W polskiej i europejskiej myśli oświeceniowej dominującej także na początku XIX w. administracja postrzegana była jako zasadnicze narzędzie przebudowy całej rzeczywistości politycznej i społecznej skoku ku nowoczesności. Z tego względu kwestii tej przypisywano szczególną rangę widziano w niej nie tylko problem organizacyjny, lecz przede wszystkim element szerszego projektu modernizacyjnego. Przedstawiona w monografii debata nad nowym ustrojem administracyjnym Królestwa Polskiego jawi się zatem jako istotny fragment większej całości trzonowy komponent programu transformacji państwa, w ramach którego ścierały się różne wizje porządku ustrojowego i administracyjnego. Zasadnicze pytanie sprowadzało się do tego, jak, dążąc do nowoczesności, nie zerwać więzi z własną tradycją. Monografia stanowi rezultat wieloletnich badań nad niemal nietkniętym dotąd materiałem archiwalnym i jest kontynuacją wcześniejszej publikacji Autora, wydanej w 2017 r. pod tytułem Koncepcje i projekty nowego ustroju administracji dla przyszłego Królestwa Polskiego, poświęconej okresowi poprzedzającemu nadanie Konstytucji Królestwa (18131815).
Monografia stanowi opracowanie zbioru zagadnień proceduralnych, jakie napotykają zamawiający oraz wykonawcy, którzy chcą skutecznie przeprowadzić self-cleaning. W pracy skupiono się głównie na analizie instytucji self-cleaning na tle zasady równego traktowania wykonawców i uczciwej konkurencji jako na podstawowych zasadach przygotowania i przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Szczególną uwagę zwrócono na dopuszczalność wszczęcia procedury self-cleaning, inicjatywę w zakresie złożenia dowodów self-cleaning oraz ich ocenę. Wyjątkowo złożona tematyka, przy jednoczesnej niewystarczającej regulacji tego postępowania, stwarza istotne problemy dla stron postępowania, dla których opracowanie może okazać się pomocne w zakresie proceduralnych aspektów skutecznego przeprowadzenia self-cleaning. Jednocześnie może stanowić dla zamawiających wskazówki, jak prawidłowo przeprowadzić tę procedurę w zgodzie z zasadą równego traktowania wykonawców i uczciwej konkurencji.
Opracowania ujęte w niniejszym tomie kierują uwagę Czytelnika ku praktycznemu wymiarowi aktywności państwa w stosunku do grup adresatów wymagających szczególnej ochrony. Niniejszy tom został podzielony na dwie uzupełniające się części. Pierwsza z nich jest poświęcona zagadnieniom ogólnym z zakresu administracji wrażliwej, a odniesiono się w niej zarówno do genezy i pojęcia administracji wrażliwej, jej filarów oraz stosowanego instrumentarium, jak też zmian jakości życia poszczególnych grup społecznych jako kryterium oceny działań administracji wrażliwej. W tej części rozważań odniesiono się również do fińskiego modelu opiekuńczego "państwa dobrobytu. Druga część monografii została zaś poświęcona zagadnieniom szczególnym z zakresu administracji publicznej, a przedstawiono w niej zarówno świadczenia dedykowane różnym grupom adresatów wymagających wsparcia ze strony państwa, jak i inne formy wsparcia tych grup adresatów. Monografia jest przydatna zarówno praktykom stykającym się na co dzień z problemami administracji wrażliwej, jak i teoretykom oraz studentom zarówno w zakresie badań naukowych, jak i funkcji dydaktycznej.
Na pozór mogłoby się wydawać, że dobra wiara jest zagadnieniem istotnym przede wszystkim na gruncie prawa prywatnego, zaś w prawie podatkowym odgrywa marginalną rolę, ograniczoną głównie do problematyki odliczenia podatku naliczonego i opodatkowania transakcji transgranicznych w podatku od towarów i usług. Bardziej staranna analiza czynnika dobrej wiary prowadzi jednak do wniosku, że dobra wiara może być istotna również na gruncie podatkowym. Jest tak z tego względu, że coraz częściej można zaobserwować przykłady regulacji podatkowych (m.in. w podatku akcyzowym, w podatku u źródła oraz w zakresie opodatkowania spółek holdingowych), gdzie dla ustalenia istnienia obowiązku o określonej treści, podatnik musi pozyskać informacje od (na temat) innych podmiotów, do których to informacji z reguły ograniczony dostęp. W ramach publikacji autor odpowiada m.in. na pytanie, czy w razie popełnienia błędu, działający w dobrej wierze podatnik powinien korzystać z ochrony prawnej, którą oferuje koncepcja dobrej wiary. Ponadto, autor omawia wpływ dobrej wiary na konstrukcję zobowiązania podatkowego, jak również manifestacje (przejawy) dobrej wiary możliwe do zidentyfikowania w aktualnym stanie prawnym. Monografia jest przeznaczona dla osób zajmujących się naukowo prawem podatkowym, jak również doradców podatkowych, adwokatów, radców prawnych, sędziów, przedstawicieli administracji oraz innych osób stosujących prawo podatkowe w praktyce.
