Miłość kontra zdrowy rozsądek.Współczesna, lewobrzeżna Warszawa. W modnym klubie pod chmurką, w gorącym i nostalgicznym klimacie kizomby, Inga postanawia opowiedzieć nowo poznanemu Dawidowi historię uczucia, które całkowicie zmieniło jej życie.Czy miłość dziewczyny z ksenofobicznego, środkowoeuropejskiego kraju do czarnoskórego obcokrajowca, Martina, może mieć szczęśliwe zakończenie? Kim okaże się być intrygujący kochanek nieco zwariowanej Ingi i w jaki sposób jej opowieść zmieni życie Dawida?Czarne serce to powieść o pragnieniu czułości, ambiwalencji uczuć, emocjonalnym uwikłaniu i szokującej prawdzie, łączącej ludzkie losy.
Opowieść o tym, jak jeden krótki SMS może odmienić życie.Ktoś doskonale wie, co wydarzyło się w sobotę.I powoli realizuje swój plan.Czy tym razem zemsta będzie równie słodka?Tomasz Domagalski to poszukujący własnej tożsamości, niestroniący od seksu i innych używek dwudziestosześciolatek, który po otrzymaniu dziwnego SMS-a podejmuje nierówną walkę z anonimowym nadawcą. Rozpoczyna się gra, która nie wskazuje na to, żeby miała się prędko skończyć. Wiadomości, które pojawiają się coraz częściej, kończy zawsze ten sam enigmatyczny podpis: ?Em?. Bohater rozpoczyna prywatne śledztwo ? analizuje różne epizody ze swojego życia, odkrywając przed czytelnikiem najskrytsze zakamarki własnej duszy oraz mieszającej się z teraźniejszością przeszłości. Do samego końca próbuje zrozumieć, jak bardzo jego egzystencja odpowiada treści pierwszej otrzymanej wiadomości: ?My little porno?.Tak dawno z nikim nie spałem w jednym łóżku. Niemal zawsze tuż po udanym seksie wracałem do swojego mieszkania. Jasne, zdarzało się, że u kogoś zostawałem lub ktoś nocował u mnie, ale gdyby to zebrać do kupy, byłoby tego może z dziesięć razy.Stroniłem od takiej bliskości.Tym razem było inaczej. Nie przeszkadzał mi nawet brak kołdry czy dudniące chrapanie, które doprowadzało mnie do szału. Szturchanie, popychanie, nic nie pomagało, a z czwartego piętra trudno byłoby wyskoczyć. Z drugiej strony ? nic bym nie zmienił.Delikatnie opuszkami palców dotykałem śpiącej obok mnie twarzy, włosów. Nie wiedzieć czemu cały czas się uśmiechałem. Był on szczery, prawdziwy, nieudawany. Taki, który pojawiał się tylko przy nim.
Nie wszystko da się przetrwać lub przeczekać.Pośród wydarzeń, których przeżycie wywołuje w nas krańcowo odmienne doznania: szaloną euforię bądź czarną rozpacz, są takie, o których lepiej głośno nie mówić. Nikomu. Są doświadczenia, którymi nie warto się dzielić. To, że dotykają właśnie nas, jedni nazwą przeznaczeniem, inni losem, jeszcze inni Bożym planem. Ale to nie nomenklatura jest ważna, tylko nieuchronność. I nieodwracalność. Bo co się wydarzy...Boga nie ma. Prawda nie wyzwala, a szczęście nigdy nie trwa wiecznie. ""Brzydal i bestia"" Wojciecha Hrehorowicza najpierw uśpi twoją czujność tylko po to, by zmrozić krew w żyłach i pozbawić spokojnego snu.Magdalena Kubaszewska, posredniczka-ksiazek.plDede i Wiktor - duet niedoskonały. Hrehorowicz stworzył nietypową powieść, której kanwą jest związek tych dwojga. Styl autora przypomina dramat w kilku aktach. Stopniuje napięcie i ciekawość, zaskakuje niekonwencjonalnym zwrotem akcji, skupia się na psychicznych stanach swoich bohaterów. Lekki styl, cięty język i iskrząca fabuła to mocne strony tej powieści.Agnieszka Krizel, nietypowerecenzje.blogspot.comFantastyczna historia! W żadnej innej nie przeczytacie tylu urzekających słów o życiu, żadna nie przedstawi miłości w tak prawdziwy sposób. I przede wszystkim nie zaskoczy takim zakończeniem...Katarzyna Pinkowicz, pamietnik-czytania.blogspot.comWojciech Hrehorowicz, urodzony 1953, mieszka w Świebodzinie, z wykształcenia lekarz. Stan rodzinny: żona Mirosława, dwoje dzieci: Maja i Sebastian, kot Bonifacy. Autor powieści ""Wyznania zabójcy Ojca Świętego"" oraz ""Za późno"". Kocha zwierzęta, toleruje ludzi. Uzależniony od książek. Utrzymuje, że pierwszym i jedynym przykazaniem powieściopisarza powinno być: ""nie zanudzać"". Ma nadzieję, że w ""Brzydalu i bestii"" przestrzega tego przykazania.
