W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
Podręcznik Muzyka 1 został przygotowany dla uczniów klasy 1 liceów ogólnokształcących i techników. Podręcznik pozwala zrealizować zakres podstawowy podstawy programowej.
Podręcznik pokazuje młodym ludziom wartości, jakie płyną z kontaktu z szeroko pojętą kulturą muzyczną. Zachęca do świadomego obcowania z muzyką na żywo poprzez udział w koncertach i spektaklach muzycznych o zasięgu lokalnym i globalnym. Zawiera też mnóstwo pomysłów na własne aktywności muzyczne - takie, które są zbieżne z zainteresowaniami i możliwościami młodych ludzi oraz które zachęcają do korzystania z nowoczesnych aplikacji i programów komputerowych. Kładzie duży nacisk na praktyczne umiejętności - nauka poprzez praktyczne działania, samodzielne lub grupowe. Inspiruje do muzycznych eksperymentów, między innymi tworzenia muzyki z wykorzystaniem dostępnych narzędzi rejestrujących dźwięk, gry na wybranym instrumentach, tańca czy śpiewu.
Podręcznik do muzyki, dla klasy 1, zakres podstawowy dla szkół ponadpodstawowych składa się
z 9 rozdziałów:
Na wielkiej scenie
„Śpiewać każdy może”
Upowszechnianie kultury muzycznej
Taniec – poezja ciał
Mulimedia i ich zasięg
Gatunki i style muzyczne
Z galerii gwiazd
Fonografia – dźwięk z nośnika
Muzyką wypełnij czas
Karty pracy:
- Stanowią uzupełnienie podręcznika
- Zawierają zestawy zadań z zaplanowanym miejscem na rozwiązanie
- Mają wygodną formę - każdą kartę można wyrwać z zeszytu, rozwiązać zawarte w niej zadania, a następnie oddać nauczycielowi. Ocenioną kartę uczeń wpina w skoroszyt
Kolejne rozdziały książki to zaproszenia do wglądu w realia Małej Akademii Jazzu z różnych perspektyw – od najbardziej generalnej, nazwijmy ją kulturowo-antropologiczną, przez historię kreatywnego trwania MAJ i portrety jej twórców, propagatorów i niezmordowanego „personelu” (od Bogusława Dziekańskiego – co oczywiste – poczynając), aż po aspekt wspólnotowy naszego fenomenu, a więc spojrzenie na to, jak MAJ rezonuje społecznie. Oddaliśmy głos wielu ludziom, zarówno znanym, jak i anonimowym, blisko związanym z MAJ albo takim, którzy zetknęli się z akademią jedynie incydentalnie; osobom „formalnym”, fanom i kibicom, ale – z drugiej strony – nauczycielkom z różnych szkół; muzykom i działaczom społecznym, a wreszcie – słuchaczkom i słuchaczom kursów MAJ, absolwentkom i absolwentom tej dziwnej „szkoły”, która daje dyplomy, ale – jak onegdaj kino objazdowe – ciągle jest w trasie, mimo iż ma swój stały adres. Zaprosiliśmy do jej wnętrza i zachęcaliśmy, by spojrzeć na nią także z nieco odleglejszej perspektywy.
„Książka Andrzeja Białkowskiego i Wojciecha J. Burszty jest przykładem owocnego zespolenia kompetencji pedagogicznych i antropologicznych, a także uwrażliwienia na te zjawiska w kulturze, które wymykają się oglądowi opartemu na analizie tzw. kultury instytucjonalnej. Jedzie Pan Jazz będzie niewątpliwie przydatną lekturą – zarówno dla kulturoznawców, pedagogów, nauczycieli, jak i dla studentów kierunków humanistycznych i społecznych”. Z recenzji dr. hab. Mirosława Pęczaka
Stacje kolejowe architektura i budownictwo to bogato ilustrowany cykl poświęcony tematyce gmachów dworcowych oraz innych budowli gospodarstwa kolejowego. Szczegółowo, często po raz pierwszy, opisano tu budynki stacji osobowych i towarowych, biurowce, magazyny, wiaty, remizy, warsztaty, wieże wodne, domki dróżników i zwrotniczych, noclegownie oraz domy i całe kolonie mieszkalne. Zaprezentowano wszystko to, co choć zazwyczaj znacznie mniej eksponowane, a dla podróżnych najczęściej niewidoczne, kryje się również pod nazwą stacja kolejowa.Tom pierwszy, kreśląc panoramę rozwoju infrastruktury dróg żelaznych na świecie w wieku XIX i na początku XX, stanowi wprowadzenie do całej serii. Zawiera przegląd stosowanych ówcześnie rozwiązań architektonicznych i konstrukcyjnych i na tym tle prezentuje budownictwo kolejowe w Królestwie Polskim, które cechował pewien fenomen, nieobecny w historii gospodarczej innych krajów świata. Była nim niemal permanentna sprzeczność interesów władz carskich, szczególnie tych wojskowych, oraz polskiego środowiska finansowego, w którym kapitalistyczny imperatyw zysku szedł często w parze z gospodarczym patriotyzmem.
