Książka Dyplomacja przełomu. Przełom w dyplomacji jest próbą uporządkowanego spojrzenia na przemiany w polskiej polityce zagranicznej w latach 20152025. Jej autorzy to praktycy dyplomacji, którzy przedstawiają ten okres jako przejście od postawy reaktywnej do bardziej aktywnego współkształtowania relacji międzynarodowych. Odwołują się do własnych doświadczeń, omawiając najważniejsze kierunki działań Polski: relacje z USA, Izraelem, Ukrainą, Wielką Brytanią oraz państwami regionu i spoza Europy.W centrum ich rozważań znajduje się wiarygodność jako podstawa skutecznej dyplomacji. Towarzyszą jej takie wartości jak solidarność, podmiotowość oraz zdolność działania w sytuacjach kryzysowych. Publikacja podkreśla rosnącą rolę Polski jako aktywnego uczestnika i współarchitekta polityki regionalnej i transatlantyckiej, szczególnie w kontekście wojny w Ukrainie oraz inicjatyw takich jak Trójmorze czy Bukareszteńska Dziewiątka. Książka łączy perspektywę praktyczną z refleksją nad wartościami i ograniczeniami dyplomacji, ukazując ją jako formę służby publicznej osadzonej w realiach politycznych i historycznych. Szczególną wartością tomu jest wieloperspektywiczność dziewięciu ambasadorów prezentuje studia przypadków z różnych obszarów geograficznych, co pozwala uchwycić zarówno specyfikę relacji bilateralnych, jak i uniwersalne mechanizmy działania dyplomacji. Analizy te ukazują napięcie między interesem narodowym a uwarunkowaniami międzynarodowymi, a także znaczenie kompetencji osobistych dyplomatów w budowaniu skutecznej polityki zagranicznej.
Liber annotationum raptorum, predonum et ceterorum malefactorum, qui Hirsuta Hilla nova appellatur [Księga adnotacji o rabusiach, grabieżcach i innych złoczyńcach] była zabytkiem związanym ze sprawowaniem przez radę miejską Wrocławia wyższego sądownictwa karnego. Księga traktowała o wynikach śledztw, streszczając zeznania sprawców przestępstw i informując o wykonaniu kary śmierci, względnie ułaskawieniu i wygnaniu. Przechowywana w archiwum miejskim Wrocławia, zaginęła w 1945 r. Przedmiotem edycji jest rękopis sporządzony przez Samuela Beniamina Klosego w latach 17841787, złożony tak z dosłownych odpisów fragmentów księgi, jak i poczynionych z niej wyciągów i streszczeń własnymi słowami oświeceniowego badacza. Zgodzić się należy z wydawcą, że przekaz źródłowy jest bardzo atrakcyjny. Mamy tutaj do czynienia z czymś w rodzaju kroniki kryminalnej, a te zawsze cieszyły się dużym zainteresowaniem. [...] Omawiana edycja w istotny sposób wzbogaci średniowieczny korpus źródeł do dziejów miast i historii sądownictwa. Publikacja ta będzie w przyszłości bez wątpienia szeroko wykorzystywana przez pokolenia historyków (w tym historyków prawa, sztuki czy medycyny), archeologów, etnografów i językoznawców podejmujących różnorodną tematykę badawczą. z recenzji prof. dr. hab. Krzysztofa Kopińskiego
W publikacji przedstawiono kulisy przenosin Józefa Andrzeja Gierowskiego, historyka pracującego na Uniwersytecie Wrocławskim, do Krakowa na Uniwersytet Jagielloński. Ten naukowy transfer dokonał się w latach 19641965 i był ściśle związany ze śmiercią Kazimierza Lepszego, rektora UJ, który zmarł 30 maja 1964 r., pozostawiając wakującą Katedrę Historii Nowożytnej XVIXVIII Wieku w Instytucie Historycznym UJ. W realiach PRL-u przeniesienie się z jednej uczelni na drugą było sprawą nieomal wagi państwowej, w którą zaangażowały się i w której pośredniczyły władze na najwyższym szczeblu (partyjne oraz państwowe/ministerialne), a ich przychylność okazała się być może decydująca dla powodzenia całego przedsięwzięcia, jakim był przyjazd J.A. Gierowskiego do Krakowa i objęcie przez niego kierownictwa Katedry Historii Nowożytnej XVIXVIII Wieku. W publikacji zostały ukazane również kulisy swoistej rywalizacji o krakowską katedrę, którą chcieli objąć Władysław Czapliński, starszy kolega J.A. Gierowskiego z Wrocławia, Adam Kersten z Lublina, i Celina Bobińska z UJ, pragnąca połączyć kierowaną przez nią Katedrę Historii Powszechnej Nowożytnej i Najnowszej z Katedrą Historii Nowożytnej XVIXVIII Wieku, co jeśliby zakończyło się powodzeniem doprowadziłoby do stworzenia największej tego typu katedry w strukturze ówczesnego Instytutu Historycznego UJ. Godne podkreślenia jest również zaangażowanie w tę sprawę osób, którym zależało na wzmocnieniu krakowskiego środowiska historycznego o ludzi prezentujących wysoki poziom naukowy. Taką postacią jest Henryk Wereszycki, który od samego początku kibicował przenosinom J.A. Gierowskiego do grodu nad Wisłą i ze swojej strony czynił wszystko, aby starania te zakończyły się pomyślnie.
