielu czytelników w książce tej może odnaleźć siebie, pobudzając pamięć i wspomnienia do refleksji, nie tylko nad sobą, ale i nad życiem w rozumieniu uniwersalnym.
Autorami tej książki jest grupa terapeutów kosmoenergetyki. Pierwsza część niniejszego opracowania jest rozwinięciem mojej pierwszej publikacji „Moja droga z Kosmoenergetyką”, od której proponuję rozpocząć zdobywanie wiedzy na temat kosmoenergetyki. Niniejsza publikacja jest zbiorem doświadczeń, jakie zebrałem pracując jako operator kosmoenergetyki. Zawarłem w niej swoje przemyślenia na temat skutecznej drogi pracy terapeuty kosmoenergetyki w zakresie uzdrawiania. Pozostali autorzy koncentrują swoje rozważania wokół różnych aspektów życia i pracy operatora kosmoenergetyki.
Kosmoenergetyka jest częścią medycyny naturalnej, jest nauką wyuczoną, to znaczy, że każdy, kto ma ochotę ją posiąść, ma taką szansę. Jest to jedna z niewielu nauk ezoterycznych, która prowadzi człowieka „za rękę” od punktu do punktu i nie ma w niej nic tajemniczego. Jest tylko zgłębienie zasad rządzących światem i bytem człowieka.
Drogi terapeuto kosmoenergetyki, a także Czytelniku, jeżeli jesteś zainteresowany rozwijaniem sztuki uzdrawiania za pomocą kosmoenergetyki, ta książka jest dla Ciebie, opisuje bowiem drogę, jak stać się lepszym uzdrowicielem. Książka zawiera wiele informacji związanych z diagnostyką, podawaniem energii kosmicznej, psychoterapii, ale także bezcenne przemyślenia terapeutów, którzy w naszej szkole uczą.
Czytelniku, Ty również możesz doświadczyć pozytywnych zmian w życiu, zgłaszając się do terapeuty kosmoenergetyki po pomoc lub uczestnicząc w kursie Terapeuty Kosmoenergetyki, jaki oferuje nasza Szkoła Kosmoenergetyki. Napisz do mnie za pośrednictwem strony www.kosmoenergetyka.org, chętnie udzielę wskazówek, co dalej robić i do kogo się zwrócić.
Książka adresowana jest do wszystkich, którzy chcieliby się dowiedzieć, na czym polega prawidłowe naturalne żywienie psa bez żywności śmieciowej, psich fast foodów, bez niepotrzebnych dodatków chemicznych, zbędnych zbóż i odpadów z przetwórstwa żywności.
Autorka jest hodowcą psów i w swojej domowej hodowli od wielu lat stosuje model żywienia typu BARF. W książce w przystępny sposób opisuje zasady żywienia pokarmami nieprzetworzonymi zgodnie z określonymi dla psów normami, a poprzez analizę modelu wyjaśnia, jak dobierać odpowiednie produkty, by dieta psa była zdrowa i smaczna. Za pomocą wielu przykładów i wyliczeń można się dowiedzieć, w jaki sposób skomponować odpowiednio zbilansowaną dietę oraz jakie produkty, w jakich ilościach i proporcjach wybierać. To książka, która pokazuje i uczy, jak zdrowo naturalnie karmić psa.
„[…] Nasz gospodarz pyta się nas, skąd jesteśmy. Gdy słyszy, że Polonia, łapie się za głowę i krzyczy Ceauşescu! Pomyliła mu się Polska z Rumunią... Ale za to następnego dnia dumny przynosi nam atlas i pokazuje Polskę. Tym razem, bingo!”
Podróżą przez życie to zbiór relacji z podróży, które wciągają i które trudno odłożyć na później. Relacje Człowieka, który świadomie i konsekwentnie realizował marzenia. Pod pseudonimem RobCRO dzielił się swoimi przeżyciami i wiedzą na forum Cro.pl.
Wątek „Podróże RobaCRO – Lutalicy iz Novogardu” podjął nieśmiało, ale w miarę odkrywania nowych miejsc i zdobywania doświadczenia widać, jak bardzo oddawał się swej pasji. Opisy są coraz bogatsze i dojrzalsze, a niektóre sytuacje często traktowane z przymrużeniem oka. Zarażał pozytywną energią. Zginął, tak jak żył. Zdecydowanie Człowiek, któremu warto poświęcić więcej niż tylko chwilę uwagi. Książka bogato ilustrowana fotografiami, uzupełniona szczyptą historii i geografii. Doskonałe źródło inspiracji do indywidualnych podróży, które nie zrujnują domowego budżetu.
Książka oparta na faktach. Mówi o miłości, pokonywaniu trudności, o tym jak życie może nas zaskoczyć. Czytając ją dowiesz się, jak podnieść się po niemożliwym do zniesienia bólu po stracie najbliższych. A także o tym, że chociaż umieramy, to nie odchodzimy na zawsze jeśli zostaniemy w pamięci bliskich.
Z książki dowiesz się:
- jak w prosty sposób wykorzystać rynki finansowe do pomnażania pieniędzy;
- ile należy inwestować, by osiągnąć wolność finansową i stać się rentierem;
- co powinno być pierwszą inwestycją ludzi budujących wolność finansową;
- gdzie inwestować, aby jak najszybciej osiągnąć swoje cele (wolność finansową, dochód pasywny, wysoką emeryturę, posag dla dzieci, nowy dom itp.).
