W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Śpiewnik zawiera bogaty zbiór piosenek piosenek na każdą okazję: kolonie, obozy, wycieczki, ogniska i spotkania towarzyskie. Znajdziesz tu piosenki tradycyjne, popularne, turystyczne i harcerskie oraz pieśni wojskowe, patriotyczne i okolicznościowe, a także chwyty gitarowe do wszystkich utworów.
Publikacja ukazuje związki pomiędzy tekstem artystycznym i formami jego funkcjonowania z perspektywy ich retorycznych aspektów, wynikających ze specyfiki literatury pięknej i procesu twórczego. Przywołane zostały głosy teoretyków retoryki, literatury, pedagogiki, kultury, sztuki i praktyków - polonistów, reżyserów, aktorów, tancerzy, animatorów. Praktykę skonfrontowano z teorią, aby silniej zaznaczyć, jak ważnym dla tekstu artystycznego jest sposób jego realizacji w klasycznym i współczesnym ujęciu.
To zadziwiające, że w naszej literaturze kryją się wciąż różne skarby, dotychczas przez nas niedostrzegane. Jeden z nich czaka na nasze spojrzenie już przeszło półtora wieku. TO rękopis wspomnień znakomitego pisarza polskiego, którego wciąż nie potrafimy docenić, urodzonego w 1802 roku na Wileńszczyźnie Stanisława Morawskiego, poświęconych Marii Szymanowskiej, europejskiej sławy pianistce i kompozytorce.
Kolejna po Krótkich wywiadach z paskudnymi ludźmi książka wybitnego postmodernisty nareszcie po polsku!
Gorzka i wnikliwa analiza ubóstwa intelektualnego oferty telewizyjnej, miażdżąca krytyka twórczości Davida Lyncha oraz godny Mrożka reportaż z tygodniowego rejsu luksusowym liniowcem na Karaiby… W zbiorze swoich siedmiu esejów Wallace żongluje tematami i stylistyką. Urzeka celnością spostrzeżeń, ironią, dowcipem i intelektualnym rozmachem.
Praca otrzymała w 2014 roku II nagrodę w Konkursie na najlepszą pracę doktorską z dziedziny nauk o kulturze, organizowanym przez Narodowe Centrum Kultury.
Rozprawa jest próbą rozwinięcia dziedziny kulturoznawstwa stosowanego. Autorka zajmuje się w niej obrazem i jego umocowaniem jako fenomenu kulturowego, w szczególności w wymiarze praktycznym. Podstawą do rozwijania swojej koncepcji uczyniła teorię interpretacji obrazów Aby'ego Warburga i skonfrontowała ją ze współczesnymi propozycjami, w tym mało znanymi w Polsce propozycjami Bildwissenschaft(en), wzmocnionymi o założenia performatyki oraz o własne badania, przeprowadzone z udziałem artystów, performerów i edukatorów sztuki.
Monografia stanowi przegląd zagadnień wykonawstwa śpiewu profesjonalnego. Charakterystyka tych problemów zawiera foniatryczny aspekt diagnostyki dotyczący funkcji narządu głosowego, oddechowego, rezonansowego i artykulacyjnego wymienionych artystów muzyków. Jest to podstawowy cel podjęty przez Autora prezentowanej publikacji.
W książce wykorzystano osiągnięcia z fizyki i nauk pokrewnych, tj. optyki, akustyki, aerodynamiki, termoanemometrii, mechaniki precyzyjnej, elektroniki, informatyki i innych dziedzin nauk technicznych. Każdy rozdział składa się z dwóch części: ogólnej – opisowej oraz części szczegółowej, charakteryzującej badane zjawisko.
Publikacja adresowana jest do lekarzy foniatrów, artystów wokalistyki i gry na instrumentach dętych oraz studentów obu tych specjalności, a także logopedów. Korzystać z niej mogą także osoby zajmujące się dziedzinami, których narząd głosowy jest szczególnie obciążony w związku z wykonywanym zawodem (np. pedagodzy, prawnicy, duchowni, aktorzy, spikerzy zarówno radiowi, jak i telewizyjni.
Kulturowa monografia, w której autorka bada zależności między kobiecością, widowiskiem i pożądaniem w nowoczesnych społeczeństwach konsumpcyjnych, a zarazem przez pryzmat aktorki przygląda się instytucji i historii teatru, zwracając szczególną uwagę na „podłe gatunki” jak burleska czy rewia, których popularność zależy od ekspozycji kobiecej cielesności i seksualności. Narracja skonstruowana jest tak, by ujawnić ambiwalencję fantazji o kobiecości glamour. Dostrzegając opresyjny i dyscyplinujący wymiar takiego modelu kobiecości, autorka dowodzi kluczowej, a wymazywanej przez historię roli, jaką kobiece ciało glamour odegrało w procesie emancypacji kobiet.
