W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
W 2004 r. minęło sto lat od czasu, kiedy furtę bielańskiego eremu opuścili trzej ostatni kameduli, wywiezieni z rozkazu zaborcy do klasztoru w Nowym Mieście. Czy ? spoglądając po raz ostatni na klasztorną furtę, którą niegdyś za młodu przekraczali z drżeniem serca, na rzędy białych domków, w których upłynęło ich życie, na otoczone drzewami bielańskie wieże ? byli wtedy świadomi, że oto wraz z ich odjazdem kończy się dwu i pół wiekowa historia kamedulskich Bielan? Czy zdawali sobie sprawę, że unoszą ze sobą bezpowrotnie ostatnie okruchy wspomnień, równie kruchych, jak ludzkie istnienie na tej ziemi?Zostały mury. Zostały rzędy białych domków, zostały bielańskie wieże, jakby niższe, bo drzewa na Polkowskiej Górze przez sto lat poszły w górę. O murach, o nich jest ta książka. Pisać o nich łatwo, tym bardziej gdy szlak już przetarty przez poprzednich badaczy. Trudniej pisać o tym, co nieuchwytne, o tym, co wymyka się zamknięciu w materii słowa, a co było niewidzialnym fundamentem fundamentów z kamienia. Czyż jednak sam klimat kamedulskich murów nie zachęca nas, abyśmy oglądając to, co zostało, nie poprzestawali na powierzchni i nie zechcieli pójść w głąb? W głąb historii i w głąb własnej duszy? Niniejszy przewodnik pragnie pomóc Czytelnikowi w tej pierwszej wędrówce ? w głąb historii. Tę drugą ? w głąb duszy ? każdy musi odbyć sam.W serii NAJPIĘKNIEJSZE KOŚCIOŁY WARSZAWY ukazały się: Kościół św. ANNY, Kościół WIZYTEK, Kościół SEMINARYJNY, Kościół PAULINÓW.
"Tabu w literaturze i sztuce dla dzieci" jest owocem projektu Tabu w sztuce dla dzieci zainicjowanego przez Duński Instytut Kultury, którego elementem była seria spotkań autorskich, wykładów i warsztatów zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych, przygotowanych przez autorów, ilustratorów i ekspertów w dziedzinach związanych z wychowaniem i literaturą dla dzieci.
Towarzyszyła im wystawa książek i ilustracji z dziewięciu krajów - Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Austrii, Portugalii, Szwajcarii, Bułgarii i Polski.
Czołowy polski gitarzysta jazzowy, autor znanej szkoły gitarowej DVD, Artur Lesicki tym razem wziął na warsztat problematykę gry akordowej. Gitara jest potraktowana tu jako pełnoprawny instrument solowy. Na podstawie znanych standardów autor wyjaśnia, jak w ciekawy sposób aranżować tematy utworów, wzbogacać zawarte w nich harmonie i w prawidłowy sposób transkrypcje wykonywać. Opracowania utrzymane są w klasycznym, jazzowym klimacie, nawiązującym bezpośrednio do stylu takich mistrzów jak Wes Montgomery, George Benson czy Joe Pass. Każdy utwór poprzedzony jest dokładnym omówieniem, zapisany w nutach i tabulaturze oraz nagrany na załączonej do książki płycie CD. Pozycja wprowadzi zarówno początkujących jak i bardziej zaawansowanych gitarzystów w świat profesjonalnej gry akordowej. Po zapoznaniu się z tym materiałem naprawdę będziesz wiedział jak oni to robią. patronat medialny: Magazyn Gitarzysta, Top Guitar. Do książki dołączona jest płyta z mistrzowskim wykonaniem utworów z książki.
Wydana wspólnie z Instytutem Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego
Monografia podejmuje jedno z najistotniejszych zagadnień współczesnej humanistyki – kwestię tożsamości – ujmując ją w parach dychotomicznych pojęć wyznaczających granice koncepcji świata i człowieczeństwa, rozwijanych w zachodniej tradycji myśli metafizycznej: człowiek/zwierzę, człowiek/maszyna, kobieta/mężczyzna, dziecko/dorosły, swój/obcy, żywi/umarli. W każdym z rozdziałów możemy prześledzić zarówno konstrukcję, jak i możliwą destabilizację fundamentalnego binaryzmu, dokonywaną w przestrzeni sztuki rozumianej jako swoisty wehikuł tożsamości. Podręcznik mieści się w nurcie interdyscyplinarnej humanistyki, przeznaczony jest dla studentów kulturoznawstwa, teatrologii, literaturoznawstwa, wszystkich dziedzin historii sztuki, a także socjologii.
