Krzyż nie jest celem samym w sobie: wznosi się wzwyż i wskazuje drogę, pisała Edith Stein. Droga Krzyżowa to osobiste przeżycie Pasji, dzięki któremu i my kierujemy wzrok ku tej wysokości, którą wskazuje krzyż. W rozumieniu misterium paschalnego szczególnie pomocne mogą okazać się ikony, symboliczne znaki wprowadzające głębiej w tajemnicę, pogłębiające życie duchowe, tworzące podstawę do modlitwy i medytacji.Modlitewne medytacje Antonia Bongiorno podczas Drogi Krzyżowej złożone ze słów, obrazów, emocji i subtelnych duchowych znaków mają ten walor wielowymiarowości, który istotnie pozwala rozpocząć wędrówkę per crucem ad lucem ?przez krzyż do światłości'. To czyste i zarazem bogate impresje na temat obecności i współczucia, miłości i ofiary, bólu nowych narodzin i radości odkupienia.Współczesne ikony autorstwa włoskiego ikonopisarza Antonio Bongiorno z kościoła Maris Stella di Conversano w Bari, krótkie rozważania, modlitwy i oczywiście fragmenty z Ewangelii tworzą książeczkę do nabożeństwa Drogi Krzyżowej - znakomitą pomoc do samodzielnej modlitwy.
Pamiętamy o cierpieniu, męce i krzyżu Jezusa. „Ale – jak zauważa R. Giacobbo – raz jeden chciałbym spróbować pomyśleć o innym obrazie. Obrazie człowieka, który przed śmiercią żył, rósł, uśmiechał się. Człowieka, który (nawet pomijając wiarę) odmienił historię ludzkości, od największych rzeczy po te najbardziej powszednie”. Kim zatem był Jezus? Czy naprawdę istniał? Jakie są na to dowody? Co nam mówi historia, a co wiara? Dzięki tej książce udamy się w podróż bogatą w emocje, podróż przez wiarę, naukę, historię i archeologię, aby zweryfikować wiarygodność tekstów religijnych i określić oraz zrekonstruować miejsca, w jakich rzeczywiście żył i działał Mistrz z Nazaretu.
Autor: Roberto Giacobbo, ur. 1961 r., ukończył ekonomię i handel, jest dziennikarzem, autorem oraz prezenterem radiowym i telewizyjnym. Pracował dla sieci RAI i innych stacji telewizyjnych (m.in. BBC) jako konsultant i twórca popularnych programów, w tym cieszącego się dużą oglądalnością Voyagera – na granicy wiedzy. Od roku 2009 z-ca dyrektora Rai2 odpowiedzialny za programy popularyzatorskie. Wykładowca teorii i technik nowych mediów na Wydziale Literatury i Filozofii Uniwersytetu w Ferrarze. Laureat nagród w dziedzinie komunikacji telewizyjnej, autor książek.
Odbiorcy:
- jest adresowana do szerokiego grona czytelników zainteresowanych osobą Jezusa z Nazaretu jako postacią historyczną, żyjącą w określonej epoce i środowisku, a zrazem obecną w naszych czasach
Dlaczego warto przeczytać tę książkę?
- pasjonujące studium ukazujące Jezusa, Boga-człowieka, przez pryzmat Pisma Świętego, apokryfów i starożytnego piśmiennictwa, a także współczesnych odkryć archeologicznych, pozwalających potwierdzić wiarygodność tekstów religijnych i wskazać miejsca naznaczone obecnością Pana
- obiektywna relacja autora, który pochylając się nad tajemnicą Mistrza z Nazaretu, przytacza rozmaite podejścia naukowe, liczne hipotezy i odmienne, niekiedy krytyczne stanowiska
- wciągająca narracja, uzupełniona refleksjami oraz wywiadami ze specjalistami różnych dziedzin, podejmującymi pogłębione badania nad życiem, działalnością i stale aktualnym orędziem Jezusa.
