Wspomnienia majora Piotra Nikołajewicza Palija mają w sobie ten specyficzny klimat, który porywa nas w Sołżenicynie czy Herlingu-Grudzińskim. Czytelnik zagłębia się wraz z Palijem w meandry życia obozowego i obserwuje walkę o przetrwanie niemal trzymając autora za rękę. Tak sugestywny bowiem jest język Palija.
Palij był więźniem obozów jenieckich w Podnieśnie i Zamościu, potem trafił w morderczym marszu do klasztoru na Łysej Górze, aby wreszcie wylądować w słynnym Peenemunde, gdzie został skierowany do pracy jako inżynier.
To także opowieść o okresie przedwojennym i samej wojnie, w której Palij, pojmany przez Niemców, zostaje jednym z setek tysięcy czerwonoarmistów skazanych na gehennę życia za drutami. Przede wszystkim jest to jednak książka rozliczeniowa ze zbrodniczym systemem Stalina. Autor, podobnie jak każdy oficer radziecki wzięty do niewoli, staje przed tragicznym dylematem: wracać po wojnie do Rosji i tam trafić do łagru lub dać się zabić w wyniku procesu o zdradę (bo przecież żołnierz radziecki się nie poddaje) czy też wybrać armię Własowa i walczyć z Rosją Stalina u boku Hitlera.
Palij to nazwisko, według wszelkiego prawdopodobieństwa, przybrane. Prawdziwe nazwisko autora to prawdopodobnie Drozdow. Przed wojną inżynier, więziony przez NKWD za ukraiński nacjonalizm, wypuszczony i zmobilizowany tuż przed jej wybuchem. W 1941 roku bierze udział w budowie Linii Mołotowa, doświadcza panicznej ucieczki na wschód i broni linii Dniepru, gdzie zostaje wzięty do niewoli. W Peenemunde decyduje się wstąpić do Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej walczącej przy boku Hitlera. Odtąd jego dzieje są mgliste. Uniknął repatriacji, trafił do USA i pracował w koncernie Lockheed. Prawdopodobnie przerzucony do USA w ramach amerykańskiej operacji Paperclip, być może w związku tym, iż pracował w zakładach wynalazcy niemieckich rakiet V-1 i V-2, Wernera von Brauna.
Timothy P. Mulligan dokonał benedyktyńskiej pracy. Przez 6 lat przeszukiwał archiwa niemieckie, brytyjskie i amerykańskie. Przeprowadził wiele wywiadów z żyjącymi jeszcze członkami załogi U-515 i rodziną Henkego. W wyniku jego pracy powstała unikalna książka relacjonująca przebieg życia jednego z największych asów Donitza. Samotny Wilk" jest pierwszą biografią dowódcy U-Boota opublikowaną w języku polskim.
Życiorys Henkego jest przykładem tego, w jaki sposób machina historii odciska swe piętno na życiu jednostki. Urodzony w Toruniu Henke w wyniku zmian granic po 1-szej wojnie światowej opuszcza swoje rodzinne miasto i osiedla się w zachodnich Niemczech. Borykając się z trudnościami w znalezieniu pracy w marynarce handlowej wstępuje do Reichsmarine. Z jednej strony staje się człowiekiem służącym w jednej z najbardziej niebezpiecznych wig Churchilla broni Hitlera - U-Bootwaffe. Z drugiej wpada w konflikt z Gestapo. Zatapia statki alianckie, ale nie przeszkadza mu to w słuchaniu zakazanej muzyki amerykańskiej, którą uwielbia. W wyniku propagandy amerykańskiej zostaje okrzyknięty zbrodniarzem nr I , mimo, że nigdy nim nie był. Fakt ten będzie miał decydujące znaczenie w jego samobójczej śmierci.
