Marzenia są po to, by je spełniać! Pascal My Travel to osobisty przewodnik, jakiego dotąd nie było. Chłoń klimat miasta, wsłuchaj się w jego melodię. Odkrywaj Jerozolimę oraz Tel Awiw i baw się w swoim rytmie. Architektura i design #designmuseumholon – Muzeum Designu w nowoczesnym budynku w kształcie wstążki. Lokalna kuchnia #falafel – smażone w głębokim oleju kulki z grubo mielonej ciecierzycy. Co przywieźć z podróży i shopping #mamilla – designerskie judaika sprzedawane na pasażu Mamilla. Trasy spacerowe, rowerowe i do biegania #biketelaviv – rowerem przez promenadę i słynną Dzielnicę Sprawiedliwych, czyli Neve Tzedek w Tel Awiwie. Atrakcje zupełnie za darmo #yadvashem – wizyta w tym niezwykłym miejscu jest zupełnie darmowa. Trzeba tylko zapłacić za słuchawki. Odkrywaj Jerozolimę i Tel Awiw tak jak lubisz!

Marzenia są po to, by je spełniać! Pascal My Travel to osobisty przewodnik, jakiego dotąd nie było. Chłoń klimat miasta, wsłuchaj się w jego melodię. Odkrywaj Singapur i baw się w swoim rytmie. Architektura i design #marinabaysands – chyba wszyscy znają ten wspaniały hotel z niesamowitym basenem na 57. piętrze. Lokalna kuchnia #chillicrab – kto nie zjadł kraba w ostrym sosie, ten nie był w Singapurze. Co przywieźć z podróży i shopping #merlion – kubek z Merlionem, notes z Merlionem, figurkę Merliona... Trasy spacerowe, rowerowe i do biegania #pulauubin – coś dla ciała i coś dla ducha: wycieczka rowerowa połączona z kontemplacją przyrody. Atrakcje zupełnie za darmo #gardensbythebay – po futurystycznych singapurskich ogrodach nad zatoką spaceruje się zupełnie za darmo. Odkrywaj Singapur tak jak lubisz!

Druga część trylogii Riverdale! Archie został oskarżony o morderstwo i wszystkie dowody wskazują na jego winę. Betty, Veronica i Jughead wiedzą, że Archie nic nie zrobił, a za całą sprawą stoi Hiram Lodge. Aby to w końcu udowodnić, przyjaciele wracają na miejsce zbrodni, gotowi zmierzyć się z Shadow Lake. Tam okazuje się, że zagrożenie kryje się dosłownie wszędzie i nikt nie jest bezpieczny.  Czy nastolatkowie znajdą dowody, których potrzebują, by oczyścić Archiego z zarzutów? I co ważniejsze: czy uda im się wrócić do Riverdale?

Jeśli odbierasz życie komuś, kto krzywdzi innych, to czy można to usprawiedliwić? Kim wolałbyś być, gdybyś musiał wybrać: ofiarą czy mordercą? Fenomenalny thriller psychologiczny, prosto z Norwegii. Clara jest ambitną i utalentowaną urzędniczką w Ministerstwie Sprawiedliwości, specjalizującą się w ochronie dzieci – ofiar przemocy domowej. Pracuje nad kontrowersyjną ustawą, która budzi ostre dyskusje. Kiedy do szpitalu, w którym pracuje jej mąż, trafia pobity czteroletni chłopiec i wkrótce umiera, a na drugi dzień jego ojciec zostaje zamordowany, pojawiają się jednoznaczne podejrzenia, kto za tym stoi. Jej życie zaczyna wymykać się spod kontroli, a z mroków przeszłości powracają demony. W Odbiorę ci wszystko nic nie jest jednoznaczne. Nikt nie jest niewinny, a zło nie jest złem absolutnym. „To nowe, świeże podejście do gatunku. Historia porywa, a intryga jest wręcz kunsztowna… Połknęłam tę powieść w dwa wieczory, ale jej bohaterowie zostaną ze mną na długo”. Maja Lunde, autorka Historii pszczół

Stanęła po stronie koleżanki, dostała karę. Miała poprawić test z przyrody, przegapiła termin. Chciała uratować małżeństwo rodziców, podpaliła kuchnię. Z tą Kłopotek są same kłopoty, niby chce dobrze, a zawsze wychodzi odwrotnie. Może po prostu taka już jest i nic nie można na to poradzić? Najzwyczajniej w świecie urodziła się pod nieszczęśliwą gwiazdą i tyle. A może właśnie wszystko jest inaczej?