Zasada legalizmu stanowi jedną z podstawowych zasad międzynarodowego prawa karnego, wyznaczając normatywne ramy przypisania odpowiedzialności jednostce za naruszenie norm prawa międzynarodowego. Celem rozważań podjętych w monografii uczyniono określenie charakteru prawnego zasady legalizmu na gruncie międzynarodowego prawa karnego oraz postulatywne zaproponowanie modelowego jej ujęcia. Zasadę legalizmu poddano więc szczegółowej analizie, polegającej na zdefiniowaniu jej pojęcia i ustaleniu istoty, wpisując tę zasadę w kategorie zasad funkcjonujących w prawie międzynarodowym. Ustalono także wzajemne relacje pomiędzy zasadą legalizmu a źródłami prawa międzynarodowego oraz źródłami międzynarodowego prawa karnego. Szczegółowej analizie poddano także krajowe porządki prawne, zarówno te oparte na prawie kontynentalnym, jak i na common law. Kompleksowe ujęcie zasady legalizmu w międzynarodowym prawie karnym wymagało także odniesienia do celu oraz funkcji, jakie pełni ona w międzynarodowym prawie karnym. Rozważaniom poddano także wpływ zasady legalizmu na spójność zarówno prawa międzynarodowego, jak i międzynarodowego prawa karnego. Pogłębione badania pozwoliły na stworzenie modelowego ujęcia zasady legalizmu w międzynarodowym prawie karnym, które objęło nie tylko jej treść, moc obowiązującą oraz status prawny, lecz także jej zamierzone cele i realizowane funkcje.
Orzecznictwo Aplikanta Kodeks karny, zawiera tezy orzeczeń do poszczególnych (wybranych) artykułów Kodeksu karnego. W zbiorze znajdziesz tezy najważniejszych orzeczeń Sądu Najwyższego, sądów apelacyjnych oraz sądów okręgowych. Pełną treść orzeczenia wraz z uzasadnieniem możesz następnie wyszukać w dostępnym na egzaminie komputerze. Orzecznictwo aplikanta jest wyjątkowe ponieważ nasze materiały możesz spokojnie zabrać na egzamin, a ponadto artykuły i przyporządkowane im tezy pozwolą Ci na szybkie znalezienie właściwego orzeczenia. Dzięki temu unikniesz kolejek do komputerów w trakcie egzaminu. Co więcej, nie martw się, że przed egzaminem zostaną opublikowane nowe orzeczenia, których niniejsza książka nie zawiera, a które będą podstawa do prawidłowego rozwiązania kazusów. Gwarantujmy aktualność stanu prawnego do dnia egzaminu zawodowego w 2027 r. Zbiór będzie aktualizowany przez dodawanie nowych, ważnych tez do orzeczeń oraz przez aktualizację stanu prawnego szukaj aktualizacji na stronie Jeśli zatem jesteś aplikantem tuż przed końcowym egzaminem prawniczym zawodowym oto zestaw książek z Orzecznictwem aplikanta, które musisz mieć każdego dnia pod ręką, aby zdać egzamin adwokacki lub radcowski w 2027 r. Pozycja ta przyda się również Aplikantom, którzy chcą poszerzyć swoją wiedzę z poszczególnych dziedzin prawa w trakcie aplikacji.
Komentarz do ustawy z 9.7.2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 236 ze zm.) stanowi kompleksowe opracowanie przepisów regulujących jedną z najbardziej dynamicznych form zatrudnienia na rynku pracy. Autorka szczegółowo omawia prawa i obowiązki agencji pracy tymczasowej, pracodawcy użytkownika oraz pracownika tymczasowego, ukazując wzajemne powiązania między nimi w świetle najnowszego orzecznictwa i praktyki stosowania prawa. Charakteryzuje w szczególności: istotę pracy tymczasowej; zasady jej nawiązania i rozwiązania; status każdego z podmiotów i zakres ich odpowiedzialności; dochodzenie roszczeń. Publikacja ma na celu nie tylko wyjaśnienie obowiązujących regulacji, lecz także wskazanie problemów interpretacyjnych i kierunków ich rozwiązywania. To opracowanie, które łączy analizę dogmatyczną z refleksją nad społeczną funkcją prawa pracy w warunkach gospodarki opartej na elastyczności zatrudnienia. Komentarz stanowi niezbędne źródło wiedzy dla prawników, pracodawców, specjalistów HR, osób zajmujących się doradztwem i pośrednictwem pracy.
Komentarz w sposób kompleksowy omawia regulację poszczególnych przepisów ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, zawierając zarówno rozważania naukowe jak i praktyczne ujęcie omawianych instytucji prawnych. Prezentuje poglądy autorów, wybitnych praktyków prawa spółdzielczego z wieloletnim doświadczeniem oraz ugruntowane i najnowsze linie orzecznicze. Drugie wydanie obejmuje przede wszystkim rewolucyjne zmiany w funkcjonowaniu walnych zgromadzeń spółdzielni mieszkaniowych, dokonane ustawą z 4.12.2025 r. o zmianie ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2026 r. poz. 39), które weszły w życie 28.1.2026 r. Komentarz obejmuje zmiany, zgodnie z którymi pełnomocnikiem członka spółdzielni będącego osobą fizyczną na walnym zgromadzeniu spółdzielni mieszkaniowej może być: osoba bliska członka z wyłączeniem osób pozostających faktycznie we wspólnym pożyciu; adwokat lub radca prawny; inny członek tej samej spółdzielni oraz zasadę, w świetle której pełnomocnik nie może brać udziału w głosowaniu, którego przedmiotem jest wybór i odwołanie członków rady nadzorczej lub członków zarządu spółdzielni. W komentarzu omówione zostały także zmiany w art. 49 i 49[1] SpMieszkU, które umożliwiają osobom zainteresowanym realizację przed sądem roszczeń o ustanowienie odrębnej własności lokalu. Książka okaże się interesującą dla pracowników naukowych i praktyków: adwokatów, radców prawnych, notariuszy, sędziów, prokuratorów, aplikantów stosujących w codziennej pracy ustawę o spółdzielniach mieszkaniowych, a także dla członków organów spółdzielni mieszkaniowych.