Nie igraj z siłą Ognia nie każdy może okiełznać ten ŻywiołJesteś ścigany, ale w ogóle nie wiesz dlaczego. Podejrzewają cię o coś, ale zupełnie nie rozumiesz o co. W takiej sytuacji zostaje ci jedno uciekaj! A potem dowiedz się, o co chodzi. Taką strategię przyjął Maks Lree, dwudziestokilkuletni Wetrom, gdy znalazł się na celowniku S.W.O.R.P. najważniejszej paramilitarnej jednostki antyterrorystycznej w Federacji. W trakcie wyjaśniania, dlaczego stanowi obiekt zainteresowania funkcjonariuszy sił porządkowych, Maks zaczął dowiadywać się wielu niezwykłych rzeczy nie tylko o otaczającym go świecie, ale też o sobie i swojej najbliższej rodzinie Przede wszystkim zaś po raz pierwszy usłyszał o Żywiole Ognia i jego potężnej mocyTomasz WojewódzkiUrodził się w Warszawie, gdzie spędził większość dotychczasowego życia. Od lat szkolnych tworzy teksty do szuflady. Autor bloga literackiego. Od 2015 mąż Marty, z którą ma dwójkę dzieci: Amelię i Wiktora.Debiutuje powieścią Rada Ognia, otwierającą cykl Boskiego Dziedzictwa.Adres bloga autora: www.tomasz-wojewodzki.pl
Niekiedy los przejmuje stery naszego życia bez uprzedzenia.
Nieplanowana ciąża Wioli wymaga wielu poświęceń. Jarek próbuje sprostać oczekiwaniom, które niesie ze sobą rola ojca. Rezygnuje z młodzieńczych marzeń, aby zadbać o rodzinę. Mimo swych usilnych starań, jego niedojrzałość jest przeszkodą nie do pokonania. Wspomnienia niezrealizowanych planów stają się duchami przeszłości, które odwiedzają go zbyt często. Wiola postanawia dać mu szansę, aby zrozumiał, że to nie rodzina blokuje jego sukces. Pragnąc ratować swoje małżeństwo, stawia wszystko na jedną kartę.
Wielu z nas planuje swoje życie, a w razie gdyby coś poszło nie po naszej myśli, lubimy mieć przysłowiowy "plan B". Poznajcie książkę, która udowadnia, że czasem do tych planów może zabraknąć liter alfabetu, a kapryśny los i tak zdecyduje inaczej.
Aneta Grabowska, zaczytana.com.pl
Słodko - gorzka opowieść o miłości, odpowiedzialności i niszczącym egoizmie, który niepostrzeżenie wkrada się w życie bohaterów, aby wywróć je do góry nogami. "Plan B" to wspaniałe połączenie kobiecego ciepła i męskiej hardości, które owocuje bardzo udanym debiutem literackim.
Katarzyna Jóźwiak, bialynotes.pl
Wyrażanie uczuć i myśli nigdy nie było proste. Debiut ten pokazuje związek dwojga ludzi takim, jaki jest w rzeczywistości. Emocji na pewno nie zabraknie!
Daria Żmuda, recenzjedevi.blogspot.com
Karolina Anna Nowek
Pochodzi z małej urokliwej miejscowości w województwie świętokrzyskim. Absolwentka jednej z warszawskich uczelni – kierunek filologia angielska. Autorka bloga skierowanego do kobiet (singielkabotak.blogujaca.pl). Miłośniczka literatury i psychologii, romantyczka wierząca w siłę prawdziwej miłości. Kieruje się zasadą, że nic w życiu nie dzieje się bez przyczyny.
O miłości, która wszystko przetrzyma
Obrzydliwie bogaci rodzice, luksusowa rezydencja, służba i ochrona, ekskluzywna prywatna szkoła. Osiemnastoletnia Amelia Raczyńska może mieć wszystko, co da się kupić za pieniądze. Ceną za to jest bezwzględne podporządkowanie woli apodyktycznych rodziców, którzy zaplanowali jej drogę życiową i wybrali kandydata na męża. Ona tymczasem chciałaby żyć jak zwykła nastolatka, realizować własne marzenia, cieszyć się swobodą, popełniać własne błędy. A przede wszystkim doświadczyć miłości, której brak w jej pozornie wzorowej rodzinie. Próbując się wyrwać ze złotej klatki, mota się w kłamstwa, które niszczą rodzące się uczucie. Wydarzenia przybierają dramatyczny obrót.
