Rodzina jest dla nas niezmiennie ważna, a nawet najważniejsza. Rodzina jest wyzwaniem. W tej sferze zapraszamy po mnóstwo książek psychologicznych właśnie o rodzinie, roli rodziny w naszym życiu. Proponujemy szereg poradników, podręczników , powieści i opowieści opowiedzianych z dużym wyczuciem i wrażliwością, poruszajacych problemy zdrowia psychicznego dzieci i rodziców. Prezentowane publikacje opisują jak takie problemy, których jest przecież niemało w rodzinie są postrzegane i rozwiązywane. Autorzy proponowanych przez nas publikacji przedstawiają ciekawe pomysły na mierzenie się z problemami typowo małżeńskimi: seks, finanse, wychowywanie dzieci. Polecamy książki dla każdego, kto chce przyglądnąć się swojemu funkcjonowaniu w rodzinie. Polecamy ciekawą lekturę Anny Bimer dla wszystkich kobiet, bo wszystkie jesteśmy córkami : Być córką i nie zwariować.
Osierocona, dręczona, bita, gwałcona. Jako trzynastolatka została matką.
Jak z lepianki w afrykańskiej głuszy dotarła na sam szczyt haute couture lat 80.
I jak z tego szczytu została strącona?
Wstrząsająca autobiografia top modelki światowych wybiegów
Była muzą Yves Saint Laurenta, z którym łączyła ją wyjątkowa więź: wzajemny szacunek, uwielbienie, porozumienie bez słów. Jej zadedykował przepiękną suknię, którą nazwał ?Kiedy gwiazdy stają się czarne? i która dziś jest w muzeum. O nią zabiegali i dla niej tworzyli kreacje Guy Laroche, Hubert de Givenchy, Calvin Klein, Karl Lagerfeld, Gianfranco Ferré,Oscar de la Renta. Fotografował ją Helmut Newton. Przez ponad dziesięć lat królowała na wybiegach Paryża, Nowego Jorku, Mediolanu, Tokio jako ulubiona modelka Chanel, Diora, Balmaina.
Do Paryża przyjechała, gdy miała dwadzieścia lat. Nie umiała czytać ani pisać. Miała za sobą niewyobrażalnie tragiczne dzieciństwo: osierocona, molestowana, dręczona, bita, zmuszana do niewolniczej pracy, gwałcona. Jako trzynastolatka została matką. Mogła zostać kapłanką voodoo albo zakonnicą, albo prostytutką w nocnej spelunie Abidżanu. Jak z nędzy, z lepianki w afrykańskiej głuszy dotarła na sam szczyt haute couture lat 80. I jak z tego szczytu została strącona?
Rebecca Ayoko opowiada niezwykłą pasjonującą historię swojego życia z wielką szczerością i skromnością. Poznajemy tajniki pracy legendarnych projektantów i magiczny, ale i okrutny świat wielkiej mody.
Jej autobiografia Czarna gwiazda Yves Saint Laurenta została nominowana w 2013 roku do nagrody magazynu ?Madame Figaro? w kategorii biografii współczesnej kobiety.
Jej historia jest niesamowita i nieprawdopodobna, choć wydarzyła się naprawdę. Mazarine Pingeot, nieślubna córka prezydenta Françoisa Mitterranda i Anne Pingeot - konserwatorki Muzeum d?Orsay w Paryżu, napisała książkę o swoim dzieciństwie ? i o czasach, kiedy jej istnienie było jedną z najpilniej strzeżonych tajemnic państwowych Francji.
Mimo że prezydent Francji kochał małą Mazzirne, bardzo często odwiedzał ją i matkę w specjalnie przygotowanym mieszkaniu w pobliżu Pałacu Elizejskiego, przez 20 lat nie odważył się przyznać do tego publicznie. Na szczytach władzy obowiązywała zmowa milczenia. Milczały również media. Dopiero w listopadzie 1994 roku Francuzi mogli się z "Paris-Match" dowiedzieć, że ich prezydent przez dziesięciolecia prowadził podwójne życie rodzinne. Na okładce tygodnika ukazało się zdjęcie Mazzarine (wówczas 19 letniej) z Françoisem Mitterrandem, zrobione przez paparazzi. Gdy prezydent zmarł dwa lata później, jego żona -Danielle, zaprosiła Mazarine na pogrzeb ojca. - Dostałam potem mnóstwo listów od nieślubnych dzieci z podziękowaniami za szacunek okazany Mazarine - mówi Danielle Mitterrand. Zdjęcia Mazarine na pogrzebie byłego prezydenta obiegły świat i były symbolicznym końcem epoki życia w ukryciu.
