„Jedna z najbardziej fascynujących biografii ludzi wojny...” New York Times „Najpełniejsza biografia Yammamoto.” David Kahn, autor „Łamaczy kodów” „Yamamoto był według mnie największym admirałem od czasów lorda Nelsona.” William Manchester, autor książki „Amerykański Cezar” „Po wojnie albo zostanę zgilotynowany, albo wysłany na św. Helenę” Yamamoto ISOROKU YAMAMOTO (1884-1943) Podczas bitwy cuszimskiej w stopniu porucznikasłużył na krążowniku Nisshin, na którym został ranny. Przeciwnik wiązania się Japonii z państwami Osi. Autor planu ataku na Pearl Harbor. W wyniku złamaniaprzez Amerykanów „purpurowego kodu”, zestrzelony przez myśliwce amerykańskie w1943 roku. Legendarna postać marynarki japońskiej.
Dreadnought to nazwa okrętu, który stał się symbolem mocarstwowości państw w okresie od początku XX wieku do wybuchu pierwszej wojny światowej. To właśnie o tym okresie w kontekście rywalizacji dwóch europejskich potęg – Niemiec i Wielkiej Brytanii jest ta książka. Massie w swoim dziele skupia się przede wszystkim na ludziach władzy – od rodów królewskich, poprzez szefów rządów na admirałach i ludziach związanych z dyplomacją skończywszy. Barwność postaci i mnóstwo anegdotycznych wręcz historii z nimi związanych, a przede wszystkim znakomite pióro autora sprawia, że książkę czyta się z niesłabnącym zainteresowaniem, mimo tak wielkiej jej objętości. „Dreadnought” został przez wielu krytyków uznany za najlepszą książkę Roberta K. Massie, stając się od razu klasykiem historii XX w.
Książka Samuela E. Morisona opisuje przełomowy moment wojny na Pacyfiku. Bitwa na Morzu Koralowym bowiem to pierwsza bitwa w której Japończycy po serii niebywałych sukcesów od początku wojny nie odnieśli zdecydowanego zwycięstwa. Bitwa pod Midway zaś to początek końca Japończyków, punkt zwrotny w wojnie, japoński Stalingrad. I choć książka została wydana wiele lat temu, nadal stanowi podstawową lekturę dotyczącą przełomowego okresu w wojnie. Morison bowiem, będąc oficjalnym historykiem US Navy, miał praktycznie nieograniczony dostęp do wszystkich dokumentów i uczestników wydarzeń. Pisał tę książkę niemal natychmiast po zakończeniu działań, gdy pamięć ludzka jeszcze była w stanie odtworzyć szczegóły bitew. Dlatego praca Morisona stanowi nadal podstawowe źródło wiedzy do historii Marynarki Wojennej USA w drugiej wojnie światowej. Oczywiście trzeba pamiętać o tym, że jest to jednak oficjalna historia US Navy, więc siłą rzeczy analiza działań dowódców amerykańskich, którzy w dodatku w większości żyli w czasie gdy autor pisał niniejszą pracę, nie mogła być zbyt krytyczna. Wszystkich zainteresowanych zupełnie innym spojrzeniem na bitwę pod Midway odsyłam do świetnej pracy małżeństwa Pieresleginów Premiera na Pacyfiku. Dla wszystkich tych którzy interesują się wojną na Pacyfiku, praca Samuela Morisona pozostanie na pewno literaturą klasyczną i podstawowym źródłem wiedzy o działaniach strony amerykańskiej w przełomowym okresie wojny.