Praktyczny komentarz do ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa, uwzględniający zmiany wynikające z implementacji dyrektywy NIS 2. Komentarz do ustawy z 5.7.2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 20 ze zm.) stanowi praktyczny przewodnik po krajowych regulacjach dotyczących cyberbezpieczeństwa. Publikacja uwzględnia najnowsze kluczowe zmiany wprowadzone do polskiego porządku prawnego w związku z implementacją dyrektywy NIS 2. Autorzy prawnicy praktycy o bogatym dorobku naukowym, a zarazem eksperci z doświadczeniem zdobytym w strukturach krajowego systemu cyberbezpieczeństwa koncentrują się na realnych wyzwaniach, jakie wiążą się z przeprowadzeniem podmiotów prywatnych i publicznych przez proces samookreślenia, wdrożenia nowego standardu bezpieczeństwa oraz przygotowania organizacji do reagowania na nowe wyzwania w obszarze obsługi incydentów cyberbezpieczeństwa. Po blisko dwóch latach intensywnych konsultacji i prac legislacyjnych ustawa została dostosowana do wymagań dyrektywy NIS 2, porządkując i ujednolicając normy dotyczące bezpieczeństwa cyfrowego, w szczególności w zakresie: samookreślenia i kwalifikacji podmiotów ważnych oraz kluczowych dla krajowego systemu cyberbezpieczeństwa; zarządzania ryzykiem w organizacjach; kontroli łańcucha dostaw oraz zarządzania ryzykiem związanym z zewnętrznymi dostawcami, czyli tzw. dostawcami wysokiego ryzyka; cyberhigieny; audytów bezpieczeństwa i zaostrzonego nadzoru nad cyberbezpieczeństwem. Szacuje się, że około 40 tysięcy podmiotów w Unii Europejskiej będzie podlegać nowym regulacjom jako podmioty ważne lub kluczowe dla cyberbezpieczeństwa. Ustawa o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa ma zatem służyć podniesieniu standardów bezpieczeństwa w cyberprzestrzeni polskich podmiotów poprzez: zapewnienie niezakłóconego świadczenia usług kluczowych i ważnych; prowadzenie stałej analizy ryzyka jako nowego standardu zarządzania organizacją; zarządzanie incydentami; stałą współpracę z organami nadzoru nad cyberbezpieczeństwem. Prezentowana publikacja stanowi przewodnik nie tylko po przepisach krajowego systemu cyberbezpieczeństwa, lecz także po najnowszych aktach wykonawczych i wytycznych dotyczących bezpieczeństwa w cyberprzestrzeni. Zaproponowane w komentarzu ujęcie tej złożonej tematyki wyróżnia zintegrowane podejście teoretyczno-praktyczne. Zamiarem autorów było bowiem odniesienie się do praktycznych aspektów wdrożenia nowej regulacji przy jednoczesnym uwzględnieniu niezbędnych elementów teoretycznoprawnych. Komentarz adresowanany jest do prawników, radców prawnych, adwokatów, specjalistów ds. compliance, audytorów, ekspertów ds. cyberbezpieczeństwa, kadry zarządzającej oraz osób odpowiedzialnych za bezpieczeństwo informacji i zarządzanie ryzykiem w podmiotach publicznych i prywatnych. Będzie szczególnie przydatny dla przedstawicieli podmiotów kluczowych i ważnych, operatorów usług, dostawców technologii oraz wszystkich uczestników krajowego systemu cyberbezpieczeństwa stosujących w praktyce przepisy ustawy i wymagania wynikające z dyrektywy NIS 2.
Regulamin Arbitrażowy Sądu Arbitrażowego przy KIG to praktyczny komentarz do regulaminu największego sądu arbitrażowego w Polsce. Regulamin ten wszedł w życie 1.1.2025 r. W komentarzu zostały omówione w szczególności następujące zagadnienia: właściwość Trybunału Arbitrażowego; odpowiedzialność za szkodę wynikłą przy prowadzeniu postępowania; podstawy rozstrzygnięcia sporu, zasady postępowania, język i miejsce postępowania, doręczenia oraz terminy; arbitrzy (wymóg ich bezstronności i niezależności, ograniczenia dotyczące pełnienia funkcji arbitra, liczba arbitrów, wyłączenie, ustąpienie i odwołanie arbitra oraz wygaśnięcie jego mandatu); postępowanie (wezwanie na arbitraż oraz odpowiedź na wezwanie, powództwo wzajemne i zarzut potrącenia, wczesne rozstrzygnięcie, zabezpieczanie roszczenia i dowodu, postępowanie przed arbitrem doraźnym, posiedzenie organizacyjne i postanowienie organizacyjne, dowody, zamknięcie rozprawy oraz zawieszenie i umorzenie postepowania); wyroki, postanowienia i ugody; koszty postępowania (opłaty, wydatki oraz koszty stron). Publikacja skierowana jest przede wszystkim do praktyków, adwokatów i radców prawnych, którzy są pełnomocnikami lub arbitrami w postępowaniach arbitrażowych. Przydatna także będzie dla sędziów orzekających w postępowaniach postarbitrażowych. Może być pomocą dydaktyczną dla studentów i aplikantów.