Niełatwo pożegnać stare drzewo, które opiekowało się twoim snem. Przełknąć gorycz rozstania z przyjacielem, z którym co dzień biegało się po schodach. Porzucić przymałą kuchnię, w której nie można było wspólnie zjeść obiadu. Niełatwo się wyprowadzić, kiedy się jest dzieckiem.

Nowe wydanie bestsellera! „Reakcje, jakie wzbudziło pojawienie się Boskich zwierząt, zdumiały mnie swoją intensywnością. I naprawdę mocno poruszyły. Skoro z tamtym mam tyle dobrego zamieszania, po co kolejne wydanie? Właśnie po to, by wprowadzić do tekstu nowe myśli, które nie pojawiłyby się, gdyby nie konfrontacja tekstu z wnikliwym odbiorcą. By podzielić się dokonanymi w ciągu tych paru ostatnich miesięcy nowymi odkryciami. By uzupełnić i rozbudować praktyczny poradnik. Oraz by dodać do tego, co już napisałem, jeszcze jeden rozdział, którego brak instynktownie wyczuwałem – pokazujący sos, w którym wszystko to, o czym napisałem, pływa: nasz coraz ciężej chory klimat”. Szymon Hołownia Czy zwierzęta idą do nieba, a jeśli tak, to gdzie są, kiedy my jesteśmy w czyśćcu? Czy mają tylko służyć człowiekowi, czy może raczej współtworzyć z nim świat? I dlaczego człowiek został wygnany z raju, a zwierzęta nie? Boskie zwierzęta to książka o tym, że Bóg nie stworzył zwierząt przez przypadek i cały czas jest z nimi w kontakcie. O tym, czy facet rzeczywiście musi polować i jeść steki. O świętych, którzy woleli nie zbudować kościoła, niż wyciąć las, albo wykupywali zwierzęta z rzeźni. O psach latających w kosmos i ruszających na wojnę oraz o wiernych ptakach.

