Zawartość pierwszej części tomu 2. Biblii pisarzy odsyła do kolejnych czterech ksiąg Starego Testamentu wchodzących, obok Księgi Rodzaju omówionej w tomie 1., do tzw. Pięcioksięgu Mojżesza, czyli księgi: Wyjścia, Kapłańska, Liczb i Powtórzonego Prawa. Ich treścią są dzieje Narodu Wybranego, ściśle związane z osobą Mojżesza, a więc wyjście z Egiptu, nadanie Prawa na Górze Synaj, wędrówka Narodu Wybranego po pustyni ku Ziemi Obiecanej, w końcu dotarcie do Jordanu, do progu Ziemi Obiecanej, gdzie umiera Mojżesz, a jego miejsce zajmuje Jozue.W następnej części poświęconej historii Narodu Wybranego w Ziemi Obiecanej skupiamy się na Księgach Jozuego, Sędziów, Rut, Samuela, Królewskich, oraz Kronik. Obejmują one okres najpierw podboju Ziemi Obiecanej pod wodzą Jozuego a następnie stabilizacji królestwa Izraela. Pierwszym królem zostaje Saul, po nim następuje wielki król Dawid, którego rządy przypadają na okres świetności Izraela. Następcą Dawida zostaje jego syn Salomon. Jego wielkim dziełem jest budowa świątyni Jerozolimskiej, która przetrwała do 587 r. przed Chr. Wówczas zostaje zniszczona i zrabowana przez wojska króla babilońskiego Nabuchodonozora II. W 597 r. przed Chr. rozpoczyna się tragiczny rozdział w dziejach Izraela okres niewoli babilońskiej.W końcowej części antologii jest mowa o Księgach Ezdrasza i Nehemiasza, odwołujemy się do wydarzeń z trzech opowiadań o charakterze religijno-moralnym (Tobiasza, Judyty i Estery). Tom 2. zamykają opowiadania opisujące bohaterskie zmagania braci Machabejskich w obronie wiary.
Daniele Menozzi (ur. 1947) to włoski historyk specjalizujący się w dziejach religii, autor licznych prac z tego zakresu. Szczególnie interesuje go kwestia wojny sprawiedliwej, której poświęcił wiele studiów, a także stosunki między Kościołem a narodem oraz między katolicyzmem a totalitaryzmem. "Kościół, pokój i wojna w XX wieku. W stronę religijnej delegitymizacji konfliktów" (2008) przedstawia toczone wewnątrz Kościoła katolickiego dyskusje dotyczące pozbawienia wojny legitymizacji religijnej. Począwszy od I wojny światowej, którą papież Benedykt XV nazwał "bezużyteczną rzezią", Menozzi pokazuje kolejne etapy krętej drogi zmierzającej do uznania, że odwoływanie się do religii w celu usprawiedliwienia użycia siły zbrojnej jest niedopuszczalne.
Jeden z najbarwniejszych zbiorów baśni z krainy Bengalu Śiwa - jeden z trzech głównych bogów hinduizmu. Durga i Kali - boginie będące różnymi wcieleniami Śiwy. Lakszmi - małżonka Wisznu, bogini szczęścia, bogactwa i pomyślności. Śani - bóstwo utożsamiane z planetą Saturn, przynoszące ludziom cierpienie, jeśli nie wywiązują się ze swoich obowiązków. Te i wiele innych bóstw pojawiających się na kartach Opowieści ludowych Bengalu w hinduizmie odgrywają rolę kluczową, podobnie zresztą jak rakszasy, demony zwane zjadaczami surowego mięsa, czy też duchy i zjawy, zarówno te przychylne człowiekowi, jak i złowieszcze. Zawarte w książce baśnie i legendy zawierają wspaniały obraz hinduskiego społeczeństwa klasowego i kastowego, pozwalają wejść do świata bengalskiego hinduizmu, a jednocześnie dają bardzo szeroki obraz zwyczajów i obyczajów związanych z życiem codziennym regionu. Ukazują także szereg ceremonii oraz obrzędów związanych z narodzinami i śmiercią. A wszystko to ujęte w sposób, który zachwyci zarówno młodszego, jak i starszego czytelnika.
