Rodzina jest dla nas niezmiennie ważna, a nawet najważniejsza. Rodzina jest wyzwaniem. W tej sferze zapraszamy po mnóstwo książek psychologicznych właśnie o rodzinie, roli rodziny w naszym życiu. Proponujemy szereg poradników, podręczników , powieści i opowieści opowiedzianych z dużym wyczuciem i wrażliwością, poruszajacych problemy zdrowia psychicznego dzieci i rodziców. Prezentowane publikacje opisują jak takie problemy, których jest przecież niemało w rodzinie są postrzegane i rozwiązywane. Autorzy proponowanych przez nas publikacji przedstawiają ciekawe pomysły na mierzenie się z problemami typowo małżeńskimi: seks, finanse, wychowywanie dzieci. Polecamy książki dla każdego, kto chce przyglądnąć się swojemu funkcjonowaniu w rodzinie. Polecamy ciekawą lekturę Anny Bimer dla wszystkich kobiet, bo wszystkie jesteśmy córkami : Być córką i nie zwariować.
Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniają błędy, powielają schematy ze swojego dzieciństwa i mimo dobrych chęci czasem postępują niewłaściwie. Dzieci nie potrzebują jednak rodziców perfekcyjnych – potrzebują rodziców, którzy je szanują, słuchają ich oraz próbują je zrozumieć. Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Tego uczą autorzy książki „Mały człowiek, wielkie potrzeby”. Karen i John Louisowie napisali ten poradnik po tym, jak prowadzone przez nich warsztaty Good Enough Parenting odniosły ogromny sukces. Swoją filozofię mądrego wychowania opierają na przekonaniu, że najważniejsze jest zaspokajanie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencje, realistyczne granice, realistyczne oczekiwania oraz wartości duchowe i wspólnota. Autorzy przekonują, że zaspokojenie tych potrzeb jest kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka. Tłumaczą, że źródło większości zaburzeń, problemów z samooceną czy trudności w relacjach stanowią właśnie niezaspokojone potrzeby emocjonalne z okresu dzieciństwa. Toksyczne czy bolesne doświadczenia prowadzą do negatywnych wzorców myślenia, odczuwania, zachowania, które potem dzieci wnoszą w dorosłe życie, w relacje z partnerem czy w końcu we własne rodzicielstwo. To książka dla Ciebie, jeśli chcesz: ? poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; ? nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; ? zbudować bliską więź z dzieckiem; ? konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami; ? uniknąć zaszczepiania dziecku dysfunkcyjnych postaw i zachowań; ? wychować samodzielne i emocjonalnie zdrowe dziecko.
Wysoko wrażliwe dzieci stanowią od piętnastu do dwudziestu procent wszystkich dzieci. Urodziły się z bardzo czułym i szybko reagującym układem nerwowym, co niesie za sobą zarówno pozytywne, jak i negatywne konsekwencje. Takie dzieci cechują się kreatywnością, intuicją, zaskakującą mądrością i empatią, ale jednocześnie niezwykle łatwo je przytłoczyć nadmiarem bodźców, nagłymi zmianami, krytyką bądź nieszczęściami innych. W zależności od temperamentu niektóre wysoko wrażliwe dzieci są aktywne, emocjonalne i wymagające, inne zaś są spokojne i skryte oraz nie sprawiają większych problemów wychowawczych. Wszystkie jednak muszą być wychowywane ze zrozumieniem, aby mogły poznać swoją wyjątkowość i nauczyć się czerpać z niej korzyści w dorosłym życiu. Niestety błędy wychowawcze dorosłych – wynikające z niezrozumienia i niewiedzy – łatwo mogą doprowadzić do wielu poważnych i negatywnych skutków, z którymi dziecku będzie niezwykle trudno sobie poradzić. Z takimi sytuacjami bardzo często spotykała się w swojej pracy Elaine Aron i dlatego – jako wybitna specjalistka i pionierka tej dziedziny – napisała praktyczny poradnik, który pomoże rodzicom, nauczycielom i opiekunom: • zrozumieć wysoko wrażliwe dziecko i jego potrzeby; • poradzić sobie z wyzwaniami związanymi z wychowywaniem takiego dziecka; • wprowadzić w życie cztery podstawowe zasady mądrego i skutecznego rodzicielstwa; • pomóc wysoko wrażliwemu dziecku funkcjonować w mało wrażliwym, a bardzo przytłaczającym świecie; • zadbać o to, by nauka i kontakty z rówieśnikami sprawiały dziecku radość, a nie stanowiły źródło stresu; • przystosować dziecko do zmian i radzenia sobie z nadmiernym pobudzeniem; • uświadomić dziecku, że wysoka wrażliwość jest darem, a nie ograniczeniem; • wychować dziecko na szczęśliwego, zdrowego i silnego – wysoko wrażliwego – dorosłego.