– Nigdy otwarcie tego nie przyznałem, ale potrzebuję oddechu. Marzę o tym, by skończyć liceum, a na studia uciec do innego miasta albo nawet kraju. Na inną półkulę. Sfingować swoją śmierć i żyć normalnie pod innym nazwiskiem.
Wymówił to, o co ja od dawna się modliłam.
– Żartujesz, prawda? – spytałam niepewnie, poruszając się nerwowo.
– Ale kusi, nie?
– Nie odpowiem.
– Wiem, że ty też nie dajesz sobie rady. – Zmarszczyłam brwi, biorąc wdech, by zaoponować, ale Igor mnie ubiegł. – Zauważyłem. Normalnie rzucasz się jak tygrysica, ale teraz jesteś w zamkniętej klatce i straciłaś nadzieję.
,,Dziewczyna ze złotej klatki'' rozwala wszelkie schematy i pokazuje, że z pozornie prostej historii można stworzyć przejmujący portret bezgranicznej miłości i totalnego poświęcenia, na jakie zdobyć się może zakochana osoba. Jestem oczarowana i chcę więcej!
Krystyna Meszka/Cyrysia, http://cyrysia.blogspot.com/
Najbardziej elektryzująca powieść tej jesieni – musisz przeczytać!
Michalina Foremska, papierowybluszcz.blog.pl
Trzymająca w napięciu opowieść o niespełnionych marzeniach, błędnie pojmowanej lojalności i miłości bez granic zamknie Was w klatce na długie godziny. Pozwólcie na to, nie pożałujecie.
Angelika Zdunkiewicz, www.lustrorzeczywistosci.pl
Kiedy nie wiesz, jak pomóc sobie, zrób jedną dobrą rzecz – dla innych.
W poszukiwaniu życiowego azylu większość z nas wyjechałaby na Południe. Adela Henert obiera przeciwny kierunek – sprzedaje położony na skale domek, z którego przez lata podziwiała morze o barwie limonek, oddaje prowadzoną przez dekadę ukochaną kawiarnio-księgarnię i opuszcza malowniczą włoską Sperlongę. Przybywa do mroźnego, zasypanego śniegiem Wrocławia, w sam środek ponurej polskiej zimy. Przywozi ze sobą dwie walizki, długi warkocz i plan – zrobić jedną dobrą rzecz.
Przedziwna i poruszająca opowieść o próbie odkupienia.
Wciągający romans z wątkiem sensacyjno-kryminalnym w tleJoanna, tego dnia wyjątkowo zamyślona, wsiada do niewłaściwego autobusu. Z pozoru żaden problem, zawsze można wysiąść. Jednak nie tym razem. Okazuje się, że autokar został porwany i zmierza do tajemniczego obozu pracy. Przypadek czy przeznaczenieZnajdowali się na jakiejś stacji. W pobliżu nie było terenu żadnych zabudowań. Kierowca widocznie poczuł się zmęczony, więc zorganizował krótki postój. Joanna od razu pomyślała, że jest to doskonała okazja, żeby coś zdziałać. Poszła do damskiej toalety i czekała, aż zwolni się jedna z kabin. Niestety nie mogła czuć się swobodnie, gdyż zza uchylonych drzwi obserwował ją przestępca, który obawiał się, że prawda wyjdzie na jaw.
Jak rozpoznać granicę między snem a wspomnieniem?
Współczesna Warszawa. Troje nieznajomych. Jedna okraszona nutką fantastyki historia, która splata ich losy i wywraca ich życia do góry nogami. Student, licealistka i taksówkarz w średnim wieku mimowolnie znajdują się w centrum wydarzeń, którym bieg nadaje tajemniczy Królik. Czy w obliczu grożącego niebezpieczeństwa wszystkim uda się zachować zimną krew i zdrowe zmysły?
„Królik w lunaparku” to debiutancka powieść Michała Biardy – kochającego książki trzydziestolatka, który na co dzień pisze… programy komputerowe. To właśnie ścisły umysł autora pozwolił stworzyć tę wielowątkową historię, w której już na początku dowiadujemy się „kto?”, ale dopiero na końcu – „jak?” i „dlaczego?”.
