Jezus uczył apostołów i innych ludzi o swym Ojcu w niebie, opowiadając im przypowieści. W nich opisywał, jak wygląda Królestwo Niebieskie.
Książeczka przedstawia osiem najbardziej znanych przypowieści Jezusa, które pięknie zilustrowane, będą stanowić niezwykłą pomoc dla rodziców i katechetów przy wprowadzeniu dzieci w podstawy życia z wiary i w nauczaniu ich zasad moralnych, jakie funkcjonują w Królestwie Bożym.
W czym tkwi tajemnica atrakcyjności tego, co religijne, dla współczesnych mediów? Czy media, jak chce wielu, rzeczywiście ze swej natury są wrogie religii, niszcząc i wynaturzając w niej to, co dla niej najbardziej właściwe i najgłębsze? Jaki jest kulturowy sens procesów tabloidyzacji mediów? Skąd biorą się napięcia między mediami a religiami instytucjonalnymi? Na czym ma polegać odpowiedzialność mediów dziennikarskich w relacjonowaniu wydarzeń religijnych? Jakim wyzwaniem dla teologii akademickiej są współczesne media?
Autor bada relację między mediami a religijnością, rozumianą szeroko jako społeczna lub jednostkowa potrzeba sensu opierającego się na tym, co przekracza świat empiryczny: Kościoły, religie instytucjonalne, grupy nieformalne, duchowość, spirytyzm, wiara w nadprzyrodzoność czy zjawiska ponadnaturalne. W kolejnych rozdziałach książki proponuje refleksję nad pytaniami o powrót religijności w wieku mediów audiowizualnych i o (quasi-)religijną funkcję samych mediów.
Najbardziej znany góralski dowcip opowiadany przez Tischnera ma za bohatera nieśmiertelnego Franka Gąsienicę. „Po mnie nic nie zostanie, oprócz tych paru dowcipów - tym raduję się oczywiście - które Franek Gąsienica wymyśla, a ja, jak ten magiel, powtarzam”, mówił Tischner podczas jednego z wykładów. Otóż w czasie powodzi w Łopusznej chłopi stali przy moście na Dunajcu i obserwowali, co się dzieje. Przedmiot refleksji był zawsze ten sam: czy woda zabierze most, czy nie zabierze. Ale tym razem chłopów coś zaintrygowało: unoszący się na wodzie góralski kapelusz. Patrzą - stanął na prądzie. Za chwilę - pod prąd. Zaś stanął - i z prądem. „Coz to? Cud?”, pyta jeden. „E nie, to Franek Gąsienica. Pedzioł, że ma w dupie powódź i orze”.
Dowcip ten - góralska wersja wezwania: „Róbmy swoje!” - zrobił zrozumiałą karierę w latach stanu wojennego. Przy różnych okazjach Tischner powtarzał, że nie ma czasów tak złych, żeby nie można było uprawiać nauki, a w szczególności - oswajać świata myśleniem.
(fragment)
„Czasami się śmieję, że najpierw jestem człowiekiem, potem filozofem, potem długo, długo nic, a dopiero potem księdzem” - mawiał o sobie Józef Tischner. Nowa książka Wojciecha Bonowicza przedstawia wybitnego myśliciela, duszpasterza i publicystę przede wszystkim jako „Józka z Łopusznej”, który zjednywał sobie wszystkich ogromnym poczuciem humoru i dystansem do samego siebie. Z połączenia krótkich obrazów powstał barwny portret Tischnera, człowieka nietuzinkowego, wnoszącego ożywczy ferment do polskiego życia intelektualnego i publicznego.
Książka barwnie przedstawia zwyczaje i tradycje świąteczne, od wieków pielęgnowane w domach Polaków, wyjaśnia symbolikę gestów, słów i rzeczy. Wprowadza w mistyczny nastrój świąt. Rok liturgiczny, porządkujący czas naszych przodków, jest pełen niezgłębionych treści. I jak pisał Andrzej Kijowski: „W roku liturgicznym nie ma zwyczajnych dat. I to jest piękne, i czas nabiera wartości, rytmu, jest pełen tajemnic i znaków…” Każdy dzień jest niezwykły i pełen czaru. Polskie tradycje świąteczne ukazały się po raz pierwszy w 1988 roku, wydane staraniem Księgarni Św. Wojciecha, pod tytułem „Rok kościelny a polskie tradycje”. Książka od początku cieszyła się zainteresowaniem i sympatią czytelników. Obecna edycja jest znacznie poszerzona, o opisy kilkunastu świąt, w tym narodowych, i wzbogacona licznymi fotografi ami i ilustracjami.
