Podręcznik Kryteria diagnostyczne zaburzeń psychicznych DSM-5®(The Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, DSM) Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego przedstawia klasyfikację oraz dokładne kryteria rozpoznawania zaburzeń psychicznych. W minionych 60 latach kolejne wydania podręcznika ugruntowały jego pozycję jako narzędzia przydatnego w codziennej praktyce klinicznej dotyczącej zdrowia psychicznego. Choć nie jest możliwy pełny opis procesów patologicznych, leżących u podłoża większości zaburzeń psychicznych, to jednak aktualne kryteria diagnostyczne stanowią możliwie najpełniejszy opis tego, jak przejawiają się zaburzenia psychiczne i jak może je rozpoznawać doświadczony klinicysta. Zamiarem autorów było stworzenie praktycznego, uwzględniającego najrozmaitsze stany i sytuacje kliniczne przewodnika ze zrozumiałym i jednolitym układem informacji, który pozwoli na postawienie prawidłowego rozpoznania, a w ślad za tym – na zastosowanie odpowiedniego leczenia zaburzeń psychicznych. Podręcznik jest niezbędnym narzędziem dla klinicystów badaczy i praktyków. Może być wykorzystany w procesie kształcenia oraz w badaniach naukowych w psychiatrii.
Książka Anny M. Kłonkowskiej jest dobrze napisaną i ekspercką prezentacją światowego i polskiego stanu badań na temat sytuacji społecznej osób transpłciowych. Wartością dodaną są wyniki badań empirycznych na temat strategii życiowych osób transpłciowych w Polsce w ostatnich kilku latach. Są to zatem oryginalne i nowe dane na temat ważnej kwestii społecznej, uzyskane przez badaczkę, która od wielu lat publikuje na ten temat i jest jedną z nielicznych polskich ekspertek w zakresie transpłciowości.
Zebrane w tomie artykuły polskich i niemieckich badaczy dokumentują obecny stan studiów nad pamięcią z perspektywy lingwistycznej, pokazując różnorodność podejść teoretycznych oraz metodycznych i stanowiąc tym samym próbę odpowiedzi na aktualne pytania o relacje między językiem a pamięcią. Autorzy podejmują refleksje teoretyczne oraz rozważania o charakterze empirycznym, prezentując różne spojrzenia na zjawisko pamięci i metody jej analizy. Pamięć pojmowana jest z jednej strony jako warunek komunikacji indywidualnej i społecznej, z drugiej zaś jako efekt synergii języka i komunikacji, dzięki której pewne obrazy przeszłości stają się częścią pamięci indywidualnej i zbiorowej.
Książka zawiera refleksje, analizy i próby odpowiedzi między innymi na następujące pytania:
* Czym jest przemoc polityczna? W jaki sposób się ona manifestuje, to jest w jakich typowych, historycznie ukształtowanych i odrębnych formach ona występuje?
* Ilu spośród Polaków to pacyfiści, „gołębie”, a ilu to gloryfikatorzy przemocy politycznej – „jastrzębie”? Kim są Polacy potępiający, a kim Polacy aprobujący użycie przemocy politycznej? W jakim stopniu różne grupy społeczne akceptują przemoc polityczną?
* Jakie akty przemocy politycznej i wśród jakich grup społecznych zyskują aprobatę moralną, a które są bezwzględnie potępiane? Co sądzą Polacy o zabójstwie politycznym, terroryzmie, zamachu stanu, wojnie domowej? Czy Polacy skłonni są zaakceptować tyranobójstwo? Czy uznają obronę ojczyzny przed najeźdźcą lub walkę z okupantem za dopuszczalne moralnie?
* Jakich wartości Polacy są skłonni bronić z użyciem przemocy: swojego życia, życia swoich bliskich i rodaków, a może swojej własności? Czy zakaz używania języka polskiego lub wyznawania religii jest wystarczającym powodem do podjęcia przemocy politycznej? A może takim bodźcem byłyby zbyt wysokie podatki lub zrzeczenie się przez Polskę suwerenności? Odebranie jakich wolności politycznych byłoby wystarczające dla użycia przemocy? Czy wprowadzenie autorytaryzmu lub totalitaryzmu mogłoby się skończyć krwawym buntem? A może wystarczyłoby sfałszowanie wyborów lub udowodniona korupcja władzy?