Najnowsza książka Adriana Jusupovicia jest istotnym uzupełnieniem niedawno wydanej edycji krytycznej Kroniki halicko-wołyńskiej (PAU–IH PAN) oraz jej polskiego tłumaczenia (AVALON). Jej przedmiotem jest analiza strategii chronologicznej i narracyjnej twórcy tego źródła. Autor książki wskazał na wyjątkowy charakter kroniki. Kronikarz bowiem zrezygnował z tradycyjnego układu rocznego, stosowanego w pisarstwie średniowiecznej Rusi. W jego miejsce pojawiły się cztery strategie chronologiczne. Pierwsza obejmuje zapisy dotyczące lat 1205–1228, dla których podstawą szkieletu chronologicznego stanowił zapewne nieznany manuskrypt, nazwany roboczo Kijowskim Latopisem Rościsławowiczów. Nierzadko przebija w nim pierwszoplanowa rola Mścisława Mścisławowicza. Do tego niegdyś zamkniętego źródła dołączono paralelne opowiadania o dziejach bojarów halickich, a także najprawdopodobniej relacje wdowy po Romanie Mścisławowiczu lub kogoś z jej otoczenia. Na to ostatnie wskazuje widoczna korelacja szczegółowości opisów różnych wydarzeń i miejsca przebywania dworu Romanowej. Druga strategia dotyczy okresu 1228–1244. W tej partii tekstu podstawę szkieletu chronologicznego stanowi zapewne tzw. Zwód Daniela – hipotetyczne źródło powstałe na dworze Daniela Romanowicza, w którym wydarzenia ułożono w sposób niemal rocznikarski. Do zwodu wprowadzono wtórnie wstawki w postaci krótkich opowieści odnoszących się do dwóch, trzech lub więcej lat. Wprowadzenie każdej z nich kronikarz zasygnalizował powtórzeniem na końcu informacji ją poprzedzającej. Jest to sygnał dla czytelnika, że narracja powraca na wcześniejsze, zaburzone przez wstawkę, tory poprawnej chronologii kodeksu. Do narracji zostały włączone także wiadomości o Wasylku w celu podkreślenia jego roli w opisywanych wydarzeniach. W tej części źródła znajdują się również liczne informacje tzw. prorocze, odnoszące się do czasów późniejszych niż te, z którymi sąsiadują. W jednej z nich Daniel został określony mianem króla, zatem mogła powstać najwcześniej po 1253 r. Trzeci system narracji obejmuje lata 1245–1259. Opowieść w tej części źródła jest bardziej szczegółowa, niż w jego wcześniejszych partiach, a jej podstawą są wątki: babenbersko-węgierski, litewsko-jaćwieski, mongolski, polski i inne. Obejmują one dzieje jakiegoś obszaru i jego stosunków z Rusią Halicko-Wołyńską. Autor kroniki podzielił wątki na fragmenty obejmujące opisy poszczególnych kwestii, a w obrębie tych fragmentów zastosował porządek chronologiczny narracji. Powracając do wątku przerwanego wcześniej, kronikarz rozpoczyna opowieść od momentu jego zakończenia lub, jeżeli przez dłuższy okres nic się w nim nie działo, wykorzystuje inny wątek do umiejscowienia go w czasie. Taki układ tekstu wskazuje na włączenie do kroniki źródła powstałego najpóźniej w latach sześćdziesiątych XIII w. Ostatnia narracja chronologiczna dotycząca opisu wydarzeń z lat 1260–1290, jest zbliżona do odnoszącej się do okresu 1228–1244, tj. cechują ją wstawki. Fakt ten wskazuje na to, że wszystkie wstawki w kronice są wynikiem pracy jej ostatniego redaktora. Trzy zawarte w omawianym źródle sugestie, według których ostatnie informacje stworzono po śmierci Lwa lub w okresie późniejszych rządów Mścisława (lub po jego śmierci), pozwalają określić moment powstania kroniki w znanej współcześnie postaci na ostatnie dwie dekady XIII i (lub) na początek XIV w. Liczne odwołania do Hilariona, Latopisu Kijowskiego i innych przekazów wskazują na to, że opisywana kronika od początku stanowiła część większej latopisarskiej kolekcji historiograficznej. Pod tym terminem autor książki rozumie zestawienie w jednym rękopisie materiałów powstałych w różnym czasie i realizujących różne cele poznawcze i ideowe aktualne dla momentów swego powstania. Dzięki wtórnemu zestawieniu w jedną całość zyskiwały one nową interpretację i tworzyły nową całość historiograficzną. W XIII w. na Rusi kolekcje historiograficzne zastępowały nieistniejącą wówczas syntezę dziejów kraju. Powstały po 1205/1206 r., kiedy to w różnych ośrodkach zaczęły powstawać latopisy skupiające się na dziejach konkretnych ziem. Połączenie tych latopisów z dziełami wcześniejszymi pozwalało zakorzenić je w historii całej Rusi. Połączenie w jednej kolekcji Kroniki halicko-wołyńskiej z Powieścią doroczną oraz Latopisem Kijowskim stanowiło swego rodzaju deklarację programu politycznego przedstawiając władców południowo-zachodniej Rusi jako kontynuatorów dzieł dawnych książąt kijowskich. Równocześnie potomstwo Romana Mścisławowicza przejmowało nową etykietę literacką, która była de facto kalką funkcjonujących głównie na Rusi Kijowskiej koncepcji monarchicznych, zaszczepionych najsilniej przez Hilariona. Z tego punktu widzenia Powieść doroczna i Latopis Kijowski miały realny wpływ na metodę pracy kronikarza Romanowiczów. Należy podkreślić, że kwestia funkcjonowania Kroniki halicko-wołyńskiej w ramach szerszego zespołu źródeł nie była dotąd rozpatrywana w osobnym studium. Znaczącą pomocą dla czytelnika jest aneks („Tablica chronologiczna Kroniki halicko-wołyńskiej”), w którym czytelnik odnajdzie dokładne datowanie poszczególnych fragmentów omawianego zabytku piśmiennictwa staroruskiego.

