Rodzina jest dla nas niezmiennie ważna, a nawet najważniejsza. Rodzina jest wyzwaniem. W tej sferze zapraszamy po mnóstwo książek psychologicznych właśnie o rodzinie, roli rodziny w naszym życiu. Proponujemy szereg poradników, podręczników , powieści i opowieści opowiedzianych z dużym wyczuciem i wrażliwością, poruszajacych problemy zdrowia psychicznego dzieci i rodziców. Prezentowane publikacje opisują jak takie problemy, których jest przecież niemało w rodzinie są postrzegane i rozwiązywane. Autorzy proponowanych przez nas publikacji przedstawiają ciekawe pomysły na mierzenie się z problemami typowo małżeńskimi: seks, finanse, wychowywanie dzieci. Polecamy książki dla każdego, kto chce przyglądnąć się swojemu funkcjonowaniu w rodzinie. Polecamy ciekawą lekturę Anny Bimer dla wszystkich kobiet, bo wszystkie jesteśmy córkami : Być córką i nie zwariować.
W ostatnich latach pojawiło się wiele badań na temat autyzmu i jego prawdopodobnych przyczyn oraz różnych interwencji terapeutycznych. Jednak rodzice, którzy dowiadują się o autyzmie dziecka, często mają problem, by odnaleźć się w ogromie wiedzy, i skarżą się, że trudno im dotrzeć do aktualnych i wiarygodnych źródeł informacji. Autorki książki rzeczowo odpowiadają na pytania, z którymi zetknęły się podczas wieloletniej pracy z osobami z autyzmem i ich rodzinami. W przystępny sposób omawiają diagnozę oraz zachowania, które mogą się pojawić na kolejnych etapach rozwojowych, a także przedstawiają najskuteczniejsze sposoby radzenia sobie z problemami. Profesor Katrina Williams zajmuje się konsultacją pediatryczną. Pracuje jako lekarz klinicysta, dyrektor instytucji pomocowej, pedagog i badacz specjalizujący się w problemach neurorozwojowych u dzieci. Od ponad 15 lat angażuje się w inicjatywy mające na celu rozwój nauki, syntezę wiedzy i promowanie jej w praktyce – szczególnie w odniesieniu do autyzmu i innych zaburzeń rozwojowych. Profesor Jacqueline Roberts jest dyrektorem Autism Centre of Excellence na Griffith University w Australii. Ma 30-letnie doświadczenie w zakresie autyzmu. Pracowała w szkołach dla dzieci z autyzmem jako nauczyciel, logopeda i dyrektor, była również pracownikiem naukowym na kilku uniwersytetach, gdzie prowadziła projekty badawcze oraz wykłady poświęcone temu zaburzeniu. W 2013 roku otrzymała nagrodę Asia Pacific Autism Conference (APAC) za wybitne zasługi dla społeczności autystycznej.
Dwadzieścia godzin bez snu. Dziesięć bez jedzenia. I oddział wypełniony po brzegi przyszłymi matkami… Witaj w świecie położnej. Poruszająca, ciepła, a równocześnie doprawiona zadziornym brytyjskim humorem i niesamowicie szczera książka Zawód położna jest przejmującym listem miłosnym do przyszłych mam oraz położnych, które towarzyszą kobietom w jednym z najważniejszych i najcudowniejszych momentów życia.
Czy Leosiowi chce się pić? A może boli go brzuszek lub jest zmęczony? Rodzice bobasa chcieliby zrozumieć jego potrzeby. Czy muszą czekać aż wypowie pierwsze słowa? Nie! Wystarczy, że użyją dłoni, mimiki, odpowiednich ruchów całego ciała i wtedy bez problemu porozumieją się z synem.
Ty też możesz migać ze swoim bobasem! A dlaczego warto? Przede wszystkim miganie:
• wzmocni więź emocjonalną dziecka z rodzicem lub opiekunem,
• nauczy dziecko, że dzięki mimice również jest w stanie wyrazić emocje, pragnienia,
• korzystnie wpłynie na rozwój wyobraźni przestrzennej, pamięci oraz koncentracji,
• może sprawić, że dziecko w przyszłości szybciej zacznie mówić,
• może ułatwić naukę języków obcych.
