„Pedofilia. Psychoanaliza i świat pedofila” to najbardziej aktualne i kompletne ujęcie pedofilii z różnych perspektyw, poczynając od jej kulturowych i społecznych korzeni, przez historyczny i literacki punkt widzenia oraz ewolucję pojęcia „pedofilia” w medycynie i psychiatrii, aż po psychoanalityczne badania jej struktury i terapie. Autor, opierając się na doświadczeniach sześciorga specjalistów – psychologów i psychiatrów praktyków – opisuje skuteczne interwencje terapeutyczne, przypadki perwersji i perwersyjności pedofilnej, a także specyfikę relacji terapeutycznej. Zwraca uwagę na fakt, że jedynie zrozumienie, kim jest, czego chce i co czuje pedofil oraz jakie są powody jego zachowania, pozwoli zbliżyć się do jego świata, a tym samym wdrożyć efektywne metody terapeutyczne i prewencyjne. Książka ta wypełnia lukę w literaturze psychoanalitycznej dotyczącej psychopatologii pedofilii.
Intensywne korzystanie z mediów prowadzi do utraty empatii i umiejętności traktowania innych z szacunkiem. Wyobcowanie powoli staje się problemem całych społeczeństw. A ciemne strony sieci – mobbing, oszustwa i przestępczość internetowa – są ogromnym zagrożeniem dla nas wszystkich. Dawniej internet służył swobodnej wymianie informacji. Dziś zamienił się w światową dzielnicę czerwonych latarni i potwora inwigilacji.
Autor bestsellerów prof. Manfred Spitzer, renomowany psychiatra i neurobiolog, przedstawia alarmujące wyniki współczesnych badań nad zdrowotnymi zagrożeniami wynikającymi z cyfryzacji naszego życia. Na przykładzie obszernych międzynarodowych danych naukowych autor pokazuje, w jaki sposób intensywne korzystanie z mediów szkodzi naszym ciałom i umysłom. Manfred Spitzer usilnie ostrzega przed bagatelizowaniem cyfrowego zagrożenia i postuluje radykalne ograniczenie cyfrowej konsumpcji – dla dobra całego społeczeństwa
Pary żyjące od lat w szczęśliwym związku spierają się równie często jak te, które się rozwodzą dowodzą autorzy poradnika. Jeśli chcesz, by twój małżonek nawet w kłótni był twoim sojusznikiem, to musisz nauczyć się zasad zdrowej kłótni. Jako małżeństwo nie jesteście skazani na nieustanne użeranie się o byle co. Książka podpowiada, jak sobie mądrze radzić w sytuacjach konfliktowych i wykorzystywać spory do pogłębiania więzi.
PRAWDA O ŻYWYCH TRUPACH JEST DZIWNIEJSZA OD FIKCJI
Złowieszcze żywe trupy atakują z ekranów kin, telewizorów i komputerów. Uwielbiamy się ich bać. Myśl o tym, że nadejdą chwiejnym krokiem, zwiastując kres cywilizacji, pochłonęła miliony na całym świecie. Adam Węgłowski – człowiek, który zjadł zęby na zombie – udowadnia, że nie jest to wcale nowy fenomen. Ludzkość drżała ze strachu przed żywymi trupami już dwa tysiące lat temu. I miała ku temu doskonałe powody.
Autor wyrusza śladami zombie w podróż przez epoki i kontynenty. Przemierza Afrykę, Karaiby, Bliski Wschód i dziewicze puszcze średniowiecznej Polski. Zagląda do laboratoriów wybitnych biologów i analizuje czarnoksięskie księgi. Jego wnioski są zatrważające.
Od mrożących krew w żyłach rytuałów Haitańczyków, po polowania organizowane przez istniejących naprawdę polskich wiedźminów – walka z żywymi trupami trwa od najdawniejszych czasów. A współczesna nauka tylko potwierdza, że jest się czego bać.