* W jaki sposób Polacy skłonni są usprawiedliwiać akty przemocy politycznej?
Starzenie się ludności stanowi obecnie jeden z najważniejszych problemów społeczno-ekonomicznych krajów UE. Ograniczony dostęp do zasobów pracy może stać się jednym z czynników utrudniających wzrost i rozwój gospodarek krajowych w przyszłości. Obserwując kraje wysoko rozwinięte UE, można stwierdzić, że proces ten jest trudny do zahamowania i wymaga podjęcia szczególnych działań zarówno w zakresie polityki gospodarczej, jak i społecznej.
Mając na uwadze zachodzące zmiany demograficzne, autorzy prezentowanej publikacji zbadali, w jaki sposób swoboda przepływu osób wpłynęła na populację ludności i saldo migracji w poszczególnych krajach UE.
Książka skierowana jest do wszystkich zainteresowanych problematyką zasobów pracy, ich dostępności i niedoborów. Specjalistom daje obraz zmian demograficznych i ich konsekwencji, zarządzającym przedsiębiorstwami – wskazuje problemy, przed którymi mogą stanąć w niedalekiej przyszłości w obliczu zmian demograficznych. Politykom oraz przedstawicielom władz – skalę problemu wynikającą z podejmowania trudnych decyzji społeczno-ekonomicznych.
Książka dr Doroty Kamińskiej-Jones pomyślana została jako analiza wizerunków kobiet stworzonych w złożonej przestrzeni kontaktu indyjsko-brytyjskiego, jaki zachodził od początków wieku XVII do połowy XX w., ze szczególnym uwzględnieniem prac pochodzących z drugiej połowy XVIII w. i wieku XIX. […] Autorka łączy w rozprawie warsztat historyka sztuki z metodologiami stosowanymi w szeroko pojmowanych badaniach kulturowych, w tym przede wszystkim odwołując się do dyskursu postkolonialnego i feministyczno-genderowego. Prezentowane analizy zostały starannie osadzone we właściwym im kontekście historycznym i społeczno-kulturowym, dając wyraz pogłębionemu rozumieniu analizowanych przedstawień (...)
Z recenzji prof. dr hab. Danuty Stasik
Choroby z autoimmunoagresji dotykają coraz większej liczby ludzi w krajach cywilizowanych. Uważa się ich przyczyny za nieznane. Autorka - naukowiec z pasji - od lat zadaje sobie ważne pytanie: Dlaczego człowiek choruje? W kolejnej ze swoich książek przygląda się wielu poziomom funkcjonowania człowieka i na przykładzie wybranych jednostek chorobowych ALERGII, CHOROBY HASHIMOTO I FIBROMIALGII - przywołuje ich skutki, ale także przyczyny, leżące znacznie głębiej niż dotychczas oglądane w klasycznym podejściu. Czerpie przy tym zarówno z dostępnej literatury i dziesiątek książek, ale przede wszystkim z własnych życiowych doświadczeń (z autopsji) i mało efektywnego przez lata leczenia objawowego, nie docierającego do przyczyn. Jako psychosyntetyk mogła te przyczyny znaleźć i je uzdrowić w sobie. Książka pozwala czytelnikowi na wyciąganie dalekosiężnych wniosków czy istotnie nie wiemy nic o przyczynach i co może on zrobić w swoim zakresie, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się ich na kolejne generacje. Wyjątkowo ważna książka dla tych, którzy pragną zrozumieć przyczyny problemów zdrowotnych i zależy im na jakości życia następnych pokoleń.
Człowiek — rzecz czy osoba?... to dzieło, w którym autorka stara się znaleźć w tradycji myśli filozoficznej koncepcję mogącą być dla współczesnego człowieka terapią wydobywającą go z zagubienia w odmętach postmodernistycznego absurdu. To zarazem propozycja spojrzenia na otaczający nas świat i ludzi, na nas samych, w sposób porządkujący, umożliwiający odróżnienie tego, co ważne od tego, co nieistotne, i pozwalający poznać nie tylko kolejną „postać” rzeczywistości, nas samych i stosunków między nami, niczym kolejny produkt w supermarkecie, tyleż ciekawy i wywołujący pożądanie, co zarazem szybko tracący swą atrakcyjność i powodujący frustrację, ale rzeczywistość taką, jaką ona jest niezależnie od naszej woli i błędów poznawczych. To wreszcie propozycja zobaczenia siebie w „sieci” wzajemnej przyjaźni, a nie proponowanej nam przez postmodernizm wrogości i ciągłej walki wszystkich ze wszystkimi i wszystkiego ze wszystkim...