W latach międzywojennych Włocławek był największym miastem powiatowym ówczesnego województwa warszawskiego, i choć daleko mu było do metropolii, to jednak przeżył ważny okres rozwoju, co wyraźnie zaznaczyło się w jego strukturze, przestrzeni i architekturze. Substancja architektoniczna Włocławka lat międzywojennych jest zjawiskiem niemal niedostrzegalnym w ogólnopolskich badaniach tego okresu, choć z pewnością na taką uwagę zasługuje. Nie ulega wątpliwości, że to właśnie lata międzywojenne ostatecznie ukształtowały obraz centralnej części miasta; wówczas powstało sporo interesujących budynków, które w prowincjonalnej mikroskali były odzwierciedleniem zjawisk zachodzących w architekturze polskiej i europejskiej. Zajmują one znaczące miejsce w zabudowie miejskiej nie tylko pod względem liczby obiektów, tworzących niejednokrotnie całe enklawy architektoniczne, ale także jako mocny znak plastyczny, kontrastujący zarówno z dekoracyjnymi formami sprzed I wojny światowej, jak też z powojennymi blokami i niejednoznaczną, trudną jeszcze do ostatecznej oceny architekturą współczesną. Brak należytego rozpoznania architektury międzywojennej pod względem naukowym i artystycznym, a w konsekwencji brak świadomości co do jej znaczenia i wartości powoduje, że z przestrzeni miejskiej od dłuższego już czasu znikają kolejne, wartościowe realizacje.
Pasjonująca książka o kontrowersyjnym życiu jednej z najwybitniejszych aktorek zeszłego stulecia. Autor pokazuje proces stopniowej przemiany rozrywkowej dziewczyny z zamożnego domu, modelki oraz pełnej seksapilu aktorki w aktywną pacyfistkę i bojowniczkę o prawa mniejszości narodowych. Ujawnia wiele szczegółów z jej życia prywatnego, opowiada o kulisach powstania mody na aerobik i o roli Jane w imperium medialnym Teda Turnera. W ten sposób powstała zbeletryzowana, nieautoryzowana opowieść o niezwykłej kobiecie, która na trwałe wpisała się w kroniki XX wieku.
Czyta Elżbieta Kijowska
Obaj Autorzy – archeolog i historyk sztuki – od wielu lat prowadzą badania terenowe i studia źródłowe nad krakowską(a także kazimierską) zabudową, co dokumentują ich liczne opracowania. Od lat badają też rolę piwowarstwa w życiu gospodarczym miasta. (...) [Praca] zawiera cenne podsumowanie dotychczasowego stanu badań nad lokacyjnymi układami przestrzennymi obu miast oraz ich późniejszymi adaptacjami, przekształceniami, częściowymi destrukcjami (co dotyczy zwłaszcza Kazimierza po roku 1655). Ta bardzo obszerna charakterystyka jest niezbędnym tłem wszelkich zjawisk społecznych i gospodarczych zachodzących w obu miastach, a więc także piwowarstwa. Browary, słodownie, karczmy były wszak, jak udowadniają Autorzy, wpisane w programy wielu śródmiejskich mieszczańskich siedzib.