Praktyczny poradnik napisany, jak zapewnia autor, z miłości do Eucharystii. Pozwala lepiej i pełniej wniknąć w tajemnicę Mszy Świętej. Prowadzi czytelnika po poszczególnych etapach Mszy. W pierwszej części przypomina nam nauczanie Kościoła o celebrowanym misterium. W drugiej wyjaśnia znaczenie poszczególnych gestów liturgicznych, w nawiązaniu do życia Jezusa i wielkich wydarzeń świętej historii. Trzecią część stanowi krótki przewodnik po roku liturgicznym.Ks. Didier van Havre twierdził: Napisałem tę książkę dla tych, którzy nudzą się podczas Mszy świętej"", a przecież dzięki Eucharystii doświadczamy zapierającej dech w piersiach obecności Jezusa Chrystusa obecnego w osobie kapłana, w zgromadzeniu, w Słowie Bożym i pod postaciami eucharystycznymi Chleba i Wina!
Buddyjska koncepcja kryjąca się pod sanskryckim terminem tathāgatagarbha (denotującym „istotę, która posiada tathagatę [buddę]”) dotyczy występowania we wszystkich istotach czystego pierwiastka umożliwiającego osiągnięcie oświecenia. Wypracowana w pierwszych wiekach naszej ery była jedną z najważniejszych idei indyjskiej mahajany. Najwcześniejsze teksty tathagatagarbhy – głosząc optymistyczną doktrynę oświecenia, które jest nie tylko ostatecznym przeznaczeniem wszystkich istot, ale również częścią ich duchowej konstytucji – w pełni rozwinęły uniwersalistyczne aspiracje buddyzmu i przyczyniły się do rozpowszechnienia dharmy buddyjskiej daleko poza subkontynent indyjski. Idea tathagatagarbhy, przeinterpretowana i nazwana w Chinach „naturą buddy”, wywarła ogromny wpływ na buddyzm Dalekiego Wschodu. Swoje piętno odcisnęła również na tradycjach tantrycznych, które – po upadku buddyzmu w Indiach – rozwijały się w Tybecie.
Autor książki skupia się na naświetleniu genezy koncepcji tathagatagarbhy przez zestawienie i analizę czynników doktrynalnych, które doprowadziły do jej powstania. Ponadto ukazuje najważniejsze aspekty rozwoju idei tathagatagarbhy na tle najwcześniejszej historii indyjskiego buddyzmu mahajany, rozważa jej znaczenie filozoficzne oraz wskazuje na jej pedagogiczną i soteriologiczną doniosłość.
Jarosław Zapart – indolog, doktor nauk humanistycznych, asystent w Katedrze Porównawczych Studiów Cywilizacji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zajmuje się filozofią i religiami Indii, w szczególności wczesnym buddyzmem mahajany, hinduskim mistycyzmem nurtu bhakti, jak również wybranymi zagadnieniami sanskryckiej poetyki i estetyki.
27 stycznia 1950 roku ta data trwale wpisała się w historię włoskiej wioski Santa Domenica di Placanica. Wówczas urodził się Cosimo Fragomeni, jeden z największych współczesnych mistyków, świadek objawień i wielkich cudów Matki Bożej.Spotkania brata Cosima z Maryją obok Fatimy i Lourdes uchodzą za jedne z najważniejszych, zaś miejsce, gdzie do nich doszło, słynie z licznych cudów oraz uzdrowień. Sama Matka Boża obiecała, że właśnie tutaj Bóg otworzy okno na niebo. To dlatego do Santa Domenica di Placanica każdego roku przybywają miliony pielgrzymów, których Madonna dello Scoglio obdarza łaskami.Ta książka to przejmująca opowieść o świadku tamtych objawień prostym człowieku, którego Maryja wybrała, by stał się narzędziem miłości Jej Syna dla zbawienia dusz.
Widzieli więcej, potrafili obcować z duszami czyśćcowymi, rozmawiać z samym Bogiem, wkradać się za zasłony Nieba, gdzie nie zaglądał nikt. Słyszeli głosy, których nikt nie słyszy. Widzieli wspaniałości Zbawienia nieznane innym. Przeżywali ekstazy, dysponowali darem bilokacji i unoszenia się nad ziemią. Byli sekretarzami Bożego Miłosierdzia i heroldami Chrystusa Króla. Albo po prostu nauczycielami ciszy, ukrycia i cichej wierności. Wizje, których wielu z nich doświadczyło, podtrzymywały Polaków na duchu w czasach upadku Rzeczypospolitej.
Kapłani, siostry zakonne, osoby świeckie. Mistycy.
Z Polski rodem. Każdy z nich zaskakuje i zdumiewa…
W książce znajdziemy nie tylko świętych i osoby dopiero wędrujące na ołtarze, ale i postaci zapomniane i dla wielu kontrowersyjne za życia. Są wśród nich także tacy, którzy dali o sobie znać dopiero po śmierci i zasłynęli spektakularnymi cudami. Pozostawili po sobie notatki i dzienniczki duchowe.