Najintymniejsze zapiski znakomitego pisarza. Drobnostki, które wypełniają codzienność. Obserwacje, refleksje, dygresje i konstatacje. Wiwisekcja i autoironia. W duchu najlepszej polskiej memuarystyki. Co robił na słynnych festiwalach filmowych? Dlaczego ostatecznie postanowił pozostać mężem Agaty Passent? Za co lubi, a za co nie cierpi Warszawy? Co sądzi o ostatnich powieściach Pilcha i sztukach teatralnych Masłowskiej? I wreszcie – czy woli piwo czy cydr? Zapiski z lat 2014 – 2018 pokazują nieznaną twarz jednego z najzdolniejszych polskich pisarzy, laureata Nagrody Literackiej Nike za powieść „Gnój”. Wojciech Kuczok opisuje swoje codzienne życie z żoną, alkoholowe eskapady z przyjaciółmi, choćby Januszem Rudnickim, dalekie podróże i bliskie spotkania z rodziną, męki pisarskie i zdrowotne, pobyty na festiwalach, przeczytane lektury, obejrzane filmy i mecze. Odpowiada na pytanie: jak to jest łączyć karierę pisarską z ojcostwem? Mówi o swoich wzlotach i upadkach. Zabawach alkoholowych i kacach. Olśnieniach i rozczarowaniach. Ostro komentuje głośne skandale towarzyskie, choćby aferę między Kingą Dunin a Ignacym Karpowiczem, bezlitośnie obnaża absurdy Polski pod rządami PiS-u. Nie oszczędza nikogo – przede wszystkim samego siebie. To najintymniejsza do tej pory książka Wojciecha Kuczoka. Celne zapiski ze współczesności sąsiadują tu z zaskakująco czułym obrazem świadomego ojcostwa. Barwne anegdoty z życia warszawskiej śmietanki towarzyskiej z obrazem trudnej, ale spełnionej miłości. Erudycyjne refleksje na temat obejrzanych filmów i przeczytanych książek z pełnymi dosadnego humoru obrazkami codzienności.

Czy to już koniec naszej cywilizacji? Trzymamy w ręku książkę, która jest jednym z najważniejszych dzieł współczesnej humanistyki, nie tylko polskiej. Wybitny uczony i pisarz, wielki erudyta, prof. Wojciech Roszkowski, dokonuje w niej bilansu naszej cywilizacji. Bilans to dramatyczny. Upadek zachodniej kultury, do której przecież i my, Polacy, należymy, wieszczono co prawda już sto lat temu, ale wówczas była to bardziej przepowiednia niż udokumentowana teza. Dziś nasze wielowiekowe dziedzictwo zostało przez elity europejskie oraz amerykańskie w całości odrzucone, co uznaje się za wyraz… postępu. Konsekwencją takiej postawy jest zrównanie zbrodni i osiągnięć, wierności i zdrady, bohaterstwa i tchórzostwa, mądrości i głupoty, kłamstwa i prawdy. Obrazowo rzecz ujmując, zwolennicy teorii o istnieniu wielu prawd chcą się przejrzeć w roztrzaskanym lustrze. Autor „Roztrzaskanego Lustra” analizuje setki przejawów dekadencji; czyni to w sposób barwny i wielostronny. Jego opisy i refleksje są logiczne oraz przekonujące. Język książki jest jej niepodważalną zaletą: lapidarny, skrzący dowcipem, mimo poruszania skomplikowanych spraw – prosty, precyzyjny i zrozumiały. „Roztrzaskane lustro” wciąga Czytelnika i zaprasza do myślenia.

Rozpoczęcie nauki na uniwersytecie w Redmond, zawieranie nowych znajomości, miłość i walka o stypendium, to najważniejsze elementy trzeciej części opowieści o Ani Shirley.

