Praca jest interesująca, dobrze napisana i niewątpliwie zasługuje na publikację. Problem procesów medykalizacji i jednocześnie obecność trendów wskazujących na demedykalizację, jako w pewnym sensie społecznej reakcji na nadmierne sprawowanie kontroli nad życiem ludzkim przez instytucje medycyny, zasługuje na uwagę i wnikliwą analizę. W Polsce ta problematyka nie jest dostatecznie obecna. […] Lukę tę wypełnia praca Michała Nowakowskiego, który wnikliwie śledzi debaty na powyższe tematy w piśmiennictwie zagranicznym, porządkuje je i interpretuje. Ramą interpretacyjną dla jego rozważań staje się logika współczesnego kapitalizmu, stąd też ciężar gatunkowy analiz spoczywa w znacznej mierze na najnowszych technologiach medycznych i funkcjonowaniu wielkich koncernów farmaceutycznych, niejednokrotnie dyktujących warunki postępu i rozwoju medycyny, a wraz z nimi sposobów rozwiązywania współczesnych problemów zdrowotnych na świecie.
Z recenzji wydawniczej prof. dr hab. Antoniny Ostrowskiej (Instytut Filozofii i Socjologii PAN)
Zmiany zachodzące we współczesnym świecie oraz zagrożenia, których doświadczają dzisiejsze rodziny, znacznie wpływają na postrzeganie i realizowanie przez rodziców ich powinności rodzicielskich, wymagają uczenia nowych funkcji i zadań, generują powstawanie dylematów towarzyszących rodzicom w wychowaniu dziecka. Asumptem do do powstania monografii była potrzeba spojrzenia na dzieciństwo i rodzicielstwo z perspektywy aktualnych przeobrażeń, potrzeb, ale też sytuacji trudnych, które w okolicznościach niesprzyjających stają się źródłem zakłóceń w ich doświadczeniu. Książka jest skierowana do szerokiego grona Czytelników. Mam olbrzymią nadzieję, że dzięki uniwersalnemu charakterowi okaże się pomocna rodzicom poszukującym wzmocnienia w swoich poczynaniach opiekuńczych i wychowawczych, jak też praktykom służącym im wsparciem w wielu trudnych sytuacjach życiowych
Z Wprowadzenia
Nadawcy współczesnych komunikatów medialnych prześcigają się w tworzeniu oryginalnych konstrukcji słownych. Media przestały być wyłącznie środkiem przekazywania informacji, stanowią stylistyczny tygiel rozmaitych zabiegów językowych mających skupić uwagę odbiorcy na formie przekazu wiadomości.
Jakie są przejawy i funkcje kreatywności słownej w mediach? Pytanie to postawili sobie młodzi naukowcy ze wszystkich najważniejszych ośrodków naukowych w Polsce, prezentujący wyniki badań poświęconych zjawiskom słownym stosowanym w szeroko rozumianej przestrzeni medialnej: prasie, radiu, telewizji i Internecie. Analizom poddane zostały tendencje językowe rysujące się w marketingu, reklamie i namingu. Szczególną uwagę zwrócono także na różne postacie komizmu werbalnego. W tomie nie zabrakło tekstów omawiających najnowsze narzędzia komunikacji, takie jak Facebook i Twitter.
Publikacja może zainteresować nie tylko humanistów zajmujących się opisem komunikatów językowych, ale także te osoby, które chcą rozwijać umiejętności pisarskie i kompetencje językowe.
Księga pamiątkowa ofiarowana księdzu prof. Władysławowi Majkowskiemu.
Zbiór artykułów na temat rodziny jako naturalnego środowiska życia człowieka oraz roli rodziny w kręgu społecznym.
Niniejszy tom jest zbiorem artykułów dotyczących różnych form organizacyjnego działania oraz instytucji społecznych działanie to regulujących. Bezpośrednią inspiracją dla jego powstania była trzykrotnie wznawiana praca W. Richarda Scotta Institutions and Organizations (2008). Jest to jednak tylko (i aż) inspiracja i nie ograniczamy się do jego rozumienia organizacji i instytucji, prezentując na przykład rozważania odrzucające konwencjonalną teorię organizacji i skupiające się na organizowaniu jako praktyce społecznej.