„Ta książka to więcej niż czysta przyjemność, to po prostu objawienie, a przy tym została napisana przez jeden z najtęższych umysłów psychologii i jednego z najlepszych pisarzy”. – Daniel Gilbert, autor Na tropie szczęścia
Dlaczego dzieło sztuki jest warte o wiele więcej niż najlepszy falsyfikat? Przyjemność działa w zagadkowy sposób, jak pokazuje Paul Bloom, psycholog z Uniwersytetu Yale, w tej barwnej, wciągającej książce poświęconej dociekaniom na temat tego, czego pragniemy i dlaczego. Korzystając z bogactwa zaskakujących badań, Bloom zgłębia zarazem przyjemności szlachetne, jak i te owiane złą sławą, te wzniosłe i te przyziemne, by odkryć przez czytelnikami, że to nie dotyk czy wzrok decydują o przyjemności, jaką czerpiemy z danej rzeczy, lecz nasze przekonania na temat jej historii, pochodzenia i głębszej natury.
„Bloom to poważny profesjonalista, który wie, o czym mówi”. – Literary Review
„Wnikliwa i zabawna”. – Times Literary Review
„Książka inna od całej masy dostępnych poradników na temat ogólnie pojętego szczęścia. Nie ma w niej rad, jak zostać szczęśliwszym przez zrobienie porządków w szafach. Bloomowi chodzi o coś więcej niż dobre samopoczucie, szuka czegoś głębszego”. – Robin Marantz Henig, New York Times
„Paula Blooma zaliczyć można do grona największych myślicieli i najbardziej przejrzyście piszących autorów w dzisiejszym świecie nauki o umyśle”. – Steven Pinker
Paul Bloom jest profesorem psychologii na Uniwersytecie Yale. Zajmuje się badaniem pojmowania świata fizycznego i społecznego przez dzieci oraz dorosłych, koncentrując się na zagadnieniach moralności, religii, literatury i sztuki.
JAK SIĘ KOCHAĆ? Nie wszystkie odpowiedzi na to pytanie znajdziesz w podręczniku Michaliny Wisłockiej. Dziś reguły relacji damsko-męskich stały się niezrozumiałe, a status związków najlepiej określa informacja z Facebooka: to skomplikowane. Michał Lew-Starowicz, seksuolog w drugim pokoleniu, mierzy się z nowymi zjawiskami seksualnymi i obyczajowymi, które wywołują w nas niepewność i niepokój. Czy w Internecie można znaleźć miłość? Czy pornografia deprawuje czy edukuje? Czy kobiety naprawdę potrzebują mężczyzn? Czy w korporacji warto szukać partnera? Czy akceptujemy poligamię? Czy singiel może mieć udane życie erotyczne? Ta książka to doskonały przewodnik po świecie nowoczesnych związków, gdzie to, co wirtualne, łączy się z realnym, pożądanie z lękiem przed bliskością, a ekscytacja z erotycznym niespełnieniem. DO POCZYTANIA PRZED PÓJŚCIEM DO ŁÓŻKA! Wszystko, co warto wiedzieć o sztuce kochania w dobie Internetu! Hanna Wolska, „Cosmopolitan” Dzisiaj myślimy „seks” i od razu widzimy filmy porno, gadżety, strony w Internecie, gdzie nietrudno umówić się na randkę z erotycznym podtekstem. Wydaje się to takie proste. A przecież – jak przypomina Michał Lew-Starowicz – seks to przede wszystkim intymność i bliskość. Małgorzata Ohme, Onet Książka dla każdego, kto chce być „seksualnie na czasie” i zadaje sobie pytania na temat zmian kulturowych w zakresie seksualności zarówno z racji zawodowych, jak i osobistych. Michał Lew-Starowicz w bezpośredni, wyważony i fachowy sposób wprowadza nas w trudne i kontrowersyjne zagadnienia. Polecam! Alicja Długołęcka, seksuolog
Oddajemy do rąk Czytelników drugi tom agatologicznego (gr. agathón = dobro) cyklu wydawniczego pt. Dobro i zło w wychowaniu dziecka – wieloautorską publikację pedagogiczną, podnoszącą wartość mądrej edukacji ku dobru, a przeciw złu w różnych dziedzinach i przestrzeniach wychowania.