Mały dobry żołnierzyk to dziennik, notatnik, powieść ? wszystko po trosze. To Mazarine jest tytułowym ?dobrym małym żołnierzykiem? swego ojca, zawsze gotowa stanąć w obronie ojca i jego pamięci. Okres życia w ukryciu pozostawił w niej głęboką traumę, lecz ojciec pozostaje dla niej ciągle ?tatą? i równocześnie wielkim człowiekiem, postacią z pomnika. Nawet będąc nastolatką, nie protestowała, bo "bunt mógł doprowadzić do potężnej afery". W swojej książce opisuje, jak męczyła ją depresja i jak chorobliwie schudła. Była zagubioną dziewczynką, córką potężnego, dalekiego ojca, który nie zdawał sobie sprawy z jej cierpienia. Oczywiście, że jako dziecko zastanawiałam się, kogo mój ojciec bardziej kocha ? ich czy nas ? opowiada Mazzarine. ? Ale on glosował przecież nogami, był przy mnie. Spotykał się regularnie również z swoją drugą rodziną. Wszyscy wiedzieli o sobie nawzajem.
To jednocześnie zapis przebiegu kampanii wyborczej drugiego po Mitterrandzie socjalisty prezydenta Francji Francois Hollande?a, którego autorka wspiera, przedstawiając go jako naturalnego następcę ojca. Gdy Mazarine pojawia się w Pałacu Elizejskim ? do którego poprzednio nie miała wstępu ? na uroczystej inauguracji prezydentury Hollande`a ten zwraca się do niej: ?Cieszę się, że tu jesteś?, na co Mazarine odpowiada ?A ja się cieszę, że ty tu jesteś?.
Jak czują się rodzice, kiedy po raz pierwszy słyszą diagnozę postawioną dziecku: zaburzenie ze spektrum autyzmu lub Zespół Aspergera? Często są przybici, szukają w sobie winy i zastanawiają się, co dalej. Wszystkim zmartwionym i zagubionym rodzicom polecamy niniejszy „przewodnik”, w którym autor – doświadczony pediatra od lat pracujący z dziećmi autystycznymi – w przystępny i pełen pogody sposób przedstawia świat autystów. Dowiedzą się z niego Państwo, jakie wyzwania stoją przed dzieckiem i w jaki sposób można ułatwić mu funkcjonowanie w domu, szkole i wśród rówieśników.
Twoje dziecko często miewa infekcje, doskwiera mu brak apetytu lub przeciwnie – je zbyt dużo?
Ma problemy z koncentracją, jest apatyczne i zamknięte w sobie?
Co możesz zrobić, by dziecko zdrowo rosło i prawidłowo się rozwijało?
Święta Hildegarda z Bingen daje nam sześć złotych reguł, które możemy zastosować we wszystkich dziedzinach życia. Szczególny nacisk kładzie na rozkład dnia, pielęgnowanie talentów dziecka, świadome odżywianie, regularność snu i odpowiednie formy spędzania wolnego czasu. Jej reguły dotyczą jednak nie tylko dzieci, lecz i każdego dorosłego człowieka.
W książce tej znajdziesz starannie dobrane przepisy, leki i eliksiry z apteczki Hildegardy, które pomagają łagodnie i w zgodzie z naturą leczyć dziecięce choroby oraz skutecznie im zapobiegać. Odkryjesz też wiele cennych wskazówek i rozwiązań problemów, o których wcześniej nie miałeś pojęcia!
Czy wiesz, że według św. Hildegardy:
• Lepiej jeść morele i czereśnie zamiast brzoskwiń i śliwek?
• Dzięki wystarczająco zróżnicowanej diecie można uniknąć uzależnień?
• Pluskanie się w strumieniu ma właściwości uspokajające?
• Mięso wieprzowe osłabia siły obronne organizmu?
• Śpiew pobudza wydzielanie hormonów szczęścia, wpływa na proces zapamiętywania, łagodzi stres i obniża agresję?
Bo przecież zdrowie to nie tylko spokojny sen, ruch na świeżym powietrzu i brokuły na parze. Koncepcja św. Hildegardy z Bingen zakłada dbałość zarówno o zdrowie fizyczne, jak i emocjonalne. Wiedząc o tym, że harmonijny rozwój dzieci jest dla rodziców najważniejszy, Brigitte Pregenzer i Brigitte Schmidle, znawczynie i entuzjastki medycyny świętej Hildegardy, opierając się na własnych doświadczeniach, przygotowały ten wyjątkowy poradnik, który pomoże rodzicom nauczyć dzieci właściwych postaw i szacunku dla zdrowej żywności oraz wpoić im pożyteczne przyzwyczajenia.
