Książka Ewy Koźmińskiej-Frejlak opisuje sposoby radzenia sobie z rzeczywistością po Zagładzie przez polskich Żydów ocalałych z Holokaustu – tych, którzy po wojnie zdecydowali się pozostać w kraju. Wykorzystując obszerny materiał źródłowy, często dotychczas nieprzywoływany przez badaczy (m.in. archiwa kościelne), sięgając po narzędzia socjologiczne, autorka szczegółowo analizuje takie praktyki asymilacyjne jak starania Żydów o konwersje na katolicyzm, podejmowane próby zmiany nazwiska oraz zawieranie małżeństw polsko-żydowskich. Skupia się przy tym na okresie tużpowojennym, jak najdokładniej jednak odtwarzając kontekst wojenny i przedwojenny.
"Jedną z najważniejszych zalet tej rozprawy jest subtelność i wrażliwość metodologiczna, z jaką Autorka przystępuje do badania: poszukując prawidłowości w zachowaniach indywidualnych i zbiorowych, zdołała uniknąć uproszczeń czy pospiesznych uogólnień i wydobyć złożony charakter intymnych motywacji i zachowań, a także – co bardzo istotne – ujawnić wymiar procesualny, dynamikę i uwarunkowania decyzji podejmowanych przez ocalałych. […]
Przeprowadzona przez Ewę Koźmińską-Frejlak analiza ma charakter interdyscyplinarny (łączy elementy socjologii, historii społecznej, antropologii afektów), obejmuje zarówno interpretację danych statystycznych, jak studium przypadków, co owocuje obrazem nieredukcjonistycznym, wielowymiarowym, zarazem odkrywczym i otwierającym dalsze perspektywy badawcze".
Piotr Laskowski
"Książka Piotra Mirochy jest monografią interdyscyplinarną, metodologicznie nawiązującą do językoznawstwa (zwłaszcza socjolingwistyki), kulturoznawstwa, historii, antropologii kulturowej, politologii i filozofii. Podstawę materiałową stanowi prawie 20 000 artykułów z dzienników chorwackich ("Novi list", "Veernji list") i serbskich ("Politika", "Danas"). Stosując metodologię korpusową, Autor na podstawie tego materiału przeanalizował profile znaczeniowe Europy w chorwackich i serbskich dyskursach medialnych. [] Monografia powinna zainteresować przedstawicieli różnych nauk humanistycznych".prof. em. dr hab. Tadeusz Lewaszkiewicz Instytut Filologii Polskiej UAM
Czy wszechświatem rządzi przypadek?Czy ewolucja eliminuje Boga?Czy nauki Cieśli z Nazaretu są nowatorskie?Czy teoria o kradzieży ciała Nazarejczyka ma uzasadnione podstawy, które zaprzeczałyby zmartwychwstaniu?Czy nauki nowotestamentowe przystają do realnego życia?Czy rewolucja informatyczno-medialna osłabia relacje interpersonalne oraz stosunek człowieka wobec Boga?"Ateiści, a w mniejszym stopniu agnostycy, raczej w sporze niż dyskusji z wierzącymi, jako broni atomowej używają darwinowskiej teorii ewolucji. Arsenał ten ciągle jest udoskonalany, a siła rażenia ma być bezwzględna. Jednocześnie w sferze publicznej istnieje przekonanie, że teoria ogłoszona przez Darwina była decydującym ciosem zadanym, mocno osłabionej duchem oświecenia, wierze w Boga Stworzyciela. Czy słusznie?""Przy niniejszej refleksji przyjąłem następujące oczywiste założenie: Jezus objawił się w świecie rzeczywistym, w świecie z niezmiennymi prawami przyrody, z określonym dorobkiem cywilizacyjnym, zachodzącymi procesami politycznymi, ekonomicznymi i społecznymi, w świecie z taką, a nie inną naturą człowieka, gdzie jest wiele okrucieństwa, niesprawiedliwości, chorób, katastrof przyrodniczych lub wywołanych przez działalność człowieka, ale i w świecie, gdzie jest prawda, dobro i piękno".Człowiek zwyczajny wobec Boga. "Z tej perspektywy - a nie naukowca specjalisty, teologa lub filozofa - podjąłem rozważania. Są one proste i mam nadzieję interesujące, nie zawierają bowiem rozbudowanych, karkołomnych konstrukcji intelektualnych. Nie próbowałem używać języka filozoficznego rodem z Immanuela Kanta (zresztą nie mam nawet namiastki takich zdolności). Oczywiście swoje wnioski wywodzę, posiłkując się dorobkiem wielkich myślicieli i autorytetów z różnych dziedzin, jednakże starałem się je przedstawić w sposób najbardziej syntetyczny".Łukasz Jerzy Duda (ur. 1981 r.), z wykształcenia prawnik i politolog, od 2005 r. związany z branżą prawniczą, od 2013 r. wykonuje zawód adwokata. Pasjonat historii, filozofii, literatury. Uwielbia piłkę nożną.