Książka szeroko ukazuje nową formę komunikacji i definiowania się chrześcijaństwa w odniesieniu do innych religii świata. Zwraca uwagę tak na różnice i konieczne definicje prawd wiary, jak i podobieństwa.
Bycie chrześcijaninem pośród innych wyznań nie odznacza odrzucenia i negowania wiary innych, lecz wzbogacenie i zgłębienie własnej siły wiary.
To zastanawiające, że publicyści piszący o zapaści demograficznej i pladze aborcji tak rzadko zwracają uwagę na brak mieszkań jako polski problem narodowy.
Paweł Zawadzki
Wyrastających z odmiennych tradycji intelektualnych Richarda Rorty'ego i Gianniego Vattima łączy krytyczna postawa wobec tradycji metafizycznej. Rzucone przez nich wyzwanie wykracza poza filozofię i wymaga od nas ponownego rozważenia podstaw wiary w Boga oraz życia religijnego. Autorzy twierdzą, że odrzucenie metafizycznej prawdy nie wymaga uśmiercenia religii, rysując przed nami perspektywę nowego sposobu ujmowania religijności.
Jest to dzieło będące szczególnym połączeniem pragmatyzmu (Rorty) z hermeneutyką (Vattimo), uwzględniajace ograniczenia zarówno tradycyjnej wiary religijnej, jak i nowoczesnego sekularyzmu. Richard Rorty, rozważając poglądy zawarte w książce Gianniego Vattima Belief, stawia tezę, że kres metafizyki przeciera szlak religii pojmowanej na sposób antyesencjalistyczny, Vattimo tropi zaś zdumiewające zbieżności między chrześcijaństwem a hermeneutyką w kontekście rozpadu metafizycznej prawdy. W rozmowie zamykającej tę książkę obaj filozofowie zastanawiają się nad przyszłością religii oraz politycznymi, społecznymi i historycznymi aspektami współczesnego ? ponowoczesnego, postmetafizycznego i postchrześcijańskiego ? świata.
Przyszłość religii to zupełnie wyjątkowa próba spojrzenia na religię jako na najgłębszy wymiar ludzkiej egzystencji, dla której współczesna myśl filozoficzna jest paradoksalnym przygotowaniem. Odrzucenie tradycyjnej metafizyki jawi się w tym kontekście jako quasi-religijny gest odrzucenia idoli przysłaniających czekającego na człowieka Boga.
Z recenzji dra hab. Stanisława Obirka, prof. UŁ
Richard Rorty był profesorem literatury porównawczej i filozofii na Uniwersytecie Stanfordzkim oraz autorem wielu znanych prac, takich jak Filozofia a zwierciadło natury, Przygodność, ironia i solidarność i What's the Use of Truth?
Gianni Vattimo wykłada hermeneutykę na Uniwersytecie Turyńskim; do jego najbardziej znanych jego prac należy zaliczyć: After Christianity [Dopo la cristianita. Per un cristianesimo non religioso], Nihilism and Emancipation: Ethics, Politics and Law [Nichilismo ed emancipazione. Etica, politica e diritto], Dialogue with Nietzsche [Dialogo con Nietzsche. Saggi 1961?2000] i After the Death of God.
Santiago Zabala jest redaktorem Weakening Philosophy: Essays in Honor of Gianni Vattimo oraz autorem The Hermeneutic Nature of Analytic Philosophy i mającej się niebawem ukazać pracy The Remains of Being.
Listy o szukaniu drogi
W prezentowanym zbiorze listów wymieniają uwagi ludzie, dla których religia nie jest fundamentem społeczeństwa, kodeksem moralnym, ani konserwatywną regułą obyczajową – niczym, co bezpiecznie zakorzenia w istnieniu – ale radykalnym zerwaniem z pewnością i przewidywalnością. Nieufnością wobec wszystkiego, co przebrane za zdrowy rozsądek czy powszechną świętość stara się wymusić nasze posłuszeństwo. Igrając słowem, chętnie bym nazwał Dorosza i Obirka „an-archistami” w sensie etymologicznym, ponieważ zawracają nas wciąż an arche, do początku, każą spojrzeć od nowa i mówią – niby sobie wzajemnie, a przecież nam, dopuszczonym do kompanii – że nie tylko nie rozumiemy, ale nawet (i to dopiero straszne) nie staraliśmy się zrozumieć, kim był Jezus. Co tak naprawdę mówią Ewangelie. (Jeśli są prawdziwe, to co najmniej połowa naszych życiowych decyzji nie ma sensu; jeśli nie są, nie ma sensu druga połowa). I czy tworząc wspólnotę w i e r n y c h, aby na pewno tworzymy wspólnotę w i e r n ą. Czy zbiorowo – w tym bądź innym Kościele – nie dopuściliśmy się zdrady?