Jak rządzić miastem przez ponad dwie dekady i nie zwariować? Jak rozgrywa się politykę, kiedy każdy chce cię zdetronizować od partyjnych bonzów po internetowych krzykaczy? Co naprawdę działo się za zamkniętymi drzwiami gabinetu przy Placu Wszystkich Świętych? To nie jest grzeczna opowieść o zabytkach i hejnałach. To rozmowa o władzy. O lojalnościach i zdradach. O tym, kto grał czysto, a kto wbijał nóż w plecy. O Krakowie, który nie zna litości ani dla swoich prezydentów, ani dla swoich marzycieli. Jacek Majchrowski mówi wszystko. Bez taryfy ulgowej. Bez pudru. Bez litości. Pierwszy raz tak szczerze. I być może ostatni.
Społeczność polska w świetle ksiąg metrykalnych parafii rzymskokatolickiej w Jekaterynodarze w latach 1861-1922 - Krzysztof Latawiec, Aleksander Sielicki
Książka jest pierwszą akademicką biografią Iwana Bohuna, kozackiego pułkownika wybitnego dowódcy wojskowego, polskiemu czytelnikowi znanego dobrze z Trylogii Sienkiewicza. Jednak losy historycznego pierwowzoru są znacznie bardziej fascynujące. Autorce udało się odkryć wiele nieznanych dotąd kart jego biografii. Od najmłodszych lat życie Iwana Bohuna naznaczone było udziałem w wielu kampaniach i bitwach. Wiele razy znajdował się w śmiertelnym niebezpieczeństwie podczas potyczek i wypadów, którymi osobiście dowodził. Fortele Bohuna stały się przysłowiowe jeszcze za jego życia. Dwa razy był aresztowany, skazano go na śmierć w różnych państwach. Podstawą książki jest unikalny materiał zbierany przez cztery dekady w archiwach Ukrainy, Rosji, Polski, Szwecji i innych krajów.
Książka podejmuje pogłębioną analizę jednej z najbardziej złożonych, a jednocześnie relatywnie słabo opracowanych kategorii współczesnego prawa konstytucyjnego. Autorzy rekonstruują ewolucję idei władzy neutralnej od koncepcji pouvoir neutre Benjamina Constanta po współczesne instytucjonalne mechanizmy równoważenia władz oraz ochrony praw jednostki ukazując ją jako normatywne i funkcjonalne dopełnienie klasycznego modelu podziału władz. Monografia analizuje konstytucyjną przestrzeń dla nowych prawnych form działania państwa, zdolnych do wypełnienia braków po społecznym podziale władzy oraz niewystarczalności technicznie pojmowanego modelu odwołującego się do klasycznej triady. Władza neutralna ujmowana jest jako szczególny segment organów gwarancyjnych, których zadania nie mogą być powierzone organom władzy politycznej. Łącząc refleksję teoretyczną z analizą porównawczą i pogłębionym studium konkretnych instytucji, książka proponuje spójne ujęcie władzy neutralnej jako elementu ustrojowego stabilizującego system konstytucyjny poza logiką bieżącej rywalizacji politycznej oraz mechanizmami odpowiedzialności politycznej.