Współcześni przywódcy wiedzą, że nie są w stanie wiele zdziałać bez skutecznych podwładnych. Servant leadership pozwala na wydobycie drzemiącej w pracownikach wiedzy, doświadczenia i motywacji oraz na ukierunkowanie tej siły na osiąganie wyników. W wielu sektorach biznesu i organizacjach non-profit odchodzi się od tradycyjnych autokratycznych i hierarchicznych modeli przywództwa na rzecz servant leadership (przywództwa służebnego) jako optymalnego sposobu budowania relacji z ludźmi. To nowy model przywództwa, w którym lider jest przede wszystkim wsparciem dla swego otoczenia, zajmuje się usuwaniem barier, mobilizuje swoich ludzi i pomaga im osiągać cele. Wiele spośród firm nominowanych przez magazyn „Fortune” do rankingu „100 Najlepszych Pracodawców” uczyniło go integralną częścią własnej kultury korporacyjnej. Koncepcja ta polega na odwróceniu tradycyjnej piramidy przywództwa do góry nogami, co umiejscawia liderów na samym dole, tak aby mogli służyć swoim pracownikom, znajdującym się na szczycie piramidy. Takie podejście wykracza poza hierarchiczną relację – zarówno lider, jak i członkowie zespołu są na tym samym poziomie. Lider poprzez wspieranie zespołu dąży do promocji wydajności i wzrostu poziomu satysfakcji członków swojego zespołu. To wspólna praca ramię w ramię, a nie wydawanie rozkazów i egzekwowanie posłuszeństwa. Siła przywódców służebnych nie wynika z ich pozycji. Ludzie podążają za nimi nie dlatego, że się ich boją, lecz dlatego, że ich podziwiają. Zapracowali sobie na prawo bycia przywódcami. Niniejszy zbiór esejów powstał dzięki zaangażowaniu czterdziestu pięciu ekspertów i praktyków modelu servant leadership — wybitnych ludzi biznesu, autorów bestsellerów i szanowanych liderów takich jak m.in. John C. Maxwell, Patrick Lencioni, Stephen M. R. Covey, Marshall Goldsmith czy Brené Brown — którzy służą radą i oferują narzędzia niezbędne do wdrożenia tego sprawdzonego, choć przez wielu wciąż uznawanego za radykalny, modelu przywództwa. Zbiór został opracowany przez legendarnego autora literatury biznesowej i pioniera tego modelu zarządzania, Kena Blancharda, oraz od lat współpracującą z nim redaktorkę, Renee Broadwell. Nigdy wcześniej nie wydano tak wszechstronnego i wyczerpującego poradnika o tym, jak stać się lepszym przywódcą, w każdym tego słowa znaczeniu. *** Jedyna droga do znakomitych relacji i wyników wiedzie przez servant leadership (przywództwo służebne). Chodzi o to, aby zawsze stawiać innych ludzi na pierwszym miejscu. John Maxwell Najlepsi podwładni wiedzą, jak być swoimi własnymi przywódcami. Robert E. Kelley

Nora Garrel jest młodziutką, piękną i bogatą hrabianką. Zakochuje się z wzajemnością w młodym, przystojnym lekarzu Lucjanie Darby, dziedziczy spadek po zmarłym ojcu i wydaje się, że nic nie stanie na drodze do jej szczęścia. A jednak Odziedziczone miliony są powodem nieszczęść, które jak lawina spadają na Norę i jej ukochanego. Zmuszona do poślubienia hrabiego Noirville, w dniu ślubu traci męża i zostaje wdową.Nora nie wie, że przyczyną tych cierpień jest jej przyrodnia siostra, pragnąca za wszelką cenę odebrać jej cały majątek. Wspólnie ze swoim narzeczonym i jego bratem knuje intrygę za intrygą. Chciwość popycha złoczyńców do kolejnych zbrodni...