Otaczający nas świat to nie tylko poszczególne przedmioty, osoby, rzeczy czy inne Istnienia. To także relacje i związki. To one stanowią spoiwo twojego Kosmosu. A Miłość jest tym spoiwem kluczowym, najważniejszym. Miłość nie tylko do ludzi, lecz także do świata i do innych Istnień. Relacje ze światem konstytuują drogę do spełniania naszych marzeń. Gdyż nikt z nas nie jest samotną wyspą.
Czasem zbijamy piątkę z niedźwiedziem polarnym, innym razem wykonanie telefonu wydaje się misją ponad nasze siły. I wszystko ok - wszystko płynie, pozwólmy sobie poddać się tej fali!
Social media is supposed to bring us together - but it is tearing us apart. 'A blisteringly good, urgent, essential read' Zadie Smith
The evidence suggests that social media is making us sadder, angrier, less empathetic, more fearful, more isolated and more tribal. Jaron Lanier is the world-famous Silicon Valley scientist-pioneer who first alerted us to the dangers of social media.
In this witty and urgent manifesto he explains why its toxic effects are at the heart of its design, and, in ten simple arguments, why liberating yourself from its hold will transform your life and the world for the better. WITH A NEW AFTERWORD BY THE AUTHOR 'Informed, heartfelt and often entertaining ... a timely reminder that even if we can't bring ourselves to leave social media altogether, we should always think critically about how it works' Sunday Times 'Indispensable.
Everyone who wants to understand the digital world, its pitfalls and possibilities should read this book - now' Matthew d'Ancona, author of Post-Truth
Autorka monografii podjęła nowatorską, na gruncie pedagogiki, próbę badania bezdomności jako sytuacji innego, który będąc aktywnym podmiotem uczestniczy w życiu społecznym, a jednocześnie jest uwikłany w procesy demokratyzacji, wsparcia oraz społecznej integracji []. Publikacja odsłania wady demokratyzacji, ukryte mechanizmy naznaczania społecznego i utrwalania procesu wykluczania nosicieli piętna, dostarczając danych do konstrukcji bardziej przyjaznych programów wieloaspektowego wsparcia społecznego i aktywizacji osób bezdomnych. Przedstawione przykłady działań pomocowych ujawniają wadliwe mechanizmy utrwalania bezdomności, odsłaniają bezsilność systemu pomocy osobom doświadczającym bezdomności, ukazują problemy w przezwyciężaniu sytuacji trudnych, ale też współodpowiedzialność za trwanie w bezdomności. Z recenzji dr hab. Ewy Kantowicz, prof. UWM Publikacja jest efektem kilkuletniej pracy naukowo-badawczej autorki oraz jej wieloletniego działania na rzecz osób doświadczających bezdomności. Badaczka podjęła się ukazania przeszkód w procesie włączania społecznego bezdomnych mężczyzn i stowarzyszania się w kontekście mieszanych sytuacji społecznych, odsłaniając przejawy piętna podczas demokratyzacji oraz mechanizmy zniewalające jednostkę dążącą do upełnomocnienia. W sposób zdecydowany i odważny ujawnia słabości oferowanej pomocy, która zamiast wspierać, wydaje się podtrzymywać piętno. Nie pozostawia to złudzeń, że systemowo projektowana pomoc jest nie tylko nieskuteczna, lecz także krzywdząca dla osób, które potrzebują wsparcia. Opisane mechanizmy i strategie podtrzymywania stygmatyzacji oraz pozornej pomocy ukazują raczej próbę zarządzania bezdomnością, nie zaś jej rozwiązywania. Z recenzji dr hab. Małgorzaty Ciczkowskiej-Giedziun, prof. UWM
Ostrzeżenie !