Mówiono o nim, że był pierwszym buddystą na Zachodzie, wybitnym znawcą kabały i magii ceremonialnej. Tym, który na początku XX wieku przyniósł światło wiedzy duchowej ze Wschodu. Gdziekolwiek się pojawiał, budził uznanie swoją postawą i wiedzą. Pozostał jedną z najbardziej tajemniczych postaci w dziejach zachodniej tradycji ezoterycznej, budowniczym mostów między duchowościami Wschodu i Zachodu. Wielbiony w Birmie i na Sri Lance, w Europie prawie nieznany. W niniejszym tomie przedstawiamy liczne, wcześniej rozproszone teksty Allana Bennetta, które z niezwykłą przenikliwością analizują najważniejsze pojęcia buddyzmu oraz wtajemniczają w arkana magii i mistycyzmu. Ich lektura przypomina ćwiczenie medytacji. Jest ze wszech miar warta ryzyka!
Każdy chrześcijanin może stać się mistykiem w codziennościIstnieje powszechne, choć błędne, przekonanie, że mistycyzm pozostaje wyłącznie prywatną sferą uprzywilejowanej jednostki. Jego owoce pojawiają się podczas samotnej modlitwy, na którą mistyk poświęca wiele czasu. Inne aktywności muszą być ograniczone do minimum, aby móc koncentrować się na Bogu. Tymczasem mistycyzm dostępny jest dla każdego ochrzczonego, a większość z nich prowadzi zwyczajne, wypełnione wieloma aktywnościami życie. Mają obowiązki rodzinne, społeczne i zawodowe, które pochłaniają mnóstwo czasu i energii. Co by było, gdyby istniał mistycyzm nieoderwany od świata - mistycyzm codzienności?Święty Ignacy znany jest przede wszystkim jako autor Ćwiczeń duchowych i założyciel Towarzystwa Jezusowego. Rzadko mówi się o nim jako o mistyku. Brian O'Leary, irlandzki jezuita i znawca duchowości ignacjańskiej, ukazuje go w innym świetle. Pisze o głębokiej relacji Ignacego z Bogiem, która staje się źródłem jego mistycznych doświadczeń. Podkreśla też, że wewnętrzne odczuwanie Boga przez Ignacego ma miejsce nie tylko podczas niezwykłych wizji, ale także w czasie prozaicznych czynności.To niezwykła inspiracja dla wszystkich, którzy pragną pogłębić relację z Bogiem i pełniej przeżywać swoją codzienność. Doświadczenie Ignacego udowadnia bowiem, że możliwe jest łączenie życia aktywnego z kontemplacyjnym i że ci, którzy próbują to robić, nie są z góry skazani na porażkę.
Twój stosunek do ewolucji nie dotyczy jedynie kilku wyrafinowanych poglądów na biologię, takich jak na przykład to, czy przypadkowe mutacje mogą prowadzić do powstania nowej funkcjonalnej informacji genetycznej. W istocie Twoje stanowisko w debacie o pochodzeniu gatunków zakłada i determinuje Twój stosunek do wielu innych naukowych, filozoficznych i teologicznych zagadnień. Jaka jest rola nauki w wyjaśnianiu pochodzenia świata? Co mogą zdziałać konieczność i przypadek w przyrodzie? Kim jest człowiek? Jakie są podstawy ludzkiej moralności i godności? Jak rozumiesz Pismo Święte? Jak Bóg działa w świecie? Wszystkie te fundamentalne zagadnienia (i wiele innych) zbiegają się w jednym problemie pochodzenia gatunków.Ta książka jest jak mapa. Punktem wyjścia jest obecne pomieszanie, jakie widzimy w debacie na temat ewolucji, a zamierzonym punktem dojścia jest rozumienie pojęć występujących w tej debacie oraz ich wzajemnych relacji. Mapa ta nie zmusza Cię, aby podążać gdziekolwiek, ani nie wybiera celów za Ciebie. Ale pomaga Ci się nie zgubić i wybrać swoje własne stanowisko bardziej świadomie.