"Torpedaw celu to klasyk literatury wojennej,a autor stał się legenda Polskiej Marynarki Wojennej jeszcze za zycia.Jego wspomnienia to nie tylko skarbnica wiedzy na temat dziejów polskich okrętów podwodnych.To przede wszystkim wspaniała literatura.którą czyta sie jednym tchem...Bolesław podczas drugiej wojny światowej był oficerem torpedowym na ORP "WIlk",na którego pokładzie przedarł sie do Wielkiej Brytanii,później był zastępcą dowódcy na ORP"Sokół,a następnie został dowódcą ORP"Jastrząb" i ORP"Dzik.W 1947 roku powraca do kraju jako dowódca ORP"Błyskawica".W 1951 roku zostaje aresztowany i zmuszony do opuszczenia Gdyni i marynarki.W latach 1961-1964 dowodzi zaglowcem"Zawisza Czarny".
Wyścig do Mesyny wygrali Amerykanie. Gdy pojawili się tam pierwsi angielscy żołnierze, Amerykanie przywitali ich okrzykami: „Gdzie żeście byli, cholerni turyści?”
Morison jak zwykle jest wszędzie! Przeprowadza wywiady ze zwykłymi żołnierzami i z naczelnymi dowódcami, koresponduje i rozmawia też z dowódcami przeciwników. Dzięki temu mamy kompletny obraz bitwy o Sycylię i lądowania aliantów we Włoszech. Autor często w narrację książki wplata historie anegdotyczne i tragiczne prostych żołnierzy. W dodatku to błyskotliwe pióro!
To nie przypadek, że autor dwukrotnie otrzymał Nagrodę Pulitzera!
Przebieg kampanii można określić dwoma słowami „Stracone zwycięstwo” albo „Zwycięski odwrót”. Ale bez tej kampanii nie byłoby sukcesu lądowania w Normandii.
,,… Zimny oddech śmierci wstrząsa ciałem, przechodzi przez okręt, wdziera się do każdego zakamarka, zagląda głęboko w oczy każdemu z nas… Bomby, bomby, bomby! Zewsząd bomby…”
Fragment wspomnień kmdr. Andrzeja Kłopotowskiego
,,… Usłyszeliśmy, że Anglia na czele z Churchillem zgodziła się pociąć Polskę i oddać ją Stalinowi. Zobaczyłem twarze naszych przyjaciół – Romanowskiego, Koziołkowskiego, Bernasa i Kłopotowskiego całe we łzach. Taka spotkała ich nagroda za odwagę i pięcioletnią walkę przy boku aliantów o niepodległą Polskę. Uczucie wstydy, które zrodziło się, gdy patrzyłem na ich cierpienie zostało ze mną do dzisiaj…,,
Alistair Mars, dowódca angielskiego okrętu podwodnego Unbroken
"Massie jest mistrzem historycznej opowieści, imponuje niesamowitym literackim rzemiosłem" Max Boot, The New York Times Book Review "Przedstawił każdą postać z artystyczną wizją pisarza napisana z pasją opowieść o ludziach z epoki pierwszej wojny światowej" The Waszyngton Post Book World "Wspaniałe, niewyobrażalne osiągnięcie Książka napisana lekkim, świetnie się czytającym stylem oparta na benedyktyńskiej pracy historyka..." Milwaukee Journal Sentinel "Żywy opis postaci i wydarzeń mistrz gawędziarstwa w tym rodzaju historycznego pisarstwa wątpię, by Massie miał sobie równego." Paul Kennedy, Los Angeles Time Book Reviev "Półmisek wypełniony smakowitymi opisami postaci. Wielka, wspaniała lektura" New York Post
Niezwykłe wspomnienia legend U-bootwaffe z obu wojen światowych. Lothar Arnould de la Perier, legenda pierwszej wojny światowej - nikt w obu wojnach światowych nie zatopił tylu statków co on - opowiada swoją historię. Historia pierwszego sukcesu „U-9” i jego dowódcy Otto Weddigena, który wstrząsnął Wielką Brytanią i dał wiarę niemieckiej broni podwodnej. Wspomnienia zdeklarowanego hitlerowca Joachima Schepkego, jednego z największych asów U-bootwaffe drugiej wojny światowej. Niezwykły rejs „monsunowego U-boota” - z Japonii do hitlerowskich Niemiec. Historia pościgu Royal Navy za okrętem podwodnym, który przez pomyłkę wylądował na mieliźnie u ujścia Tamizy.