Wincenty Łaszewski przedstawia tych, którzy mieli największy wpływ na dzieje Polski i losy świata. Cichych i tajnych współpracowników Pana Boga. Mistyków, którzy zmienili bieg historii. Którzy wciąż ją zmieniają.
Czy Jezus wzywa do zdobywania królestwa Bożego przemocą? Czy radzi wtrącić w morze z kamieniem młyńskim u szyi tego, kto jest zgorszeniem dla wiary maluczkich? Czy domaga się od swoich uczniów tak wyłącznego oddania Mu się, że powinni nienawidzić własnych rodziców? Takie wnioski można by wysnuć przy powierzchownej lekturze niektórych zdań Mistrza z Nazaretu przytoczonych przez ewangelistów. Kardynał Ginafranco Ravasi na kartach tej książki zaprasza nas, aby zmierzyć się z owymi strefami mroku, ukrytymi w zakamarkach czterech Ewangelii, proponując nam analizę 140 problematycznych passusów. Chodzi nie tylko o stwierdzenia budzące kontrowersje natury teologicznej czy etycznej, ale również o nieścisłości historyczne.
Kard. Gianfranco Ravasi, ur. 1942 r., były prefekt Biblioteki Ambrozjańskiej w Mediolanie, wieloletni wykładowca egzegezy Starego Testamentu na Wydziale Teologicznym Północnych Włoch, członek Papieskiej Komisji Biblijnej. W 2007 r. otrzymał sakrę biskupią i został nominowany na przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Kultury oraz dwóch papieskich komisji: ds. Kościelnych Dóbr Kultury i ds. Archeologii Sakralnej. Od 2010 r. kardynał. Autor 150 pozycji książkowych, wśród których na szczególną uwagę zasługują komentarze naukowe do ksiąg biblijnych.
Odbiorcy:
- jest adresowana do szerokiego grona czytelników – zarówno badaczy zgłębiających Pismo Święte, jak i wszystkich zainteresowanych nauczaniem Chrystusa i Jego orędziem.
Dlaczego warto przeczytać tę książkę?
- pasjonujące studium podejmujące skandalizujące słowa Jezusa i próbujące je objaśnić na wielu płaszczyznach znaczeniowych
- doskonały komentarz kardynała Ravasiego, który trzyma się jasnej i ścisłej metody, unikając łatwej, nasuwającej się wprost interpretacji, by wydobyć złożoność i symbolikę Pism, zaplecze językowe oraz kulturowe epoki, do jakiej się one zaliczają
- inspirująca, owocna i wciągająca lektura.
Książka składa się z czterech rozdziałów, które wprowadzają krok po kroku w kościelne celebracje, których centrum jest zawsze misterium męki, śmierci i zmartwychwstania Jezusa z Nazaretu. Najbardziej obszerna, trzecia część, zawiera opis wszystkich uroczystości, świąt i obowiązkowych wspomnień jakie znajdziemy w polskim kalendarzu liturgicznym Anno Domini 2018.
Publikacja zatwierdzona przez Komisję Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski jako pomoc uzupełniająca w nauczaniu religii rzymskokatolickiej w klasach licealnych.
W rozważaniach nad problematyką zapłodnienia pozaustrojowego potrzeba merytorycznych, rzetelnych informacji, które pozwalają obiektywnie przyjrzeć się metodzie in vitro. Niewątpliwie cenną pomocą w spokojnej rozmowie na ten trudny temat może być profesjonalnie przy-gotowana publikacja, która kompleksowo przedstawia procedurę biomedyczną wspomaganej prokreacji oraz klarownie ukazuje jej najważniejsze aspekty. Kolejne jej rozdziały zostały napisane przez różnych autorów – specjalistów w swoich dziedzinach, którzy całościowo ukazują problematykę in vitro w aspekcie genetycznym, medycznym, prawnym, moralnym, filozoficznym, teologicznym.
Odbiorcy:
- młodzież szkolna i studenci, także będący członkami różnych grup parafialnych
- nauczyciele i osoby prowadzące spotkania z młodzieżą, duszpasterze akademiccy
- osoby przygotowujące młodych do sakramentu małżeństwa
Dlaczego warto sięgnąć po tę publikację?
