W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Wydawnictwo zawiera niezwykle ciekawy tekst Bogdana Konopki o jego czterech wizytach na budowie nowoczesnej opery w Pekinie (Pekiński Teatr Narodowy) i fotografowaniu postępów prac przy budowie tego chińskiego giganta oraz tekst napisany specjalnie do katalogu przez architekta Paula Andreu - twórcę projektu gmachu opery w Pekinie.Swoją refleksję o sztuce fotograficznej Konopki Paul Andreu tak konkluduje: "Bogdan Konopka nie fotografuje architektury, lecz przestrzeń, która w jego spojrzeniu staje się równie tajemnicza, jak ciało. On nie fotografuje architektury, on wyzwala z niej życie i doniosłość".Dopiero podczas czwartej wizyty w budowanym gmachu Bogdan Konopka uzmysłowił sobie, że to co fotografował zniknie bezpowrotnie dla ludzkiego wzroku - kolejny etap budowy przewidywał wyłożenie kopuły od wewnątrz drewniana mozaiką: - "I to jest chyba to, co w fotografii stanowi wartość samą w sobie - zdolność rejestrowania unikalnych stanów materii. Trudno powiedzieć nawet, na czym to polega, bo jest w tym coś z intuicji, profetyzmu, siódmego zmysłu, czy w końcu przypadku. Wszakże kiedy zaczynałem fotografować Operę, nie miałem pojęcia po co to robię, ani co z tego wyniknie" - przyznał Konopka.Album posiada trzy wersje językowe (polską, angielską, francuską). Zawiera pełną informację o drodze artystycznej Bogdana Konopki: spis wystaw, prace w kolekcjach, prace zrealizowane (miasta, miejsca i pomniki, reportaże), zrealizowane przez artystę warsztaty (także z uczniami); a także bogatą bibliografię: katalogi wystaw, monografie o artyście, prace zbiorowe, filmografię.Zamieszczono w nim 47 zdjęć Bogdana Konopki z pekińskiej opery - te same zdjęcia, wykonane kamerą wielkoformatową z odbitkami w technice stykowej, prezentowane są na wystawie w Galerii Bielskiej BWA.
„Jacek Yerka – zeszyt do kolorowania” to propozycja skierowana do wszystkich miłośników kolorowanek oraz sztuki współczesnej, którzy pragną osobiście wkroczyć do świata realizmu magicznego. To wyjątkowa gratka dla tych, którzy nie tylko podziwiają oniryczne wizje mistrza, ale także sami chętnie sięgają po plastyczne przybory, by współtworzyć niezwykłe krainy z pogranicza snu i jawy.
Zeszyt zawiera starannie dobrane ilustracje oparte na twórczości artysty. Obok reprodukcji danego dzieła umieszczono precyzyjny szablon do samodzielnego wypełnienia. Dzięki temu każdy, kto sięgnie po ten zeszyt, będzie mógł zmierzyć się z misternymi detalami charakterystycznymi dla surrealizmu Yerki – od baśniowych maszyn, po domy wyrastające z drzew. Każdy kolorujący ma szansę w swojej wersji zbliżyć się do oryginalnej, ciepłej palety barw artysty lub przeciwnie – nadać obrazom własne, zaskakujące kolory, całkowicie zmieniając ich dotychczasowy charakter i odkrywając nowe wymiary wyobraźni.
Album „Witkiewicz (ojciec). Malarstwo” ukazuje mniej znane, lecz niezwykle istotne oblicze twórczości Stanisława Witkiewicza (1851–1915) – malarza, pisarza, krytyka sztuki, a zarazem jednego z najważniejszych twórców polskiej kultury przełomu XIX i XX wieku. Artysta, znany przede wszystkim jako twórca stylu zakopiańskiego w architekturze, pozostawił również bogaty i różnorodny dorobek malarski, który do dziś zachwyca siłą wyrazu i głębokim zakorzenieniem w polskim pejzażu. Tworzył realistyczne kompozycje rodzajowe, podejmował tematykę historyczną, lecz to pejzaże tatrzańskie stały się jego najpełniejszym malarskim wyrazem. Artysta z niezwykłą wrażliwością oddawał nastrój, światło, barwy, fascynowały go odbicia i cienie na śniegu, zmienność pór roku, zjawiska atmosferyczne i rządzące nimi żywioły.