Sam problem cyberprzestrzeni, obecności w niej pokolenia najmłodszych nie jest zagadnieniem, które można po prostu rozstrzygnąć, rozwiązać, zniwelować. Takie ewentualne próby byłyby przejawem naiwności i braku kontaktu z rzeczywistością. Lektura książki daje nieodparte wrażenie, że istnieje rzeczywistość, która może nas poprowadzić do najwspanialszych możliwości rozwojowych. Jednak, pozostawiona bez jakichkolwiek pedagogiczno-humanistycznych oględzin i aksjonormatywnego ujarzmienia najprawdopodobniej obróciłaby się przeciwko nam. Cieszy fakt, że czytelnik otrzymuje tak zaawansowane merytorycznie narzędzie dla takich właśnie możliwych – i całkiem prawdopodobnych w pozytywne skutki – namysłów i działań.
dr hab. prof. AJP Paweł Prüfer
Monografia wieloautorska "Cyfrowe dzieci" pokazuje szeroki wachlarz obrazów dzieci, społeczeństwa i edukacji wraz z próbą ich przeanalizowania z różnych perspektyw teoretycznych i empirycznych. W publikacji podkreślane są globalne i lokalne oblicza rozwoju dziecka, jego relacji z otoczeniem społecznym (swoistej przestrzeni edukacyjnej), jak również współczesne przemiany teorii i praktyki edukacyjnej (w poszczególnych rozdziałach prezentowana jest edukacja jako dziedzina zabezpieczania potrzeb społeczeństwa – jako całości, oraz jako sfera zaspakajania specyficznych potrzeb indywidualnych). Można odnieść wrażenie, że szczególnym zamiarem i istotną perspektywą teoretyczno-empiryczną (uwidaczniająca się również w układzie książki) jest ta, którą określić można jako społeczno-aksjologiczną. Autorzy, oprócz głęboko i poprawnie metodologicznie poczynionych analiz, przybliżają treści o charakterze refleksyjno-przeglądowo-opisowym, jak i takie, które mają służyć rozwojowi teorii – zwłaszcza z obszaru pedagogiki społecznej.
dr hab. prof. UZ Mirosław Kowalski
Książka jest przykładem rzetelnej diagnozy zjawiska. Na pozytywne podkreślenie zasługuje rozległa aktywność badawcza i analityczna wszystkich autorów opracowania, tym bardziej że analiza wniosków i wyników wypływających z badań ma duże znaczenie diagnostyczne i prakseologiczne. Autorzy są nie tylko teoretykami, ale także i praktykami społecznymi, obserwującymi dane zjawiska społeczne, szczególnie w sferze zagadnień związanych z juwentologią i cyberprzestrzenią. Łączą przy tym kilka ról przypisywanych naukowcom w dziedzinie nauk społecznych, w tym rolę badacza zjawisk społecznych, praktyka, a także dydaktyka, o czym się można przekonać czytając konkluzje.
dr hab. prof. PRz Eugeniusz Moczuk
Przedstawiona monografia jest interesująca z poznawczego i badawczego punktu widzenia. Zawarte w niej treści w znaczącej mierze oparte na wynikach z dużego projektu badawczego stanowią cenne źródło wiedzy dla pedagogów, wychowawców, rodziców. Monografia została napisana bardzo przystępnym językiem, bogato wzmocniona materiałem ikonograficznym, co sprawia, że zapewne znajdzie zainteresowanie wśród czytelników.
dr hab. prof. WSB Marek Walancik
Program pomaga w uświadomieniu mechanizmu powstawania uzależnienia, rozpoznawaniu symptomów oraz właściwego reagowania na zdarzenia.
Przeciwdziałanie i rozwiązanie problemu uzależnień wymaga w pierwszej kolejności przygotowania do działań profilaktycznych wszystkich nauczycieli a szczególnie wychowawców.
Z materiałów szkoleniowych nauczyciele dowiedzą się:
na czym polega uzależnienie,
jakie są fazy uzależnienia,
po czym można poznać, że uczeń jest uzależniony,
jakie są czynniki ryzyka wejścia w uzależnienie,
jak media i otoczenie przyczyniają się do uzależnień,
jak pomóc uczniowi i jego rodzicom poradzić sobie z uzależnieniem,
jak budować zdrową, silną i odporna na uzależnienia osobowość młodych ludzi.
Zakres tematyczny modułu obejmuje nie tylko „klasyczne” uzależnienia od alkoholu, nikotyny i substancji psychoaktywnych, ale też inne formy i źródła uzależnień takie jak:
gry komputerowe,
Internet,
zakupy,
ryzykowne zachowania.