„Marcin porusza według mnie jedną z najważniejszych kwestii, która jest jednak rzadko omawiana w świecie finansów: dobrego przygotowania się do inwestowania swoich pieniędzy i zrozumienia, na czym polega dana inwestycja. Skrót DPI – Dobrze Przygotowany Inwestor, którego Marcin używa w tej książce, jest strzałem w dziesiątkę. Mogę z całą odpowiedzialnością powiedzieć, że inwestorów są setki tysięcy, ale Dobrze Przygotowanych – niewielu. Jestem pewien, że książka Marcina przyczyni się do zmiany tego niekorzystnego trendu. Należy pamiętać, że inwestowanie, a także edukacja finansowa to proces. Dlatego szczerze polecam tę książkę jako ważny element procesu edukacji finansowej każdego czytelnika, którego celem jest bogacenie się oraz osiągnięcie wolności finansowej”.
Marek Kozubski
trener Szkoły Inwestorów
Powieść „Wysłuchaj mnie, proszę...” jest pochwałą prostoty i wiary w to, że aby być dobrym człowiekiem, należy pochylić się nad innymi i być wiernym sobie, własnym przekonaniom, zasadom, tradycji i wierze. Bez względu na cenę…
Pisarz posiada umiejętność bezszelestnego wprowadzenia czytelnika w stan głębokich przemyśleń, na których rozważanie z powodu nawarstwienia problemów dnia codziennego nie starcza nam czasu. Sugestywnie, aczkolwiek nie dając odpowiedzi, pozostawiając możliwość wyboru, porzuca nas z własnymi dylematami nierzadko głęboko wzruszonych.
Tadeusz Malik, czytelnik
Rysiek stara się zaspokoić swoją żądzę poznania kobiety, która go w pewnym sensie usatysfakcjonuje. Zaspokoi jego ciekawość, kim ona jest? Jaka ona jest? I że ten stan będzie trwał, stan permanentnego zakochania i poznawania, odkrywania przez całe życie. Nie rozumie paradoksu kobiet. Z nimi jest jak z pudełeczkiem znalezionym na ziemi – kiedy człowiek je podnosi, otwiera i widzi, że w środku jest pusto, to zaraz je wyrzuci, a kiedy nie może go otworzyć, nie pozbędzie się go dopóty, dopóki nie zgłębi jego tajemnicy. Kiedy to się stanie, nasyciwszy swoją ciekawość, również je wyrzuca. Tak właśnie jest z kobietą – dopóty człowiek jej dobrze nie pozna i nie przestanie ona dla niego być tajemnicą, stara się ją rozszyfrować, zgłębić, posiąść, zdobyć. Kiedy to się stanie, to potem wszystko zależy od tego, ile jest w nas tej prawdziwej miłości, która pozwala znieść wszystko inne, co dotychczas było w ukryciu, czyli to wszystko, czego ona nam nie chciała pokazać, wszystkie swoje wady, ułomności, trudności i tak dalej. Tylko prawdziwie kochając, potrafimy się znieść do końca życia, szukając jednocześnie jedności z zachowaniem różnic. Kiedy tej miłości nie ma, taki mężczyzna zaczyna traktować kobietę jak mebel, który jest, bo musi być, i zaczyna rozglądać się za inną tajemnicą, która go podnieca, ekscytuje, bo kocha ten dreszczyk. Od dziecka go pokochał, kiedy stał przed świąteczną choinką, patrząc na zawinięte w kolorowe bibuły prezenty.
Fragment książki
Jadwiga Werner to długonoga ślicznotka, która dzięki poczuciu humoru i inteligencji mogłaby wiele w życiu osiągnąć. Od najmłodszych lat przejawia talent plastyczny i literacki. Szybko się usamodzielnia. Zarabianie pieniędzy przychodzi jej równie łatwo, co łamanie chłopięcych serc. Problem w tym, że nie ma w sobie wiary w cokolwiek, a za główną cechę swojej osobowości uznaje frustrację. Pobyt w szpitalu daje jej szansę na odnalezienie ideałów, zastanowienie się nad sensem podejmowanych decyzji. Pytanie tylko, czy dziewiętnastoletnia przedstawicielka straconego pokolenia będzie potrafiła z niej skorzystać…
…czy człowiek jest zdolny nauczyć się czystej miłości.
Oczywiście, że tak. Może. Tylko po co, skoro wszyscy jesteśmy pojebani. Nauczyć się czegoś… to jedno, ale żyć tym czymś, to już zupełnie inna procesja… To tak, jak nauczyć się czytać, a potrafić żyć pomiędzy wersami…
…bo ludziom widocznie łatwiej kochać w ciepłym kurwidołku niż w wolnych i czystych przestrzeniach umysłu…
Niech „Warkocz Patrycji” będzie zatem antytezą takiego myślenia… i modyfikacją losów każdego człowieka. Pojęciowym policzkiem wymierzonym w jądro „kurwidołka”. Lirycznym łańcuchem służącym do trepanowania czaszki, znanej jako paradygmat życia…
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