Przeszłość jest jak przedmiot zanurzony w wodzie: jest tam, ale w pewnym oddaleniu, nieuchwytna. Jej kontury są niewyraźne i płynne. Czy kiedykolwiek uda nam się zrozumieć ludzi, którzy żyli w tamtej epoce? Być może nie. Należy jednak podjąć taką próbę. Bo jakże moglibyśmy mieć inaczej nadzieję, że sami zostaniemy zrozumiani przez tych, którzy przyjdą po nas?"
Peter Englund
PETER ENGLUND - Absolwent filozofii, archeologii i historii, najpoczytniejszy współczesny pisarz szwedzki. W uznaniu jego zasług dla popularyzacji historii, został członkiem Akademii Szwedzkiej, przyznającej Nagrodę Nobla. Specjalizuje się w latach świetności Szwecji ? XVII wieku. Na polskim rynku ukazały się do tej pory dwa jego dzieła: Lata wojen i Połtawa.
Niezwyciężony to pierwsza tak pełna biografia króla Karola X Gustawa. Ale to nie tylko biografia jednego króla, to także próba ukazania obrazu całej epoki we wszelkich przejawach jej życia.
Kapitalnie ukazane kulisy, przebieg i skutki bitwy pod Połtawą.
Mistrzowskie pióro Englunda sprawia, że mamy wrażenie, jakbyśmy byli naocznymi obserwatorami bitwy. Jego dbałość o szczegóły, a także żywa relacja sprawia, że odnosimy wrażenie jakoby autor relacjonował nam tę bitwę na żywo, tak jak mecz piłkarski! Połtawa zamyka historię trzech, niezależnych od siebie, a jednak tworzących pewną całość ksiąg, traktujących o okresie świetności Szwedów. Część druga, Niezwyciężony, traktuje o szwedzkim potopie i przede wszystkim o królu Karolu X Gustawie, część pierwsza natomiast - Lata wojen, opisuje, w jaki sposób Szwecja z biednego, peryferyjnego państwa stała się potęgą w Europie w okresie 1625-1656.
Wspomnienia francuskiego arystokraty Maurice`a de Taschera (1786-1813), krewnego Cesarzowej Józefiny, należą do jednych z najciekawszych z epoki napoleońskiej. W roku 1804 zainspirowany wielkimi sukcesami Napoleona wstępuje do szkoły wojskowej w Fontainebleau i rozpoczyna karierę żołnierza. Ale jego dziennik to nie tylko opis bezwzględnej wojny. Maurice de Tascher ze swoim zmysłem artystycznym wspaniale opisuje nam architekturę, sztukę i modę w miejscach, które odwiedził. To także niezwykle szczegółowy opis obyczajów epoki. Część jego zapisków, co jest dla nas szczególnie cenne, dotyczy terytoriów Polski. Szlak jego podróży i udziału w walkach wiódł przez Niemcy, Polskę, Hiszpanię i w końcu Rosję. Chociaż udało mu się przetrwać katastrofalny odwrót napoleońskiej armii spod Moskwy umarł z wycieńczenia w Berlinie w 1813 roku.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Marszałek Napoleona,podczas Stu Dni minister wojny.Uważany przez większość historyków za najzdolniejszego marszałka Napoleona.Przed wyprawą na Moswkę kandydat do tronu polskiego..Gdyby cesarz kazał mu zniszczyć Paryż,łącznie z jego mieszkańcami to zrobiłby to nie ostrzegając swojej rodziny w obawie aby sekret się nie wydał.Gdy Napoleon rozkazał mu zaatakować pod Auerstadt,mniemając ze ma on przed sobą resztki armii pruskiej,to uczynił to wiedząc,że tym razem bóg wojny się myli.Naprzeciw niego stała bowiem trzykrotnie silniejsza,nienaruszona dotychczas w boju armia pruska.../fragment książki Johna G.Galahera/
Marszałek Napoleona,podczas Stu Dni minister wojny.Uważany przez większość historyków za najzdolniejszego marszałka Napoleona.Przed wyprawą na Moswkę kandydat do tronu polskiego..Gdyby cesarz kazał mu zniszczyć Paryż,łącznie z jego mieszkańcami to zrobiłby to nie ostrzegając swojej rodziny w obawie aby sekret się nie wydał.Gdy Napoleon rozkazał mu zaatakować pod Auerstadt,mniemając ze ma on przed sobą resztki armii pruskiej,to uczynił to wiedząc,że tym razem bóg wojny się myli.Naprzeciw niego stała bowiem trzykrotnie silniejsza,nienaruszona dotychczas w boju armia pruska.../fragment książki Johna G.Galahera/
Życie niewłaściwie urozmaicone to jedna z najważniejszych książek dotyczących Polskiego Państwa Podziemnego. Kazimierz Leski odsłania w niej kulisy działania wywiadu i kontrwywiadu AK, wykorzystując nie tylko wspomnienia własne, ale też relacje wielu swoich kolegów. Jego opowieść mogłaby stać się kanwą kilku filmów sensacyjnych, przy których przygody Hansa Klossa wydawałyby się ubogie i nudne. Książka otrzymała nagrodę PEN-Clubu za najlepszą książkę wspomnieniową w 1990 roku i nagrodę Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie w roku 1995.