A więc to było tak, że pisaliśmy poradnik a wyszedł prawie horror.
Zatem kilka słów przestrogi (żebyś nie mówił, że nie ostrzegaliśmy).
W treści znajdziesz Czytelniku galerię wypaczeń, okrutnych (w swej niby nieuchwytności) narzędzi i metod, jak zniewolić jednostkę i zrobić z niej zakładnika, jeszcze na dodatek uzależnionego od fake newsów.
Z łatwością zauważysz, jak stosowana jest przemoc przez dezinformację i manipulację, w stosunku do bezbronnych, którzy nie znają jej metod.
Może się zdarzyć, że czytając ten poradnik z Twoich ust będzie chciał się wyrwać niemy krzyk „JPDL”, to może być reakcja, gdy zauważysz bardzo cieniutką granicę między faktami a fikcją, gdzie dezinformacja pomaga ją przekroczyć.
Ten poradnik opisuje jak dokonywane są przemiany społeczno – obyczajowe dzięki m.in. dezinformacji.
Dezinformacja jest już tak totalna, że większość ludzi nie zdaje sobie sprawy, jak głęboko w tym siedzi i właśnie takie poradniki jak ten dają nadzieję, że można jeszcze tą swoją wolność krytycznego i realistycznego spojrzenia uratować.
Czytelniku, zwracaj w życiu uwagę na szczegóły, z nich bowiem głównie składa się życie.
Szczegóły, detale, których znaczenie ten poradnik właśnie podkreśla jako ważnych w kontekście rozprawienia się z dezinformacją .
Czasami będziesz musiał (w prawdziwym życiu, poza poradnikiem) wcielić się w rolę detektywa, aby odgadnąć, czy coś jest dezinformacją czy faktem. To zawsze się opłaca, choć dezinformatorzy zrobią wszystko, żeby Cię od tego odwieść.
Poradnik może także wstrząsnąć, kiedy zaczniesz odkrywać, że prawda nie jest prawdą, ideał nie jest ideałem, wartość nie jest wartością, a twoja codzienność jest kreowana przez innych.
I żeby nie straszyć dalej- kilka słów o tym, że toksyczna rzeczywistość serwowana przez dezinformację skutkuje zatracaniem więzi społecznych, wzajemnym atakowaniem, podziałami i już wiesz jak to dalej jest… Wykorzystanie dezinformacji skutkuje tworzeniem się nowego porządku, który bazuje na bezlitosnym wykorzystaniu społeczeństw.
Ten poradnik jest w znacznej części o mrocznej stronie ludzkości.
W treści znajdziesz także nową teorię ewolucji od homo sapiens do Mniemaniuszy. No i być może zechcesz kiedyś policzyć, ile razy w ciągu dnia jesteś okłamywany lub są to próby okłamania (miej pod ręką kalkulator).
I coś budującego na koniec: ucieczka z niewoli fake newsów może być trudniejsza niż z prawdziwego więzienia, ale jest dzięki temu poradnikowi możliwa.
Do zobaczenia w wolnym świecie.