Wybrany fragment książki
Podstawowe zasady odżywiania
W programie żywienia św. Hildegardy wymienia się kilka artykułów spożywczych, których nie należy używać. Powoduje to niestety nieco zamieszania, utrudniając niejednemu adeptowi drogę do kuchni naszej Mistrzyni. Chodzi o cykorię, brzoskwinie, śliwki, truskawki, pora oraz mięso wieprzowe, których unika się także we wschodnich dietach. Hildegarda odrzuciła również tak zachwalaną oliwę z oliwek. Swoją subtelnością wszystkie te produkty wpływają bowiem negatywnie na nasze zdrowie. W swoim dziele Physica uzasadnia, dlaczego nie powinniśmy spożywać pewnych artykułów spożywczych, a niedawno przeprowadzone badania naukowe to potwierdziły. Oto krótkie resume:
Truskawki tworzą metan i zaflegmiają organizm, co często skutkuje alergią, egzemą, zapaleniem ucha środkowego i wyrostka robaczkowego. Zapalenia te wypadają bardzo często właśnie w okresie zbiorów truskawek.
Brzoskwinie również powodują zaflegmienia, a także - twierdzi Hildegarda - rozkładają dobre soki w organizmie, co może powodować zakłócenia w przemianie materii.
Z kolei śliwki przyczyniają się do powstawania „czarnej żółci", gdyż pomnażają w ciele kwasy, co doprowadza do zakłóceń nastroju, depresji oraz reumatyzmu.
Por, a także cykoria szkodzą systemowi odpornościowemu, gdyż według Hildegardy odwracają działanie ludzkich soków oraz negatywnie wpływają na produkcję krwi. Skutkiem tego system immunologiczny nieade-kwatnie reaguje na bodźce (broni „pogody ducha").
Mięso wieprzowe także pomnaża złe soki i osłabia siły obronne organizmu. Ponadto wzmaga element choleryczny w człowieku i „rozpala" go. Oznacza to, że nadmiernie pobudza krążenie oraz wydzielanie hormonów. Warto wspomnieć, że o młodej wieprzowinie nasza Mistrzyni wspomina jako o środku dietetycznym przy osłabieniu starczym. Należy ją wtedy - i tylko wtedy -spożywać aż do odzyskania sił.
Oliwa z oliwek, czytamy u Hildegardy, „nie nadaje się do jedzenia, gdyż spożyta wywołuje nudności i psuje smak innych potraw". Jeden z instytutów opublikował niedawno badania dowodzące, że oliwa z oliwek „raczej wzmaga ryzyko arteriosklerozy oraz poważnych schorzeń układu krążenia".
Książka powstała na bazie doświadczenia matki i wiedzy psychologa. Jej adresatami są rodzice i nauczyciele. Rodzice, którzy nie mogą się zdecydować, czy posłać sześciolatka do szkoły, przeczytają o typowych problemach przeciętnego pierwszaka-sześciolatka i dowiedzą się, z czego one wynikają. Rodzice, którzy zapisali dziecko do pierwszej klasy i jesienią staną w obliczu tych problemów, uświadomią sobie, że nie są jedyni. Krótkie, trafne i rzeczowe komentarze psychologa pomogą im podjąć decyzję, a także lepiej zrozumieć dziecko i pomóc mu w pierwszych miesiącach nauki.
Nauczyciele znajdą tutaj krótką charakterystykę sześciolatka, a także praktyczne wskazówki, jak z nim postępować. Dla osób, które nigdy nie pracowały z dziećmi młodszymi niż siedmiolatki, to bardzo pomocne źródło skondensowanej wiedzy.
Dorota Smoleń ma podobne doświadczenia jak większość rodziców sześciolatków i opowiada o nich na łamach książki.
Karolina Piękoś, która jest psychologiem, wyjaśnia punkt po punkcie, skąd się biorą pewne zachowania, i podpowiada, jak pomóc dziecku w pierwszych miesiącach nauki.
Jeśli jesteś nauczycielem i nigdy wcześniej nie pracowałeś z sześciolatkami, ta książka będzie dla Ciebie bardzo przydatnym źródłem wiedzy o dzieciach w tym wieku. Przybliży Ci najistotniejsze zagadnienia i pomoże zrozumieć sześciolatki.
Jeśli jesteś matką lub ojcem i...
nie wiesz, jaką decyzję podjąć (o ile jeszcze masz wybór);
Twój sześciolatek jest już w pierwszej klasie, ale ciągle chce się bawić;
nie możesz „zagonić” pierwszoklasisty do odrabiania lekcji;
Twoje dziecko nie potrafi usiedzieć pięciu minut nad zadaniem;
sześciolatek wraca ze szkoły skrajnie wyczerpany;
masz wrażenie, że Twoje dziecko kompletnie nie nadaje się do szkoły...
