W książce zaprezentowano zagadnienia z zakresu migracji (w szerokim ujęciu społecznym i kulturowym) i ekspatriacji (w odniesieniu do firm międzynarodowych). Monografia ta jest przykładem interdyscyplinarnej współpracy, gdyż jej Autorzy reprezentują różne dyscypliny nauk społecznych (m.in. socjologię kultury i organizacji, politologię, psychologię międzykulturową) i nauk ekonomicznych (zarządzanie międzykulturowe, międzynarodowe zarządzanie zasobami ludzkimi). Problematyka migracji i ekspatriacji jest ujęta w trzech perspektywach: indywidualnej, organizacyjnej oraz społeczno-kulturowej. Szczegółowo omówiono takie zagadnienia, jak:
- Mobilność i migracje międzynarodowe – pojęcia, koncepcje, uwarunkowania;
- Pojęcia migranta, ekspatrianta tradycyjnego i samoinicjowanego;
- Motywy przemieszczeń międzynarodowych z punktu widzenia jednostki i korporacji;
- Cechy osobowości migranta i ekspatrianta;
- Bariery i korzyści migracji i ekspatriacji;
- Przedsiębiorczość migrantów;
- Modele i praktyki adaptacji kulturowej;
- Kulturowe, społeczne i polityczne uwarunkowania migracji międzynarodowych.
To publikacja interdyscyplinarna, dlatego skorzystają z niej osoby zatrudniające obcokrajowców (ekspatriantów, migrantów), trenerzy przygotowujący pracowników do pracy w zespołach wielokulturowych, inwestorzy, którzy planują ekspansję na rynki zagraniczne. Książka jest przeznaczona także dla naukowców szerokiego grona obszaru nauk społecznych i ekonomicznych oraz studentów politologii, socjologii, zarządzania.
Książka stanowi kolejny tom serii wydawniczej „Metody i techniki zarządzania”. Podjęto w nim problematykę metod, technik i narzędzi polityki społecznej w perspektywie wielokulturowości. Realizacja polityki społecznej nie jest zawężona do metod zaczerpniętych z nauk o zarządzaniu, chociaż z metodologii zarządzania wykorzystuje koncepcje strategii, zarządzania kadrami oraz teorii organizacji.
Rozmowa z samym sobą jest zjawiskiem znanym każdemu. Codziennie, w wielu sytuacjach rozmawiamy ze sobą, dyskutujemy, zadajemy pytania i na nie odpowiadamy.
Książka składa się z 3 części. W pierwszej części przedstawiono zjawiska o charakterze dialogowym wraz z interpretacją ich natury i funkcji, jakie pełnią w osobowości. W części drugiej zaprezentowano serię raportów z badań empirycznych inspirowanych teorią dialogowego Ja Huberta Hermansa. W części trzeciej zamieszczono teksty stanowiące szerszą refleksję nad dialogowością myślenia, jego rolą w psychoterapii i komunikacji międzyludzkiej.
W starożytności i we wczesnym średniowieczu ludziom, którzy prowadzili wewnętrzny dialog często zdawało się, że rozmawiają z duchami. Dziś nie mamy wątpliwości, że człowiek często rozmawia sam z sobą, prowadzi wewnętrzny dialog, czasem po cichu, czasem (rzadziej) nagłaśniając narrację. (...) Nie mam najmniejszych wątpliwości, że książka jest dziełem znakomitym. Myślę, że jest to jedna z najważniejszych prac z dziedziny szeroko rozumianej psychologii osobowości, jakie w ostatnich latach ukazały się w literaturze polskiej.
(Z recenzji prof. dr hab. Dariusza Dolińskiego)
Książka pomyślana jest jako komplementarny wykład podstaw nauk politycznych i wiedzy o społeczeństwie. Jest adresowana do:
• studentów studiów I i II stopnia kierunków politologicznych i pokrewnych;
• studentów studiów uzupełniających i słuchaczy studiów podyplomowych w zakresie szeroko rozumianych nauk społecznych;
• nauczycieli wiedzy o społeczeństwie oraz przedmiotów pokrewnych;
• uczniów szkół średnich.
Szczególnie cenną pomocą może stać się dla uczestników Olimpiady Wiedzy o Polsce i Świecie Współczesnym oraz Olimpiady Wiedzy o Unii Europejskiej.