Tytuł tomu „Pomiędzy i wewnątrz” podkreśla sprzężenie zwrotne między zjawiskami zachodzącymi pomiędzy organizacjami (w polach organizacyjnych), a zjawiskami zachodzącymi – na tak rozumianym poziomie mikro – czyli wewnątrz organizacji. Są to dwa poziomy analizy i często badacze koncentrują się bardziej na jednym z nich, jednak naszym zdaniem zrozumienie rzeczywistości organizacyjnej bez ich wzajemnego i ciągłego odnoszenia nie jest możliwe. Podtytuł tomu brzmiący „Instytucje, organizacje i ich działania” podkreśla wspomnianą konieczność badania organizacji w odniesieniu do dwóch centralnych dla socjologii kategorii: instytucji społecznej i działania. W książce tej analizie poddane są działania aktorów indywidualnych wobec i w obrębie organizacji oraz działania aktorów organizacyjnych faktycznie będące zawsze działaniami jednostek w imieniu organizacji.
z receznji prof. nadzw. dr hab. Ewy Jarosz: "Jestem głęboko przekonana, iż książka ta stanie się naukowym bestsellerem także poza gronem badaczy i akademików..."
Od autorki
W Królestwie Arabii Saudyjskiej przebywałam dwa lata, od lipca 2010 do lipca 2012 r. Pobyt związany był z pracą zawodową mojego męża. Bycie żoną specjalisty na kontrakcie dawało mi ochronę i możliwości przebywania w środowisku rdzennych Saudyjczyków, bywania w ich domach i podejmowania w sposób zupełnie naturalny rozmów z kobietami, prowadzonych w duchu 'między nami kobietami'. Dzięki temu moja sytuacja była wyjątkowo dogodna dla podjęcia badań etnograficznych sensu stricto i przysługiwały mi pewne swobody, których saudyjskie kobiety nie doświadczają. Czynniki te pozwoliły mi na podjęcie incognito badań nad sytuacją saudyjskiej kobiety. Badaniom sprzyjały też moje małe dzieci, które wzbudzały zainteresowanie, oraz chęć podejmowania rozmów ze mną. Nie bez znaczenia była moja płynna znajomość angielskiego i chęć uczenia się tego języka przez mieszkańców Królestwa. Nie mogę jednak stwierdzić, że – przebywając dwa lata w tym państwie – mogłam zupełnie bezkarnie prowadzić obserwację uczestniczącą, choć było wiele okazji, które pozwalały wniknąć dość głęboko w istotne elementy życia społecznego obywateli Królestwa. Dodam także dla pełnej wiarygodności moich badań, że niektóre moje interlokutorki były zdziwione niestosownością stawianych przeze mnie pytań, które niejednokrotnie wydawały im się dziwne: 'OK, Anna, ale ty jesteś zabawna, ty i te zachodnie kobiety...'. Był to wystarczający argument przeciwko mojej zbyt wścibskiej ciekawości. Jest rzeczą oczywistą, że mniej dogodnie przebiegało badanie, gdy w nielicznych przypadkach moja interlokutorka nie znała języka angielskiego; trudności te opisuję w rozdziale poświęconym warsztatowi badawczemu. Mam nadzieję, że to wyjaśnienie okoliczności podjęcia przeze mnie opisywanej tematyki rozwieje wątpliwości Czytelników.
Zakończę powtarzanym przez badanych zdaniem, które wszak pasuje do biegu wydarzeń, jakie wpłynęły na moją obecność w saudyjskiej przestrzeni kulturowej kobiet: 'Wszystko jest w rękach Allacha i tej woli przeciwstawić się nie godzi'.
Książka traktuje o społecznej ewolucji wiedzy o znaku, funkcjonującej w różnych kulturach, zastosowaniu jej do kulturowych zjawisk i obszarów zainteresowań współczesnego badacza. Analizuje rolę znaków jako nośników sensu, bada zasady przekazu właściwe pismu obrazkowemu czy filmowi, relacje zachodzące między obrazem a dźwiękiem, rekonstruuje przestrzenie pamięci, w których się ona ujawniła, jej zakres społecznego działania. Opowiada również o semiotycznych wartościach dyskursów publicznych – z różnych miejsc świata i kulturowych rzeczywistości, a także zajmuje się refleksją teoretyczną nad stanem badań i możliwościami zastosowania wiedzy o znaku.