Niniejszy album pozwala odkryć Stanisława Witkiewicza jako malarza – poetę krajobrazu, którego dzieła do dziś poruszają głębią obserwacji i siłą artystycznego przekazu
Niniejszy album prezentuje wybrane dzieła Bronisławy Rychter-Janowskiej (1868–1953) – wybitnej malarki, publicystki, podróżniczki, związanej z Krakowem, której twórczość stanowi cenny zapis życia codziennego, architektury i pejzażu przełomu XIX i XX wieku. Artystka, znana z realistycznego stylu i zamiłowania do detalu, przez dekady dokumentowała otaczający ją świat – z czułością, precyzją i głębokim wyczuciem jego rytmu. Ulubionymi tematami prac malarki były krajobrazy, polskie dwory i kościółki – motywy, które oddawała z niezwykłą wrażliwością i szacunkiem dla tradycji. Jej obrazy, pełne światła, spokoju i harmonii, są świadectwem epoki, a zarazem osobistego spojrzenia na świat, w którym codzienność splata się z pięknem i duchowością.
"Aleksander Gierymski" wyjątkowy album poświęcony malarskiej twórczości, wybitnego artysty epoki realizmu i wczesnego impresjonizmu, artysty, którego prace wyprzedzały swój czas. Gierymski, choć związany z nurtem realizmu, rozwinął indywidualny styl, wyróżniający się subtelnym podejściem do koloru i światła. Malował zarówno pejzaże, jak i sceny rodzajowe, często o tematyce miejskiej. Najpiękniejsze i najbardziej znane obrazy, takie jak Żydówka z pomarańczami czy Trumna chłopska, na nowo ożywają na kartach tego wyjątkowego albumu. Warstwę ilustracyjną wzbogaca historyczno-monograficzny tekst nt. życia i twórczości Gierymskiego autorstwa dr Stefanii Krzysztofowicz-Kozakowskiej. To nie tylko album - to podróż przez życie i epokę Gierymskiego, pełną pasji, samotności i artystycznego geniuszu. Idealny dla miłośników sztuki, kolekcjonerów oraz wszystkich, którzy pragną na nowo odkryć piękno polskiego malarstwa.
Znana i lubiana przewodniczka po Warszawie od siedmiu lat proponuje czytelnikom spragnionym książek o historii i tradycji naszego miasta swoje nietuzinkowe historie. Kolejny ich zbiór jest poświęcony pałacom, reprezentacyjnym rezydencjom licznych rodów królewskich, magnackich, a z czasem – w wyniku XIX-wiecznej rewolucji przemysłowej – także kupców i przemysłowców. Niewątpliwą zaletą opowieści pióra Ewy Sztompke jest ich styl gawędy, gdzie fakty przeplatają się z anegdotami, historie samych pałaców z barwnymi, a wręcz awanturniczymi losami ich właścicieli, mieszkańców i licznych gości odwiedzających je głównie z okazji… tak, balów i wystawnych fet mających wzbudzić podziw i zazdrość. Wielki świat naszych przodków w opowiadaniu i anegdocie.
Przełom XIX i XX wieku to czas, kiedy idee modernizacyjne w sztuce łączyły się z odrodzeniemnarodowym. Występujące w wielu europejskich krajach poszukiwania stylów podkreślających ichodrębność miały w przypadku ziem zamieszkałych przez Polaków szczególny charakter polski styl narodowy, odwołujący się nie tylko do tradycji szlacheckiej Rzeczypospolitej Obojga Narodów,ale przede wszystkim do sztuki ludowej miał manifestować kulturową niezależność narodupodzielonego między zaborców, a jednocześnie jego prawo do własnego, niepodległego państwa. Katalog Polskie style narodowe. 1890-1918 prezentuje pierwszy etap tych poszukiwań,których wynikiem były stworzone przez licznych artystów koncepcje dotyczące różnych gałęzi sztuki.W ośmiu esejach omówiono ich genezę oraz przybliżono je na przykładzie architektury, meblarstwa,urządzania wnętrz, kaflarstwa, mody, grafiki, malarstwa czy fotografii.Ilustrujący omawiane zagadnienia obszerny album jest podzielony tematycznie na pięć części przedstawia koncepcję polskiego ubioru narodowego; styl zakopiański; styl huculski; przedmioty codziennego użytku, dekoracje i plakaty zaprojektowane i wykonane przez artystów i rzemieślników skupionych w Towarzystwie Polska Sztuka Stosowana i Warsztatach Krakowskich; druki, zdjęciai przedmioty związane z "Wystawą architektury i wnętrz w otoczeniu ogrodowem"oraz VIII Światowym Kongresem Esperanto, które odbyły się w Krakowie w 1912 roku.