Enfant terrible niemieckiej U-bootwaffe. Potrafił wracając z patrolu na pokładzie U-boota krzyknąć przez tubę do oczekujących go na pirsie VIP-ów: Czy naziści jeszcze są u władzy?.Gdy wchodził do najpopularniejszego lokalu w Paryżu w czasach wojny Szeherezady orkiestra przerywała swój występ i grała specjalnie na jego cześć Je taime. Z Ewą Braun tańczył przy swingu Submarine.Wielcy admirałowie Raeder i Donitz umawiali się z nim na śniadanie o 14, bo wiedzieli że o tej porze dopiero je spożywa po pijanej nocy w Szherezadzie. Gdy wszyscy na spotkaniu z Hitlerem pili wódkę małymi łyczkami, on jeden wypijał kieliszek jednym haustem.Odznaczony Krzyżem Rycerskim z Liśćmi Dębu i Skrzyżowanymi Mieczami. Jako oficer na U-48 zatopił ok. 200 000 BRT alianckich statków. Jako dowódca U-564 zatopił prawie 100 000 BRT. Po wojnie, na pierwszym zjeździe U-boociaży w Hamburgu, w płomiennym przemówieniu bronił admirałów Raedera i Dnitza siedzących w więzieniu. Nigdy nie wstąpił do Bundesmarine na znak protestu przeciw szykanowaniu w Niemczech byłych U-boociarzy i przylepianiu im łatki morderców.
powieść Morisona/zdobywcy Pulitzera!/ o jednej z najdziwniejszych i dramatycznych bitew na Pacyfiku. W dzień nad oceanem władało lotnictwo amerykańskie, zaś nocą Japończycy nękali ciągłymi bombardowaniami lotnisko Hendersona. Autor przedstawia sylwetki dowódców, charakterystyki uzbrojenia i taktykę wojsk amerykańskich i japońskich.
powieść Morisona/zdobywcy Pulitzera!/ o jednej z najdziwniejszych i dramatycznych bitew na Pacyfiku. W dzień nad oceanem władało lotnictwo amerykańskie, zaś nocą Japończycy nękali ciągłymi bombardowaniami lotnisko Hendersona. Autor przedstawia sylwetki dowódców, charakterystyki uzbrojenia i taktykę wojsk amerykańskich i japońskich.
