Antologia Pamięć Shoah - zbierająca osiemdziesiąt cztery teksty polskich oraz zagranicznych badaczy - jest próbą zmierzenia się z nasilającą się obecnością problematyki Zagłady w polu historiografii, socjologii, teologii, psychiatrii i sztuki oraz w szeroko pojętym dyskursie publicznym: w mediach i krytycznych praktykach artystycznych śmiało wkraczających w przestrzenie miejskie, w komiksie i kinie popularnym. Zamieszczone w tomie teksty mają zróżnicowany charakter - do udziału w przedsięwzięciu zostały zaproszone osoby tak odmiennych specjalności i profesji, jak filozofowie, psychiatrzy, kulturoznawcy, teoretycy mediów, architekci, literaturoznawcy, filmolodzy, politolodzy, pisarze oraz artyści. Artykułują oni odmienne punkty widzenia, które mogą wydawać się wzajemnie nieprzekładalne. Ogólne ujęcia teoretyczne spotykają się tu ze studium przypadku, teksty w poetyce osobistej impresji z ""chłodną"" analizą dyskursu; rekonstrukcja doświadczenia ofiar - realizowana środkami historiografii, psychiatrii oraz fikcji literackiej - z problemem instrumentalizacji pamięci w wymiarze społecznym, politycznym oraz medialnym. Większości autorów tomu bliska jest zarazem refleksja nad Zagładą jako ""zdarzeniem przekształcającym"" (według określenia Alana Milchmana i Alana Rosenberga), które obejmuje nie tylko aktywną żałobę po ofiarach oraz analizę motywacji sprawców - czego najbardziej spektakularnym przejawem jest przełożona u nas niedawno książka Jonathana Littella - ale i postawy świadków, najczęściej ludzi obojętnych na los żydowskich sąsiadów i współobywateli - ""gapiów"", jak określił ich Paul Ricoeur - nierzadko przejmujących rolę katów, donosicieli lub szmalcowników. Prezentowane w tomie teksty zgrupowane są w działach opatrzonych osobnymi, tematycznymi wstępami, ułatwiającymi czytelnikowi poruszanie się w tej zróżnicowanej, interdyscyplinarnej materii. Prof. Zygmunt Bauman o tomie Pamięć Shoah
W sporach o to, czy i jak czcić obrazy, siła perswazyjna argumentów zależała nie tylko od ich ważkości, ale najpierw od tego kto, gdzie i wobec kogo je stosował. Racje przemawiające do pierwszych chrześcijan za odrzuceniem kultu wizerunków jako pogańskiego bałwochwalstwa nie do naśladowania, straciły swą ważność, gdy następne pokolenia wyznawców Chrystusa zaczęły jednak używać wizerunków nie tylko jako pouczenia i ozdoby, ale i otaczać je czcią. A czyniono to nieraz z intensywnością zewnętrzną, jaka przygłuszała to, co wewnętrzne i przesłaniała coś ważniejszego, jak choćby Słowo Boże i kult Eucharystii. Traktując przy tym wizerunek jak uobecnienie czy sobowtóra przedstawionej postaci. Oponenci tych dewiacji sięgali więc nawet po zarzut idolatrii, używany na początku przeciw kultom pogańskim. Same zaś władze kościelne przypominały za soborami, drugim nicejskim i trydenckim, o prawowiernym pojmowaniu czci dla wizerunków i usiłowały, z ograniczonym skutkiem kontrolować żywiołowy kult obrazów.
Kontrowersje, jakie w ciągu wieków wzbudzał ten kult, to nie tylko powtarzane przez teologów racje za lub przeciw. To także liczne konteksty kreujące tkankę historii. Współtworzył ją też i wzbogacał lub zubożał pluralizm kultowych upodobań, dostępnych grupom i jednostkom w przestrzeni tej samej wiary. Korzystali z niego i ludzie ukazani przez Aleksandra Gryglewskiego (zm. 1879) na obrazie (pierwsza strona okładki) przedstawiającym wnętrze kościoła Mariackiego w Krakowie.