Wystawa Grupy Pięciu to pierwsza w historii muzealnictwa ekspozycja poświęcona działalności istniejącego od sierpnia 1905 roku do lutego 1908 roku młodopolskiego ugrupowania, a zarazem pierwsza wspólna prezentacja prac jego członków od czasu ich inicjatyw na początku XX stulecia. Tę niemal całkowicie zapomnianą dzisiaj formację, nazywaną także Grupą Norwid, tworzyli: Leopold Gottlieb, Witold Wojtkiewicz, Wlastimil Hofman, Mieczysław Jakimowicz i Jan Rembowski. Byli to studenci i absolwenci krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, których młodzieńcza twórczość była odpowiedzią na pojawiające się w sztuce europejskiej tendencje awangardowe. Zakres chronologiczny pokazywanych w dużej części po raz pierwszy dzieł obejmuje okres od około 1900 roku aż po lata pierwszej wojny światowej. Rozszerzenie ram czasowych służy pełniejszej prezentacji dokonań młodych adeptów sztuki i uchwyceniu procesów kształtujących ich postawy twórcze. Integralną część wystawy stanowią prace artystów, którzy czasowo związani byli z Grupą Pięciu, poprzez udział we wspólnie przygotowanych pokazach, a należeli do nich: Tymon Niesiołowski, Henryk Hochman i Bronisława Rychter-Janowska. Ekspozycję wzbogaciły ponadto dzieła Odilona Redona, Xawerego Dunikowskiego i Olgi Boznańskiej. Towarzyszący wystawie bogato ilustrowany katalog składa się z pięciu części. Na początku szeroko omówiono zagadnienia związane z artystyczną i wystawienniczą działalnością Grupy. Następną część stanowi esej rozwijający wątek drugiej nazwy ugrupowania (Grupa Norwid) i nakreślający przyczyny odwoływania się młodych artystów do Cypriana Kamila Norwida. Kolejny fragment zapoznaje nas z koncepcją wystawy i omawia poszczególne jej części i sekcje tematyczne. Po nim znajduje się katalog przedstawiający dwieście dzieł prezentowanych na wystawie. Ostatnią część publikacji stanowią zwięzłe biogramy artystów
Historia teatru i dramatu włoskiego jest pierwszą tego typu polską publikacją, skierowaną nie tylko do miłośników włoskiego teatru czy studentów italianistyki, ale także do szerokiego grona odbiorców. Zamiarem Autorów było określenie głównych linii rozwoju teatru włoskiego, na tle szerszego kontekstu społeczno-politycznego i kulturowego w powiązaniu z teatrem europejskim oraz omówienie twórczości najważniejszych artystów i ich dzieł, choć z oczywistych względów nie znalazły się w tym opracowaniu wszystkie nazwiska ludzi teatru, którzy zasłużyli się dla włoskiej sceny.