Miłość, zdrada, porwanie, a w tym wszystkim młody chłopak i królik. Rzeczywistość, która miesza się ze snem. Bardzo dobre zestawienie, które sprawia, że czytelnik chce się zanurzyć głębiej i dojść do prawdy. Zaskakująca! Polecam!
Marta Kraszewska, www.rudymspojrzeniem.pl
"Królik w lunaparku" to niebanalna i zaskakująca historia, która łączy w sobie kilka gatunków. Historia pochłania od pierwszych stron, czytelnik momentalnie wsiąka w fabułę i nie może się wyrwać z jej szponów, dopóki nie dotrze do ostatniego zdania. Mało która książka potrafi aż tak zaskoczyć!
Paulina Korek, bookparadise.pl
Powieść pełna emocji, świetnie wykreowanych postaci i z dawką pozytywnego humoru. Nie sposób o niej zapomnieć. Wciągająca, intrygująca i zaskakująca od początku do końca.
Katarzyna Dąbrowska, czytamiogladam.pl
Historia opowiedziana przez Michała Biardę to prawdziwy rollercoaster. Tutaj nic nie dzieje się bez przyczyny, a każde spotkanie jest następstwem czegoś o wiele poważniejszego.
Monika Mikłaszewska, przepisynawidelcu.blogspot.com
Michał Biarda
Urodził się 13 marca 1987 roku. Z wykształcenia informatyk, z zamiłowania footbagowiec i mól książkowy. Od ponad osiemnastu lat programuje strony i sklepy internetowe. W 2015 roku postanowił wykorzystać klawiaturę komputera nie tylko do pracy, lecz także by spełnić jedno ze swoich największych marzeń: napisać powieść. W ten sposób powstał „Królik w lunaparku”.
Ile kosztuje idealne życie rodzinne? Historia kobiety, która sprawdziła to na własnej skórze.
„Nigdy nie poddam się” to studium psychiki Alicji – kobiety, żony i matki – samotnej w małżeństwie i rodzinie.
Szczegółowy opis kolejnych etapów życia, relacji międzyludzkich i wydarzeń, które doprowadziły do dramatycznego kroku osobę delikatną, wrażliwą, pełną uczuć, pragnącą zadowolić wszystkich wokół, upatrującą w tym spełnienia osobistych ambicji i marzeń o idealnym życiu, miłości i szczęściu.
"...Łukaszu, bardzo lubię Twoje listy. Czytam je po kilka razy. I za każdym razem wywołują we mnie uczucia ciepła, nadziei, bezpieczeństwa, spokoju... Jednocześnie trafiają w inną sferę emocjonalną moich marzeń i wspomnień. Dzisiaj akurat, nie wiem czemu, poruszyła głęboko moją miłość macierzyńską. Przypomniałam sobie, co czułam, gdy byłam przy nadziei - sama i samotna. Wbrew pozorom te uczucia nie są tożsame..."
Rodzina jest dla Ciebie najważniejsza? Dajesz z siebie wszystko, a jednak czujesz, że to wciąż za mało? Koniecznie poznaj historię Alicji, która zbyt długo stawiała dobro innych na pierwszym miejscu. Być może po lekturze tytuł stanie się i Twoim życiowym mottem.
Dorota Kopeć, coprzeczytalam.pl
Powieść emocjonalna i refleksyjna, dotyka trudnych, ale bardzo aktualnych tematów. Bohaterka przeżywa wewnętrzne rozterki, sprzeczne stany emocjonalne i podejmuje trudne życiowe decyzje - przypomina tym odrobinę każdą z nas. Ta historia zostanie z Wami na bardzo długo. Szczerze polecam i czekam na ciąg dalszy!
Agnieszka Krizel, nietypowerecenzje.blogspot.com
To trudna powieść opisująca kruchość kobiecej psychiki i zmagania, jakim codziennie poddaje nas los. Podobne wydarzenia mogłyby rozgrywać się tuż obok nas. Każda kobieta powinna posiadać tę książkę w swojej biblioteczce.