z przedmowy Jerzego Sosnowskiego
Stanisław Obirek (ur. w 1956 r.) studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie filozofię i teologię. W 1997 r. habilitował się na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1976 roku wstąpił do zakonu jezuitów, w 1983 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Jest autorem książki Co nas łączy. Dialog z niewierzącymi (2002) i Przed Bogiem. Ze Stanisławem Obirkiem rozmawiają Andrzej Brzeziecki i Jarosław Makowski (2005). Interesuje się miejscem religii we współczesnej kulturze, dialogiem międzyreligijnym i możliwościami przezwyciężenia konfliktów cywilizacyjnych i kulturowych. We wrześniu 2005 roku opuścił zakon jezuitów.
Krzysztof Dorosz – eseista i publicysta, autor wielu artykułów i książek o tematyce religijnej. Urodził się w 1945 r. Blisko 20 lat pracował jako dziennikarz radiowy w Polskiej Sekcji BBC w Londynie. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych współpracował też z emigracyjnym kwartalnikiem „Aneks”. Od roku 1989 publikuje eseje z dziedziny kultury i religii w krakowskim miesięczniku „Znak”. W latach 2002-2003 redaktor naczelny miesięcznika ewangelicko-reformowanego „Jednota”.
Książka w języku rosyjskim omawiająca położenie Kościoła katolickiego na Homelszczyźnie (Białoruska SRS) w latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku. Zawiera kilkaset źródeł (w języku rosyjskim, białoruskim i polskim) dokumentujących kolejne etapy likwidacji struktur kościelnych, stosowane przez władze komunistyczne metody propagandy antyreligijnej, represje i szykany w stosunku do duchowieństwa i wiernych (w większości Polaków), a także opór wobec ateizacji i sowietyzacji.
Dzieje Lolka ? ks. Karola Wojtyły ? Papieża Jana Pawła II widziane z perspektywy ptaka. Biały gołąb był obecny wszędzie tam, gdzie działo się coś ciekawego, i zajmował najbardziej dogodne punkty obserwacyjne: czy to na parapecie okna domu, w którym mieszkali państwo Wojtyłowie, czy to na jakimś gzymsie świątyni, w której obchodzono jakąś wielką uroczystość ? byleby wszystko widzieć i słyszeć jak najdokładniej.
Tę przepięknie opowiedzianą historię życia Wielkiego Polaka można by przeczytać jednym tchem, gdyby nie fragmenty wzruszające do łez...
Ten niepozorny tomik może być inspiracją do głębokich przeżyć duchowych i do owocnych refleksji. Zawiera wybrane teksty Papieża Benedykta XVI na temat życia konsekrowanego. Pochodzą one z przemówień, orędzi, przesłań i rozważań. Skierowane są do zakonników i zakonnic należących zarówno do instytutów życia kontemplacyjnego, jak i do instytutów czynnego życia konsekrowanego oraz do członków instytutów świeckich.Papież zapewnia, że ?niezwykłe połączenie miłości Boga i miłości bliźniego czyni życie piękniejszym i sprawia, że na pustyni, na której żyjemy, znowu kwitną kwiaty?.W serii ukazały się: Myśli o Słowie Bożym, Myśli o kapłaństwie, Myśli o Matce Bożej.
