Polecamy całą serię najlepszych książek psychologicznych. Znajdziecie tu najciekawsze i najbardziej popularne poradniki i podręczniki. Setki tytułów, do których chętnie się wraca. Polecamy szczególnie książkę psychiatry Viktora Frankla, która opisuje jego traumatyczne przeżycia z obozów koncentracyjnych podczas II wojny światowej oraz podstawy jego metody leczenia zaburzeń psychicznych. To jedna z najbardziej wpływowych książek w literaturze psychiatrycznej. Ponadto proponujemy również słynną książkę autorstwa Cialdini Robert B.To znakomita książka z dziedziny psychologii społecznej, prezentująca techniki wywierania wpływ na ludzi.
C.S. Lewis, znany przede wszystkim z siedmiotomowego cyklu Opowieści z Narnii, tym razem daje poznać się z innej strony
Podział ostateczny to literacka, alegoryczna opowieść, która pozwala zrozumieć, czym jest zło. Ta autobusowa podróż z Piekła do Nieba, przypominająca nieco "Boską Komedię", skłania do zastanowienia się nad życiem doczesnym, którego jakość decyduje, w którym kierunku złapiemy pośmiertny autobus. Lewis zastanawia się, czy nie jesteśmy zbyt przyzwyczajeni do naszej cielesnej egzystencji, by odjechać kiedyś we właściwą stronę.
Nowa, bardzo oczekiwana powieść, której pisarka poświęciła ostatnie trzy lata pracy. Bieguni to książka odważna, w której Olga Tokarczuk opowiada o sobie i o swoim widzeniu świata.
Drugi po "Córce samuraja" tom z serii "Odkrywanie Japonii".
Wacław Sieroszewski, jeden z najoryginalniejszych twórców Młodej Polski, był jednym z pierwszych, którzy w artystyczny sposób potrafili przybliżyć Polsce „duszę Japończyka”.
W opowieściach ze zbioru „Miłość i śmierć” mocne akcenty, pełne przemocy i graficznego okrucieństwa, w niedostrzegalny, prawie naturalny sposób łączą się wierszem albo wizją spadającego kwiatu wiśni. To jak herbata podawana przez mistrza chado – cierpka i gorzka, lecz zagryzana słodkim ciastkiem. Dwie przeciwności, które składają się na wyjątkową całość. Ktoś mógłby nawet dodać: to smak życia…
To piękna opowieść o heroizmie i sile ludzkiej woli. Historia samotnego starca, żeglarza potrafiącego zmierzyć się z lękiem, słabością i wyznaczyć sobie cel godny podziwu - odmienić pechowy los, zawalczyć o szczęście. Santiago wyrusza daleko w morze, by spełnić swoje marzenie - złowić ogromną rybę. Jego spotkanie z olbrzymim merlinem jest walką ze sobą samym, ze zwątpieniem. To zręcznie ujęta przenośnia, która uzmysławia jak wiele zależy od nas samych.
Czyta Zdzisław Szczotkowski
? poruszająca historia osieroconego chłopca, który dorasta w piekle wojny i w piekle codzienności stworzonym przez przybraną matkę
? poszukiwanie prawdy o swoim pochodzeniu, które determinuje ludzki los
? próba odpowiedzi na pytania - czy człowiek może być tylko zły? Czy bywa dobry?
Na trzy lata przed wybuchem drugiej wojny rodzi się płomienna miłość polskiego arystokraty i pięknej Żydówki - biednej, acz spokrewnionej z domem potężnej rodziny europejskich bankierów, Rotszyldów. I nagle wszystko się kończy. Bohater, ich syn, żyje w piekle stworzonym przez przybraną matkę i przez wojnę. Jest już dorosły, gdy dowiaduje się prawdy o swoim pochodzeniu. Odtąd długo będzie dokonywał wyboru między swoim żydostwem, a swoją polskością.
Katarzyna Zychla zwraca naszą uwagę na dobro, często tak ulotne, wręcz niewidzialne, a tak bardzo znaczące… Tekst ten można traktować niemal jak podręcznik dla rodziców oraz starszych dzieci doświadczających niepełnosprawności własnej lub osób najbliższych czy rówieśników... to także wyjątkowy materiał... do organizacji zajęć rozwijających uczucia społeczne, poczucie empatii, gotowość do niesienia pomocy innym.