Zestaw zawiera:
płytę CD z 40 elektronicznymi dokumentami (poradniki, scenariusze, prezentacje multimedialne, ulotki, formularze) z możliwością użycia ich na ekranie i wydruku
wydrukowane, kolorowe ulotki dla rodziców – 4 wzory po 30 szt.
plakaty dla uczniów – 4 wzory po 2 szt. w formacie A3
formularze diagnostyczne do wygodnego kopiowania
W literaturze przedmiotu podkreśla się, że mowa tej części dziecięcej populacji jest uboższa pod względem leksykalnym, a wypowiedzi krótsze, składniowo uproszczone z licznymi błędami gramatycznymi. Brak jest jednak danych, które potwierdzałyby te opisy. Autorka przedstawia wyniki badań zebrane w grupie 240 dzieci z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim, umiarkowanym i znacznym, które zestawiono z danymi wyłonionymi z wypowiedzi 156 dzieci o rozwoju typowym.
Książka analizuje powieści i sztuki teatralne takich autorek i autorów, jak Jane Austen, siostry Brontë, Charles Dickens, Wilkie Collins, Emil Zola, Aleksander Dumas, Henryk Ibsen, Zofia Nałkowska, Gabriela Zapolska, Alice Munro, Marilyn French, Elfriede Jelinek, Toni Morrison, Alice Walker, Arundhati Roy, David Herbert Lawrence, Michel Faber i Sarah Waters. Wszystkie te dzieła opisują doświadczenia kobiet żyjących w świecie, który ogranicza ich wolność i możliwości spełnienia. Katarzyna Szumlewicz zwraca uwagę na dwa rzadko opisywane razem aspekty biografii swoich bohaterek: z jednej strony na ekonomię, czyli pracę, pieniądze i własność, z drugiej zaś – na miłość i powiązane z nią zagadnienia, takie jak seks, małżeństwo i macierzyństwo. Mimo ograniczeń i restrykcji opisywane kobiety dążą do szczęścia i spełnienia, a przynajmniej niezależności w decydowaniu o swoim życiu. Gdy ambicje te zostają zduszone, często pojawiają się rozpacz i szaleństwo. Książka rekonstruuje losy i subiektywne punkty widzenia bohaterek z perspektywy emancypacji, to znaczy wizji takiego ładu społecznego, w którym usunięte zostałyby przeszkody w zaspokajaniu potrzeb zarówno materialnych, jak i emocjonalnych.
Katarzyna Szumlewicz – doktor nauk humanistycznych w zakresie pedagogiki, magister filozofii. Pracuje jako adiunkt na Wydziale Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka książki "Emancypacja przez wychowanie, czyli edukacja do wolności, równości i szczęścia" (2011). Krytyczka literacka, eseistka i publicystka. Współpracowała z „Twórczością”, „Odrą”, „Literaturą”, „Sztuką i Filozofią”, „Le Monde Diplomatique – Edycja Polska” i licznymi innymi tytułami. Przez wiele lat redaktorka pisma społeczno-politycznego „Bez Dogmatu” oraz wykładowczyni Gender Studies. W swoich interdyscyplinarnych badaniach, łączących filozofię, pedagogikę, socjologię i literaturoznawstwo, interesuje się przede wszystkim problemami nierówności i wykluczenia, którym przeciwstawia praktyki i projekty emancypacyjnej zmiany społecznej.
Głównym celem pracy było ukazanie funkcjonowania różnych form opieki nad dziećmi (w tym nieletnimi przestępcami) w Lublinie w okresie międzywojennym. W przeprowadzonych badaniach starano się określić, z jednej strony, zaangażowanie państwa polskiego, z drugiej zaś wkład instytucji prywatnych w pomoc dzieciom. Podjęte badania miały zatem na celu przedstawienie znaczenia tworzonego w tym okresie systemu opieki nad dzieckiem w Polsce i wybranych instytucji opiekuńczo-resocjalizacyjnych w Lublinie. W dotychczasowej historiografii zazwyczaj pomijano znaczenie kurateli sądowej, choć właśnie w Lublinie, Łodzi i Warszawie w 1919 r. powołano pierwsze sądy dla nieletnich i opracowano sposoby podejścia do nieletnich przestępców. Realizacja powyższych celów dokonana została przez analizę problemów badawczych w czterech grupach zagadnień związanych z historią opieki społecznej, historią prawa rodzinnego, teorią resocjalizacji oraz teorią pedagogiki opiekuńczej.
Wyobraźnia potrzebuje wolności.
Wolność potrzebuje wyobraźni.
