Hasło KUPA, czyli jak posadzić dziecka na nocnik.
Jamie Głowacki ekspertka od treningu nocnikowego maluchów, prezentuje autorską 6-etapową metodę odpieluchowywania pociechy, która jest skuteczna nawet wtedy, gdy zawiodą wszystkie inne sposoby.
Twoje dziecko wybiera się niedługo do przedszkola, a Ty martwisz się o to, że ciągle nie sygnalizuje, kiedy chce zrobić siku lub kupę? A może chowa się za firanką, gdy czuje fizjologiczną potrzebę i za nic w świecie nie da się namówić na to, żeby zrobić siku lub kupę do nocnika? Nie martw się, nie jesteś sam, a Ty nie jesteś w beznadziejnej sytuacji.
Pierwsza dobra wiadomość jest taka, że Twoje dziecko jest gotowe na nocnik wcześniej niż myślisz (20-30 miesięcy) i może nauczyć się korzystania z niego szybciej niż myślisz! W większości przypadków, którymi zajmowała się Jamie wystarczyło zaledwie kilka dni, żeby maluch z ochotą robił siku i kupę tam, gdzie trzeba. Jamie ma jednak świadomość, że każde dziecko jest inne i dostosowała swoją metodę również do tych, które wymagają dłuższego czasu i więcej pracy.
„Mamo, chcę kupę!” odpowiada na podstawowe pytania, które zadają sobie rodzice, którzy chcą przyzwyczaić dziecko do korzystania z nocnika:
Czy moje dziecko jest gotowe na to, by przestać nosić pieluchy? Jak mogę to sprawdzić? Dlaczego moje dziecko odmawia robienia kupy do nocnika? Jak uniknąć stresu związanego z nocnikiem? Dlaczego moje dziecko nagle przestało korzystać z nocnika i znowu sika w pieluchy? Dlaczego ono ciągle zasikuje łóżko mimo, że korzysta już z nocnika? Dylematy związane z pozbywaniem się pieluch dotyczą niemal wszystkich rodziców. Najnowsza książka Jamie Głowacki, ekspertki od treningu nocnikowego maluchów, pomoże wam uporać się z tą kwestią nawet wówczas, gdy zawiodą wszelkie inne metody.
Oto poradnik, który rozwiąże wszystkie te problemy bez przekupywania pociechy cukierkami i innych wątpliwych sztuczek. Wypróbuj instrukcje i wskazówki zaproponowane przez Jamie i przejdź bez stresu i z uśmiechem przez etap pożegnania z pieluchami.
Administrategia to pierwsze w Polsce i Europie Środkowej praktyczne kompendium wiedzy o strategicznym zarządzaniu w sektorze publicznym. Będąca wynikiem badań w dziesiątkach urzędów, a także wykorzystująca najnowsze idee i dobre praktyki z całego świata, podpowie Ci, krok po kroku, jak zarządzać instytucjami publicznymi, dbając zarazem o własny sukces zawodowy. Książka zaprasza również wszystkich zainteresowanych sprawami publicznymi do zastanowienia się nad zaśniedziałymi poglądami na temat instytucji naszego państwa.
Patronami książki są Unia Metropolii Polskich, Związek Miast Polskich, Związek Powiatów Polskich, Tygodnik Powszechny, Konfederacja Lewiatan, Instytut Allerhanda, Centrum Analiz Klubu Jagiellońskiego, ośrodek dialogu i analiz THINKTANK, oraz Index Copernicus International.
Autorzy łączą wykształcenie na najlepszych światowych uczelniach z doświadczeniem pracy z urzędami i menadżerami publicznymi w Polsce i w regionie.
Czy idąc z kuchni do pokoju, zapominasz czasem, po co się tam wybrałeś i bezradnie rozglądając się po wnętrzu, powtarzasz tylko w myślach: „Zaraz, zaraz, co ja tu właściwie robię…”?