Tom niniejszy, zatytułowany Przeciw złu, został poświęcony, w odróżnieniu od tomu pierwszego, tym właśnie dylematom utylitarystyczno-pragmatycznego i metafizycznego wymiaru dobra i zła. Znajduje to swój wyraz już w jego strukturze – trychotomicznym podziale formalnym. Pierwsza z trzech części zawiera przyczynki do refleksji nad dobrem przyjemnym, czyli Bonum delectabile, druga obejmuje teksty na temat postaci dobra pożytecznego, Bonum utile, część trzecia zaś – Contra malo – odnosi się do zła, czy raczej do sprzeciwu wobec istnienia zła. Tytułowa apostrofa „przeciw złu” wyznacza właściwie pedagogiczne credo całego tomu drugiego.
Niniejszy tom, otwierający cykl, został podzielony na dwie części. Pierwsza to przyczynki do refleksji nad dobrem najwyższym, czyli summum bonum, które jest celem samym w sobie, zawierającym wszystkie inne rodzaje dobra. Pojęcie to zostało wprowadzone przez Cycerona jako odniesienie do idei boskości w starożytnej filozofii greckiej, później było stosowane w filozofii średniowiecznej i w kantyzmie do opisania wartości autotelicznej, wartości samej w sobie, naczelnej, najważniejszej, zajmującej najwyższe miejsce w hierarchii wartości. Nie sposób oceniać summum bonum pragmatycznie ze względu na skutki, jakie powoduje w działaniu, ponieważ jest wartością już tylko z tego powodu, że istnieje. Część drugą zatytułowano bonum honestum, czyli dobro godziwe. Odpowiadają mu wartości absolutne, będące kwantyfikatorami ostatecznej racji kultury. To dzięki nim człowiek doznaje (przeczuwa obecność) absolutu, uniwersum, sacrum.
W niniejszym tomie i w kolejnych publikacjach projektowanego cyklu Czytelnik znajdzie konieczną refleksję nad antytezą dobra i zła, obecną przecież realnie i dotkliwie w ludzkiej egzystencji w ogóle, w każdym jej bycie indywidualnym i zbiorowym, a w wychowaniu dziecka w szczególności. Ta obecność zła obejmuje np. pseudowychowanie – wychowanie nieadekwatne, fikcyjne, wyobcowane, zawładające, sięgając aż po „czarną pedagogikę”, nie-wychowanie i różne inne pedagogiczne zło-byty dziecięctwa – dziecko jako świadek zła (małoletni), dziecko jako sprawca zła (nieletni). W wychowaniu ważna jest zarówno ochrona dziecka przed złem, jak i przygotowanie go do nieuchronnego z nim spotkania, do „zarządzania” złem – choćby przez przeżywanie w baśniach oczywistego triumfu dobra.
W monografii podjęto próbę przedstawienia problemu terroryzmu oraz walki z nim zarówno od strony teoretycznej, jak i praktycznej, w złożonej i dynamicznej rzeczywistości XXI wieku. Autorzy poszczególnych rozdziałów wpisują się w nurt najnowszych dyskusji naukowych dotyczących opisywanego zjawiska.
[…] W mojej ocenie zaletą recenzowanej pracy jest połączenie różnych punktów widzenia na zjawisko terroryzmu i jego wpływu na bezpieczeństwo społeczne we współczesnym świecie. Mamy tu odniesienia zarówno do jednostki, małej społeczności, państwa jako instytucji, a także środowiska międzynarodowego. Autorzy poszczególnych części opracowania nie ograniczają się wyłącznie do opisu zjawiska, ale przedstawiają własne, autorskie ujęcie tematu”.
Z recenzji dr hab. Sławomira Zalewskiego prof. nzw. – Wyższa Szkoła Policji w Szczytnie
Uważam, że zaletą tej pracy jest połączenie różnych punktów widzenia na zjawisko terroryzmu i jego wpływu na bezpieczeństwo społeczne we współczesnym świecie. Myślę, że ważną rzeczą jest pokazanie na rynku polskim rozwiązań stosowanych w Rosji i Kazachstanie, co może pomóc i służyć w prowadzeniu badań porównawczych.
