XIX-wieczny Londyn kryje wiele mrocznych tajemnic. To miasto nie tylko prężnie rozwijającej się gospodarki i modnych kawiarni, ale także hipokryzji, zblazowanych arystokratów, narkomanów, detektywów i prostytutek. To miasto, którym rządzą zbrodnia, zachcianki oraz skomplikowane układy towarzyskie. Jak w tym brutalnym świecie odnajdują się bracia Castor i Michael Tuttiholmes, a także pewna urocza dama – Christine Jackson? A może sami stanowią trybiki skomplikowanej maszynerii śmierci i zepsucia? Tajemnicza śmierć bogatej lady Beatrice LeFlay to tylko początek intrygi, w której ludzkie żądze, kaprysy i słabości prowadzą bohaterów wprost nad krawędź przepaści. Jak w szaleńczym Dance macabre.
Losy starotestamentowych królów Dawida i Salomona w zupełnie nowej perspektywie, ukazane oczami kobiet.Abiszag towarzyszy im obu, każdemu inaczej, uczestnicząc w wielkich wydarzeniach swoich czasów, w przemianach społecznych i jednoczeniu Izraela, a jednocześnie stojąc ponad nimi. Nie jest bowiem zwykłą śmiertelniczką. Wypełnia ją szczególna boża łaska sprawiająca, że jej czyny odciskają wyraźne piętno na rzeczywistości. Będąc nieskończoną miłością, stworzona jest do rzeczy wielkich, ale także skazana na kabalistyczną wędrówkę ku doskonałości. Wędrówkę, która trwać może znacznie dłużej niż jedno życie.
Po tamtej stronie tęczy to barwna opowieść o dojrzewaniu kobiety i jej rosnącej odwadze bycia sobą wbrew obyczajom, rodzinie i religii. Tłem dla tej historii jest XIX-wieczna Nikaragua, w której jak w tyglu mieszają się rasy, narodowości i przekonania polityczne. Egzotyczny klimat, tropikalne potrawy, rum kokosowy, plantacje kawy i urokliwe kolonialne miasta – to przyprawy, które niewątpliwie podnoszą walory smakowe powieści.
Leżałam, wpatrując się w żelazny kandelabr, zanim dotarło do mnie, że to już koniec nocy poślubnej. Po cichu wysunęłam się z jego objęcia i udałam do łazienki. Tam, rozebrawszy się wreszcie do naga, długo przyglądałam się swojemu odbiciu w lustrze, szukając zewnętrznych oznak utraty dziewictwa. Poza pieczeniem między nogami nie zauważyłam nic szczególnego. Rozczarowana wynikiem oględzin założyłam nocną koszulę i położyłam się obok męża. W uszach dźwięczały mi słowa matki, że na początku muszę być dzielna, a potem jest coraz lepiej.
Eliza Ostaszewska, poetka utrzymująca się z pracy w bibliotece, właśnie wydała tomik swoich wierszy, a zaprzyjaźniony pub zorganizował jej wieczór autorski. Nie jest jej jednak dane nacieszyć się sukcesem, ponieważ już nazajutrz odbiera tajemniczy telefon ze szpitala. W jednej chwili dramatyczna przeszłość gwałtownie wkracza w jej życie i całkowicie je zmienia.
Co się wydarzy, gdy unikająca bliskich związków trzydziestolatka z dnia na dzień zostanie matką nastoletniej dziewczynki? Jak artystka, kochająca literaturę i sztukę absolwentka kulturoznawstwa, poradzi sobie z prowadzeniem firmy? Czy będzie potrafiła dokonać właściwych wyborów?
Magdalena Knedler w nowym wydaniu – mocno obyczajowym i miłosnym – udowadnia nam, że o uczuciach można pisać z humorem, ale i na poważnie, już z pewnością nie ckliwie i bez tony cukru. I, co najważniejsze, historia nie straci swoich „uzdrawiających” właściwości. Bez wątpienia powieść ta sprawdzi się jako pigułka na chandrę i odskocznia od zgryzot i smutków.