Jak słusznie zauważa Józef Węglarz, "istotą kreatywności w wychowaniu fizycznym nie jest oddanie we władanie uczniom tego, co jest najważniejsze w tym procesie [...], lecz wykorzystanie ich inwencji w celu wspólnego tworzenia satysfakcjonujących programów". Rozwój kreatywności uczestników edukacji fizycznej nie może zaistnieć bez aktywnego udziału nauczycieli "kreatorów", których podstawową rolą, jak podkreśla Autor, "będzie czuwanie nad racjonalnym przebiegiem tego procesu, by można było wydobyć z niego jak najwięcej". Podejmowanie przez nauczycieli przedsięwzięć o charakterze twórczym jest obecnie jednym z wymogów ich zawodowego awansu i rozwoju. Szczególnie oczekiwane są działania innowacyjne, zaliczane do swoistej twórczości pedagogicznej, która może wpływać na ewolucję zarówno teorii, jak i praktyki. Dlatego już sama koncepcja przygotowanej przez Józefa Węglarza publikacji zasługuje na uznanie. Szczególną wartość ma "zebranie w jedną zwartą jednostkę fundamentalnych, twórczych myśli i wskazań metodycznych o wychowaniu fizycznym, które mają charakter uniwersalny".Książkę polecam przede wszystkim studentom kierunku wychowanie fizyczne i nauczycielom, którzy w kreatywności dostrzegają możliwości własnego rozwoju i zawodowego sukcesu, a także skutecznego motywowania uczniów do uczestnictwa w kulturze fizycznej w czasie i po zakończeniu edukacji.
W niniejszym opracowaniu chcieliśmy ukazać skomplikowany świat relacji między kategorią empowerment a polityką społeczną, koncentrując się na aspektach teoretycznych (terminologicznych, koncepcyjnych itd.), głównie z obszaru socjologii i polityki społecznej, odnosząc je do niektórych wymiarów praktyki społecznej w Polsce, przede wszystkim dotyczących systemu pomocy społecznej i rynku pracy. Niezmiernie ważny jest także aspekt badawczy w postaci analizy wyników badań terenowych, dotyczących uwarunkowań i specyfiki aktywności kobiet w Polsce […].
Przedmiotem drugiej części książki jest koncepcja women’s empowerment, głównym celem zaś ukazanie przydatności tej koncepcji w analizach aktywności młodych kobiet w Polsce i próba określenia wskaźników women’s empowerment, które mogą okazać się niezbędne w dalszych analizach zjawiska. W szczególności zaś:
1. Ukazanie wyborów jako kluczowej kategorii analizy pozwalającej na opisanie dynamiki i złożoności czynników wpływających na mniejszą aktywność kobiet.
2. Opisanie wpływu otoczenia na decyzje, wartości za nimi stojące, cele i zadania stereotypowo przypisane mężczyznom i kobietom (w postrzeganiu kobiet).
3. Ukazanie spektrum możliwych zmiennych, które w postrzeganiu kobiet wpływają na możliwość podejmowania przez nie autonomicznych decyzji (subiektywnie postrzegana struktura możliwości).
4. Ukazanie dynamiki relacji zachodzących między czynnikami z poziomu podmiotowości a czynnikami z poziomu struktury możliwości podczas dokonywania przez kobiety ważnych wyborów życiowych.
5. Eksploracja postrzeganego przez kobiety zakresu posiadanej przez nie kontroli (władzy) nad własnym życiem i podejmowanymi decyzjami. Poziom empowerment młodych kobiet w Polsce:
– w wymiarze podmiotowości – zasoby, wskaźniki podmiotowości,
– w wymiarze struktury możliwości – instytucje: wskaźniki struktury możliwości.