Patrycja Łazowska, molinkaksiazkowa.blogspot.com
Co byś zrobił, gdybyś któregoś razu obudził się osiemdziesiąt osiem lat później w nowym, obcym świecie?To nie sen, to rzeczywistość nowa i obca; nowy, choć ten sam świat, tylko osiemdziesiąt osiem lat później. Cezary w tajemniczy sposób trafia do przyszłości, gdzie wszystko ograniczone jest do niezbędnego minimum. Ludzie nie muszą spać dzięki temu mogą pracować więcej i są wydajniejsi. Mieszkają w nieskazitelnie czystych mieszkaniach, wyposażonych w nowoczesne urządzenia, a ich codzienność usprawniają nowe technologie i wynalazki. Bohater dowiaduje się, że ostatnim etapem rozwoju człowieka staje się jego umysł, którym każdy potrafi posługiwać się coraz lepiej.Nie godząc się na codzienność, którą gardzi, usiłuje rozwikłać zagadkę swojej podróży w czasie i wrócić do dawnego życia. Po drodze odkrywa nieoczekiwane skutki wydarzeń i stara się nauczyć nowego świata. A może musi zrobić coś więcej, by z niego powrócić? Zmienić przeszłość, by wpłynąć na przyszłość.Starałem się odgonić wszystkie myśli. Chciałem mieć to już za sobą. Przeszedł mnie zimny dreszcz. Dygotałem coraz bardziej, zęby szczękały z każdym kolejnym krokiem. Nie było to zwykłe uczucie zimna. Mróz nie był na tyle siarczysty, by pozbawić mnie świadomości ciepła od promieni słońca, które wzeszło na dobre. To strach przed tym, co zamierzałem zrobić
Miłość nie zawsze przychodzi z tej strony, z której jej wypatrujemy.Czy to niezwykłe zrządzenie losu, czy raczej złośliwość przeznaczenia postawiła na jednej drodze tych dwoje? Ona szkolna brzydula z głową w chmurach, artystyczna dusza pogrążona w pilnej nauce. On bożyszcze tłumów, szkolny playboy z olśniewającą urodą i bajeczną fortuną. Nic ich nie łączy.Nieoczekiwanie wynik losowania sprawia, że muszą pójść razem na bal połowinkowyGorący romans w studenckim, imprezowym klimacie. Nie tylko na wakacje!Czy Robert nie dostrzegał, że balową suknię zastąpiły wytarte dżinsy pamiętające lepsze czasy? Że nie miała wytwornie ułożonych włosów? Że jej twarz nie nosiła śladu makijażu? Że wyglądała jak wcześniej, była wciąż rudą maszkarą?Co się z nim działo, do diabła?!Dlaczego właśnie ja? wyrwało jej się. Są inne, które zabiłyby się dla możliwości spędzenia z tobą nocy.Chwilę milczał, chyba skrępowany.Potrzebuję dziewczyny z klasą.I niby ja nią jestem? spytała beznamiętnie.Tak powiedział szczerze, nie odrywając od niej wzroku. Zatraciła się w tych oczach bez reszty.Monika Gut Bartosiak: ur. 03.09.1978r., magister resocjalizacji, urzędnik. Mieszka w Wałczu, w województwie zachodniopomorskim. Od kilkunastu lat pozostaje w szczęśliwym związku małżeńskim, prowadzi spokojne, stabilne życie, w wolnych chwilach tworząc opowiadania o miłości, osadzone w polskich realiach. Pisze o zwyczajnych ludziach w zwyczajnym świecie, ze zwyczajnymi problemami i rozterkami, ale z niezwykłymi pasjami i namiętnościami. W 2012 roku zadebiutowała książką pt. Carpe diem, wydaną przez Wydawnictwo Novae Res.
Niezwykłe wspomnienia z najważniejszych wakacji w życiu.Domek nad strumykiem to nostalgiczna podróż do czasów dzieciństwa. Autorka opisuje swoje ostatnie wakacje przed rozpoczęciem szkoły, które spędziła u dziadków na wsi z tęsknotą wspomina beztroski czas dziecięcych przygód i pierwszych ważnych doświadczeń, z niezwykłą dokładnością opisuje szczegóły najważniejszych w życiu wakacji. Dedykowana wnuczce książka jest prozatorskim debiutem cenionej poetki, która w niezwykle barwny sposób rekonstruuje świat polskiej wsi sprzed półwiecza widzianej oczami dziecka. Dzięki skupieniu na kolorach, zapachach i smakach świat ten ożywa na oczach czytelnika.
