Niniejszy ''Zbiór zadań i przykładów'' został pomyślany jako dopełnienie i rozszerzenie dwutomowego podręcznika ''Harmonii'' i powinien być używany łącznie z tym podręcznikiem. Oprócz zadań dodano także szereg przykładów, które w znacznym stopniu poszerzają materiał mający służyć jako wzór do własnych prac i ćwiczeń oraz do analizy. [Kazimierz Sikorski]
Najpopularniejszy podręcznik do nauki gry na gitarze. Na początku uczeń poznaje instrument: jego części składowe, sposoby trzymania gitary, oznaczenia palców i strun. We wstępie Powroźniak przedstawia również ogólne uwagi na temat wydobywania dźwięków i sposobów ćwiczenia. W dalszej części podręcznika uczeń poznaje tonacje, artykulację, sposoby gry wielodźwięków oraz w pozycjach i in. Ważnym elementem szkoły są również rozdziały zatytułowane ''Powtarzamy wiadomości o muzyce'' przy lekturze których uczeń systematyzuje zdobytą wiedzę.
Mały solfeż jest zbiorem ćwiczeń do czytania nut głosem. Przeznaczony w zasadzie dla ognisk muzycznych, może być również z pożytkiem stosowany w niższych szkołach muzycznych lub zakładach kształcenia nauczycieli, a także służyć samoukom. Materiał, oparty przeważnie na polskiej pieśni ludowej, jest ułożony progresywnie pod względem trudności intonacyjnych i rytmicznych. Przy końcu podręcznika zostały umieszczone ćwiczenia rytmiczne.
Pozycja z serii 'Pedagogicznej', kontynuacja podręcznika 'Szkoła na saksofon' Tadeusza Hejdy. Zawiera materiały, które pozwolą saksofonistom doskonalić technikę gry, a jednocześnie przygotowuje do wykonywania utworów o charakterze jazzowym. Ćwiczenia synkopowo-artykulacyjne, tematy i wariacje oryginalnych utworów jazzowych i jazzujących.
Jednym z założeń pracy nad niniejszym podręcznikiem było oparcie się przy doborze materiału ćwiczeniowego na melodyce ludowej, a możliwie maksymalna eliminacja materiału jałowego, zbyt mechanicznego, nie zawierającego żadnej treści muzycznej, nużącego i często zniechęcającego młodego ucznia do dalszej gry. W myśl podstawowej zasady dydaktycznej zachowałem progresywny układ materiału pod względem stopnia trudności oraz systematycznie wprowadzałem coraz to nowe zagadnienia teoretyczne. [Marian Międlar]
Elementarz muzyczny młodego pianisty (z płytą DVD). ,,Krasnoludki grają na fortepianie"" to elementarz przeznaczony dla najmłodszych milośników muzyki, a także dla ich nauczycieli i opiekunów, którzy przez naukę gry na fortepianie - instrumencie dostepnym małemu dziecku - wprowadzać go będą w świat muzycznych przeżyć oraz podstawowej wiedzy o muzyce. ""W pracy nad ,,Krasnoludkami"" kierowałam się celowością i prostotą w pierwszych kontaktach dziecka z muzyką. Chodziło mi o przygotowanie takiej książki - elementarza - która zbliżyłaby dziecko do muzyki przez śpiewanie i grę na fortepianie, zaś nauczycielowi ułatwiła pracę z dzieckiem poprzez metodycznie uporządkowane wskazówki i wybór utworów dawniejszych i współczesnych."" Maria Grzebalska. Kolejność omawianych problemów: przebieg i czas trwania dźwięków, rozróżnianie wysokości, nasilania dźwięków, zmienności tempa, poznanie elastyczności, ruchliwość rąk i palców, zapoznanie z instrumentem, sposobem siedzenia, wydobycia dźwięku, kojarzenie dźwięków melodii z klawiaturą, ilustracje dźwiękowe, gra piosenek na czarnych klawiszach, kolejnymi palcami, na 2 ręce, rozróżnianie metrum, charakteru muzyki, tonacji dur, moll, poznanie wartości rytmicznych, wyklaskiwanie rytmu, nazwy klawiszy - gama, piosenki z nazwami dźwięków, położenie dźwięków na dwóch pięcioliniach od c1, transponowanie gam, piosenek, harmonizacja gam, dobieranie akompaniamentu, synchronizacja rąk oraz koordynacja ruchu w różnych przebiegach czasowychRóżnice dynamiki i artykulacji, frazowanie, pedalizacja. Podręcznik zawiera płytę DVD - Metodyczne wprowadzenie dedykowane Nauczycielom.