Komentarz stanowi kompleksowe omówienie ustawy z 13.5.2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 560 ze zm.). Publikacja uwzględnia dotychczasowe nowelizacje komentowanej ustawy, w tym najnowszą, dokonaną tzw. ustawą Kamilka, czyli ustawą z 28.7.2023 r. o zmianie ustawy - Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r. poz. 1606). Przepisy weszły w życie w dniu 15.2.2024 r., zaś okres przejściowy na wdrożenie standardów ochrony małoletnich upłynął 15.8.2024 r. Nowelizacja ta była niezwykle istota, zdecydowanie poszerzając zakres przedmiotowy ustawy. Wprowadzono bowiem zmiany dotyczące standardów ochrony małoletnich oraz zasad analizy zdarzeń, na skutek których małoletni poniósł śmierć lub doznał ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Ustawa o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich reguluje kwestie o kluczowym znaczeniu dla ochrony przed przestępczością na tle seksualnym oraz dla ochrony małoletnich przed krzywdzeniem, zarówno przez osoby najbliższe, jak i przez personel prowadzący różnorodne zajęcia dla małoletnich. Nowelizacje komentowanej ustawy wprowadzone tzw. ustawą Kamilka zwielokrotniły liczbę obowiązków spoczywających na organach administracji publicznej, ale przede wszystkich odnoszących się do instytucji oraz organizatorów działalności adresowanej do małoletnich, w tym oświatowej, opiekuńczej, wychowawczej, resocjalizacyjnej, religijnej, artystycznej, medycznej, rekreacyjnej, sportowej lub związanej z rozwijaniem zainteresowań przez małoletnich. Celem publikacji jest szczegółowe omówienie tych zmian, z uwzględnieniem praktycznych aspektów ich stosowania. Opracowanie komentarza wynika z potrzeb praktyki i powstających od kilku miesięcy wątpliwości dotyczących znacznego kręgu podmiotów zobowiązanych do stosowania przepisów ustawy, w szczególności wdrożenia standardów ochrony małoletnich. Komentarz został opracowany w taki sposób, aby zapewnić Czytelnikom kompleksowe i zrozumiałe omówienie przepisów z perspektywy ich zastosowania w codziennej działalności danego podmiotu publicznego lub prywatnego. Wychodzi naprzeciw wielu wątpliwościom i wadliwym interpretacjom ustawy, chociażby w odniesieniu do katalogu podmiotów, które muszą wdrożyć standardy ochrony małoletnich, czy też do zakresu obowiązków (w tym szkoleniowych) spoczywających na tych podmiotach. Często prowadzona wykładnia zmierza w kierunku wykładni celowościowej (wykluczenie danej grupy podmiotów z realizacji obowiązków ustawowych), z pominięciem wykładni językowej prowadząc do sprzecznych z ustawą wniosków. Przykładowo, Naczelna Izba Lekarska zamieściła na swojej stronie internetowej informację, że lekarz dentysta prowadzący praktykę zawodową w pełni samodzielnie, tj. bez personelu pomocniczego, nie ma obowiązku wprowadzenia takiego standardu. Trudno jest znaleźć uzasadnienie w komentowanej ustawie dla tego stanowiska, wszakże ustawa mówi o organizatorze działalności, nie wskazując na formę prawną jej prowadzenia. Zaprezentowana wykładnia jest także sprzeczna z celem ustawy, jakim jest ochrona małoletnich, gdyż zakłada, że w przypadku osoby prowadzącej jednoosobową działalność gospodarcza i niezatrudniającą personelu ryzyko krzywdzenia małoletnich nie występuje w odróżnieniu od działalności prowadzonej w innej formie prawnej i/lub przy zatrudnieniu innych osób.
Komentarz stanowi najobszerniejsze i najbardziej szczegółowe opracowanie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych dostępne na rynku. Uwzględnia wszystkie istotne poglądy doktryny i orzecznictwa dotyczącego omawianego aktu prawnego, zapewniając tym samym pogłębioną analizę przepisów ustawy. Komentarz zawiera dokładne wyjaśnienia odnoszące się do artykułów regulujących m.in: długość i sposób liczenia terminów zapłaty w transakcjach handlowych; szczególne uprawnienia wierzyciela i obowiązki dłużnika w związku z terminami zapłaty w transakcjach handlowych; skutki niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków przez dłużnika; wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych; postępowanie w sprawie nadmiernego opóźniania się ze spełnieniem świadczeń pieniężnych prowadzone przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Publikacja w jasny i przejrzysty sposób przedstawia rozwiązania problemów pojawiających się w praktyce na tle wykładni przepisów Ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych. Jest to jeden z podstawowych aktów normatywnych z zakresu prawa cywilnego materialnego, stanowiący jednocześnie jeden z fundamentów prawa zobowiązań. Ustawa wprowadza instrumenty prawne mające na celu przeciwdziałanie nadmiernym opóźnieniom w płatnościach między stronami stosunku zobowiązaniowego. Znajduje ona zastosowanie w zdecydowanej większości spraw między przedsiębiorcami oraz między przedsiębiorcami a podmiotami publicznymi. Komentarz obejmuje również wykładnię przepisów odnoszących się do kwestii administracyjnoprawnych, takich jak nałożony na większych przedsiębiorców obowiązek składania sprawozdania o terminach zapłaty w transakcjach handlowych. Komentarz skierowany jest przede wszystkim do osób profesjonalnie zajmujących się prawem, w tym w szczególności do adwokatów, radców prawnych, sędziów czy aplikantów zawodów prawniczych.