Magdalena Anna Sipowicz – prowadzi zajęcia wykorzystujące elementy języka migowego w komunikacji z małymi dziećmi. Przygodę z migowym dla niemowląt rozpoczęła z córką, która w wieku 8 miesięcy zamigała swój pierwszy znak i nie było to słowo MAMA :). Ma dwoje dzieci w wieku 9 i 2 lata.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Dzieci. Nie mają prawa głosu. Nie mają wyboru. Dorośli posyłają je do najcięższych prac. Nikogo to nie dziwi.
W kominie jest ciemno, duszno i gorąco. George jest mały, a tylko takie dzieci mogą pracować jako czyściciele kominów. Pod sobą ma czarną otchłań. Zapiera się gołymi piętami o cegły. Pełznie w górę. Do światła. Wyciąga rękę ze skrobaczką… Nagle wszystko znika. Nie słyszy własnego krzyku. Nie słyszy głuchego odgłosu, z którym jego ciało uderza o palenisko.
Łysa Patience pcha swój wózek kopalnianym tunelem. Dziewczynka boi się bicia, a daje radę szybko przesuwać wagonik z węglem, tylko jeśli wciśnie w niego obie ręce i czubek głowy. Włosy wytarły się tam zupełnie i została tylko goła skóra. Ośmioletni William już czeka przy swoich drzwiczkach. Przepuści wózek i zamknie je najszybciej, jak potrafi. W tych prymitywnych warunkach wentylacja jest kluczowa. Inaczej trujące gazy zabiją wszystkich w kopalni. Po pracy będzie chciał wrócić na górę. Zabłądzi.
Świat, jaki znamy, wymyślili wizjonerzy, inżynierowie, genialni naukowcy. Ale zbudowały go małe dzieci. Od Londynu, przez pełną fabryk Łódź, aż po ludne miasta Indii maluchom odbierano dzieciństwo, szansę na edukację i normalny dom. Ich praca była tania, a utrata zdrowia i życia – akceptowalna.
Katarzyna Nowak, laureatka konkursu „Książka historyczna nie musi być nudna” pod patronatem prof. Normana Daviesa, przenosi nas do czasów, gdy życie dziecka było warte tyle, ile przemysłowiec był gotów zapłacić za jego pracę. Bardzo niedużo. Działo się to w Anglii. Działo się w Polsce. I dziś, choć nie chcemy o tym słuchać, dzieje się nadal w wielu miejscach świata. Być może także korzystasz z pracy ich rąk.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Wielu rodziców uważa, że im bardziej przyłożą się do wychowania swoich dzieci, tym większe szanse na to, że wyrosną one na ludzi sukcesu.To jedna wielka ściema!Okazuje się, że większość dzieciaków będzie fajnymi, ale normalnymi ludźmi. Takimi jak my. Więc równie dobrze możemy osiągnąć ten efekt bez wypruwania sobie żył.Jak zatem wychować dobrze funkcjonujących i szczęśliwych dorosłych, wkładając w to jak najmniej wysiłku? Ta książka podpowie supermatkom i superojcom, jak sobie odpuścić, zaakceptować plany dzieci i mniej martwić się o ich przyszłość, a przy tym mieć więcej czasu dla siebie. Brzmi nieźle?Koniec ze słuchaniem dobrych rad innych rodziców, teściów i kolegów z pracy, o które nigdy nie prosiliście!Koniec z wożeniem dzieci na kolejne dodatkowe zajęcia!Koniec z frustracją!Odpuście sobie trochę i zacznijcie żyć też swoim życiem!Wasze dzieci wam za to podziękują.
Na kartach tej książki nie znajdziemy stwierdzeń w rodzaju „ADHD nie istnieje”, „lekarze z premedytacją farmakologizują dzieci” czy „ADHD to wymysł koncernów farmaceutycznych”. Dużą rolę odegrała tutaj, jak sądzę, etnografia. Wgląd w świat przeżywany pozwala bowiem za jednym zamachem uchwycić realność i problematyczność ADHD. W narracji Autorki ADHD jest problematyczną jednostką diagnostyczną, ale jest jednocześnie czymś realnie istniejącym w praktykach społecznych, doświadczeniach, codziennych zmaganiach.
