Obecny kryzys demokracji, mający różne aspekty (np. ekonomiczne, polityczne, kulturowe), podważa zaufanie społeczeństwa do tego systemu politycznego. Społeczeństwa są w związku z tym gotowe do zaufania populistycznym politykom, którzy gdy przejmą rządy dążą do ich utrwalenia poprzez zablokowanie mechanizmów ograniczających zdobytą władzę. Takie działania mogą prowadzić do hybrydyzacji lub też autorytaryzacji demokratycznego ustroju danego państwa i przyjęcia formy niedemokratycznego reżimu. Systemy niedemokratyczne współwystępują obok demokracji i często podlegają konsolidacji, a nie demokratyzacji. Obok klasycznych już form niedemokratyzmów, jak autorytaryzm i totalitaryzm, pojawiły nowe formy reżimów niedemokratycznych reżimy hybrydalne. Zagrożenie dla demokracji stanowią również nowe technologie, często służące do manipulowania społeczeństwami, oraz związane z nimi międzynarodowe korporacje i miliarderzy z Doliny Krzemowej. Ci ostatni coraz bardziej przejawiają ambicje do rządzenia światem i wprowadzenia nowego systemu politycznego technokracji. Z polskiej perspektywy wydawało się, że pewnym zabezpieczeniem dla naszej demokracji będzie członkostwo w Unii Europejskiej. Jednak w obliczu niedemokratycznych przemian w Polsce i na Węgrzech instytucje unijne, choć dostrzegały te zagrożenia, to jednak okazały się bezradne.
Podstawowym celem badawczym niniejszej książki jest przedstawienie najważniejszych aspektów funkcjonowania opozycji medialnej w Polsce. Można w związku z tym postawić wstępne pytania badawcze: jakie są cechy opozycji medialnej jako odmiany opozycji politycznej? na czym polega funkcjonowanie konkretnych mediów jako opozycji medialnej? jak władza polityczna rządzący mogą oddziaływać na media, w tym te, które pełnią rolę opozycji medialnej? W związku z powyższymi pytaniami postawiono wstępne hipotezy badawcze: media mogą funkcjonować w demokratycznym systemie politycznym jako rodzaj specyficznej opozycji politycznej wobec rządzących, przykładem opozycji medialnej w Polsce jest działalność telewizji TVN, Gazety Wyborczej oraz portalu internetowego Onet pl w okresie rządów Zjednoczonej Prawicy (2015-2023), głównie ze względu na bardzo duży stopień krytycyzmu wobec rządzących, działalność władz publicznych nawet w demokratycznych państwach UE może zagrażać wolności mediów i być wymierzona w te media, które pełnią rolę opozycji medialnej. Problematyka opozycji politycznej spotyka się z dużym zainteresowaniem ze strony badaczy zarówno polskich, jak i zagranicznych. Natomiast zagadnienia dotyczące opozycji medialnej nie są zbyt dobrze rozpoznane w literaturze przedmiotu. Stąd też autorzy mają nadzieję, że niniejszą publikacją przetrą szlaki w ramach analizowanej problematyki badawczej. (Fragmenty książki, s. 8, 10)
Od 2015 roku mamy do czynienia z intensyfikacją debaty oraz sporów dotyczących podstawowych zasad ustrojowych, na których opiera się system prawno-polityczny III Rzeczypospolitej. Podstawową przyczyną takiego stanu jest radykalna zmiana polityczna, związana z przejęciem przez Prawo i Sprawiedliwość władzy w wyniku wygranych wyborów prezydenckich i parlamentarnych oraz wprowadzaniem przez tę partię poważnych i często kontrowersyjnych reform w wielu dziedzinach życia społecznego i politycznego.
Autorzy niniejszej pracy postawili sobie za główny cel badawczy diagnozę obecnego rozumienia podstawowych zasad ustrojowych oraz stanu debaty prowadzonej przez polityków, media oraz społeczeństwo. Na podstawie przeprowadzonych analiz autorzy udowodniają, że poglądy dotyczące zasad ustrojowych są silnie zróżnicowane, a występujące różnice można ostatecznie sprowadzić do podziału o charakterze dychotomicznym (zwolennicy PiS vs. przeciwnicy PiS) we wszystkich omawianych zakresach. Jest to z pewnością istotna przeszkoda w prowadzeniu dialogu, uzyskiwaniu kompromisów i porozumień, a taki stan rzeczy sprzyja dalszemu pogłębianiu wspomnianego podziału.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