Każdy z nas sprzedaje w jakiś sposób siebie, za pomocą wizerunku, emocji, opowiadanych historii. Rodzic sprzedaje dziecku strategie radzenia sobie z rzeczywistością, a partnerzy składają sobie nawzajem oferty na abstrakcyjny produkt jakim jest świetlana przyszłość. Nauczyciel sprzedaje wiedzę uczniom i jeśli zrobi to dobrze, rozkocha ich w przedmiocie i przyczyni się do wyboru ścieżki życiowej. Każdy potencjalny kandydat o pracę sprzedaje szefowi historię o tym, jak zmieni jego firmę, podobnie jak mężczyzna sprzedaje kobiecie, że ta decydując się na związek z nim, będzie szczęśliwa. Sprzedaż jest wszędzie, a rynek matrymonialny, gospodarczy, intelektualny, emocjonalny czy rodzinny nie różnią się od siebie fundamentami, bo każdy z nich opiera się na interakcji między dwoma podmiotami, z których jeden ma ofertę wartości dla drugiego.
Mateusz Grzesiak na bazie praktycznej psychologicznej wiedzy, latach własnych międzynarodowych doświadczeń sprzedażowych i obserwacji najskuteczniejszych specjalistów od handlu opracował uniwersalny model sprzedaży: MasterSales. Jego pierwsza część, czyli Inner Game, tłumaczy zasady budowania pierwszego wizerunku oraz używania języka ciała w celu zrobienia jak najlepszego wrażenia. Druga część – Relations Game – uczy technik służących do budowania relacji i zaufania, a także określania jego potrzeb. Część trzecia to Sales Game — bezpośrednio dotyczące narzędzi zamykających sprzedaż produktu bądź usługi. Każde z tych narzędzi jest tak opisane i zaprezentowane, by nadawało się od razu do zastosowania zarówno przez rasowego handlowca, jak i osoby z innych branż, świadome, że sprzedaż jest jedną z najważniejszych umiejętności życiowych.
A gdybyście Wy spotkali siebie sprzed lat? Co byście sobie powiedzieli?
W czerwcu 2013 Katarzyna Bielas zaczęła zadawać pytanie: co byś powiedział sobie młodemu? Co byś powiedziała sobie młodej?
Co widzieli i przeżyli jej rozmówcy, że doszli do takich wniosków? I co jeszcze na ten temat powiedzieli?
Rozmówcami Katarzyny Bielas są: Ewa Woydyłło-Osiatyńska, Juliusz Machulski, Anna Dymna, Krzysztof Krawczyk, Janina Ochojska, Jerzy Vetulani, Krystyna Janda, Władysław Kozakiewicz, Jerzy Stuhr, Hanna Krall, John Porter, Olga Krzyżanowska, Jarosław Jakubik, Stefan Chwin, Bartłomiej Dobraczyński, Sławomir Idziak, Ewa Lipska, Anna Grodzka, Redbad Klynstra, Ewa Kuryluk, Cezary Harasimowicz, Józef Hen, Małgorzata Szpakowska, Martin Pollack, Mariusz Grzegorzek, Magdalena Fikus, Maciej Zaremba Bielawski, Anda Rottenberg, Stanisław Obirek, Małgorzata Fuszera, Wojciech Eichelberger.
By rozum był przy młodości… Czy tego życzyłoby sobie z perspektywy lat osiemnastu panów i trzynaście pań, doświadczonych życiowo, mądrych i sławnych? Przygotujmy się na niespodzianki!
Małgorzata Szejnert
Miles L. Patterson, światowej sławy badacz komunikacji niewerbalnej, udowadnia, że każdego dnia wielokrotnie wchodzimy w rozmaite interakcje z ludźmi, w których komunikacja niewerbalna odgrywa dominującą rolę. Ponieważ zachodzi ona w dużej mierze automatycznie, poza naszą świadomością, nie zdajemy sobie sprawy z tego, że wysyłamy i odbieramy tego typu komunikaty. Autor wyjaśnia, jak działa komunikacja niewerbalna i co leży u źródła jej skuteczności. Pokazuje, jak – często nieświadomie – stajemy się jej ofiarami, ale także jak możemy ją wykorzystać do osiągnięcia własnych celów.
Ile rzeczywistości jest w telewizji? Czy jest to rzeczywistość taka, jaką ją widzimy, czy też może inna, wypaczona? Jak w telewizji prezentuje się sama telewizja? Na te i inne pytania odpowiedzieć próbuje Marcin Sanakiewicz, autor Telewizji ponowczesnej. Posługując się metodologią badań performatywnych, bada efekty oraz relacje zachodzące pomiędzy telewizją, jej kreacjami, odbiorcami i społeczeństwem.