Dla wszystkich tych, którzy układając swoje życie za granicą, zmieniają na lepsze wizerunek Polski i Polaków oraz dla tych, którzy zastanawiają się, czy warto szukać szczęścia poza granicami kraju.
Niezwykłe opowieści o tym, co zawsze chcielibyście wiedzieć o Żydach, ale nigdy o to nie spytaliście.
Inspiracją do napisania książki był Szewach Weiss - izraelski mąż stanu, profesor nauk politycznych, ambasador Izraela w Polsce w latach 2001-2003. Rozmowy autorki z profesorem Weissem są osią przewodnią opowieści. Joanna Krygier w Żydach, Polakach i Niemcach szuka źródeł miłości i nienawiści. Pyta o Boga i Jego udział w historii. Opowiada o symbolicznych słoniach, gwiazdach i...kurzu. Zabiera głos w sprawie Jedwabnego i konfliktu bliskowschodniego. Dotyka tematów tragicznych, czyniąc to szczerze, choć nierzadko kontrowersyjnie.
To nie jest książka historyczna, to opowieść o duszach: polskiej i żydowskiej. 'Co jest w człowieku takiego, co sprawia, że w pewnym momencie życie nie jest najważniejsze?' – pyta autorka, Joanna Krygier. Jej praca jest w pewnym sensie odpowiedzią na to pytanie. Stereotypy, w tym polsko-żydowskie, są jak etykiety na butelkach, pełnią funkcję drogowskazów. Jednakże, nie zawsze pozwalają na zgłębienie prawdy o narodach, których dotyczą. Polacy i Żydzi, zdaniem autorki, mogą już dziś wstawić nowe etykiety, w których będą dominować wartości dla obydwu narodów wiodące: miłość i zdolność do przebaczenia. 'Zło dobrem zwyciężaj' – głosił za pewnym Żydem, błogosławiony ks. Jerzy. Tylko narody doświadczone przez najstraszliwsze zło stać na prawdziwe miłosierdzie.
Prof. Jan Żaryn
Konflikty społeczne (między jednostkami czy grupami społecznymi) to naturalne, nieuchronne zjawisko przenikające ludzką egzystencję, mogące destruktywnie, jak i konstruktywnie oddziaływać na jednostkę czy grupę. Dlatego niezwykle istotne jest poznanie mechanizmów wyzwalających proces konfliktowy, jak i strategie radzenia sobie z nim, aby rozwijać kompetencje umożliwiające umiejętne zarządzanie tymi trudnymi sytuacjami. Nade wszystko należy uwzględnić, że konflikty mogą mieć rozwojowy wymiar wzbogacający ludzką egzystencję i rozpatrywać interdyscyplinarnie – od strony socjologicznej, pedagogiczno-psychologicznej, co ukazuje niniejsza publikacja.
Niniejsza książka jest bezpośrednią odpowiedzią na liczne pytania zadawane autorkom w kwestii komunikowania się z mediami. Dostosowana do potrzeb osób mających jeszcze niewielkie doświadczenie w kontaktach ze środkami masowego przekazu ma pomóc im w porozumiewaniu się z pracownikami prasy,radia,telewizji.
Publikacja zawiera praktyczne rady, w jaki sposób zaplanować, a następnie podtrzymać przyjazne kontakty z mediami. Znajdują się w niej zarówno informacje o rodzajach mediów, jak i podstawowych formach dziennikarskich (np. informacja, notatka, wywiad, rozmowa, udział w audycjach i programach publicystycznych, relacje z uroczystości, imprez itp.). Autorki poświęciły dużo uwagi zachowaniu przed kamerą i mikrofonem, co z pewnością przyda się tym, którzy z racji wykonywanego zawodu lub pełnionej funkcji społecznej powinni utrzymywać stały kontakt ze środkami przekazu.
Książka adresowana jest do studentów dziennikarstwa, słuchaczy kursów i szkoleń z zakresu public relations, menedżerów, szefów firm, urzędników, polityków, działaczy itp.