Część pierwsza ''Solfeżu'' zawiera ćwiczenia w tonacji C-dur i a-moll wraz ze zmianami chromatycznymi (alteracje) oraz w tonacjach do trzech znaków. Większość czytanek stanowią wyjątki z dzieł kompozytorów polskich i obcych oraz polskie pieśni ludowe. Ćwiczenia należy wykorzystywać jako materiał: a) do opracowania na lekcjach w szkole, b) do czytania a vista, c) do samodzielnego opracowania przez ucznia w domu.
Elementarz akordeonisty jest zbiorem bardzo łatwych opracowań, wzbogacających materiał ćwiczeniowy początkowego okresu nauki gry na instrumencie. Ma on ułatwić, ożywić i uprzyjemnić trudny początek bardzo licznym samoukom i być pomocą nauczycielowi, zwłaszcza w pracy z dziećmi, dla których jest przede wszystkim przeznaczony. Z myślą o nich wybrane zostały nasze melodie ludowe i tańce, piosenki zabawowe oraz utwory polskich kompozytorów, stanowiące treść zbioru. Korzystanie z Elementarza akordeonisty możliwe jest niemal od samego początku nauki. Utwory ułożone są wg stopnia trudności i wyczerpują podstawowe problemy gry na instrumencie. Na skrzydełkach okładki umieszczono tabelki, wskazujące początkującemu akordeoniście położenie poszczególnych dźwięków na klawiaturze i obrazujące układ guzików basowych w zakresie potrzebnym do wykonywania utworów zawartych w Elementarzu.
Materiały pomocnicze do kształcenia słuchu są zbiorem ćwiczeń, przeznaczonych do wykonania głosem lub też głosem z równoczesnym towarzyszeniem instrumentu klawiszowego, realizującego partię pozostałych linii melodycznych w wypadku dwu-, trzy- i czterogłosu.Ćwiczenia więcej niż jednogłosowe mogą być również wykonywane pionowo - zaczynając czytanie od głosu najniższego - przez jednego wykonawcę. Ten sposób wykonywania ćwiczeń jest możliwy tylko w wypadku zapamiętywania wysokości dźwięków w poszczególnych liniach poziomych, co szczególnie kształci wyobraźnię muzyczną i słyszenie polifoniczne.
Podręcznik niniejszy w obecnym wydaniu został w pewnym stopniu unowocześniony oraz uzupełniony wyborem utworów z oryginalnej literatury akordeonowej. W zasadzie przystosowany jest do użytku szkół muzycznych i ognisk muzycznych, nadaje się również jako pomoc w zdobywaniu umiejętności gry na akordeonie drogą samouctwa. [Witold Kulpowicz]
Podręcznik do nauczania początkowego dla dzieci w różnym wieku. Można go wykorzystywać zarówno w nauczaniu szkolnym, jak i przedszkolnym. Materiał uzupełniają gamy, krótkie ćwiczenia, etiudy oraz opatrzone tytułami drobne utworki. Całość została podzielona na dwie części. W pierwszej części uczeń zapoznaje się z podstawowymi elementami techniki skrzypcowej. Część druga obejmuje zmiany pozycji, jeden z najbardziej skrzypcowych rodzajów artykulacji - staccato, bardziej skomplikowane układy rytmiczne - rytm sicilianowy, triole, synkopy, oraz ozdobniki.
