Dzieje grzechu– powieść Stefana Żeromskiego wydana w 1908 roku. Wcześniej, w latach 1906–1908, ukazywała się ona w odcinkach w „Nowej Gazecie”.
Dzieło jest określane mianem „powieści seksualnej” lub „kolejowego romansu”. Powieść ze względu na swoją tematykę wzbudzała wiele kontrowersji zarówno wśród czytelników jak i krytyków literackich. Dzieje grzechu to historia człowieka zniewolonego, którego grzech prowadzi do totalnego upadku, bez możliwości ponownego powstania. Żeromski skupia się na portrecie psychologicznym. Opisuje wewnętrzne przeżycia głównej bohaterki, Ewy Pobratyńskiej. Żeromski ukazuje zawikłane losy kobiety, która wskutek porzucenia przez ukochanego popada w depresję i się stacza. Od tej pory jej życie zmierza w niewłaściwym kierunku. Morduje swoje dopiero co narodzone dziecko, spotyka się z podejrzanymi mężczyznami, a potem zostaje prostytutką. Na końcu ginie, zamordowana przez kochanka.
Powieść była ekranizowana cztery razy: w 1911, 1918, 1933 i 1975. Na pierwsze dwie adaptacje i ich rozpowszechnianie w kinie wydał zgodę Stefan Żeromski.
Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Dzieje_grzechu
O autorze:
Stefan Żeromski pochodził ze zubożałej rodziny szlacheckiej Wincentego Żeromskiego herbu Jelita i Józefy z Katerlów Żeromskiej. Wychował się w Ciekotach w Górach Świętokrzyskich. Jego ojciec przed powstaniem utracił majątek i aby utrzymać rodzinę, został dzierżawcą folwarków. W 1863 roku wspierał Polaków walczących w powstaniu styczniowym. Żeromski stracił matkę w 1879, a ojca – 1883, oboje pochowani w Leszczynach.
W 1889 roku zmuszony został porzucić studia z powodów finansowych i zaczął pracować jako guwerner w domach ziemiańskich, między innymi w Łysowie (obecnie gmina Przesmyki k. Siedlec) i w Nałęczowie. Od roku 1889 jego utwory ukazywały się na łamach Tygodnika Powszechnego, Głosu, Nowej Reformy.
W 1892 roku przebywał krótko w Zurychu, Wiedniu, Pradze i Krakowie. Jesienią tego roku ożenił się z Oktawią z Radziwiłłowiczów Rodkiewiczową, którą poznał w Nałęczowie, po czym wyjechał z żoną i jej córeczką z pierwszego małżeństwa do Szwajcarii, gdzie objął posadę zastępcy bibliotekarza w Muzeum Narodowym Polskim w Rapperswilu. Tam powstawały m.in. Syzyfowe prace. W Szwajcarii zetknął się m.in. z Gabrielem Narutowiczem, Edwardem Abramowskim. W latach 1895 i 1898 ukazały się zbiory opowiadań Żeromskiego.
Po powrocie do kraju w roku 1897 pracował jako pomocnik bibliotekarza w Bibliotece Ordynacji Zamojskiej w Warszawie. Ukazały się wówczas Syzyfowe prace. W 1899 roku Żeromskim urodził się syn Adam. W tym samym roku ukazali się Ludzie bezdomni. W 1904 roku wyszła powieść Popioły, której sukces wydawniczy pozwolił Żeromskiemu porzucić pracę w Bibliotece Ordynacji i przenieść się wraz z rodziną prawie na rok do Zakopanego. Mógł całkowicie poświęcić się pracy pisarskiej.
W 1909 roku wyjechał z rodziną do Paryża, gdzie mieszkał trzy lata. W 1910 roku podpisał się pod listem otwartym w sprawie pochowania ciała Juliusza Słowackiego na Wawelu, po odmowie biskupa krakowskiego Jana Puzyny[18]. Po powrocie do kraju osiedlił się w Zakopanem.
Zmarł 20 listopada 1925. Żeromski został pochowany na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie (F/4/24). W 1928 roku otwarto w Nałęczowie muzeum poświęcone pisarzowi.
Stefan Żeromski w swoich dziełach poruszał często problematykę społeczną. W centrum jego zainteresowań znalazł się temat ubóstwa, katastrofalne położenie robotników i chłopów, i obserwacje tych grup zbliżyły go do poglądów socjalistycznych – w czasie rewolucji 1905 roku sprzyjał Polskiej Partii Socjalistycznej; ciągłą inspiracją była dla niego myśl Edwarda Abramowskiego, teoretyka i praktyka spółdzielczości, oraz teoria syndykalistyczna Georges'a Sorela (cenił sobie jego dzieło Réflexions sur la violence) i Édouarda Dufour (Le syndicalisme et la prochaine révolution), czemu dał wyraz w społeczno-politycznej pracy pt. Początek świata pracy, powstałej u zarania II RP, w 1918 r.
