W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Książka jest podsumowaniem doświadczeń autorki związanych z rozwojem dziedziny filmoterapii, zawiera przegląd programów edukacyjnych działających w Polsce, scenariusze zajęć filmowych tworzonych przez autorkę dla programów edukacyjnych Akademia Planete + DOC i dla Młodzieżowej Akademii Filmowej w Gliwicach.
Druga część książki przedstawia propozycje najnowszych filmów z podziałem na kategorie oraz szczegółowe plany zajęć z wykorzystaniem danych tytułów filmowych dla wszystkich grup wiekowych: dzieci, młodzieży i dorosłych.
Filmoterapia przekonuje czytelników, że warto stosować edukację filmową już od najmłodszych lat, jest to łatwe i dostępne narzędzie, które sprosta wymaganiom edukacyjnym i wychowawczym w coraz bardziej rozwiniętym i pędzącym świecie. To świetna propozycja dla praktyków, nauczycieli, pedagogów, terapeutów, wychowawców, rodziców i wszystkich miłośników filmów.
""Nie chcę, żeby ludzie mnie szanowali, mają się bać i nienawidzić"". - Euronymous z Mayhem""Zginął od jednego ciosu nożem w głowę... przeszedł na wylot. Musiałem mu go potem wyrwać z czaszki"".- Varg Vikernes po zabójstwie byłego kolegi, Euronymousa""Muszę trwać przy tym, co zrobiłem... Nie ma we mnie poczucia winy"".- Bard ""Faust"" Eithun, po zabiciu zupełnie obcej mu osoby ""Wraz z każdą przemijającą sekundą umiera jakiś człowiek, nie widzę więc potrzeby robienia wielkiego hałasu o tę jedną śmierć"".- Hendrik Möbus, po zamordowaniu kolegi ze szkoły""Z ciekawością obserwuję to, jak ludzie reagują, gdy zewsząd leje się moja krew..."".- ""Dead"", wokalista Mayhem, rok przed strzeleniem sobie w głowę""Niesamowita książka! Cholernie dobra lektura!""- Howard Stern ""Cenne studium... Odrzucając typowy sposób postrzegania metalowców jako bezmózgich ćpunów czy zaślepionych złem wandali, oraz dostarczając przykłady głębokiego myślenia grona wywrotowców, WŁADCY CHAOSU robią więcej dla ewolucji metalu niż którakolwiek z wydanych wcześniej książek"". - Atlanta Press ""Inteligentnie napisana, dobrze skonstruowana, nawet najbardziej postronny obserwator sceny z pasją wciągnięty zostanie w łańcuch zdarzeń opisanych w tej książce. Mocne"".- Metal Maniacs ""Ta książka jest niesamowita! Połączenie narracji, wnikliwych wywiadów, ale i ukazanie pewnej filozofii związanej z raczej krwawą rzeczywistością, stawia tę książkę ponad wszystko, co napisano dotąd o blackmetalowej scenie... Pozycja warta przeczytania przez ludzi ze sceny, by przyjrzeć się sobie z dystansu"". - Maniac, wokalista formacji Mayhem, legendy norweskiego black metaluZWYCIĘZCA - NAGRODA FIRECRACKER ZA NAJLEPSZĄ KSIĄŻKĘ O MUZYCE
Niniejszy podręcznik został opracowany w powiązaniu z wytycznymi programu nauczania kształcenia słuchu, zatwierdzonego do użytku w liceach muzycznych przez Ministra Kultury i Sztuki w roku 1969.