Książka opowiada o jednej z najbardziej pociągających fantazji nowoczesności – fantazji o kobiecości glamour. Kino lat 50. XX wieku stworzyło jej ikonę – to Marilyn Monroe z przymkniętymi oczami, przytrzymująca białą sukienkę, rozwiewaną podmuchem z nowojorskiego metra. Marilyn wciela się tu w rolę bezimiennej dziewczyny – the Girl – a jej białe majtki, choć niepokazane na ekranie kinowym, utrwalone zostaną na niezliczonych fotosach.
Glamour, kobiecość, widowisko jest więc nie tylko historią o pułapkach „kobiecości”, o niemych obiektach pożądania, o mackach wiedzy-władzy. Jest również historią o poszerzaniu definicji kobiecości oraz o zakulisowej lub przemilczanej władzy kobiecej. O zabawie w kobiecość, która bywa śmiertelnie poważna.
Współwydawcą książki jest Instytut Teatralny
Proste wskazówki sprawiają, że rysowanie zwierząt staje się łatwe i zabawne. Wystarczy zacząć od podstawowych figur geometrycznych, a potem naśladować kolejno przedstawione stadia rysunku, by stworzyć własne dzieło!
Nauka rysowania krok po kroku 28 uroczych zwierzaków
Ponadto: fakty, zagadki, barwne zdjęcia i wiele więcej!
Proste wskazówki sprawiają, że rysowanie zwierząt staje się łatwe i zabawne. Wystarczy zacząć od podstawowych figur geometrycznych, a potem naśladować kolejno przedstawione stadia rysunku, by stworzyć własne dzieło! Nauka rysowania krok po kroku 28 kotów różnych ras. Ponadto: fakty, zagadki, barwne zdjęcia i wiele więcej!
Proste wskazówki sprawiają, że rysowanie zwierząt staje się łatwe i zabawne. Wystarczy zacząć od podstawowych figur geometrycznych, a potem naśladować kolejno przedstawione stadia rysunku, by stworzyć własne dzieło!
Nauka rysowania krok po kroku 28 koni i kucyków różnych ras
Ponadto: fakty, zagadki, barwne zdjęcia i wiele więcej!
„Libelid” to osiem przedwojennych kompozycji o różnych odcieniach i obliczach miłości. W tych poetyckich utworach wyraźne są wątki z obyczajowości żydowskiej, która silnie wpływała na życie uczuciowe i rodzinne członków społeczności. W tekstach zawartych na płycie przewija się wszystko, co odwieczne w miłości dwojga młodych, co jest niezmienne bez względu na kraj i kulturę. Przywrócone pamięci pieśni miłosne pochodzące ze starych zbiorów żydowskich pieśni zabrzmią ponownie w niezwykłej interpretacji i aranżacji Oli Bilińskiej.
Odbiór zróżnicowanych zjawisk z kręgu popkultury staje się kłusownictwem, jakie czytelnik uprawia w ramach dzieła. W kulturze popularnej śledzić więc można chętnie wykorzystywane metafory i modele budowania świata, rekonstruować społeczny wydźwięk przeżywania i nadawania sensu minionym lub aktualnym wydarzeniom, faktom historycznym i komentarzom do nich (o tym ostatnim przekonuje kariera kryminału retro). Zgromadzone w tomie artykuły ukazują problem wpływu poszczególnych sfer kultury na siebie, infekowania, ale także ożywiania ich przez elementy pop. (ze wstępu)
Lublin. Rozwój przestrzenny i funkcjonalny od średniowiecza do współczesności to interdyscyplinarne opracowanie łączące dotychczasową wiedzę z zakresu historii, archeologii, urbanistyki, geografii, kartografii i GIS z wynikami wieloletnich badań autorki dotyczących uwarunkowań rozwoju Lublina na przestrzeni wieków. Opracowanie stanowi unikalny przykład syntezy wiedzy na temat miasta, co znalazło odzwierciedlenie w recenzjach. Prof. Zygmunt Górka podkreśla, że „praca stanowi cenne studium z zakresu geografii miast, a głównym osiągnięciem autorki jest rekonstrukcja funkcjonalno-przestrzennej struktury Lublina – sięgająca piętnastu wieków wstecz od obecnych czasów oraz wykonana przy użyciu metodyki GIS i wykorzystaniu różnorodnych źródeł, w tym historycznych i archeologicznych. Na szczególną uwagę zasługuje model sąsiedztwa funkcji i kategorii oraz identyfikacja zmiennego wpływu różnorodnych czynników na stan omawianej struktury w kolejnych okresach historii Lublina”. W opinii prof. Stanisława Liszewskiego publikacja „otwiera nowe możliwości w badaniach historyczno-osadniczych, zwłaszcza miast. Po raz pierwszy w polskiej literaturze autorka nie tylko prześledziła rozwój funkcjonalno-przestrzenny miasta, ale starała się wyjaśnić zachodzące przekształcenia przez analizę celowo wybranych trzech czynników: przyrodniczych, gospodarczych i politycznych. Tak głębokie studia nad czynnikami kształtującymi strukturę przestrzenną miasta są czymś wyjątkowym w polskiej geografii osadnictwa. Jest to pierwszy znany mi przypadek tak głęboko (ujęcie dynamiczne) i szeroko przestrzennie (przestrzeń miasta) prowadzonych badań. Ich rezultaty w postaci typów sąsiedztwa wejdą zapewne do literatury przedmiotu”.