Tom 2 - Współczesne systemy rządów
Maska jest echem tożsamości własnej podmiotu. Ulega wyobcowaniu w rytuale używającym jej po to, by rozdwojona tożsamość podmiotu wtargnęła, wbiła się w naturę jako obcy element, ale przecież w samej naturze tkwiący od początku. Rytuał jest bowiem przestrzenią wyobcowania, dlatego dotyczy zawsze tego, co było, a nigdy tego, co ma się zdarzyć. Powtórzenie nie jest czarodziejstwem i magią, ale ugruntowaniem podstawowego komponentu natury, czyli mimesis, która w rytuale staje się już zasadą (teorią mimesis). Jest to zarazem wiedza o rytuale, który jednocześnie jest wiedzą. Podobnie jak we fragmentach o maskach części dotyczące rytuału mają charakter schizomorficzny: charakteryzuje je wieloperspektywiczne przedstawianie różnych rytuałów, co jest równocześnie dowodem na to, że rytuał, mimo że jest wiedzą, sam nie wytwarza języka, który go ustanawia, ponieważ rytuał nie może sam się wyobcować.
Peter L. Berger (amerykański socjolog, wykładowca uniwersytetu w Bostonie, autor wielu ksiązek w tym jednego z najlepszych wprowadzeń do socjologii) oraz Anton C. Zijderveld (holenderski filozof i socjolog związany z rotterdamskim Uniwersytetem im. Erazma) napisali książkę, której największą zaletą jest przypominanie rzeczy najważniejszych i dlatego - tak łatwo zapomnianych. Przede wszystkim obrona uniwersalnych, ponadczasowych osiągnięć myśli ludzkiej przed z jednej strony fundamentalizmem (zarówno religijnym jak i świeckim)a z drugiej przed wszechogarniającym relatywizmem i tak modnym dzisiaj postmodernizmem. Jak piszą autorzy Każdy światopogląd jakoś umiejscawia człowieka. Fundamentalizm czyni to zarówno w wersji rekonkwisty, jak i w wersjach subkulturowych. Tożsamość ma być uważana za rzecz oczywistą, wyposażoną w oczywistą słuszność. Fundamentalizm czy to religijny czy świecki jest zawsze wrogiem wolności. Ale z drugiej strony czeka na nas pułapka sceptycyzmu, relatywizmu czy postmodernizmu, a wszystkie postacie relatywizmu przeczą zdroworozsądkowemu doświadczaniu codziennego życia. Jakie mamy zatem wyjście z pułapki zastawionej na nas przez z jednej strony fundamentalizm a z drugiej relatywizm. Tym wyjściem jest Pochwała wątpliwości
Bezpieczeństwo jest wartością, ale i dynamicznym procesem podlegającym ewolucji w warunkach zmiany rzeczywistości społecznej. Zagrożenia stwarzają najczęściej państwa lub podmioty niepaństwowe o stwierdzonych wrogich zamiarach wobec innych państw bądź organizacji, dysponujące środkami ich realizacji. Zagrożenia w sferze teleinformatycznej są coraz częściej trudne do identyfikacji dążąc do dezorganizacji kluczowych systemów informacyjnych instytucji rządowych, elementów infrastruktury krytycznej w tym baz danych. Czynnikami sprzyjającymi powstawaniu tego typu zagrożeń są niskie koszty przygotowania operacji oraz ogromna skala zniszczeń. Cechą charakterystyczną tych działań jest globalny ich zasięg.
Ryszard Kapuściński wysoko cenił dzieło Herodota i to właśnie on zauważył, że "[...]zawsze mówi się o nim jako o historyku, o tym, czy było dokładnie tak, jak on pisał, czy może inaczej. Nikt nie zwrócił jednak uwagi, że Herodot był przede wszystkim pierwszym, wspaniałym reporterem....". Podróże z Herodotem są pochwałą Ryszarda Kapuścińskiego dla zasług starożytnego historyka i podróżnika, ale też autoportretem samego autora Szachinszacha, ogarniętego pasją podróżowania i poznawania świata.
JAK SZCZERZE PRZEPRASZAĆ? JAK PRZEBACZAĆ, BY POCZUĆ ULGĘ?
Gdybyśmy żyli w idealnym świecie, wcale nie musielibyśmy przepraszać. Niestety – w naszych warunkach nie możemy się bez tego obejść.