Książka jest zarazem oryginalna i inspirująca. ADHD jest w niej fenomenem niejednoznacznym, płynnym, wymagającym nieustannej pracy, a zarazem zaskakującym i niezwykle ciekawym. Czytając ją, mamy bowiem przekonanie, że nawet tak oklepany medialnie temat, jak nadpobudliwe dzieci, może ukazać swoje nieznane oblicze. Jest to zasługa głównie drobiazgowej pracy etnograficznej, która ujawniła nieznane aspekty życia z ADHD.
Z recenzji Michała Wróblewskiego
Na kartach tej książki nie znajdziemy stwierdzeń w rodzaju „ADHD nie istnieje”, „lekarze z premedytacją farmakologizują dzieci” czy „ADHD to wymysł koncernów farmaceutycznych”. Dużą rolę odegrała tutaj, jak sądzę, etnografia. Wgląd w świat przeżywany pozwala bowiem za jednym zamachem uchwycić realność i problematyczność ADHD. W narracji Autorki ADHD jest problematyczną jednostką diagnostyczną, ale jest jednocześnie czymś realnie istniejącym w praktykach społecznych, doświadczeniach, codziennych zmaganiach.
Książka jest zarazem oryginalna i inspirująca. ADHD jest w niej fenomenem niejednoznacznym, płynnym, wymagającym nieustannej pracy, a zarazem zaskakującym i niezwykle ciekawym. Czytając ją, mamy bowiem przekonanie, że nawet tak oklepany medialnie temat, jak nadpobudliwe dzieci, może ukazać swoje nieznane oblicze. Jest to zasługa głównie drobiazgowej pracy etnograficznej, która ujawniła nieznane aspekty życia z ADHD.
Z recenzji Michała Wróblewskiego
Emocjonalne, opiekuńcze i nastawione na budowanie relacji kobiety mogą być również silne psychicznie.Po osobistej tragedii Amy Morin napisała do siebie list o wszystkich złych nawykach, które nie pozwalały jej wyjść z depresji. W ten sposób powstała lista 13 rzeczy, których nie robią silni psychicznie ludzie. Na tej podstawie autorka zaczęła doskonalić swój każdy dzień. Gdy opublikowała o tym artykuł, przeczytało go ponad 50 milionów osób. Gdy wydała pierwszą książkę, zwróciły się do niej z prośbą o wsparcie liczne kobiety, bo jak pisze Amy chociaż zasady dotyczące siły psychicznej są dla każdego takie same, niewątpliwie kobiety doświadczają innych nacisków społecznych niż mężczyźni. W rezultacie wpadamy w swoje własne, typowo kobiece złe przyzwyczajenia, od których jest wolna druga połowa ludzkości.Czytelniczko, ta książka ma ci pomóc rozwinąć skrzydła i stać się najlepszą wersją samej siebie.
Co to znaczy być matką córki? Jakie są doświadczenia córek? Jak matki i córki rozumieją „bycie kobietą” i jak budują swoje miejsce w świecie, w którym płeć jest jednym z głównych punktów odniesienia? Kobiecość ma być przekazywana córkom przez matki – jaką wersję kobiecości przekazały nam matki, a jaką my przekazujemy córkom? Autorka odpowiada na te pytania, analizując wizerunki relacji matka–córka obecne w polskiej kulturze popularnej i sztuce oraz doświadczenia dwóch pokoleń kobiet. Książka ma charakter nowatorski, gdyż w polskiej literaturze z zakresu socjologii i psychologii oraz gender studies wciąż niewiele jest prac na ten temat. Unikalny jest też jej interdyscyplinarny charakter – autorka odwołuje się do badań i teorii z obszaru socjologii, psychologii społecznej, kulturoznawstwa i krytyki sztuki, wypełniając lukę w wiedzy i rozumieniu tego, czym jest związek matki i córki. Dziś, gdy kobiety są coraz bardziej świadome swojej historii i odrębności własnych doświadczeń, szukają wiedzy o tym, co determinuje relacje między nimi – zarówno w rodzinie, jak i społeczeństwie. Ta książka dostarcza wiedzy o często najważniejszej w życiu kobiet relacji: o związku między matką a córką. „Głęboka świadomość metodologiczna, jawność warsztatu empirycznego i umiejętność (socjologowie wiedzą jak trudno osiągalna) balansowania między teorią a empirią to podstawowe atuty książki. Tylko bardzo mocno ugruntowana wiedza i głęboki namysł mogą dać efekt w postaci niecodziennego stylu tej pracy: język jest prosty, czytelny, dojrzały. Skąd się to bierze? Otóż – poza szacunkiem dla przyszłego odbiorcy – powodem jest według mnie pewność metodologiczna i pewność poznawcza autorki. Interdyscyplinarność jawi się w tej książce jako szansa, a nie przejaw socjologicznej bezradności. Nowe sfery rzeczywistości i nowe sposoby o niej mówienia – oto podstawowa wiara badaczki”.