Kilkuletnia Yayoi niczym bohaterka powieści Carrolla, doświadcza na łąkach górzystego Matsumoto rzeczy osobliwych. Ludzkim głosem przemawiają do niej kwiaty i zwierzęta. Kilkanaście lat później artystka wiedziona obsesyjną potrzebą tworzenia pokrywa w całości swoją pracownię wraz ze znajdującymi się w niej przedmiotami motywem sieci. Na ulicach Nowego Yorku organizuje skandalizujące nagie happeningi, za co w Japonii przez długi czas będzie krytykowana i skazana na artystyczny niebyt. Na przełomie XX/XXI wieku Kusama otworzy szereg wystaw, organizowanych przez najważniejsze światowe galerie i muzea a dom mody Louis Vuitton wypuści kolekcję ubrań, pokrytą charakterystycznym motywem kropek – sygnaturą sztuki Kusamy. Dziś 85 letnia artystka jest żywą legendą i przykładem na bezkompromisowe poświęcenie się sztuce. Kusama wciąż tworzy, dzieląc swój czas między mury szpitala psychiatrycznego, a specjalnie wybudowaną obok pracownię. Jest to pierwsza wydana w języku polskim publikacja w całości poświęcona życiu i twórczości jednej z najbardziej zagadkowych postaci współczesnego świata sztuki Kusamy Yayoi.
Monografia Viatoris. Który pokonuje drogę. Ponowoczesny romantyzm Piotra Jargusza jest zebraniem wieloletnich obserwacji artystycznych działań Piotra Jargusza, które sam twórca obejmuje projektem życia zatytułowanym Viatoris. Eseistyczny charakter wywodu celowo zbliża się często do stylu pisarskiego opisywanego artysty, co wynika z uczestniczenia w jego działaniach. Ostatecznie zawsze jednak wpisuje działania w postawy, nurty, style i zjawiska artystyczne, szczególnie takie jak romantyzm, neoekspresjonizm, postmodernizm, synestezja, zwroty wizualny, performatywny, metafizyczny, a także w problematykę sztuki społecznej, estetyki relacyjnej, wreszcie w filozoficzno-antropologiczne zagadnienia tożsamości oraz doświadczenia wewnętrznego.
The monograph Viatoris who hits the road hard. The postmodern romanticism of Piotr Jargusz presents the effects of many years' observations on the artistic work of Piotr Jargusz, which the artist himself forms into a life project called Viatoris. The essayistic nature of this book reaches for the style of Jargusz's writing on purpose and is a result of active participation in his projects. But eventually it aims to put his activities into the context of attitudes, trends, styles and artistic phenomena, in particular those such as romanticism, neo-expressionism, postmodernism, synesthesia, visual, performative and metaphysical turn, as well as into the context of issues of social art, relational aesthetics or even philosophic-anthropological approaches to
identity and inner experience.
W pracy Sztuka i myśl staram się argumentować, że sztuka jest formą myślenia. Rozumiem przez to, po pierwsze, że możemy o sztuce myśleć jako o pewnej klasie operacji pojęciowych, gdzie operacje pojęciowe należy interpretować jako bezpośrednie rozpoznawania poprawności realizacji danej dyspozycji poznawczej lub praktycznej. Po drugie, argumentuję, że sztukę możemy rozumieć jako pewien sposób widzenia i myślenia. Twierdzę, że sztuka ukazuje to, w jaki sposób możemy widzieć i myśleć o danych przedstawieniach, mówiąc ściślej, sztuka wyznacza reguły i pojęcia, za pomocą których widzimy i myślimy. Po trzecie, twierdzę, że tak jak logika uczy formułować wnioski, tak sztuka uczy widzieć, a bez sztuki stajemy się w metaforycznym sensie ślepi. Literatura piękna, malarstwo czy muzyka czynią nas w pewnym nietrywialnym sensie bogatszymi, ponieważ pozwalają spostrzegać świat z różnych perspektyw. Ukazują nam nieoczywiste aspekty danej rzeczywistości społecznej, zewnętrznej czy wewnętrznej, ucząc tego, w jaki sposób spostrzegać daną rzeczywistość i pozwalając nam spojrzeć na świat z perspektywy innego podmiotu i innych czasów. Czy jest to wiele? Trudno od jakiejkolwiek dziedziny wymagać więcej.