Jak przepraszać, by nie krzywdzić bardziej? Jak przyjmować przeprosiny? Czy należy przebaczać ludziom, którzy nas nie przeprosili? Jak przebaczać tym, którzy nas skrzywdzili? Jaki byłby świat, gdybyśmy wszyscy nauczyli się odpowiednio przepraszać?
O tym wszystkim pisze Gary Chapman, znany psycholog, terapeuta i dziennikarz oraz autor bestsellerów Pięć języków miłości, Pięć języków miłości dla singli i Pięć języków miłości dla małżeństw. Tym razem proponuje: nauczmy się przepraszać i przyjmować przeprosiny.
Kiedy zły uczynek zepsuje jakąś relacje, coś w środku nas woła o pojednanie. Pragnienie pojednania jest często silniejsze niż pragnienie sprawiedliwości. Im głębsza relacja, tym to pragnienie jest większe.
fragment
Oto jedno z „najważniejszych i zarazem najodważniejszych dzieł współczesnej kultury naukowej” – zaznaczył w przedmowie ks. prof. dr hab. Tadeusz Guz. Książka ta porusza zagadnienie globalnej rewolucji kulturowej, której celem jest – jak określiła Autorka we wstępie – „rozprzestrzenienie na całym świecie (...) nowej etyki, która ma (...) charakter sekularystyczny; jest ona wynikiem rewolucji feministycznej, seksualnej i kulturowej”. Niezwykle więc to cenna książka, tym bardziej, że współcześnie „panuje ogromna niewiedza na temat problemów antropologicznych związanych z rewolucją kulturową i nową etyką”. Publikacja ta wychodzi naprzeciw tym potrzebom. Dzięki znajomości problemu możliwe jest rozeznanie, które „nie polega na wyrywaniu chwastów rosnących razem z pszenicą, lecz na uczeniu się ich rozpoznawania oraz na zbieraniu pszenicy”. To praktyczne oraz wyczerpujące opracowanie kierujemy nie tylko do pedagogów i wychowawców, ale do wszystkich tych, którzy pragną mieć świadomość problematyki rewolucji kulturowej.
W numerze [Contents]
Artykuły [Articles]
Adriana Rosocha, Robert Balas: Warunkowanie ewaluatywne: czy można mieć niespójne postawy? Próba częściowej replikacji badań Rydella i współpracowników [Evaluative conditioning: Can we have inconsistent attitudes? An attempt of partial replication of Rydell et al.], doi 10.7366/1896180020174201, s. 256–267;
Maciej Kościelniak, Przemysław Kubaszewski, Jarosław Piotrowski, Magdalena Żemojtel-Piotrowska: Zmiana w wyglądzie zewnętrznym polityka a jego wizerunek [The effect of changes in the facial appearance on politician image], doi 10.7366/1896180020174202, s. 268–279;
Dagmara Gawron: Jawna i ukryta konfrontacja z upiększoną wersją własnej twarzy a ocena własnego wyglądu i nastrój [Explicit and implicit confrontation with beautified face images and its impact on appearance and mood], doi 10.7366/1896180020174203, s. 280–292;
Joanna Sokołowska, Patrycja Śleboda: Zależność odwrotna: znaczenie afektu i wiedzy eksperckiej [The inverse relation: Affect vs. expertise], doi 10.7366/1896180020174204, s. 293–303;
Magdalena Szubielska, Kamila Dziopa: Media a rozwój pojęciowy: badanie nazywania zwierzęcych bohaterów filmów animowanych przez dzieci [Mass media and conceptual development: A study of naming animal cartoon characters by children], doi 10.7366/1896180020174205, s. 304–318.
Metody [Methods]
Karolina Świst: Skala opinii uczniów (Student Opinion Scale): analiza właściwości psychometrycznych [The analysis of psychometric properties of Student Opinion Scale], doi 10.7366/1896180020174206, s. 319–346.
Dlaczego dręczy Cię poczucie winy?
Pojawia się ono, gdy naruszamy układ zawarty z innym człowiekiem. Mogłeś je zawrzeć świadomie lub nieświadomie będąc jeszcze dzieckiem. Poczucie winy sprawia, że unieszczęśliwiasz siebie i innych. Zależy mu tylko na tym, abyś znów wracał do starych przyzwyczajeń i ponownie dawał się wykorzystywać, brał na siebie zbyt wiele oraz ponad własne siły i możliwości był dostępny dla innych.