"Książka jest mi bardzo bliska ideowo i uważam, że tego typu publikacji powinno być jak najwięcej, choćby po to, by kształtować myślenie Polaków (zwłaszcza młodego pokolenia) i przygotować ich do niechybnych zmian, które muszą nastąpić w przyszłości." – prof. dr hab. inż. Witold Kwaśnicki
Dziś doszło do sytuacji, kiedy państwo w przeszło 50% decyduje za swoich obywateli, co jest dla nich dobre i czego potrzebują. Ludzie stali się dla polityków stadem głupców, niepotrafiących umiejętnie dysponować swoją pracą, dochodem, własnością oraz samymi sobą. Urzędnikami państwowymi (włączając w to polityków) zostają najczęściej ci, którzy nie potrafią odnaleźć się w gospodarce rynkowej, oraz ci, dla których najważniejsze są stabilność zatrudnienia i posada z „polecenia”, czyli w dużej mierze życiowi nieudacznicy lub cwaniacy. Są to ci, którzy nie widzą nic złego w pasożytniczym życiu na koszt pozostałej części społeczeństwa, która swoje dochody uzyskuje, wytwarzając dobra wolnorynkowe, a także ci, którzy kierują się w swoich działaniach negatywnym hedonizmem i czynią to z pełną premedytacją. Państwo opodatkowuje naszą pracę, a także wiele innych działań mających na celu realizację naszych potrzeb i pragnień, a w zamian daje nam to, czym chce nas od siebie uzależnić. Jesteśmy jak niewolnicy, którzy połowę czasu pracują za darmo, tylko po to, by opłacić podatki. Zarabiamy więc na usługi państwa, których nie chcemy i które na siłę mają nas uszczęśliwiać i dawać nam pozorne uczucie bezpieczeństwa.
Rządzący wiedzą doskonale, że panowanie nad programami nauczania jest ich wielkim orężem w staraniach, by ogłupić i zniewolić społeczeństwo. Obywatele, którzy nie rozumieją podstawowych teorii ekonomicznych, są podatni na manipulację rządzących.
W ramach współczesnego systemu edukacji wmawia się nam, że nie możemy żyć bez podatków, przymusowych ubezpieczeń, interwencjonizmu państwa, mądrego rządu, dziesiątek tysięcy przepisów prawa, setek urzędów i milionów urzędników, a przede wszystkim, że obecny stan jest najlepszy z możliwych i prowadzi do dobrobytu wszystkich obywateli.
Dajmy ludziom prawo wyboru i niech sami zadecydują, czy chcą usług państwa, czy też sami, poprzez rozwiązania rynkowe, zadbają o te wszystkie rzeczy, które dostają od państwa. Zobaczmy, ilu jest zwolenników pierwszej opcji, chcących korzystać z dobrodziejstwa obecnych demokracji.
Grzegorz Hoppe jest doktorem nauk ekonomicznych, a w swoich badaniach zajmuje się takimi obszarami jak społeczna odpowiedzialność biznesu i konsumentów, zrównoważony rozwój, natura ludzkiego działania oraz filozofia ekonomii. Jest zarówno praktykiem gospodarczym, od dwudziestu lat zarządzającym przedsiębiorstwem, jak i osobą związaną z nauką.
Kultura szkoły to kategoria pojęciowa na dobre zakorzeniona w literaturze anglojęzycznej (i nie tylko), ale także coraz częściej pojawiająca się w rodzimym dyskursie na temat edukacji. Chociaż w naszym kraju są dostępne zarówno artykuły, jak i obszerniejsze prace poświęcone kulturze szkoły (Adrjan 2011; Dernowska 2014ab; Klus-Stańska 2010; Pająk 1996; Polak 2007; Tłuściak-Deliowska 2014; Tłuściak-Deliowska, Dernowska 2015ab; Tłuściak-Deliowska, Dernowska, Strutyńska 2014), to odczuwa się brak systematycznego i spójnego opracowania tego zagadnienia. Ta książka stanowi niewielki krok w stronę takiego właśnie przedstawiania tej kategorii, a jej cel jest dwojaki: z jednej strony analityczno-syntetyzujące podejście do stanowisk i modeli teoretycznych kultury oraz klimatu szkoły, z drugiej natomiast – ekspozycja „kultury szkoły” jako kategorii na tyle syntetycznej, że może ona dostarczyć szerszej perspektywy do spójnego, a nie – jak w zdecydowanej większości prac badawczych poświęconych dotychczas szkole – fragmentarycznego, wybiórczego oglądu życia i funkcjonowania placówki edukacyjnej.