Homilie na temat poszczególnych słów w wyznaniu wiary CREDO to inspirująca książka, która prowadzi czytelnika przez głęboką duchową podróż, opartą na słowach wyznania wiary. Każdy rozdział poświęcony jest refleksji nad poszczególnymi fragmentami Credo od Wierzę w jednego Boga po Oczekuję życia wiecznego w przyszłym świecie. Autor, czerpiąc z bogactwa Pisma Świętego i tradycji Kościoła, pomaga zrozumieć, jak każda z tych prawd może przemieniać nasze życie i wzmacniać naszą relację z Bogiem. Książka jest doskonałym narzędziem dla wiernych, którzy pragną głębiej przeżyć swoją wiarę, a także dla kapłanów i katechetów szukających inspiracji do homilii i nauczania. Credo to nie tylko formuła liturgiczna to świadome wyznanie wiary, które kształtuje naszą tożsamość chrześcijańską. Każde słowo kryje w sobie bogactwo znaczeń, które autor w przystępny sposób przedstawia, zapraszając do głębszej refleksji i modlitwy. Publikacja ta, to lektura, która pomoże Ci odkryć, jak Credo może stać się żywym wyznaniem wiary, które prowadzi ku pełni życia w Chrystusie.
Niespokojne jest nasze serce, dopóki nie spocznie w Tobie. św. Augustyn Nasze życie duchowe składa się z kilku etapów. Wraz z wewnętrznym rozwojem uświadamiamy sobie różne potrzeby, na przykład dostrzegamy konieczność zmiany formy modlitwy czy sposobu działania. Widzimy, że przeobrażeniom ulegają też nasze relacje z ludźmi i z samymi sobą. Franz Jalics potwierdza, że dla osób pragnących pogłębić swoją duchowość przestrzeganie przykazań to dopiero początek. W swoich rozważaniach szczególnie eksponuje te momenty Pisma Świętego, w których sam Jezus wprowadzał słuchaczy na nowy etap drogi. Pójście za Jego wskazówkami pozwala osiągnąć to, co naprawdę jest celem naszego życia. Kto szuka Boga, musi się zwrócić całkowicie do wewnątrz. Musi się wciąż ukierunkowywać na Boga, zawsze mieć Go przed oczyma i wytrwale zapominać o sobie, aż znajdzie Boga, swój prawdziwy skarb. Franz Jalics SJ (ur. 1927) – jeden z największych współczesnych autorytetów w dziedzinie duchowości i kierownictwa duchowego, rekolekcjonista. Autor wielu cenionych książek, w których szczególną rolę poświęca zagadnieniu kontemplacji.
Czy główne argumenty C.S. Lewisa broniące wiary chrześcijańskiej są przekonujące? W książce "C.S. Lewis jako apologeta. Mocne i słabe strony najważniejszych argumentów" zwolennicy i krytycy apologetyki Lewisa debatują nad wartością jego argumentów z Pragnienia, z rozumu, z moralności, trylematu dotyczącego Boskości Chrystusa, a także odpowiedzi Lewisa na problem zła. Dzięki tym żywym i szczegółowym debatom czytelnicy mają szansę na głębsze zrozumienie i docenienie najbardziej wpływowego współczesnego apologety chrześcijańskiego. Gregory Bassham Emerytowany profesor filozofii w King's College (Pensylwania). Jego zainteresowania badawcze obejmują teorię prawa, etykę środowiskową i relacje popkultury z filozofią. Jest autorem, współautorem lub redaktorem kilkunastu książek, między innymi: Hobbit i filozofia. Prawdziwa historia tam i z powrotem, The Chronicles of Narnia and Philosophy, The Lord of the Rings and Philosophy, Lewis i Tolkien o mocy wyobraźni, w: C. S. Lewis jako filozof. Prawda, Dobro i Piękno, pod red. Davida Baggetta, Gary'ego R. Habermasa i Jerry'ego L. Wallsa (Fundacja Prodoteo, 2024). Seria C.S. Lewis. Rozum i Wiara Wierzę w chrześcijaństwo tak samo jak we wschodzące słońce - nie tylko dlatego, że je