O konkursie:
Ogólnopolski Konkurs Medi@stery został zainicjowany w celu promowania najlepszych prac magisterskich napisanych przez absolwentów studiów dziennikarskich. Pomysłodawczyniami konkursu są dr Małgorzata Łosiewicz oraz dr Anna Ryłko-Kurpiewska, a organizatorem przedsięwzięcia jest kierunek Dziennikarstwo i Komunikacja Społeczna na Uniwersytecie Gdańskim.
Autor skupia uwagę na telewizji, podejmując próbę ujęcia jej jako systemu autopojetycznego, tworzącego i odtwarzającego siebie poprzez rekonstrukcję i rekombinację własnych elementów. Podejmuje przy tym oryginalny eksperyment myślowy, stosując do analizy aparatu telewizyjnego narzędzia hermeneutyczne i heurystyki zaczerpnięte z zasobów współczesnych badań performatycznych. […] Efektem jest ciekawa próba integracji kilku popularnych i poznawczo płodnych, a występujących zazwyczaj w oderwaniu od siebie, ujęć teoretycznych współczesnej kultury audiowizualnej.
Z recenzji dr hab. Małgorzaty Lisowskiej-Magdziarz,
Członka Kapituły Ogólnopolskiego Konkursu Medi@stery
Performatyczny klucz rozumienia telewizji rozpisany na kartach tekstu to zarówno świeże narzędzie poznawcze, jak i świetnie rozpisana „mapa drogowa” dla instytucji i kultur organizacyjnych stojących „po drugiej stronie szklanego ekranu”. Autor wskazuje na możliwości rozwoju, a nawet i poszerzenia formuły telewizji w cyfrowym otoczeniu, ale i nie boi się wskazywać na grożące jej problemy i mielizny, dla których zaleca niezbędne kuracje naprawcze. Tak pomyślany tekst można i należy traktować przynajmniej na dwa sposoby: jako wartościową pozycje? w najnowszej bibliografii studiów nad mediami, oraz jako rodzaj pogłębionego o rozważania teoretyczne guidebooka dla środowisk i instytucji telewizyjnych.
Z recenzji dr. hab. Piotra Celińskiego
Marcin Sanakiewicz (ur. 1980 r. w Krakowie) – medioznawca, dziennikarz, lektor radia i telewizji. Współpracował z Polskim Radiem Kraków, RMF FM, Radiem ZET, PR III, VOX FM, Radiem Plus, TVP i Discovery. W latach 2002–2013 dziennikarz i wydawca Telewizji Polskiej. Ukończył studia dziennikarskie na Wydziale Politologii UMCS w Lublinie (tytuł Najlepszego Absolwenta 2014 oraz Srebrny Medal UMCS). Stypendysta Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za Wybitne Osiągnięcia (2013), zdobywca Małego Akademickiego Lauru Dziennikarskiego (2015), laureat I. nagrody w I. edycji Ogólnopolskiego Konkursu na Najlepszą Pracę Magisterską z Wiedzy o Mediach Medi@stery (2015). Autor książki „Poetyka telewizyjnych programów porannych: między informacją, tabloidem i autopromocją” (Scholar: Warszawa 2013) oraz artykułów naukowych. Obecnie doktorant w Zakładzie Filozofii i Socjologii Polityki UMCS.
Należy podkreślić, że bardzo ciekawy jest sam projekt publikacji. Autor postawił sobie za cel wniknięcie w perspektywę poznawczą samych osadzonych, szczególnie tę odnoszącą się do ich rozwoju osobowego. Takie podejście zasługuje na uznanie i świadczy o znajomości problemów penitencjarnych [...]. Praca jest cennym źródłem wiedzy dla naukowców i praktyków pracujących z osadzonymi i byłymi więźniami, a także dla wychowawców, rodziców, katechetów. Autor monografii poruszył problem bardzo ważny nie tylko w obszarze pomocy postpenitencjarnej, ale również istotny w procesie wychowania każdego człowieka.
Fragment recenzji dr hab. Anny Fidelus, prof. UKSW
Książka ta dotyczy istotnych i bardzo interesujących aspektów uwzględniających problematykę kształtowania się osobowości człowieka, jego odpowiedzialności i powinności, a także różnic w zachowaniach uwarunkowanych środowiskowo. [...] Jest oryginalna, interesująca, a przede wszystkim dotyka ważnego problemu, jakim jest funkcjonowanie rodziny w kontekście kształtowania powinności i odpowiedzialności u młodzieży oraz u osób pozbawionych wolności. [...] Zarysowane tu elementy koncepcji i wizji oraz zaprezentowane wyniki badań z pewnością przyczynią się do poszerzenia perspektywy badawczej pedagogiki resocjalizacyjnej.