"Wspomnienia Armanda Calaincourta to jedno z najcenniejszych źródeł dotyczących historii Napoleona. To przede wszystkim dialog autora z Cesarzem, wktórym Calaincourt nie stronił od wyrażania całkiem odmiennych niekiedy opiniiniż Napoleon. Ale w Smorgonii miejsca gdzie Cesarz opuścił Wielką Armię towłaśnie Calaincourta zabiera Napoleon w podróż do Paryża. Podczas długiejpodróży Napoleon opowiada mu o przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Toswoista spowiedź Cesarza, którą skrupulatnie zapisuje autor. ...Trzebaprzyłączyć do Polski nowe terytoria, musimy zrobić z niej wielkie państwo.Trzeba dać jej Gdańsk i dostęp do morza.... ...Polsce potrzebny jest władcacudzoziemiec. Polak wzbudziłby zbyt wiele zawiści. Czartoryscy, Potoccy,Poniatowscy i inni mają wygórowane ambicje. Odpowiadałby im pewnie marszałekMurat, ale on ma pusto w głowie. Hieronim także jest próżny - nigdy nie zrobił nic rozsądnego...
Dwie opowieści:Opowieść o działaniach niemieckiej 1 Dywizji Górskiej nacierającej od strony Popradu w kierunku Lwowa, z celem zdobycia miasta. I Ostatni batalion - opis walk jednego z ostatnich niemieckich oddziałów na Słowacji, walczącego w beznadziejnej sytuacji aż do kapitulacji Niemiec.
"Wspomnienia Gottloba Herberta Bidermanna w literaturze wspomnieniowej z frontu wschodniego można ustawić w jednym szeregu z takim klasykami jak "Zapomniany żołnierz" Sajera, czy "Przystanek Moskwa" Happego. To, że przeżył wojnę, graniczy z cudem. Był wielokrotnie ranny, a większość jego kolegów z którymi zaczynał kampanię wschodnią spoczęła w grobach gdzieś w bezkresnej Rosji. Front wschodni, mimo że najokrutniejszy w tej wojnie, przyciągał autora jak magnes. Wracał tam zawsze, mimo że nie musiał, bo proponowano mu bezpieczniejsze stanowiska. Adrenalina, której tam doświadczał jednak uzależniała. Nie mógł być gdzieś indziej. Walczył na Krymie, gdzie brał czynny udział w zdobyciu twierdzy Sewastopol, brał też udział w walkach pod Leningradem. W końcu bronił Prus Wschodnich, mając naszyty na ramieniu legendarny dziś napis tamtejszych wojsk: "Kurland". Wojska broniące Kurlandii nie poddały się nigdy. Dopiero kapitulacja Niemiec spowodowała, że wywieszono białe flagi. Autor po kapitulacji trafia do rosyjskich łagrów na lata. Wycieńczony, będąc na skraju życia i śmierci, powraca do Niemiec. Wspomnienia zostały napisane po wojnie. Autor przedstawia w nich swój negatywny stosunek do Hitlera i ówczesnych rządzących w Niemczech. Na ile szczere były to wyznania? Tego już się nie dowiemy. "
Zdjęcie amerykańskiej flagi na szczycie Mount Suribachi na Iwo Jimie obiegło świat i zapewniło nieśmiertelną sławę Korpusowi Marines. Cena zdobycia wyspy była jednak bardzo wysoka. Ale Iwo Jima była zaledwie przedsionkiem piekła, jakie zgotowali Amerykanom Japończycy na Okinawie. To właśnie tutaj miały miejsce najbardziej masowe ataki kamikaze w historii, a japońscy żołnierze na lądzie walczyli z niebywałą determinacją, wiedząc, że następnym celem amerykańskiego ataku będą już ich rodzime wyspy japońskie. To właśnie te dwie kampanie są przede wszystkim treścią ostatniego tomu Samuela E. Morisona. Morison prowadzi swoją narrację do końca wojny na Pacyfiku - opisując także ataki lotnicze na Japonię - w tym dwa atomowe, na Hiroszimę i Nagasaki - oraz działania floty do podpisania aktu kapitulacji Japonii na pancerniku Missouri?