- w fachowy sposób przedstawia tak ważne zagadnienia jak początek życia ludzkiego, godność osoby, etyczne dylematy zapłodnienia pozaustrojowego czy skutki nowoczesnej biotechnologii
- nowoczesna forma książki i ciekawa szata graficzna oraz liczne odniesienia do światowych publikacji naukowych sprawiają, że pozycja ta jest atrakcyjna zarówno dla zwykłych czytelników, jak i osób profesjonalnie zajmujących się medycyną.
Książka Miłosza Puczydłowskiego jest wielowątkowa i bardzo bogata w treść. Jasno i z dużym znawstwem naświetla problem sekularyzacji z perspektywy różnych stanowisk, pozycjonuje główne spory. Z pewnością będzie stanowiła punkt odniesienia do dalszych badań i dyskusji nad zjawiskiem sekularyzacji. Oryginalna jest także główna teza pracy, ukazująca religię i sekularyzm jako dwie splecione ze sobą i przynależne do siebie matryce.
Prof. dr hab. Tadeusz Gadacz
Książka Miłosza Puczydłowskiego jest rozprawą istotną i bardzo rzetelną, trafnie i z analityczną rozwagą wkraczającą w nader rozległy i niezwykle złożony obszar żywej debaty współczesnej. Autor sensownie zmierza do oswobodzenia problemu sekularyzacji z więzi socjologicznego redukcjonizmu i wprowadza ów problem w obręb refleksji filozoficzno-teologicznej, dla której socjologia wiary i niewiary staje się punktem odniesienia, momentem krytycznym kultury, czy źródłem nowych wyzwań duchowych i inspiracji, a sekularyzacja, paradoksalnie, treścią wierzenia.
Prof. Instytutu Filozofii i Socjologii PAN dr hab. Zbigniew Mikołejko
Izrael, Ziemia Święta - centrum najbardziej dramatycznych wydarzeń w historii ludzkości - wciąż pozostaje Ziemią Nadziei. Dla Żydów, jest Ziemią Obiecaną - nadzieją, na przyjście Mesjasza. Dla muzułmanów – ziemią, z której Prorok Mahomet został zabrany do nieba. Dla chrześcijan – miejscem narodzenia, nauczania i spełnienia się Misterium Paschalnego Jezusa Chrystusa. Największym walorem albumu jest powiązanie historycznych miejsc – świadków ważnych wydarzeń - z biblijnymi cytatami. Dzięki temu możemy wyruszyć na pielgrzymkę śladami Jezusa Chrystusa po Ziemi Świętej, często porównywanej do piątej Ewangelii a piękna szata graficzna albumu zachwyca i skłania do zadumy nad niezwykłością tego miejsca.
Z punktu widzenia formalnego O wszechmocy Bożej to list kierowany do Dezyderiusza, opata Monte Cassino, w którym autor relacjonuje rozmowę z adresatem na temat następującego fragmentu z Listu 22 Św. Hieronima: „Choć Bóg może wszystko, nie może przywrócić dziewictwa kobiecie, która je utraciła”. Podobnie jak w przypadku szeregu utworów osadzonych w konkretnych realiach – by wymienić choćby dialogi Platona czy Augustyna – tak i w związku z listem Piotra rodzą się pytania: co jest w nim zapisem rzeczywistej dyskusji, a co kreacją pisarską. Nie sposób sformułować ostatecznej odpowiedzi na to pytanie, ale z pewnością rozmowa odbyła się i zasadniczy zrąb idei został w jej trakcie wygłoszony przez Piotra. Jej okoliczności pozostają też w zgodzie ze współczesną wiedzą na temat zwyczajów życia klasztornego. W trakcie posiłków, w których uczestniczyła cała wspól-nota, czytano budujące lektury. Właśnie taki usłyszany przy stole fragment pobudził gospodarza klasztoru do dyskusji ze znamienitym zaproszonym gościem. Dezyderiusz i Piotr byli głównymi prota-gonistami dysputy, ale jej świadkami i, być może, też uczestnikami byli wszyscy mnisi. Faktycznie też cała wspólnota była odbiorcą listu. Nie jest on pismem prywatnym, w którym przyjaciele wspominają dawne spotkanie i rozmowę, ale ma pełnić ważną funkcję pedagogiczną, ma pouczyć mnichów, co należy sądzić o Bożej wszechmocy, a także, jak należy o niej dyskutować. List ma być pouczeniem tak intelektualnym, jak moralnym.