Opracowując Podręcznik początkowego nauczania gry na fortepianie miałam na uwadze przede wszystkim opracowanie metody zaznajamiania dziecka w wieku przedszkolnym z grą na fortepianie oraz pouczenie, szczególnie początkujących nauczycieli, jak należy rozłożyć materiał przewidziany do opracowywania podczas poszczególnych lekcji, jakie przyjąć tempo pracy, jak dozować trudności zarówno muzyczne, jak i techniczne, aby nie przeciążyć dziecka i nie zniechęcić go. Z tego też względu wskazane jest aby nauczyciel przed rozpoczęciem nauki zapoznał się dokładnie z treścią części metodycznej, w której znajdzie opracowanie 70 kolejnych lekcji, obejmujących zarówno pierwsze lekcje, poprzedzające wprowadzenie łatwiejszych bajeczek, jak też i ogólne rady, ułatwiającymi pracę nad dalszymi bajeczkami oraz ćwiczenia pomocnicze, których celem jest zapoznanie ucznia z różnymi problemami techniki gry. [Krystyna Longchamps-Druszkiewiczowa]
Książka Dzieje łódzkiej parafii św. Antoniego przybliży czytelnikowi historię parafii od chwili jej erygowania w 1924 roku aż do końca 2010 roku. W pierwszej części publikacji autor przedstawia sposób organizacji parafii, problemy z którymi musieli się zmierzyć zarówno księża, jak i parafianie. Przypomniany został również mały, drewniany kościółek parafialny, który z czasem zastąpiła monumentalna świątynia. Kolejna część opisuje burzliwe czasy Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, kiedy prace nad budową kościoła nabrały tempa i powstały nowe plany rozbudowy. Trzecia, ostatnia część, przeniesie Państwa w lata 80. i 90. XX wieku, czyli w sam środek przemian geopolitycznych kraju.
Niezwykle ważną cechą sztuki chińskiej - a może w ogóle cywilizacji tego kraju - jest wielka trwałość podstawowych jej kanonów, a co za tym idzie - powolność ewolucji. Inną jej cechą charakterystyczną jest to, że w Chinach nigdy nowy styl nie eliminował całkowicie stylu poprzedniego, a jedynie ograniczał się do ilościowych modyfikacji form już istniejących. Specyficzny jest też stosunek sztuki chińskiej do człowieka. W przeciwieństwie do sztuki naszego kręgu kulturowego chińskiego twórcy nie interesuje człowiek. Dotyczy to przede wszystkim malarstwa, ale też i rzeźby, zwłaszcza monumentalnej. Dla malarza chińskiego człowiek jest tylko fragmentem pejzażu, który jest poza tym tematem samoistnym także bez postaci ludzkiej.
Wyjątkowo oryginalny myśliciel z wyboru, obywatel świata z konieczności: Vilém Flusser (1920–1991). Urodził się w Pradze jako czeski Żyd, w 1939 roku musiał emigrować i trafił aż do Sao Paulo. Tam też w latach 60. XX wieku zaczął późną karierę akademicką, a od lat 70. wykładał w Europie, do której powrócił i gdzie zginął w wypadku samochodowym, jak na ironię w ojczystych Czechach. Był filozofem komunikacji, zajmował się mediami, a książeczka o fotografii (1983) przysporzyła mu światowej sławy. Jego namysł nad epoką postindustrialną i „postalfabetyczną”, ciekawe systematyzacje dziejów człowieka i cywilizacji są bardzo aktualne – i ich aktualności wystarczy zapewne jeszcze na długo. Flusser stara się odpowiedzieć na nasze niepokoje o kulturę w czasach zagrożenia pisma przez obraz, przynosząc nam tym, trzeba przyznać, niejaką pociechę. W myśl jego koncepcji jesteśmy skazani na pośredniczącą rolę komunikacji, której kluczowym narzędziem jest specyficznie pojęty „aparat” – fotograficzny w szczegolności. Filozoficzne ujęcie natury fotografii ma nam pozwolić na zrozumienie, co się dzieje z naszą cywilizacją w ogóle – zrozumienie, że po „alfabetyzacji” obrazu, która nastąpiła wraz z wynalezieniem pisma, obecnie, poprzez „obraz techniczny” w rodzaju fotografii, filmu, wideo, trwa proces „uobrazowiania” tekstu, ale obrazem na innym poziomie niż uprzedni, przedalfabetyczny obraz.
Ten szczegółowo opracowany poradnik odkrywa przed czytelnikami tajemnice warsztatu konserwatora zabytków. Przedstawia krok po kroku metody postępowania zarówno w przypadku niewielkich uszkodzeń, jak i poważnych zniszczeń wymagających skomplikowanych prac konserwatorskich z użyciem specjalistycznego sprzętu. Zawiera wiedzę na temat materiałów, urządzeń i preparatów chemicznych stosowanych przez konserwatorów, a także sposobów właściwego przechowywania i ekspozycji obrazów.