Fragment recenzji dr hab. Anny Kieszkowskiej, prof. UJK
W ten czy inny sposób wszystkie moje książki poświęcone są tej samej historii o niemal nieograniczonym potencjale, jaki niesie darwinowska zasada doboru naturalnego, o ile tylko raz uruchomiony proces samoreplikacji ma szansę rozwijać się na przestrzeni dostatecznie długiego czasu.
„Rzeka genów” jest dla mnie dalszym ciągiem misji, której się podjąłem. Doprowadzam tu całą opowieść do pozaziemskiej kulminacji, łącznie z rozważaniami na temat zaszczepienia fenomenu samoreplikacji wśród miriadów atomów przestrzeni kosmicznej.
R. Dawkins, fragment Wstępu
Jak rozmawiać o seksie? Jak przekazywać to, co w nim najważniejsze? Jak pomagać dzieciom we wchodzeniu w jego tajemniczy, pociągający świat?
Seks to coś znacznie więcej, niż chodzenie za sobą do łóżka. To bliskość, intymność, wzajemny szacunek, wyrozumiałość, cierpliwość, życzliwość. Jak napisał Autor we wstępie do książki, seks to ten wyjątkowy obszar, w którym przekraczam bariery intymności drugiego człowieka i pozwalam, aby on przekroczył moje. Trudno o większy dowód zaufania do drugiego człowieka niż pokazanie mu się nago.
Książka „Seks. Dobrze jest, gdy się wie” jest barwną kompozycją rozmów z Wiesławem Sokolukiem, znakomitym polskim seksuologiem, utalentowanym gawędziarzem, który zwykł mówić o sobie „Wędrowny seksuolog”.
Wypowiedzi krążą głównie wokół tematów seksu i seksualności, niewątpliwie kluczowych w rozwoju każdego człowieka, seksualnego od samego początku. Autor pokazuje jak przedzierać się przez dżunglę pytań o seks, uświadamiać sobie szkodliwe mity i przesądy, rozpoznawać blichtr seksu komercyjnego, umiejętnie rozmawiać z dziećmi i młodymi o seksie.
Książka o wielkiej wartości merytorycznej, napisana klarownie, z wielką lekkością i humorem, jest swoistym mistrzem i przewodnikiem. Autor przełamuje tabu, wpuszcza świeże powietrze w obszar seksualności.
Seks istnieje od zarania dziejów i obejmuje cały świat, przyciąga i łączy: „Czasem starsi ludzie patrzą na siebie ciągle z takim światełkiem w oczach. I czule się dotykają. Lata mijają, a oni nadal są dla siebie atrakcyjni. Nasze ciało jest zmysłowe od urodzenia do śmierci”.
O autorze:
Wiesław Sokoluk jest Przewodniczącym Rady Ekspertów sekcji Seksuologicznej przy Fundacji Europejskie Centrum Edukacji Po Prostu, świetnym pedagogiem, uznanym seksuologiem, superwizorem. Przez wiele lat współpracował z Towarzystwem Rozwoju Rodziny, Programem Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP), Funduszem Ludnościowym Narodów Zjednoczonych (UNFPA), Krajowym Centrum ds. AIDS przy realizacji programów dotyczących zdrowia seksualnego. Autor licznych publikacji i książek, w tym metodologicznych dla nauczycieli. Sam mówi o sobie: ”Uważam siebie za Wędrownego Seksuologa, bo większa cześć roku schodzi mi na wyjazdach do szkół, internatów, klubów osiedlowych. Najbardziej lubię chwilę pomiędzy końcem pracy gdzieś w Polsce a odjazdem pociągu czy autobusu. Wtedy przychodzi moment na uporządkowanie myśli, na wątpliwości i oswojenie niepokoju - jeżeli pozostał”. (Wysokie Obcasy 4/2010)
Wybrane fragmenty:
„Seks jest nieprzewidywalny do końca. Jeżeli nam się tym razem nie uda i stać nas na to, żeby powiedzieć sobie: dziś było nie najlepiej – to mamy dobry seks. Bo to znaczy, że innymi razy było dobrze.”