(fragment Wstępu Mikołaja Olszewskiego)
Polski badacz, ceniony znawca i tłumacz dzieł Gilberta Chestertona, w zwięzłym, popularno-naukowym dziełku, przedstawił obszerny, zarazem przystępny opis percepcji protestantyzmu oczami angielskiego pisarza.
Ograniczając się głównie do roli komentującego narratora, autor oddał przede wszystkim głos Gilbertowi Chestertonowi, którego zebrane tematycznie wypowiedzi, również z dzieł niedostępnych w języku polskim, stanowią zabawne jak i polemiczne sedno książki:
„Zanim rozpoczniemy lekturę jego tekstów, trzeba nam jasno uchwycić zasadniczą kwestię: stary Chesterton, podobnie jak wielu innych przedstawicieli rodzaju ludzkiego w minionych epokach, miał ten denerwujący nasz wiek zwyczaj myślenia ponad intensywnymi emocjami; na przykład ponad takimi, które powstają przy okazji obchodów podobnych rocznic. Będąc dziećmi naszego antydogmatycznego, sentymentalnego wieku, nie jesteśmy przyzwyczajeni do tak zaangażowanego rozpatrywania prawdziwości czy fałszywości idei i zasad oraz ciągłego podkreślania prawideł powszechnego zdrowego rozsądku i logiki. (...) Niewygodny, zarazem zabawny geniusz Chestertona nie potrzebuje jednak adwokata. Z zarzutu doktrynerstwa wybroni się lepiej sam, wyrywając przy tym niejedną osobę z umysłowego letargu”.
(Ze wstępu Wojciecha Golonki)
Kongregacja Studiów z rozkazu Piusa X w 1914 r. ogłosiła dwadzieścia cztery tezy filozoficzne, w których ujęte są krótko a lapidarnie zasady filozofii tomistycznej, tzw. principia et pronuntiata maiora, z zakresu metafizyki. Stanowią one wedle intencji Kościoła dyrektywę myśli katolickiej. Tym oto tezom poświęcona jest niniejsza książka o. Edwarda Hugona z Zakonu Kaznodziejskiego, wiceregensa Collegium Angelicum w Rzymie.
Niniejsze wydanie jest uwspółcześnionym wznowieniem polskiego przekładu dokonanego przez wybitnego tomistę i teologa ks. Aleksandra Żychlińskiego, opublikowanego po raz pierwszy w Poznaniu w 1925 r.
Ojciec Édouard Hugon OP (Florentin-Louis Hugon, 1867–1929) urodził się w małej górskiej wiosce Lafarre (Masyw Centralny) jako najstarsze z trzynaściorga dzieci pobożnej rodziny chłopskiej. Wybitnie zdolny, uczył się w szkole Domenicana w Poitiers, gdzie odznaczył się doskonałą znajomością greki, zwłaszcza dzieł Homera. W 1885 r. wstąpił do Zakonu Kaznodziejskiego, gdzie przybrał imię Édouarda. Studia odbywał w Rijckholt (Holandia). Śluby wieczyste złożył 13 stycznia 1890 r., a święcenia kapłańskie otrzymał 24 września 1892 r. Przez całe dalsze życie nauczał filozofii i teologii tomistycznej, m.in. w Rijckholt, Rosary Hill (USA), Poitiers, Angers i Rzymie (Collegium Angelicum, 1909–1929). Był członkiem Papieskiej Akademii św. Tomasza z Akwinu. Wśród jego niezliczonych zasług dla Kościoła należy wymienić współpracę przy tworzeniu encykliki Piusa XI Quas primas oraz ważny wkład w powstanie Katechizmu kard. Gasparriego. Wraz z ks. Guidem Mattiussim SI brał także udział w sformułowaniu XXIV tez tomistycznych. Był autorem ważnych prac w dziedzinie filozofii i teologii, m.in. monumentalnych dzieł Cursus philosophiae thomisticae (4 tomy) czy Tractatus dogmatici (3 tomy). Reginald Garrigou-Lagrange porównywał go do św. Tomasza z Akwinu i nazywał theologus communis, nawiązując do tytułu Akwinaty — doctor communis.
"Wszystko, co chcielibyście wiedzieć o islamie, ale wstydzicie się zapytać.