Hiszpańskie przysłowie, które dało tytuł temu zbiorowi, mówi o krukach: ptakach sprytnych, drapieżnych, żerujących na padlinie i słabości. W tradycji ludowej są symbolem zła, które gdy karmione staje się groźne. Najprostsza interpretacja przysłowia przestrzega przedludzką niewdzięcznością. Jednak głębsza, a zarazem fundamentalna dla tego tomu interpretacja dotyczy czegoś dużo bardziej niepokojącego. Dotyczy karmienia własnych mrocznych impulsów, takich jak pycha, chciwość, nieczystość, zazdrość, gniew, nieumiarkowanie, lenistwo tych, które rodzą się w psychice, zanim jeszcze zostaną nazwane grzechem, popędem czy deficytem rozwojowym.Każde czyste serce staje się brudne nie przez pojedynczy akt, leczprzez powolne, niezauważalne hodowanie wewnętrznych metaforycznych kruków. Omawiane w książce filmy pokazują te procesy. Każda z wielkich tradycji duchowych, które diagnozują obecnośćciemnych tendencji, nie poprzestaje na samym rozpoznaniu choroby.Uderzające jest to, że zalecenia, choć ubrane w odmienne języki symboliczne, wykazują zdumiewającą zgodność. Ich wspólnym rdzeniem nie jest wewnętrzna walka w formie brutalnego wypierania czy represji, ale stopniowe odzyskiwanie świadomości i odpowiedzialności za własne wnętrze. Zło bowiem istnieje nie tyle z powodu samej obecności impulsu, ile jako konsekwencja nieświadomego utożsamienia się z nim.
Kazimierz Wiśniak całe życie tworzył obrazy - scenografią, rysunkiem, malarstwem. W swoich dziennikach tworzy je słowem. Zapiski obejmujące ponad sześćdziesiąt lat prowadzą czytelnika przez powojenny Kraków, narodziny Piwnicy pod Baranami, kulisy pracy teatralnej i spotkania z wybitnymi artystami. Codzienność splata się tu z historią sztuki, a krótkie, pozornie ulotne notatki stopniowo układają się w wielowymiarowy, żywy portret środowiska artystycznego, które współtworzyło powojenną kulturę polską.Pisane ściszonym głosem': z charakterystyczną dla autora ironią i czułością wobec ludzi, dzienniki łączą obserwację obyczajową, refleksję o sztuce i osobiste wspomnienia. Wśród zapisków pojawiają się liczne postaci świata kultury - artyści, reżyserzy, aktorzy i przyjaciele autora - a także rysunki, fotografie i materiały dokumentujące epokę. Publikacja jest cennym źródłem wiedzy o dziejach teatru i kultury, a zarazem fascynującą opowieść o życiu splecionym ze sztuką.
Na mój powrót do Archidiecezji Krakowskiej otrzymuję równie piękny, co ważny prezent: zbiór szkiców historycznych poświęconych krakowskiemu Kościołowi, otwierający nową serię wydawniczą, zatytułowaną Biblioteka Archidiecezji Krakowskiej. Autorem szkiców jest ks. prof. Jacek Urban. Cieszę się niezmiernie, że zdecydował się podzielić z nami swoimi tekstami bardzo różnymi, gdy chodzi o tematykę, perspektywę, nawet metodę. Mamy tu więc szkice poświęcone instytucjom (metropolia, kapituła, parafie), mamy biogramy (arcybiskupa, biskupa pomocniczego, profesorów, proboszczów), mamy zestawienia. Możemy obejrzeć życie Kościoła z perspektywy całej metropolii oraz z perspektywy wiejskiej parafii na Spiszu. Ta różnorodność składa się niewątpliwie na jakąś całość chociaż książka nie jest oczywiście całościową i systematyczną monografią historii Archidiecezji Krakowskiej. Nie taki ma cel i ambicje. Jest za to blisko życia i blisko konkretnych ludzi takich, których nie sposób pominąć w podręcznikach, i takich, którzy nigdy nie mieliby prawa do nich trafić. Księdzu Profesorowi serdecznie dziękuję, a wszystkich Państwa zapraszam do lektury. Ufam też, że wkrótce doczekamy się kolejnych tomów w zainicjowanej serii. KARD. GRZEGORZ RYŚ
4 maja 1936 roku na stadionie Wisły Kraków rozegrano mecz, który wzbudził ogromne zainteresowanie. Wygraną Wisły z londyńską Chelsea prasa z miejsca okrzyknęła najcenniejszym wynikiem rodzimego piłkarstwa. I choć późniejsze lata przyniosły polskiemu futbolowi sukcesy przyćmiewające ten triumf, to mecz zorganizowany z okazji 30-lecia Towarzystwa Sportowego pozostał wydarzeniem o znaczeniu wykraczającym daleko poza sam sport. Książka Zdzisława Skupienia to wnikliwa rekonstrukcja tego niezwykłego dnia od kulis organizacyjnych i międzynarodowych pertraktacji, przez przebieg spotkania, aż po jego społeczne i kulturowe znaczenie. Autor ukazuje mecz Wisła Chelsea jako element szerszej opowieści o ambicjach, aspiracjach i tożsamości międzywojennego Krakowa. Publikacja otwiera nową serię Z dziejów Białej Gwiazdy cykl opowieści o meczach i wydarzeniach, które zapisały się w historii polskiego sportu.