Hinduizm w jego ciągłości i różnorodności
Czym jest hinduizm? Czy da się go określić poprzez odniesienie do systemu kastowego i praktyki wegetarianizmu, czy też przez bezwzględny szacunek dla wszystkich istot żyjących aż po cześć oddawaną krowie. Albo może przez pojmowanie zewnętrznego świata materialnego jako iluzji, której ulega człowiek? Czy istotę hinduizmu określa pełne uznanie autorytetu ksiąg Wedy czy bezwzględne przestrzeganie reguł kastowych albo może wiara w istnienie wiecznej jaźni ataman, przechodzącej stały cykl wcieleń sansara. Odpowiedź na te pytania nie jest prosta nawet dla wybitnych znawców przedmiotu. Tym większe uznanie należy się brytyjskiemu uczonemu, wykładowcy sanskrytu na uniwersytecie w Edynburgu, Johnowi L. Brockingtonowi, za niezwykle jasne i kompetentne wprowadzenie do hinduizmu. Autor ukazuje dzieje tej religii począwszy od Wed po wyłaniające się z niej heterodoksyjne nurty buddyzmu i dżinizmu. Omawia podstawowe systemy filozoficzne hinduizmu i zakres wpływu myśli europejskiej. Ukazuje całe bogactwo i różnorodność tradycji hinduistycznej, która zachowuje swą tożsamość w ciągłości jej podstawowych wątków.
Na pierwszy rzut oka zaproponowane zestawienie w jednej książce postaci Bernarda z Clairvaux, ikony mnicha, który ukochał klasztor i kontemplację z Tomaszem z Akwinu, mistrzem, dla którego naturalnym środowiskiem był uniwersytet może wydać się dość dziwne. Są to jednak dwa ?filary? ludzkości i Kościoła, wiarygodni świadkowie zdumiewającej różnorodności, bogactwa i barwności epoki średniowiecza.
Zwięzły, przejrzysty tekst, poświęcony obu postaciom wyraźnie ukazuje odrębność tych dwóch świętych. Każdy z nich był niepowtarzalny i genialny. Jednak pomimo tak znaczących różnic pomiędzy opatem z Clairvaux a wykładowcą z Paryża, przy wnikliwej lekturze zauważamy także intymną harmonię i zbieżność ich zapatrywań.
Pomimo różnic w ich teologiach, obie one - zakonna Bernarda i scholastyczna Tomasza - rodzą się z umiłowania ?Tajemnicy?. Bardzo różny jest język, jakim się posługują; jeden ? biblijny, ożywiony doświadczeniem i niezwykle żarliwy, drugi ? bardziej techniczny, skonstruowany ściśle według zasad logiki; a jednak wspólne jest ich źródło ? Słowo Boże. Wspólne jest też głębokie poczucie niedostępności transcendencji Bożej, której jednak obaj najmocniej pragną.
Inos Biffi ? wytrawny znawca i wykładowca historii teologii średniowiecznej i teologii systematycznej. Jest wydawcą i redaktorem serii: ?Biblioteka Kultury Średniowiecznej? oraz ?Dziedzictwo Średniowiecza. Historia teologii od Boecjusza do Erazma z Roterdamu?. Jest także autorem studiów o teologach XI, XII i XIII wieku. W swoich pracach wiele uwagi poświęca liturgii, zwłaszcza ambrozjańskiej, której reformę prowadził. Współpracuje z czołowymi czasopismami teologicznymi, m.in. ?La Scuola Cattolica?, ?Teologia?, ?Communio? i ?Rivista Teologica di Lugano?.
„W przedmowie do swojego przekładu Księgi Psalmów pisze Czesław Miłosz, że decydującym powodem podjęcia tej pracy było zapoznanie się z mikrofilmem dwujęzycznego, polsko-hebrajskiego wydania Biblii z przekładem Izaaka Cylkowa. Na wydanie to zwrócił mu uwagę kolega z uniwersytetu w Berkeley, znakomity logik i matematyk Alfred Tarski. Poeta uważa, że jest to przekład zarówno poetycko piękny, jak i bardzo wierny (co przecież tak rzadko idzie w parze). Miłosz podkreśla, że Cylkow stara się zachować kolejność słów oryginału. Zauważa, że Cylkow, »wrażliwy na modulację hebrajskiej frazy, nieco inaczej kształtuje werset niż czynią to Biblie, zarówno katolickie jak i protestanckie, zawsze... ulegające wpływowi składni łacińskiej«. Przyznając się do tego, iż stale odwołuje się do jego rozwiązań, swój własny przekład określa jako »ciągłą z nim rozmowę«”.- pisze we wstępie do tłumaczenia Tory Cylkowa Henryk Halkowski.