Istotnym aspektem encyklopedycznych haseł jest objaśnianie zmieniającej się, różnorodnej terminologii. (...) Niektóre hasła mają szczególne znaczenie. Bardzo obszernie ujęto hasła „browar”i „słodownia”, charakteryzując – w oparciu o konkretne przykłady – zarówno architekturę budynków, jak ich programy, związane z cyklem produkowania oraz magazynowaniem piwa i słodu. (...) Interesująco przedstawia się hasło „karczma”, w zabudowie miejskiej pojmowana jako „pomieszczenia przeznaczone do szynkowania piwa i innych napitków (… ) wydzielone w budynku frontowym”; liczne cytaty zaczerpnięte z nowożytnych akt miejskich – to szczegółowe opisy wnętrz, ich urządzenia i funkcjonowania. Szereg haseł dotyczy systemów zaopatrywania w wodę. (...) Hasło „młyny” to wartościowa próba uporządkowania stanu badań (i niejednokrotnie rozbieżnych interpretacji), poruszenie bardzo trudnego problemu wobec – z jednej strony – istnienia różnych nazw odnoszących się do tego samego obiektu, z drugiej – tej samej nazwy, mogącej, jak się wydaje, określać różne obiekty.
Nowym, wprowadzonym przez Autorów terminem, jest „przedsiębiorstwo piwowarsko-karczmarskie”, prowadzące „działalność o złożonym zakresie, ściśle związaną z posesją miejską i jej zabudową”, łącznie z budynkiem frontowym.
Z recenzji prof. dr. hab. Bogusława Krasnowolskiego
Spotkania ze sztuką o podręcznik, który w ciekawy sposób przedstawia zagadnienia związane ze współczesną kulturą i sztuką.
Zachęca do współtworzenia kultury i aktywnego w niej uczestnictwa.
W przystępny, ciekawy sposób przedstawia najważniejsze nurty sztuki współczesnej i wskazuje związki pomiędzy różnymi zjawiskami w sztuce.
Dzięki zestawieniom przydatnych informacji, reprezentatywnym przykładom prac oraz niezbędnym kontekstom wspiera w kształceniu umiejętności analizy i interpretacji dzieł sztuki różnych epok.
Wysokiej jakości reprodukcje dzieł zachęcają do poznawania sztuki, a przystępne opisy w funkcjonalny sposób wskazują, na co zwrócić uwagę w kontakcie z daną pracą.
Poradniki zamieszczone w każdym rozdziale podręcznika zawierają wskazówki przydatne w świadomym odbiorze sztuki.
Informacje „Ciekawi sztuki” dostarczają dodatkowej wiedzy na temat zjawisk związanych z poszczególnymi kierunkami w twórczości artystycznej.
Inspirujące „Zadania i polecenia” zachęcają do działań z wykorzystaniem nowoczesnych technologii komunikacyjnych, m.in. tworzenia dokumentacji fotograficznej, krótkich filmów czy prezentacji multimedialnych.
„Myjak. Rzeźba” otwiera nową miniserię poświęconą najsłynniejszym polskim rzeźbiarzom. Bohater pierwszego tomiku to Adam Myjak, absolwent warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, wielokrotny rektor macierzystej uczelni, twórca wielu realizacji pomnikowych i plenerowych w Polsce i w Niemczech, autor scenografii teatralnych. Rzeźbi w drewnie, brązie i kamieniu, tworząc przede wszystkim ludzkie sylwetki. Tekst i wybór najlepszych prac artysty przygotowała Dorota Folga-Januszewska, za projekt graficzny odpowiada Błażej Ostoja Lniski.
Piotr Michałowski – malarz i rysownik, główny przedstawiciel romantyzmu w polskiej sztuce XIX wieku, a także urzędnik państwowy i działacz społeczny. Warsztat malarski kształtował podczas licznych podróży po Europie. Na swoich obrazach przedstawiał przede wszystkim konie i konne zaprzęgi oraz motywy historyczne, dbając o realistyczny wyraz swoich prac. Do najbardziej znanych dzieł artysty należą m.in. „Amazonka” (ok. 1835), „Wjazd Bolesława Chrobrego do Kijowa” (ok. 1837) czy „Somosierra” (ok. 1845). Album słowem wstępnym opatrzyła historyk sztuki Anna Zeńczak
„Legendy polskiej sceny” to seria kompilacji dedykowana najważniejszym wykonawcom w historii rodzimej muzyki rozrywkowej. Każdy tytuł poświęcony jest innemu, ale za każdym razem tak samo istotnemu, artyście lub całemu zespołowi. Takiemu jak na przykład Perfect. Na płycie znalazło się aż siedemnaście utworów z dorobku grupy, w tym sześć w wykonaniu koncertowym. Tracklista tej kompilacji pęka w szwach od wielkich przebojów. Począwszy od „Co za hałas, co za szum”, przez „Idź precz!”, „Ale w koło jest wesoło”, „Nie płacz Ewka”, "Kołysankę dla nieznajomej” i „Nie mogę Ci wiele dać”, aż do słynną „Autobiografię”. Znalazło się tutaj również miejsce dla wybranych piosenek z bardzo dobrej, ale niedocenionej płyty „Schody”.