Kasuya Makoto zaprasza na niespieszną wędrówkę po wyobrażeniach buddyjskich zaświatów, gdzie przemoc splata się z pożądaniem, a cierpienie z fascynacją. Autor prowadzi czytelnika przez mityczne krajobrazy oraz piekielne przestrzenie, które odbijają to, co wyparte, lecz nie zatarte w ludzkiej duszy.Cień podziemnych światów ciągnie się za nami wystarczy spojrzeć za siebie.
Przedsiębiorstwo C. Warhanek odegrało na przełomie XIX i XX w. wyjątkową, a wręcz pionierską rolę w procesie miastotwórczym Mszany Dolnej. Industrializacja była bowiem ściśle związana z urbanizacją. Proces ten w Galicji w niewielkim stopniu dotyczył peryferyjnych ośrodków wiejskich (protomiejskich).
[] Ze współczesnej perspektywy można zaryzykować tezę, że Sąd Powiatowy (1883), linia kolejowa (1884), a w konsekwencji pojawienie się kapitału przemysłowego na przełomie XIX i XX w., stworzyływ krótkim czasie triadę najważniejszych czynników miastotwórczych w Mszanie Dolnej (nie są to wszystkieczynniki). Czynnik przemysłowy ilustruje najlepiej założony w 1890 r. zakład C. Warhanek jako jednaz największych fabryk w regionie, zatrudniająca przed I wojną światową nawet do około 350 osób.
Niniejsza księga gromadzi artykuły naukowe ofiarowane Profesorowi Krzysztofowi Pleśniarowiczowi z okazji Jego jubileuszu, a także adresy gratulacyjne, wspomnienia i dedykacje literackie napisane specjalnie z tej okazji przez Autorów Przyjaciół i Współpracowników Profesora.Profesor Krzysztof Pleśniarowicz niemal 50 lat pracował na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1977-2000 był związany z Katedrą Teatru i Dramatu UJ, w latach 1994-2000 pełnił funkcję dyrektora Ośrodka Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka. Następnie kierował Katedrą Kultury Współczesnej UJ (2004-2025), był współzałożycielem Instytutu Kultury UJ (2009) oraz prodziekanem Wydziału Zarządzania i Komunikacji Społecznej UJ (2008-2016). W latach 2018-2025 był przewodniczącym Rady Instytutu Kultury UJ. Jest autorem, współautorem i redaktorem 41 publikacji książkowych z dyscyplin literaturoznawstwa i nauk o sztuce oraz około 200 artykułów i recenzji w 12 językach.
Publikacja Samorząd terytorialny na Dolnym Śląsku. Sprawy, dylematy i wyzwania wpisuje się w tegoroczny jubileusz 35-lecia reformy samorządowej z 8 marca 1990 r. To właśnie wtedy odbudowano samorząd gminny, przywracając podmiotowość wspólnotom lokalnym i dając nowy impuls do rozwoju prawie 2500 gmin. Monografia nie tylko diagnozuje stan polskiej samorządności, lecz także wskazuje na różnorodne problemy i wyzwania stojące przed samorządem terytorialnym, takie jak wojna w Ukrainie, kryzys energetyczny, skutki pandemii, potrzeba nowego podejścia do bezpieczeństwa publicznego, procesy migracyjne, depopulacja miast i miasteczek, w tym dolnośląskich, zarządzanie oświatą i służbą zdrowia, powódź 2024 r. w regionie czy skażenie rzeki Odry (złota alga). Aby się z nimi zmierzyć, władze lokalne muszą podejmować szereg wieloaspektowych działań. Właśnie o tych kwestiach piszą Autorzy prezentowanej publikacji, oferując czytelnikowi wgląd w złożone zagadnienia dotyczące skutecznego zarządzania rozwojem regionalnym.