Najważniejsze studia i szkice o twórczości Czesława Miłosza z lat 1998–2011, które powstały jeszcze za życia noblisty i stanowiły komentarz do jego publikowanych wówczas utworów, jak również te, które napisano już po Jego śmierci w 2004 roku.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Co tak naprawdę wiemy o ?siedmiu grzechach głównych?? Czy wiemy, jakie to grzechy i co każdy z nich naprawdę znaczy? Czy wiemy jaką konkretną pracę trzeba podjąć, by uwolnić się od owych siedmiu chorób duszy? To, co Ojcowie Kościoła i święci mieli na ten temat do powiedzenia, nie straciło na aktualności. Bo czyż przyjemność z dobrego jedzenia, umiejętność egzekwowania dla siebie szacunku, współzawodnictwo nie bywają czasem równoznaczne z tym, co dawniej nazywano nieumiarkowaniem w jedzeniu i piciu, gniewem, pychą?
Niniejsza książka jest praktycznym przewodnikiem, który pomoże pokierować własnym życiem i rzetelnie nad sobą popracować. Dag Tessore studiował języki i literatury orientalne (hebrajski i arabski) na rzymskim uniwersytecie La Sapienza, specjalizował się w studiach biblijnych i patrystycznych. Jest autorem licznych publikacji i redaktorem przekładów Ojców Kościoła.
Klucz do Biblii jest jednym z najlepszych i najchętniej czytanych przewodników po kartach Starego i Nowego Testamentu. Swą popularność zawdzięcza tyleż prostocie formy i przystępności języka, co kompetencji i trafności wykładu. Zapewne dlatego sięgają po niego chętnie zarówno adepci biblistyki, jak i laicy poszukujący głębszego zrozumienia Pisma Świętego. To szczególne wprowadzenie do Biblii obejmuje trzy części: w pierwszej omówione są kwestie objawienia, natchnienia, prawdy biblijnej, kanonu, interpretacji form literackich, a także zarys historii czasów Starego i Nowego Testamentu; w części drugiej znajdują się informacje o poszczególnych księgach starotestamentowych, a w specjalnym dodatku poruszone są kwestie znaczenia, autorytetu i chrześcijańskiej interpretacji Starego Testamentu; część trzecią stanowią komentarze do ksiąg Nowego Testamentu.
?Klucz? nie oznacza tu bynajmniej klucza cudownego, którego użycie w jednej chwili i bez wysiłku uprzystępniłoby czytającemu stronnice Biblii. Nie chodzi też o klucz do jakiegoś szyfru, którego działanie mogłoby się opierać na podobnych zasadach. Z treści książki wynika, że zarówno sama Biblia, jak i to wszystko, co nazywamy światem Biblii, wymagają całego pęczka kluczy i kluczyków, by otworzyć przed czytelnikiem tajniki spraw, bez znajomości których nie ma poznanie Biblii. Harrington pragnie prowadzić czytającego przez labirynt takich właśnie problemów i spraw otwierających jedne po drugich wrota ? i w tym sensie tytuł książki, ?Klucz do Biblii?, jest uzasadniony.
Bogusław Widła
Książka jest rozwiniętym kompendium wiedzy biblijnej, przedstawionej w kontekście uwarunkowań kulturowych i może służyć wszystkim, którzy chcą poznawać fenomen Biblii w jego szerokim ujęciu, a przede wszystkim ukazany jako fenomen kulturowy. Książka może być pożyteczna dla wszystkich uczciwie szukających prawdy o Biblii bez względu na ich światopogląd i stosunek do religii. Wszystkim im życzę owocnego spotkania z Księgą, która, nie przestając być Księgą religijną, jest Księgą całej ludzkości i jako taka należy do pierwszorzędnych wartości kulturowych. Jej poniewieranie i opluwanie jest przejawem barbarzyństwa, podobnie, jak było nim spalenie Biblioteki Aleksandryjskiej, bombardowanie zabytków kultury, utrącenie nosa Sfinksowi w Egipcie i wiele innych czynów, które ludzkości nie przynoszą zaszczytu, a przeciwnie są powodem do hańby.