Układ treści został zaprojektowany w taki sposób, by przedstawić główne podejścia, punkty widzenia na kulturę szkoły, sposób jej rozumienia i poznawania. Książka składa się z pięciu rozdziałów, a w jej strukturze wyraźnie zarysowują się dwie części: warstwa teoretyczna (analityczno-syntetyczna) oraz warstwa empiryczna (przeglądowa). Rozdział pierwszy traktować należy jedynie jako swoiste wprowadzenie do zasadniczej problematyki pracy. Zamysł jego konstrukcji był bowiem następujący: na podstawie literatury przedmiotu ukazać różne/możliwe spojrzenia na jedno i to samo miejsce – miejsce tak dobrze, zdawałoby się, znane każdemu. Przedstawiono zatem szkołę jako instytucję formalną, ukazano ją także z perspektywy nieformalnej: jako czas, miejsce i przestrzeń, jak również jako „część kontynentu kulturowego” – by użyć tu słów J.S. Brunera. Należy jednak zaznaczyć, że rozważania prowadzone w pierwszym rozdziale nie mogą być traktowane jako swego rodzaju kompendium wiedzy o szkole. Są to jedynie wątki składające się na swoiste tło służące prezentacji kluczowej w tym opracowaniu kategorii, jaką jest kultura szkoły.
O szkole nie bez racji można powiedzieć, trawestując znane słowa: „szkoła jaka jest, każdy widzi”, niemniej warto podjąć wysiłek zorientowany na dotarcie do tego, co wprawdzie skryte, niewidoczne, ale obecne i znaczące, jeśli chodzi o jakość działań szkoły i możliwość zmieniania jej na lepsze. Warto podjąć namysł nad miejscem zwanym szkołą, warto o nie pytać, zastanawiać się nad nim – nad tym, jakie ono jest, a jakie może być, i co zrobić, żeby było ono przestrzenią przyjazną, miejscem współpracy, osiągnięć i rozwoju. Te pytania zaś zawsze dotyczą kultury szkoły.
Autorki
Zagrożenia współczesnej rodziny w społeczeństwie ryzyka
Educational Function of a Family in the Risk Society
Konsekwencje świadczenia płatnych usług seksualnych i ich wpływ na decyzje o założeniu rodziny - aspekt medyczny, psychiczny oraz społeczny
Pierwsza praca i rodzina. Rzecz o koteryjnym kapitale społecznym
Wolność, równość, bezpieczeństwo rodziny w polskiej Konstytucji
Sceny z życia rodzinnego w wierszach "Solistek"
„Studia Edukacyjne” to interdyscyplinarne czasopismo naukowe poświęcone problemom współczesnej pedagogiki i edukacji. Stanowi ono płaszczyznę pozytywnej konfrontacji różnorodnych sposobów postrzegania i badania rzeczywistości społecznej; płaszczyznę interparadygmatycznego i interdyskursywnego dialogu reprezentantów odmiennych opcji teoretycznych i metodologicznych. Debaty na łamach czasopisma pozwolić mają na swoistą krystalizację najważniejszych dylematów współczesnych nauk o edukacji oraz relacji między wychowaniem a tożsamością człowieka. „Studia Edukacyjne” rezygnują z jakiejkolwiek pedagogicznej ortodoksji, a ich celem jest szeroko rozumiana diagnoza współczesnej rzeczywistości edukacyjnej.