Czy zdarza Ci się gorączkowo myśleć nad imieniem napotkanej osoby, którą skądś znasz, ale za nic w świecie nie możesz sobie przypomnieć skąd? „A niech to, musiałem ją gdzieś widzieć. Zaraz się wyda, że nie pamiętam gdzie”.
Czy dałbyś sobie głowę uciąć, że to dzięki Twojej decyzji jakieś zawodowe przedsięwzięcie zakończyło się sukcesem, a uzurpuje ją sobie ktoś inny? „To przecież niemożliwe!” A jednak pewne fakty wskazują, że ten ktoś ma rację.
Jak przekonująco dowodzi neurolog Dean Burnett, wszystkiemu jest winny jeden narząd – ludzki mózg! Choć tak zaawansowany ewolucyjnie, jest też potwornie bałaganiarski, omylny, egocentryczny i chaotyczny. A skutki tego, choć czasem trudne do zniesienia, bywają jednocześnie zabawne. W trakcie tej lektury, zgłębiając neurologiczne procesy, będziesz śmiał się do łez z samego siebie – z tego, co wyprawia Twój gupi muzg, sabotując Twoje własne życie.
Autobiografizm jest zjawiskiem pogranicznym, oscylującym między sztuką a życiem, wzniosłością a trywialnością. Choć od kilku dekad podlega systematycznym badaniom oraz cieszy się zainteresowaniem czytelników, twórców i mediów, nie traci „dzikiego” charakteru: przyrasta, zarasta, zmienia się i multiplikuje. Na takim założeniu oparte zostały temat i kompozycja tej monografii, szóstej publikacji w serii Centrum Badań Dyskursów Postzależnościowych. W trzech częściach książki znalazły się artykuły ułożone według klucza pojęciowego, wykrystalizowanego podczas dyskusji, która odbyła się tym razem w Instytucie Polonistyki i Kulturoznawstwa Uniwersytetu Szczecińskiego, na wieloznacznym pograniczu. Przebieg debaty podyktował tytuły części: Na pograniczach, Sceny autobiografii, Tożsamość w Polsce. Pierwsza zawiera artykuły opisujące doświadczenie półperyferii i peryferii, prowincji i dawnych kolonii, które układają się w mity reinwencyjne. Druga skupia się na społecznych umiejscowieniach, relacjach międzyludzkich oraz kontekstach autobiografii. Trzecia zaś to opowieść o tożsamości odbitej w opowieściach – celowo lub w pewnej mierze przypadkiem, na marginesie, na zakładce włożonej między spisywane w innym celu narracje.
Praca Barbary Adamczyk stanowi użyteczne dzieło naukowo-poznawcze i podstawę działań profilaktyczno-metodycznych. Autorka z dużym znawstwem dokonuje analizy wspólnych cech dzieci ulicy oraz ich zachowań dewiacyjnych i przestępczych. Posiłkuje się analizą dużego zestawu treści z literatury polskiej, angielskojęzycznej i francuskojęzycznej, przytacza nie tylko opinie różnych badaczy, ale i dane z badań innych autorów. Analiza bogactwa danych i ich interpretacja stanowi bardzo dobry materiał poznawczy, użyteczny dla praktyki pedagogicznej w zakresie profilaktyki i terapii pedagogicznej. Autorka umiejętnie dokonuje szczegółowych uogólnień całości pracy badawczej i formułuje wnioski dla praktyki (…), ponadto formułuje wskazówki do dalszych badań empirycznych, co jest godne uznania. Z recenzji prof. dra hab. Stanisława Palki
Rosyjski imperializm był (i jest) wielowymiarowy. Wyrażał się przez stulecia w skłonności do ciągłego poszerzania własnego terytorium. Idea Trzeciego Rzymu, która powstała na przełomie wieku XV i XVI, nadała rosyjskości wymiar sakralny, mesjanistyczny. Z kolei Piotr I wyposażył ją w cechy uniwersalistyczne, a w drugiej połowie XIX stulecia pojawił się rosyjski nacjonalizm. Tendencje nacjonalistyczne Rosji carów wzmogły się w ZSRS upowszechniającym na świecie ideologię klasowego internacjonalizmu. Wszystkie te wymiary miały charakter ekspansjonistyczny, niekiedy nakładały się na siebie. Tytułowy imperializm wspólnotowy rozumiany jest tutaj jako rosyjska skłonność do traktowania Ukraińców i Białorusinów jako dwóch gałęzi wspólnego z Rosjanami trójjedynego narodu ruskiego - do ich narodowego podporządkowania sobie przez Moskwę i występowania w ich imieniu. Publikacja podejmuje tę problematykę, ujmując ją przez pryzmat badań socjologicznych.