Jean-Michel Basquiat – błyskawiczny wzlot i mroczny upadek ikony sztuki. W ciągu niespełna dziesięciu lat Jean-Michel Basquiat przeszedł drogę od nastoletniego twórcy graffiti do międzynarodowej gwiazdy sztuki. Błyskawiczne zdobycie sławy zbiegło się z bulwersującym przepychem artystycznego boomu lat 80. Artysta, który stał się nieodłącznym elementem sceny nowojorskiej, wybuchowej mieszanki muzyki, mody, sztuki i narkotyków, szybko związał się z kilkoma jej najsłynniejszymi osobistościami, m.in. Keithem Haringiem, Andym Warholem i Madonną. Basquiat urzeczywistnił cyniczny aforyzm: Umrzyj młodo i zostaw po sobie piękne zwłoki. Zrobił jednak coś jeszcze: zostawił po sobie piękne dzieła. Z każdym mijającym rokiem niezwykła energia, przenikliwość i niewątpliwa oryginalność jego prac nabierają mocy. W świecie, w którym ruch Black Lives Matter i bezwzględna potrzeba różnorodności należą do sił napędowych, sukces na arenie białej sztuki lat 80. i późniejszy rozgłos uczyniły z Basquiata wzór do naśladowania dla kolejnych pokoleń artystów. Basquiat. Życie i dziedzictwo legendy sztuki, niezrównana biografia młodego malarza, to nie tylko sugestywny portret artysty, ale i jego czasów: od wzlotu i upadku ruchu graffiti przez scenę artystyczną East Village aż po marszandów i wymykające się spod kontroli domy aukcyjne. Hoban wyraziście i zabójczo dokładnie przedstawia efekciarski świat sztuki lat 80. Hipnotyzująca lektura. - Patricia Bosworth, „The New York Times Book Review” Bezkompromisowy, szczery portret Jeana-Michela Basquiata, prawdopodobnie najbardziej fascynującej i tragicznej osobowości w sztuce amerykańskiej od czasów Jacksona Pollocka. - Bob Colacello
Na stronach albumu powraca do nas Kraków miniony, zatrzymany w kadrze tuż przed wielką zmianą. To zapis metamorfozy miasta, które z cichego ośrodka zamkniętego w sędziwych murach przeobrażało się w nowoczesną metropolię. Na dawnych negatywach ocalał świat pełen unikatowej atmosfery. Dzięki pasji Walerego Rzewuskiego czy rodziny Kriegerów możemy dziś poczuć chłód katedralnych krypt i usłyszeć szum tłumów celebrujących pompatyczne pogrzeby. To zaproszenie do przestrzeni, w której mrok nocy rozpraszał blask gazowych latarni. Kraków na tych fotografiach nie jest jedynie zbiorem zabytków – to żywy organizm, który wciąż potrafi zachwycić dawnym, utraconym spokojem.Zofia Jurczak – absolwentka kulturoznawstwa i Polskiej Szkoły Reportażu. Autorka strony podrozepokulturze.pl oraz książek krajoznawczych. Prowadzi autorskie spacery po Krakowie.
Postaci przebite strzałami, przypiekane na ruszcie, wychodzące z brzucha smoka, demoniczne stwory z twarzami na pośladkach…
Co to wszystko znaczy???
I przede wszystkim:
DLACZEGO SZTUKA ŚREDNIOWIECZA JEST TAKA DZIWNA?
Zofia Załęska, historyczka sztuki, na Instagramie znana jako memdiewistka, zabiera cię w fascynującą podróż, po której spojrzysz inaczej na średniowieczną sztukę.
Co według św. Hildegardy leczyła maść z jednorożca?
Jakie pojawiły się spin-offy Pieśni o Rolandzie?
Dlaczego bóbr pokazywał swoje jądra?
Na kogo polowano z fallicznymi dzidami?
Dlaczego lekarz musiał znać znak zodiaku pacjenta
i sprawdzić fazę księżyca przed rozpoczęciem badania?
ŚREDNIOWIECZNA SZTUKA JUŻ NIGDY NIE BĘDZIE DLA CIEBIE NUDNA
Grot Fausta to monografia składająca się z trzech części. Pierwsze dwie prezentują szczegółowe rekonstrukcje, analizy i interpretacje dwóch wyreżyserowanych przez Jerzego Grotowskiego inscenizacji dramatów odwołujących się do legendy Fausta: przedstawienia według poematu dramatycznego Johanna Wolfganga Goethego (Teatr Polski w Poznaniu, prem. 13 kwietnia 1960) oraz według Tragicznych dziejów doktora Fausta (Teatr-Laboratorium 13 Rzędów w Opolu, prem. 23 kwietnia 1963). Część trzecia poświęcona jest Faustycznym dziejom teatru Grotowskiego, zawiera między innymi syntetyczne interpretacje Studium o Hamlecie i Księcia Niezłomnego oraz najbardziej rozbudowaną analizę i interpretację Apocalypsis cum figuris. Książka jest propozycją spojrzenia na teatr Grotowskiego nie z dominującej dotychczas perspektywy Chrystocentrycznej, zgodnie z którą jego główną akcję stanowią powroty Chrystusa, ale przez pryzmat matrycy Faustycznej wyprowadzanej z analiz inscenizacji mitu Fausta. Obok oryginalnych interpretacji, książka zawiera najpełniejsze z dotychczasowych rekonstrukcje dwóch przedstawień, oparte na niewykorzystywanych wcześniej materiałach, w szczególności egzemplarzach teatralnych (Faust) i aktorskich (egzemplarz Zbigniewa Cynkutisa do Tragicznych dziejów doktora Fausta ze szczegółowymi notatkami aktora).