Marek Plura
Przewodniczący Rady Programowej Działu Integracyjno-Biblioterapeutycznego Biblioteki Śląskiej
(fragmenty Posłowia)
Wystarczy tylko ciepły, serdeczny powiew przyjaźni, przynoszący radość życia spoza kręgu ograniczeń i lęków, a już zakwita tajemniczy ogród przygody zwanej życiem. Ten szczególny czar, ten dar ofiarowany jedynie człowiekowi pojawia się zawsze, nawet w najtrudniejszych chwilach, gdy zjawia się ktoś bliski sercu... znajdźmy chwilę, by odnaleźć w sobie poczucie dobra, które warto ofiarować drugiemu człowiekowi...
Krystyna Bochenek
Senator Rzeczpospolitej
(ze Wstępu)
Bicie, kopanie, "polerowanie gęby" – to wszystko, co potrafi Jacek. Zawsze gotowy użyć pięści, bez powodu i zazwyczaj wobec Krzyśka, kolegi z klasy.
Ale któregoś dnia Jacek posuwa się za daleko...
Ela też jest prześladowana przez Cztery Wiedźmy, bandę, którą tworzą cztery dziewczyny i które nakazują jej milczeć. Aż któregoś dnia Ela odważa się zwrócić o pomoc. Wtedy ciemne sprawki Wiedźm przestają być tajemnicą.
Zuza jest przez swoich kolegów z klasy krzywdzona w inny sposób. Jak ma się bronić?
Czy powinna im oddać?
Nie, to nie jest żadne rozwiązanie. Przemoc nigdy nie jest dobrym rozwiązaniem…
Hajime od lat pielęgnuje w sobie wspomnienie Shimamoto, pierwszej ukochanej z okresu dzieciństwa, i porównuje do niej każdą napotkaną dziewczynę.
Kiedy już jako dorosły mężczyzna spełniony w życiu osobistym i zawodowym przypadkowo spotyka Shimamoto, okazuje się, że dawna fascynacja przetrwała.
Hajime decyduje się porzucić swą rodzinę i wykorzystać szansę daną mu przez los...
Najnowszy zbiór dwunastu opowiadań, z których większość łączy osoba autora - sześćdziesięciokilkuletniego pisarza, dokonującego bilansu swojego dotychczasowego życia, związków z kobietami, rodzicami i dorastającymi dziećmi. Książka przedstawia świat oglądany oczyma człowieka doświadczonego, patrzącego nań wyrozumiale i z dobroduszną ironią; zawiera także pochwałę instynktu życia, triumfującego wbrew wielu przeciwnościom. Uzupełnieniem tomu jest kontynuacja znanej i popularnej w Polsce powieści Updikea Uciekaj, Króliku.
Kim jest Atena? Sierotą porzuconą przez Cygankę w Transylwanii. Dzieckiem zabranym do Bejrutu przez rodziców adopcyjnych. Urzędniczką londyńskiego banku. Wziętą agentką nieruchomości w Dubaju. Kapłanką z Portobello Road. O Atenie opowiadają osoby, które ją znały. Wśród nich jest dziennikarz badający mity o wampirach, aktorka teatralna, której Atena uwiodła narzeczonego, ksiądz, który ochrzcił jej syna, przybrana matka, były mąż i inni. Wspomnienia te po jej zniknięciu w tajemniczych okolicznościach spisuje zakochany w Atenie mężczyzna, który pragnie uchwycić prawdę o niej.
"Strach diabła: to historia życia utalentowanego pisarza i poety, niemającego jednak powodzenia w życiu i u kobiet. Pewnego dnia, na uroczym tarasie malowniczo położonej kawiarni poznaje piękną i zmysłową kobietę, która po czasie okazuje się wcielonym diabłem. Ich znajomość, stopniowo przeradza się w uczucie. Ale czy wcielony szatan potrafi kochać? Czy ma dobre i czyste intencje? Czy jego diabelskość, a właściwie ?diablicowatość? może być niezauważona przez zakochanego, nieświadomego niebezpieczeństwa i potęgi zła młodego pisarza po trzydziestce, spędzającego mnóstwo czasu z uroczą i inteligentną kobietą ? diabłem, prowadząc długie rozmowy? Co mają sobie do powiedzenia? O czym rozmawiają??
"Strach diabła" to historia życia jednego człowieka, splecionego i uwikłanego w diabelską podstępną miłość. Ale czy miłość bez wyjścia??