W ostatnim czasie media bezustannie informują nas o zamachach terrorystycznych i działalności tzw. państwa islamskiego. Strach i pośpiech sprawiają, że w gąszczu informacji mylone są podstawowe pojęcia, a obraz rzeczywistości coraz bardziej się zamazuje. Jak pisze Tahar Ban Jelloun, „nie dostrzega się różnicy między sunnizmem (ryt klasyczny) a szyizmem (ryt rozbieżny, charakteryzujący się bardzo szczególnymi praktykami); myli się talibów afgańskich z egipskim Bractwem Muzułmańskim. Uważa się, że islam irański (szyicki) jest taki sam jak ten, który wyznają niektórzy imigranci w Europie. Mówi się o szariacie, nie precyzując znaczenia tego terminu. Miesza się wszystko: elementy polityczne, łajdacki terroryzm, wojnę opiumową, kamienowanie niewiernych żon, zasłanianie twarzy, noszenie pełnej burki, mowę fanatyków i teksty o duchowości, islam Arabii Saudyjskiej i islam na przykład francuski, islam pakistański i islam krajów maghrebskich itp.”.
Książka Tahara Ben Jellouna w niezwykle przystępny sposób porządkuje te pojęcia, podaje podstawowe informacje na temat historii islamu, jego doktryny i odłamów, zawiera też rzeczowy komentarz do ostatnich wydarzeń związanych z narastającym integryzmem religijnym. Pierwsza wersja książki powstała pod wpływem pytań, jakie dziesięcioletnia córka autora zadawała mu po zamachach z 11 września. Później autor dołączył do tej rozmowy teksty, które w ciągu kolejnych lat pisał dla zachodniej prasy.
Polskie wydanie książki zostało poszerzone o sześć niepublikowanych dotąd tekstów, komentujących m.in. zamachy na „Charlie Hebdo” i koszerny sklep w Paryżu oraz zamachy w Tunezji.
Tahar Ben Jelloun (ur. 1944 r. w Maroku) jest jednym z najbardziej znanych na świecie autorów pochodzenia arabskiego. Opublikował wiele powieści, esejów i tomików poezji. W Polsce ukazały się dotąd: To oślepiające nieobecne światło, Dziecko piasku, Święta noc.
"
(…) Nadbiegł Adam, przystanął i przez dłuższy czas patrzył, nie mówiąc ani jednego słowa. Potem zapytał mnie, co to jest. Ach, wielka szkoda, że zadał tak bezpośerednie pytanie. Musiałam na nie odpowiedzieć. Powiedziałam, że to ogień. Jeżli było mu przykro, że znam coś, o co on musi dopiero pytać, to nie moja wina. Nie chciałam sprawić mu przykrości. Po chwili zapytał: – Jak on powstał? Znów proste pytanie, wymagające prostej odpowiedzi. – To ja go zrobiłam.
Kolejna książka wydana w Wydawnictwie Świętego Filipa Apostoła wpisuje się w cykl publikacji z serii wydawniczej Wszystko o. Jej autorem jest znany już naszym Czytelnikom ks. Jacek Molka.Pozycja składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy z nich omawia wybrane teksty Starego Testamentu, w których znajdują się treści zapowiadające Eucharystię, m.in.: o Melchizedeku z Księgi Rodzaju czy o mannie spożywanej przez Żydów podczas wędrówki przez Półwysep Synajski do Ziemi Obiecanej po wyjściu z Egiptu.Drugi rozdział odnosi się już do Nowego Testamentu i tradycji kościelnej związanej z celebracją Mszy Świętej. Prezentuje teksty, według których Pan Jezus ustanowił w Wielki Czwartek sakrament Eucharystii. Autor przestawił je na tle epoki oraz w kontekście żydowskiego święta Paschy. Jest to najobszerniejsza część książki, ponieważ zawiera także nauczanie Kościoła nt. Eucharystii, a szczególnie postanowienia Soboru Trydenckiego, który w odpowiedzi na błędy sprokurowane protestantyzmem, jakie wkradały się do rozumienia Mszy Świętej sprecyzował raz na zawsze naukę nt. Eucharystii.Trzecia odsłona tej pozycji to nauczanie św. Jana Pawła II odnośnie do Eucharystii. To wybór tekstów Papieża Polaka ze szczególnym uwzględnieniem jego ostatniej encykliki Ecclesia de Eucharistia, która właśnie dotyczy Mszy Świętej.Ostatni rozdział ma charakter praktyczny. Odnosi się do obecnego sposobu sprawowania Eucharystii, m.in. wyjaśnia sens i znaczenie poszczególnych części Mszy Świętej. Zawiera też specjalny aneks dotyczący materii postaci eucharystycznych.Książka Wszystko o Eucharystii zaopatrzona jest w tradycyjny quiz wiedzy, jest też bogato ilustrowana i elegancko, jak zawsze zresztą, wydana. Nic tylko brać do ręki i czytać.