Powstanie dzieła List do Heinricha Köselitza z 1 lutego 1883, w którym po raz pierwszy Nietzsche wymienił tytuł pisanego dzieła. Jego pierwsza część ukazała się w maju 1883. Inspiracją do napisania dzieła były dwie wizje mistyczne. Pod wpływem pierwszej z nich, w 1881 w Surlei, Nietzsche stworzył zasadniczy plan dzieła. Druga wizja miała miejsce w Rapallo w 1883. Każda z czterech części tworzona była szybko (każda w ok. 10 dni), w podobnym do mistycyzmu uniesieniu. Pierwsze trzy części opublikowano oddzielnie w latach 1883-1885, a ich sprzedaż ograniczała się do kilku egzemplarzy. Część czwartą wydano początkowo jedynie w kilku egzemplarzach autorskich. Na 1891 zaplanowano wydanie całości, jednak rodzina wstrzymała druk obawiając się konfiskaty nakładu pod zarzutem obrazy uczuć religijnych. W 1892 wydano część czwartą, a kiedy okazało się, że obawy przed zarzutami były płonne, wydano całość. W tym czasie postępy choroby psychicznej Nietzschego były tak znaczne, że nie był on już tego świadomy. Ogólna charakterystyka. Tako rzecze Zarathustra jest dziełem nietypowym w twórczości Nietzschego. W zamierzeniu autora miało to być dzieło popularne, pozwalające mu dotrzeć do szerokiego kręgu odbiorców. Rzeczywiście - jego wysokie walory literackie i spójna forma sprawiły, że stało się ono popularne również poza środowiskiem akademickim i intelektualnym. Jest to najczęściej czytana i tłumaczona praca Nietzschego. Jednocześnie jej forma literacka sprawia, że jest ona otwarta na bardzo różne interpretacje. Z powodu swej nietypowości i literackości Tako rzecze Zaratustra jest znacznie rzadziej czytana i analizowana na akademickich kursach filozofii, aniżeli pozostałe dzieła Nietzschego. Dzieło jest dużym wyzwaniem dla tłumaczy - ze względu na oryginalny styl i język, a także bogatą i niejasną symbolikę. Dzieło jest opisywane jako ,,filozoficzna epopeja""Główna postać dzieła, Zaratustra, jest przedmiotem różnych interpretacji. Postać ta pojawia się po raz pierwszy w 1881 w końcowych fragmentach Wiedzy radosnej. Fragment ten został następnie z drobnymi zmianami powtórzony w Prologu do Tako rzecze Zaratustra. Swoje imię postać wywodzi od perskiego proroka Zaratusztry, twórcy zaratusztrianizmu, w którym główną rolę odgrywa konflikt pomiędzy dobrem i złem, toczącymi walkę zarówno w świecie, jak i w życiu ludzkim. W XIX w. pojawiły się tłumaczenia na niemiecki pism zaratusztriańskich i idee tej religii były Nietzschemu znane. Znał on osobiście Hermanna Brockhausa, redaktora zaratusztriańskiej Vendidad Sade (1850). Nietzsche zreinterpretował zaratusztriański konflikt w duchu chrześcijańsko-humanistycznym, wiążąc dobro z altruizmem i życzliwością, zło natomiast z egoizmem i interesownością. W Ecce Homo Nietzsche wskazał, że to Zaratustra zapoczątkował tę opozycję, będącą ,,fatalną pomyłką moralności"", tak więc jako pierwszy powinien ją też rozpoznać. Nietzscheański Zaratustra naucza nowej moralności, wychodzącej poza dualizm, a jednocześnie nie popadającej w anarchizm moralny czy zwierzęcy prymitywizm. Zdaniem Armanda Quinota jest to prorok, żyjący dotychczas w niebiańskiej samotności, zstępujący do ludzi, by przekazać im swe posłanie.
"Wola mocy" to monumentalna praca filozoficzna Friedricha Nietzschego, której centralnym motywem jest idea, że podstawowym napędem wszystkich ludzkich działań jest dążenie do mocy i samoprzezwyciężenia. Ten zbiór notatek, esejów i aforyzmów, opracowany po śmierci Nietzschego przez jego siostrę, Elżbietę Förster-Nietzsche, stanowi jedną z najbardziej kontrowersyjnych i jednocześnie najbardziej fascynujących analiz ludzkiej natury i kultury.
Nietzsche rozwija w niej swoje kluczowe koncepcje, takie jak nadczłowiek, wieczny powrót, krytyka chrześcijaństwa i moralności niewolników. "Wola mocy" nie jest jedynie filozoficzną spekulacją, ale również wyrazem głębokiego zrozumienia tragizmu i heroizmu ludzkiej egzystencji. Nietzsche podkreśla, że życie samo w sobie jest walką o przetrwanie, w której jednostki muszą nieustannie dążyć do samodoskonalenia i przezwyciężania własnych ograniczeń.