Literatura dziecięca, podobnie jak samo dziecko, potrzebuje – w bezpiecznych granicach – zarazem wolności i wyobraźni.
Zapraszamy do lektury zbioru studiów autorstwa badaczy reprezentujących różne generacje, metody literaturoznawcze i ośrodki naukowe. Artykuły poświęcone rozmaitym aspektom dwóch tytułowych kategorii w literaturze przeznaczonej dla najmłodszego odbiorcy składają się na wielogłosową i wielowątkową całość, która może zainspirować wszystkich zainteresowanych książkami dla dzieci.
Przynajmniej mamy taką nadzieję.
Autorzy prac zamieszczonych w książce analizują zagadnienie centralne dla dociekań nad twórczością literacką dla dzieci i młodzieży: problem obszarów wspólnych wolności i wyobraźni – dwóch nierozerwalnych biegunów dzieciństwa, zespalających się i łączących w niezliczonych realizacjach literackich. Diachroniczne spojrzenie na ten problem ujawnia charakterystyczne napięcia w obrębie światów przedstawionych i ewolucję w strategiach kreowania rzeczywistości; sztukę zorientowaną na dziecięcego odbiorcę można rozumieć jako świadectwo zmagań dorosłego, pragnącego opresyjnie ograniczyć dziecięcą wolność i nieposkromioną skłonność do imaginacji, i podszytego lękiem artysty, który nigdy nie wyrzekła się dążenia do wewnętrznej wolności, także wolności wyobraźni.
Z recenzji profesora Grzegorza Leszczyńskiego
Rzut oka na otaczającą nas rzeczywistość, zwłaszcza w przypadku tak silnie sfeminizowanego zawodu, jakim jest nauczyciel, pozwala niezwykle łatwo dojść do wniosku, że kobietom i nauce wyjątkowo po drodze. Tymczasem to, co oglądamy jako rzeczywistość zastaną, jest produktem stosunkowo świeżym, zjawiskiem w skali historycznej nowym i – z trudem wywalczonym. Dość przypomnieć, że Maria Skłodowska-Curie to nie tylko wybitna polska fizyczka, ale i pierwsza na świecie kobieta z tytułem doktora nauk, a przecież od czasów Marii dzieli nas zaledwie sto lat. My również tę świadomość mamy, dlatego wśród najnowszych publikacji Oficyny Wydawniczej Impuls widnieje Edukacja kobiet. Kobiety w edukacji. Szkice historyczno-pedagogiczne napisane pod red. Katarzyny Dormus, Anny Włoch i Justyny Wojniak. Prezentowana książka składa się z trzech części, poświęconych kolejno edukacji polskich dziewcząt w epoce oświecenia, angielskiemu szkolnictwu spod znaku katolicyzmu oraz wojującej epoce aktywistek i bojowniczek edukacji w Stanach Zjednoczonych pierwszej połowy XX wieku. Tezy autorek osadzone są głęboko w kontekście epoki, czy mowa o ideach oświeceniowych Jeana-Jacques’a Rousseau, anglosaskich wystąpieniach Geralda Grace’a, wreszcie – artykułach Mary O. Nutting, jednej z lepiej rozpoznawalnych pionierek w dziedzinie kształcenia amerykańskich dziewcząt.
Zapraszamy!
Większość emocjonalnych szantażystów to nie potwory. Jak zobaczymy, rzadko kierują nimi złe intencje, ale raczej – ich własne demony. – Susan Forward
„Dlaczego niektórzy ludzie potrafią przetłoczyć nas emocjonalnie, sprawiając, że czujemy się jak ofiary? Dlaczego nie potrafimy się przed tym obronić? Dlaczego nigdy nie przedstawiamy swojego punktu widzenia? Dlaczego czujemy się zdezorientowani i bezsilni? Dlatego że stoi za tym sprytny szantaż emocjonalny, któremu ulegamy częściej, niż nam się wydaje.
Autorka książki, Susan Forward i Donna Frazier, przedstawiają typowe zachowania szantażystów emocjonalnych, a także stosowane przez nich metody wywierania wpływu i skutki ulegania ich manipulacji. Proponują skuteczne strategie obrony przed uwikłaniem w emocjonalną zależność. Taka zależność to pułapka, w którą łatwo wpaść, ale z której dużo trudniej się uwolnić.
Szantażysta doskonale wie, czego chce. Zręcznie manipuluje, aby zawsze postawić na swoim. Akceptuje nas wyłącznie wtedy, gdy na wszystko się zgadzamy, a kiedy nie chcemy ulec – odrzuca, grozi, karze, odwołuje się do poczucia obowiązku i wzbudza poczucie winy. Człowiek ulegający szantażowi zapomina o swoich potrzebach, uczuciach i pragnieniach, czuje się przegrany i sfrustrowany. Zrobi wszystko, by zadowolić bliską mu osobę. Relacja z szantażystą jest toksyczna, trudno się z niej wyzwolić. Stawienie czoła emocjonalnej manipulacji wymaga odwagi. Jest jednak możliwe. Ta książka da ci siłę, by to zrobić.