Człowiek przełomu XX i XXI w jest dumny z niezbywalnego prawa do wolności. Często odrzuca zatem wszelkie formy przymusu społecznego, kulturowego, co sprawia, że staje się on czasem podmiotem działań samowolnych, przyjmuje wolność wyboru myśli i postaw wyłącznie w kontekście wyzwolenia "od" wszelkiej odpowiedzialności, autorefleksji, konsekwencji.
Zagrożenia cywilizacji wolności znane są pedagogom, choć nie zawsze wiedza ta prowadzi do konstruktywnych działań wychowawczych w szerszej czy lokalnej skali. Zapraszając do wypowiedzi pedagogów z różnych ośrodków uniwersyteckich, postawiliśmy pytanie: jak realizować wychowanie do wolności we współczesnej edukacji estetycznej?
Niezwykły pejzaż polskiej dworskości. Wspomnieniowy album o 34 najpiękniejszych polskich dworach w obiektywie znakomitego fotografa Stanisława Markowskiego.
Do albumu dołączono kolorową mapę.
Celem rozważań zawartych w książce jest interpretacja sposobów, za pomocą których figura, jaką jest labirynt, wpisuje się w dzieła filmowe. W publikacji trafiającej do rąk czytelnika postaram się udowodnić, że specyficzna struktura błędnika wykorzystuje środki języka filmowego aby wzmocnić ewokowane przez siebie sensy. Problem ten wydaje mi się szczególnie ciekawy, ponieważ labirynt jest symbolem bardzo głęboko zakorzenionym w historii naszej kultury i właściwie nieprzerwanie w niej obecnym od kilku tysięcy lat.
Tom zatytułowany Etos życia - etos sztuki. Wokół legendy o św. Genezjuszu-aktorze (część II) jest efektem drugiej już konferencji zorganizowanej przez Katedrę Dramatu i Teatru Instytutu Teorii Literatury, Teatru i Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Łódzkiego. Konieczność kontynuacji dyskusji wokół zagadnień wyłaniających się z legendy o św. Genezjuszu i jego kontekstów, wydaje się nie tylko uzasadniona, ale stanowi rodzaj przymusu poznawczego dla teatrologów zwłaszcza, choć nie tylko. Nie jest to więc przypadek, raczej potrzeba współbrzmienia ze zmianami zachodzącymi w samym teatrze, jak i w dyskursie teatrologicznym. Pierwsze spotkanie pokazało już wyraźnie jak idea genezyjska, mit przemiany, ukazujący złożony charakter teatralnego sacrum i profanum, wreszcie sama natura chwytu teatru w teatrze, sprawiają że stajemy oto w obliczu starej metafory theatrum mundi, poruszeni jej możliwością reinkarnacji, odnawiania się i zasilania teatralnego bytu siłą transcendencji.
Fragment recenzji prof. dr hab. Elżbiety Kalembry-Kasprzak
Kolejny tom wydawanej przez MCK serii Materiały do Dziejów Sztuki Sakralnej na Ziemiach Wschodnich Dawnej Rzeczypospolitej. Publikacja zawiera monografie Kościoła p. w. Znalezienia Krzyża Św. i klasztoru Bernardynów w Grodnie oraz Kościoła p. w. Zwiastowania NMP i klasztoru Brygidek w Grodnie.
,,Madonny Pomorskie” to ambitna próba przedstawienia Madonn cudami słynących i słynnych jako dzieła sztuki w obszarze trzech diecezji –Metropolii gdańskiej –archidiecezji gdańskiej, diecezji pelplińskiej i diecezji toruńskiej. Książka jest owocem wieloletnich poszukiwań i przemyśleń obejmujących sferę humanistyki, jest zapisem pewnego typu historii kultury, a przede wszystkim mariologii. Od pionierskich dzieł historyków pelplińskich: Stanisława Kujota i Jakuba Fankidejskiego z lat osiemdziesiątych XIX w. stan wiedzy o Madonnach bardzo się wzbogacił, zaważywszy, iż tak wielki historyk jak ks. Kujot sądził, że Incoronata z Bazyliki katedralnej w Pelplinie jest importem z Italii. Historia dotycząca Madonn bardzo przyspieszyła w okresie Millenium Chrztu Polski i pontyfikatu Papieża Polaka Jana Pawła II. Ukoronowaniem tych dziejów wydarzeń były koronacje Madonn koronami papieskimi. Obecnie w obszarze Metropolii Gdańskiej jest osiemnaście Madonn, których skronie zdobią korony papieskie: w archidiecezji gdańskiej -5, w diecezji pelplińskiej -7 i w diecezji toruńskiej – 6.