Sztuka bywa olśniewająca, ale rynek sztuki bywa bezwzględny. Ta książka łączy jedno i drugie: wrażliwość kolekcjonera z chłodną precyzją praktyka, który zna mechanizmy stojące za ceną, prestiżem i właściwym „momentem” dla dzieła. To nie jest podręcznik historii sztuki ani akademicki wykład. To mapa poruszania się po rynku: od galerii i pracowni artysty po domy aukcyjne, doradców, kolekcjonerów i instytucje, które nadają dziełom rangę albo ją odbierają. Autor pokazuje, jak naprawdę działa rynek pierwotny i wtórny, jak czytać sygnały przesądzające o wartości, oraz jak podejmować decyzje zakupowe z klasą, spokojem i pełną świadomością ryzyka. W publikacji znajdziesz strategie kolekcjonowania, zasady weryfikacji, checklisty oraz praktyczne wskazówki dotyczące aukcji, kosztów, dokumentacji i współpracy z ekspertami. A jednocześnie jest tu to, co w sztuce najważniejsze: refleksja o wartości, która nie kończy się na liczbie w katalogu. O wyborach, odpowiedzialności i etyce kolekcjonowania oraz o tym, dlaczego rynek sztuki jest nie tylko ekonomią, lecz także kulturą, emocją i reputacją. To książka dla tych, którzy kochają sztukę i chcą ją rozumieć także wtedy, gdy w grę wchodzą pieniądze.
Za pośrednictwem tej książki - kolejnej w literackim dorobku ks. prof. Witolda Kaweckiego - udajemy się na peryferie Italii, zarówno w sensie geograficznym, jak i w znaczeniu dziedzictwa kulturowego. Tym razem autor odsłania przed nami nieco zapomniane skarby włoskiego malarstwa, rzeźby, architektury i muzyki. Podróży przez Sycylię, Bazylikatę, Apulię, Lacjum, Abruzję, Umbrię, Marche, Emilię-Romanię, Wenecję Euganejską, Piemont i Valle d'Aostę towarzyszą rozważania o naturze sztuki, duchowości, przyrodzie, kuchni, a także o tradycjach, obyczajach, języku i ludziach w mniej znanych zakątkach Półwyspu Apenińskiego."Wyrazem jakości życia nie jest tylko to, co Włosi jedzą, ale także sposób, w jaki jedzą - z radością, celebrując spotkania przy stole. Kochają z pasją, nie stroniąc od kontaktu fizycznego: pocałunków, przytulania, komplementów kierowanych do bliźnich, nie tylko wobec ukochanej osoby. Pracują dużo, ale chętnie też odpoczywają. Potrafią cieszyć się życiem - bez laptopa czy telewizji - w samotności, w gronie rodzinnym lub wśród przyjaciół. Godzinami rozmawiają: na ulicy, w barze, na plaży, przy kościele, w najmniejszych zaułkach miejscowości, w których żyją. Ubierają się z klasą, wychodząc z założenia, że trzeba być eleganckim nawet dla samego siebie.Zapraszam Państwa na wyprawę do nieco mniej znanej, lecz równie fascynującej Italii, która wciąż odsłania przed nami swoje tajemnice jako kraina szczęścia" (ze wstępu do publikacji).Witold Kawecki CSsR (redemptorysta) - profesor teologii kultury i mediów, kierownik Katedry Komunikacji Kulturowej i Artystycznej UKSW. Pisarz i człowiek mediów, dziennikarz i kulturoznawca, autor 35 książek i setek artykułów, w tym bestsellerów Tajemnice Caravaggia (2019), Toskania, jakiej nie znacie (2021), Rzym, moje miasto (2022) i Podróże po Włoszech z Artemizją Gentileschi (2024), Jezus. Tajemnica odkupienia (2024). Współpracownik wielu stacji radiowych i telewizyjnych. Ekspert Polskiej Komisji Akredytacyjnej. Dwukrotny laureat nagrody Feniks, w tym Feniks Specjalny - Religia i Kultura 2024. Wiceprezes Stowarzyszenia Komunikacji Społecznej "Signis Polska". Zajmuje się kulturą wizualną, komunikacją medialno-kulturową, kulturą polityczną i teologią wizualną.