Agnieszka Pohl, Obsesyjna Biblioteczka
Magdalena Knedler
Autorka powieści „Pan Darcy nie żyje”, „Winda” i „Nic oprócz strachu”. Za powieść „Pan Darcy nie żyje” otrzymała nominację w kategorii „debiut” do nagrody Emocje 2015, przyznawanej przez Radio Wrocław Kultura za najciekawsze lokalne wydarzenie kulturalne roku i nominację do nagrody WARTO 2016 przyznawanej przez wrocławską Gazetę Wyborczą. Recenzentka i redaktorka współpracująca z portalami kulturalno-informacyjnymi. Mieszka i pracuje we Wrocławiu.
Drogi Czytelniku, jeżeli uważasz, że dom, dzieci, praca i stabilizacja, to nuda. Jeśli tęsknisz za życiem pełnym przygód i martwisz się tym, że nic ciekawego Cię już nie spotka. Gdy z wypiekami na twarzy i z zazdrością patrzysz na bohaterów filmów akcji, marząc o tym, by być na ich miejscu. KUP SOBIE PSA!
19-letnia Anabella Griffith, osierocona w dzieciństwie, mieszka z liczną dalszą rodziną w starym zamku na wybrzeżu Kornwalii. Pod koniec lata 1899 roku, podczas ślubu kuzynki, w zamku zjawia się tajemniczy nieznajomy i oznajmia dziewczynie, że musi ona przejąć pewne obowiązki, które od stuleci pełnią w jej rodzinie kobiety o imieniu Anabella. Młoda kobieta musi zdecydować, czy przyjmie je wraz z ogromnym majątkiem, czy wycofa się i straci wszystko. To początek historii Anabelli i jej rodziny zamieszkującej stary i pełen tajemnic kornwalijski zamek.Ewa Kiniorska urodzona w 1977 roku, z wykształcenia jest politologiem. Najczęściej tworzy historie fantasy, sf i bajki dla dzieci. W czasie wolnym rysuje i szuka idealnej dla siebie pracy, w czym często przeszkadza jej rozszalała wyobraźnia i kapryśne usposobienie. Książki kocha ponad życie.W hołdzie ulubionym pisarzom angielskim: Agacie Christie, Jane Austen i Karolowi Dickensowi stworzyła szereg bohaterek o anglosaskich korzeniach. Oprócz Anabelli Griffith, również Mary Ann Blackcraft, Elizabeth Dark, Georgia West i Emma Grey żyją w alternatywnej epoce wiktoriańskiej, a to z powodu wstydliwej słabości ich twórczyni do powieści gotyckich.
Julian Nowak jest na pozór przeciętnym człowiekiem. Dorobił się sporego majątku na zagranicznych kontraktach i czasem spędza czas w Polsce, gdzie posiada dom w małym miasteczku. Pewnego dnia ktoś usiłuje go zabić, lecz udaje mu się ujść z życiem. Śledztwo w tej sprawie prowadzone jest nieudolnie, a wszystko wskazuje na to, że zabójcy nadal czają się gdzieś za jego plecami. Julian, aby przeżyć, sam musi postarać się rozwikłać zagadkę. Pomagają mu w tym były policjant i młoda pani adwokat. Im więcej odkrywają, tym sprawa staje się bardziej zagmatwana i nieprawdopodobna. Czy to możliwe, żeby nic nieznaczący, szary człowiek stał się celem tajnej organizacji, która upatruje w nim kogoś więcej niż tylko spawacza rur na platformach wiertniczych? Kim naprawdę jest Julian Nowak i jakie jest jego przeznaczenie?
Dawid Niemiec – urodzony w roku 1977 w Katowicach, absolwent Technikum Kolejowego w Gliwicach, pracował na kolejach w Polsce, Anglii i Emiratach Arabskich.
W 2004 roku zadebiutował wydanym przez Bibliotekę Śląską tomikiem wierszy „Podpalanie miasta”.
Publikował także prozę i poezję na łamach tygodnika „Śląsk”.
Złe wieści zatrzymują na chwilę pracę serca. Niczym niesprawna maszyna, ciało zapomina żyć. Usłyszane informacje potrafią wstrzymać oddech, ściąć krew w żyłach, odebrać wzrok, mowę, ogłuszyć, zachwiać równowagę czy pomieszać w głowie. Niby tylko słowa, dźwięki wypływające z ust, a jak wielką siłę mają. Niespodziewany pocisk wystrzelony przez dobrze zakamuflowanego snajpera. Gwałtowne, pewne i precyzyjne pociągnięcie za cyngiel. Tym właśnie jest wiadomość o czyjejś śmierci.