Ze Wstępu
Publikacja zawiera prezentację materiału źródłowego przechowywanego w Etnograficznym Archiwum im. Bronisławy Kopczyńskiej-Jaworskiej Instytutu Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Łódzkiego. Materiał ten w postaci biografii, wspomnień, zapisu rozmów i opowieści, zebrany od osób pochodzenia robotniczego był gromadzony w latach 70. i 80. XX wieku w celu przeprowadzenia szeroko zakrojonych badań nad kulturą robotniczą Łodzi. Zasób archiwalny pozwolił na przedstawienie wielu aspektów dzieciństwa przeżywanego w łódzkiej rodzinie robotniczej w latach 19181939. * Autorki podjęły się niełatwego zadania, jakim jest ukazanie dzieciństwa w rodzinie robotniczej międzywojennej Łodzi z perspektywy wspomnień pracownic i pracowników fabryk (zawartych w materiałach źródłowych zgromadzonych podczas badań etnograficznych). Tematyka monografii należy wciąż do stosunkowo rzadko podejmowanych i analizowanych problemów w polskiej nauce zarówno na gruncie pedagogiki, jak i historiografii pedagogicznej, a także w kontekście badań etnograficzno-pedagogicznych. Pozycja wpisuje się w najnowszy trend badań regionalnych oraz badań nad historią życia codziennego i społeczną historią wychowania. Z recenzji dr hab. Katarzyny Kabacińskiej-Łuczak, prof. UAM Autorki książki porządkują i prezentują materiał archiwalny pod kątem kategorii dzieciństwa i w tym sensie publikacja jest dziełem oryginalnym i atrakcyjnym. Atrakcyjność tematu potwierdza też rosnąca popularność badań nad dzieciństwem, zwrot ku dziecku w naukach społecznych. Niewątpliwie, dla budujących się dopiero polskich studiów nad dzieciństwem monografia ta będzie stanowiła ważną pozycję z zakresu etnografii historycznej przykład solidnych badań osadzonych w określonym momencie historycznym i dotyczących wąskiej grupy, która wypracowała charakterystyczną kulturę materialną, praktyki społeczne oraz rozumienie dziecka. Na wyróżnienie zasługuje nie tylko skrupulatność opisu wywiadów i charakterystyka rozmówców, lecz także projekt oddania głosu osobom, które poddają refleksji własne dzieciństwo, dzieciństwo swoich dzieci oraz wpływ własnego usytuowania społecznego na życie codzienne dziecka. Z recenzji dr hab. Anny Witeski-Młynarczyk, prof. UW
Programem ruchu rewolucyjnego Maja 1968 roku było pełne oswobodzenie jednostki z kajdan tradycji, rodziny i państwa. Na murach Sorbony studenci pozostawili lapidarny program - „zakaz zakazywania”. W tej tautologii zawarta jest przewrotność studenckiej rebelii, jej bolszewicka logika i bezwzględność. Na efekty zniesienia „zakazów” dawnego świata wciąż patrzymy. Michel Onfray, w napisanym z dużym intelektualnym napięciem eseju, zwraca uwagę na dwa główne pola działania synów Maja ’68 - cenzurę i intelektualny ostracyzm, stosowany wobec niewygodnych oponentów. Opisuje mechanizmy odrzucania dzieł „niepokornych”. Kreśli prowadzone w mediach strategie dyfamacyjne, których doświadczył m.in. wybitny sinolog Simon Leys, który śmiał w latach 70. podważać oficjalną wykładnię broniącą dokonań chińskiej „rewolucji kulturalnej”, czy Aleksander Sołżenicyn. Onfray atakuje, wyśmiewa i przestrzega. W ostateczności pokazuje krótki żywot tryumfów hunwejbinów wobec piękna prawdy.
Książka Cierpienie w perspektywie socjologicznej jest wartościowym wkładem w badanie mrocznych stron współczesnych społeczeństw. Można mieć nadzieję, że stanie się ona inspiracją do dalszych badań socjologicznych dotyczących tego nieodłącznego aspektu egzystencji. dr hab. Anna E. Kubiak, prof. IFiS PAN Z socjologicznego punktu widzenia pytanie o to, czym jest cierpienie w kulturze, w której jednym z podstawowych wyznaczników miejsca zajmowanego w strukturze są przeżycia, doświadczenia czegoś wyjątkowego, jest jednym z podstawowych. Miarą sukcesu staje się bowiem możliwość przeżywania wyjątkowych emocji. Są to jednak emocje w ostatecznym rozrachunku dające pozytywne wzmocnienie. A co z bezradnością, poczuciem upokorzenia, poczuciem zagrożenia? Co z cierpieniem? Znacznie rzadziej jest ono przedmiotem socjologicznych rozważań. Dlatego dobrze, że zespół warszawskich socjologów z Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych podjął ten temat. Jest on niewątpliwie wart uwagi i bliższego zainteresowania ze strony socjologów. dr hab. Iwona Taranowicz, prof. UWr
Książka przygotowana z myślą o czytelnikach, których interesuje miejsce kultur narodowych w ich własnym życiu i różnorodność stosunku ludzi do narodowości własnej i cudzej. Od czasu pierwszego wydania tej pracy poruszana w niej problematyka socjologii narodu, konwersji narodowych i mniejszości narodowych jedynie zyskuje na popularności wśród badaczy i studentów nauk społecznych.