Dreadnought to nazwa okrętu, który stał się symbolem mocarstwowości państw w okresie od początku XX wieku do wybuchu pierwszej wojny światowej. To właśnie o tym okresie w kontekście rywalizacji dwóch europejskich potęg - Niemiec i Wielkiej Brytanii jest ta książka. Massie w swoim dziele skupia się przede wszystkim na ludziach władzy - od rodów królewskich, poprzez szefów rządów na admirałach i ludziach związanych z dyplomacją skończywszy. Barwność postaci i mnóstwo anegdotycznych wręcz historii z nimi związanych, a przede wszystkim znakomite pióro autora sprawia, że książkę czyta się z niesłabnącym zainteresowaniem, mimo tak wielkiej jej objętości. Dreadnought został przez wielu krytyków uznany za najlepszą książkę Roberta K. Massie, stając się od razu klasykiem historii XX w.
Wspomnienia podoficera-radiotelegrafisty, który przeżył niemal całą wojnę służąc na U-bootach. Z narażeniem życia prowadził swój sekretny dziennik, który stał się kanwą tej opowieści. Większość wojny spędził pod dowództwem Korvettenkapitana Heinricha ,,Ajaxa" Bleichrodta, jednego z asów U-bootwaffe, który nie wytrzymał psychicznie trudów wojny i nieustannej presji na osiągnięcie sukcesu i został zdjęty z dowodzenia U-bootem w dramatycznych okolicznościach podczas swojego ostatniego patrolu. Hirschfeld wziął też udział w ostatnim, owianym tajemnicą rejsie U-234, który z uranem, samolotem Me-262 i innym materiałami wojennymi oraz specjalistami niemieckimi na pokładzie wypłynął w rejs do Japonii. Napisane z pasją o wielkim ładunku emocjonalnym wspomnienia stały się klasyką tego typu literatury porównywalną z ,,Żelaznymi trumnami" Herberta Wernera. WOLFGANG HIRSCHFELD Ur. w 1916 r. w Berlinie, w latach 1940-1945 służył na U-bootach. Wziął udział w 6 patrolach U-109 i ostatnim patrolu U-234. Po wojnie w niewoli amerykańskiej, w 1946 roku powraca do kraju. Obecnie mieszka w Pln.
Historia jednej z najbardziej niedocenianych operacji II wojny światowej. Operacja nosiła kryptonim "Torch", w czasie której przeprowadzono desantu morskiego na taką skalę, do tej pory niespotykaną skalę. To dzięki doświadczeniom tej operacji można było później otworzyć drugi front w Europie. I to właśnie operacja "Torch" była początkiem końca Rommla w Afryce. Autor będąc osobiście na pokładzie jednego z okrętów, mógł spisywać relacje żołnierzy i oficerów niejako z pierwszej ręki. Książka "Operacje na wodach północnoafrykańskich" ma olbrzymie znaczenie dla poznania przebiegu najdziwniejszej operacji II wojny światowej. A była to "dziwna wojna", której nie chcieli zarówno obrońcy jak i atakujący. Dowódcy amerykańscy wpajali żołnierzom, że mają walczyć tak, jakby walczyli z Niemcami. To samo mówili dowódcy francuscy podległym im oddziałom.