Siostra Chrisa, Emily, ginie w tragicznym wypadku. Pijany kierowca zamknął jej oczy na zawsze. Światło, jakim była dla niego, niespodziewanie znika, a on pozostaje sam z bólem straty. Jednak pojawia się ktoś jeszcze - niepełnosprawny chłopiec, z którym wspólnie próbują pogodzić się z jej śmiercią.
Monika Fudali (ur. 1988 w Krakowie) – absolwentka Wydziału Edukacji oraz Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego, artystka i nauczycielka. Miłośniczka książek, muzyki i dobrej kawy. Debiutowała opowiadaniami z dreszczykiem „Kumulacja Cierpień i Kumulacja Gniewu”. Pisze horrory, fantastykę oraz powieści z elementami paranormalnymi.
Wzięta pisarka, żona lekarza sądowego, kobieta tajemnicza, wrażliwa i uparta zostaje uwikłana w serię niewyjaśnionych morderstw. W zagadkowych okolicznościach giną bliscy jej mężczyźni. Dotychczas ustabilizowane życie Elżbiety gmatwa się i rozsypuje jak niekompletne puzzle, których nie sposób połączyć z powrotem.Powieść porusza między innymi problem wyobcowania z powodu odmienności człowieka i braku tolerancji. Potwierdza tezę, że jedno zdarzenie potrafi zrujnować życie. Wciąga i zmusza czytelnika w snucie domysłów, często wiodących w ślepą uliczkę i ma, jak na porządny kryminał przystało, zupełnie zaskakujące zakończenie.
Dla mieszkańców Morbus państwa-miasta rządzonego twardą ręką przez cesarzową Segvinę bez wątpienia nadchodzą ciężkie czasy. Niektórzy spośród nich spoglądają na cesarski pałac z trwogą, inni zaś z nieskrywaną pokusą, bo ciężkie czasy sprzyjają błyskawicznym karierom i jeszcze szybszym upadkom.Alena, pracownica manufaktury obuwniczej, podejmuje pierwsze kroki w walce o demokrację i obalenie tyranii. Jest tylko jeden kłopot tyrani rzadko kiedy pozwalają się dobrowolnie obalać.Lock, drobny złodziejaszek, nie ma tak wielkich ambicji. Od życia pragnie tylko pełnego brzucha i ciepłego kąta. Przypadkiem wplątany zostaje jednak w ciąg wydarzeń, które mogą uczynić go bohaterem. Albo martwym bohaterem.
Tajemniczy i trochę groźny Egipt, a w nim, oprócz strasznego faraona, wielkiego sfinksa, jeszcze większej piramidy i piratów, mała Basia i jej dziadkowie babcia Joanna i dziadek Edward. Czeka ich zwykła wakacyjna podróż? Na pewno nie! Egipt to nie miejsce dla zwykłych spraw. Z bezpiecznego basenu dziadek zabierze swoją wnuczkę i czytelników do świata władców, księżniczek i dzikich zwierząt
Pierwsza książka podejmująca otwarcie temat tzw. choroby sierocej w dorosłym życiu.
„Pomarańczowa droga” to współczesna opowieść o kilkorgu ludziach doświadczonych przez życie, którzy według właściwego im klucza rozpoznają się i zbliżają do siebie. Spotkania między nimi stają się dla nich impulsem do osobistego rozwoju, umacniają wiarę w dobre życie, dają odwagę do realizowania potrzeb i pragnień, prostują ich indywidualne drogi. Wydarzenia łączą bohaterów na różnych płaszczyznach w scenerii przedwojennej kamienicy mazurskiego miasta.
Pierwsza książka podejmująca otwarcie temat tzw. choroby sierocej w dorosłym życiu. Wyjątkowa okazja, by poznać i spróbować zrozumieć to zjawisko, z jego specyfiką emocjonalną i behawioralną, z przykładami charakterystycznej percepcji i wyobraźni.
Mocno esencjonalna powieść do nieśpiesznej lektury, dedykowana szczególnie poszukującym prawdy o życiu, doświadczonym i rozwijającym się w kierunku świadomego przeżywania.