Pozbądź się tej emocjonalnej trucizny!
Dzięki prostym ćwiczeniom mentalnym odzyskasz wolność i wreszcie zaczniesz cieszyć się życiem. Nabędziesz umiejętność mówienia "nie" i poznasz techniki, które pomogą Ci śmiało wypowiadać swoje racje. Oczyścisz swój umysł z emocjonalnego zatrucia.
Dlaczego ciągle tu tkwię? Życie ma nam do zaoferowania nieskończenie wiele możliwości. Problem polega na tym, że przyzwyczajamy się do schematów, co w dłuższej perspektywie uniemożliwia nam wyjście poza dobrze znane środowisko. Tkwimy więc w braku satysfakcji, zazdroszcząc tym, którzy mają więcej odwagi. Na szczęście, już teraz możesz wyrwać się z marazmu! Techniki zmieniania tego, co Ci nie wystarcza! Dzięki tej książce zaczniesz nadawać swoim pragnieniom fizyczny kształt oraz zwiedzisz wymiar, w którym pojawiają się wszystkie pomysły. Staniesz się współtwórcą własnej rzeczywistości i wyjdziesz z roli ofiary niezależnych od Ciebie uwarunkowań. Odzyskasz utracone części siebie i zaczniesz wykorzystywać osobistą siłę. Przestaniesz się bać nieznanego i wyćwiczysz własną podświadomość dzięki autorskiemu Procesowi Inwizji.
Szczęśliwi ludzie są na ogół zdrowi, towarzyscy, twórczy, tolerancyjni oraz mają wielką zdolność miłości i przebaczenia. Tymczasem dla tak wielu, poczucie radości pozostaje nieuchwytne. Prawdziwe szczęście jest pochodną emocjonalnej intymności, uważności i bezwarunkowej miłości do siebie samego. Anne Bérubé, szamanka i mówczyni motywacyjna, cudem przeżyła wypadek samochodowy. To doświadczenie odbiło się na zdrowiu ale także odmieniło życie. Dzięki osobistej transformacji udało się jej przywrócić zdrowie ciała oraz duszy. Teraz dzieli się pozyskaną wiedzą z innymi. Dzięki lekturze jej książki dowiesz się jak uzdrowić tłumione emocje i zacząć kochać siebie. Będziesz pełniej przeżywać każdą chwilę i uda Ci się połączyć z osobistym nieograniczonym źródłem radości. Doświadcz Nieba już za życia!
Prawdziwy akt odkrycia nie polega na odnajdywaniu nowych lądów, lecz na patrzeniu na stare w nowy sposób.
/Marcel Proust/
Kim jesteśmy? Jak siebie definiujemy? Po co żyjemy? Jaki jest sens naszej egzystencji?
Oto pytania zadawane od zarania dziejów, pytania na które szukamy odpowiedzi, ponieważ gdzieś w głębi duszy mamy nadzieję, że znajdziemy odpowiedź.
Cokolwiek by znaczyła i czegokolwiek by dotyczyła ta odpowiedź, szukamy i oglądamy nasze życie z różnych perspektyw. Od wieków religie, filozofia, nauka i sztuka także szukają odpowiedzi na te pytania. Czasem zatrzymują się w przekonaniu, że ją znalazły, by z czasem otworzyć następną niewiadomą i nową perspektywę.
Niniejsze opracowanie nie jest ani analizą, ani próbą syntezy dotychczasowej wiedzy. Jednak z tej wiedzy wywodzi się i na niej opiera. Pokazuje jeden z punktów odniesienia schodząc trochę głębiej pod powierzchnię tego, czego jesteśmy świadomi bez doświadczenia kontaktu z nieświadomą częścią nas samych. Pokazuje fakty i zjawiska, które zachodzą „pod powierzchnią” potocznie dostępnej wiedzy psychologicznej i intelektualnych koncepcji. Jest propozycją przyjrzenia się naszemu „ja” z miejsca, gdzie spotyka się psychoterapia z duchowością, z granicy łączącej świadomą wiedzę z nieświadomymi procesami i blokadami aż po dotykanie jedności, głębszej przestrzeni, w której wszyscy jesteśmy ze sobą współzależni i współodpowiedzialni.