Ta książka jest dla Ciebie!
Urocza, czasem zabawna książka, która pokazuje, że nasze - rodzicielskie - myślenie nie zawsze idzie w parze z tym, co sądzą i czują dzieci. Postępowanie naszych maluchów nie jest bezmyślne - one analizują sytuację i świetnie wiedzą, czego chcą, a przyczyny i skutki łączą po swojemu - po dziecięcemu.
Doskonała lektura dla każdego rodzica, który chce lepiej rozumieć swoje dziecko i jego sposób myślenia. Uczy, wyjaśnia i pomaga. Uwrażliwia i pokazuje, że każde zachowanie dziecka ma głębszą motywację, a zadaniem rodzica jest ją odkryć.
Wspomnienia artystki, która urodziła się jako chłopiec. Autorka opowiada o swoim dorastaniu, zdominowanym przez napięcie między własnymi pragnieniami a presją wychowania. Wraca do dawnych fascynacji, do pierwszych zbliżeń z chłopcami i dziewczynami i często wstydliwych eksperymentów ze swoją seksualnością. Zastanawia się, czemu nie mogła wprost wyrażać swoich potrzeb. Autobiografia Justin Vivian Bond to przejmująca opowieść o staraniach, by wyrwać się z więzienia inności i zbudować własną tożsamość.
„Potrzebowałam przestrzeni do nieskrępowanego wyrażania myśli, gdzie mogłabym być całkowicie szczera i otwarta, gdzie jako kobieta mogłabym mówić o seksie bez narażania się na osąd ze względu na moją płeć”.
Zoe Margolis jest trzydziestoletnią singielką. Mieszka w Londynie, pracuje w branży filmowej, a wieczorami… pod pseudonimem Abby Lee prowadzi seksblog, który ma 7 milionów czytelników i znalazł się na liście 50 najbardziej wpływowych blogów magazynu „The Observer”.
Co sprawia, że ten blog czytają miliony kobiet na całym świecie?
Abby pisze o seksie i nie ukrywa, że myśli o nim bez przerwy. Swobodnie wyraża siebie i otwarcie komunikuje swoje potrzeby, odzierając tym samym kobiecą seksualność z tabu.
Kiedy dociekliwym dziennikarzom udaje się zdemaskować autorkę bloga, życie Zoe wywraca się do góry nogami…
Jak sobie poradzić, gdy twoje seksualne upodobania ze szczegółami znają wszyscy – od sklepowej kasjerki, przez rodziców, aż po ukochaną babcię?
Współcześnie często podkreśla się konieczność wykorzystywania w badaniach nad edukacją dorobku innych dyscyplin szeroko rozumianej humanistyki. Recenzowana książka należy do prac, które takie właśnie zadanie realizują. Problematyka podjęta przez Magdalenę Sasin sytuuje się w obszarze zainteresowań kilku dziedzin nauki o człowieku. Autorka sięga w swojej książce nie tylko do tekstów pedagogicznych, psychologicznych i socjologicznych, lecz także do opracowań z medioznawstwa i teorii kultury. Praca ma więc charakter interdyscyplinarny [...].
W wielu opracowaniach media są traktowane jako źródło zagrożeń dla prawidłowego rozwoju młodzieży i być może dlatego zauważalna jest wśród pedagogów tendencja do ?odprawiania egzorcyzmów? nad tym fragmentem kulturowej rzeczywistości. Dla Magdaleny Sasin medialne otoczenie współczesnego człowieka jest przede wszystkim ciekawym terenem pedagogicznych eksploracji. Nie poucza ona ?jak powinno być?, natomiast jest wyraźnie zafascynowana obszarem swych badań, co przekłada się na atrakcyjność lektury jej książki. Jest to interesujące, dobrze napisane opracowanie, które znakomicie wpisuje się w pedagogiczną debatę nad mediami i kulturą popularną.