tracklista:
1. Co za hałas, co za szum
2. Idź precz!
3. Ale w koło jest wesoło
4. Nie bój się tego wszystkiego (Chodź kochanie)
5. A kysz, biała mysz
6. Nie płacz Ewka
7. Nie patrz jak ja tańczę
8. Obracam w palcach złoty pieniądz
9. Wyspa, drzewo, zamek
10. Chce mi się z czegoś śmiać
11. Objazdowe nieme kino
12. Kołysanka dla nieznajomej
13. Nie mogę Ci wiele dać
14. Schody
15. Urodziłem się nie do pary
16. Autobiografia
17. Chcemy być sobą
„Legendy polskiej sceny” to seria kompilacji dedykowana najważniejszym wykonawcom w historii rodzimej muzyki rozrywkowej. Każdy tytuł poświęcony jest innemu, ale za każdym razem tak samo istotnemu, artyście lub całemu zespołowi. Takim jak na przykład Lech Janerka i jego legendarna kapela Klaus Mitffoch. Na płycie znalazło się aż szesnaście utworów a wśród nich nagrania zarówno z solowego repertuaru Janerki, jak i z czasów wspomnianego zespołu. Te pierwsze reprezentują na przykład „Historia podwodna”, „Ta zabawa nie jest dla dziewczynek” oraz „Jest jak w niebie”, te drugie – „Jezu jak się cieszę”, „Strzeż się tych miejsc” oraz „Ewolucaj, rewolucja i ja”.
tracklista:
1. Jezu, jak się cieszę
2. Powinność kurdupelka
3. Ewolucja, rewolucja i ja
4. O głowie
5. Klus Mitroh
6. Ogniowe strzelby
7. Strzeż się tych miejsc
8. Dla Twojej głowy komfort
9. Ta zabawa nie jest dla dziewczynek
10. Jest jak w niebie
11. Konstytucje
12. Lola (chce zmieniać świat)
13. Niewole
14. Historia podwodna
15. Tryki na start
16. Nad ranem śmierć się śmieje
Najbardziej kontrowersyjna płyta w dyskografii Lady Pank. Największe przeboje zespołu, takie jak „Kryzysowa narzeczona”, „Mała wojna”, „Zawsze tam, gdzie Ty”, „Mniej niż zero”, czy „Zamki na piasku”, zostały na niej podane w rytmie… techno. Za ten eksperyment odpowiedzialny jest Wojtek Olszak, aranżer, producent oraz instrumentalista, który przygotował wszystkie remixy. Od razu rozpoznawalne brzmienie grupy zestawił z brzmieniami zaczerpniętymi z muzyki elektronicznej, drum and bassu, breakbeatu oraz trip hopu, czego efektem jest płyta jedyna w swoim rodzaju. Ciekawostką jest, że w niektórych utworach pojawiły się zmiany również w ich tekstach. Co prawda są to drobne różnice, ale dla fanów Lady Pank na pewno do wychwycenia. W skrócie: „W transie” to na pewno nietypowy projekt jak na LP, ale godny poświęcenia mu uwagi.
tracklista:
1. Mała wojna
2. Kryzysowa narzeczona
3. Zamki na piasku
4. Vademecum skauta
5. Zostawcie Titanica
6. Zawsze tam gdzie Ty
7. Tańcz głupia, tańcz
8. Wciąż bardziej obcy
9. Mniej niż zero
10. Tacy sami
Stara stolica Polski bije dziś rekordy popularności jako najpopularniejsza polska destynacja turystyczna. Jak sugestywnie opowiadać jej dzieje i kulturę, by zainteresować młodego czytelnika? Czy tysiącletnią historię Krakowa można zmieścić w jednej książce? Krakow: History and Art to synteza jego dziejów i kultury. Liczne fotografie, poręczny format i miękka oprawa sprawiają, że z książką w dłoni można odkrywać miasto tysiąca skarbów na wiele nieoczywistych sposobów.