Najnowszy leksykon biblijny!
Opracowany przez wybitnych biblistów z całego świata przedstawia wyczerpujące informacje na temat wszystkich zagadnień biblijnych, w oparciu o najnowsze wyniki badań naukowych. W ponad 5000 haseł podaje wiedzę o miejscach, osobach i rzeczach, które są wymieniane w Biblii i mają znaczenie dla jej zrozumienia. Ponad 100 obszernych artykułów tematycznych dostarcza cennej wiedzy z zakresu teologii biblijnej, pozwala zgłębić biblijne księgi i bliżej poznać ich bohaterów. Fachowe teksty napisane przystępnym językiem ubogaca mnóstwo kolorowych ilustracji, a położenie ważnych miejsc unaoczniają czytelnikowi przejrzyste mapy sporządzone zgodnie z nowoczesnymi standardami.
Wyśmienity leksykon dla każdego czytelnika Biblii!
Ponad 5000 przejrzyście napisanych haseł
Najnowszy stan badań
Liczne nowoczesne mapy
Ponad 1000 ilustracji i zdjęć
Jeden tom w twardej oprawie
W tomie zebrane zostały studia poświęcone rytuałom praktykowanym w różnych religiach oraz wyznaniach ? pochodzącym z różnych kręgów cywilizacyjnych i różnych epok historycznych od starożytności po czasy współczesne. Zamieszczono w nim prace historyczne, poświęcone między innymi rytuałom starożytnych Greków czy rytuałom funkcjonującym w średniowiecznych herezjach dualistycznych. Nie zabrakło również analizy rytuałów praktykowanych w wybranych wyznaniach chrześcijańskich, takich jak konfirmacja w protestantyzmie, eucharystia w Kościele Starokatolickim Mariawitów czy intronizacja Jezusa Chrystusa we współczesnym katolicyzmie.
Ojciec Pio, skromny kapucyn, kanonizowany przez bł. Jana Pawła II, jest dzisiaj jednym z najbardziej rozpoznawalnych świętych. Pisma św. Ojca Pio, szczelnie zaś jego listy są źródłem nadziei i światła dla wszystkich szukających Boga. Wyborne myśli wielkiego mistyka naszych czasów dotyczą przede wszystkim: wiary, nadziei i miłości, dążenia do świętości, zmaganie się człowieka z niewiarą i zwątpieniem, nawróceniem, nawiązaniem łączności z Bogiem przez modlitwę aż po jej szczytową formę w postaci mistycznej kontemplacji. Lektura książki pomoże nam w pokonywaniu trudność życia codziennego, w patrzeniu w perspektywie wieczności na wszystko co nas otacza.
Książka Zrozumieć niewiarę to próba oryginalnej egzegezy fenomenu ? jak głosi jej podtytuł ? ?filozoficznego wyznania niewiary?. Autorka, skupiając się na świecie kultury
francuskiej, bada dzieła takich znanych twórców i myślicieli, jak: François Rabelais, Michel Montaigne, Pierre Bayle, Voltaire czy Jean Jacques Rousseau. Nie rozstrzyga, który z nich był ateistą, ale odkrywa w ich pismach rozliczne formy niewiary, niedające się do siebie wzajemnie sprowadzić.
W nowożytnej myśli francuskiej krytyka religii i wiary pojawiała się ze szczególną mocą i wyrazistością. To właśnie tutaj ? przekonuje autorka ? wypracowano dominujący we współczesnej kulturze politycznej Zachodu model relacji między wiarą a niewiarą i, w konsekwencji, między religijnością a laickością. Model ten utrwala relacje antagonistyczne, znane już z historii, o której opowiada książka Sabiny Kruszyńskiej.