widzę, ale także dlatego, iż dzięki niemu widzę wszystko inne (C.S. Lewis) Seria wydawnicza "C.S. Lewis. Rozum i Wiara" to zbiór publikacji dotyczących twórczości i życia Clive'a Staplesa Lewisa, uznawanego za największego współczesnego chrześcijańskiego apologetę. Prezentuje intelektualne walory teizmu oraz argumentację na rzecz tezy o racjonalności przekonań teistycznych, a w szczególności chrześcijaństwa. Choć Lewis zmarł w roku 1963, jego twórczość jest wciąż aktualna. Do jego argumentów i analiz dotyczących moralności oraz społeczeństwa wciąż odwołują się zawodowi filozofowie i teologowie, a także liczni przedstawiciele obu stron filozoficzno-teologicznego sporu ateizmu z teizmem. Na język polski zostało już przełożone wiele prac C.S. Lewisa, które cieszą się niesłabnącą popularnością. Wciąż jednak brakuje opracowań biograficznych i krytycznych oraz pogłębionych analiz jego poglądów. Seria "C.S. Lewis. Rozum i Wiara" ma wypełnić tę lukę. Publikowane w niej teksty odznaczają się naukową wnikliwością, a jednocześnie są przystępne dla szerokiego grona czytelników, tak jak twórczość samego C.S. Lewisa, który przekonywał, że dzięki chrześcijaństwu wszystko inne nabiera sensu. Seria książek "C.S. Lewis. Rozum i Wiara" została objęta patronatem Instytutu Filozofii Uniwersytetu Zielonogórskiego. Pierwszym tytułem w serii jest "C.S. Lewis kontra nowi ateiści" Petera S. Williamsa.
Czasom wielkich przełomów i niepokojów zawsze towarzyszyły gorące spory religijne. Obracały się one zazwyczaj wokół Prawd Wiary i ich rozumienia. Jest pewnym ewenementem, że dziś najgorętsze polemiki skupione są wokół zewnętrznych form wyznawania wiary, a zwłaszcza form przyjmowania Komunii Świętej. Jestem daleki od lekceważenia form liturgicznych, jednak w dyskusji na ten temat pojawia się wiele argumentów (zwłaszcza historycznych), które nie do końca opierają się na prawdzie. Prostowanie tego rodzaju przeinaczeń jest głównym celem książki, którą , Drogi Czytelniku, trzymasz w ręku. Niezależnie od tego, po której stronie sporu się opowiadasz, warto, by Twoja argumentacja odwoływała się do zweryfikowanych faktów. Nie ukrywam też, że obecne spory traktuję trochę jako pretekst do wycieczki po historii Kościoła, a zwłaszcza historii szafowania Najświętszego Sakramentu Ołtarza. Autorzy wczesnochrześcijańscy roztaczają przed nami wspaniały obraz odwiecznych praktyk liturgicznych Kościoła i warto, aby się w ich tekstach rozczytać i rozmiłować.
Co naprawdę dzieje się z duszą po śmierci? Dzięki doświadczeniom mistycznym wybranych osób możemy przekroczyć próg śmierci i zobaczyć tę rzeczywistość ich oczami. Poruszające obrazy czyśćca kreślone m.in. przez św. Faustynę, Ojca Pio, św. Katarzynę z Genui, Mechtyldę z Hackeborn oraz Marię Simmę czy Natuzzę Evolo ukazują nie tylko cierpienie dusz, ale także nadzieję i miłość, które tam odnajdują. Oczyszczenie dusz dokonuje się bowiem w spotkaniu niezmierzonego miłosierdzia Boga z ludzką grzesznością.
Każda wizja jest też głośnym i rozpaczliwym wołaniem o pomoc skierowanym do żyjących. Wyraża się ono najczęściej prośbami o modlitwę, o akty pokuty i wyrzeczeń ofiarowywanych w intencji dusz czyśćcowych. Dlatego w książce znajdują się proponowane przez Kościół formy pomocy tym, którzy już odeszli. Tak naprawdę jednak jest to wołanie nie o konkretne czyny, czy modlitwy z naszej strony, ale o miłość. To miłość uwalnia dusze naszych bliskich z czyśćca.