Duchowość ponowoczesna. Studium z zakresu socjologii jakościowej jest opisem ponowoczesnej religijności określanej jako prywatna, indywidualna, ale i pozainstytucjonalna forma wiary w istnienie rzeczywistości pozaempirycznej. Ma to znaczenie dla ludzi poszukujących odpowiedzi na pytania o sens własnego istnienia oraz nadrzędne zasady porządku społecznego, globalnego, a nawet kosmicznego. Ponowoczesna duchowość, rozumiana jako wewnętrzny sposób doświadczania nadprzyrodzoności w codziennych sytuacjach życiowych, jest religijnością, mimo że nie musi być i nie jest kojarzona z przynależnością do Kościoła.
„Książka stanowi oryginalne i bardzo interesujące socjologiczne studium złożoności i wielowymiarowości przemian religijności i duchowości w dobie modernizacji, globalizacji, pluralizmu społeczno-kulturowego i indywidualizmu strukturalnego […], podejmuje ważne problemy współczesnej religijności i duchowości w świecie chrześcijańskim, stawia przed czytelnikiem ważne problemy filozoficzne, antropologiczne, psychologiczne i socjologiczne. Nie zawsze udziela ostatecznych odpowiedzi, ale prowokuje do stawiania dalszych pytań i namysłu nad kondycją duchową współczesnego świata. […] Nauka współczesna, w tym także antropologia i socjologia, podejmuje te problemy, które dawniej były zarezerwowane dla teologów i filozofów. […] Nową duchowość należy rozpatrywać jako fenomen o charakterze indywidualnym, podmiotowym, doświadczeniowym i emocjonalnym oraz, co ów fenomen wyróżnia, jako przejaw osobistego poszukiwania sacrum bez pośrednictwa Kościoła. […] Indywidualizacja religijności i duchowości polega na tym, że jednostka sama wybiera określone elementy chrześcijańskiej tradycji i pozostaje otwartą na wpływy innych religii i nurtów ideowych. Staje się w ten sposób kreatorem swojej religijności”.
Z recenzji prof. zw. dr. hab. Janusza Mariańskiego
Publikacja składa się ze wstępu, z dwóch rozdziałów teoretycznych, rozdziału prezentującego cel, materiał i metodologię badań, trzech rozdziałów analitycznych oraz zakończenia, bibliografii, spisu tabel i streszczenia w języku angielskim.
Punktem wyjścia do rozważań lingwistycznych są dwa obszerne rozdziały teoretyczne. W pierwszym z nich pt. Radio na tle innych środków masowego przekazu przedstawiam podstawowe zagadnienia komunikacji medialnej. Określam również, jak należy interpretować kategorie nadawcy, odbiorcy oraz komunikatu w środkach masowego przekazu. Szczególną uwagę zwracam na podobieństwa i różnice pomiędzy poszczególnymi typami przekazów medialnych, na których tle wyodrębniam specyficzne cechy audycji radiowych. W dalszej części rozdziału zamieszczone są najważniejsze informacje z historii radia jako jednego z mediów publicznych: od początków komunikacji radiowej na świecie, poprzez dzieje radia w Polsce, aż do opisu działalności Radia Szczecin.
Drugi rozdział pracy to przegląd badań nad językiem w radiu w literaturze polskojęzycznej. Ta część pracy została podzielona na trzy podrozdziały. W pierwszym z nich przedstawiam opracowania normatywno-poprawnościowe, drugi obejmuje publikacje teoretyczno-metodologiczne, w trzecim natomiast zamieszczam przegląd badań pragmalingwistycznych nad językiem w radiu. Wychodzę z założenia, że języka w radiu (podobnie jak języka w prasie, telewizji i internecie) nie należy rozpatrywać jako odrębnego od polszczyzny ogólnej. Stanowi on jej specyficzną odmianę, której cechy wyszczególniam w dalszych częściach rozprawy.