Wokół jest wiele istot, które pragną Ci pomóc. Oprócz aniołów, są też archaniołowie, a także wniebowstąpieni mistrzowie, którzy kiedyś byli na ziemi (Budda, Kryszna), a teraz niosą pomoc z zaświatów. Dzięki Doreen Virtue masz szansę poznać aż 77 bóstw i nauczyć się nawiązywać kontakt z nimi. Książka zawiera podstawowe informacje: imiona, kraj pochodzenia, religię, lub mitologię, z której pochodzą oraz dziedziny, w których oferują swoje wsparcie oraz listę modlitw pomocnych przy nawiązywaniu kontaktu. Dowiesz się, które z nich, pomoże w codziennych problemach, sytuacjach bez wyjścia. Z nimi możesz znaleźć bratnią duszę, wzmocnić swoją wiarę lub nawet awansować w pracy. Kontakt z bóstwami to sposób na lepsze, pełne miłości życie oraz na rozwój duchowy.
To jedyna okazja, by archaniołowie i wniebowstąpieni mistrzowie zagościli w Twoim życiu... lepszym życiu!
Książka zawiera krótką biografię św. Rity oraz trzy nowenny za wstawiennictwem tej niezawodnej Orędowniczki i Patronki rodzin: o pomoc w bardzo trudnej sprawie, o pomoc w kłopotach rodzinnych i krótką nowennę w nagłej potrzebie.
Modlitewnik okaże się niezwykle przydatny dla osób, które poznały lub zechcą poznać smak modlitwy adoracji -- smak przebywania w Obecności. Są w nim teksty stosowne do odmawiania przed Najświętszym Sakramentem, w tym modlitwy wielu świętych i innych znanych osób oraz hymny i psalmy. Są też dwie nowenny: nowenna ku czci Najświętszego Sakramentu (z tekstami Jana Pawła II) oraz nowenna do odprawienia przed uroczystością Najświętszego Serca Pana Jezusa (z medytacją tekstów Pisma Świętego). Niezwykle oryginalną część modlitewnika stanowi rozdział zatytułowany Modlitwa kontemplacyjna -- 20 spotkań z kochającym Bogiem. Na końcu książki zamieszczone są teksty kilkudziesięciu pieśni eucharystycznych.
Gdy zostajesz odepchnięty na margines, gdy musisz udać się w nieznane w poszukiwaniu pracy, gdy wali się cały twój świat, gdy tracisz kogoś bliskiego, gdy załamuje się cała twoja wiara, gdy doświadczasz triumfu zła, gdy spotykasz się z dramatem śmierci, gdy doświadczasz zdrady ? we wszystkich tych kryzysowych sytuacjach pomoże ci Słowo Boże, ukazujące ostateczny sens cierpienia i perspektywę przezwyciężenia stojących na drodze przeciwności.
Ogólnoświatowy kryzys gospodarczy i jego wpływ na życie zwykłych ludzi stał się dla ks. Aleksandra Jacyniaka SJ motywem podjęcia refleksji nad tym, co w życiu trudne, skomplikowane i bolesne, i odniesienia tego do mądrości biblijnej.
Żyjemy obecnie w religijnie pluralistycznym świecie Chrześcijanie, muzułmanie, buddyści żyją w swoim sąsiedztwie. Ta bliskość zmusza chrześcijan do rewizji tradycyjnych, stereotypowych poglądów odnośnie do innych religii. Ponadto okazuje się, że wyznawcy innych religii są bardziej aktywnymi, przedsiębiorczymi misjonarzami niż członkowie Kościołów chrześcijańskich.
Jest to tak naprawdę teza niniejszej książki, że kryzys chrześcijańskiej misji jest rezultatem zasadniczej zmiany paradygmatu, nie tylko w misji czy teologii, ale także w doświadczeniu i myśleniu całego świata. Jednak to, co dzieje się w naszych czasach, nie jest pierwszą zmianą paradygmatu, jakiej doświadczył świat (albo Kościół). Historia zna wiele głębokich kryzysów i zasadniczych zmian paradygmatów. Każda z tych zmian stanowiła koniec jednego świata i narodziny nowego Taka zmiana paradygmatu nie tylko konfrontuje nas z niebezpieczeństwem, ale także z możliwościami. We wczesnych
wiekach Kościół w twórczy sposób reagował na zmiany paradygmatu. Stoimy zatem przed wyzwaniem, by czynić to samo w naszych czasach i w naszej sytuacji.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