Rok wydania 2004
Michał Jan Lutostański – socjolog, doktor nauk społecznych i absolwent Interdyscyplinarnych Studiów Doktoranckich w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie. Jego działalność naukowa skupia się na młodzieży oraz muzyce. Pracownik instytutu badawczego TNS Polska, gdzie zajmuje się ilościowymi badaniami konsumenckimi. Członek Polskiego Towarzystwa Badaczy Rynku i Opinii. Autor wielu publikacji oraz wystąpień konferencyjnych. Zdobywca I miejsca w Konkursie o Nagrodę Publiczności na Najlepsze Wystąpienie podczas XIV Kongresu Badaczy Rynku i Opinii 2013 r.
Punk’s not dead. Stare hasło, które pamiętam z koncertów sprzed trzydziestu lat, powraca echem, gdy czytam książkę doktora Michała Jana Lutostańskiego. Przy czym zawołanie to odnosi się nie tylko do punk rocka, lecz także subkultur młodzieżowych jako takich.
Książka Lutostańskiego była dla mnie podróżą sentymentalną, przywołującą z pamięci to i owo. W kulturze, która zwykła traktować to, co zdarzyło się przed pięciu laty, jak zamierzchłą, paleolityczną niemal przeszłość, jest to cenne i znaczące. Po prostu.
Mariusz Czubaj
profesor Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie
Brzydkie słowa, brudny dźwięk to efekt kilkuletnich prac empirycznych nad subkulturami młodzieżowymi w Polsce. Pierwsza jej część dotyczy przyjętego modelu komunikacyjnego między muzykami a słuchaczami w tychże grupach oraz zastosowanej triangulacji metodologicznej. Druga skupia się na nadawcach oraz analizie przekazu w piosenkach ośmiu zespołów. Trzecia zaś kładzie nacisk na słuchaczy w subkulturach z uwzględnieniem stworzenia modeli idealnych ich członków, a kończy się odtworzeniem modelu łączącego nadawców i odbiorców przekazu komunikacyjnego.
Książka ta ma na celu ukazanie kluczowej roli, jaką w subkulturach odgrywa muzyka; może zainteresować nie tylko socjologów, lecz także kulturoznawców, muzykologów czy medioznawców.
Książka poświęcona praktyce przekładu w środkach masowej komunikacji. Autorka skupia się na przekładzie audiowizualnym, który charakteryzuje się obecnością pozajęzykowych elementów składowych: obraz, dźwięk, muzyka, a sens przekazu medialnego jest wypadkową różnorakich relacji pomiędzy tymi elementami. Autorka posługuje się przykładami konkretnych rozwiązań z programów TV i filmów, jak np. Pan Tadeusz, Asterix i Obelix, Misja Kleopatra, Królowa Margot, Osiem kobiet, Nienawiść i in.
Publikacja nutowa dla przedszkolaków wykazujących wczesne zainteresowanie muzyką. Jak pokazuje praktyka, wcześniejszy kontakt dziecka z muzyką i instrumentem pozwala mu potem bezstresowo oraz z techniczno-aparatową nadwyżką rozpoczynać edukację w szkole muzycznej, a postępy tak przygotowanego dziecka są z reguły dużo szybsze i bardziej harmonijne.
W urokliwym pod względem graficznym zbiorku znalazło się 36 krótkich utworków, piosenek dziecięcych, muzycznych opowieści, które dzieci mogą sobie najpierw wyklaskać, niektóre zaśpiewać, a po pokazie nauczyciela – zagrać. Powiększone i umieszczone na szerokiej pięciolinii nutki ułatwią naszym podopiecznym ich odczytanie, a następnie zapamiętanie granych melodii.
Materiał zawarty w niniejszym zbiorku może też z powodzeniem znaleźć zastosowanie w początkach nauki szkolnej, stanowiąc muzyczne dopełnienie wszelakiego rodzaju „szkół” oraz podręczników do nauczania początkowego. Możliwość występu z wybranymi utworkami na popisie szkolnym popisie, nawet już po kilku tygodniach nauki – to dla dziecka najlepsza nagroda za trud żmudnych początków.