Ta książka, chociaż nie jest łatwa w odbiorze, stanowi nieocenione źródło inspiracji dla tych, którzy pragną zgłębić filozoficzne podstawy ludzkiej kondycji. "Wola mocy" to wyzwanie rzucone każdemu czytelnikowi, zmuszające do refleksji nad własnym życiem, wartościami i dążeniami.
Bajka z serii Poznajemy zawody - Bajka o Panu Jerzym Fryzjerze, który strzygł pięknie dzieci i dorosłych przybliża dzieciom zawód fryzjera. Autor przekonuje, że ciekawe i wcale niestraszne może być spotkanie z Panem fryzjerem.
Przesłaniem książki i dla rodziców i dla dzieci jest to, że o higienę,wygląd należy dbać w każdym wieku. Wizyta u Pana Jerzego fryzjera,bywa konieczna.Jest wspaniałą przygodą.Bajeczka, którą macie przed sobą została napisana z myślą o naszych kochanych maluchach. Autor, Lech Tkaczyk, zgodnie ze sprawdzoną zasadą „nauka poprzez zabawę”, w nowatorski i ciekawy sposób, poprzez opisanie wizyty u Pana Jerzego,fryzjera, zapoznaje dzieci z zawodem fryzjera.
Książka ukazuje się w niezwykle poczytnej i cenionej serii książeczek „Poznajemy zawody”. Warto dodać, że bajeczka jest pięknie ilustrowana przez Tomasza Laskowskiego, co z pewnością spodoba się Twojemu młodemu odkrywcy. Poznajemy zawody jest serią Wydawnictwa Astrum stworzoną z myślą o najmłodszych Czytelnikach. Autor, Lech Tkaczyk proponuje Państwu wierszowane bajeczki, napisane lekkim, żartobliwym językiem, łatwym do zrozumienia przez najmłodszych. Każda historyjka w zabawny i przyjemny sposób uczy małego człowieka podstawowych czynności i pojęć. Za pomocą prostej techniki – powtarzania, maluch w krótkim czasie zacznie sam liczyć, rozróżniać kolory czy odczytywać godzinę. Barwne obrazki pobudzą wyobraźnię, dzięki czemu nauka stanie się zabawą, a zabawa nauką.
Książka ma dołączony audiobook z czytaną treścią bajki i podkładem muzycznym na płycie CD.
Zapraszamy do lektury tej pięknej bajki!
O Autorze:
Lech Tkaczyk - absolwent Wydziału Technologii Żywności Akademii Rolniczej we Wrocławiu i Międzynarodowych Studiów Doktoranckich na Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu. Poeta, autor kilku tomików poetyckich wydanych wraz z płytami z poezją śpiewaną do jego tekstów - w tym przez artystkę Piwnicy Pod Baranami Beatę Czernecką (tomik poetycki i płyta muzyczna Anioły Codzienności). Napisał teksty do ponad 150 piosenek wydanych na płytach dla najmłodszych i dla dorosłych.
Lech Tkaczyk napisał i wydał w postaci książek, audiobooków, słuchowisk, e-booków ponad 100 bajek dla dzieci. Słuchowiska i audiobooki nagrywane są przez aktorów scen polskich, a także przez profesjonalnych lektorów. Autor pisze książki klasycznym wierszem i nie zamierza zmieniać stylu na prozatorski. Uczestniczy w spotkaniach autorskich z dziećmi w szkołach, przedszkolach, bibliotekach itd. Za swoją działalność na rzecz dzieci otrzymał Medal Komisji Edukacji Narodowej. Fragmenty spotkań i czytanych przez niego książek można zobaczyć na YouTube i innych portalach społecznościowych, na których jest bardzo aktywny. Na Facebooku prowadzi wiele grup poetyckich promujących twórczość autorów.
Jako prezes i współwłaściciel Wydawnictwa Astrum wydaje cykliczne antologie poetyckie i prozatorskie pozwalające zaistnieć w księgarniach całego kraju autorom reprezentującym różne style uprawianej przez nich poezji czy beletrystyki.
Lech Tkaczyk ma wiele pasji. Nadal działa aktywnie - pisze książki dla dzieci i dorosłych, nagrywa słuchowiska, pisze wiersze.
Kocha poezję oraz piosenkę poetycką. Strona autorska oraz adresy do stron Lecha Tkaczyka
www.lech-tkaczyk.pl
www.sluchowiska.com www.wydawnictwo-astrum.pl
https://www.facebook.com/lech.tkaczyk
https://twitter.com/tkaczyk1
https://www.instagram.com/ksiazkidladzieciautor/
mail: l.tkaczyk@astrum.wroc.pl
Pogadanki autora o książkach dla dzieci na You Tube: Radio ASTRUM dzieciom
Kuszenie świętego Antoniego jest chyba najbardziej nieprzeniknioną książką Gustave'a Flauberta, do której on sam przywiązywał ogromną wagę, nazywając ją w listach dziełem całego swojego życia. Pracował nad nią w sumie dwadzieścia pięć lat i pozostawił trzy jej wersje, z których tylko ostatnią zdecydował się opublikować ukazała się w Paryżu w roku 1874 nakładem Georges'a Charpentiera.