Studia Edukacyjne są indeksowane w European Reference Index for the Humanities - ERIH
Zmiany definicji małżeństwa i rodziny w społeczeństwie ponowoczesnym na przykładzie opinii dzieci i młodzieży
Rodzina w systemie wartości Polaków: pomiędzy teorią a praxis
Psychologiczna analiza związków formalnych i nieformalnych
Jakość życia rodziny - problem prawny i ekonomiczny
Preferencje młodzieży klas maturalnych w zakresie wartości, jaką jest rodzina
Młodzi mężczyźni i ich wyobrażenia o związku małżeńskim
Surowy wychowawca czy troskliwy opiekun? Problematyka relacji ojciec-dziecko we współczesnej rodzinie
Rodzina jako wartość w oczach dziecka wychowującego się w placówce opiekuńczo-wychowawczej
Uwięziona matka. Sytuacja rodzinna kobiet przebywających w izolacji więziennej
Tematem przewodnim numeru jest SPRZECIW.
Można przeczytać m.in. wywiad z Piotrem Zychowiczem, autorem „Obłędu ´44” i „Opcji niemieckiej”, esej Katarzyny Kasztenny o instytucjonalnej deprecjacji humanistyki, wspomnienia Jerzego Olka o Tadeuszu Różewiczu i... fotografii.
(…) jest to bardzo ciekawy i ważny filozoficznie projekt. Za jego wiodącą cechę uznaję śmiałość intelektualną autora. Podjął się on niebagatelnego zadania, jakim jest korekta i uzupełnienie ważkiego projektu w obszarze filozofii politycznej. Albowiem znalezienie wspólnej platformy dla dwóch wersji liberalizmu, tj. "zimnowojennego" liberalizmu Poppera oraz antagonistycznego liberalizmu Berlina, które zdawałoby się proste, w rzeczywistości nie jest sprawą oczywistą.
Prof. Adam Chmielewski
Współczesna wrażliwość oczekuje od święta - tak jak i od rewolucji - całkowitej przemiany dawnego świata. Lecz czy święto samo w sobie ma naturę rewolucyjną?
Analiza świąt Rewolucji Francuskiej - w oczywisty sposób powiązanych z wydarzeniami rewolucyjnymi - pozwoli na to pytanie odpowiedzieć.
Historycy proponują wiele typologii mających na celu usystematyzowanie świąt rewolucyjnych. Przeciwstawiają sobie święta celebrowane przez konkurencyjne względem siebie grupy, podkreślają antagonizmy między Rozumem a Istotą Najwyższą i określają termidor jako swoisty przełom epok obrzędowych.
Tym interpretacjom Mona Ozouf przeciwstawia własny, niezwykle spójny obraz święta. Kładzie nacisk na prawidłowości, nie zaś na różnice; łączy Mirabeau, Robespierre'a, La Révelliere'a-Lépeaux we wspólnej idei święta - święta rewolucyjnego w jego szczególnym związku z czasem i miejscem, z jego wolą nauczania i utopijną ambicją porządkowania świata. Staje się ono niejako nauczycielem narodu.
A wszystko to wbrew buntowniczej naturze rewolucji, rewolucji, która sama siebie definiuje w kategoriach porządku, nie zaś chaosu. Bez wahania więc możemy tutaj mówić o świętach rewolucyjnych. Ludzie poszukują w nich uporządkowania czasu rewolucji, zaprzeczenia jej gwałtownym zmianom, w końcu zaś ustanowienia społeczeństwa chronionego przed wydarzeniami historii. To przedsięwzięcie jest wprowadzane w życie przez cały czas trwania tego burzliwego dziesięciolecia.
Niestety, jest to przedsięwzięcie niemożliwe do realizacji, choć niepowodzenie świąt rewolucyjnych nie jest oczywiste. Po pierwsze dlatego, że stały się one trwałym elementem tradycji życia ludowego, ale przede wszystkim dlatego, że uosabiają nowe wartości rodzinne, społeczne i obywatelskie. U zarania epoki wartości laickich, liberalnych i nowoczesnych święta rewolucyjne z powodzeniem zastąpiły sferę sacrum.
To analiza doświadczeń życiowych Polaków minionego sześćdziesięciolecia pisana przez świadka i uczestnika. Jest to zawierająca wątki biograficzne socjologiczna analiza przypadku naszkicowana w formie obrazów z lat wojny, peerelowskiej rzeczywistości i czasów dzisiejszych. Bogactwo charakterystycznych, czasem dramatycznych, częściej zabawnych anegdot sprawia, że książka przykuwa uwagę Czytelnika od pierwszej do ostatniej strony.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