Przeraża śmierć samotna, anonimowa, w obcym szpitalnym wnętrzu, wśród obcych i obojętnego personelu, który często wręcz unika umierającego pacjenta, czekając poza salą na ostatnie jego tchnienie.
Od zawsze śmierć człowieka traktowano jako istotne wydarzenie, zamykające jego wędrówkę po świecie. Była on zaskakująca, pełna tajemnicy, a przede wszystkim otwierała nowe perspektywy – wędrówkę po nowym, innym świecie.
Od starożytności próbowano więc zrozumieć jej siłę, a jednocześnie podpowiedzieć umierającym, co mają czynić, gdy już nadejdzie.
Tak powstała ars moriendi – „sztuka umierania”, czyli poradniki i podpowiedzi w jaki sposób towarzyszyć umierającym w ostatnich chwilach ich życia.
Kult świętych, a w szczególności Najświętszej Maryi Panny, Matki Jezusa Chrystusa, jest integralną częścią liturgii Kościoła katolickiego. W przedstawianych nam postaciach Kościół wskazuje na wzory postępowania, a także wzywa tych, którzy przeszli przez życie przed nami i o których zbawieniu zaświadczył przez beatyfikację lub kanonizację, aby byli naszymi patronami i orędownikami przed tronem Boga.Nasze rozważania mają nam te postaci przybliżyć oraz wskazać problemy, jakie w oparciu o przytoczone przykłady wiążą się z naszym życiem. Przedstawiony tu zbiór rozważań powstał w ramach przygotowywania materiałów duszpasterskich. Nie charakteryzuje się jakimś planem. O niektórych świętych wiele nie mówi a innymi postaciami zajmuje się wielokrotnie, można jednak przypuszczać, że posłuży pomocą w drodze za pośrednictwem świętych do Boga.
Vera F. Birkenbihl odpowiada na pytania związane z zastosowaniem w praktyce podstawowych zasad psychologii społecznej. Tematyka tej książki dotyczy samoświadomości, kariery, komunikowania oraz podejścia do siebie i innych. Autorka radzi między innymi, jak poradzić sobie z trudnymi zadaniami, sytuacjami stresowymi, gniewem, depresją, poirytowaniem i innymi emocjami, z którymi stykamy się na co dzień, w życiu rodzinnym i w pracy. Odpowiedzi te oparte są na wieloletnich doświadczeniach wyniesionych z seminariów i wykładów prowadzonych przez Autorkę dla pracowników firm liczących się na rynku światowym. Porady przedstawione w tej książce zostały sprawdzone w praktyce i pomogły wielu ludziom w porozumieniu się z samym sobą i z otoczeniem.