Dla S. było to zlecenie jak każde inne po prostu miał zabić następnego człowieka. Lubił swoją pracę. Dokonując kolejnych zbrodni, czuł się wyjątkowy, był panem życia i śmierci. Pech chciał, że w tym samym czasie poznał piękną blondynkę, Anitę. Dziwna relacja płatnego mordercy i pracownicy banku doprowadza do nieoczekiwanego zwrotu wydarzeń.Czy w bezwzględnym, pełnym zbrodni świecie, jest miejsce na uczucia i emocje? Czy jest w nim miejsce dla kobiet?Zobacz, jak to się wszystko ładnie łączy. Miłość i śmierć zawsze razem powiedział Marino i znów pokazał zęby w nieszczerym uśmiechu.Nie odpowiedziałem. Śmierci tu przecież nie ma, wszyscy żyjemy. Spojrzałem na zawiniątko i tknęło mnie złe przeczucie. Jaśmina wsiadła do czarnego auta i posłała mi krzepiące spojrzenie. Straciłem jedyną kartę przetargową, byłem na muszce bladego typa, więc nie odwzajemniłem go.Poczułem, że to jest ten moment, błyskawicznie wyciągnąłem broń i strzeliłem blademu facetowi w klatkę piersiową. Padł na ziemię, a Marino wsiadł do auta i ruszył, kryjąc się przed moimi pociskami.Kurwa! wrzasnąłem z frustracją, gdy odjechał i po raz kolejny nie zdołałem go zabić.Ewa PopławskaUrodziła się w 1994 roku. Pochodzi ze Słupska, ale na co dzień mieszka w Gdańsku. Ukończyła licencjat z filologii polskiej. Obecnie studiuje dziennikarstwo na Uniwersytecie Gdańskim. Powieść Anita to jej debiut wydawniczy. Oprócz literatury, interesuje się językiem węgierskim i skokami narciarskimi. Kocha zwierzęta, a zwłaszcza psy.
Dziewczyna z plaży
Leo jest normalnym facetem – ma dobre stanowisko i perspektywy zawodowe, zewsząd otaczają go przyjaciele, a piękne kobiety ustawiają się do niego w kolejkach. Mimo wszystko Leo najlepiej czuje się w towarzystwie tajemniczej dziewczyny z plaży, która wydaje się go kochać. Nie wiedzieć jednak czemu, odrzuca kolejne zaproszenia na randki i imprezy, spotykając się z chłopakiem tylko nad brzegiem morza.
Z biegiem lat Leo odkrywa, że z dziewczyną z plaży łączy go więź silniejsza niż z kimkolwiek innym i kiedy czarnowłosa piękność na jakiś czas znika z jego życia, ono przestaje mieć jakikolwiek sens. Leo czuje, że dziewczyna skrywa wielki sekret, który w jakiś sposób dotyczy także i jego…
"– Wybierz sobie którąś – powiedziała.
– Co mam sobie wybrać?
– Gwiazdę.
– Gwiazdę? – powtórzyłem.
– Tak, gwiazdę. Ja biorę sobie księżyc, a ty wybierz sobie gwiazdę. Dopóki twoja gwiazda i mój księżyc będą świecić na niebie, nikt nas nie rozdzieli.
– Dobrze, w takim razie biorę tę. – Wskazałem na Wielki Wóz, na ostatnią gwiazdę w dyszlu. Tylko jego rozpoznawałem i zawsze potrafiłem znaleźć.
– Mamy nasz skrawek nieba.
– Mamy (...) Ale obiecaj, że to będzie tylko nasze niebo! – zażądałem.
– Leo – zaśmiała się, wypowiadając pieszczotliwie moje imię.
– Obiecaj! – ponowiłem prośbę.
– Dobrze, obiecuję, że nigdy nikomu nie oddam naszego nieba i tylko z tobą będę się w nie wpatrywać."
To magiczna opowieść, która pozwoli wam znaleźć odpowiedź na pytanie, czym tak właściwie jest miłość. Wzruszająca i chwytająca za serce historia o wierze i poszukiwaniach. Nie będziecie mogli się od niej oderwać, a łza nie raz zakręci się w oku.
Paulina Zaprzałka,
zksiazkawkieszeni.blogspot.com
Nietuzinkowy debiut, który zaskoczy Was lekkością pióra autorki i tajemniczą fabułą, a zakończenie wywoła emocjonalną burzę.
Michalina Foremska,
papierowybluszcz.blog.pl
Cudowna, nostalgiczna, skłaniająca do refleksji i zaskakująca – to tylko nieliczne z określeń, jakimi mogę opisać „Jeśli tylko...”. Ta powieść to prawdziwy majstersztyk literacki, który z całą odpowiedzialnością i obiektywizmem polecam.
Joanna Balcar-Palinker,
czasemtakjestczasemtakjest.blogspot.com
Dron, który chciał wiedzieć za dużo.