Rok 2015 to czas kryzysu imigracyjnego. Jesteśmy świadkami dramatycznej wędrówki ludów z Bliskiego Wschodu, Afryki i Azji do krajów europejskich. Wbrew politycznej poprawności, ideom dialogu i otwartości, trzeba wreszcie stanąć przed trudnym do zaakceptowania faktem, że europejska wolność jest zagrożona. Trudnym zwłaszcza dla ludzi, którym bliska jest idea liberalizmu i tolerancji. Autorka w sposób bezkompromisowy rozprawia się z polityczną poprawnością, lękiem przed określeniami w rodzaju „islamofobia” czy „nietolerancyjność” oraz europejskim kompleksem kolonializmu. Pokazuje, że Norwegia, a wraz z nią cała Europa w ciągu następnych pięciu lat stanie w obliczu rosnącej potęgi islamu, który trudno, w świetle przedstawionych w książce danych, nazwać otwartym i przyjaznym dla wartości zachodnich – demokracji, równouprawnienia, wolności słowa. Storhaug wielokrotnie podkreśla w swojej książce, że pozostaje w bliskich, przyjacielskich stosunkach z wieloma muzułmanami, którzy, podobnie jak ona, widzą w radykalnych wyznawcach swojej religii źródło niebezpieczeństwa, mogące zagrozić przyszłości świata, który znamy.
Badania nad religią przedchrześcijańskich Słowian należą do najbardziej fascynujących, ale i niewdzięcznych prac naukowych. Fascynujących, gdyż nawet nieznaczny sukces jest ogromnym krokiem naprzód w poznaniu pierwotnego spojrzenia na świat naszych przodków; niewdzięcznym zaś z powodu ubogiego, dostępnego nam materiału poznawczego, na którym opierają się dzisiejsze badania.Rozwój metodyki badań wykopaliskowych, interdyscyplinarny tok ich prowadzenia, a w końcu publikacja kompletnych opracowań archiwalnej dokumentacji stanowisk archeologicznych pozwalają na podjęcie próby weryfikacji, bądź też utrzymanie dawniejszych poglądów na temat religii pogańskich Słowian. Postęp badań wymusza potrzebę uwzględnienia najnowszych źródeł wykopaliskowych, trendów, ustaleń, a w kilku przypadkach sięgnięcia do źródeł pisanych dotąd jedynie wyjątkowo wykorzystywanych w kontekście kultu pogańskiego.Efekt tych wysiłków z przyjemnością składam na ręce Czytelnika.
Czym jest radość doświadczenia Bożej obecności i jakiej mocy udziela Bóg wszystkim, którzy wraz z sakramentem chrztu i bierzmowania przyjęli Boże wezwanie, by iść na świat i z entuzjazmem głosić Jego Ewangelię? Na te i inne pytania odpowiadają cieszący się dużym autorytetem i powszechną sympatią trzej polscy biskupi: Grzegorz Ryś, Wojciech Polak oraz Edward Dajczak. Swoimi przemyśleniami podzielili się również : Bracia z międzynarodowej, ekumenicznej wspólnoty z Taizé we Francji, znany z poczucia humoru i nazywany Wojtyłą Azji kardynał Luis Antonio Tagle z Filipin, Abuna Mario Cornioli – włoski kapłan w posługujący w Jerozolimie oraz Michelle Moran z Wielkiej Brytanii – Prezydent Katolickiej Odnowy w Duchu Świętym i reprezentantka Papieskiej Rady ds. Świeckich.
Każdy rozdział to komentarz do jednego z siedmiu darów Ducha Świętego (mądrości, rozumu, męstwa, rady, umiejętności, pobożności i bojaźni Bożej), a zarazem wyjątkowe spotkanie ze znaną osobą, która dzieli się z czytelnikiem swoją refleksją i osobistym świadectwem.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