Celem niniejszej ''Szkoły'' jest przyspieszenie nauki gry na fortepianie przez jej uproszczenie oraz zaznajomienie ucznia z podstawowymi wiadomościami z zakresu teorii muzyki. Ponieważ nauka o kluczach muzycznych jest dla dziecka na ogół nieco za trudna, autorka uczy jednocześnie czytania nut basowych oraz wiolinowych bez kluczów i zaznajamia ucznia z kluczami dopiero wtedy, gdy sam się przekona o konieczności ich wprowadzenia. Tym sposobem umożliwia autorka uczniowi grę równocześnie w wiolinie i basie, poczynając od pierwszych ćwiczeń, które nie są przez to utrudnione, a uczniowi nie sprawiają przykrości i nie powodują straty czasu, nieuniknionej wówczas, gdy uczący się gra początkowo tylko w kluczu wiolinowym, a potem dopiero w kluczu basowym. Od pierwszych lekcji uczeń jest również przyzwyczajany do gry na czarnych klawiszach i rozwijana jest technika palcowa obu jego rąk jednocześnie. Ćwiczenia są ugrupowane w takim porządku, aby uczeń mógł korzystać z niniejszej ''Szkoły'' bez potrzeby uzupełniania jakichś problemów przy pomocy dodatkowych ćwiczeń.
Podręcznik obejmuje materiał przedmiotu harmonia w szkole myzycznej II stopnia (i odpowiednio - ogólnokształcącej szkoły muzycznej). Układ materiału umożliwia bardzo korzystne powiązanie nauki słyszenia harmonicznego z rozumieniem logiki harmonii.
Program nauczania gry na flecie podaje obfitą literaturę pomocniczą. Wydanie niniejszego zbioru etiud, które wybrano z licznych podręczników, umożliwi sprawniejszą realizację programu nauczania. Rozpoczęcie studiów niniejszego zbioru etiud nastąpić może po przyswojeniu sobie przez ucznia podstawowych umiejętności z zakresu czytania nut, pojęć rytmicznych, właściwego układu warg i wydobycia dźwięku.
Podręcznik dla szkół muzycznych, część 2.BarokKlasycyzm Romantyzm Podręcznik zgodny z podstawą programową, przygotowujący do matury i egzaminu końcowego z historii muzyki. Liczne powtórki materiału i zadania. Bogata ikonografia. Przykłady nutowe. Propozycje nagrań. Adresy stron internetowych. Obszerna literatura. Słowniczek trudniejszych terminów. Indeks nazwisk.
Przy nauce gry na saksofonie, jak zresztą na każdym instrumencie dętym, niezwykle ważne jest wyrobienie sobie ładnego, czystego brzmienia, związanego z umiejętnym regulowaniem oddechu. Na tę sprawę zwróć baczną uwagę. W ćwiczeniach korzystaj nie tylko z materiału zawartego w szkole, sięgaj również po etiudy, które ułatwią Ci osiągnięcie wyższego poziomu technicznego gry. Tadeusz Hejda
Część II podręcznika - przeznaczona dla uczniów klas III-IV (IX - X) szkół muzycznych II stopnia została opracowana w oparciu o założenia metodyczne wykorzystane i przedstawione szczegółowo w części I.Kolejne rozdziały II części zawierają:145 ćwiczeń jednogłosowych15 ćwiczeń do czytania nut na liniach dodanych25 ćwiczeń z akompaniamentem fortepianu22 ćwiczenia do śpiewania z graniem24 ćwiczenia dwugłosowe29 ćwiczeń trzygłosowych20 ćwiczeń czterogłosowych
Podręcznik przeznaczony jest dla uczniów szkół muzycznych II stopnia i liceów muzycznych. Atrakcyjne walory narracyjne podręcznika podkreśla bogata ikonografia, liczne przykłady nutowe i mapy oraz ciekawy i oryginalny zestaw pomysłów dydaktycznych, służących sprawdzaniu stopnia opanowania materiału i rozwijaniu zainteresowań uczniów. Podręcznik uczy syntetycznego myślenia a także interdyscyplinarnego, logicznego kojarzenia faktów. Książka wciąga, intryguje, pobudza do szerszego zainteresowania przedmiotem.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