· Nauczysz się rozpoznawać szantaż emocjonalny
· Dowiesz się, jakie metody stosuje szantażysta
· Zrozumiesz, co sprawia, że jesteśmy podatni na szantaż
· Poznasz proste i skuteczne techniki obrony przed szantażem emocjonalnym
Pięćset lat temu, dokładnie 31 października 1517 roku, Marcin Luter przybił na drzwiach kościoła zamkowego w Wittenberdze 95 tez, mających być podstawą do debaty o sprzedawanych przez Kościół odpustach. Datę tę uznaje się za początek reformacji. Na rewolucję tę wpłynęły zarówno deprawacja Kościoła rzymskiego, jak i nowożytne przemiany społeczeństw europejskich, w szczególności niemieckiego. Luter postawił ostrą diagnozę — w Kościele, a zwłaszcza w Rzymie, pleni się bezbożność i niemoralność. Zasiadający wówczas na Tronie Piotrowym Leon X nie posypał głowy popiołem, lecz obłożył Lutra ekskomuniką i ogłosił, że jest on wcielonym diabłem. Jednak to Marcin Luter miał rację — kolejni papieże i wyżsi rangą duchowni byli przeważnie zdemoralizowani i postępowali nie jak duszpasterze, lecz jak bezwzględni władcy świeccy.
Tymczasem będące następstwem reformacji wojny religijne sprawiły, że liczba okrutnych przestępstw jeszcze wzrosła, pozycja kobiet wcale się nie poprawiła, a protestanci polowali na czarownice z nie mniejszą żarliwością niż katolicy. Wiek XVI był epoką, w której w środowiskach przestępczych ukształtował się „wzorzec” seryjnego mordercy. Za wieloma łupieżczymi zabójstwami owych czasów wcale nie stały gangsterskie szajki, a raczej samotni, stroniący od ludzi przestępcy, którym do „szczęścia” potrzebne były jedynie mord i seksualne zniewolenie kobiety. To jeden z mniej znanych, ale niewątpliwie wartych uwagi skutków reformacji i kontrreformacji.
Statystyki separacji i rozwodów podkreślają słabość rodziny i jej elementów. Ale choć życie razem jest trudne, ludzie nadal zawierają związki małżeńskie, stawiają czoła rozczarowaniom i rozwiązują skomplikowane problemy. Życie domowe może się zamienić w konflikt, dialog przełożyć na nieporozumienie, różnice emocjonalne mogą przejść w kłótnie, a w najbardziej uderzających przypadkach w ludzkie dramaty o tragicznych skutkach, o czym, niestety, ciągle donoszą gazety. Przynależność do grupy, wyznania religijnego czy szkoły psychoterapeutycznej przed niczym nie chroni. Ta książka jest skierowana do osób, które zastanawiają się, dlaczego relacje mogą się stać trudne, jak można poprawić życie małżeńskie i rodzinne; które nie poddają się w obliczu konfliktów a nieporozumienia chcą przekształcić w możliwości przemiany. Tę publikację można wykorzystywać podczas kursów przedmałżeńskich.
Jak znaleźć kogoś, kto pokocha nas takimi, jakimi jesteśmy naprawdę?
Miłość na moich warunkach!
Siggy Flicker wie, że szczęśliwe zakończenie historii miłosnej nie jest czymś oczywistym. Musisz sobie na nie zapracować.
Siggy Flicker, inteligentna i pewna siebie ekspertka w dziedzinie związków uczuciowych, to twoja nowa bajkowa matka chrzestna. Wyswatała ponad tysiąc par i dobrze wykorzystała swoją drugą szansę w miłości, więc wie, że znalezienie księcia w lśniącej zbroi wcale nie jest takie proste. Teraz dzieli się z tobą sekretem, jak przeżyć bajkowy romans, zaczynając od uczciwej oceny tego, czego tak naprawdę ci brakuje do szczęścia.