Wspomnienia „Fipsa”, czyli Wernera Fürbringera, jednej z najbarwniejszych postaci niemieckiej U-bootwaffe w pierwszej wojnie światowej. Zatapiał hurtowo jednostki alianckie, stając się niewątpliwie gwiazdą słynnej cesarskiej Flotylli Flandrii. W sumie udało mu się zniszczyć lub uszkodzić ponad 100 alianckich jednostek. W końcu szczęście go opuściło i dostał się do niewoli alianckiej. „Fips” wziął też udział w drugiej wojnie światowej, pracując w sztabie niemieckiej Krigsmarine. Odznaczony między innymi Krzyżem Żelaznym I klasy.
"Przezabawne opowiadania o stosunkach damsko-męskich .Typowy czeski humor godny Hrabala.Michal Viewegh to od siedmiu lat absolutny lider na czeskim rynku wydawniczym. Do tej pory w Czechach sprzedano ponad dwa miliony egzemplarzy jego książek. Na podstawie jego tekstów nakręcono 10 filmów, w tym kultowy ""Do Czech razy sztuka"". Jego książki zostały przełożone na 23 języki. Jeśli dziś szukać sukcesora Milana Kundery w czeskiej literaturze, to jest nim bez wątpienia Michal Viewegh. Jego książki to połączenie wyjątkowej inteligencji i błyskotliwego, świetnie się czytającego prostego stylu.
""Na ewentualne pytanie, z jakich to wątpliwych pobudek wybrałem akurat temat seksu, najpierw przytoczyłbym kilka wymownych liczb (a liczby nie kłamią): według Światowej Organizacji Zdrowia kobieta myśli o seksie średnio 30 razy dziennie, nawet w klimakterium, mężczyzna, bez względu na wiek, co 8 minut.""
Michal Viewegh"
Zaraz po pierwszej wojnie światowej, w czasie której opinia publiczna Zachodu jednoznacznie potępiła działalność Ubootów, nazywając ich załogi Hunami, amerykański dziennikarz postanowił dotrzeć do najsłynniejszych dowódców Ubootów i ich załóg, aby na podstawie ich relacji dociec o nich prawdy. Jego obraz był szokiem dla odbiorców zachodnich. Gdyby te książkę napisał Niemiec, okrzyknięto by go kłamcą. Ale napisał ją Amerykanin i to bodaj najbardziej znany reportażysta w swoim kraju. Z jego książki rysuje się zupełnie inny obraz Hunów - nazywa ich wręcz rycerzami głębin, ze względu na humanitarne traktowanie rozbitków z zatopionych przez nich statków. Lowell Thomas oparł swoją opowieść wyłącznie na najbardziej dramatycznych relacjach. Dzięki temu książka, jak u Hitchcocka, zaczyna się od trzęsienia ziemi, a potem napięcie tylko wzrasta?
Niniejszy wolumen zamyka dramat, jakim była katastrofa w Rosji, dramat - jakiego doświadczyli sami najeźdźcy - opowiedziany ich własnymi słowami. Trzeci tom pracy Paula Austina opisujący odwrót Napoleona spod Moskwy.
Książka ta jest następczynią tomu "1812. Marsz na Moskwę". Jest ona rodzajem słownego filmu czy też zbeletryzowanego dokumentu. Została zredagowana, mam nadzieję, w sposób niepozbawiony pewnych wartości artystycznych, na podstawie pochodzących z pierwszej ręki - dobrze ponad setki uczestników, tak Francuzów, jak i ich sojuszników - opisów tego ogromnego, masowego dramatu, jakim był najazd Napoleona na Rosję. Oparłem się pokusie komentowania czy też oceniania ich narracji. Wszystkie są dla mnie uderzająco autentyczne, jeśli nawet niezbyt dokładne, a już na pewno nie bezstronne. W końcu wydarzenia, jakie opisują, były nadzwyczajne, w stopniu przekraczającym wszelkie wyobrażenia. Trzeba też uwzględnić fakt, że na to wszystko autorzy wspomnień spoglądali z perspektywy czasu minionego. Jak łatwo jest być mądrym, gdy ma się to już za sobą! (z przedmowy autora)
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