"Nowy metaświat nie wykształcił jeszcze swojej formy. Być może potrzebuje stanu przejściowego, jak samochody elektryczne z aparatami chłodnicy albo wegańskie potrawy imitujące mięso. Cyfrowe krajobrazy wypełniają się wsiami i miastami częściowo odzwierciedlającymi te, które doskonale znamy z rzeczywistości. Mimetyczny charakter tego procesu służy zatarciu granicy pomiędzy tym, co prawdziwe, a tym, co jest tylko iluzorycznym obrazem wyświetlanym na płaszczyźnie okularów."
Z przedmowy Łukasza Stępnika
"The form of the new metaworld is still being defined. Perhaps it requirres a transitional period, like with electric cars with radiator grills or vegan products that imitate meat. Digital landscapes are filling with villages and towns that partially imitate reality. The mimetic nature of the process serves to eliminate the boundary between reality and illusory images displayed in goggles."
From the preface by Łukasz Stępnik
Dr hab. Katarzyna Kajdanek, prof. UWr, interesuje się procesami ruchliwości mieszkaniowej i zróżnicowanymi, współwystępującymi przejawami urbanizacji, konsekwentnie ujmując je w ramy pojęć socjologicznych. W swojej pracy korzysta z podejść i metod jakościowych, zarówno na etapie zbierania, jak i analizy danych. Język jest istotnym narzędziem jej pracy, bo jak podkreśla w książce: ,,teksty akademickie rzadko kiedy są piękne i czułe", co często odbiera im siłę oddziaływania poza akademią. Powrotnicy podsumowują kolejny etap namysłu Autorki nad procesami suburbanizacji oraz stanowią wprowadzenie do problematyki selektywnej reurbanizacji analizowanej z wykorzystaniem koncepcji przebiegu życia (life course perspective). Najciekawsze, co może zaoferować współczesna socjologia miasta, to wgląd w codzienność miejskiego doświadczenia, naukowe spojrzenie na zmieniające się trajektorie przebiegu życia. Monografia Katarzyny Kajdanek daje nam możliwość dotknięcia osobistego przeżycia zjawisk, które mają swoje uogólnione, społeczne fundamenty. Autorka prezentuje w książce różnorodne wymiary ocen życia na przedmieściach, prowadzące do ich opuszczenia (praktyk rodzinnych, mobilności, dostępu edukacji, możliwości realizacji stylu życia, konsekwencji starzenia się, zanieczyszczenia środowiska). Jest to praca ważna w szerszym polu studiów miejskich, pokazująca, w jakim sensie stadia rozwoju regionów miejskich ,,dzieją się" w intymnych, codziennych sytuacjach i praktykach. Sposób prezentacji wywiadów (a wiele z nich przytaczanych jest w obszernych fragmentach) zbliża się w sposobie opisywania świata do literatury pięknej, ale bez utraty reżimu metody naukowej. dr hab. Maciej Kowalewski, prof. US Ze względu na prowadzoną przez Autorkę narrację, zróżnicowany, zarówno styl wypowiedzi, jak i rodzaj zebranego w książce materiału, potencjalnie może być ona zaadresowana do szerokiego grona odbiorców, tak do środowiska naukowego, osób studiujących na różnych kierunkach (od socjologii po kierunki inżynieryjne), miejskich aktywistów, decydentów i planistów, jak również do każdej innej osoby, która stoi przed wyborem miejsca zamieszkania lub planuje jego zmianę. dr hab. Marcjanna Nóżka, prof. UJ
Czy można oglądać programy telewizyjne, nie mając telewizji i nie korzystając z platform streamingowych? Jak zmienia się interaktywność telewizji pod wpływem mediów społecznościowych? Jak odbiorcy definiują telewizję w dobie nowych mediów? Książka Aleksandry Powierskiej przynosi odpowiedzi na powyższe pytania, prezentując świeże podejście do badań nad przemianami współczesnej telewizji. W efekcie przeprowadzonych analiz powstaje koncepcja sieciowości telewizji, która w duchu teorii ANT wskazuje na coraz większą liczbę aktorów ludzkich i nie-ludzkich kształtujących praktyki odbiorcze oraz doświadczenia widzów-użytkowników. W publikacji nie brakuje również wątków dotyczących języka mediów