Zbiór reportaży Horsta Slesiny z pierwszych miesięcy niemieckiej kampanii 1941 roku przeciwko Związkowi Radzieckiemu to doprawdy niezwykła kolekcja. Jako korespondent wojenny zawsze towarzyszył żołnierzom na pierwszej linii, jako oficer często walczył z nimi ramię w ramię. Przelany na papier zapis relacji, które w formie audycji radiowych trafiały do słuchaczy w ojczyźnie, brzmi dzisiaj jak głos nie z tego świata. Bombastyczny, przesiąknięty antysemityzmem i ideologią nazistowską styl wypowiedzi rodem z Deutsche Wochenschau jest cennym dokumentem czasów wielkiej wojny. Ale to nie tylko barwne relacje z walk i zwycięstw, mające umocnić ducha jego rodaków w Rzeszy. Opisy życia w stalinowskiej Rosji mimo, iż czasami przesadzone, są dowodem na szok, jaki przeżyli Europejczycy w zderzeniu z komunistycznym rajem na ziemi. Ale w książce Slesiny jest coś więcej. Autor był bacznym obserwatorem i świetnie posługiwał się piórem. Jego opisy, wnioski i obserwacje, które nie trafiały na antenę, w równym stopniu zadziwiają barwnością opisu jak i przerażają treścią. Pamiętajmy, że latem 1941 roku niemiecki Wermacht walczył na terenach wschodniej Polski, siłą przyłączonych do Związku radzieckiego po 17 wrzesnia 1939 roku. Pod warstwą sformulowań, wpisujących się w ogólny ton ówczesnej niemieckiej propagandy, kryją się opisy życia naszych rodaków "wyzwolonych" przez wschodniego sąsiada. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Wydawać by się mogło, że o wojnie na Pacyfiku napisano już wszystko Premiera na Pacyfiku zadaje temu kłam Nowatorskie spojrzenie na wojnę, niezwykła teatralna forma, kompleksowa charakterystyka stron, szokująca krytyka Zwycięzców, analiza psychologiczna Yamamoto to tylko niektóre wątki kontrowersyjnej, ale jakże pasjonującej książki małżeństwa z Petersburga. Elena i Siergiej Piereslegin małżeństwo z Petersburga. Absolwenci Leningradzkiego Uniwersytetu Państwowego: Elena psychologii i cybernetyki, Siergiej wydziału fizyki. Siergiej jest autorem wielu opracowań historycznych, s/f, socjologicznych. Laureat wielu nagród, między innymi Interpresskon i Brązowej Muszli. To ich pierwsza wspólna książka.
Wydawać by się mogło, że o wojnie na Pacyfiku napisano już wszystko Premiera na Pacyfiku zadaje temu kłam Nowatorskie spojrzenie na wojnę, niezwykła teatralna forma, kompleksowa charakterystyka stron, szokująca krytyka Zwycięzców, analiza psychologiczna Yamamoto to tylko niektóre wątki kontrowersyjnej, ale jakże pasjonującej książki małżeństwa z Petersburga. Elena i Siergiej Piereslegin małżeństwo z Petersburga. Absolwenci Leningradzkiego Uniwersytetu Państwowego: Elena psychologii i cybernetyki, Siergiej wydziału fizyki. Siergiej jest autorem wielu opracowań historycznych, s/f, socjologicznych. Laureat wielu nagród, między innymi Interpresskon i Brązowej Muszli. To ich pierwsza wspólna książka.
Wydawać by się mogło, że o wojnie na Pacyfiku napisano już wszystko Premiera na Pacyfiku zadaje temu kłam Nowatorskie spojrzenie na wojnę, niezwykła teatralna forma, kompleksowa charakterystyka stron, szokująca krytyka Zwycięzców, analiza psychologiczna Yamamoto to tylko niektóre wątki kontrowersyjnej, ale jakże pasjonującej książki małżeństwa z Petersburga. Elena i Siergiej Piereslegin małżeństwo z Petersburga. Absolwenci Leningradzkiego Uniwersytetu Państwowego: Elena psychologii i cybernetyki, Siergiej wydziału fizyki. Siergiej jest autorem wielu opracowań historycznych, s/f, socjologicznych. Laureat wielu nagród, między innymi. Interpresskon i Brązowej Muszli. To ich pierwsza wspólna książka.