Wybrańcy Chrystusa i ich kamienne atrybuty to nietuzinkowa pozycja mająca charakter popularnonaukowy. Jej zasadnicza część dotyczy działalności apostołów przedstawionej zarówno na podstawie Pisma Świętego, jak i przekazów legendarnych (także apokryfów). Została ona poprzedzona rozdziałami zawierającymi informacje na temat geografii regionu oraz sytuacji politycznej za czasów Jezusa. Natomiast ostatnie dwa rozdziały poświęcone są kultowi apostołów w sztuce chrześcijańskiej i nawiązaniom do Apokalipsy św. Jana. Szczególnie ciekawą częścią książki są dane dotyczące gemmologicznej charakterystyki kamieni szlachetnych będących atrybutami apostołów. Jest to problematyka niezwykle interesująca, a dla wielu czytelników podane wiadomości okażą się niewątpliwie nowością i ciekawostką. W opisie poszczególnych kamieni przedstawiono etymologię ich nazwy, a także ich właściwości fizyczne (w tym optyczne). Książka zawiera bogaty materiał ilustracyjny np: reprodukcje znanych dzieł sztuki i przepiękne fotografie minerałów. Pozycja została przygotowana rzetelnie i kompetentnie, a jednocześnie jest bardzo przystępna. Autorki przeanalizowały wiele publikacji dotyczących tematu monografii i opatrzyły swą książkę obszernym przeglądem literatury w tym mineralogicznej. Oryginalny temat został potraktowany w sposób, który zapewne usatysfakcjonuje zarówno czytelników o zainteresowaniach humanistycznych, jak i przyrodniczych wśród nich miłośników kamieni szlachetnych.
Co tak naprawdę wiemy o Wyprawach Krzyżowych? Co wiemy o ówczesnych prawach dotyczących prowadzenia wojen, o kontekście kulturowym, mentalności średniowiecznego chrześcijaństwa i islamu? Jak często padamy ofiarami świadomej dezinformacji i braku rzetelnej wiedzyCzym były krucjaty? Ile ich było? Dlaczego były prowadzone? W znalezieniu odpowiedzi na te i podobne pytania pomaga czytelnikowi prof. Marco Meschini - włoski historyk mediewalista, członek międzynarodowego stowarzyszenia Society for the Study of the Crusades and Latin East.Autorem polskiego przekładu jest ks. prof. dr hab. Artur Katolo - włoski filolog, anglista, italianista, klasyk, bioetyk. Tłumacz literatury włoskiej, angielskiej i łacińskiej.
Materiały z konferencji historycznej, która odbyła się 15.06.2024 w Warszawie - pod redakcją Rafała Mossakowskiego i Zbigniewa Dworakowskiego.
Książka zawiera teksty referatów autorstwa ks. Krzysztofa Bielawy, Grzegorza Brauna, Ewy Paweli, Kazimierza Krawczyka, Jerzego Zielińskiego, Jacka Wiącka, Jerzego Dudy.
"Wciągająca historia tysiąca lat chrześcijaństwa (). Zaskakująco świeże spojrzenie" - Jane Shaw, "Financial Times"Przez pierwsze trzy stulecia istnienia chrześcijaństwo systematycznie zdobywało wyznawców, lecz wciąż było tylko jednym z wielu wyznań świata rzymskiego. Dopiero pozyskanie cesarza Konstantyna i status religii państwowej sprawiły, że odniosło spektakularny triumf. Tysiąc lat później chrześcijańscy władcy panowali już w całej Europie, a religia ta była mocno zakorzeniona w świadomości społecznej. Jak jednak dowodzi Peter Heather, wcale nie było to przesądzone.Chrześcijaństwo musiało toczyć nieustającą walkę zarówno z odstępstwami we własnych szeregach, jak i z innymi wyznaniami. Od kryzysu, który nastąpił po upadku cesarstwa rzymskiego, wskutek czego samo przetrwanie tej religii wisiało na włosku, po zdumiewającą rewolucję z XI wieku, która uczyniła papieża głową olbrzymiej międzynarodowej organizacji, Heather śledzi kameleonową zdolność chrześcijaństwa do samookreślania się na nowo oraz jego niezwykłą umiejętność mobilizowania i wykorzystywania swych sił.Sukces chrześcijaństwa polegał nie tyle na zdefiniowaniu zasad wiary, ile na przeistoczeniu jej - za sprawą uczonych i prawników, prowincjonalnych funkcjonariuszy, misjonarzy na odległych rubieżach kontynentu - w instytucję sprawującą religijną władzę niemal nad wszystkimi narodami średniowiecznej Europy. Oto tajemnica jego niezwykłego powodzenia.