Z recenzji dra hab. Witolda Jakubowskiego, prof. Uniwersytetu Wrocławskiego
Książka ?Świat dziecka ziemiańskiego. Antologia źródeł?, to wydawnictwo, które sytuuje się w popularnym obecnie nurcie badań nad historią rodziny ziemiańskiej, historią dzieciństwa, życia prywatnego, nad kulturą życia codziennego. Ziemiaństwo, pomimo ogromnych zniszczeń w wyniku różnych wydarzeń dziejowych, pozostawiło po sobie przebogatą spuściznę źródłową, skrywaną przez archiwalia podworskie, prywatne archiwa rodzinne i zbiory rękopiśmienne bibliotek, czekającą na swoich badaczy i na opublikowanie. /?/ Problemowe ujęcie tematu, przemyślany wybór źródeł, które łączy wyłaniający się z nich obraz atmosfery codzienności ziemiańskiego dworu, wzajemnych relacji wewnątrzrodzinnych, ze szczególnym zaznaczeniem pozycji dziecka w przestrzeni rodzinnej, uzasadnia celowość przygotowania niniejszej publikacji, a zarazem jej wartość poznawczą. Opracowanie tego rodzaju źródeł służy uzupełnieniu dorobku historiograficznego na polu rozważań nad dziejami rodziny ziemiańskiej, koncentruje historyczną refleksję zwłaszcza na zagadnieniu dzieciństwa.
dr hab. Hanna Liberska, prof. UKW:
Autorka na podstawie zaprezentowanych w monografii wyników badań własnych rozpoznała procesy, które zostają uruchomione w systemie rodziny w związku z wydarzeniami normatywnymi i nienormatywnymi, pożądanymi z punktu widzenia rozwoju rodziny i jej członków, jak i niepożądanymi, zagrażającymi patologizacją życia rodziny i jednostek (dorosłych i dzieci). Wskazuje także zasoby tkwiące w systemie rodziny przydatne w rozwiązaniu różnych sytuacji trudnych, a szczególnie na bliskie, nasycone dodatnimi emocjami, relacje międzypokoleniowe. Zostały one rozpoznane jako odgrywające ważną rolę w stabilizowaniu pozytywnego kierunku zmian rozwojowych systemów rodziny, reprezentujących różne pokolenia dorosłych i mające zasadnicze znaczenie dla satysfakcjonującego rozwoju indywidualnego każdej osoby w rodzinie. Pozytywne bliskie relacje w rodzinie, także wielopokoleniowej, są koniecznym warunkiem utrzymania dynamicznej równowagi całego systemu rodziny i jego podsystemów, która z kolei stanowi o ich dalszym rozwoju. (…) Wyniki badań referowanych przez dr Marzannę Farnicką wraz z ich omówieniem mogą zainteresować specjalistów pracujących z rodzinami (psychologów, pedagogów, terapeutów, pracowników socjalnych, prawników i innych). Zapewne zainteresują także studentów różnych kierunków studiów (np. nauk o rodzinie), przygotowujących się do pracy z rodzinami bez dysfunkcji, „modelowymi”, jak i dysfunkcyjnymi. Recenzowana monografia jest warta uwagi każdego z nas – członka większej lub mniejszej rodziny, gdyż pomoże nam uniknąć pułapek życia rodzinnego lub znaleźć pozytywne rozwiązanie przynajmniej niektórych problemów rodzinnych.
Podstawą dla analiz stało się osiem debat z udziałem młodzieży. (...) Rekonstrukcja znaczeń nadawanych przez poszczególnych uczestników dyskursu, sposobów ich porządkowania i klasyfikowania, pozwoliła na odtworzenie poglądów młodzieży dotyczących otaczającego świata, własnego w nim miejsca, oraz tego, co stanowi przedmiot ich obaw, lęków, niepokojów, marzeń, celów życiowych, wartości itp., a w konsekwencji wiedzy o tym, jaka jest treść reprezentacji kolektywnych młodzieży, oraz tego, w jakich warunkach dyskursywnych one powstawały.
Analizowana w niniejszej dysertacji aktywność symboliczna, czyli sposoby definiowania rzeczywistości przez młodzież, jest kluczowa dla próby odpowiedzi na pytania o tożsamość, pozycję i rolę młodzieży w świecie społecznym. Synteza, odnosząca się do postawionych w rozdziale metodologicznym problemów badawczych, dotyczy odpowiedzi na pytanie o możliwość wspólnoty dyskursu młodzieży i o młodzieży, który konstytuowałby zręby jej tożsamości, świat jej przedmiotów i nadawanych mu znaczeń, charakterystyczne dla niej wzory komunikacji stanowiące podstawę dla procesów tworzenia uwspólnionych interpretacji rzeczywistości.
(Z Wprowadzenia)
Casey Watson jak Cathy Glass opowiada najtragiczniejsze historie dzieciństwa swoich podopiecznych
Bestseller przez wiele tygodni w Wielkiej Brytanii
Porażająca i szokująca historia rodzeństwa pozbawionego przez znęcających się nad nimi rodziców dzieciństwa? i człowieczeństwa
Dziewięcioletni Ashton i sześcioletnia Olivia są potwornie brudni, zawszeni i przerażeni. Nie potrafią jeść nożem i widelcem, myć się, ubierać, korzystać z toalety. Swoje potrzeby fizjologiczne załatwiają tam, gdzie akurat się znajdują. Nie wiedzą, co jest dobre, a co złe. Zachowują się nie jak dzieci, lecz jak dzikie zwierzątka. A ich ciała są usiane ranami i bliznami...