To jedna z tych książek, której się nie zapomina. Książka o umieraniu Wielkiej Armii. I żadne liczby nie oddadzą tej tragedii tak mocno, jak relacja bezpośredniego uczestnika tego marszu śmierci spod Moskwy. Ale to także książka o instynkcie życia i o niewiarygodnych rzeczach, które jest w stanie zrobić człowiek, aby przetrwać. Niepokonani na polu walki, ci niezwyciężeni przegrali z nieludzkim mrozem i głodem, które zbierały okrutne żniwo. Dla tych którzy przetrwali, cesarz był drogowskazem i nadzieją na lepsze jutro. Dopóki żył, wierzyli że jeszcze zwyciężą, jak zawsze wcześniej. Więc do ostatnich chwil swojego życia gotowi byli krzyczeć Niech żyje cesarz!. I byli gotowi za niego umierać bez słowa skargi. Bo to on nadał sens ich życiu.
Szli na wojnę po ordery,a wracali do Rosji po spektakularnej klęsce,którą trudno było zrozumieć w całym ówczesnym świecie.Wspomnienia lekarza-oficera dywizji można jedynie porównać do Paragrafu 22 Josepha Hellera.Wizytujący szpital dowódca dywizji wręczył order św.Jerzego pierwszemu z brzegu w sali szpitalnej rannemu.Okazało się ,ze to był dezerter postrzelony w cztery litery podczas próby dezercji z pierwszej linii frontu .Na innym odcinku frontu przyjęto niewiarygodną ilość rannych z przestrzelonym palcem wskazującym prawej ręki.A przy tym niewiarygodna korupcja,chaos organizacyjny i nieustające pijaństwo-oto obraz armii,która miała lekko ,łatwo i przyjemnie rozbić Japończyków
Szli na wojnę po ordery,a wracali do Rosji po spektakularnej klęsce,którą trudno było zrozumieć w całym ówczesnym świecie.Wspomnienia lekarza-oficera dywizji można jedynie porównać do Paragrafu 22 Josepha Hellera.Wizytujący szpital dowódca dywizji wręczył order św.Jerzego pierwszemu z brzegu w sali szpitalnej rannemu.Okazało się ,ze to był dezerter postrzelony w cztery litery podczas próby dezercji z pierwszej linii frontu .Na innym odcinku frontu przyjęto niewiarygodną ilość rannych z przestrzelonym palcem wskazującym prawej ręki.A przy tym niewiarygodna korupcja,chaos organizacyjny i nieustające pijaństwo-oto obraz armii,która miała lekko ,łatwo i przyjemnie rozbić Japończyków
W 1965 roku z grobu Krystyny wydobyto srebrną maskę, którą pośmiertnie nałożono na twarz królowej. Mska zdumiała badaczy. Oblicze Krystyny zmieniało się w zależności od tego pod jakim kątem spoglądano na ów niezwykły przedmiot. Raz wydaje się ona spokojna, inny razem groźna. Niektórzy dostrzegali nawet uśmiech na twarzy królowej. Taka też była Krystyna - kobieta o wielu twarzach.
Michael Wittmann - legendarna postać, o której napisano setki artykułów i książek. Patrick Agte próbuje wyjaśnić jego fenomen. Ale przedstawia nam także innych bohaterów słynnej kompanii Tygrysów elitarnej jednostki Dywizji Lieberstandarte SS Adolf Hitler i ich niewiarygodne wyczyny. Tom drugi przedstawia walki w Normandii, w tym opis niewiarygodnej szarży samotnego czołgu Wittmanna na niezliczoną kolumnę czołgów alianckich. Na jej kanwie powstały najpopularniejsze wojenne gry komputerowe. Michael Wittmann (19141944) - najskuteczniejszy dowódca czołgu II wojny światowej. Na froncie wschodnim wziął udział w największej bitwie pancernej w historii bitwie pod Kurskiem, a także w bitwie o Charków i w walkach o wydostanie się z kotła pod Czerkasami. Zniszczył 117 czołgów rosyjskich, w tym znaczną ilość słynnych T-34. Na Zachodzie walczył w Normandii, odnosząc dalsze sukcesy. Znalazł śmierć na polach Normandii we wnętrzu swojego czołgu.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