Ludzie - instytucje - problemyPublikacja odzwierciedla dyskusje, które toczyły się na Konferencji Naukowej, która odbyła się 8.03.2025 r. w Akademii Piotrkowskiej i została poświęcona aktualnym problemom rejestracji stanu prawnego nieruchomości w Polsce. Liczne wygłoszone tam referaty i zgłoszone w nim postulaty zostały podstawą do opracowań poszczególnych rozdziałów.Autorzy w niezwykle interesujący sposób przedstawiają różne problemy prawne opisane z punktu widzenia przedstawicieli wielu środowisk- sędziów, referendarzy, radców prawnych i adwokatów oraz autorów z licznych ośrodków naukowych zajmujących się tematyką ksiąg wieczystych i ewidencji gruntów.Monografia została podzielona na trzy typy zagadnień:Pierwsza z nich nakreśla ramy funkcjonowania polskiego sytemu rejestracji, obrazując jego charakterystykę, podmioty go tworzące oraz czynności przez nie dokonywane.Część druga obejmuje szczegółowe zagadnienia i trudności powstające przy bieżącym rozstrzyganiu wątpliwości z zakresu szeroko pojętego prawa prywatnego i jego relacji wobec prawa ksiąg wieczystych.Ostatnia grupa obrazuje interdyscyplinarny charakter omawianych problemów prawnych, opisując związki prawa nieruchomości z prawem karnym, administracyjnym czy też ustrojowym.Monografia będzie z pewnością przydatna dla osób zajmujących się zawodowo stale tematyką prawa nieruchomości, ale również dla podmiotów mających ze wspomnianą dziedziną prawa kontakt okazjonalny. Stawiane postulaty de lege ferenda powinny zaś stanowić materiał do dyskusji w wypadku planowanych zmian w komentowanych przepisach.
Elementem wprowadzonej w Polsce w latach 1998-1999 reformy emerytalnej, wzorowanej na doświadczeniach innych państw, w tym zwłaszcza Chile i innych krajów Ameryki Łacińskiej, było powołanie nowego typu instytucji finansowych: otwartych funduszy emerytalnych i zarządzających nimi powszechnych towarzystw emerytalnych jako podstawowych podmiotów funkcjonujących w fazie oszczędzania w ramach tzw. drugiego filara reformy emerytalnej. Spowodowało to także konieczność zapewnienia odpowiedniego nadzoru nad nimi. Pierwotnie w 1998 r. powołano monokratyczny wyspecjalizowany organ nadzoru Urząd Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi, który w 2002 r. został zastąpiony przez ponadsektorowy kolegialny organ nadzoru nad rynkiem ubezpieczeniowym i emerytalnym Komisję Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych. W 2006 r. nadzór nad otwartymi funduszami emerytalnymi przekazano zintegrowanemu, kolegialnemu organowi nadzoru nad rynkiem finansowym Komisji Nadzoru Finansowego, której Urząd został wyposażony w odrębną od Skarbu Państwa osobowość prawną w 2019 r. Organowi nadzoru nad otwartymi funduszami emerytalnymi w latach 19982006 przysługiwał status centralnego organu administracji rządowej, a od 9.2006 r. centralnego organu administracji publicznej. W ramach struktur nadzoru ponadsektorowego lub zintegrowanego w różnych okresach przyjmowano strukturę wewnętrzną opartą bądź o podział funkcjonalny, bądź o rynek nadzorowany, przy czym w tym ostatnim przypadku albo tworzono wyodrębnione komórki organizacyjne dedykowane nadzorowi nad otwartymi funduszami emerytalnymi, albo nadzór nad nimi łączono czy to z nadzorem nad rynkiem ubezpieczeniowym, czy to rynkiem kapitałowym. Ponieważ kwestie nadzoru nad otwartymi funduszami emerytalnymi podlegały w okresie funkcjonowania zreformowanego systemu emerytalnego daleko idącym zmianom, podobnie jak sam system emerytalny, w tym jego drugi filar otwarte fundusze emerytalne stanowią interesujący materiał badawczy. Z tych przyczyn niniejsza monografia szczegółowo analizuje nie tylko doświadczenia innych krajów, ale też zmiany, zarówno dotyczące kształtu wielofilarowego systemu emerytalnego w Polsce, jak i nadzoru nad nim, uwzględniając kolejne przekształcenia struktury i formy prawnego nadzoru nad otwartymi funduszami emerytalnymi oraz nad pozostałymi segmentami rynku emerytalnego. Pozwoliło to na skorzystanie z bogatej literatury dotyczącej reform emerytalnych na świecie i w Polsce, nadzoru, w tym nadzoru nad instytucjami emerytalnymi, a także dorobku orzeczniczego, zarówno Trybunału Konstytucyjnego, jak i Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego. Główny problem badawczy przedstawiony w monografii sprowadza się do próby odpowiedzi na pytanie, jaka forma nadzoru nad otwartymi funduszami emerytalnymi może być uznana za optymalną.