Opowiadania należą do gatunku literackiego zwanego epickim. Charakteryzują się niewielkimi rozmiarami, luźną, dość swobodną konstrukcją i zasadniczo niezbyt skomplikowaną fabułą. Treść opowiadań w porządku przyczynowo-skutkowym prezentuje kolejne zdarzenia rozgrywające się w przeszłości. Oczywiście istnieją odstępstwa od tego typu definicji opowiadań cechujące się wyższym stopniem skomplikowania tego typu prozy. Pierwsze wydanie antologii opowiadań Wydawnictwa Astrum skupia jak w soczewce to wszystko, co ważne w życiu ich twórców, którzy zdecydowali się na udział w tym niezwykle ciekawym dziele.
Zapraszamy do lektury.
Autorzy tej antologii, to: Jerzy Guzy, Wacława Konieczny, Barbara Maria Laskowska, Teresa Mazur, Helena Paszkowska, Agata Rak, Urszula Rędziniak, A.K. Sar (Raska), Krystyna Sikorska, Tamara Mariola Tarasek.
Stron 126
w tym stron kolorowych wkładek na kredzie- biogramy autorów ze zdjęciem.
Akcaja powieści dzieje się w czasach póżnego średniowiecza. Według słów autora, jest to obraz piętnastowiecznego Paryża i całego piętnastego wieku przez pryzmat tego miasta. Fabułą powieście jest wątek miłosny archidiakona Klaudiusza Frollo i pięknej Cyganki Esmeraldy.Bohaterem powieści jest Quasimodo - król karnakwału roku 1482 i zabójca w afekcie swojego opiekuna Klaudiusza Frollo, uosobienie brzydoty i dobroci serca
Katedra Najświętszej Marii Panny w Paryżu (fr. Notre-Dame de Paris), to powieść Wiktora Hugo znana w Polsce również pod tytułem Dzwonnik z Notre-Dame.
Akcja powieści dzieje się w czasach późnego średniowiecza. Według słów autora, jest to „obraz piętnastowiecznego Paryża i całego piętnastego wieku przez pryzmat tego miasta”.
Fabułą powieści jest wątek miłosny archidiakona Klaudiusza Frollo do pięknej Cyganki Esmeraldy.
Bohaterem powieści jest Quasimodo - król karnawału roku 1482 i zabójca w afekcie swego opiekuna Klaudiusza Frollo, uosobienie brzydoty i dobroci serca.
Imię „Quasimodo” nawiązuje do nazwy święta w kalendarzu chrześcijańskim, zwanego Quasimodo, a wypadającego w pierwszą niedzielę po Wielkanocy (lub w oktawę Wielkanocy). Właśnie wtedy 4-letni Quasimodo, porzucony przez rodziców, został odnaleziony pod bramą Katedry przez Klaudiusza Frollo.
Quasimodo wyrósł na niekształtnego olbrzyma. Nos miał czworoboczny, lewe oko malutkie, krzaczastą brew, oko prawe przykryte ogromną brodawką, popękane wargi i kieł z nich wystający, zęby krzywe i wyszczerbione, rozdwojony podbródek. Miał olbrzymią głowę ze zjeżonymi rudymi włosami, ogromny garb pomiędzy łopatkami i mniejszy garb na piersi, przedziwnie poskręcane nogi, ogromne stopy i ręce. Wyraz jego twarzy przy tym był mieszaniną złośliwości, zdziwienia i smutku, a mimo pokraczności sprawiał wrażenie niesłychanie silnego, zwinnego i odważnego. Ludność Paryża wierzyła, że utrzymywał konszachty z diabłem, a spotkanie z nim ciężarnej kobiety mogło sprawić, że ta urodzi potwora.
Postać Quasimodo dzięki licznym adaptacjom teatralnym, baletowym, musicalowym rozsławiła powieść i samego autora, Wiktora Hugo. Jednak adaptacje często odchodzą od oryginału Hugo, przez co gubią ideę i tragizm dzieła.
Warto więc sięgnąć do oryginału, powieści wydanej w 1831 roku, wspaniale poruszającej problemy wielkiej miłości dwojga ludzi, mezaliansu, pożądania i braku tolerancji, która często prowadzi do tragedii.
Pierwszy polski przekład autorstwa Józefa Tokarzewicza pt. Katedra Najświętszéj Panny Paryzkiéj (Notre-Dame-de-Paris) został wydany w roku 1876.
Zapraszam do lektury.