Lecz jeszcze bardziej przeraźliwe są spustoszenia, jakie poczyniono w ich psychice.
Od chwili, kiedy odebrane rodzicom rodzeństwo przekracza próg domu Watsonów, Casey wie, że czeka ją niezwykle trudne zadanie. Nie przeczuwa jednak, jak straszną prawdę pozna wkrótce. I jak okrutną krzywdę kryje przeszłość tych dwojga dzieci w ich rodzinnym domu?
Klasyka amerykańskiego feminizmu, druga książka w serii Biblioteka Kongresu Kobiet. Autorka opisuje z pasją i naukową precyzją jak twórcy kultury popularnej wypaczają feministyczne ideały w celach czysto komercyjnych, krzywdząc jednocześnie kobiety. Feministyczna idea niezależności finansowej zostaje cynicznie przekuta w konsumenckie prawo do kupowania; a emancypacyjne dążenie do samospełnienia zostaje zniekształcone w slogan o potrzebie samodoskonalenia. Reakcja to klasyka feminizmu, dzwonek na pobudkę dla każdego pokolenia kobiet, przypominający nam o niebezpieczeństwach, których groźba jest wciąż aktualna. Susan Faludi ? amerykańska dziennikarka, feministka, laureatka Nagrody Pulitzera.
Autobiografia od dawna jest nie tylko „literaturą faktu”, dokumentarystyką, balansującą na granicy literatury i publicystyki, młodszą siostrą beletrystyki. Wzajemne wpływy powieści i autobiografii, „kariera autentyku” (termin Jerzego Jarzębskiego), powstawanie rozmaitych form hybrydycznych, niesłabnące zainteresowanie czytelników i czytelniczek mówią same za siebie. Kobieca odmiana „czwartego rodzaju literackiego” (propozycja Romana Zimanda) nie jest całkowicie ignorowana; takie stwierdzenie byłoby sporym nadużyciem. W historii literatury i historii autobiografii na dobre zadomowiły się dzienniki Zofii Nałkowskiej czy Marii Dąbrowskiej, listy Narcyzy Żmichowskiej, Elizy Orzeszkowej, Gabrieli Zapolskiej. Włączane w obręb dorobku pisarskiego autorek jako autonomiczne dzieła o wysokiej wartości literackiej, są pomocne nie tylko w ustalaniu szczegółów biograficznych, interpretacjach pozostałych utworów, referowaniu poglądów pisarek na sztukę, literaturę, historię, lecz także przy próbach rekonstrukcji osobowości, rozmaicie pojmowanych (auto)portretów piszących kobiet.
(fragm. Wstępu)
Podstawowym warunkiem edukacji małego dziecka – tworzonej zgodnie z humanistyczną, poznawczą i transgresyjną koncepcją rozumienia człowieka – jest jak najlepsze przygotowanie do pracy pedagogicznej nauczycieli-wychowawców. Wszystkie społeczeństwa zarówno w przeszłości, jak i współcześnie chcą mieć przede wszystkim dobrych nauczycieli, ponieważ zdają sobie sprawę z tego, że od nich zależy jakość edukacji, która:
[...] w znacznym stopniu wyznacza losy życiowe ludzi, szanse rozwojowe społeczeństw, przemiany cywilizacyjne. Jakość edukacji zależy od wielu czynników, a wśród nich szczególną rolę odgrywa przygotowanie nauczycieli, ich osobowość i stosowane metody pracy. Zrozumiałe więc jest odwieczne zainteresowanie sprawami zawodu nauczycielskiego.
Opracowania zamieszczone w tym tomie są poświęcone właśnie przygotowaniu do pracy i pracy zawodowej nauczycieli-wychowawców w przedszkolu i w klasach I–III szkoły podstawowej.
Tom składa się z trzech części. W pierwszej – noszącej tytuł Poglądy i doświadczenia polskich nauczycieli-wychowawców – Czytelnicy mogą znaleźć autorskie propozycje dotyczące m.in. współczesnych wyzwań dla szkoły i nauczyciela w kontekście przygotowania dzieci do uczenia się przez całe życie, oceny (nie)gotowości szkoły na przyjęcie najmłodszego ucznia oraz sposobów zapobiegania i przeciwdziałania niepowodzeniom szkolnym. Autorzy wszystkich tekstów zwracają uwagę na relacje między zaleceniami płynącymi z teorii (czy szerzej – wiedzy) pedagogicznej, poczynaniami w zakresie polityki oświatowej a praktyką edukacyjną w zakresie kształcenia i wychowania małych dzieci.