Gdy Malcolm Leverey stwierdza, że nieśmiertelność nie przynosi mu pełni szczęścia, w jego głowie rodzi się szaleństwo niedostępne zwykłemu śmiertelnikowi. Dla osiągnięcia celu miliarder gotowy jest poświęcić wszystko, nawet własne życie. W obsesyjną pogoń angażuje armię ludzi i potężne środki. Jest przebiegły i zdeterminowany, tak jak detektyw Joe Folden, który mimo przeszkód i niepowodzeń uparcie drąży zagadkę pewnego przedziwnego kosmicznego wypadku. Powieść odsłania niebanalne uniwersum roku 2312. To czas Unii Ziemskiej, walczących dziennikarzy i nowatorskich metod śledczych. To wizja obsesji napędzanej pościgiem, zdradzonej miłości i nienawiści kruszejącej na powrót w żarliwe uczucie. To wszechświat poławiaczy antymaterii, Drodonów grzebiących w skałach odległego Emeru, ale przede wszystkim jest to zetknięcie się z wstrząsającą tajemnicą świata równoległego.
Żyj tak, aby nie umierać. Nietypowe historie wielkich indywidualności. Przed Tobą zbiór historii kilku wielkich indywidualności. Wśród nich jest Nathan, którego czeka zadanie zabicia smoka; Morie, Idący na Śmierć, obarczony brzemieniem dokonywania słusznych wyroków oraz G. i M. artysta i dziewczyna z Podziemia, chcący w końcu wyjść na Powierzchnię. Choć każda przygoda jest inna, a bohaterowie zupełnie różni, wszystkie ich działania oraz dalsze wydarzenia sprowadzają się do przywrócenia światu sprawiedliwości. Czy sprostają przewrotności losu? ""Równie wciągające, co przerażające opowieści są szczegółowo dopracowane i pokazane w sposób filmowy. Michalina Łuczak z ogromnym kunsztem językowym zaprasza nas do swojego bardzo osobistego świata, aby rozgościć się w nim i pomalować go swoimi barwami. Bo to, co dziś jest wytworem wyobraźni, może jutro stać się rzeczywistością"".
„Bejbi” to historia cynicznego mizogina, który sądzi, że jest Pigmalionem. Hary Rosa snuje nielinearną opowieść, wciągając czytelnika w świat erotycznych fascynacji, literackich dygresji, pseudo historycznych dywagacji i filozoficzno-metafizycznych dociekań. To opowieść o poszukiwaniu samego siebie, przyczyn, które sprawiają, że jest się tym, kim się jest i tam, gdzie się jest. To ironiczna alegoria konsumpcjonizmu podszytego „dyskretnym wdziękiem nihilizmu”. Ta mikro powieść to również zaproszenie do wspólnej zabawy formą i samym aktem komunikacji.
Rosnące rozwarstwienie ekonomiczne, hegemonia wielkich koncernów i banków, nieudolność polityków, globalne ocieplenie, nowe choroby i zmutowane wirusy. Problemy współczesnego świata można by wymieniać w nieskończoność. Każdemu wydaje się, że na te tematy wie wszystko i w dodatku najlepiej.
A gdyby tak się zatrzymać i zastanowić głębiej nad przyczyną nękających ludzkość nieszczęść?
Być może jesteś jak główny bohater, Chris, którego nawiedza piękna istota z równoległego świata. Posłuchaj jej uważnie, bo choć nie mieszka pośród nas, dobrze zna nasze bolączki, a przede wszystkim dostrzega to, co umyka nam na co dzień. Wszak z dystansu pewne rzeczy widać lepiej…
Ona to kobieta po przejściach. Niegdyś kochająca żona, szefowa działu ważnej instytucji, osoba, której życie układało się jak w bajce. Dziś szuka od nowa sensu i celu. Upada i podnosi się. Wyjechała, aby w Holandii odbudować siebie i skierować swój los na nowe, nieznane tory. A przy okazji obserwuje i dzieli się z czytelnikami spostrzeżeniami dotyczącymi holenderskiej krainy, jej mieszkańców, amsterdamskich imprez i...własnego zapętlenia.