Tragedia, która do dziś nie doczekała się wyjaśnienia… Nierozwikłana zagadka znikających lasów na dalekiej, zapomnianej przez wszystkich prowincji… Być może nikt by się nimi ponownie nie zainteresował, gdyby nie nastąpił kolejny przerażający incydent. Okaże się on początkiem lawiny bardzo dziwnych wydarzeń, a w ich centrum znajdzie się niezwykły dron, który wyruszy w misję. Nieobliczalną misję…
Wtedy usłyszał z oddali ten krzyk. Przeciągły, przeraźliwy, nieludzki krzyk. Straszny. Przechodzący chwilami w skowyt dręczonego stworzenia dotkniętego do samej istoty bólu niespotykaną torturą. Wrzask falował wraz z narastaniem deszczu, jaki pojawił się nie wiedzieć kiedy. Naukowiec – co w innej sytuacji można by poczytać za gapowatość i pewne braki intelektualnej natury – pomylił się tego dnia nie po raz pierwszy…
Janusz Moździerz
Mieszkaniec Malborka. Absolwent SNWF w Gdańsku i ART w Olsztynie. Prozaik bywający poetą, nie stroni od satyry. Laureat konkursu Wydawnictwa „Iskry” na prozę współczesną. Publikował w „Tygodniku Kulturalnym” i kwartalnikach: „Akcent”, „Autograf”, „Tygiel”, „Topos”, „Prowincja” oraz Almanachu Literackim „Iskier”. Regularnie pisze felietony w „Dzienniku Malborskim” (dodatek do „Dziennika Bałtyckiego”). Wydał arkusz poetycki „Szare tatuaże”, zbiory opowiadań: „Krzyk kani”, „Konik polny”, „Dzikie trawy”, „Cofka” oraz powieść „Klątwa bursztynowej komnaty”.
Losy świata zależą czasem od pojedynczych ludzi, podejmujących odpowiednie decyzje.Aneksja Krymu okazuje się punktem zapalnym światowego konfliktu. Zaangażowane w niego są nie tylko Ukraina i Rosja, ale też cały Sojusz Północnoatlantycki oraz Chiny i Korea Północna, które marzą o potwierdzeniu swoich mocarstwowych aspiracji. Globalny porządek zostaje poważnie zagrożony. Czy można jeszcze go uratować? Tak, ale wojna rozegra się nie tylko na polu walki. Równie ważny, co wojsko, okaże się łączący swoje siły brytyjski i amerykański wywiad. Nie będzie przesadą stwierdzenie, że to w rękach jego agentów i agentek leży przyszłość światowego ładu.Sir, mamy sytuację awaryjną. Wywiad donosi, że bazę morską w Murmańsku opuściły dwa okręty podwodne klasy Akuła. Według danych są w pełni uzbrojone i wyposażone powiedziała Davis, zniżając głos.Wilson przetarł czoło.Kiedy wypłynęły? zapytał.Około pół godziny temu. Po opuszczeniu zatoki, skręciły na wschód i kilka minut później nasz satelita stracił je z pola widzenia odparła Martha.Prezydent zamyślił się.Mogą przenosić głowice taktyczne? zapytał z niepokojem w głosie.W tym celu zostały skonstruowane odparła Davis.Marynarka wie o tym?Admirał Deere już tutaj jedzie odparła szefowa Departamentu Stanu.
Miłość niejedno ma imię i najczęściej spada na nas w najbardziej nieoczekiwanych momentach.
Miłość niejedno ma imię i najczęściej spada na nas w najbardziej nieoczekiwanych momentach. Intrygująca kobieta w hotelowej portierni, której to damie młodzieniec pomaga rozwiązać niecodzienną sytuację, młoda modelka pozująca do nowego obrazu i osamotniony artysta-malarz, gwiazda estrady i wyposzczony narzeczony bogatej Korsykanki… Każda relacja rokuje i może prowadzić do wybuchu niespodziewanego uczucia. „Ta pasja u każdego z moich bohaterów przybiera różne barwy: od bieli niewinnej i czystej Jeanne (narzeczonej Wacława), po mroczną czerń uczucia tytułowego bohatera” – pisze we wstępie Autor. W powieści nie brakuje również wątku kryminalnego czy zdrad niewiernych mężów, żon, narzeczonych. Delikatny, artystyczny język pozwala lepiej wczuć się czytelnikowi w uczucia i sytuację bohaterów.
Autor zabiera czytelnika w podróż po meandrach ludzkiej duszy. To bowiem książka o miłości, która pokazuje w pełnej krasie wielowymiarowość tego uczucia oraz jego zgubne skutki. Trudno o trafniejszą analizę współczesnych, miłosnych relacji z drugim człowiekiem.