Spojrzenie na architekturę, jakie proponujemy, jest niepodobne do powszechnie stosowanych. Punktem wyjścia nie jest historia architektury, wielcy twórcy, przegląd stylów czy przeznaczenie budynków, choć wszystko to jest w książce jakoś obecne, punktem wyjścia są różne, kolejne stopnie kontaktu z budynkiem.
Inspiracją do pojawienia się tej książki była Międzynarodowa Konferencja Naukowa wychowanie estetyczne dziś. W 40. rocznicę śmierci Herberta Reada zorganizowana w maju 2009 roku przez Zakład Wychowania Estetycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Uczestnicy spotkania reprezentujący uczelnie z całej Polski przedyskutowali takie zagadnienia, jak: wartość historyczna i aktualne koncepcje wychowania estetycznego Herberta Reada, sztuka w życiu współczesnej młodzieży, sztuka wobec problemów wychowania estetycznego w dobie globalizacji i kultury popularnej, wychowanie estetyczne we współczesnej rzeczywistości. W prezentowanej książce zamieszczono teksty 36 autorów. Opracowanie rozpoczyna artykuł profesor Ireny Wojnar, która wychodzi od myśli klasyków wychowania, nawiązuje do sztuki, a kończy na współczesnych mediach, popkulturze i reklamie.
Dlaczego w Bogurodzicy najstarszej polskiej pieśni religijnej obok Matki Bożej pojawia się postać św. Jana Chrzciciela jako największego po Maryi orędownika ludzi zwracających się w modlitwie do Chrystusa Na to banalne z pozoru pytanie stara się odpowiedzieć w szerokim kontekście kultury religijnej wieków średnich niniejsza książka. Jej tematem są bowiem narodziny i dzieje Deesis - idei orędownictwa Matki Bożej i św. Jana Chrzciciela jako najważniejszych pośredników pomiędzy Chrystusem-Sędzią a grzeszną ludzkością. Praca ukazuje różnorakie przejawy tego maryjno-joannologicznego prymatu w kulturze średniowiecznej poczynając od Biblii i apokryfów poprzez teksty ojców Kościoła liturgię hymnografię i literaturę aż po ikonografię w której idea Deesis uzyskała swój najpełniejszy wyraz. Szczególną uwagę poświęcono Bogurodzicy - najdawniejszemu świadectwu żywotności idei Deesis w kulturze naszego średniowiecza.
Autorzy, historycy sztuki, przedstawiają w układzie alfabetycznym zabytki architektury poszczególnych regionów. W 1500 hasłach opisują m.in. budowle sakralne, świeckie budowle publiczne, pałace i dwory, domy mieszkalne i zabudowania gospodarcze, obiekty architektury przemysłowej, mosty, bramy itd. - często zapomniane, bo leżące poza głównymi szlakami turystycznymi. Całość zilustrowana została około 460 planami ukazującymi kolejne etapy powstania poszczególnych założeń oraz 500 archiwalnymi i współczesnymi fotografiami.
Autorka analizuje problematykę artystycznej twórczości dzieci, ujawnia zarazem własną wrażliwość artystyczną i talent badawczy, proponując udokumentowane wnioski i spostrzeżenia o charakterze ogólnopedagogicznym. Podjęty temat jest trudny nie tylko z uwagi na bogactwo literatury przedmiotu, ale też i na delikatność badanego materiału wymykającego się ścisłym i sprawdzalnym metodom badawczym. Autorka stara się uwzględnić oba te aspekty, dokumentując znajomość prac o pokrewnym tematycznie charakterze, koncentruje się jednak nade wszystko na eksperymencie, który nie bez przyczyny określa jako quasi-eksperyment o istotnych konsekwencjach edukacyjnych.
Literatura austriacka jest bodaj najbardziej ceniona przez polski teatr i ma wierną publiczność. Świadczą o tym głośne inscenizacje Krystiana Lupy - Lunatyków, Kalkwerku czy ostatnio Wymazywania oraz realizacji innych reżyserów czołówki "kalaczy gniazda" - Thomas Bernhard, Elfriede Jelinek i Peter Turrini, którego najnowsza komedia Sylwester prowokuje pytaniem, co może dziać się w austriackiej piwnicy.