Dla twórców wydawnictwa Kraków to nie tylko zbiór wybitnych pomników architektury różnych epok, które przed czterdziestoma laty znalazły się w gronie pierwszych dwunastu obiektów wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. Kraków to również skarbiec, w którym przez wieki gromadzono dzieła sztuki oraz inne świadectwa historii oraz miasto-mit.
Książka podzielona została na chronologiczne rozdziały, opowiadające dzieje Krakowa od najdawniejszych czasów po współczesność. W każdym z nich zabrali głos autorzy dwóch specjalności: historyk naszkicował szerokie tło epoki, w którym obok zagadnień politycznych poruszył kwestie religijne, ekonomiczne i społeczne, a historyk sztuki uzupełnił ten obraz, oferując syntezę dziejów szeroko pojętej kultury artystycznej.
Tego obrazu dopełniają „kapsuły” – rodzaj ekskursów, oddzielonych graficznie od tekstu głównego, dotyczących tematów wartych szczegółowych dopowiedzeń, takich jak historia i znaczenie Rynku Głównego, Kościoła Mariackiego, wawelskich arrasów, twórczości Stanisława Wyspiańskiego czy drogi „Damy z gronostajem” Leonarda da Vinci pod Wawel.
Fotografie, zebrane w formę katalogu, złożyły się na bogaty materiał ilustracyjny. Wybrane przez dzieła stanowią przede wszystkim przegląd wartości przesądzających o bogactwie tożsamości Krakowa. Opatrzone niekiedy dłuższymi podpisami, prezentują spójną i sugestywną narrację o dziejach krakowskiej metropolii.
Książka jest owocem pracy zespołu wybitnych badaczy zaproszonych do współpracy przez prof. Jacka Purchlę przy okazji projektu Tysiąc skarbów Krakowa (2018), zainicjowanego przez prezydenta Jacka Majchrowskiego. W gronie autorów znaleźli się najlepsi specjaliści od historii i kultury miasta: Andrzej Chwalba, Krzysztof J. Czyżewski, Kamila Follprecht, Edyta Gawron, Karolina Grodziska, Mateusz Grzęda, Anna Król, Waldemar Łazuga, Michał Niezabitowski, Zdzisław Noga, Magdalena Piwocka, Jacek Purchla, Krzysztof Stopka, Marek Walczak, Janusz Wałek.
Problematyka polska, w rozmaity sposób pojmowana i wyobrażana w kulturze i sztuce europejskiej XIX wieku, znalazła również znaczący oddźwięk w ówczesnej twórczości muzycznej. Przejawił on się w wielu kompozycjach traktującch o Polsce i Polakach, w dziełach muzycznych napisanych przez twórców zagranicznych długiego XIX stulecia. Wyobrażenia kompozytorów dotyczące obcego kraju, nieobecnego wówczas na mapie Europy, zaznaczyły się w doborze tematyki pozamuzyznej, a także w sposobach jej sugestywnego uwydatnienia za pomocą wprowadzonych rozwiązań dźwiękowych. Zagadnienia te z pewnością zainteresują polskiego czytelnika, który ma okazję spojrzenia na własny naród, jego historię i kulturę, oczami mieszkańców Europy, przedstawicieli elity artystycznej innych krajów. Poznanie tego repertuaru pozwala na zrozumienie nie tylko ówczesnego traktowania Polski i Polaków, ale umożliwia również refleksję na temat przejawiających się i w naszej rzeczywistości uprzedzeń oraz stereotypów.
Praktyczny kurs plastyki
Treści teoretycznej towarzyszy najczęściej ćwiczenie plastyczne, wprowadzające w praktyce podane zagadnienia, inspirujące do twórczości, aktywizujące ucznia – autorką ćwiczeń jest Barbara Neubart.
Niektóre ćwiczenia poprzedzone są domową kuchnią plastyczną, czyli informacjami, jak przygotować materiały plastyczne potrzebne do wykonania pracy.
Inspiruje dzieci do własnej twórczości dzięki ciekawym propozycjom zadań plastycznych. Pozwalają one zastosować w praktyce zdobytą wiedzę.