Z recenzji prof. Aleksieja Gawrilenkowa – Państwowy Uniwersytet w Smoleńsku
Global Discontents is an essential guide to geopolitics and how to fight back, from the world's leading public intellectual
What kind of world are we leaving to our grandchildren? How are the discontents kindled today likely to blaze and explode tomorrow?
From escalating climate change to the devastation in Syria, pandemic state surveillance to looming nuclear war, Noam Chomsky takes stock of the world today. Over the course of ten conversations with long-time collaborator David Barsamian, spanning 2013-2016, Chomsky argues in favour of radical changes to a system that cannot possibly cope with what awaits tomorrow.
Interwoven with personal reflections spanning from childhood to his eighth decade of life, Global Discontents also marks out Chomsky's own intellectual journey, mapping his progress to revolutionary ideas and global prominence.
Rafael Santandreu pokazuje, jak zamieniać emocje negatywne w postawę wewnętrzną sprzyjającą czerpaniu satysfakcji z życia praktycznie niezależnie od niesprzyjających okoliczności, bo szczęście jest w głowie każdego z nas, a nie w wygodzie ani statusie. Potrzebujemy bardzo niewiele, by czuć się dobrze. Stajemy się słabi z powodu „choroby wymaganiowej” i silni dzięki wyrzeczeniom.
Logistyka społeczna, stosunkowo nowy obszar koncepcyjny, powoli znajduje swoje miejsce w rozważaniach teoretycznych i w zastosowaniach praktycznych. Te ostatnie, pojawiające się w coraz większym zakresie i z rosnącą intensywnością, skierowały uwagę teoretyków na fenomen oddziaływania społecznego w podejmowanych decyzjach na zakres zarządzania logistycznego.
Książka, którą przekazujemy czytelnikom, stanowi próbę zdefiniowania, uporządkowania, usystematyzowania i syntezy zagadnień teoretycznych. Jaki jest przedmiot badań logistyki? Czy jest możliwa wiedza pewna o logistyce? W jaki sposób dochodzi się do prawdy w logistyce? Jakie są relacje między teorią a praktyką? Jaki jest podmiot poznania? Jakie są granice logistyki, zwłaszcza społecznej? Pytania te ciągle pozostają otwarte, lektura przybliża jednak do odpowiedzi na nie. Równie ważny jest przedstawiony szeroko aspekt praktyczny, szczególnie znaczący z punktu widzenia samorządów terytorialnych na poziomie gminy.
Przedmiotem pracy jest problematyka trywializacji pojęcia feminizmu w mediach, a konkretnie w segmencie kobiecej prasy luksusowej. Punktem wyjścia poczynionych rozważań jest zjawisko negocjowania znaczenia feminizmu w mediach. Opisano przejawy postfeministycznego dyskursu w postaciach latte-feminizmu, pop-feminizmu i girl power oraz związki pomiędzy nimi a konkretnym tytułem prasowym („Twój Styl”, „Wysokie Obcasy”, „Wysokie Obcasy Extra” i „Cosmopolitan”). Ponadto opracowano oryginalne, autorskie definicje form postfeminizmu, dotychczas niespotykane w pracach naukowych.
Jeśli czujesz się zagubiona w erze Internetu, masz dosyć przebierania wśród kandydatów na portalach randkowych i chciałabyś znaleźć w sobie odwagę, by zagadnąć jakiegoś mężczyznę w księgarni czy barze, jeśli się rozczarowałaś poradnikami motywacyjnymi, które ci obiecują gwiazdkę z nieba – wówczas “Flirtologia” jest w sam raz dla ciebie… “Flirtologia” to postępowy, zintegrowany poradnik dla nowoczesnych kobiet. Antropolog kulturowy Jean Smith odziera z mitów współczesne randkowanie, skupia się na świecie poza ekranem komputerów i poprzez serię prostych zadań i wyzwań ujawnia sekrety tego, jak zainteresować sobą nieznajomych, unikać odrzucenia i rozmawiać z obcymi.