O autorze: Wiktor Hugo (ur. 26 lutego1802 w Besançon, zm. 22 maja 1885 w Paryżu) - francuski pisarz, poeta, dramaturg i polityk. Jeden z najważniejszych twórców literatury francuskiej i czołowy przedstawiciel romantyzmu francuskiego.
Autor poezji, dramatów wierszem i prozą oraz powieści, jak również listów i przemówień politycznych. Do jego najważniejszych dzieł należą powieści Nędznicy i Katedra Marii Panny w Paryżu, dramat Hernani oraz jedyna we francuskiej literaturze epopeja Legenda wieków.
Był członkiem Akademii Francuskiej, deputowanym do Konstytuanty, a następnie Zgromadzenia Narodowego. Wspierał rewolucję lipcową w 1830 roku, brał udział w rewolucji lutowej w 1848 roku, a z powodu przekonań politycznych przez 19 lat (1851–1870) przebywał na dobrowolnym wygnaniu poza granicami Francji jako przeciwnik II Cesarstwa. Po upadku Napoleona III w roku 1870 wrócił do Francji, zasiadał w Senacie III Republiki. Zmarł na zapalenie płuc i został pochowany w paryskim Panteonie.
Kapusta głowa pusta! Ty kapuściany głąbie! To najbardziej popularne określenia związane z kapustą. A przecież kapustnych za puste w żaden sposób uznać nie można! Kapusta, brukselka, brokuły, kalafior, kalarepa, jarmuż to (nader smaczna!) kopalnia witamin i związków mineralnych niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Świetnie wie o tym Barbara Jakimowicz-Klein, która w kolejnym swym kulinarnym przewodniku próbuje (skutecznie!) zachęcić nas do korzystania z bogactwa, jakim są te warzywa. 200 potraw z kapusty to bez mała 200 poprzedzonych dokładnym teoretycznym wprowadzeniem receptur na zdrowe (!), pyszne, niedrogie, nietuzinkowe dania typu pikantne ciasto z brokułami, sałatka z ogrodowych przysmaków, paluszki z kalarepy z sosem rzodkiewkowym czy tradycyjne gołąbki i bigos. Już samym nazwom trudno się oprzeć! I prawdę mówiąc, nie warto zbytnio się opierać, ponieważ posiłki z kapustnych nie tylko przyniosą radość naszym podniebieniom, ale przyczynią się do poprawienia formy fizycznej i samopoczucia niejednego z nas. Trzeba też dodać, że wszystkich obawiających się negatywnych konsekwencji ciężkostrawności takich dań Autorka zapewnia, iż dodanie odrobiny ziół skutecznie je zniweluje. Zatem do kuchni!
Sałatki warzywne, to popularna, ale nie zawsze stosowana przez osoby odchudzające się tak zwana dieta redukcyjna. Dostarcza ona organizmowi poniżej 1000 kalorii dziennie. Dzięki temu pozwala stracić nawet 1 kilogram masy ciała w ciągu tygodnia. Dieta sałatkowa jest łatwa w przygotowaniu. Oczyszcza organizm, orzeźwia, a nawet dodaje energii. Prawidłowo stosowana poprawia nasze trawienie, dając jednocześnie uczucie pełnej lekkości, zadowolenia z życia. Powinno się ją stosować, gdy inne diety zawodzą, a my chcemy wrócić do formy. Przeznaczona jest szczególnie dla tych, którzy nie uprawiają ćwiczeń fizycznych i dużo pracują. Dieta sałatkowa ogranicza chęć spożywania mięsa i tłustych potraw, jednocześnie dostarczając dużo witamin oraz błonnika pokarmowego, a same sałatki są zdrowe, niskokaloryczne i...smaczne. Książka zawiera ponad 250 przepisów na sałatki doskonale zestawione pod kątem wartości odżywczych, a każdy przepis posiada przelicznik kalorii dla jednej porcji.
Zapraszam do lektury książki i do realizacji swoich zdolności kulinarnych w kuchni.
Na podstawie wydania I 2015 SAŁATKI WARZYWNE W DIECIE REDUKCYJNEJ.
- dla dbających o prawidłową masę ciała
- bezpieczne i skuteczne metody ożywiania
- posiłki poniżej 1000 kalorii dziennie
- ponad 250 przepisów sałatkowych z podaniem kaloryczności
Książka Kuchnia grecka autorstwa Barbary Jakimowicz-Klein nawiązuje do podstawowych tradycji, z których wywodzi się każda kuchnia śródziemnomorska. Ogólnie kuchnia grecka postrzegana jest jako zdrowa i prosta. Charakteryzuje się częstym stosowaniem czosnku, oliwy z oliwek, liści winorośli, a także dużej ilości warzyw: pomidorów, papryki, świeżych ziół. Z mięs, które jadało się rzadko, kuchnia grecka korzysta z baraniny, mniej z wołowiny i wieprzowiny, natomiast bogata jest w duże ilości ryb.