By pomóc czytelniczkom stworzyć zdrowy i trwały związek, na jaki zasługują, Siggy dzieli się z nimi swoimi szczerymi, motywującymi do działania radami, takimi jak:
Opisz swój wymarzony związek. Ustal swój cel, a odnajdziesz prawdziwą miłość. Zapomnij o tym, co dobrze wygląda „na papierze”. Twój mężczyzna z pewnością jest wspaniały, ale czy odpowiedni dla ciebie? Zrób sobie przerwę od randkowania i przejdź na randkowy odwyk. Zrób krok do tyłu i na nowo oceń swoje zachowanie na randkach. Naucz się jak najlepiej wykorzystać pierwsze pięć minut randki. Pierwsze wrażenie jest szalenie ważne, więc dowiedz się, jak wysyłać odpowiednie sygnały. Szczęśliwe zakończenie trwa wiecznie. Pracuj dalej, by twój związek już na zawsze pozostał silny i romantyczny. To wypróbowany na własnej skórze przewodnik po pierwszych sześciu miesiącach randek i poradnik pełen wskazówek, jak uleczyć złamane serce, co da się zrobić dzięki zaledwie sześciu prostym krokom.
Aż pękający od praktycznych ćwiczeń, opowieści z prawdziwego życia i lekcji, które Siggy wyciągnęła z własnych doświadczeń, ten poradnik zmieni życie każdej czytelniczki szukającej miłości, a także pomoże jej odnaleźć szczęście, na które zasługuje każda kobieta.
Siggy Flicker jest ekspertką w dziedzinie związków uczuciowych. Z jej rad korzysta wielu gospodarzy programów telewizyjnych i radiowych oraz wydawców w całym kraju. Pisze do „Marie Claire” i regularnie występuje między innymi w takich programach jak „The Wendy Williams Show”, „The Today Show”, „Dr. Phil” i „Access Hollywood. Wystąpiła także w reality show „Real Wives of New Jersey”. Mieszka z mężem i dziećmi w New Jersey.
[...] mów dziecku, że jest dobre, że może, że potrafi [...] – zachęcał Janusz Korczak. Proces uczenia się małego dziecka, w tym również dziecka o specjalnych potrzebach edukacyjnych, polega na dążeniu do wiedzy, rozwijaniu umiejętności i gromadzeniu doświadczeń. Każde dziecko musi mieć określone miejsce w społeczeństwie, swoje prawa i obowiązki, w tym prawo do rozwoju, który dorośli powinni wspomagać.
Chcąc zaspokoić potrzeby i spełnić oczekiwania zarówno dziecka, jak i środowiska, autorki zgromadziły materiały, które mogą być pomocne dla nauczycieli, terapeutów i rodziców podczas prowadzenia zajęć terapeutycznych o charakterze ogólnorozwojowym, stymulacyjnym, korekcyjnym lub kompensacyjnym. Opracowanie obejmuje szeroko pojętą pracę terapeutyczną z dziećmi w wieku przedszkolnym.
W pierwszej części książki znajdują się materiały, przy pomocy których można przeprowadzić wstępną diagnozę dziecka. Druga część opracowania zawiera przykładowe opisy przypadków oraz programy terapeutyczne dostosowane do określonego przez terapeutę poziomu. W trzeciej części zawarte są wskazówki dla nauczyciela dotyczące planowania pracy dydaktyczno-terapeutycznej oraz przykładowe indywidualne plany pracy terapeutycznej. Proponowane ćwiczenia i zabawy w poszczególnych planach okresowych mogą zarówno być wykorzystane w pracy indywidualnej z dzieckiem, jak i stanowić część zajęć z niezbyt licznymi grupami dzieci.
Część czwarta książki zawiera podsumowanie pracy terapeutycznej. Znajdują się tu przykładowe opinie wydawane o dziecku i opisy jego postępów. W piątej i szóstej części autorki umieściły przykładowe scenariusze zajęć dydaktyczno-terapeutycznych, przyporządkowane do danego poziomu, oraz zestawy pomocy dydaktycznych i karty pracy, opracowane i wykorzystywane przez autorki w codziennej pracy z dziećmi.
Jak zorganizować idealny ślub i wesele z klasą
(a przy tym nie paść ze zmęczenia i naprawdę cieszyć się tym dniem)
Odliczacie dni do tego wymarzonego wydarzenia? Nie możecie się doczekać, a jednocześnie boicie się, że coś pójdzie nie tak? Jak nie dać się zaskoczyć, uniknąć wpadki i przy tym nie zbankrutować?! Oto nowoczesny poradnik ślubnego savoir-vivre’u i jednocześnie praktyczny organizer, dzięki któremu będziecie mogli w pełni cieszyć się waszym wymarzonym dniem bez obaw, że nie pomyśleliście o wszystkim.
Jak stworzyć listę gości i czy rodzice muszą mieć tu ostatnie słowo? Jak rozmawiać i rozliczać się ze sztabem ślubnym? Jak zasugerować prezent w postaci pieniędzy, nie pisząc infantylnego wierszyka?