Jean Smith od dwunastu lat organizuje wycieczki połączone z nauką flirtowania, prowadzi seminaria prywatne i dla firm, wygłasza mowy motywacyjne i pisze dla “Guardiana”. W swym poradniku “Flirtologia: sztuka flirtu w erze Internetu” wzywa nas, byśmy odzyskały kontrolę nad swoim życiem uczuciowym, wróciły do “realu”, nauczyły się radzić sobie z odrzuceniem i czerpały radość z rzeczy, które wcześniej wzbudzały w nas lęk.
Jean Smith ma na swoim koncie tysiące zadowolonych klientów, występy w telewizji oraz program zamieszczony w Internecie, który zdobył już osiemset tysięcy odsłon, a dziennie przybywa ich piętnaście tysięcy. Teraz nadeszła pora, by z jak najszerszym gronem czytelników podzieliła się sekretami swojego systemu flirtologii
Wiele rzeczy wlecze się za nami, utrudnia życie, szkodzi na różne sposoby. Nie potrafimy sobie z nimi poradzić, nie wiemy, co zrobić, żeby wreszcie zniknęły. I nie przychodzi nam do głowy rozwiązanie oczywiste – przeszkadzają nam te sprawy, których nie zakończyliśmy, których nie potrafiliśmy albo nie umieliśmy domknąć.
Tyle tylko, że zamykanie spraw tak, aby można było rozpoczynać nowe, to wyjątkowo trudna sztuka. Trzeba wiedzieć, kiedy podjąć decyzję o zakończeniu i rozpoczęciu, co robić, co mówić. Pomogą w tym znakomite autorki tekstów zgromadzonych w tej książce. Dzięki ich wiedzy i głębokiemu doświadczeniu, dzięki ich praktycznym poradom i wskazówkom proces dobrego kończenia starych spraw i rozpoczynania nowych będzie znacznie prostszy i szybszy.
Zanim podejmiemy decyzję o dokonaniu zmiany, postawmy sobie bardzo ważne pytanie o to, co nami kieruje: chęć odegrania się, wyrównania rachunków, pragnienie wywołania burzy, która w naszym przekonaniu oczyści atmosferę? Zróbmy to nawet wtedy, gdy sytuacja jest bardzo napięta, a ludzie lub sprawy przysparzają nam dyskomfortu i trudności. Jeśli możemy wyjść z trudnej lub krzywdzącej dla nas sytuacji, postarajmy się zrobić to na tyle spokojnie, na ile to możliwe. Nie prowokujmy dodatkowych „starć” – negatywne emocje wiążą
z przeszłością równie silnie, jak pozytywne odczucia, a przecież zależy nam na zamknięciu tego, co było. Poza tym ludzie pamiętają związane z nami emocje, zwłaszcza negatywne,
i trudno to wymazać. Pochłaniają one także naszą energię, której będziemy potrzebować do dobrego rozpoczęcia nowego etapu.
Jeśli więc możemy wejść w nowy etap, zróbmy to, ale drzwi starego domknijmy możliwie cicho. Zróbmy też porządki, zanim się „przeprowadzimy” – nie zabierajmy ze sobą rzeczy zbędnych, nie naszych, „za małych”. Będzie lżej, a nowe i tak przyjdzie.
(Joanna Heidtman, Coś się kończy, coś się zaczyna)
Fragmenty:
Rozstania bez zniszczeń
Rodzice często traktują dorastające i dorosłe dzieci jak wymagające opieki, mało racjonalne istoty, którym wciąż trzeba mówić, jak mają żyć. Nie pamiętają, że troska i pomoc są doceniane tylko wtedy, gdy ktoś ich oczekuje. Narzucone – wywołują bunt, gniewne słowa,
a nawet fizyczną agresję, ponieważ odbierane są jako zamach na wolność wyboru
i autonomię. Psychologowie tłumaczą, że oczywistą reakcją na każdą presję, a zatem także
na nadopiekuńczość, jest przekora, psychologiczny opór, a czasem, paradoksalnie, efekt bumerangowy, czyli upieranie się przy swoim zdaniu i zachowaniu nawet wtedy, gdy przynosi to więcej strat niż zysków.
Rodzice dają dzieciom wszystko, co uważają za dobre. Lata jednak mijają i przychodzi czas, gdy należy odciąć pępowinę. Z poziomu darowizn trzeba przejść na poziom stosunków partnerskich. Pomagać warto wtedy, gdy ktoś tej pomocy potrzebuje, a nie wtedy, gdy pojawi się potrzeba udowodnienia własnej przydatności.