Analiza prawna, ocena ryzyka i metodyka zapewnienia zgodności + wzory do pobrania Publikacja kompleksowo omawia zagadnienia związane z bezpiecznym i zgodnym z prawem wdrażaniem systemów AI w organizacjach. Autor, będący doświadczonym adwokatem i ekspertem w dziedzinie prawa nowych technologii, krok po kroku przeprowadza Czytelnika przez cały proces wdrożeniowy - od identyfikacji procesów biznesowych i zasobów, przez ocenę ryzyka i realnego zwrotu z inwestycji, aż po techniczne zabezpieczenia i utrzymanie systemu. Książka rozwiązuje problem tzw. luki Lex-Machina, skutecznie tłumacząc język zawiłych przepisów prawnych na konkretne rozwiązania i zabezpieczenia w systemach IT. Najważniejsze atuty publikacji to: praktyczne podejście - książka koncentruje się na konkretach, dostarczając gotowych instrukcji wdrożeniowych, zamiast wyłącznie akademickich rozważań; autorska metodyka 16 kroków - publikacja przedstawia ustrukturyzowany proces oceny ryzyka (ARIA), który pozwala sprawnie i bezpiecznie zarządzać wdrażaniem innowacji; kompleksowe ujęcie tematu - książka szczegółowo omawia integrację wymogów AI Act, RODO, dyrektywy NIS2, rozporządzenia DORA oraz dyrektywy o odpowiedzialności za produkty wadliwe w ramach jednego, spójnego ekosystemu firmy; położenie nacisku na jasny podział ról - opracowanie dogłębnie analizuje kwestię podziału odpowiedzialności między właścicielami procesów, zespołami technicznymi oraz osobami nadzorującymi AI (AI Officer); autor - praktyk - publikacja gwarantuje przekazanie wiedzy opartej na realnym doświadczeniu we wdrażaniu systemów zarządzania sztuczną inteligencją w firmach; przykłady i wskazówki - pomagają w radzeniu sobie z codziennymi wyzwaniami, takimi jak korzystanie z AI przez pracowników na dziko (tzw. Shadow AI) czy nadmierne zaufanie do automatyzacji. Celem publikacji jest przekazanie praktycznych narzędzi i wiedzy, które pozwolą zarządom, prawnikom i zespołom IT efektywnie wdrażać AI oraz budować solidną architekturę dowodową. W dobie nowych regulacji same deklaracje etyczne to za mało - kluczowe jest zbudowanie tzw. Teczki Obronnej oraz powtarzalnego systemu weryfikacji algorytmów. W książce omówiono m.in. następujące zagadnienia: cele, funkcje i optymalizację biznesową dzięki zastosowaniu AI przy jednoczesnym skutecznym ograniczaniu zagrożeń; szczegółowy przebieg wdrożenia AI w 16 krokach: od mapowania obecnych i docelowych procesów w firmie, przez budowę paszportów bezpieczeństwa, po ciągłe testowanie odporności systemów na ataki; realną kontrolę człowieka nad AI (Human-in-the-Loop): jak projektować aplikacje i procedury robocze, aby pracownicy nie ufali ślepo maszynie i nie zatwierdzali bezrefleksyjnie jej wyników; specyfikę zarządzania danymi: w tym ochronę przed nowymi zagrożeniami, takimi jak manipulowanie poleceniami (prompt injection), celowe zatruwanie danych czy wycieki z firmowych baz wiedzy; zarządzanie łańcuchem dostaw AI: jak weryfikować dostawców, audytować komponenty oprogramowania oraz zaprojektować bezpieczną strategię wyjścia z umowy i zmiany dostawcy (Exit Strategy); działania następcze i reakcję na incydenty: kiedy wdrożyć tryb awaryjny, jak i kiedy użyć wyłącznika bezpieczeństwa (Kill Switch) oraz jak aktualizować oceny ryzyka.
Zmiany, procedury, wyjaśnienia + wzory do pobrania Publikacja zawiera pogłębioną analizę obowiązujących przepisów prawa dotyczących organizacji i zadań organów i niektórych podmiotów ochrony ludności, realizowanych w szczególności na płaszczyźnie terenowej administracji publicznej samorządowej i rządowej. Książka uwzględnia rozwiązania wynikające z uchwalonej 17 kwietnia 2026 r. ustawy o zmianie ustawy o ochronie ludności i obronie cywilnej oraz niektórych innych ustaw. W kompleksowy sposób omówiono regulacje obowiązujące w obszarze ochrony ludności i obrony cywilnej, biorąc pod uwagę poglądy piśmiennictwa, praktykę administracyjną oraz orzecznictwo sądowe. Książka prezentuje szczegółową i praktyczną analizę przepisów ustawy o ochronie ludności i obronie cywilnej, z uwzględnieniem szeregu innych regulacji prawnych, takich jak ustawy dotyczące poszczególnych jednostek samorządu terytorialnego, ustawa o zarządzaniu kryzysowym, ustawa o obronie Ojczyzny, ustawa o Państwowej Straży Pożarnej i wielu innych. Autorzy publikacji, teoretycy i praktycy specjalizujący się w zagadnieniach z zakresu prawa administracyjnego, przedstawiają kompleksowe omówienie procedur i przepisów dotyczących tej dziedziny prawa. Najważniejsze zagadnienia związane z organizacją i zadaniami ochrony ludności i obrony cywilnej przedstawione w książce: podstawy prawne ochrony ludności i obrony cywilnej; zmiany w zakresie zadań na płaszczyźnie jednostek samorządu terytorialnego, terenowej i centralnej administracji rządowej; ewidencjonowanie w zakresie ochrony ludności i obrony cywilnej, w tym prowadzenie Ewidencji Obrony Cywilnej, czy ewidencji zasobów ochrony ludności; planowanie w zakresie ochrony ludności i obrony cywilnej, w tym planowanie ewakuacji ludności, czy ochrony dóbr kultury na czas wojny; organizacja i funkcjonowanie Systemu Bezpiecznej Łączności Państwowej; edukacja w zakresie ochrony ludności i obrony cywilnej (podnoszenie kwalifikacji, szkolenia, ćwiczenia i inne formy); utrzymanie infrastruktury (w tym obiektów zbiorowej ochrony) w kontekście ochrony ludności; zasady finansowania realizacji zadań z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej; status jednostki na gruncie regulacji prawnych dotyczących ochrony ludności i obrony cywilnej, związany z nadaniem przydziału mobilizacyjny