Z recenzji prof. dr hab. Hanny Palskiej
Dr Elżbieta Korolczuk – socjolożka, pracuje na Uniwersytecie Södertörn w Sztokhomie i na Uniwersytecie Warszawskim. Bada kategorię płci oraz rodzicielstwo, ruchy społeczne i społeczeństwo obywatelskie. Jest współredaktorką (z Renatą E. Hryciuk) książek Pożegnanie z Matką Polką? Dyskursy, praktyki i reprezentacje macierzyństwa we współczesnej Polsce i Niebezpieczne związki. Macierzyństwo, ojcostwo i polityka. Najnowsze publikacje to Rebellious Parents. Parental Movements in Central-Eastern Europe and Russia przygotowana we współpracy z Katalin Fábián (Indiana University Press, 2017) oraz Civil Society revisited: Lesssons from Poland wydana z Kerstin Jacobsson (Berghahn Books, 2017).
Monografia dr Małgorzaty Ewy Kowalczyk, przedstawiająca zagraniczne podróże Polek w epoce oświecenia, odbywane głównie przez przedstawicielki najbogatszych warstw ówczesnego społeczeństwa, jest pierwszym tego typu opracowaniem w Polsce. Zawiera ona bogatą problematykę, poczynając od powodów podejmowania podróży, poprzez ich przebieg, a na ich skutkach kulturowych kończąc. Zostały w niej wykorzystane informacje uzyskane dzięki szerokiej kwerendzie przeprowadzonej w wielu archiwach i bibliotekach krajowych oraz zagranicznych, a także dzięki dokładnemu przestudiowaniu istniejących wydawnictw źródłowych i opracowań.
prof. dr hab. Marian Chachaj
Bogata podstawa źródłowa, znajomość literatury przedmiotu, swoboda z jaką Autorka porusza się po omawianych zagadnieniach, odwołując się do źródeł czy literatury, jest imponująca. […] Chciałabym mocno podkreślić oryginalność ocenianego tekstu. Uważam, że praca dr Małgorzaty Ewy Kowalczyk o kobiecym podróżowaniu wypełni istotną lukę w polskiej historiografii. Autorka pokazuje, popierając swoje wywody cytatami z wypowiedzi opisywanych bohaterek, jak ważne i częste było to zjawisko.
prof. dr hab. Dorota Żołądź-Strzelczyk
Jeśli jesteś typowym przedstawicielem płci męskiej, to z pewnością troszczysz się o swój samochód, regularnie sprawdzając jego stan, aby mógł służyć ci jak najdłużej. Prawdopodobnie jesteś również mistrzem w oglądaniu telewizji, czemu potrafisz poświęcić całą swoją uwagę. Jednak dość rzadko jesteś w podobny sposób skupiony na kobiecie, którą wybrałeś sobie na całe życie. Założę się, że jako typowy facet z pewnością uważasz się za całkiem dobrego męża. Może nie jesteś doskonały, ale niewątpliwie kochasz swoją żonę i jesteś jej oddany. Dlaczego więc czasem masz wrażenie, że nie udaje ci się jej uszczęśliwić?
Być może już nie pamiętasz, ale kiedy stałeś przed ołtarzem, powiedziałeś coś w stylu: „Obiecuję, że będę cię kochał i szanował w chorobie i zdrowiu, w bogactwie i biedzie, na dobre i złe, dopóki śmierć nas nie rozłączy”. Okazuje się, że „dopóki śmierć nas nie rozłączy” może trwać bardzo długo, a być kochającym i szanującym żonę mężem każdego dnia od rana do wieczora to nie bułka z masłem. Tak naprawdę w większości przypadków jest to prawie niemożliwe. Nie wspomnę już o tym, że mieszkanie z inną osobą (co zazwyczaj oznacza wspólne łóżko i łazienkę) dało popalić niejednemu twardzielowi.