„Nie zaznał słodyczy życia, kto w przedszkolu nie bawił się w doktora. Zawsze jednak muszą przyjść głupi dorośli i wszystko zepsuć.”
„Najpoważniejszy grzech to karanie za zachowania seksualne. Z jednej strony budzi w dziecku przekonanie, że są? one czymś złym i należy ich unikać, ale z drugiej nadaje im powab owocu zakazanego. W efekcie skutek karania jest odwrotny do zamierzonego: zamiast oduczyć dziecko tego rodzaju zachować, nadmiernie koncentruje na nich jego uwagę?.”
„Bywają? małżeństwa, które permanentnie się kłócą. Polecam im, żeby kłócili się albo na klęczkach, albo żeby się rozebrali. Wtedy trudno sobie wymyślać.”
„Seks w pewnym sensie odmładza, ale raczej w kategoriach emocji niż wyglądu. Widać, że ludzie, którzy mają tę iskierkę, są bardziej pogodni, płyną sobie sensownie przez te coraz trudniejsze lata. Poza tym seks daje poczucie, że się ma kogoś jeszcze, że jest się blisko, że się jest dla siebie atrakcyjnym.”
Motywacja do udziału w szkoleniu może być różna (nabycie nowych umiejętności, przyjemne spędzenie czasu pracy, zobowiązanie wobec pracodawcy) i wpływa na relację z trenerem oraz na przebieg zajęć. Zachowania uczestników mogą przeszkadzać w realizacji założonych przez trenera celów, dlatego umiejętność nawiązania przez niego relacji z grupą, zrozumienie wzajemnych zależności oraz wiedza dotycząca procesów grupowych rzutują na skuteczność szkolenia. Autorka opisuje sposoby budowania relacji z grupą szkoleniową w różnych fazach jej rozwoju – od fazy orientacji i zależności przez konflikt i bunt do współpracy i świadomej aktywności. Analizuje potencjalnie trudne zachowania uczestników szkolenia – ich przejawy, przyczyny, sposoby zapobiegania ich wystąpieniu oraz radzenia sobie z nimi. Jej wskazówki pozwolą trenerowi zachęcić grupę do otwartego rozwoju i do zaufania mu w procesie nabywania kompetencji. Dzięki tej książce: • zbudujesz właściwe relacje z uczestnikami szkolenia; • stworzysz zaangażowaną grupę; • osiągniesz założone cele szkolenia.
Prezentowana praca ma charakter empiryczny i sytuuje się w nurcie badań diagnostyczno-eksploracyjnych. W swej treści zawiera analizę literatury przedmiotu, która odnosi się do kształcenia pedagogów i badanych zmiennych, takich jak: wizji kariery zawodowej, wartości życiowych, wartości związanych z pracą i cenionymi jej aspektami, a ponadto obejmuje założenia metodologiczne badań własnych, a także analizę i interpretację uzyskanych wyników badań. Każdy rozdział empiryczny kończy podsumowanie. Klamrą spinającą prezentowane wyniki badań jest zakończenie.
W rozdziale pierwszym, zawierającym ogólne rozważania o zawodzie pedagoga, scharakteryzowano edukacyjne wyzwania współczesności i na tym tle określono role pedagoga, wskazując na potrzebę adekwatnego wyposażenia go w kompetencje profesjonalne i społeczne, aby w pełni sprostał społecznym oczekiwaniom w dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości. Rozwinięcie tej problematyki znajduje swoje odbicie w teorii i praktyce kształcenia pedagogów w Polsce i na Ukrainie. Dostrzec tu można dużo punktów stycznych, ale nie brakuje też różnic wynikających z odmiennych narodowych doświadczeń i uwarunkowań społeczno-kulturowych. Podjęta problematyka edukacji pedagogów wskazuje na istotę przygotowania zawodowego młodzieży wybierającej tę odpowiedzialną profesję, stanowiącą swoistą misję społeczną. Jest to także istotne wprowadzenie do zaprojektowanych i zrealizowanych badań empirycznych. Analizy prowadzone w tym rozdziale uzupełnia przegląd badań empirycznych nad zawodem pedagoga w Polsce i na Ukrainie oraz zoperacjonalizowanie wizji kariery zawodowej przyszłych pedagogów.
Jak zrozumieć kogoś, kto jest uzależniony.
Skąd się bierze i na czym polega anoreksja.
Dlaczego twój syn sięga po narkotyki.