Wiecie, jak to jest, kiedy kilka myśli snuje się tak długo i uparcie, że zaczynają tworzyć pętle i kołtuny? Jak długie włosy. Mam długie włosy, bardzo rozpoznawalne, mało kto nosi takie długie, właśnie dlatego, że niepraktyczne – kołtunią się. Tak samo z myślami – im dłużej jakiś temat rośnie w głowie, tym ciężej go usunąć.
Mężczyźni są w tej powieści zasadniczo nieistotni. Bohaterkami są tutaj kobiety – mieszkanki miasta stołecznego Warszawy. To one odgrywają główną rolę w całej historii, a z czasem stają się również ofiarami. Kto tak naprawdę odbiera im życie? Poszukiwanie Lesbożercy będzie pełne niepokojących, ale też groteskowych i tragikomicznych sytuacji.
Rozwiązania tajemnicy podejmują się równocześnie nadużywająca alkoholu młoda śledcza Magnolia Wróbel oraz duet składający się z osiedlowego medium, czyli pielęgniarki dyplomowanej Lizawiety Maeskiej oraz jej bezrobotnej sąsiadki Grażyny Chlor. Zagładę lesbijskiego świata miasta stołecznego Warszawy z zainteresowaniem obserwuje również mówiąca językiem Juliusza Słowackiego sześćdziesięcioletnia Jagoda Kuźma.
Leah ma szesnaście lat, fobię społeczną, nadopiekuńczych rodziców i kilkoro dziwnych przyjaciół. Uwielbia kawę, nienawidzi świetlówek, a jej żywiołem jest noc. Podczas pełni księżyca odczuwa dziwne instynkty, a poza tym pisze fantastyczne książki i wyśmiewa się z romansów paranormalnych. Po mieście, w którym mieszka, włóczy się wataha wilków…
W tej książce nie znajdziecie niczego, czym dotychczas kipiała literatura młodzieżowa. Tutaj zdecydowanie brak motylków, serduszek i błyszczących w promieniach słonka wampirków. To twarde urban fantasy w ciężkim rytmie Black Sabbath i atmosferze postsocjalistycznego blokowiska. Okraszona sporą dawką czarnego humoru pierwsza część historii szesnastoletniej wilkołaczycy Lei, krytycznym okiem patrzącej na absurdy rzeczywistości.
Wszyscy jesteśmy hipsterami. Urodzeni w Polsce A, B i C, emigrujący do dalszych i bliższych krajów, samotni czy sparowani, ułomni czy wybitni, poszukujemy własnego stylu, tożsamości i niepowtarzalnej drogi przez życie.
Pielgrzym to człowiek, który w jednym momencie stracił niemal wszystko: rodziców, dziewczynę, perspektywy na przyszłość. Pogrążony w stagnacji, szukający pocieszenia w przygodnych miłościach i topiący smutki w alkoholu pewnego dnia odbiera telefon od dawnego przyjaciela z zaproszeniem na wesele kumpla - jednego z członków dawnej pijackiej załogi.
Konfrontacje z własną przeszłością, szanse na wyjście z życiowego impasu, niespodziewane spotkania przy wódce – wszystko to wraca do głównego bohatera, ale najważniejszym z powrotów do przeszłości jest próba reanimowania wielkiej, lecz niespełnionej miłości z dawnych lat.
Symbolem Polski nie jest zielona wyspa pośrodku czerwonej, zadłużonej Europy. Symbolem Polski jest słoik, to podstawowe narzędzie wymiany gospodarczej między miastem a prowincją, ta sztafeta pokoleń, handel wymienny na dobra niematerialne. Wszyscy jesteśmy słoikami, esencją, solą tej ziemi, bo nikt inny oprócz nas nie odpowiada za wzrost gospodarczy, bo zostaliśmy, bo bierzemy kredyty, bo robimy dzieci, bo wypruwamy sobie żyły w pracy w korpo, bo z tego czy innego względu nie chciało nam się wyjechać. Zamiast zielonej wyspy w kontury naszego pięknego kraju wpisany powinien być słoik, w połowie pusty i w połowie pełny, będący bramą między Wschodem a Zachodem. I tym razem to Wschód wygrywa, bo jest pieprzonym wypełnieniem, farszem, którym zajadamy się ze smakiem, który nigdy nam się nie znudzi i po który zawsze wracamy, licząc na dokładkę. A on czasem dokłada nam aż zanadto.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