Na szczęście większość problemów małżeńskich można bardzo łatwo rozwiązać, o czym mówi ta książeczka. Prostym sposobem na to, by twoja żona poczuła się szczęśliwa, jest traktowanie jej w taki sposób, jak traktujesz swoje auto, telewizor, pudło z narzędziami czy swoją ukochaną czapkę z daszkiem. Ten poradnik z pewnością spodoba ci się, gdyż nie będzie namawiał cię do żadnych zmian czy ekstra wysiłku. Wystarczy, byś przestał traktować swoją żonę jak stary, wysłużony fotel, a bardziej jak to, co kochasz i otaczasz szczególną pieczołowitością. Jeśli potraktujesz swą żonę jak cenny skarb, to i ona chętnie odwzajemni się tobie całym swoim bogactwem. To naprawdę jest bardzo proste.
Wiele razy miałem do czynienia z ludźmi, których dotknęły negatywne konsekwencje głupich słów lub czynów popełnionych wobec swych współmałżonków. Zdesperowani, pytają mnie: Co mam teraz zrobić?. Moja odpowiedź jest niezmienna: Nie bądź osłem!. To naprawdę żadna filozofia! Jeśli traktujesz kogoś źle, efekty tego również będą złe.W poprzednich książkach często próbowałem dowieść, że kluczem do udanego związku są dwa proste słowa: Bądź miły. Czasem jednak, by trafić do większej liczby ludzi, trzeba przekazać coś bez owijania w bawełnę. Dlatego być może na stronach tej książki dostrzeżesz odrobinę siebie. Jeśli tak, nie denerwuj się, gdyż koncepcją tej książki jest to, by dla każdego z nas stała się lustrem. Lustra są bardzo użyteczne, gdyż ukazują nam prawdę, jak rzeczywiście wyglądamy. Jeżeli wyglądamy paskudnie, lustro nam to pokaże, a wtedy będziemy mogli coś z tym uczynić. Ponieważ nikt nie jest doskonały, spójrz uważnie w lustro i dokonaj koniecznych zmian. Wykaż też więcej zrozumienia dla innych ludzi, wiedząc, że każdy z nas potrzebuje tego samego od innych, gdy zmaga się z własnymi przejawami osłowatości. Spróbujmy być nieco mniej uparci, nie tak bardzo leniwi, mniej aroganccy, nie tak głupi, nie tak przemądrzali, mniej egoistyczni, mniej skąpi i dużo mniej krytyczni. Krótko mówiąc NIE BĄDŹMY OSŁAMI!
W głowach narzeczonych i młodych małżonków kotłują się wyobrażenia, marzenia, oczekiwania i znaki zapytania. Dopiero co zawarte małżeństwo onieśmiela i ekscytuje jednocześnie. Jak to zrobić, żeby żyć długo i szczęśliwie? Jak uczynić codzienność twórczą i ciągle nową? Autorzy czerpią ze swojego doświadczenia i podpowiadaj, jak nie stracić wiary w potęgę miłości. Jak ją rozpalać Bożym płomieniem i stawać się coraz lepszą wersją siebie.
Jak rozszerzać dietę dziecka? Kiedy przestać karmić piersią? Kiedy wprowadzać gluten? Co zrobić, gdy dziecko nie chce jeść przecierów? Dlaczego mój maluch nie chce jeść, kiedy go karmię łyżeczką? Masz już dość stresów związanych z żywieniem swojej pociechy? Nie wiesz, czy się najada i czy nie brakuje mu witamin? Zdaj się na intuicję i zaufaj swojemu dziecku! Podaj mu kilka wartościowych, dostosowanych do jego rozwoju pokarmów, np. ugotowane na miękko warzywa, miękkie owoce, gęstą owsiankę lub kawałek chudego mięsa. A następnie pozwól mu samodzielnie zdecydować, co chce w danej chwili zjeść. Dziecko musi zapoznać się z jedzeniem – sprawdzić jego konsystencję, kolor, zapach i smak. Właśnie na tym opiera się metoda BLW. Chcesz wiedzieć więcej? Zajrzyj do książki napisanej przez doświadczone dietetyczki i mamy. Co w niej znajdziesz? - Informacje o rozszerzaniu diety dziecka do pierwszego roku życia. - Informacje o BLW – wprowadzaniu tej metody żywienia, jej głównych zasadach i zaletach. - Przepisy na proste, smaczne i wartościowe posiłki nie tylko dla twojego dziecka, ale także dla całej rodziny.