Książka jest praktycznym przewodnikiem po metodzie pracy w obszarze treningu twórczego i kreatywności, a przede wszystkim w obszarze arteterapii. Dzieli się na dwie części. Część pierwsza to wprowadzenie i rozważania dotyczące różnego rozumienia tak rysunku, jak i możliwości rysowania, a co za tym idzie – uczenia, edukacji w zakresie rysunku, rysowania. Druga część tej książki to zestaw scenariuszy.Scenariusze zostały zaprezentowane według bardzo prostego schematu: tytuł, czasem motto, pierwszy etap – ćwiczenie (często zawiera wizualizację, relaksację bądź ćwiczenia pobudzające), następnie polecenia do wykonania, sposób prezentacji, sprawy techniczne: uczestnicy, miejsce, materiały, czas działania… Każde Wprowadzenie ćwiczenie zawiera prezentację kilku wykonanych prac z imieniem autora, tytułem pracy, ideą/przesłaniem i refleksją. Tak więc książka zawiera szereg rozpisanych bardzo dokładnie, krok po kroku, sprawdzonych wielokrotnie w praktyce konspektów różnych ćwiczeń w wersji kompletnej.
Publikację stanowią przekłady trzech najbardziej reprezentatywnych traktatów o kaligrafii: Jubokusho (Komentarz na temat kaligrafii, 1352), Yakaku teikinsho (Sekretne nauki nocnego żurawia, XII w., uważany za pierwsze japońskie dzieło w całości poświęcone kaligrafii) oraz Saiyosho (Uwagi na temat talentu, 1177). Przełożone traktaty zostały opatrzone bogatym komentarzem i ukazane w szerokim kontekście historyczno-kulturowym.W Kaligrafii japońskiej znajdują się:- Informacje o historii pisma i pisania w Japonii.- Historia sztuki kaligrafii w Japonii oraz jej miejsce w japońskim rozumieniu sztuki i estetyki.- Przykłady piśmiennictwa poświęconego kaligrafii przed powstaniem traktatów.- Informacje o autorach dzieł, ich odbiorcach, okolicznościach powstania, oddźwięku i późniejszym piśmiennictwie.- Wyjaśnienie pojęcia drogi w kulturze japońskiej i w sztukach tradycyjnych (kaligrafia, herbata, poezja i in.).Książka jest ukazaniem kaligrafii, czyli drogi pisma (shodo) nie tylko, jako formy pisarstwa a nawet sztuki, lecz przedstawienie filozoficznej i kulturowej tradycji, z których się ona wywodzi. To pierwsza tego typu książka dostępna w języku polskim.
Długo oczekiwane polskie wydanie jednego z najsłynniejszych podręczników dotyczących sztuki operatorskiej na świecie. Klasyka i ogromna porcja nowoczesnej wiedzy zarazem, gwarantowana osobą autora - cenionego w świecie filmowca. Książka jest tak bardzo znana w Polsce pod oryginalnym tytułem, że wydawnictwo zdecydowało się zachować go w polskiej wersji językowej. Kontynuacja linii programowej wydawnictwa, które publikując ""Cinematography. Sztukę operatorską"" ściśle odpowiada na potrzeby rynku książki filmowej w Polsce.
Katedra sandomierska jako zwornik dziejowy i religijny jest skarbnicą pamiątek przeszłości oraz dzieł ludzkiego ducha, tworzonych na Bożą chwałę. Mistyczna cisza i piękno uformowały tutaj szczególną wspólnotę tradycji. Budzi zachwyt każdego, kto wstępuje w jej progi. Album ukazał się z okazji Jubileuszu dwusetlecia Diecezji Sandomierskiej 1818-2018
Niezwykła książka, pierwsza wielowątkowa biografia legendarnego Czterdziestolatka. Fakty, anegdoty, romanse. Miasta, teatry, premiery. Niełatwe dzieciństwo, burzliwa młodość, wielka kariera aktorska. Andrzej Kopiczyński bez tajemnic.Pół wieku z okładem. Poznajemy kulisy życia prywatnego i artystycznego, atmosferę i klimaty ""tamtych czasów"". Zgrzebny PRL przegląda się w lustrze sztuki, a polski teatr potwierdza swój światowy wymiar. Książka jest bogato ilustrowana, większość zdjęć publikowana jest po raz pierwszy.W prezencie płyta! Andrzej Kopiczyński czyta fragmenty opowieści o sobie samym.
