Михаил Шишкин – знаковый писатель современной русской литературы. В течение тридцати лет читатель имеет возможность общения с непревзойденным, завораживающим стилем его прозы. Настоящая работа – попытка погрузиться в ее мир с целью изучения интенсивной и тонкой структуры, а также приближения к значениям и смыслам книг, воспевающих – несмотря на смерть, унижения, утраты – человеческую жизнь, любовь, радость творения. «Литература – это кровеносная система человечества во времени, слова связывают нас со всеми, кто жил на этой земле до нас и кто придет после, на смену. „Реальное общественное значение” русской литературы, как и любой другой, в том, чтобы дать человечеству ухватиться за то, что нас связывает через века, за свою человечность, чтобы не утонуть в пустоте». Из интервью Михаила Шишкина 2014 года Анна Скотницка – доктор филологических наук, профессор в Институте восточнославянской филологии Ягеллонского университета. Научные интересы: русская литература ХХ–ХХI веков: мемуары, автобиография, эссе, поэтика современной прозы. Автор монографий: Rosyjska proza wspomnieniowa lat 1953–1978. Autobiografia – dokument – autotematyzm (Katowice 1991); Model prozy «innej» w literaturze rosyjskiej po 1985 roku (Wrocław 2001); Szczelina. Bohater współczesnej prozy rosyjskiej i jego światy (Kraków 2020). Редактор сборников: Проза Михаила Шишкина. Новые прочтения (Kraków 2021); совместно с Я. Свежим: Евгений Водолазкин. Знаковые имена современной русской литературы (Kraków 2019); Михаил Шишкин. Знаковые имена современной русской лите- ратуры (Kraków 2017); Od modernizmu do postmodernizmu. Literatura rosyjska XX–XXI wieku (Kraków 2014).
W książce podjęta została próba prezentacji podstawowych problemów współczesnej prozy rosyjskiej, rozpatrywanych w perspektywie postaci literackiej oraz jej postrzegania świata. Za główny rys egzystencji bohatera uznano różne formy doświadczania kryzysu i rozdarcia. Transformacja lat 1985–1991 dała literaturze rosyjskiej możliwości, jakich nie miała w ubiegłych dziesięcioleciach. Pojawiły się sprzyjające warunki do poruszenia wielu tematów tabu, a także wyjścia poza estetyczny wzorzec realizmu, preferowany w polityce kulturalnej poprzednich epok. Autorkę interesuje przede wszystkim położenie bohatera, którego w nowych okolicznościach pisarze stawiają przed koniecznością redefinicji swojej tożsamości. Ofiara czy kat? Harmonijna osobowość czy człowiek „niedorobiony”? Opancerzony czy otwarty? Empatyczny czy o zmilitaryzowanej świadomości? Za poręczną metaforę dla opisu doświadczeń człowieka we współczesnej prozie rosyjskiej autorka przyjmuje pojęcie szczeliny. W przypadku analizowanej prozy może mieć ono wydźwięk negatywny i wtedy jest ekwiwalentem braku, milczenia, ukrywania, rozproszenia – wiąże się bezpośrednio z traumatycznymi wydarzeniami rosyjskiej historii XX wieku. W wariancie pozytywnym warto zwrócić uwagę na egzystencjalne ujęcie bycia, kiedy dążenie do pełni oraz ujawniane w procesie refleksji przeciwieństwa, sytuujące jednostkę w rozdarciu, w przestrzeni sporu, heraklitejskiej wojny, dzięki logosowi – myśli i czynności skupiania, pozwalają osiągnąć stan harmonii. Anna Skotnicka pracuje w Instytucie Filologii Wschodniosłowiańskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Opublikowała książki Rosyjska proza wspomnieniowa lat 1953–1978. Autobiografia – dokument – autotematyzm (Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 1991) oraz Model prozy „innej” w literaturze rosyjskiej po 1985 roku (Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2001). Zajmuje się literaturą rosyjską XX i XXI wieku, szczególną uwagę poświęcając problemowi postaci.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