Przedmiotem monografii jest praktyka odbywania kary pozbawienia wolności przez kobiety z małymi dziećmi. Stanowi ją i określa społeczna obecność matek pozostających w fazie aktywnego macierzyństwa w instytucji totalnej, jaką jest zakład karny. Codzienność doświadczania świata przez dziecko ma swój początek w warunkach więziennych. Podjęta w monografii narracja dotyczy z jednej strony opisu i wyjaśnienia sytuacji kobiet-matek będących w fazie aktywnego macierzyństwa, przebywających w warunkach zakładu karnego, a drugiej zaś strony – dzieci, które inicjują swoje człowieczeństwo w sytuacji karnie „nadzorowanej”. W prezentowanej czytelnikowi książce wykorzystane zostały elementy socjopsychologicznej teorii socjalizacji, ze szczególnym uwzględnieniem społecznych praktyk socjalizacyjnych, które mają wpływ na osoby społecznie doświadczające realnego uczestnictwa w środowiskach swojej życiowej aktywności. Autorka skoncentrowała naukowe rozważania na istocie, mechanizmach i konsekwencjach przebiegu procesu socjalizacji (czy to asocjacyjnej, czy dysocjacyjnej), w odniesieniu do specyficznej, interesującej autorkę, kategorii kobiet i ich dzieci. Procesy te przebiegają zawsze w pewnych kontekstach, określanych mianem toposów lub środowisk.
Książka adresowana jest do decydentów szeroko rozumianych systemów pomocowych, np. systemu penitencjarnego i pomocy społecznej w Polsce, dla praktyków resocjalizacji, pracowników socjalnych, kuratorów sądowych i asystentów rodziny. Odbiorcami mogą być także studenci pedagogiki, socjologii, psychologii i prawa oraz osoby, którym los małego dziecka w Polsce nie jest obojętny.
Jak używać głębokiego słuchania i uważnego mówienia, żeby umacniać nasze związki z ludźmi, łagodzić konflikty i osiągać cele.
Dziś coraz częściej nasz bezpośredni kontakt z innymi ludźmi zastępują sms-y, maile. Taka „zamknięta” komunikacja nie pozwala wykorzystać możliwości naszych i naszych rozmówców. Tymczasem dobre
porozumiewanie się to podstawa każdego udanego związku – w małżeństwie, rodzinie, wśród przyjaciół i współpracowników. A praktyka uważności pomaga porozumiewać się lepiej i skuteczniej.
Pięć kluczy do uważnego porozumiewania się to: milczenie, odzwierciedlenie, zachęcanie, dostrzeganie i reagowanie.
A oto proste ćwiczenia, dzięki którym zmienisz to, jak mówisz i słuchasz:
• Klucz do uważnej obecności tu i teraz: czujne ciało, czułe serce, otwarty umysł - by wyeliminować wszystko, co nas rozprasza.
• Klucz do uważnego słuchania: zachęcanie – by umieć dostrzec w drugiej osobie dobre strony.
• Klucz do uważnego mówienia: łagodność – by umieć mówić tak, żeby inni nas słuchali.
• Klucz do uważnych relacji: bezwarunkowa życzliwość – by poczuć bliskość z ludźmi i umieć ich docenić.
• Klucz do uważnych reakcji: pogoda ducha – by podchodzić do każdej sytuacji ze spontanicznością i gotowością do bezinteresownej pomocy.
A ponadto dowiesz się:
• Jak rozpoznawać swoje nawyki komunikacyjne i jak je zmieniać.
• Jak pokonywać komunikacyjne bariery.
• Jak radzić sobie z kimś, kto uważa cię za wroga.
• Jak odkrywać nieuświadomione lęki, które negatywnie wpływają na porozumiewanie się.
Dzięki tej jasnej, przystępnej, a czasem nawet zabawnej książce będziesz potrafi ł z większym zaangażowaniem słuchać innych i odpowiadać pewnie i precyzyjnie w każdej rozmowie i każdej sytuacji.
Webriting w kulturze to konkretne porady, jak rozpocząć i skutecznie przeprowadzić promocję instytucji kultury w internecie. Autorka Joanna Wrycza-Bekier podaje gotowe i skuteczne porady, jak prowadzić webriting w instytucjach kultury. Gdy zastosujesz te unikatowe wskazówki, dotrzesz do tysięcy potencjalnych odbiorców kultury.