Jaki jest mechanizm uzależnienia.
Jak im pomóc.
Przeszłam przez anoreksję i bulimię,
ciągle wpadałam w następne uzależnienia.
Wyleczyłam siebie, bo dotarłam do źródła problemu,
zrozumiałam czym jest i jak je uzdrowić.
O tym jest ta książka.
Książka jest niezwykłą relacją z etnograficznych badań terenowych prowadzonych w latach 1978–1987. Jacek Olędzki, mieszkając przez wiele lat w Murzynowie, w sposób niemal perfekcyjny zrealizował postulat „obserwacji uczestniczącej”. Przedmiotem jego zainteresowań były wszelkie przejawy bycia i istnienia, analizowane w kontekście codziennego życia mieszkańców wsi. Praca może być pretekstem do dyskusji na temat znaczenia metody etnograficznej w badaniach społecznych, sposobu konstruowania opisu etnograficznego czy też przenikania się wiedzy teoretycznej i doświadczenia terenowego. Murzynowo jest ważną publikacją dla studentów oraz przedstawicieli nauk społecznych i humanistycznych, przede wszystkim antropologów, etnografów i socjologów.
academia
Kobieca odpowiedź na „Ginekologów” Jurgena Thornwalda.
Sheila Kitzinger (1929–2015) to międzynarodowej sławy edukatorka porodowa, antropolożka i feministka, jedna z najbardziej wpływowych postaci ruchu na rzecz praw reprodukcyjnych kobiet, ikona walki o ludzkie oblicze porodu.
W ukończonej krótko przed śmiercią autobiografii dostajemy barwny opis dorastania pod rządami matki (która była feministką, zanim jeszcze wynaleziono ten termin), studiów w kipiącym życiem Oksfordzie i zmagania się z murem skostniałych poglądów i przesądów w środowisku medycznym.
Kitzinger zabiera nas w niezwykłe podróże odbywane ze swoją nieprzeciętną rodziną (pięć córek!), podczas których w najodleglejszych zakątkach świata prowadziła badania nad historycznymi, społecznymi i kulturowymi aspektami porodu. Odkrywa przed nami świat mistycznych przeżyć zarówno kobiet w egzotycznych plemionach, jak i tych rodzących w najlepszych szpitalach na całym świecie.
Podczas trwającej kilkadziesiąt lat kariery Sheila Kitzinger zawodowej prowadziła pionierskie kampanie mające na celu radykalną zmianę w postrzeganiu porodu, przywrócenie wagi pracy położnych i kładzenie nacisku na dokonywanie przez kobiety świadomych wyborów. Jej niebywała pasja życiowa i ogromna ciekawość antropologiczna miały wpływ na miliony kobiet na całym świecie.
„Książki o małżeństwie? Przeczytałem chyba już wszystkie. Ta jest najlepsza – konkretne rady bez owijania w bawełnę, a do tego można się pośmiać. To pierwsza książka o tematyce małżeńskiej, która oddaje sprawiedliwość mężczyznom i ma wyzwalający wpływ na kobiety”.
David Murrow
autor książki Mężczyźni nienawidzą chodzić do kościoła
Pomimo tytułu, ta książka nie jest rozprawą na temat korzyści płynących ze śmiechu ani też zbiorem śmiesznych opowiadań na temat małżonków. Nawiązuje ona do mojego seminarium zatytułowanego Przez śmiech do lepszego małżeństwa, którego celem jest zainspirowanie i odmienienie życia małżeńskiego tych, którzy w nim uczestniczą. Tytuł mówi o śmiechu, ponieważ używam w nim wiele zabawnych anegdot i porównań. Moje wykłady na żywo przypominają raczej występ komika niż sesję z psychologiem rodzinnym, a mimo to dziesiątki tysięcy ludzi zaświadcza, że usłyszane treści zainspirowały do pozytywnej zmiany, a nawet ocaliły ich małżeństwo. Zatem, choć czytając tę książkę, uśmiechniesz się czy nawet wybuchniesz śmiechem, moim celem jest dostarczenie ci przydatnych informacji, dzięki którym będziesz mógł odnieść sukces w relacji małżeńskiej.