obrony cywilnej, powołaniem do służby w obronie cywilnej, jak również z realizacją prawa do odszkodowania za szkody poniesione w związku z wykonywaniem zadań z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej. Publikacja uwzględnia rozwiązania jakie zostały wprowadzone w drodze aktów wykonawczych wydanych od chwili wejścia w życie ustawy o ochronie ludności i obronie cywilnej, jak również zmiany wprowadzone w drodze ustawy z 27 marca 2026 r. o zmianie ustawy o ochronie ludności i obronie cywilnej oraz niektórych innych ustaw, mające na celu usprawnienie systemu, uelastycznienie procedur inwestycyjnych oraz lepsze przygotowanie kadr i infrastruktury na wypadek zagrożeń. Opisane zmiany dotyczą m.in.: nowych rozwiązań infrastrukturalnych, w tym punktów schronienia nowej kategorii infrastruktury schronieniowej; zmian struktury Ewidencji Obrony Cywilnej; zmian w procedurze nadawania przydziałów mobilizacyjnych; mechanizmów zapewniających stabilność długofalowych inwestycji, tj. 5-letniej perspektywy obowiązywania Programu Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej, inwestycji wieloletnich czy mechanizmu elastyczności budżetowej pozwalającemu ministrowi finansów na dokonywanie przeniesień wydatków między częściami budżetu państwa w celu pełnej realizacji zadań Programu;
Komentarz do ustawy o ochotniczych strażach pożarnych stanowi pierwszą publikację naukową w tym zakresie przygotowaną przez pracowników naukowych wespół z doświadczonymi praktykami z obszaru ochrony przeciwpożarowej strażakami Państwowej Straży Pożarnej. Praca jest kompleksowym ujęciem zadań ustawowych ochotniczych straży pożarnych. W treści omówiona została natura prawna ochotniczych straży pożarnych jako stowarzyszeń. Ponadto, dokonano wszechstronnej analizy prawnej współdziałania ochotniczych straży pożarnych z organami administracji publicznej, w szczególności z jednostkami samorządu terytorialnego. Szeroko przedstawiono także aspekty ubezpieczeń społecznych w odniesieniu do działalności strażaków ochotników, a także materię finansowania ochotniczych straży pożarnych. Komentarz skierowany jest przede wszystkim do praktyków służb ochrony przeciwpożarowej, zarówno do strażaków ochotników, jak i dla Państwowej Straży Pożarnej. Ponadto, do pracowników organów administracji bezpieczeństwa współpracujących z ochotniczymi strażami pożarniczymi. Będzie on również pomocny dla praktyków prawa, którzy zajmują się obsługą prawną zarówno ochotniczych straży pożarnych jako podmiotów, jak i strażaków ochotników jako członków stowarzyszeń, którymi są ochotnicze straże pożarne.
Kompleksowy komentarz do ustawy z 20.5.2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 695 ze zm.), regulującej m.in. zakres przedmiotowy, środki ochrony wpłat nabywcy, obowiązki dewelopera, umowę rezerwacyjną, umowę deweloperską oraz Deweloperski Fundusz Gwarancyjny. Zamierzeniem Autorów było przedstawienie kompleksowej analizy przepisów ustawy deweloperskiej, a także a właściwie przede wszystkim ukazanie sposobów rozwiązywania wątpliwości interpretacyjnych pojawiających się na tle stosowania jej przepisów. Drugie wydanie Komentarza uwzględnia najnowsze zmiany legislacyjne w tym m.in.: ustawę z 21.5.2025 r. o zmianie ustawy o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym (Dz.U. z 2025 r. poz. 758), dotyczącą nałożenia na deweloperów, a także na inne podmioty oferujące sprzedaż nieruchomości powstałych w ramach inwestycji deweloperskich obowiązku prowadzenia własnej strony internetowej, na której podawane są ceny od początku rozpoczęcia sprzedaży wraz ze wszystkimi zmianami ich dotyczącymi, obowiązku podawania wszystkich składników ostatecznej ceny sprzedaży z uwzględnieniem wszelkich świadczeń pieniężnych jakie nabywca będzie musiał zapłacić w przypadku zawarcia umowy, sankcji za nieprzestrzeganie obowiązków wprowadzonych nowelizacją; ustawę z 9.7.2025 r. o zmianie ustawy o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym (Dz.U. z 2025 r. poz. 1167), dotyczącą wprowadzenia do ustawy przepisu przesądzającego, że do wszystkich umów, których skutkiem ostatecznym jest przeniesienie własności nieruchomości powstałej w wyniku przedsięwzięcia deweloperskiego, stosuje się przepisy o rękojmi przy sprzedaży; ustawę z 25.7.2025 r. o zmianie ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2025 r. poz. 1077), dotyczącą wprowadzenia rozwiązań ułatwiających realizację lokalnej polityki mieszkaniowej; wsparcia budownictwa dla rodzin niedysponujących dochodami pozwalającymi na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych na rynku komercyjnym; ustawę z 17.10.2025 r. o zmianie ustawy o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2025 r. poz. 1669), dotyczącą uruchomienia bezpłatnego Portalu Danych o Obrocie Mieszkaniami (DOM) nowoczesnego narzędzia, które umożliwi każdemu bezpłatny dostęp do aktualnych i wiarygodnych statystyk dotyczących cen transakcyjnych mieszkań i domów w Polsce. Nowe rozwiązanie ma zwiększyć przejrzystość rynku mieszkaniowego i pomóc w podejmowaniu decyzji mieszkaniowych; ustawę z 4.12.2025 r. o zmianie ustawy o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym (Dz.U. z 2026 r. poz. 27). Zmiana ma uniemożliwić deweloperom stosowanie innych kategorii pojęciowych do obliczania ceny niż odniesienie do ceny za m2 powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego, lokalu użytkowego lub domu jednorodzinnego. Komentarz jest adresowany do deweloperów, adwokatów, notariuszy i radców prawnych. Może również stanowić cenną pomoc dla referendarzy sądowych i sędziów.