Książka o projektach Jana Zdanowicza to bogato ilustrowana relacja z podróży przez architekturę PRL i swoisty spacer po Warszawie. Stanowi także opowieść o pracy twórcy, którego budynki były nagradzane tytułem Mister Warszawy.
W połowie lat 50. XX wieku skończył się socrealizm. Nowym domom, szkołom czy pawilonom handlowym można było nadawać proste, ekonomiczne formy, które wynikały z konstrukcji i funkcji budynków. Powstały wówczas socmodernizm co prawda miał swoje korzenie w przedwojennym modernizmie, ale architekci musieli brać pod uwagę realia lat 50., 60. czy 70., nacisk ekonomistów na masowość (więcej i taniej), wszechobecne normy, przemysłowe standardy stolarki budowlanej, seryjnie produkowane biegi schodów, a przede wszystkim nowe typy konstrukcji oraz odejście od cegły jako podstawowego tworzywa. Technologie i nowa estetyka doprowadziły do wykształcenia form, dzięki którym można odróżnić budynki socmodernistyczne od zabudowy z innych dekad.
Jarosław Maciej Zawadzki (ur. 1965) – historyk sztuki, członek Stowarzyszenia Historyków Sztuki, współzałożyciel Warszawskiego Towarzystwa Genealogicznego (1993). Od 1996 roku pracuje w Kancelarii Senatu, gdzie między innymi bada losy przedwojennych senatorów. Prowadzi wykłady na studiach podyplomowych na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Opublikował kilkanaście książek i wiele artykułów. Żonaty, ma czworo dzieci. Dorastał w jednym z warszawskich osiedli. Gdy odkrył jego autora – Jana Zdanowicza, podążył szlakiem projektów tego architekta.
Sztuka współczesna w poszukiwaniu duchowości W zbiorze esejów Cisza i zgiełk obrazów Krystyna Czerni z pasją i erudycją prowadzi czytelnika przez świat sztuki XX i XXI wieku, kierując uwagę ku twórczości, w której różnorodny wyraz znajduje rzeczywistość duchowa. Ten wymiar wydobywa w subtelny sposób daleki od konfesyjnych uproszczeń i jednoznacznych etykiet w pracach artystów reprezentujących odmienne postawy i języki wizualne, jak Alina Szapocznikow, Leon Tarasewicz, Jarosław Modzelewski, Bettina Bereś, Jan Pamuła, Aldona Mickiewicz czy Krzysztof Sokolovski. Szeroką wiedzę i ugruntowane kompetencje badawcze autorka łączy z osobistym tonem, wynikającym z wieloletnich przyjaźni z artystami, rozmów w pracowniach i uważnego, pogłębionego kontemplowania ich dzieł. Wzbogacona o kolorowe reprodukcje, wolna od hermetycznego języka książka stanowi zaproszenie do namysłu nad metafizycznym wymiarem sztuki współczesnej, odsłaniającym się czasami nieoczekiwanie w tym, co z pozoru zupełnie przyziemne. Odznaczające się dużą komunikatywnością i profesjonalizmem teksty zebrane w tomie Cisza i zgiełk obrazów absorbują uwagę czytelnika, dając mu możliwość zaznajomienia się z rozmaitymi strategiami artystycznymi. Zaprzyjaźniona z wieloma twórcami, Krystyna Czerni odkrywa przed czytelnikami szczegóły z tak zwanej kuchni artystycznej i sekrety środowiska, co czyni książkę bardzo atrakcyjną.prof. dr hab. Joanna M. Sosnowska Imponujące zaplecze merytoryczne, osobiste relacje z twórcami oraz emocje towarzyszące kontemplowaniu i przeżywaniu doświadczanych w pracowniach dzieł pozwoliły Krystynie Czerni osiągnąć wysoki stopień przyległości, swego rodzaju zespolenia się z nimi, co nie pozostaje bez znaczenia dla podjętej refleksji krytycznej. Dzięki owej zażyłości w miejsce świadomości eksploatującej pojawić się mogła świadomość współodczuwająca, tak znamienna dla pisarstwa Czerni.dr hab. Renata Rogozińska, prof. UAP