Kolejna część – Poglądy i doświadczenia nauczycieli edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej w Czechach i na Słowacji – zawiera zarówno teoretyczną, jak i praktyczną egzemplifikację zagadnień związanych z edukacją nauczycieli u naszych południowych sąsiadów. Autorki opracowań szczególne znaczenie przypisują pedagogicznym oraz psychologicznym aspektom działań edukacyjnych podejmowanych przez nauczyciela przedszkolnego i wczesnoszkolnego, wspomagających rozwój i kształcenie dziecka, a także porównują propozycje merytoryczne i rozwiązania metodyczne stosowane w Czechach, na Słowacji oraz w Polsce.
Tom zamyka część – Postrzeganie edukacji małego dziecka przez studentów – przyszłych nauczycieli – będąca prezentacją wyników badań prowadzonych wśród studentów kierunków pedagogicznych.
Zamieszczone w tej części opracowania skupiają się głównie na kwestiach dotyczących roli i zadań współczesnego nauczyciela oraz potrzebach i możliwościach wychowania międzykulturowego w przedszkolu i w klasach I–III. Przywołane rezultaty poczynań empirycznych wraz z ich analizą i interpretacją odnoszą się również do umiejętności językowych i matematycznych studentów, których badania zostały zainspirowane Ogólnopolskimi Badaniami Umiejętności Trzecioklasistów OBUT 2011.
Autorka jako pierwsza z polskich badaczek dziejów nowożytnych, bazując na źródłach anglojęzycznych, odważyła się zmierzyć z trudną i dotąd w nikłym stopniu rozpoznaną w polskiej historiografii problematyką. […] Mogę z satysfakcją stwierdzić, że […] uczyniła to znakomicie. Opiniowana praca stanowi, zgodnie z zasadami badań historycznych, zarówno opis, jak i wyjaśnienie, a przede wszystkim samodzielną, oryginalną interpretację problemu tożsamości i cielesności kobiet w wiktoriańskiej Anglii, ale – jak z badań wynika – nie tylko.
Jako podstawę źródłową prezentowanych ustaleń Autorka wykorzystała anglojęzyczne teksty pisane: literaturę piękną, filozoficzną, moralizatorską, poradniki lekarskie, higieniczne, dobrego wychowania, publicystykę, a także ikonografię. Są to źródła nie tylko o bogatej zawartości merytorycznej, ale też różnorodne. […] Autorka swobodnie się nimi posługuje, wychodząc poza opisy na rzecz wyjaśnień i interpretacji. To także świadczy o umiejętnościach stricte naukowych badaczki. […] Opiniowana praca jest wręcz znakomicie osadzona w anglojęzycznej literaturze przedmiotu, co w polskiej historiografii, zajętej przede wszystkim rodzimymi dziejami, nie jest zjawiskiem częstym. Między innymi dlatego książka Agnieszki Gromkowskiej-Melosik będzie w naszej historiografii dziełem wyjątkowym i inspirującym.
Z recenzji prof. zw. dr. hab. Krzysztofa Jakubiaka
Książka składa się z sześciu rozdziałów. Pierwszy z nich, którego tytuł nawiązuje do obrazu Une leçon clinique a la Salpetriere, ukazuje związki pomiędzy społecznymi konstrukcjami kobiecości w epoce wiktoriańskiej a medycyną tego okresu. Rozdział drugi poświęcony jest represjonującej roli ideologii i praktyki macierzyństwa, trzeci – równie represywnym i prowadzącym do podporządkowania kobiet wiktoriańskich – dominującym konstrukcjom ciała i seksualności kobiecej. Druga część tytułu rozdziału czwartego dobrze odzwierciedla jego treść – „determinizm biologiczny i intelektualne poddaństwo kobiet”. Z kolei w piątym rozdziale przedstawiam histerię i chlorosis – formy konstruowania patologicznej, „chorobowej” kobiecości w tym okresie. W rozdziale szóstym podejmuję krótką próbę analizy źródeł historycznych oraz uogólnienia wniosków płynących z narracji przeprowadzonych w poszczególnych rozdziałach...