Na te i wiele innych pytań odpowiadają Kamila Romanow, jedna z najbardziej znanych wedding plannerek w Polsce, i Anna Dąbrowska, dziennikarka, ekspertka w dziedzinie savoir-vivre’u.
W książce znajdziecie pomysły na wzory zaproszeń z klasą, listy idealnych utworów muzycznych, kompletne listy „to do”, a także harmonogram koniecznych prac i najważniejsze pytania, które musicie zadać fotografowi, firmie cateringowej czy orkiestrze.
Okres przygotowań do ślubu to czas zbierania kapitału na dalsze szczęśliwe życie. Niech wzmocni on więź między wami i z tymi, którzy są dla was ważni. Umówcie się na organizacyjną randkę i powiedzcie sobie, o czym marzycie. Niech to będzie wasz dzień – wymarzony i jedyny!
Publikacja przeznaczona dla dwóch grup wiekowych: 3-4 -latków oraz 5- i 6-latków. W skład książki wchodzą praktyczne informacje na temat tego, jak w warunkach przedszkolnych pomóc dzieciom z zaburzeniami SI, propozycje zabaw stymulujących zmysły, scenariusze zajęć dla dwóch grup wiekowych, karty pracy nawiązujące do tematyki zajęć, kolorowe materiały pomocnicze do pracy z grupą oraz gazetka informacyjna dla rodziców.
Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.
Reprint z 1937 r. "STRAŻ NAD PROSNĄ. 1912-1937 JEDNODNIÓWKA JUBILEUSZOWA HARCERSTWA ZIEMI KALISKIEJ".
Przyrzeczenie Harcerskie
Mam szczerą wolę całym życiem pełnić
służbę Bogu i Polsce; nieść chętną pomoc
bliźnim; być posłusznym Prawu Harcerskiemu.
Prawo Harcerskie
I. Harcerz służy Bogu i Polsce i sumiennie spełnia swoje obowiązki.
II. Na słowie harcerza polegaj jak na Zawiszy.
III. Harcerz jest pożyteczny i niesie pomoc bliźnim.
IV. Harcerz w każdym widzi bliźniego, a za brata uważa każdego innego harcerza.
V. Harcerz postępuje po rycersku.
VI. Harcerz miłuje przyrodę i stara się ją poznać.
VII. Harcerz jest karny i posłuszny rodzicom i wszystkim swoim przełożonym.
VIII. Harcerz jest zawsze pogodny.
IX. Harcerz jest oszczędny i ofiarny.
X. Harcerz jest czysty w myśli, mowie i uczynkach; nie pali tytoniu, nie pije napojów alkoholowych.
HARCERZE!
„Już w latach niewoli przygotowywaliście się do służby Ojczyźnie. Uwierzywszy w tę pracę, że tylko silny i zdrowy, przygotowany odpowiednio naród zdolny jest podjąć zwycięsko zbrojną walkę o niepodległość, poczęliście z całym entuzjazmem młodości zaprawiać swe ciała do trudów życia obozowego, ćwiczyć się w rzemiośle wojennym, a dusze swe młode nastrajać na wysoki ton moralny ofiarnej gotowości do czynu.
To też gdy huragan wojny światowej deptać począł niwy polskie i przyjść miało do dziejowego porachunku za lata krzywd i niewoli, Wyście w pierwszym stanęli szeregu tych, którzy odważyli się sięgnąć po zaszczytne miano żołnierzy niepodległości. Łzami matek i ojców żegnani lub częściej bez ich wiedzy i zezwolenia rzucając dom rodzicielski, szliście w szeregi polskich oddziałów na trud wojenny, przerastający wielekroć Wasze siły, na rany i śmierć, na górną radość zmierzenia się z wrogiem w otwartym polu.
Nie sprzeniewierzyliście się i potym nakazom harcerskiego prawa, gdy zmartwychwstała Ojczyzna pod broń swych obywateli dla obrony granic wołała.
W walkach o Kresy Wschodnie, Małopolski czy Ziemię Litewską, w walkach zeszłorocznych z przemożnym chwilowo wrogiem braliście czynny i chwalebny udział. Rozrzuceni po oddziałach regularnej armii lub zgrupowani w odrębne jednostki w służbie wywiadowczej, kurierskiej i frontowej, zdaliście raz jeszcze egzamin ze swej dojrzałości obywatelskiej i gotowości do ofiar, zawsze świecąc swym starszym towarzyszom broni przykładem wysokiego pojmowania swych ochotniczo na się wziętych obowiązków.
Oddając cześć poległym za Ojczyznę kolegom Waszym, wyrażam Wam, Harcerze, podziękę i uznanie za dotychczasową służbę“.
Naczelny Wódz
(—) J. PIŁSUDSKI
Pierwszy Marszałek Polski.