Proponowane rozważania są skupione na budowaniu nadziei dla tych, którzy przeżywają śmierć bliskich. Nawiązują one do prorockiej myśli o szczęśliwym życiu tu na ziemi i w wieczności, a także do długiej tradycji chrześcijańskiej związanej z życiem. Św. Ambroży mówi: "Świat został odkupiony przez śmierć Jednego. Chrystus bowiem mógłby nie umrzeć, gdyby zechciał. Uznał jednak, że nie należy unikać śmierci jako bezużytecznej. Nie mógł skuteczniej nas zbawić, jak umierając. Jego śmierć daje życie wszystkim".
Wyobraź sobie miejsce, w którym bycie chrześcijaninem to przestępstwo podlegające surowej karze, i w którym twoja własna rodzina odgrywa rolę kata, który wymierza tę karę. Wyobraź sobie miejsce, w którym ludzie dzielący się dobrą nowiną Chrystusa wśród swoich znajomych zostają deportowani lub zamykani w więzieniach, a nawróceni na chrześcijaństwo płacą za swoją wiarę prześladowaniami, wyizolowaniem, a nawet śmiercią.
Reema Goode i jej rodzina to chrześcijanie mieszkający i pracujący w jednym z krajów Bliskiego Wschodu. W państwie tym wszystkie wyżej wspomniane sytuacje są na porządku dziennym. Jednak pomimo tych zagrożeń, pomimo rosnących prześladowań są oni świadkami zupełnie nowych tendencji, jakie zarysowują się w ostatnich latach wśród muzułmanów. Niezależnie od represji, jakie spadają na ludzi, którzy stają się uczniami Chrystusa, Bóg w niezwykły sposób dociera do serc tysięcy ludzi ze świata islamu. Tylko w sobie wiadomy sposób otwiera On wiele drzwi, dzięki czemu bezprecedensowa w historii liczba muzułmanów staje się naśladowcami Jezusa.
W tym niezwykłym zbiorze osobistych świadectw, Reema przenosi nas w głąb swojego arabskiego sąsiedztwa, by pokazać, jak Bóg działa w tej jednej z wielu islamskich społeczności. Na tle codziennego życia jednego z muzułmańskich miasteczek, ukazuje różne, twórcze, niespodziewane i niezwykłe sposoby, jakich Bóg używa, by dotrzeć do jej sąsiadów z ewangelią Jezusa Chrystusa.
Ta podnosząca na duchu, budująca, a czasem nawet zabawna relacja z pierwszej ręki, złożona przez żyjącą pośród muzułmanów rodzinę chrześcijańską, zainspiruje cię na twojej własnej drodze wiary, nauczy modlić się za wyznawców islamu oraz za tych, którzy niosą im ewangelię, a także utwierdzi cię w przekonaniu, że pełne miłości, Boże światło naprawdę przenika nawet największą ciemność.
Najbardziej rewolucyjna książka od czasów, gdy pozwolono ludziom czytać Biblię!
Bóg stworzył ludzi jako seksualne przeciwieństwa i zamierzył, aby małżeństwo było dla nich nie tylko właściwym miejscem prokreacji, ale i kontekstem dla ich erotycznych przyjemności.
W czasie, gdy Kościół przeważnie milczał na temat seksu, świat i moce ciemności podjęły skuteczną próbę przejęcia kontroli nad tą dziedziną ludzkiego życia.
Kościół słusznie głosi biblijne ograniczenia dotyczące niewłaściwego podejścia do sfery seksu, ale niestety zawiódł, gdy przyszło mówić o Bożym planie udostępnienia małżonkom pełni erotycznej satysfakcji. Z 66 ksiąg składających się na Biblię, jedna w całości (Pieśń nad pieśniami króla Salomona) poświęcona jest wysławianiu seksualnych przyjemności dostępnych dla małżonków.
W niniejszej książeczce Michael Pearl zabiera swych czytelników w odświeżającą podróż przez biblijne teksty, przyglądając się z bliska tej najsilniejszej z namiętności, jaką Bóg kiedykolwiek stworzył.