Do posiłków pije się wina greckie, cenione już od starożytności. Kuchnia grecka bazuje także na kuchni bizantyjskiej, do której włączono nowe składniki takie jak: kawior, gałka muszkatołowa. Ryby nadal stanowią istotną część diety.
Autorka w sposób płynny przedstawia mutacje kuchni greckiej, na składnikach której opiera się dzisiejsza nowoczesna kuchnia europejska i światowa, zwłaszcza śródziemnomorska. Każdy z nas może docenić niepowtarzalny smak mezathes ( różnorodne przystawki ), zupy z soczewicy, keftethes (pikantne klopsy z mielonej baraniny), pites ( ciasteczka nadziewane na słodko lub słono) czy wspaniałych potraw rodem z Bizancjum – sera feta, wędzonej ikry czy tradycyjnego chleba wypiekanego z kukurydzy, jęczmienia i żyta. Zapraszam zatem do lektury, a potem do kuchni, aby zaskoczyć gości potrawami kuchni greckiej. Smacznego.
- objętość 298 stron
- oprawa broszurowa
Przygody Dobrawy autorstwa Róży Ossowskiej to powieść dla młodzieży. A jak wiemy, tego typu literatury nigdy dość. Autorka wskazuje nastolatkom, a może bardziej dorosłym, że w dobie informatyzacji życia codziennego przejście z dzieciństwa ku dorosłości dokonuje się poprzez zmiany w rozwoju psychicznym na każdym etapie życia młodego człowieka i że są one inne u każdego dziecka. Młodzi ludzie mają dzisiaj możliwość korzystania z niesamowitej wprost siły mediów, co wraz z bogatą, rozbudzoną wyobrażnią pozwala przeżywać wręcz niewiarygodne przygody. Bohaterka powieści, Dobrawa, zmaga się z typowymi “nastoletnimi” rozterkami. Każda z nich jest ważna, tak jak w dorastaniu ważny jest każdy szczegół, którego nie wolno przegapić ani przemilczeć. Tak też jest z Dobrawą, która stara się być dzielna i niezależna, ale też podejmuje decyzje, których czasami dorośli nie rozumieją i wynikają z tego kłopoty… Zapraszam do lektury tej niezwykle ciepłej opowieści.
Biogram autorki.
Róża Ossowska urodziła się w 8 marca 1955 roku w Wąsoszu, gdzie obecnie mieszka. Ukończyła Policealne Studium Finansowe we Wrocławiu i rozpoczęła pracę w administracji państwowej. Od zawsze interesowała się literaturą, a zwłaszcza poezją. Swoją twórczość długo chowała do szuflady, aż odważyła się zaprezentować swoje wiersze na facebooku. Jest współautorką charytatywnej antologii Puzzle życia - odsłona 3, którą wydało Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu. Wiersze Autorki ukazały się również w antologiach poetów współczesnych Wydawnictwa Astrum: Modlitwy, Zanim zabierze nas wiatr, Humor i satyra, Wiersze dla dzieci, Miłość niejedno ma imię, a w roku 2018 został wydany tomik poetycki Przebudzenie.
Karbinadle, krupniok, becok na sypko czy kluski śląskie... Któż z nas nie zasiadłby chętnie do tak zastawionego stołu. Niestety, coraz rzadziej śląskie dania pojawiają się w naszych domach. Najwyższy czas to zmienić. Z Kuchnią śląską Barbary Jakimowicz-Klein nie będzie to trudne. W swojej książce daje ona reprezentatywny przegląd potraw charakterystycznych dla regionu Śląska, opisuje zwyczaje i praktyki kulinarne oraz co wyjątkowe i chyba najważniejsze dokładnie i z dużą znajomością przedmiotu przedstawia zioła przyprawowe stosowane w kuchni śląskiej. To niewątpliwy atut tej publikacji. Barbara Jakimowicz-Klein podpowiada, że zaliczana do ciężkostrawnych tradycyjna kuchnia śląska niekoniecznie musi być szkodliwa. I że umiejętne dodawanie ziół i przypraw do potraw może podnieść ich zdrowotność (poprawiają przemianę materii, regulują procesy trawienia, leczą wiele schorzeń w obrębie układu pokarmowego) nie ujmując niczego ze smaku i urody przysmaków śląskich. Wszak zioła w kuchni, to zdrowie w sercu. Przyprawy można stosować dowolnie, w zależności od własnych preferencji smakowych i stanu zdrowia. Bez względu jednak na to, jak je wykorzystamy, z pewnością pozytywnie wpłynie to na nasze zdrowie i samopoczucie. Słowem, będzie i smacznie, i zdrowo! I o to w smakach kuchni śląskiej chodzi. Smacznego!