Start do trzyletniego Wyścigu Pracy drużyn harcerskich zbliża się siedmiomilowemi krokami. Zdajemy sobie wszyscy dobrze sprawę z niewyrównanego poziomu pracy w poszczególnych drużynach naszej Chorągwi. Wiemy również że największą bolączką w pracy drużynowego jest brak odpowiednio wyszkolonych zastępowych. Dobry zastępowy, to dobrze prowadzony zastęp; porządne zastępy — to drużyna harcerska.
Chęć posiadania dobrych zastępowych wysuwa konieczność prowadzenia stałej i konsekwentnej pracy drużynowego nad zastępowym w zastępie zastępowych.
Druhu drużynowy! Pomyśl o pracy w drużynie i ułóż na tej podstawie program pracy zastępu zastępowych na rok bieżący. Jeżeli cię nie stać na samodzielne prowadzenie zastępu zastępowych, jeżeli rozpiętość wieku poszczególnych zastępowych jest zbyt wielka, porozum się z innym drużynowym, zorganizujcie pracę wspólnie, zwróć się wreszcie do druha Hufcowego o pomoc, zapytaj go, czy na terenie hufca nie będzie gromady zastępowych, w której skład twój zastęp zastępowych mógłby wejść. Tak, czy inaczej zorganizuj zastęp i rusz robotę z miejsca. Czasu mało, a do startu wszyscy musimy stanąć gotowi!
Jakie to dziwne, jakie tajemnicze, jakie straszne w swej tajemniczości...
Jeszcze sześćset pięćdziesiąt lat temu na części ziem dzisiejszego państwa polskiego, tam gdzie przepływają Narew i Biebrza, gdzie wznoszą się Suwałki, Augustów i Białystok, — mieszkali Jadźwingowie. Byli oni narodem licznym, składającym się z kilkudziesięciu plemion, mieli własny odrębny język, własne wierzenia, swoiste obyczaje. Żyli niezależnem życiem politycznem.
A dziś? Śladu po nich nie zostało. Dosłownie — żadnego śladu.
Legendy i baśnie nie dochowały o Jadźwingach żadnych wspomnień; archeologowie nie natrafili dotychczas na żaden grób, na żaden zabytek jaćwieski; lingwiści nie próbują nawet w językach polskim, białoruskim i litewskim doszukiwać się słów jaćwieskich; historycy nie posiadają najmniejszego kawałka pergaminu, zapisanego ręką Jadźwinga.
I obecnie nikt nie zajmuje się losem zanikłego narodu. Nawet uczeni. Siedemdziesiąt lat mija, gdy ostatni raz napisano o Jadźwingach rozprawę naukową.
Jadźwingowie nie zostawili po sobie żadnego śladu, ale obcy, ich sąsiedzi, przypadkowo i urywkowo zanotowali o nich garść szczegółów. Na tych notatkach cudzoziemskich opiera się cała nasza wiedza o Jadźwingach.
Jadźwingowie nie byli, jak my, Słowianami; należeli do grupy ludów litewskich. Język ich jednak różnił się wyraźnie od litewskiego, pruskiego i łotewskiego. Religja też prawdopodobnie tworzyła odrębny systemat. Liczni książęta plemienni, będąc zarazem czarodziejami i wróżbitami, pośredniczyli między ludem a tajemniczemi i groźnemi bóstwami, wcielonemi w zwierzęta lub uosobionemi w żywiołowych potęgach natury.
Dziesięć Praw Harcerskich przyświeca nam w drodze, po której przyrzekliśmy postępować w życiu. Tyle w nich mądrych i nadzwyczaj trafnych wskazówek, a tak naturalnych, tak pożytecznych i prostych, że mimowoli ukazuje się uśmiech zachwytu i zadowolenia na twarzach tych, którzy je po raz pierwszy odczytują, a dla tych, którzy je dobrze znają, nie stają się one obojętne, ale przeciwnie coraz to bardziej pociągające.
Szkoda tylko, że tak pięknych Praw nie zna szerszy ogół, iż niejeden nawet z naszych kolegów szkolnych nie wie, że:
1. Na słowie harcerza można polegać.
2. Harcerz jest wierny Ojczyźnie.
3. Harcerz jest użyteczny innym.
4. Harcerz w każdym widzi bliźniego, a brata w każdym harcerzu.
5. Harcerz jest rycerski.
6. Harcerz jest przyjacielem zwierząt i miłuje przyrodę.
7. Harcerz jest posłuszny i karny.
8. Harcerz jest zawsze pogodny.
9. Harcerz jest oszczędny i ofiarny.
10. Harcerz jest czysty w myśli, mowie i uczynkach
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