Dzieci powinny dorastać w miłości, w poczuciu, że są akceptowane i szanowane, że są wyjątkowe takie, jakie są. Dostarczenie przez rodziców odpowiednich wzorców zachowań i wsparcia jest konieczne do utrwalenia pozytywnych postaw. To zapewnia dzieciom siłę, umiejętność radzenia sobie z trudnościami i stabilne poczucie własnej wartości.
Dzieci z niską samooceną czują się nieważne, nie lubią siebie, wciąż mają poczucie, że nie są wystarczająco dobre, są samokrytyczne, nieustannie spodziewają się kolejnych porażek lub rozczarowań.
Dzieci, które są odpychane, zawstydzane, krytykowane, którym daje się odczuć, że są niechciane lub niepotrzebne, wykształcają wiele toksycznych, destrukcyjnych zachowań. Pozwalają się źle traktować, uważając, że nie zasługują na nic lepszego, lub gnębią innych, ponieważ czują się bezwartościowe. Unikają konfrontacji, zaniżają znaczenie własnych osiągnięć, wycofują się z zamierzonych działań. Mogą też być bardziej podatne na zaburzenia psychiczne, w tym depresję.
CO WYRÓŻNIA DZIECKO Z NISKĄ SAMOOCENĄ?
Zbyt łatwo się poddaje albo w ogóle nie podejmuje działania.
Nie zabiera głosu, wstydzi się wyrażać własne zdanie.
Przestaje wierzyć w pochwały, pozytywne opinie na swój temat, a nawet w to, że ktoś może je lubić lub kochać.
Przyciąga prześladowców, często wchodzi w rolę ofiary, nie broni się przed okrucieństwem czy cierpieniem – nie zna swoich granic.
Idealizuje innych i deprecjonuje siebie.
Nie lubi wyróżniać się z tłumu, stara się być „niewidoczne”.
Rozwija negatywne myślenie i poczucie nieuniknionej porażki.
Żyje z wewnętrznym krytykiem w głowie.
Sabotuje dobre wydarzenia, niszczy pozytywne relacje, odrzuca szczęście – czując, że na to nie zasługuje.
Może przejawiać zachowania antyspołeczne i agresywne.
Jest podatne na zaburzenia odżywiania, samookaleczanie i depresję.
DZIĘKI TEJ KSIĄŻCE:
zrozumiesz dziecięce poczucie braku wartości;
dotrzesz do źródeł niskiej samooceny dziecka;
rozpoznasz emocje, które kryją się za jego „trudnym” zachowaniem;
dowiesz się, jak rozmawiać z dzieckiem, by pomóc mu przepracować problemy;
ułatwisz dziecku nazwanie niewypowiedzianych uczuć;
nauczysz dziecko wyrażania własnych emocji i opinii;
wzmocnisz poczucie własnej wartości dziecka.
Obszerna praca zatytułowana „(Nie)męskość w tekstach kultury XIX–XXI wieku” jest efektem współpracy wielu badaczy zainteresowanych problematyką męskości, która stała się przedmiotem badań w polskiej humanistyce stosunkowo niedawno. Struktura całości tomu jest dobrze pomyślana i podzielona, zwłaszcza że składa się nań bardzo dużo tekstów, których przedmiotem są punktowe analizy, często dotyczące pojedynczych tekstów, zagadnień czy też fenomenów kulturowych.