"Strach diabła" to niesamowita powieść, mieszająca fikcje z rzeczywistością, miłość z egoizmem, szczęście z dramatem a oddanie się z rozpaczą.
Do końca trzyma w napięciu. Czyta się ją jednym tchem.
Ta pasjonująca powieść kryminalna subtelnie odkrywa podstępne mechanizmy kuszenia szatana. Pozwala czytelnikowi dostrzec życiowe pułapki, które prowadzą go do rozpaczy i śmierci; ujawnia broń szatana ? jego metody i środki, które wykorzystuje w osiągnięciu swojego celu.
Autor, literacko przedstawiając działanie złego, udowadnia, że największym podstępem szatana jest przekonanie nas o tym, że on nie istnieje?
Fascynujący debiut literacki młodej artystki o polsko-włoskich korzeniach. Zbiór opowiadań powstałych po wpływem arcydzieł malarstwa włoskiego, obrazów Mantegni, Caravaggia, Tycjana czy Leonarda da Vinci. Kanoniczne dzieła sztuki stają się tu źródłami barwnych, wielogłosowych literackich impresji. Autorka odkurza je z narosłych przez stulecia akademickich analiz. Narzędziem, którym się posługuje, jest język: odważny, żywiołowy, niekiedy wręcz szokujący. „W obrazach tych tropię utkwione we mnie włoskie elementy. Rozbijam narrację. Walczę z infantylnym i banalizującym podejściem do osób, miejsc i emocji przedstawionych we włoskiej klasyce”, mówi Rolando. W tekstach sięga do osobistych doświadczeń – zarówno tych związanych z intensywnie przeżywaną kobiecością, jak i z rodzinną historią. Czas i przestrzeń tracą tutaj zwyczajowy dystans, a czytelnik – odbiorca malarstwa klasycznego – odkrywa, że przestaje ono być dla niego bezpieczną przystanią…
„Literacki debiut Bianki Rolando, która do tej pory sukcesy odnosiła w sztukach plastycznych, jest debiutem pomysłowym i zagadkowym. Tytuł w jakiejś mierze wskazuje trafnie na językowość tej prozy, bo język jej głównym walorem i bohaterem. Rozmówki z kolei w znaczeniu niezobowiązujących pogawędek trafnie oddają lekkość i niewymuszoność tych utworów, wprowadzających bardzo głęboko w klimat Włoch.” (Bohdan Zadura)
Bianka Rolando urodziła się w roku 1979 w rodzinie polsko-włoskiej. Studiowała architekturę na Politechnice Warszawskiej oraz grafikę na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Obecnie pracuje jako asystentka profesora Marka Dzienkiewicza w pracowni rysunku na Wydziale Grafiki ASP w Warszawie. Posługuje się różnorodnymi środkami wypowiedzi artystycznej: instalacją, rysunkiem, grafiką, video, fotografią, a także poezją i prozą. Prace Bianki Rolando były prezentowane na licznych wystawach w kraju i za granicą. Współpracowała m.in. z „Wysokimi Obcasami” i „Dużym Formatem”. Pracuje nad własną teorią estetyczną.
Chcecie się pośmiać, zawstydzić, powspominać?
Przez szereg mniej lub bardziej komicznych przygód i sytuacji z życia dzieci i dorosłych z pewnego powiatowego miasta prowadzi nas bystra, lecz odpowiednio do swojego wieku naiwa uczennica drugiej klasy szkoły podstawowej w Niczinie, Helenka Souczkowa.
Dumny Bądźżeś zalicza się do tych dzieł czeskiej i światowej literatury, w której dziecięca wypowiedź przez swoja intensywną autentyczność służy jako narzędzie do odsłonięcia i oskarżenia niedoskonałej rzeczywistości swiata dorosłych.
Założę się o cokolwiek, że kiedy zaczniecie czytać Bądźżesia, będziecie się na głos - naprawdę od serca - śmiać. Ponieważ Dumny Bądźżeś to naturalnie lekkie, niewymuszone i inteligentne czytadło, nad którym uronicie łezkę zarówno ze smiechu, jak i z nostalgii. Bez intelektualnych ambicji, lecz autentyczne i to jest w nim niepowtarzalne i zwyczajnie piękne.
Znakomicie napisana, odważna, pełna ironicznego humoru, opowieść o roku z życia czterdziestolatki.