Książka zawiera edycję krytyczną wraz z opracowaniem korespondencji wymienianej w latach 1859-1887 między Józefem Ignacym Kraszewskim (1812-1887) a Władysławem Mickiewiczem (1838-1926), najstarszym synem Adama Mickiewicza. Owe listy są przechowywane w zbiorach rękopiśmiennych Biblioteki Jagiellońskiej (rękopisy o sygnaturach: 6520, 6527, 13133-13137) i nigdy wcześniej nie były ogłoszone drukiem, z wyjątkiem fragmentów opublikowanych przez Władysława Mickiewicza w jego Pamiętnikach (Mmoires). Listy Władysława Mickiewicza do Józefa Ignacego Kraszewskiego stanowią niewielką część ogromnej spuścizny epistolarnej powieściopisarza, przekazanej Bibliotece Jagiellońskiej po jego śmierci przez jego spadkobierców. Natomiast listy Kraszewskiego do Mickiewicza zostały zdeponowane przez Władysława lub jego córkę Marię w Muzeum Adama Mickiewicza, działającym przy Bibliotece Polskiej w Paryżu, a stamtąd w czasach II wojny światowej zagrabione przez Niemców wraz z innymi zbiorami. W 1965 r. owe listy zostały podarowane Polsce przez władze Niemieckiej Republiki Demokratycznej i następnie przekazano je Bibliotece Jagiellońskiej. Mowa o ponad 400 listach, napisanych w języku polskim i francuskim, przy czym nieznaczną przewagę liczebną stanowią listy francuskojęzyczne, którym towarzyszą w niniejszej książce tłumaczenia na język polski. Tematyka listów jest bardzo różnorodna: sprawy wydawnicze, sprawy polskie (w tym emigracyjne), międzynarodowe oraz sprawy prywatne. Kraszewski i Mickiewicz wywierali wielki wpływ na ówcześnie żyjących Polaków, poza tym byli bacznymi obserwatorami bieżących wypadków, dlatego ich listy mogą stanowić źródło cennych informacji dla historyków zajmujących się tym okresem.
Oddajemy do rąk Czytelnika dzieło niezwykłe, skreślone z bólem i we łzach, ale napisane z wiarą, nadzieją i miłością, które przebijają ze wszystkich jego kart. Literatura pamiętnikarska ma w naszym kraju długą tradycję, naznaczoną cierpieniem jednostek, rodzin czy całych grup społecznych, wśród których poczesna rola przypada zesłańcom syberyjskim podczas II wojny światowej. Hekatomba wywiezionych uwieczniona została w wielu utworach. Niniejsze zapiski są szczegółowym i mozolnym świadectwem rzeczywistości oglądanej praktycznie dzień po dniu, sporządzonym w zeszytach, na luźnych kartkach, a nawet na kawałkach tapety, opisującym okrutną rzeczywistość, jakiej Autor doświadczył w sowieckiej niewoli. To opis wydarzeń od chwili rozpoczęcia wojny, przez wywózkę do Rosji Sowieckiej, surowe życie w tajdze i dramatyczną podróż do Uzbekistanu, aż do wstąpienia do armii Andersa. Książka opracowana skrupulatnie przez dr. Bartłomieja Czech-Kosińskiego przenosi nas w odległy zarówno pod względem geograficznym, jak i mentalnym świat, ukazuje fascynujący punkt widzenia Polaka zagubionego w meandrach historii.
W pracy tej rozważam problem sensowności bytu jako takiego, a w tym jako pierwszoplanowy egzystencji ludzkiej. Streszczając rzecz najogólniej: dochodzę do przekonania, że sensowność całego obszaru bytowości ujawnia się jako możliwość realizacji przez obdarzone wolną wolą istoty rozumne wartości autotelicznych (perfekcyjnych), które mają swoje umocowanie w istnieniu absolutnym w osobowym Bogu jako gwarancie najwyższej i ostatecznej sensowności wszechbytu. W dużej mierze książka ta stanowi polemikę z próbami czysto humanistycznego (antropocentrycznego) oraz naturalistycznego uzasadnienia sensowności bytu, prowadzoną z perspektywy myśli (religii, teologii i filozofii) chrześcijańskiej. Ponieważ wiele z prezentowanych tu ustaleń (chociaż nie wszystkie ani nawet nie większość) opartych jest na przekonaniach religijnych, a książka ta w zamyśle moim nie ma charakteru konfesyjnego, ustalenia te należy traktować jako pewne prawdy warunkowe. W tych przypadkach chodzi o to, aby wyciągnąć logiczne konsekwencje z myśli (religii oraz teologii) chrześcijańskiej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