Podróż ta uwolni czytelnika od fałszywego poczucia winy, pruderii i zahamowań. Autor pisze: „Nadszedł czas, aby chrześcijańskie pary małżeńskie odebrały z powrotem to, co im zagarnięto: ich ziemię obiecaną, i na co dzień cieszyły się świętym darem seksualnych przyjemności”.
W "Technikach jogi" Eliade ujmuje jogę całościowo i obejmuje naukę mistyczną i historię duchowości Indii. Rozważa ją w kontekście różnych nurtów religijnych takich jak hinduizmu, buddyzmu i tantryzmu, niczym paleontolog bada jej powstające od tysięcy lat nawarstwienia. Choć wyraźnie zastrzega, że w technikach jogi jest wiele rzeczy nieprzekazywalnych dyskursywnie i wymagających praktycznego kontaktu z nauczycielem, czytelnika zainteresowanego jogą z pewnością zafascynuje to jej szerokie, filozoficzne ujęcie, bez którego czysto techniczne praktyki cielesne nie mają sensu.
Spośród licznych źródeł antysemityzmu dwa wyróżniają się jako specjalnie ciekawe i znaczące, choć rzadko uświadamiane. Jedno wywodzi się z Rosji, a zapoczątkowała je haniebna klęska, zadana Rosji przez Napoleona, w poszukiwaniu alibi wymyślono i rozpropagowano całkowicie fikcyjne wytłumaczenie, jakoby zawinili temu Żydzi. Ale jest i drugie źródło historyczne: była nim prowadzona od średniowiecza walka Kościoła katolickiego o to, żeby skompromitować judaizm i Żydów, utożsamiając ich ze wszystkim co diabelskie. W tej chrześcijańskiej propagandzie Żyd stał się postacią demoniczną, nie tylko jako wcielony Antychryst, ale nawet z powodu powierzchowności. Także wtedy Kościół wyprodukował wszelkiego rodzaju makabryczne legendy, od czarów i zatruwania przez Żydów studni aż po rzekome bezczeszczenie hostii i krzyża. Albo nawet po mord rytualny i przerabianie krwi chrześcijańskich dzieci na macę. Te zatrute, haniebne teorie często pokutują do dziś albo co najmniej do niedawna - oto pogrom kielecki z 1946 roku , który zapoczątkowała plotka o porwaniu polskiej dziewczynki, a i dzisiejsze polskie przejawy antysemityzmu często wywodzą się ze średniowiecznej kościelnej propagandy. Amerykański historyk Joshua Trachtenberg jest wybitnym znawcą tej tematyki, a jego książka uświadamia nam fakty, o których często wolelibyśmy nie pamiętać.
Ojciec Raniero, dzięki dogłębnej znajomości Pisma Świętego i wielkiemu otwarciu na działanie i mądrość Ducha Świętego, staje się Jego niezwykłym pomocnikiem w prowadzeniu nas po drogach zmierzających do odkrycia najistotniejszych i najgłębszych wymiarów prawdziwie chrześcijańskiego życia, duchowości i praktyki.
W swej książce ksiądz Twardowski ukazuje sylwetki ludzi, którzy odeszli, uczy nas, jak o nich pamiętać ciepło i z miłością, jak wydobywać z ich życia to, co najlepsze. Wspomina między innymi Janusza Korczaka, Stanisława Dygata, Teresę Strzembosz, prymasa Stefana Wyszyńskiego, Wojciecha Żukrowskiego oraz wiele osób, w których codziennym, cichym życiu znajduje znamiona wielkości.