Kamienie szlachetne swą wielobarwnością i cudownym blaskiem zawsze fascynowały ludzi. Są niepowtarzalne wskutek swej czystości i piękna, a także dzięki twardości i sile promieniowania.Z niniejszej książki dowiecie się o magicznej i leczniczej mocy kamieni szlachetnych, czyli jakie kamienie (w zależności od osobowości i znaku zodiaku) chronią przed złem, nieszczęściami i chorobami oraz przynoszą szczęście ich posiadaczom. I tak np. opal to symbol nadziei i czystości, kamień księżycowy odsłania przyszłość, ametyst zapewnia powodzenie w miłości i interesach, akwamaryn odsuwa wszelkie niebezpieczeństwa. Jeśli mocno uwierzycie w magiczną siłę i energię tkwiącą w kamieniach szlachetnych, to w ten sposób ją uwolnicie i na pewno dobrze spożytkujecie. Pomoże Wam w tym Magia kamieni szlachetnych.
Od wieków poszukiwano związków pomiędzy planetami z życiem człowieka. Wierzono, że niektóre planety sprzyjają nam a inne nie. Zgodnie z asrologią klasyczną niezmiernie ciekawą planetą jest Merkury, bowiem sprzyja ludziom pióra, ma wpływ na nasz intelekt oraz na komunikację międzyludzką.
Wiadomym jest,że gdy rodzi się dziecko,to życie rodzinne zaczyna się na nowo. Powiększenie rodziny to także bardzo ważne i oczekiwane z niecierpliwością wydarzenie. Trzeba się do niego jak przygotować tak,aby opieka nad noworodkiem i niemowlęciem była sprawna i dobrze zorganizowana, zakupione akcesoria niezbędne do zdrowego wychowania dziecka były bezpieczne, funkcjonalne, trwałe i estetyczne.
Kazimierz Małek jest doktorem nauk społecznych specjalizującym się w dziedzinie polityki wyznaniowej.Prowadzi badania naukowe w obszarze wyznań protestanckich, zwłaszcza kościołów ewangelickich w Polsce i w Czechach, co zostało uwieńczone szeregiem publikacji naukowych. Od 2014 r. autor współpracuje z ośrodkiem naukowym w Czeskiej Republice – Univerzita Hradec Králové. Natomiast w 2017 r. na Wydziale Filozofii tegoż uniwersytetu złożył rozprawę naukową w swojej problematyce badawczej dotyczącej czeskich Kościołów ewangelickich. Autor od 1990 r. jest członkiem Polskiego Towarzystwa Religioznawczego w Warszawie.Prezentowana czytelnikowi polskiemu niniejsza publikacja dotyczy problematyki politologicznej w przestrzeni stosunków państwowo-wyznaniowych w Czeskiej Republice z odniesieniami do Czechosłowacji socjalistycznej oraz Czeskiej i Słowackiej Republiki Federacyjnej po 1989 r.
Autorka, Paulina Barbara Perczak, poetka znana z udziału w wielu antologiach debiutuje książką o niezwykle intrygującym tytule PÓŻNE MACIERZYŃSTWO JAK PUDEŁKO WIERSZY. To dzieło na pograniczu prozy poetyckiej i beletrystyki kierowane jest nie tylko do kobiet w każdym wieku. Uniwersalizm tej powieści polega na tym, że mężczyźni również znajdą tu coś dla siebie, ponieważ niektóre kwestie zostały zobrazowane, jako przeżycia utrudzonej macierzyństwem kobiety-matki, a inne, jako lustrzane odbicie tej samej sytuacji w oczach mężczyzny. Obecność wierszy w tym tekście to zabieg celowy - stanowią one istotne dopowiedzenie pewnych kwestii, które czasami trudno wyrazić w prostych słowach.
Młoda dziewczyna rodzi martwe dziecko. Przez wiele lat pragnie kolejnej ciąży, jednak strach przed ponowną traumą powstrzymuje ją przed realizacją marzenia. Po wielu bezdzietnych latach, codzienna egzystencja staje się nie do zniesienia. Obraz szczęśliwego macierzyństwa, jaki przez wiele lat przechowywała w wyobraźni, zostaje brutalnie rozmyty przez rzeczywistość.
Tematem przewodnim powieści jest tzw. „późne macierzyństwo”, w którym trudno jest pogodzić wypełnianie przez kobiety dotychczasowych ról społecznych. Przytłoczone nagłym nadmiarem obowiązków, pracujące kobiety-matki wpadają w maszynerię tzw. „błędnego koła”. Towarzyszący tej sytuacji, pogłębiający się deficyt komunikacji z najbliższymi, przyczynia się do drastycznego zaburzenia relacji z partnerem, rodziną i przyjaciółmi.