"Oto bajka się zaczyna, A wystąpi w niej rodzina Bardzo liczna, ale zgrana I z muzyką obeznana. W jej skład wchodzą instrumenty I nie ważne, czy jest dęty, Czy strunowy ów jegomość, Warto zawrzeć z nim znajomość (...)"
W książeczce zamieszczono teksty piosenek oraz zagadki o instrumentach muzycznych. Na dołączonej do książeczki płycie zamieszczono tekst bajki, utwory muzyczne oraz instrumentalne wersje piosenek.
Zdobił czy szpecił? Informował czy reklamował? Zachęcał do kupna konkretnego towaru czy dbał, by nazwa firmy zachowała się w pamięci pokoleń? Na pewno przyciągał wzrok.Neon, bo o nim mowa, to główny bohater książki Łódzkie neony Bartosza Stępnia.W okresie Polski Ludowej neon ubarwiał szary, monotonny obraz miast. Nocą rozjaśniał mroki, ożywiał ulice, wabił kolorami i bawił grafiką. Za dnia tracił na urodzie, stając się stelażem ze szklanych rurek.W PRL-owskiej Łodzi było ich wiele. Głównie znajdowały się na reprezentacyjnej ulicy miasta Piotrkowskiej. Najczęściej umieszczano je na fasadach budynków, tuż nad oknem wystawowym sklepu, montowano na wysięgnikach w poprzek ulicy czy na dachach.W okresie największej popularności, na początku lat 70. XX w mieście znajdowało się 419 reklam świetlnych, z czego 159 przy ulicy Piotrkowskiej.Bohater pierwszego planu zwięźle informował i zachęcał klientów do zakupu towarów (Bielizna, Konwalia), polecał korzystanie z wielu usług (Foto), przypominał klientom, że w tym właśnie miejscu istnieje konkretny zakład, dom handlowy czy instytucja (Dom Technika, Central, Kino Tatry)Dziś, choć trudno je znaleźć, fascynacja nimi nie ustaje. Ciekawe liternictwo i niebanalna grafika nadal inspirują.
Iluzja a realizm... to pierwsze panoramiczne opracowanie w języku polskim dotyczące sztuki holenderskiej XVII w., z uwzględnieniem najwybitniejszych artystów tego okresu: Hendricka Goltziusa, Hendricka Vrooma, Rembrandta, Johannesa Vermeera.
Celem pracy jest ukazanie integralnego związku (a nie, jak dotychczas przyjmowano, sprzeczności) między grą iluzji a realistyczną reprezentacją, zaś kluczem interpretacyjnym - koncepcja obrazu otwartego na widza: obrazu bezpośrednio odwołującego się do odbiorcy i wciągającego go do przestrzeni i treści przedstawienia.
Autor, wykorzystując swoje doświadczenia naukowca, wykładowcy akademickiego oraz muzealnika, prezentuje bogato ilustrowaną, ogólnohumanistyczną rozprawę, wychodzącą poza hermetyczny dyskurs naukowy, dostępną wszystkim zainteresowanym nie tylko sztuką holenderską Złotego Wieku (1580-1660), ale również historią sztuki i kultury europejskiej. Rodzaj publikacji: naukowa
Każdy, kto uprawiał fotografię w czasach PRL czy interesował się nią, wie, jak ważną rolę obok wystaw pełniły czasopisma.. Tytuły takie jak „Fotografia” czy „Obscura” pełniły funkcje podobne, jak w literaturze pismo „Literatura na Świecie”, a w filozofii i językoznawstwie „Teksty” – periodyki na bieżąco zapoznające odbiorców z dużą częścią najciekawszych zjawisk rodzimych i zagranicznych w danej dziedzinie.
Bogato ilustrowana książka Karoliny Ziębińskiej-Lewandowskiej, przedstawia najciekawsze zjawiska z zakresu krytyki oraz powojennej fotografii. Autorka omawia zryw awangardowy po zakończeniu wojny, spory o kształt socrealizmu, fotomedializm, zagadnienia abstrakcji w fotografii, niezwykły rozwój reportażu fotograficznego oraz to jak o tych zjawiskach pisano. Publikacja ta wypełnia znaczącą lukę w opracowaniach polskiej historii fotografii czasów PRL. ?
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