Książka Krzysztofa Malickiego i Krzysztofa Piroga jest ważna z kilku powodów. Dotyczy potocznych wyobrażeń o przeszłości historycznej w odniesieniu do Polski, koncentruje się na młodzieży (uczniowie), podejmuje oryginalne problemy (których nikt przed nimi na tę skalę nie podjął), a poza tym może mieć konsekwencje dla programów kształcenia, co autorzy wyjaśniają we wstępie. Podstawą analizy jest duża próba ogólnokrajowa (3774 respondentów), a więc wyniki dają pewne podstawy do snucia uogólnień.
Z recenzji wydawniczej
Prof. dr. hab. Henryka Domańskiego
Od diety do diety. Od euforii do porażki. Miliony kobiet każdego dnia zmagają się ze swoją wagą. I odkładają życie na później, powtarzając niczym mantrę: gdybym tylko schudła… Psychodietetyczka Elżbieta Lange i dziennikarka Marta Sadkowska, rozmawiają o różnych problemach kobiet w kontekście odchudzania. Uświadamiają, że życie od diety do diety doprowadza głównie do frustracji, odrzucenia własnego ciała, niskiego poczucia wartości oraz utraty zdrowia. Zachęcają kobiety do innego sposobu myślenia na temat jedzenia. I inspirują do zmiany, która zaczyna się… w głowie.
Marta Sadkowska – dziennikarka pisząca od wielu lat o urodzie, zdrowiu i diecie w magazynach dla kobiet m.in. „Zwierciadło” i „Sens”. Zainteresowana zdrowym odżywianiem, medycyną alternatywną i holistycznym stylem życia. Wyznaje zasadę, że ciało to my, dlatego uważa, że nie tylko to co jemy, ale też jak żyjemy i jak myślimy ma wpływ na nasz wygląd i zdrowie.
Elżbieta Lange – psychodietetyk, coach zdrowia, prowadzi warsztaty Świadome odchudzanie – detoks ciała i duszy, odchudzała bohaterki programu TVN Style Sablewskiej sposób na… Uświadamia kobietom, że nie tylko to co i jak jedzą ma wpływ na ich nadwagę. Uważa, że większość diet odchudzających nie działa, jeśli nie uporamy się z emocjami, które są przyczyną problemów z odżywianiem i nie zmienimy złych nawyków.
Samoocena i test. Moje doświadczenia to bardzo osobisty zbiór refleksji i rozważań, będący próbą połączenia sfery własnych doświadczeń życiowych z płaszczyzną zawodową jednego z najbardziej znanych i cenionych polskich metodologów pedagogiki, teoretyków diagnozy i pomiaru dydaktycznego. Dzieło ma charakter swoistego résumé osobistych i zawodowych osiągnięć profesora Bolesława Niemierki, który większość swojej aktywności badawczej i dydaktycznej poświęcił zagadnieniom oceny szkolnej i problematyce konstrukcji testów. W tej pracy autor w szczególny sposób podjął temat związków między uczeniem się, osiągnięciami szkolnymi a samooceną ucznia przeprowadzając osobistą ocenę (samoocenę) przebiegu własnego życia i ujawniając własne poglądy na liczne kontrowersje od lat trapiące pedagogikę jako naukę. Przez lata oceniając innych, teraz próbuje dokonać oceny samego siebie. Czyni to z pewnego dystansu, jaki stwarza spojrzenie w przeszłość. Przypomina to scenę z jednego z filmów Krzysztofa Kieślowskiego, w którym reżyser-amator, wciąż filmując i podpatrując innych, w ostatnich sekwencjach odwraca kamerę i zaczyna filmować siebie. Szukając, zapewne, w ten sposób jakiejś prawdy o sobie samym. A być może to właśnie samoocena - poczucie własnej wartości (self-esteem), czyli rodzaj postawy wobec siebie lub opinii na swój temat - stanowi swego rodzaju klucz, który otwiera drzwi do wielu edukacyjnych problemów? Wskazuje na to druga część tytułu – Moje doświadczenia.