Prezentowana książka stanowi zbiór tekstów poświęconych wybranym dyskursom kobiecości w epoce wiktoriańskiej. Wyłaniający się z nich wizerunek kobiety nie pretenduje do miana całościowego czy nawet wielokontekstowego. Jestem świadoma, że epoka wiktoriańska – wyznaczona oficjalnie przez daty narodzin i śmierci królowej Wiktorii (1837–1901) – była wewnętrznie zróżnicowana zarówno w aspekcie czasowym, jak i przestrzenno-geograficznym. Dyskursy kobiecości zmieniały się przez dekady XIX wieku, choć – od razu wyrażę swoje przekonanie – w bardzo niewielkim stopniu na płaszczyźnie społeczno-kulturowych relacji między kobietami i mężczyznami. W pewnym, lecz także małym zakresie można również obserwować odmienności w zależności od tego, czy bierze się pod uwagę Anglię, czy Stany Zjednoczone (względnie – co niekiedy czynię w swoich tekstach – Australię lub nawet Francję, z tym jej historycznym odpowiednikiem epoki wiktoriańskiej, jakim była La Belle Époque). (Nie)akceptowane wersje i warianty kobiecości różniły się natomiast zdecydowanie w odniesieniu do różnych klas czy warstw społecznych, a pozostawały relatywnie stabilne w przypadku kobiet z wyższych klas społecznych, które są obiektem mojego zainteresowania w tej książce. Jestem więc całkowicie świadoma, że obraz, który wyłania się z moich narracji, jest z pewnością przynajmniej do pewnego stopnia jednostronny – zarówno w kontekście doboru analizowanych problemów, jak i grupy społecznej, która była przedmiotem mojego zainteresowania. Nie miałam jednak aspiracji do pokazania całości obrazu...
Miłość jest domem, który zdecydowaliśmy się razem budować. Opieramy go na solidnych fundamentach i siedmiu filarach, dających gwarancję szczęścia, życia skierowanego ku życiu. Wspierając się na tych podporach nie damy pokonać się burzom, pożarom, złodziejom. I ślubuję Ci... to piękna pamiątka dla ludzi, którzy postanowili wstąpić w związek małżeński.
Zdrada to jedno z najboleśniejszych doświadczeń. Nikt nie chce być zdradzony. Nigdy. To jasne jak słońce. A jednocześnie chyba nie ma człowieka, który nie został kiedyś zdradzony. Jak uniknąć zdrady? I jak dać sobie radę, kiedy się nam przydarzy?
Jedna ze znanych mi dam, zupełnie serio mówiła, że nigdy nie cierpiała z miłości, bo zawsze wybierała mężczyzn, którzy byli w niej już zakochani. Szczęść Boże. Udało się jej zachować iluzję o swojej mądrości, sprycie i nietykalności psychicznej. Ale taka postawa wskazuje na wielki, nieświadomy lęk przed odrzuceniem i zranieniem.
Większość z nas, mam nadzieję, jest trochę bardziej otwarta wobec samych siebie i umie uczciwie przyznać, że zdarzało się nam chcieć kogoś, kto nas nie chciał, albo zostać rzuconym czy zdradzonym.
Temat zdrady to jeden z lejtmotywów naszego życia. Nieustannie obecny w literaturze, teatrze, kinie. W poważnych dziełach o naturze ludzkiej i w formach nieco lżejszych. W rozmowach kobiet. I – tak, tak Moja Droga – mężczyzn również.
Co przygotować swojemu dziecku? Czy można już bezpiecznie podawać surowe owoce i warzywa? Na te i inne pytania odpowiada książka Zdrowy maluch, która powstała z połączenia pasji do gotowania z wiedzą o żywieniu dzieci. Autorki wskazują kiedy do jadłospisu można włączyć poszczególne produkty i jak właściwie zbilansować tygodniową dietę, by rozwijający się organizm mógł wykorzystywać niezwykłe bogactwo natury.
To książka, która pomoże wszystkim rodzicom odpowiednio skomponować dziecięcy jadłospis oparty na roślinach i nabiale oraz przygotowywać smaczne i zdrowe posiłki.
Autorkami książki są Magdalena Sikoń, wegetarianka od 10 lat i redaktor naczelna portalu „WegeMaluch.pl”, oraz Monika Skowron - dietetyk dyplomowany. Nad powstawaniem Zdrowego malucha czuwał także prof. Janusz Książyk – kierownik Kliniki Pediatrii i Żywienia Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Sposób na hormony. Jak naturalnie pozbyć się zaburzeń hormonalnych i odzyskać równowagę [wyd. 2025]](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/SMALL/000079/sposob-na-hormony-jak-naturalnie-pozbyc-sie-zaburzen-hormonalnych-i-odzyskac-rownowage-wyd-2025.jpg "Sposób na hormony. Jak naturalnie pozbyć się zaburzeń hormonalnych i odzyskać równowagę [wyd. 2025]. Autor: Sara Szal Gottfried. Dobreksiazki.pl")