Jan Witold Suliga urodził się w 1951 roku w Krakowie. Studiował etnografię i indologię na Uniwersytecie Łódzkim i Uniwersytecie Warszawskim. W latach osiemdziesiątych był stypendystą stacjonarnych studiów doktoranckich w Łodzi, a potem na uniwersytecie w Ranchi w Indiach. Po powrocie z Indii został wykładowcą w Instytucie Geografii Uniwersytetu Łódzkiego. W 1990 roku uzyskał tytuł doktora nauk humanistycznych w zakresie antropologii kulturowej, pisząc pracę na temat indyjskich społeczności plemiennych. W latach 1990–2006 pełnił funkcję dyrektora Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie. Jest autorem wielu artykułów i książek z zakresu etnografii, antropologii kulturowej i ezoteryki. Zainteresowania naukowe i ezoteryczne Jana Witolda Suligi obejmowały antropologię kulturową i stosowaną, archeologię, religioznawstwo i geografię religii, mistykę, kabałę, tantrę, szamanizm, magię, mitologię i symbolikę mitów, historię okultyzmu i systemów ezoterycznych. Interesował się także wierzeniami i obyczajami Słowian oraz rdzennych ludów świata, zwłaszcza obu Ameryk. Ponad trzydzieści lat zajmował się tarotem i uznawany był w tej dziedzinie za autorytet. Mówił o sobie, że jego największą pasją jest to, że każdego dnia może odkryć coś nowego w tym, w czym pozornie nie ma już nic do odkrycia. Książka Opowiedzieć świat albo rzecz o symbolice Światowida ze Zbrucza i nie tylko jest tej postawy owocem i przykładem, rzuca bowiem nowe światło na tajemnice tego niezwykłego artefaktu, których nikt wcześniej nie zauważył lub nie podjął się ich wyjaśnienia.
W tym też kontekście osadzam opowieść wykutą na licach zbruckiego idola traktującą o bogu Trojanie przeobrażającym się w Boga Darczyńcę i Światłość wszechświata; w Darzboga, bo takie mi swoje imię wyjawił, kiedy widziałem go we wszystkich przemianach jakie przechodził, począwszy od ustanowienia siebie jako fundamentu świata, skończywszy na przeistoczeniu w niegasnący płomień Światła i Ognia spojonego mocą boskiej Żywicielki. I ujrzałem w nim także wołchwa, z którego ust wydobywa się „wyśpiewywany” przezeń wszechświat. Wtedy zrozumiałem czemu postać Trojana składa się z tylu samych „elementów”, co złożona z dwunastu płaszczyzn zbrucka statua. Nie jest to proste, lustrzane odbicie makrokosmosu w ludzkim mikrokosmosie, lecz zaznaczenie tego, że ten drugi stanowi integralną część tego pierwszego i że go „dokreowuje”, gdyż sobą go „opowiada”, a czyni to, ponieważ został do tego powołany. (fragment książki)
Spis treści
WPROWADZENIE
CZĘŚĆ I IDOL ZE ZBRUCZA
Posąg
Fałszerze, Połowcy i inni
Ci, którzy mieszkają wokół
CZĘŚĆ II DRAMATIS PERSONAE
Lico C posągu. Jeździec
Lica A i B posągu Niewiasta z rogiem, kobieta z kółkiem
Lico D posągu. Postać bez atrybutów
Atlas o trzech obliczach
CZĘŚĆ III PIEŚŃ ŚWIETLISTEGO
Czasoprzestrzenne usytuowanie idola
Zimowe solstycjum
Równonoc wiosenna
Letnie solstycjum