Tom, będący efektem kilkuletniej kwerendy archiwalnej, zawiera dwieście uszeregowanych chronologicznie dokumentów z komentarzem naukowym. Wśród poruszanych tematów są: instytucjonalne ramy systemu rozpowszechniania filmów, import i opracowanie językowe produkcji zagranicznych, sieć kin i organizacja seansów, reklama i klasyfikacja wiekowa filmów, cenzura i badania widowni oraz nadzór nad kulturą wideo w schyłkowym okresie PRL. Książkę dopełniają materiały ikonograficzne, a także starannie sporządzone zestawienia statystyczne.*Z uznaniem należy przyjąć podejście autorów, którzy postrzegają sektor rozpowszechniania filmów jako złożony system pozostający pod wpływem wielu zewnętrznych uwarunkowań, w tym czynników politycznych. Publikacja jest przedsięwzięciem nowatorskim, gdyż wcześniej nie mieliśmy do czynienia z równie kompleksową analizą systemu rozpowszechniania, bazującą na tak bogatym materiale źródłowym.Z recenzji dr hab. Ewy Gębickiejprof. Uniwersytetu Śląskiego
Monet’s breathtaking artistry comes fully alive in this luxurious volume that features dozens of exquisite reproductions; 48 extra pages on six fold-out spreads; coloured edges; and a printed canvas binding. From early works depicting the forests at Fontainebleau and the beach at Sainte-Adresse, to his revolutionary water lily series, this gorgeous volume showcases Monet’s mastery of light, color, and movement; his fluid and rhythmic brushstrokes; and his reverence for the natural world. Thematically arranged, it features sixty impeccable reproductions, including foldout spreads of six essential masterpieces: Impression, Rising Sun; Woman with a Parasol; Bordighera; Venice, Palazzo Dario; Water Lily Pond; and Willows in the Morning.This immersive volume is the next best thing to standing in an art gallery examining a Monet painting from different angles and distances. From luminous beach scenes and brilliant Mediterranean afternoons to captivating cityscapes and the restful beauty of Giverny, this book encapsulates the essence of Monet’s groundbreaking style and enduring legacy. Perfect for both seasoned art connoisseurs and those newly discovering the wonders of Impressionism, this volume will delight and inspire with every turn of its pages, making it an unforgettable gift for any lover of art and beauty.
"Muzyczna myśl" to fascynująca podróż po świecie, w którym muzyka staje się sposobem myślenia i poznawania kultury. Lawrence Kramer, jeden z czołowych przedstawicieli postawy badawczej, która w latach 90. ubiegłego wieku zyskała miano "Nowej Muzykologii", a dziś nazywana bywa chętniej muzykologią krytyczną bądź kulturową, zaprasza do refleksji nad tym, jak dźwięki mogą mówić - jak wyrażają to, czego nie sposób ująć słowami. Autor pokazuje, że muzyka nie jest zamkniętym dziełem, lecz żywym dialogiem między kompozytorem, wykonawcą i słuchaczem. Zachęca, by słuchać jej uważnie, mówić o niej odważnie i traktować ją jako partnera w myśleniu o świecie. To książka o przekraczaniu granic języka, o zmysłowym i intelektualnym doświadczeniu dźwięku, o etyce wsłuchiwania się w to, co niewyrażalne. "Muzyczna myśl" inspiruje, by myśleć z muzyką - głęboko, twórczo i z pasją.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