społecznościowych, komunikacyjnej roli obrazów oraz znaczenia algorytmów."Książka doskonale wpisuje się w prowadzone w Polsce i na świecie badania środowisk medialnych, a także opisuje przemiany, które zachodzą w środowiskach nowych mediów. Wskazana przez Autorkę kategoria sieciowości telewizji, ukazująca telewizję jako połączenie sieci technicznej i potencjału społecznego, rzuca ciekawe światło na badania związane z telewidzeniem".Z recenzji dr hab. prof. UP Agnieszki Waleckiej-RynduchAleksandra Powierska - kulturoznawczyni i medioznawczyni, pracuje w Instytucie Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Badawczo interesuje się nowymi mediami, a w szczególności serwisami społecznościowymi i komunikacyjną rolą obrazów publikowanych w internecie.
Autorzy książki, analizując proces i mechanizmy wsparcia społecznego, próbują wyjaśnić w jakich warunkach wsparcie społeczne sprzyja zdrowiu jednostki, czy ułatwia radzenie sobie ze stresem. Książka - napisana przez znanych zagranicznych i polskich badaczy tego zjawiska - ukazuje teoretyczne i metodologiczne podstawy poszukiwań badawczych i prezentuje najnowsze dane na temat skutecznych form udzielania wsparcia osobom potrzebującym, np. przeżywającym stres w pracy, borykającym się z chorobą nowotworową, niedokrwienną, ze śmiercią najbliższych, bezrobociem czy ofiarom klęsk żywiołowych. Dla studentów psychologii, pedagogiki, medycyny, a także dla osób profesjonalnie zajmujących się udzielaniem wsparcia, książka ta może stanowić cenne źródło wiedzy i pomoc w zwiększaniu efektywności własnych działań terapeutycznych.
The concept of the metaverse has recently exploded in the public consciousness. But its contours remain elusive. Is it merely an immersive virtual reality playground, one which Meta and other companies will angle to control? Is it simply the next generation of massive multiplayer online games? Or is it something more revolutionary?
As Herman Narula shows, the metaverse is actually the latest manifestation of an ancient human tendency: the act of world building. From the Egyptians, whose conception of death inspired them to build the pyramids, to modern-day sports fans, humans have long sought to supplement their day-to-day lives with a rich diversity of alternative experiences.
Rooting his vision in history and psychology, Narula argues that humans' intrinsic need for autonomy, accomplishment, and connection can now best be met in virtual 'worlds of ideas', in which users will have the chance to create and exchange meaning and value. Repositioning the metaverse as the growing set of fulfilling digital experiences, Narula shows the arrival of the metaverse marks the beginning of a new age of exploration with the potential to reshape society.
We spend our whole lives in one body and yet most of us have practically no idea how it works and what goes on inside it. The idea of the book is simply to try to understand the extraordinary contraption that is us.'
Bill Bryson sets off to explore the human body, how it functions and its remarkable ability to heal itself. Full of extraordinary facts, astonishing stories and now fully illustrated for the first time, The Body: A Guide for Occupants is a brilliant, often very funny attempt to understand the miracle of our physical and neurological make up.
A wonderful successor to A Short History of Nearly Everything, this new book is an instant classic. It will have you marvelling at the form you occupy, and celebrating the genius of your existence, time and time again. The ideal gift for readers of every age who wish to discover more about themselves.
'What I learned is that we are infinitely more complex and wondrous, and often more mysterious, than I had ever suspected. There really is no story more amazing than the story of us.' Bill Bryson
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