Wychodząc od operacyjnych pojęć męskości i (nie)męskości kolejne rozprawy zawarte w tej księdze, a poświęcone teorii, literaturze polskiej i obcej, dramatowi, teatrowi, a nawet operetce, w oryginalny sposób penetrują różnorodne zakamarki kultury. Studia nad męskością w Polsce znajdują się nadal w fazie wstępnego rozwoju. Zrobiono już wiele, ale zasadnicza praca jest dopiero do wykonania. Myślę, że niniejsza publikacja w znaczący sposób do tego rozwoju się przyczyni, ponieważ czytelnicy znajdą tu wiele pomysłów, które mogą inspirować i które mogą zostać szeroko rozwinięte. Jestem pewien, że w dorobku Wydawnictwa Uniwersytetu Gdańskiego będzie to jedna z cenniejszych pozycji.
Pierwsze miesiące z maluszkiem pełne są zupełnie nowych uczuć, zwyczajów i doświadczeń. To niepowtarzalny czas dla was, w którym warto wspólnie cieszyć się bliskością. „Ćwiczenia z tulenia” to nietypowy poradnik – na 52 kartach znajdziesz proste wskazówki i pomysły do wykorzystania w kolejnych tygodniach od narodzin do roczku. Postaw kalendarz w pokoju dziecięcym i w każdej chwili czerp inspirację do wspólnej rozwijającej zabawy. Od prawidłowego podnoszenia noworodka, przez masaż dla niemowląt i noszenie w chuście, aż po zabawne ćwiczenia ruchowe. Do tych aktywności nie potrzebujesz wiele. Wystarczy poduszka, prześcieradło, a najczęściej: po prostu twoje ciało – dotyk, uśmiech i kontakt wzrokowy to podstawa! Autorki (znane jako mamodlaciebie.pl i maminiec.eu, założycielki mlekoteka.pl i myohana.pl) na co dzień jako certyfikowane doule i doradczynie wspierają rodziców w gabinecie fizjoterapii, w domu i podczas warsztatów. W „Ćwiczeniach z tulenia” zebrały swoje najlepsze, sprawdzone metody. Dzięki nim: - lepiej poznasz swojego malucha i wzmocnisz waszą więź, - wspomożesz rozwój ruchowy dziecka, - poczujesz się pewnie i kompetentnie w roli rodzica, - poczujesz, co to rodzicielstwo bliskości. Idealny prezent dla świeżo upieczonych rodziców! Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Czy odkryłaś już, że powierzono ci niewidzialną, niezwyciężoną i niezniszczalną broń? Czy użyjesz jej? OPRÓCZ studiowania, zacznie władać SŁOWEM BOŻYM!
Kobiety na całym świecie są obiektem uprzedzeń, handlu usługami seksualnymi, naduzyć, a nawet zabójstw. Duchowy wróg próbuje rozbroić kobiety na ksżdym poziomie. Lisa Bevere wyjaśnia, jak należy studiować i władać mieczem Słowa Bożego. Nadszedł czas, aby kobiety się uzbroiły.
Poprzez twórcze wyobrażenie miecza, Słowa Bożego i krzyża, autorka Dziewczyn z mieczmi nauczy cię:
jak na ziemi mówić językiem niebios
czym jest wstawiennictwo
czym jest wzięcie swojego krzyża
na czym polega duhowe rozróżnienie
jak rozbroić wroga
dlaczego kobiet są celem ataków wroga - i dlaczego Bóg chce je uczynić bohaterkami
Rachel Hollis, założycielka witryny TheChicSite.com zajmującej się tematyką lifestyle oraz prezes własnej firmy medialnej, dzięki dzieleniu się radami ułatwiającymi życie i odważnym opowiadaniu o mrocznych stronach swojego życia stworzyła w wirtualnej rzeczywistości ogromne społeczeństwo. W tej wymagającej i inspirującej książce Rachel obnaża dwadzieścia kłamstw i błędnych wyobrażeń, które zdecydowanie zbyt często powstrzymują nas przed radosnym, produktywnym życiem. Kłamstwa te były nam powtarzane tak często, że wiele z nich przyjęłyśmy jako oczywistość! Z właściwym sobie, do bólu szczerym podejściem i z łobuzerskim poczuciem humoru Rachel rozkłada na części pierwsze mity, które kiedyś ją przytłaczały i zaniżały jej poczucie wartości. Po zdemaskowaniu kłamstwa, Rachel dzieli się konkretnymi strategiami, które pomogły jej przezwyciężyć kłamliwe schematy. Rachel dodaje otuchy, rozbawia do łez, daje nawet kopa w tyłek — wszystko po to, aby otworzyć ci oczy i pomóc stać się radosną, pewną siebie kobietą, którą tak naprawdę w głębi duszy jesteś.