Przejrzysta struktura podręcznika
Działy, a w nich rozdziały dzielące materiał nauczania – każdy rozdział stanowi jednostkę lekcyjną.
Przed każdym działem na stronie działowej umieszczono spis zagadnień i umiejętności, które uczeń zdobędzie podczas kolejnych lekcji (w punktach).
Po każdym rozdziale – pytania i polecenia Pomyśl i odpowiedz.
Indeks pojęć plastycznych na końcu podręcznika.
Zagadnienia plastyczne krok po kroku
Podręcznik napisany prostym, gawędziarskim językiem, bliskim uczniom, co daje gwarancję dobrego zrozumienia treści.
Zagadnienia plastyczne są wprowadzane stopniowo – od kropki i kreski do bardziej skomplikowanych, co gwarantuje wygodne i efektywne kształcenie.
Podobnie jak w klasie 5, w klasie 6 pojawiają się nawiązania do dziejów sztuki, charakteryzujące style różnych epok (m.in. renesansu, baroku, klasycyzmu, romantyzmu) i dające obraz warsztatu plastycznego artystów. Duży nacisk położono na to, jak omawiane style w sztuce inspirowały twórców kolejnych epok, zwłaszcza – współczesnych.
Atrakcyjne ilustracje zachęcają do twórczej pracy
Podręcznik jest swoistym zaproszeniem do świata sztuki. Duże, barwne ilustracje – reprodukcje dzieł sztuki, rysunki, infografiki – które są doskonałym uzupełnieniem zagadnień teoretycznych, działają na wyobraźnię uczniów i ją odpowiednio kształtują.
Podręcznik do klasy 6, którego układ powiązany jest ze świętami i uroczystościami szkolnymi oraz naturalnie wpisuje się w rytm roku kalendarzowego i cykl przyrody, zawiera różnorodny materiał, w tym wiele ciekawych wiadomości o kompozytorach, instrumentach czy pieśniach historycznych. Wszystkie informacje podano w bardzo przystępny dla ucznia sposób. Zadania i ćwiczenia z czytelnym systemem oznaczeń aktywizują dzieci do śpiewania i grania na instrumentach. Wprawki kompozytorskie i utwory z cyklu Zostań wirtuozem rozwijają talenty i uczą dzieci mówić językiem muzyki.Ciekawe zabawy muzyczne i repertuar piosenek znakomitych kompozytorów uwrażliwiają uczniów i rozwijają ich kreatywność, a czytanki wprowadzają w polską i światową kulturę, zarówno dawną, jak i współczesną. Podręcznik harmonijnie łączy teorię z praktyką, świat twórczości wysokiej ze współczesnym, komiksowym ujęciem, co doskonale inspiruje dzieci i do nich przemawia.Elementy podręcznika:W części Zostań wirtuozem znajdują się utwory do grania na szkolnych instrumentach.Muzyczny supełek zawiera rebus lub zagadkę.Na żółtych karteczkach Warto wiedzieć podano ważne informacje dotyczące świata muzyki.Fermata to zabawy muzyczne, które ułatwiają zapamiętywanie i uprzyjemniają lekcje muzyki.W części To ciekawe zamieszczono ciekawostki nie tylko o muzyce.Biogramy pomagają przybliżyć uczniom postaci sławnych kompozytorów.Nasze dzieje, nasza tradycja to część poświęcona postaciom lub wydarzeniom historycznym oraz ich związkom z muzyką.
Prezentowana publikacja jest pierwszym na rodzimym rynku wydawniczym opracowaniem poświęconym w całości programom telewizyjnym o książkach. Czytelnik znajdzie tu dokumentację, informacje i dane dotyczące pełnego repertuaru programów proksiążkowych, które wyemitowano w latach 2003-2018 na kanałach polskich stacji telewizji publicznej, prywatnej, regionalnej, edukacyjnej, satelitarnej, kablowej oraz internetowej. Wydawnictwo zawiera także charakterystykę najważniejszych z nich, przybliżając sposób, w jaki promowano i/lub starano się promować (realizowany scenariusz, wykorzystane środki i formy służące promocji) książki oraz czytelnictwo w tej szczególnej grupie programowej.