W niniejszej Antologii publikowane są po raz pierwszy w polskim języku sztuki znanych autorów jak: Werner Schwab, Robert Woelfl, Elisabeth Vera Rathenböck, Franzobel, Silke Hassler, Catherine Aigner. Już ich tytuły: Głodne dziecko, Totalnie szczęśliwi, Sercu pracę, dłoniom miłość, Zamknięty świat, Księżniczka Eisenherz czy Wysoki Schwab: Żywe jest nieżywym i muzyką zdradzają różnorodność tematyki psychologicznej, społeczno-politycznej, której wspólnym mianownikiem jest inteligentna ironia i austriacki "śmiech przez łzy".
Dyskusje na temat odbioru telewizji przez dzieci koncentrują się głównie na zagadnieniu wpływu tego medium na młodych widzów. Eksperci podają argumenty, wskazujące niemal tyle samo korzyści wynikających z kontaktów z telewizją, co zagrożeń, jakie niosą one ze sobą. Rzadko kiedy zauważa się, że między oglądaniem programu a jego wpływem na zachowanie młodego odbiorcy musi nastąpić etap przetworzenia treści telewizyjnych w umyśle dziecka. Sposób "ułożenia w głowie" oglądanego komunikatu może być mniej lub bardziej trafny, co przekłada się na poziom jego rozumienia. Jedynie zrozumiany przekaz telewizyjny przynosi pożytek. Próba odpowiedzi na pytanie, kiedy można uznać, że dziecko rozumie telewizję, znajduje się w niniejszej książce. Jest ona skierowana przede wszystkim do studentów i absolwentów psychologii i pedagogiki. Odbiorców znajdzie zapewne także wśród medioznawców, dziennikarzy, twórców programów telewizyjnych. Rodzicom i opiekunom dzieci publikacja ta pomoże uświadomić trudności w rozumieniu, jakie mogą mieć młodzi widzowie podczas oglądania audycji telewizyjnych oraz ich konsekwencje.
Leopold Pobóg-Kielanowski (1907-1988) - wysoki, szczupły szatyn o nieco pociągłej twarzy, regularnych rysach i piwnych oczach. Aktor, deklamator, reżyser, inscenizator, dyrektor, pedagog, tłumacz, pisarz, radiowiec, historyk, humanista, bibliofil, erudyta.
Wielki Zapomniany.
Człowiek, za którego przyczyną utworzono londyńską sekcję Radia Wolna Europa.
Podręcznik zawiera 10 rozdziałów, z których każdy stanowi oddzielny krąg tematyczny związany z wybranymi z dużą starannością obiektami i zjawiskami kultury oraz sztuki rosyjskiej. Opracowanie o tak szerokim spektrum tematycznym może być uznane za swoiste kompendium wiedzy dla studentów filologii rosyjskiej oraz slawistów. Na szczególne podkreślenie zasługuje chronologiczna prezentacja różnorodnych tekstów z zakresu obiektów kultury i sztuki rosyjskiej na tle zjawisk historycznoliterackich. Podejście takie pozwala czytelnikowi dostrzec dziedzictwo kulturowe Rosji, począwszy od najdawniejszych epok do współczesności. Zawarte w podręczniku teksty stanowią cenne źródło informacji nie tylko dla studentów, ale mogą być przydatne dla historyków literatury, tłumaczy języka rosyjskiego, przewodników wycieczek (zwłaszcza po zapomnianych bądź mało znanych miejscach kultu prawosławnego, muzeach, nekropoliach itp.).
Jeden z najwybitniejszych współczesnych przedstawicieli nauk społecznych skupia się na jednym z najważniejszych historycznych zagadnień minionego tysiąclecia: czy europejski Renesans istotnie zasługuje na swą wyjątkową pozycję w centrum naszych wyobrażeń na temat kształtowania się nowoczesności? Autor stara się określić cechy charakteryzujące „nasz” europejski Renesans, zapoczątkowany w XIV w. w Italii, zwracając szczególną uwagę na to, co Europa zawdzięcza wpływom pozaeuropejskim. Bada następnie, czy i w jakich warunkach do zjawisk odradzania się oraz rozkwitu kultury (po okresach regresu) dochodziło w innych kręgach cywilizacyjnych: w świecie arabsko-muzułmańskim, w Indiach oraz w Chinach. I porównuje procesy zachodzące w tamtych kulturach z modelem europejskim. Podobnie jak w swych wcześniejszych książkach poddaje krytyce europocentryczną wizję historii i zwraca szczególną uwagę na rolę pisma dla dziejów społeczeństw i ich kultury.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