PRZEPEŁNIONA NIEUSTRASZONĄ WIARĄ I NIEUSTAJĄCĄ WYTRWAŁOŚCIĄ KSIĄŻKA „DZIEWCZYNO, OGARNIJ SIĘ” POKAZUJE, CO ZROBIĆ, ABY STAĆ SIĘ DLA SIEBIE BARDZIEJ ŁAGODNĄ, ALE NIE POBŁAŻLIWĄ, ORAZ JAK ZACZĄĆ ŻYĆ Z PASJĄ I WERWĄ.
„Jeśli Rachel Hollis mówi „Ogarnij się”, czym prędzej weź się
do roboty! To mentorka, której potrzebuje każda kobieta – od
młodych mam po dojrzałe kobiety biznesu”.
Anna Todd, autorka bestsellerów „New York Timesa”
„Książka Rachel to świetne połączenie inspirującej motywacji
rodem z podręczników coachingu z głosem rozsądku twojej
najlepszej (i najzabawniejszej) przyjaciółki. Szokująco szczera
i przepełniona humorystycznym rozsądkiem książka Dziewczyno,
ogarnij się! jest darem dla kobiet, które pragną rozkwitnąć
i zacząć żyć odważnie i prawdziwie”.
Megan Tamte, założycielka i dyrektor Evereve
„Brakuje nam liderek, które mówiłyby kobietom „ODWAŻ
SIĘ”. Przeważnie liderem jest pełna troski opiekunka; rzadko
trafia się instruktorka rodem z obozu dla rekrutów. Rachel
z miłością i werwą pokazuje nam, jak przestać stawiać sprawy
na głowie i doprawić życie odrobiną dzikości. Dziewczyno,
ogarnij się! to dynamiczna książka, której lektura popchnie cię
w kierunku zepchniętych na boczny tor marzeń. Uwielbiam tę
dziewczynę!”
– Jen Hatmaker, autorka bestsellerów „New York Timesa”:
For the Love oraz Of Mess and Moxie
„W swojej pierwszej niebeletrystycznej książce Rachel Hollis
daje się poznać bardziej jako trenerka motywacyjna niż cheerleaderka.
To oznacza, że czytelniczki tej lektury otrzymają nie
tylko inspirację, ale także odpowiednie narzędzia do osiągania
swoich marzeń. Osiąganie marzeń to specjalność Rachel. Jak
tylko przeczytasz tę książkę, stanie się to i twoją specjalnością!”
Jessica Honegger, założycielka i dyrektor Noonday Collection
„Rachel ma rzadko spotykany dar, który sprawia, że śmiejąc się
na cały głos, poddajesz refleksji całe swoje życie. Słowa zawarte
w tej książce są jak fantastyczny prezent. Jesteśmy przekonani,
że ta lektura doda ci sił oraz zmobilizuje do działania”.
– Jefferson i Alyssa Bethke, autorzy bestsellerów
„New York Timesa”: Jesus>Religion oraz Love That Lasts
Wszyscy wokół albo oszuści, albo komedianci, albo ludzie bezdennie słabi. Ja miotam się bezsilnie, bo oczywiście babie nie pozwoli przecież nikt z tych mężów stanu polityki prowadzić, a tymczasem wierzcie mi, że my byśmy tę politykę o całe niebo dalej i lepiej prowadziły niż oni! pisała w 1916 r. do męża Zofia Moraczewska.100 lat temu Polki wywalczyły sobie prawa wyborcze. Do Sejmu Ustawodawczego, który miał na nowo określić sposób funkcjonowania państwa polskiego po odzyskaniu niepodległości, weszło 442 mężczyzn i 8 kobiet była wśród nich Moraczewska. Nazywano je posełkami albo posełkiniami, czasem poślicami. Wywodziły się z różnych środowisk, ale często wbrew swoim partiom działały wspólnie w sprawach, które uważały za ważne: sprawach kobiet.Nie mają swoich ulic, nie mają pomników, nie uczy się o nich w szkołach. Kim były posełki, o co walczyły i jaki poniosły koszt tej walki?
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