Tak często słyszę w gabinecie wypowiadane w poczuciu krzywdy i ze łzami słowa skargi: „Wszystko dostał/dostała, a teraz mnie nie szanuje, odrzuca pomoc, widocznie nie kocha, bo nie dzwoni, nie chce spotkań. Żmiję na własnym łonie człowiek wyhodował”. A przecież szacunek wobec innych oznacza m.in. uważne wsłuchiwanie się w ich potrzeby
i oczekiwania. Skończmy z narzucaniem się w poczuciu, że wiemy lepiej. Może i wiemy, ale dobre relacje wymagają pokory i okazywania szacunku.
Dorastające i dorosłe dzieci często obwiniają rodziców o własne niepowodzenia
i zaniechania. To prosta droga do zerwania serdecznych dotychczas więzi. Dobrze, aby dorośli ludzie sami odpowiadali za siebie. Warto doceniać wszystko dobre, co dali rodzice.
Z pewnością popełnili wiele błędów, bo są tylko ludźmi. Czas wybaczyć, podziękować
i wyznaczyć granice.
Hanna Hamer
Oddajemy do rąk czytelników publikację dotyczącą szeroko pojętego zagadnienia śmierci pt. Człowieka w obliczu kresu życia – studia interdyscyplinarne. Mamy w zamiarze dostarczyć opracowanie, które w trzech wymiarach zarysowuje eksponowane zagadnienie, tj. Współczesne zainteresowania śmiercią – w stronę egzystencjalnej przepaści, Myślenie trudne, lecz niezbędne – cenne doświadczenia śmierci, Śmierć społeczna – nieposkromione myśli o unicestwieniu. W zależności od wymiaru mówimy m.in. o kwestii związanej z odchodzeniem, odejściem, końcem i wiarą w to, że „życie ludzkie się jeszcze nie kończy”. W tekstach wyłania się walka o życie, ważne jest bowiem to, aby je dogonić, nadać mu sens, nową jakość – zwłaszcza w ostatnich dniach, chwilach zanim odejdzie z ostatnim oddechem. Ilustruje się jednocześnie doświadczanie śmierci widzianej z różnych perspektyw, a także wyrażonej w ignorancji, spychaniu na margines społecznego funkcjonowania zarówno problemów, jak i osób z nimi się zmagających, piętnowaniu zjawisk będących udziałem człowieka wówczas, kiedy żyje. Można by wskazać, że jest to uśmiercanie za życia. Ten wymiar ma na celu przywołać refleksję i mądrość, która spowoduje pragnienie otwarcia się na życie, innego spojrzenia na nie.
Zarysowane wymiary związane są z uczeniem się na nowo każdego etapu życia zbliżającego nas do śmierci. Może być to zmaganie ze śmiertelną chorobą kogoś bliskiego, swoją, towarzyszenie komuś w odchodzeniu, a także zmiana myślenia i redefiniowania zjawisk zepchniętych na margines – kres życia. Może to być w końcu i nowy sposób rozumienia, udzielania pomocy, otwierania drzwi przed tymi, którzy tak jak inni zasługują na takie samo życie ze względu na jego osobowy wymiar i nadaną każdemu bez wyjątku godność.
Holistycznie rzecz ujmując, należy nadmienić, że niewątpliwie ukazane teksty nie są przygodnie dobrane, ale posiadają wspólny mianownik o wektorze rozważań skoncentrowanych na krańcach egzystencjalnego tchnienia. Kreślone w książce słowa dookreślają i wypełniają niniejszy dyskurs, wywołując – jak należy mniemać – trudne myśli oraz refleksje o przemijaniu i doczesności. Instynkt życia oraz konstruowanie ścieżki własnego rozwoju, a także sam fakt codziennego funkcjonowania, rozniecają uzasadnione obawy szczególnie w kontekście nurtu ziemskiego bytowania o to, co wydarzy się jutro, jak potoczy się moje życie.
Lokując nasze dysputy w takiej problematyce, pomimo jej ciężaru egzystencjonalnego liczymy, że staną się one zachętą do naukowego namysłu. Polecamy niniejszą lekturę z nadzieją na życzliwe przyjęcie i pozytywny odbiór.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