Był dla nas wszystkich świętym człowiekiem Stamtąd. I w perspektywie jego życia śmierć stanowiła dla niego jedynie epizodyczną ciekawostkę. Nawet w którejś ze swoich homilii sugerował, aby zamiast ?umarł? mówić ?wymknął się naszym oczom?, ?wrócił tam, skąd przyszedł?. I cała jego twórczość była świadectwem wartości Stamtąd.
abp Józef Życiński
Studium z zakresu filozoficznej etyki, wyodrębnionym z Summy teologii św. Tomasza z Akwinu. Obejmuje on kwestie 47?56 z ?drugiej części drugiej części? (Secunda Secundae) Tomaszowego dzieła, w których Akwinata przedstawia swoją koncepcję roztropności czy też praktycznej mądrości (prudentia), stanowiącą (?) swoistą kontynuację Arystotelesowskiej teorii (phronesis)
fragment Wstępu tłumacza
Święci patroni prawników to pierwsza na rynku wydawniczym publikacja przybliżająca sylwetki świętych Kościoła Katolickiego, uchodzących za duchowych wspomożycieli przedstawicieli zawodów prawniczych. Książka choć w zamierzeniu adresowana jest przede wszystkim do środowiska prawników, w swym przesłaniu ma charakter niewątpliwie uniwersalny. Zaprezentowane biografie obrazują możliwość pogodzenia nieprostej prawniczej profesji z życiem godziwym i byciem prawdziwym chrześcijaninem. Stanowią dowód tego, iż praca adwokata, komornika, notariusza, prokuratora, radcy prawnego czy sędziego nie stoi na przeszkodzie osiągnięcia świętości, a wręcz przeciwnie, dostarcza licznych okazji, aby świętym się stać. Każda grupa zawodowa potrzebuje wyrazistych i promieniujących wzorów ucieleśniających tak standardy rzetelności, jak i międzyludzkiej przyzwoitości oraz solidarności. Specyfika prawniczych zawodów, zwłaszcza styczność każdego dnia z krzywdą i dramatami jednostek, czyni tę potrzebę jeszcze silniejszą. Niniejsza książka wychodzi naprzeciw oczekiwaniom współczesnych prawników poszukujących autorytetów pomocnych w przezwyciężaniu dylematów, rozterek i pokus immanentnie towarzyszących im w ich karierze. Niech świadectwo heroicznego życia kilku wyniesionych do chwały ołtarzy postaci będzie kierunkowskazem dla dzisiejszych jurystów na doczesnej drodze prowadzącej do świętości.
Najbardziej kontrowersyjna powieść laureata literackiej Nagrody Nobla
Książka opowiada o życiu Jezusa z Nazaretu w jego najbardziej ludzkim wymiarze, jakiego nigdy nie odważamy się objąć wyobraźnią. Poznajemy trudne relacje młodego Jezusa z rodziną i związek z Marią Magdaleną, małżeństwo Marii z Józefem i ich codzienne życie, ówczesne zwyczaje, towarzyszące wszystkim emocje i osobiste dylematy. Jesteśmy świadkami jedynego w swoim rodzaju spotkania Jezusa z Bogiem i szatanem. Wszystko to autor odtwarza – czy raczej tworzy – z wizjonerską wręcz pasją i ogromną dbałością o realia.
Ta wyjątkowa powieść, którą czyta się jak autobiografię Jezusa, ukazuje absurdalność wymagań Boga żądnego władzy i wyznawców, każe się zastanawiać nad sensem ofiary Chrystusa i naturą szatana gotowego pójść z Bogiem na kompromis.
Ewangelia według Jezusa Chrystusa skłania do głębokiej refleksji, prowokuje, lecz nie chce obrażać. To inspirująca i poruszająca lektura.
José Saramago (1922-2010), laureat literackiej Nagrody Nobla z 1998 r. i najpopularniejszy na świecie prozaik portugalski, sławę zdobył dopiero w sześćdziesiątym roku życia swoją trzecią powieścią Baltazar i Blimunda, nagrodzoną prestiżową nagrodą portugalskiego PEN Clubu oraz Nagrodą Literacką Miasta Lizbona.
Nakładem Domu Wydawniczego REBIS ukazały się dotychczas: Baltazar i Blimunda, Wszystkie imiona, Rok śmierci Ricarda Reisa, Kamienna tratwa, Historia oblężenia Lizbony, Miasto ślepców i Miasto białych kart oraz O malarstwie i kaligrafii.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