Monumentalne ‘sypialnie’ Moskwy, Plattenbauten Berlina wschodniego, warszawskie modernistyczne osiedla, kijowskie Brezhnevki; większości mieszkańców miast nazywa je domem, mimo to, powojenne przedmieścia Europy centralnej i wschodniej z biegiem lat stały się dla nas niewidzialne.
„Eastern Blocks” to fotograficzna podróż przez betonowe przedmieścia byłego bloku wschodniego, podczas której odkryjesz dzielnice, które po drugiej wojnie światowej stały się placem budowy pod ogromne osiedla mieszkaniowe, oraz prawdziwe architektoniczne unikaty, takie jak: latające spodki z betonu, domy na kurzych łapkach, czy monolity w kształcie młotka.
W środku ponad 100 fotografii autorstwa Zupagrafika, oraz owoce ich współpracy z lokalnymi fotografami. Książka podzielona jest na sześć rozdziałów, opowiadających o modernistycznej i brutalistycznej architekturze europejskich miast: Moskwy, Berlina Wschodniego, Warszawy, Budapesztu, Kijowa oraz Sankt Petersburga; zawiera prolog autorstwa dziennikarza Christopher’a Beanlanda, mapki oraz krótkie eseje opisujące historie dzielnic mieszkaniowych powyższych miast.
Zupagrafika to autor, niezależne wydawnictwo oraz pracownia grafiki, założona w 2012 w Poznaniu, przez hiszpańsko-polski duet - David’a Navarro i Martynę Sobecką. Tytuły wydawane przez Zupagrafika celebrują modernistyczną i brutalistyczną architekturę byłego bloku wschodniego i nie tylko. Nakładem wydawnictwa ukazały się do tej pory: „Blok Wschodni”, „Brutal London”, „Blokowice”, „Blokoshka”, „Paris Brut”, „Brutal East”, „The Constructivist”, „Modern East”, „Hidden Cities”, „Brutal Britain”.
Autor książek: Brutal London: Construct Your Own Concrete Capital (2016, wyd. Prestel Publishing), Brutal Britain (2018), Eastern Blocks (2019).
Aleksander Ford na świat przychodzi jako Mosze Lifszyc. Mosze ucieka przed nędzą pracy w fabryce, Aleksandra napędza ambicja i wiara w siebie. Pierwszy nigdy nie zrobił matury, drugi zmyśla studia na wydziale historii sztuki. Obaj kochają kino, które wciąż jeszcze jest nieme. Aleksander Ford debiutuje w wieku 21 lat, trzy lata później odbiera nagrodę za najlepszy film roku.
Ma talent, ale zamiast prostej ścieżki kariery wybiera niełatwą drogę twórcy zaangażowanego. Lawiruje pomiędzy komercyjnymi wymogami prymitywnego rynku filmowego, państwową cenzurą oraz ambicją robienia filmów „istotnych społecznie”. Wyrasta na pierwszego filmowego buntownika II RP. Przyparty do ściany, woli zrezygnować z gotowego filmu niż okroić go zgodnie z zaleceniami cenzury. Przez lata na peryferiach branży, po wojnie ląduje na szczycie. Znajomi obejmują najwyższe stanowiska w Polsce Ludowej — oni wybierają politykę na całego, on chce robić filmy i wreszcie żyć jak uznany reżyser. Ludzie niewiele mogą o nim powiedzieć, za to wszyscy pamiętają, czym jeździł. Dobre samochody, kobiety i garnitury szyte na miarę — tego ma sporo, i tylko filmów niewiele. W nowej Polsce ciężko je robić nawet komuś takiemu jak on. Władza oczekuje, że będzie trzymać się bezpiecznych tematów, ale on nie byłby wtedy Fordem.
Obraz człowieka wyłaniający się z dostępnych przekazów i wspomnień daleki jest od jednoznaczności. Komunista w mercedesie. Pamiętliwy satrapa, który wchodząc na plan filmowy każdego członka ekipy wita serdecznym uściskiem dłoni. Twórca chętnie korzystający z politycznych koneksji, którego Polański wspomina jako „niebywale kompetentnego filmowca”. W swych filmach nieraz podważa narodowe mity, ale potrafi je też podsycać. W swym środowisku budzi przeważnie niechęć. Kiedy w marcu ’68 staje się głównym celem ataków w świecie filmowym, nikt nie staje w jego obronie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