Ludzie mają mnóstwo dziwnych poglądów na temat miłości i małżeństwa. Niektórzy uważają, że jeśli coś ma się udać, to się uda. Inni są zdania, że w poszukiwaniu szczęścia trzeba zdać się na instynkt. Jednak tym, co czyni małżeństwo wspaniałym, jest praca nad związkiem. Musimy jednak wiedzieć, jak pracować, potrzebujemy odpowiednich umiejętności. Same dobre chęci nie wystarczą. Te umiejętności można w sobie wykształcić, bazując na odpowiedniej wiedzy.
Dobra wiadomość jest taka, że typowe problemy małżeńskie można rozwiązać dość łatwo, o ile małżonkowie są gotowi przyjrzeć się swojemu małżeństwu i chcą poświęcić czas na zrozumienie siebie nawzajem. To jest powód, dla którego napisałem tę książkę. Jeśli więc chcemy rozwiązać istotne problemy w swoim związku, musimy być gotowi zacząć myśleć inaczej, a ja ci w tym pomogę. Jedne pomysły podekscytują cię, inne – najzwyczajniej wkurzą. Jednak nie odrzucaj tego od razu. Przeczytaj. Pomyśl. Zastanów się. Miej odwagę przenieść swoje małżeństwo na następny, lepszy poziom.
Mark Gungor
Czy nasze myśli w każdej chwili mają wpływ na otaczającą rzeczywistość? Jeśli tak, to co możemy zrobić, aby ta kreacja była pozytywna. Co zrobić, aby nasze oczekiwania nie zderzały się z negatywną oceną tego, co się wokół nas dzieje. Jak spowodować abyśmy byli pogodni i uśmiechnięci? I czy to w ogóle możliwe? Vera Birkenbihl autorka książki pt.: ""Kreowanie pozytywnej rzeczywistości. Praktyczne zastosowania"" twierdzi, że tak.
Jeśli jesteśmy optymistami i wierzymy, że spotykać nas będą tylko dobre doświadczenia, to nasz umysł wykreuje takie sytuacje, które wcześniej zobaczyliśmy wewnątrz siebie. Kochając ludzi, ufając im, przyciągamy do siebie osoby dobre, którym można zaufać.
Gdy jednak czegoś się boimy, wtedy przyciągamy do siebie osoby rozedrgane, pełne obaw o swoją przyszłość. Kiedy nastawieni do świata jesteśmy pesymistyczne, nie dziwmy się, że będziemy wokół siebie kreować tzw. negatywną rzeczywistość. Stąd kluczem do szczęścia jest umiejętność chwytania pozytywnej energii wokół nas. Umiejętność komunikowania się z osobami pozytywnie zakręconymi.
Dzieje się tak dlatego, ponieważ świat, to tak naprawdę lustro, w którym odbija się nasze nastawienie.
Jak więc kreować pozytywną rzeczywistość? Odpowiedź, a przynajmniej jej część, znajduje się w tej książce.
W książce dokonano próby skonfrontowania wybranych szkół myśli ekonomicznej z pewnym wycinkiem rzeczywistości gospodarczej – pracą kobiet. Pojęcie pracy wykracza tu poza wąską koncepcję zatrudnienia i obejmuje także nieodpłatne czynności wykonywane na rzecz gospodarstwa domowego oraz opiekę. Do analizy wybrano główny nurt ekonomii i jedną ze szkół heterodoksyjnych – szkołę feministyczną, która za podstawowy temat swoich rozważań przyjęła doświadczenia kobiet. Problematyka pracy kobiet jest w dużej mierze uwarunkowana rolami społecznymi odgrywanymi przez kobiety i mężczyzn, przy czym najbardziej determinująca jest rola matki i opiekunki. W rezultacie pozycja kobiet na rynku pracy jest uzależniona od innych czynników niż pozycja mężczyzn, a jeden z najważniejszych stanowi obciążenie pracą nieodpłatną dla gospodarstwa domowego. W takiej sytuacji ta nierówna pozycja kobiet i mężczyzn przekłada się na dalsze zróżnicowanie płci. Stosowanie instrumentów polityki gospodarczej, które są postrzegane jako neutralne ze względu na płeć, w rzeczywistości ma ogromne znaczenie dla kobiet, zwiększa bowiem lub utrwala istniejące nierówności.
Kolorowanie to idealny sposób, by pozbyć się codziennego stresu! Piękne, działające na wyobraźnię rysunki z motywami muzycznymi pozwolą Ci się zrelaksować i wyciszyć umysł, a także rozwiną kreatywność i dostarczą przyjemności.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