Równonoc jesienna
CZĘŚĆ IV WNUKOWIE TROJANA
Zrodzeni z gorąca
Podążając szlakiem Trojana
Paralele
WYBRANA LITERATURA
SPIS ILUSTRACJI
Aniołowie to realne istoty, które tworzą rozległą hierarchię duchową obejmującą wiele poziomów, od prostych duchów natury po potężnych Archaniołów. Zamieszkują oni różne wymiary rzeczywistości niedostępne zwykłemu ludzkiemu postrzeganiu. Jednak dzięki rozwojowi duchowemu możemy nawiązać z nimi kontakt i doświadczać ich obecności. Książka ta to pasjonująca podróż do ich świata. Jej treść została podyktowana autorowi w całości przez Anioła, którego celem było przekazanie ludziom wiedzy na temat sposobu istnienia tych Istot, ich zadań w wielkim planie rzeczy oraz nieustannej obecności w ziemskim wymiarze, w którym starają się chronić, pomagać i nieść zrozumienie. Odkrywamy ich rolę we wspieraniu procesów ewolucyjnych oraz w komunikacji między różnymi poziomami Bytu. Autor dzieli się swoją wiedzą na temat zastępów istot powietrza, ognia, wody i ziemi. Wyjaśnia znaczenie kultu słońca jako symbolu boskiego życia emanującego mocą we wszystkich kierunkach. Te przedstawione z wielką wrażliwością, bardzo plastycznie namalowane sceny przekonują nas o nienaruszalności wielkiego porządku panującego we Wszechświecie, w którym wszystko zostało zaplanowane z góry tak, by dążyć ku dobru. W mistycznej wizji autora cały wszechświat przypomina doskonale skomponowaną symfonię muzyki i barw, której celem jest rozwój świadomości, wychodzący od ziemskiego poczucia odrębności i izolacji do poziomu "Jedynej Świadomości, w której wszelka manifestacja staje się doskonałą ekspresją boskiej Woli". Jest ona ekspresją wyłącznie Dobra. Gandalf.com.pl
Czy istnieje prawdopodobieństwo, że niektóre z ksiąg Nowego Testamentu nie zostały napisane przez apostołów figurujących jako ich autorzy? I że niektóre z listów Pawła napisał nie sam Paweł, lecz ktoś podający się za niego? Że listy Piotra nie były spisane przez Piotra? I że Jakub i Juda nie napisali ksiąg im przypisywanych? Albo wreszcie [], że Ewangelie Mateusza, Marka, Łukasza i Jana nie zostały spisane przez Mateusza, Marka, Łukasza i Jana? Uczeni od ponad stu lat zdają sobie sprawę, że właśnie tak jest pisze Bart D. Ehrman w swojej fascynujące książce. W świecie starożytnym fałszerstwo nie było tym, czym jest dzisiaj. Autor fałszywki nie stawał się przestępcą w świetle prawa. A jednak nie miano wówczas wątpliwości: legalne czy nielegalne, przekazywanie innym fałszywych informacji jest oszustwem. Co więc mają począć ze uświęconymi oszustwami chrześcijanie, dla których prawda jest kwestią najwyższej wagi? Przecież dla wyznawców Chrystusa wiara w rzeczy prawdziwe oznacza, że mają rację, a wiara w nieprawdziwe że się mylą. A jeśli się mylą, to, cóż narażają się na wieczne męki w ogniu piekielnym. Świetnie udokumentowana i błyskotliwa książka jednego z najgłośniejszych dzisiaj badaczy Nowego Testamentu.