Sympatyczna bohaterka, z którą czytelniczki identyfikują się od pierwszych stron książki, w niczym nie przypomina typowej "starej panny". Jest inteligentna i samodzielna, ma ciekawą pracę, a przez jej życie nieustannie przewijają się mężczyźni (wśród nich między innymi: ksiądz i kucharz).
A jednak nie udaje się jej uciec od problemów, które przeżywa każda współczesna kobieta: pragnie zachować niezależność, poszukuje prawdziwej miłości, walczy ze strachem przed samotnością i upływem czasu. Boi się jednak zobowiązań, nie ma instynktu macierzyńskiego; musi poradzić sobie z emocjonalnym zawirowaniem spowodowanym życiem w miłosnym trójkącie.
Kobieta, która wiedzie pozornie udane życie nagle przeżywa wstrząs, który budzi ją z letargu i odkrywa, że wszystko jest jedynie atrapą. Zaczyna szukać tego , co jest dla niej naprawdę ważne.
Dokąd zmierza kobieta, która ma właściwie wszystko to, o co walczyły feministki?
Inteligentna, błyskotliwa powieść, która poraża szczerością i autentycznością, a równocześnie materiał do niebanalnych przemyśleń.
„Zostałem obrzezany w dniu, w którym powiesili Eichmanna” – od tej mocnej deklaracji, w której krystalizuje się tożsamość bohatera, Yossi Avni zaczyna swoją powieść o współczesnym „wiecznym tułaczu”, który powoli odkrywa, że nad jego losem zawisło stare żydowskie przekleństwo: „Obyś wszystko miał i w jednej chwili wszystko stracił”. Bohater Avniego utracił miłość swego kochanka Arika i Izrael, pustynny kraj dzieciństwa, zanim zrozumiał, że te dwie rzeczy, które zresztą chwilami stają się jednym, były dla niego wszystkim. Dzięki umiejętnemu łączeniu sentymentalizmu i humoru, krytycyzmu i zaangażowania, autor potrafi bez nuty fałszu opowiedzieć o męskiej miłości, namiętności, zdradzie, tęsknocie graniczącej z szaleństwem i pragnieniu posiadania dziecka. Burzy w ten sposób stereotypy na temat męskich związków i odświeża ramy gatunkowe powieści o miłości. Nie mniej udane są epickie opisy rodzinnego domu i środowiska Żydów sefardyjskich – barwnej i hałaśliwej zbiorowości, z całą galerią wyrazistych postaci, wywodzących się z Bliskiego Wschodu, Azji i Afryki, otoczonych wonią orientalnych przypraw, wrzaskiem wyrafinowanych przekleństw i szmerem uroków rzucanych ukradkiem na dzieci sąsiadów przez jemeńskie wiedźmy... Na szczególną uwagę zasługuje portret matki, której towarzyszy poruszająca aura przełamanej smutkiem czułości. Yossi Avni urodził się w Izraelu w 1962 r. Ukończył wydział historii i prawa na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie. Swoją karierę zawodową rozpoczął od praktyki prawniczej w Tel Awiwie, później wstąpił do Sił Obronnych Izraela i służył jako oficer. Mieszkał w Berlinie, Bonn, Belgradzie i Warszawie. Jego pierwsza książka Ogród martwych drzew (1995) odniosła w Izraelu wielki sukces i ukazała się także po niemiecku. Kolejne książki Avniego to zbiór opowiadań Czterej synowie (1998) i powieść Ciotka Farhuma nie była dziwką (2003).
Nowe wydanie. Ewa ma dziewiętnaście lat. Mieszka z rodziną, czuje się jednak samotna. Marzy o lepszym życiu, o wyrwaniu się z ubogiego miasteczka gdzieś na południe Polski, o miłości, która odmieni jej los. Niejasne, wzięte z filmów wyobrażenia dziewczyny zderzają się z brutalną rzeczywistością. Staje przed wyborem. Szuka wskazówki na przyszłość, podpowiedzi, co dalej. Zaczyna patrzeć na wszystko, co ją otacza, oczami dziecka, które ma przyjść na świat. Próbuje mu ten świat objaśnić, a zarazem usprawiedliwić. I Ewa, i Ono muszą podjąć decyzję, czy wart jest wysiłku narodzin
Ewa ma dziewiętnaście lat. Mieszka z rodziną, czuje się jednak samotna. Marzy o lepszym życiu, o wyrwaniu się z ubogiego miasteczka gdzieś na południe Polski, o miłości, która odmieni jej los. Niejasne, wzięte z filmów wyobrażenia dziewczyny zderzają się z brutalną rzeczywistością. Staje przed wyborem. Szuka wskazówki na przyszłość, podpowiedzi, co dalej. Zaczyna patrzeć na wszystko, co ją otacza, oczami dziecka, które ma przyjść na świat. Próbuje mu ten świat objaśnić, a zarazem usprawiedliwić. I Ewa, i Ono muszą podjąć decyzję, czy wart jest wysiłku narodzin.