Komentarz stanowi szczegółowe opracowanie ustawy o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami, której celem jest zagwarantowanie równego dostępu do usług publicznych wszystkim obywatelom, w szczególności osobom z niepełnosprawnościami, seniorom oraz innym osobom mającym trudności w samodzielnym funkcjonowaniu. Komentarz szeroko omawia środki służące zapewnieniu różnych aspektów dostępności dla osób ze szczególnymi potrzebami oraz obowiązki podmiotów publicznych w tym zakresie. Publikacja zawiera dokładne wyjaśnienia m.in. takich pojęć jak: bariera, osoba ze szczególnymi potrzebami, dostępność, racjonalne usprawnienie. Przepisy ustawy nakładają na podmioty publiczne obowiązek zapewnienia dostępności w trzech głównych obszarach: architektonicznym, cyfrowym oraz informacyjno-komunikacyjnym. Oznacza to m.in. konieczność usuwania barier w budynkach użyteczności publicznej, dostosowywania stron internetowych i aplikacji mobilnych do standardów dostępności (np. WCAG), a także zapewnienia odpowiednich form komunikacji, takich jak tłumacz języka migowego, napisy czy materiały w formacie łatwym do czytania (ETR). Ustawa wprowadza również mechanizm wnioskowania o zapewnienie dostępności osoba ze szczególnymi potrzebami może zgłosić żądanie usunięcia bariery, a podmiot publiczny ma obowiązek podjąć określone działania w wyznaczonym terminie. W przypadku braku reakcji możliwe jest złożenie skargi do właściwego organu. Komentarz skierowany jest przede wszystkim do jednostek sektora finansów publicznych, a także organizacji pozarządowych i przedsiębiorstw. Niezbędna okaże się również dla podmiotów, które realizują zadania lub działania z udziałem środków publicznych.
Książka stanowi unikatową na rynku wydawniczym pozycję, omawiającą zagadnienia związane z czasem pracy, który zarówno przez prawników jak i działy HR jest uważany za jeden z najtrudniejszych działów w Kodeksie pracy. Zagadnienia te przedstawione zostały w formie przykładów wraz z ich rozwiązaniami, które omawiają najczęściej pojawiające się problemy z tego zakresu. Przykłady zostały podzielone na trzy części dotyczące odpowiednio: planowania czasu pracy 70 przykładów, rozliczania czasu pracy 140 przykładów, prowadzenia ewidencji czasu pracy 40 przykładów. Najszerzej omówione zostały kwestie związane z rozliczaniem czasu pracy. Przykłady z tego zakresu zostały podzielone na podrozdziały dotyczące: organizacji pracy w nadgodzinach, nadgodzin dobowych, nadgodzin średniotygodniowych, wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych, czasu wolnego oraz dni wolnych od pracy udzielanych w zamian za dodatkową pracę, rozliczania dodatkowej pracy pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy. Każdy z 250 przykładów zamieszczonych w książce skonstruowany jest w taki sam sposób i zawiera: opis sytuacji faktycznej, zwięzłą odpowiedź, uzasadnienie odpowiedzi, wskazanie treści przepisów prawa stanowiących podstawę udzielonej odpowiedzi, orzecznictwo sądowe oraz stanowiska PIP i MRPiPS, które wykorzystano, udzielając odpowiedzi, odesłanie do innych przykładów znajdujących się w książce o podobnej tematyce. Czytelnik dostaje w powyższy sposób komplet informacji o danym zagadnieniu. Dodatkowo, odesłania do innych przykładów zamieszczonych w książce, o podobnym temacie, sprawiają, że dzięki temu nie trzeba czytać przykładów po kolei, ale można zgłębić dane zagadnienie związane z czasem pracy z różnych punktów widzenia: planowania, rozliczania i dokumentacji. Niewątpliwym atutem książki jest jej praktyczny walor i opisanie jednej instytucji w kilku, a czasem kilkunastu odsłonach, co pozwala zrozumieć także zależności pomiędzy przepisami i różnymi przypadkami występującymi w praktyce. Dopełnieniem całości jest rozdział IV, w którym zawarto pełną treść stanowisk urzędowych wykorzystanych w książce. W książce Czytelnik znajdzie odpowiedzi na wiele praktycznych pytań związanych z planowaniem, rozliczaniem i ewidencją czasu pracy, m.in.: Ile można zaplanować maksymalnie czasu pracy w trakcie miesiąca w systemie podstawowym i równoważnym? Ile brygad pracowników jest niezbędnych, aby zorganizować pracę non-stop? Czym różnią się harmonogramy w ruchu ciągłym i tzw. 4-brygadówce? Czy w długich okresach rozliczeniowych może powstać harmonogram na cały miesiąc bez dni pracujących? Jak można elastycznie zaplanować czas pracy pracowników z niepełnosprawnością? Jak definicja niedzieli wpływa na układanie harmonogramów czasu pracy? Jakie i ile symboli dni wolnych od pracy powinno się używać w harmonogramach czasu pracy? Jak w praktyce rozumieć zakazy nadgodzin? Czy przesłanki zlecania nadgodzin w dni robocze oraz w weekend są tożsame? Czy nadgodziny mogą uzasadniać skrócenie odpoczynku tygodniowego? Jak rozumieć tygodniowy limit nadgodzin? Jak rozliczać nadgodziny dobowe w różnych przypadkach? Jak rozliczać nadgodziny w tzw. przestrzeniach międzydobowych? Jak rozliczać nadgodziny niepełnoetatowców?
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