Adresatami dzieła są pedagodzy, psychologowie, nauczyciele, studenci. Autor wspomina w pracy o kilkuset swoich współpracownikach i osobach, z jakimi był i jest nadal silnie związany. Można przypuszczać, że po książkę chętnie sięgną rzesze Jego uczniów, studentów i wychowanków.
Prof. dr hab. Bolesław Niemierko bada przebieg i wyniki uczenia się młodzieży. Interesują go prawidłowości psychologiczne i pedagogiczne tego procesu oraz metody sprawdzania i oceniania osiągnięć uczniów. Jest pionierem zastosowań testów do tego celu i ostrym krytykiem nadużyć, do jakich w związku z nimi dochodzi w autorytarnych systemach kształcenia. Obecnie pracuje w Zakładzie Wspomagania Rozwoju sopockiego Wydziału Zamiejscowego Uniwersytetu SWPS. Interesuje się także fotografią, tenisem stołowym, pływaniem i kulturą iberyjską.
Autorka analizuje przyczyny powstania eugeniki jako dziedziny myśli i czynu, zmierzającej już w starożytności greckiej do doskonalenia natury ludzkiej oraz powody, dla których w czasach nowożytnych, a zwłaszcza w XIX w., uzyskała niebywały rozwój oraz światowy sukces. Dobitnie wskazuje na jej rolę w kształtowaniu totalitaryzmu niemieckiego – nazizmu. W pełnej rozmachu książce prezentuje wiele nieznanych źródeł i zadziwiających zjawisk. Pisze też o eugenice polskiej i żydowskiej oraz paradoksach, w które zostały one uwikłane. Ponadto, dociekając istoty niemieckiego totalitaryzmu, autorka na kanwie rozważań nad eugeniką wyprowadza interesujące implikacje społecznopolityczne oraz antropologiczne, związane m.in. z faktem, że niemiecki totalitaryzm dążył – jak każdy inny system totalitarny – do stworzenia człowieka nowego typu, a w rzeczywistości człowieka „totalnie dyspozycyjnego”, oddanego bez reszty wodzowi, a to znaczy także pozbawionego własnej osobowości.
Prognozowane postępujące starzenie się populacji stawia przed społeczeństwami nowe wyzwania związane z koniecznością zabezpieczenia opieki nad niesamodzielnymi osobami starszymi, które wymagają wsparcia i pomocy w wymiarze długoterminowym. Ważny jest kontekst społeczny procesu starzenia się populacji, który wyraża się w zmianie dominującego modelu rodziny i funkcjonowania gospodarstw domowych. W książce przedstawione zostały różne formy opieki długoterminowej nad niesamodzielnymi osobami starszymi realizowane przez: • sektor pomocy społecznej w formie środowiskowej i stacjonarnej; • sektor ochrony zdrowia w formie środowiskowej i stacjonarnej; • opiekę nieformalną (rodzinną); • prywatne placówki opiekuńcze. W monografii scharakteryzowano obecny system opieki nad osobami starszymi oraz opisano różne ujęcia starości i procesów starzenia w perspektywie: • ekonomicznej, • społecznej, • psychologicznej, • medycznej, • prawno-socjalnej. Książka przeznaczona jest dla wykładowców i studentów, którzy stykają się z problematyką starzenia się populacji na kierunkach związanych z polityką społeczną, pracą socjalną oraz nauk o zdrowiu, a także pracowników sektora pomocy społecznej i ochrony zdrowia oraz dla osób odpowiedzialnych za kreowanie i wdrażanie polityki społecznej wobec niesamodzielnych seniorów.
Książka jest próbą odpowiedzi na pytanie, skąd się biorą nasze ludzkie pomysły i inspiracje na rozwiązanie problemów: od najmniejszych aż do tych wielkich, znaczących dla rozwoju nauki i naszej wiedzy w sensie potocznym, czyli zdroworozsądkowym, w sensie naukowym, literacko-artystycznym czy wreszcie religijno-mistycznym. Wybrane postaci i ich wypowiedzi na wszystkie powyższe tematy zajmują szczególne miejsce w rozwoju wiedzy i w kulturze. Ich niezaprzeczalnym atutem jest umiejętność wprowadzenia własnej koncepcji, jako że reprezentują różne gałęzie wiedzy. Łączy ich jednak to co najważniejsze: podejrzenie, że świat można opisać nie tylko z pomocą literatury czy matematyki, ale za pomocą znaków semiotycznych.