To pełna humoru, ponadczasowa opowieść o tym jak mogły wyglądać początki znajomości pierwszej kobiety z pierwszym mężczyzną na ziemi…
Ona:
Wczorajszym popołudniem śledziłam z pewnego oddalenia ten drugi Eksperyment, żeby – o ile zdołam – przekonać się, do czego może służyć. Nie udało mi się. Sądzę, że to mężczyzna. Nigdy jeszcze nie widziałam mężczyzny, ale ten wygląda mi na mężczyznę, i jestem pewna, że tym właśnie jest. Zdaję sobie sprawę, że bardziej mnie interesuje, niż każdy inny przedstawiciel gadów.
On:
Nowe stworzenie mówi, że ma na imię Ewa. W porządku, nie mam nic przeciwko. Stworzenie mówi, że tak właśnie mam je wołać, gdy zechcę, żeby przyszło. Powiedziałem wtedy, że to zbyteczne. Słowo to najwyraźniej zjednało mi szacunek stworzenia. W istocie, jest ono pojemne, dobre i nadaje się do powtarzania. Stworzenie mówi, że nie jest „ono”, tylko „ona.” Jest to rzecz dość wątpliwa, ale i tak wszystko mi jedno. To, czym ona jest, nie ma dla mnie znaczenia, byleby sobie poszła i nie gadała tyle.
Czytają: Milena Lisiecka i Mariusz Siudziński
Éric-Emmanuel Schmitt francuski dramaturg, eseista i powieściopisarz, z wykształcenia filozof. Swoją pierwszą powieść napisał w wieku 11 lat. Jest autorem miedzy innymi: "Oskar i pani Róża", "Pan Ibrahim i kwiaty Koranu" oraz "Małe zbrodnie małżeńskie".
"Dziecko Noego" to historia żydowskiego chłopca zabranego w czasie okupacji od rodziców. Książka usatysfakcjonuje wszystkich, którzy pragną czegoś więcej niż proste diagnozy i jednoznaczność. Spodoba się wrażliwym przeciwnikom szufladkowania postulującym odważne stawanie naprzeciw prawdy, wielowymiarowej i zawsze opalizującej czymś tajemnym.
Czyta Jan Peszek
Kolejna w Wydawnictwie Sic! powieść popularnego francuskiego pisarza, autora dobrze przyjętej przez krytykę i czytelników W stronę niewinności (Sic! 2006). I tym razem głównym bohaterem jest mężczyzna: Frykcje są historią jego życia od czasu dojrzewania do pięćdziesiątki. Powieść można czytać jako ?męską? wersję Pianistki Elfriede Jelinek. Bohater, pochodzący z rozbitej rodziny, wychowany przez matkę-alkoholiczkę, od której destrukcyjnego wpływu nie jest w stanie się wyzwolić, opowiada o sobie i innych, szczególnie kobietach, a chropowaty styl tej opowieści przywodzi na myśl jeżdżenie papierem ściernym po szkle. Stąd tytuł książki: według słownika ?frykcja? (łac. frictio) to ?1. zabieg polegający na energicznym pocieraniu, powodujący przeniknięcie wcieranej substancji w skórę. 2. opór powstający w wyniku zetknięcia dwóch ruchomych powierzchni. 3. przen. tarcia, konflikt między osobami?.
?Ta książka to sok z Djiana, koncentrat przemocy, nieufności właściwej zranionym i udaremnionej czułości. Frykcje są jednocześnie brutalne i zmysłowe, klimatem zbliżone do 37°2 le matin, książki, która przyniosła autorowi sławę. Djian miał szczęście odnaleźć własny styl, zarazem potoczysty i zrytmizowany. Od czasu do czasu proste przywołanie oceanu, opustoszałej drogi albo czarnego aksamitu nocy nadaje mu nieco miękkości. Ale to się zaraz kończy ostrym cięciem. I oto w narożniku strony znajdujemy zakrwawioną koszulę? (Pierre Vavasseur, ?Le Parisien?)
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