Herezje około roku tysięcznego dotyczą jedynie ograniczonej liczby osób, należących do elity kulturalnej i społecznej. Dwa wieki później są już silnymi ruchami kontestatorskimi, podważającymi wpływy duchowieństwa katolickiego. Od nadreńskich obszarów Niemiec po środkowe Włochy i przez Langwedocję po północną Hiszpanię: liczne regiony chrześcijańskiej Europy są wówczas „przeżarte zgnilizną” – by posłużyć się słownictwem zaczerpniętym z ówczesnych tekstów papieskich – różnych form herezji. Mowa o katarach, waldensach, patarenach… Są niczym wyzwanie rzucone papiestwu, które potępia ich jako heretyków i zwalcza przy pomocy inkwizycji i zakonów żebraczych (dominikanów i franciszkanów). W XIV i XV stuleciu oskarżenia o herezję padają coraz częściej i są kierowane przeciw wszystkim, którzy okazują nieposłuszeństwo Kościołowi bądź sprzeciwiają się jego władzy. Krąg spraw objętych ściganiem nieustannie się rozszerza, za heretyków uważa się nawet osoby publiczne piętnujące nadużycia duchowieństwa i tendencje autorytarne hierarchii kościelnej.
* * *
Zdjęcie z „heretyków” odium wywrotowości, a też oczyszczenie ich historii z wszelkich tajemnic i spisków powoduje, że otrzymujemy bardziej wyważony obraz epoki. Zadanie to wydaje się jednak trudne, bowiem przeważająca liczba tekstów, które mówią nam o ruchach dysydenckich, została stworzona przez członków Kościoła, a więc instytucji karzącej i stygmatyzującej, wzmacniającej nie tylko samą siebie, ale – jak uważali jej przedstawiciele – przede wszystkim wiarę i porządek społeczny. Zbiór studiów ukazuje całą złożoność herezji w średniowiecznej Europie. Vauchez wykazuje się niezwykłą wręcz ostrożnością w badaniach, próbując opisać zjawisko a nie je oceniać, a tym bardziej wartościować. Zwraca uwagę także na obie strony: przegranych i zwycięzców, dzięki czemu zyskujemy studium wyważone i nieidące w kierunku bezmyślnego potępienia inkwizycji czy jej apologii.
(fragment Wstępu Michała J. Baranowskiego)
* * *
Obraz zmagań heretyków z władzą kościelną i świecką w krajach Europy Zachodniej w średniowieczu, a także ich prześladowania, skłania do konkluzji dotyczącej sytuacji na obszarze Rzeczypospolitej. Co prawda teza o Rzeczypospolitej jako „państwie bez stosów” profesora Janusza Tazbira, odnosi się do XVI i XVII wieku, jednak w średniowieczu na ziemiach polskich nie dochodziło do prześladowań i pogromów na taką skalę jak na Zachodzie Europy. Analogia jest uzasadniona ponieważ migracje innowierców na tereny polskie odbywały się już za czasów Kazimierza Wielkiego. Prześladowani Żydzi, heretycy, a później protestanci (arianie) znaleźli w Rzeczypospolitej szlacheckiej spokojną i bezpieczną przystań, na kilka stuleci. Stosunki społeczne opierające się na życzliwości i spolegliwości wobec inaczej myślących i wierzących oraz obowiązujące prawo sprzyjały osiedlaniu się uciekinierów i ich integracji. Wydanie książki oprócz walorów czysto poznawczych, dydaktycznych i naukowych pozwala także na wysuniecie pośrednio wniosków dotyczących historii tolerancji w I Rzeczypospolitej.
(Od wydawcy)
* * *
André Vauchez (ur. 1934) jest francuskim historykiem, mediewistą specjalizującym się w historii duchowości. Zredagował kilka tomów monumentalnej Historii chrześcijaństwa. W Polsce, nakładem Wydawnictwa Krupski i S-ka, ukazały się tomy 4 i 5 tego monumentalnego dzieła, a także słynna Duchowość średniowiecza (Wydawnictwo Marabut). W ostatnich latach ukazały się we Francji jego dzieła poświęcone m.in. św. Franciszkowi z Asyżu, św. Katarzynie ze Sieny, św. Homobonusowi z Cremony i sanktuariom chrześcijańskim na Zachodzie. W roku 2010 otrzymał Nagrodę Chateaubrianda za Franciszka z Asyżu, a w 2013 Nagrodę Balzana za Historię średniowiecza.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