Ze wstępu
Klucz do przyszłości człowieka ukryty jest w miastach
Od naszej wyobraźni zależy, czy go odnajdziemy
Nowa książka Pauliny Wilk
Przyszłość należy do miast. Już teraz żyje w nich połowa ludzkości, a one wciąż się rozrastają. Równolegle z dynamicznym wzrostem w miastach zachodzi wiele innych procesów – metropolie, próbując sprostać nowym wyzwaniom i oczekiwaniom mieszkańców, muszą się zmieniać. Niektóre chcą być miastami sprawiedliwymi, ucieleśniającymi idee równości, inne inwestują w ekologię i nowe technologie, są też takie, i to najczęstsze przypadki, które rozwijają się chaotycznie, bez żadnego planu.
Miasta na naszych oczach stają się doświadczalnymi poligonami, na których ścierają się rozmaite urbanistyczne wizje, filozoficzne idee, marzenia i utopie. Politycy, aktywiści, czasem szaleni miliarderzy przeprowadzają w nich eksperymenty o trudnych do odgadnięcia konsekwencjach.
Paulina Wilk postanowiła zmierzyć się z ogromem i fenomenem miasta. Zabiera czytelnika w podróż do dziewięciu metropolii, w których przeszłość i teraźniejszość odważnie spotykają się z przyszłością. Dubaj, Bombaj, Kampala, Songdo, Singapur, Lima, Masdar, Seul, Kopenhaga.
Do kogo należą miasta? Czy możliwe jest miasto idealne? Jak będą wyglądały wielkie metropolie za dziesięć, dwadzieścia, pięćdziesiąt lat?
Pojutrze. O miastach przyszłości to literacki reportaż, dziennik z podróży, pobudzający intelektualnie esej i przede wszystkim popis wyobraźni. Paulina Wilk zestawia to, co widzi, z filozoficznymi koncepcjami, futurystycznymi wizjami i szuka odpowiedzi na pytanie nie tylko o przyszłość miast, ale i o przyszłość człowieka.
Oddajemy w ręce Czytelnika wyjątkową książkę znanego psychoterapeuty i autora. Zawiera ona dwa teksty różne w formie, które próbują odpowiedzieć na fascynujące wszystkich pytania: czym jest i jak działa ludzka psychika oraz na czym polega psychoterapia i rozwój psychiczny człowieka.
"Traktat o psychoterapii" to praca z pogranicza antropologii filozoficznej i metodologii psychoterapii, która przy użyciu struktury krótkich myśli ujętych w punkty stara się zawrzeć całość zjawisk dziejących się w polu ludzkiej psychiki; opowiadanie IMAM umieszcza tę problematykę w dziwnych meandrach ludzkich losów.
Autor prowadzi nas przez labirynt niezwykle trudnych zagadnień w sposób klarowny i prosty, stawia kontrowersyjne tezy dotyczące ludzkiej psychiki oraz rozwiewa nierealistyczne oczekiwania i wyobrażenia na temat zjawiska psychoterapii i rozwoju.
Spis treści:
Traktat o psychoterapii
Wstęp
I. Rzeczywistość psychiczna
II. Narracja – fabuła
III. Tożsamość
IV. Psychoterapia
V. Zmiana – stawanie się
VI. Rozwój – integracja
VII. -
Imam
Co dla Krzysztofa Czyżewskiego oznacza „praktykowanie idei”? Jeśli ideą jest współistnienie, a praktyką – komunikacja, to współtworzone przez niego sejneńskie „Pogranicze” jest warsztatem porozumienia – gdzie szuka się środków wyrazu, dociera do głębokich pokładów pamięci, odkrywa archiwa, komunikuje się z Innym. W tym sensie Małe centrum świata jest przewodnikiem po praktykach pogranicznego współistnienia.
Pisanie o dialogu kultur w czasach Brexitu jest obarczone zwiększonym ryzykiem. Dlatego temu, co powszechne – rozpadowi, konfliktom, agresji – Czyżewski przeciwstawia kulturę obejmującą i zakorzeniającą, która zaprasza do współudziału, włącza do wspólnoty i pomaga w odnajdywaniu
drogi do własnej tożsamości. Zadanie Ośrodka „Pogranicze” nie polega rzecz jasna na tym, by zażegnać konflikt na Bliskim Wschodzie albo zszyć rozdartą Unię Europejską. Polega natomiast na tym, by uczyć się od każdego, kto do „Pogranicza” zawita, jak nazywać zerwanie i razem z przybyszem pracować nad „tkanką łączną”. Kiedy to się udaje, niewielkie Sejny i Krasnogruda na moment stają się małym centrum świata.
Przemysław Czapliński
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