Piotr Kozak
Książka podejmuje temat instytucjonalnych oraz indywidualnych przygotowań do spektaklu w trzech stałych teatrach polskich: Warszawy, Lwowa i Krakowa w XIX i na początku XX wieku. Wyobraźmy sobie teatr, w którym nie ma wielomiesięcznej „magii prób” i rządzącego nią demiurga – nowoczesnego reżysera, a główni wykonawcy wchodząc na deski sceniczne są już w połowie, jeśli nie u końca drogi do stworzenia postaci. Obracają się w obszarze wspólnym: warsztatu, estetyki, obyczaju, pozostając zarazem skrajnymi i zazdrosnymi indywidualistami, strażnikami sekretów swego zawodu. Tytułowe kulisy to, z jednej strony, fundamenty jednostkowej i totalnej pracy aktora nad rolą, z drugiej strony – zasady działania zespołu teatralnego oraz sprawdzone mechanizmy produkcji przedstawienia w XIX wieku.
"Cała książka napisana jest w istocie z perspektywy aktora – ukazuje zadania, obowiązki, wysiłki, które miał do wykonania i spełnienia, z świadomością warunków jego pracy czyli twórczości. Autorka […] nakreśliła charakterystyki wszystkich członów (uczestników) organizacji artystycznej teatru – od woźnego, kopisty, suflera, po reżysera. Systematycznie i atrakcyjnie przedstawiła „topografię zascenia”, także pierwsza z równą uwagą i dociekliwością opisała i zanalizowała „zakulisowy savoir-vivre”. Imponują po raz pierwszy podjęte monograficzne charakterystyki wielorakich odmian prób. […] Nic o czym badaczka pisze, nie jest płaskie ani zbędne; zdarzają się tematy w pierwszym momencie zaskakujące, lecz w chwilę potem już zrozumiałe. Tak jest z sztuką głośnego czytania, wtedy ulubioną domową rozrywką, z kaligrafią i obecnością plastyki, rysunku w wykształceniu, a potem pracy aktora. Autorka przedziera się przez stereotypy, obnaża je i konfrontuje z perfekcyjnie udokumentowaną rzeczywistością, realnymi w XIX wieku determinantami bytowania i tworzenia"
Z recenzji prof. dr. hab. Jana Michalika
W monografii przedstawiono analizę dramatów Arnošta Lustiga, Arnošta Goldflama i Jiřego Kolářa podejmujących temat Szoa oraz terezińskich sztuk Hanuša Hachenburga, Feliksa Porgesa, Zdeňka Eliáša i Jiřego Steina; omówione są w niej także wybrane spektakle na podstawie tych utworów i zaprezentowane nowsze realizacje teatralne o Zagładzie.
Dzieje Szoa mają potencjał mitotwórczy i zarazem wpisują się w mit. Nazewnictwo rozdziałów studium nawiązujące do greckiej tragedii odwołuje się do teatru i do mitu: historii o niezmiennych rolach i wędrownych motywach. Na scenie występują trzej aktorzy: protagonistes - ocalony z Zagłady, deuteragonistes - reprezentant drugiego pokolenia ocalonych oraz tritagonistes – czeski świadek. Przemówią, posługując się pojęciami ikony, idola, śladu, nieobecności. Powracają reinterpretowane, odwieczne motywy: fatum, anagnorismos, katharsis. Aktorom towarzyszy chorus złożony z dramaturgów, którzy tworzyli w wojennym Theresienstadt i padli ofiarą nazistów. Tok wywodu zatrzymują spoty – wyodrębnione w tekście detale, które pozwalają pogłębić obraz. Doświadczeniami związanymi z Szoa, poruszanymi w sztukach są: pustka/brak, trauma, poczucie winy. Autorka wykorzystuje do badań metodologiczne koncepcje Jacquesa Lacana zbudowane na pojęciach traumy, braku, wyparcia, niewypowiedzianego.
Książka przedstawia nie tylko "tradycyjne" związki literatury z malarstwem czy filmem, ale także przemiany gatunkowe, jakim literatura podlega, będąc pod nieustanną presją eksperymentów artystycznych i Internetu. Autorzy poszczególnych prac omawiają ważne dla ponowoczesnej kultury problemy, pokazując, jak zmienia się myślenie o literaturze, gdy wchodzi ona w związki z innymi dziedzinami twórczości lub podlega przemianom wynikającym z rozwoju mediów.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