Wioleta Sadowska, subiektywnieoksiazkach.pl
Poznaj książkę, która odkryje przed tobą różne oblicza miłości - nie zawsze czyste i niewinne, jakie opiewają poeci, ale wszystkie prawdziwe. Nie przewidzisz, w której odsłonie zaskoczy cię miłość, bo jak po raz kolejny udowadnia autor - wobec tego uczucia wszyscy jesteśmy bezbronni...
Aneta Grabowska, zaczytana.com.pl
Kompozycja łącząca subtelność, pasję, miłość, namiętność, tajemniczość i szaleństwo, okraszona nutką kryminalną. Zaskakująca i nieoczywista.
Katarzyna Tuszyńska-Jąkalska, wielbicielka-ksiazek.blogspot.com
„Master Stengraf i synowie” to zaskakująca i skłaniająca do refleksji książka. Nieszablonowa historia obrazująca miłość, która dla każdego człowieka przyjmuje inne imię i przychodzi w najmniej oczekiwanym momencie.
Agnieszka Wójcik, magical-reading.blogspot.com
Janusz Niżyński
Z wykształcenia inżynier, z zamiłowania meloman i publicysta. Od ponad dwudziestu lat uprawia działalność literacką na jednej z najstarszych polskich stron w zasobach Internetu: Janusz.Nizynski.pl. W dorobku autora są m.in. takie formy jak: powieści, netowiska i bajki, w tym także dla dorosłych. Publikował też liczne felietony w prasie ogólnopolskiej i korporacyjnej.
Inteligentne opowiadania o melancholii, samotności i pragnieniu.Tom błyskotliwych, współczesnych, miejskich opowiadań, których motywami przewodnimi są doświadczana przez bohaterów pustka egzystencji, ich melancholijne tęsknoty i obsesje oraz dysonans między marzeniami a codziennością. Zagadkowy- chwilami oniryczny, chwilami skrajnie pragmatyczny-świat Schizopolis to codzienność jednostkowych pragnień i konieczności, która sytuuje się między szaleństwem a rozumem, w miejscu, gdzie od zawsze niepodzielnie króluje literatura. Kilka wyrafinowanych odpowiedzi na odwieczne pytania pada oto w najzwyklejszych sytuacjach, zyskujących nieoczekiwanie rangę życiowych cezur.Odetchnęła z ulgą, kiedy po niecałej godzinie wygrzebała się z autobusu i znalazła w domu. Zastanawiała się, czy nie powinna czegoś zjeść, pomimo że w ogóle nie odczuwała głodu. Zdecydowała, że wypije szybką kawę i przegryzie trochę chrupkiego pieczywa, po czym zabierze się za psa. Było już parę minut po osiemnastej, ale pocieszała się, że ma wszystko, co niezbędne, aby przewieźć martwe zwierzę na wieś. Po wypiciu kawy zajrzała do schowka. Waliza z czasów studenckich nadal stała na swoim miejscu pod półką, zakurzona i prawie nieruszana. Przyniosła ją do pokoju. Rozpakowała folię.Grzegorz Butkiewicz (1978) urodzony w Słupsku. Absolwent polonistyki. Debiutował opowiadaniem Karina w 2009 roku w piśmie Portret. W latach 20102014 prowadził portal kulturalny Studnia kultura bez dna, zamieszczał tam recenzje literackie, filmowe i muzyczne, prowadził rozmowy z pisarzami i publikował opowiadania. Jako dziennikarz związany z kulturą zamieszczał teksty na stronie TVP/Książka oraz w mediach lokalnych i elektronicznych.
Punktem wyjścia, a zarazem elementem łączącym dwa na pozór różne opowiadania są kobiety. Ania, która z wyjazdu za chlebem wraca jako w pełni świadoma siebie i swoich potrzeb osoba, Pani Sara – staruszka u schyłku życia – której choroba odbiera wspomnienia i kradnie teraźniejszość, Sabine – młoda kobieta, stojąca twarzą w twarz z problemami za poważnymi jak na jej wiek – Asia, zachłannie poznająca smak miłości, i Kasia, która boi się, że nowo poznany mężczyzna może skrzywdzić jej syna.
Wyjazd ten bardzo zmienił Anię i jej styl życia. Czuła się jakby po maratonie dobiegła do upragnionej mety, w której na reszcie znalazła czas na odpoczynek i refleksje. Zmieniła się psychicznie i fizycznie. Uspokoiła zawsze niespokojnego, zamieszkującego w niej ducha, do perfekcji nauczyła się panować nad nerwami, wzmocniła poczucie własnej wartości. Jeżdżąc prawie codziennie na rowerze schudła, wzmocniła zwiotczałe mięśnie i nareszcie poczuła się na nowo dobrze w swoim ciele.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