Życie bohaterki zaczyna oscylować wokół obowiązków, które spełnia z coraz większym trudem. Kiedyś pasją bohaterki była szeroko rozumiana sztuka. Odkąd została podwójną matką, brakuje czasu na realizację podstawowych duchowych potrzeb. Coraz częściej czuje się tak, jakby życie przeciekało jej między palcami, a niemożność realizacji pasji czyni ją jeszcze bardziej nerwową…
Fabuła powieści rozgrywa się dwubiegunowo: bohaterka w rzeczywistości trudnej do zniesienia, zaczyna śnić wciąż ten sam sen: sztukę, przedstawiającą dramatyczny „Bollywood” związku, osadzonego w realiach współczesnej Polski – kraju, o którym jeden z polskich wokalistów śpiewał: „te kobiety umęczone, kiedy noc na niebie świeci. Stoją jeszcze na swych nogach, piorą rzeczy swoich dzieci. Aby kupić trochę chleba i wyżywić swą rodzinę [Kazik: „Jeszcze Polska… ].
Najpierw jest tą sytuacją zaskoczona, stopniowo kolejne sceny snów wciągają ją na tyle, że zaczyna utożsamiać się z bohaterką sztuki, której życie do złudzenia przypomina jej obecną sytuację. Stymulowana przez nietypowy kontakt ze sztuką i poezją zaczyna pisać wiersze…
Antologia poetów współczesnych KOBIETA ZMIENNĄ JEST. EDYCJA 2 Wydawnictwa Astrum jest dziełem wyjątkowym, bo i materia zmienności nastrojów kobiety jest wyjątkowa, szczególnie w kontekście napotykanej w życiu miłości. Bez względu na to, czy jesteś kobietą czy mężczyzną, czasami jako człowiek masz prawo do zmiany zdania, oceny sytuacji, nastroju! Utarło się jednak powiedzenie, że ta zmienność bardziej towarzyszy paniom niż panom. Czy to prawda? Nikt tego nie wie, choć na ten temat powstaje wiele teorii naukowych. Jedno jest pewne. Kobiety mają większą wrażliwość, reagują bardziej emocjonalnie na otaczający je świat. Cechuje je większy stopień empatii. Ta zmienność nastrojów przejawia się na pewno w poezji Pań, ale także i Panów, obserwujących obiekty swoich westchnień. Wszyscy piszą pięknie o uczuciach, ich niezmienności, o tym, że oczekują w miłości ciągłej adoracji, braku zdrady, stabilności. Te wiersze są przejawem szacunku w relacjach damsko-męskich, co w miłości jest kluczem do zrozumienia i siebie i partnera. Zapraszam do lektury antologii poetów współczesnych KOBIETA ZMIENNĄ JEST. EDYCJA 2 - tu swoje piękne wiersze, wrażliwość oraz osobowość prezentują: Edmund Muscari Czynszak , Andrzej Feret, Roman Gowin, Barbara Hajna, Anna Mieczkowska, Jacek Mirczak, Tadeusz Szczepaniak, Katarzyna Szymańska, Adam Żemojtel, Stanisława Żak. Stron 126 w tym stron kolorowych wkładek na kredzie- biogramy autorów ze zdjęciem.
EDYCJA CZWARTA wydany w cyklicznej serii antologii poetów współczesnych Wydawnictwa Astrum. Skoro modlitwa jest komunikacją między człowiekiem a Bogiem, to nie ma piękniejszej rozmowy z nim. Modlić się do Stwórcy o pośrednictwo świętych, aniołów, bliskich, którzy odeszli i wierzymy, że są w niebie, możemy nie tylko prozą, ale i za pomocą strof wiersza. Modlitwa w poezji znana jest od zarania dziejów, od czasów przepięknych psalmów biblijnych, lamentów do Boga, czy Pieśni nad Pieśniami króla Salomona. Uważa się, że życie poety poprzez jego wyostrzoną wrażliwość na otaczający świat jest niezwykle trudne. Godząc się na to, niejako z przymusu, że cierpienie jest nieodłączną częścią naszego bytu, modlitwa, prośba, skarga, żal czy dziękczynienie wyrażone strofą gasi w nas złe emocje jeszcze bardziej niż modlitwa wyrażona prozą. Czy tak jest? Nie wiem. Ale można przyjąć, że poezja religijna jest niezwykle miła Bogu i tym do których w strofach się zwracamy. Wierzymy, że modlitwa jest lekarstwem na naszą chorą duszę, a modlitwa w wierszu jest bezpośrednim połączeniem z niebem. W zależności od nastroju, emocji, samopoczucia są to wiersze radosne, pełne afirmacji życia, ale są też wiersze smutne, rozdarte i bolesne, poruszające najczulsze struny ludzkiej osobowości. Zapraszamy do lektury!Antologia poetów współczesnych MODLITWY. EDYCJA CZWARTA – tu można poznać piękne wiersze, wrażliwość oraz osobowość takich autorów jak: Ewa Celińska-Bajorek, Andrzej Feret, Barbara Jędryszek, Małgorzata Tafil-Klawe, Henryka Łazaj, Jerzy Mróz, Danuta Ostrowska, Piotr Rybiński, Alek Skarga, Tamara Mariola Tarasek
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