„Umysł projektujący" jest adresowany przede wszystkim do ludzi dociekliwych, dziwiących się ustawicznie i niezadowolonych ze stanu współczesnej wiedzy, która nie może tylu znaczących problemów rozstrzygnąć. Jest to humanistyka i wiedza ścisła zarazem. Metafizyka i transcendencja. Rozum i umysł. Poznanie klasyczne i kognitywistyka. Publikacja powinna trafić do rąk samodzielnych maturzystów, ambitnych studentów i nie myślących rutynowo młodych pracowników uniwersytetów, politechnik i innych uczelni, w których stosuje się metody na ogół mało konwencjonalne. Tam, gdzie drąży się pytania: Jak i skąd TO się wzięło? Jak można dokonać odkrycia? Itp.
Publikacja przedstawia zmagania wielkich ludzi z problemem adekwatnego opisu świata, ludzi i rzeczy wraz z ich wzajemnymi powiązaniami, a w szczególności próby syntezy wiedzy o świecie w zakresie nauk humanistycznych, jak i przyrodniczych.
Cisza, która uzdrawia duszę Uważność jest praktyką, która wycisza panujący w nas zgiełk. Gdy nam jej brakuje, wiele rzeczy może nas odciągać od nas samych. Thich Nhat Hanh Cisza. Siła spokoju w świecie pełnym zgiełku to ostatnia książka Thich Nhat Hanha. To pochwała uważności, skupienia na chwili obecnej, bez której łatwo stracić poczucie sensu w rzeczywistości pełnej chaosu. Autor zaprasza nas do uwolnienia się od zgiełku zewnętrznego świata. Proponuje, by odnaleźć spokój w samym sobie i dostrzec, co oferuje niepowtarzalna, bieżąca chwila. Przekonuje, że drogą do wewnętrznej wolności jest uważność w życiu codziennym. Wewnętrzna cisza pozwala usłyszeć głos własnego serca, by móc odważnie podążyć za swoimi najgłębszymi pragnieniami. Książka przypomina nam, że każda chwila jest cenna i warto przeżywać ją świadomie.
Czy na pewno wiemy, gdzie przebiega granica między kobiecością a męskością? I dlaczego boimy się słowa „transpłciowość”?
Zostać Nicole to prawdziwa historia nastolatka, który czuł się dziewczyną.
Kelly i Wayne Mainesowie od dawna marzyli o dzieciach. Adoptowali braci bliźniaków. Jonas i Wyatt byli praktycznie nie do odróżnienia, z wyjątkiem faktu, że jeden z nich czuł się chłopcem, a drugi dziewczyną. Dla małżeństwa Mainesów mogło to oznaczać katastrofę. Zwłaszcza dla Wayne’a – konserwatywnego żołnierza.
Od pierwszych chwil Wyatt bardziej interesował się dziewczęcymi zabawkami i ubraniami. Kiedy chłopcy mieli 5 lat, wewnętrzny konflikt zaczął rozdzierać nie tylko Wyatta, ale i całą rodzinę.
Amy Ellis Nutt opisuje walkę dziecka o własną tożsamość – najpierw jego historię rodzinną, potem zmagania w sądzie.
Jonas i Nicole niedawno skończyli 18 lat, a ich życie uległo diametralnej zmianie. Nicole i jej rodzina znaleźli się w środku medialnej burzy, która rozpętała się w obliczu przełomowej sprawy sądowej w obronie praw dzieci transpłciowych.
Prawdziwa historia, opisana przez nagrodzoną Pulitzerem Amy Ellis Nutt
Bestseller „New York Timesa”
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