Rok 1999. Ostatni rok przed wkroczeniem ludzkości w przyszłość. Mattias jest ogrodnikiem, który przyszedł na świat w noc lądowania pierwszego człowieka na Księżycu trzydzieści lat wcześniej. Jego największe marzenie to nikomu nie zawadzać, pozostać anonimowym trybikiem w wielkiej machinerii wszechświata. Od ośmiu lat jest z tą samą dziewczyną, ma pracę, którą kocha oraz wielkie pudło książek o podboju kosmosu. Ma również przyjaciela, który ma ze swoim zespołem zagrać koncert na Wyspach Owczych. Mattias zgadza mu się towarzyszyć w charakterze dźwiękowca – ktoś w końcu musi dopilnować właściwego brzmienia. Planuje wrócić do domu po tygodniu. Po drodze okazuje się jednak, że potrzeba niewiele, by wywrócić stabilną życiową łódź. Wystarczy jedna kropla, by ocean zalał ląd. Minie wiele czasu, zanim Mattias wróci do domu. Naprawdę wiele. By to zrobić, musi najpierw zniknąć. Johan Harstad (urodzony w 1979 roku w Stavanger) zadebiutował w roku 2001 zbiorem Herfra blir vi bare eldre (Od teraz tylko się starzejemy). W kolejnym roku opublikował zbiór opowiadań Ambulanse (Ambulans), zaś w roku 2005 ukazała się jego pierwsza powieść, Gdzie się podziałeś, Buzzie Aldrinie. W roku 2009 na podstawie powieści nakręcono serial telewizyjny, w którym, u boku znanych skandynawskich aktorów, występował Chad Coleman. Książka poza Norwegią wydana została w dwunastu krajach. W USA książka ukazała się w 2011 roku i spotkała się z ogromnym zainteresowaniem. Otrzymała nominacje do nagród: Kirkus Reviews’ Best Fiction i Electric Literature’s Most Beautiful Books Johan Harstad jest także dramaturgiem. Jego utwory sceniczne zostały opublikowane w roku 2008 w zbiorze pod tytułem Bsider (strony B). W tym samym roku Harstad został zatrudniony jako dramaturg w Norweskim Teatrze Narodowym. W roku 2010 opublikował dramat Osv. (Itd.), który zebrał świetne recenzje i otrzymał nominację do kolejnej edycji nagrody Brageprisen. Oprócz prowadzenia działalności literackiej, Johan Harstad zajmuje się także produkcją grafiki, dźwięku, filmem i fotografią, w ramach prowadzonej przez siebie organizacji pod nazwą LACKTR (znaną także jako The Lacktr Prpgnda Community). Od roku 2002 LACKTR odpowiedzialna jest za projekty graficzne wszystkich książek Harstada ukazujących się w Norwegii. Organizacja ma charakter non profit i współpracuje z wieloma norweskimi pisarzami, muzykami oraz twórcami sztuk wizualnych. "Ta paradoksalna potrzeba bycia dostrzeganym bez robienia wokół siebie hałasu i zamieszania odróżnia bohatera Harstada od wszystkich innych dręczonych egzystencjalnymi lękami mężczyzn we współczesnej literaturze [...] to bardzo ambitny debiut."— Publisher's Weekly "Surowe krajobrazy i opisy mieszkańców Wysp Owczych grają istotną rolę w poetyckiej opowieści Harstada, na wpół dramatycznej i na wpół komicznej, wykonującej zwroty w każdą stroną, w miarę, jak Mattias uświadamia sobie, iż nie ma absolutnie żadnej kontroli nad swoim losem. To współczesna saga o pojazdach kosmicznych, lodowych krach i marzeniach o Karaibach, którą czyta się z niezwykłą przyjemnością." —Kirkus Reviews "Podobnie jak Jonathan Safran Foer, Harstad łączy zabawy formą i wyszukane słownictwo z urzekającą bezpośredniością emocjonalną." —Dedi Felman, Words Without Borders "Nie sposób zaprzeczyć, że Johan Harstad ma bardzo wyjątkowy styl, jednocześnie bardzo konkretny i wzniosły... umiejętności wyczarowywania historii i konstruowania wokół niej czasu i przestrzeni z taką językową wprawą nie da się nauczyć. Trzeba się z nią urodzić. Krajan Harstada, Knut Hamsun, musi radować się w swoim niebie czy gdziekolwiek indziej jest." —Jakob Levinsen, Jyllands-Posten review

Autorka międzynarodowego bestsellera „Program uzdrawiający układ odpornościowy” tym razem dzieli się opartym na naukowych dowodach programem przywracania zdrowia. Opiera się on na: – eliminowaniu reumatoidalnego zapalenia oraz choroby zwyrodnieniowej stawów, jak również innych dolegliwości reumatycznych, – leczeniu jelit, a w konsekwencji uzdrawianiu również stawów, – redukcji stanu zapalnego bez konieczności przyjmowania leków. Dzięki temu przewodnikowi w naturalny sposób wyeliminujesz chorobę i bez środków farmakologicznych odzyskasz pełnię zdrowia. Jest to tym bardziej istotne, że opisany w książce problem zdrowotny dotyczy dziesiątków milionów ludzi. Zdrowe stawy na dobre!

Charles Campisi przez 18 lat był szefem IAD, wydziału spraw wewnętrznych NYPD. To trudna robota i trudny świat. To świat pełen kłamstw, oszustw i zdrad, świat kapusiów i informatorów, pluskiew i podsłuchów, inwigilacji i tajnych operacji. To świat dobrych policjantów, którzy stali się źli, i złych, którzy stali się gorsi. Świat gliniarzy rabujących i kradnących, handlujących narkotykami, nadużywających ich, gwałcących, a nawet mordujących ludzi.Fascynująca opowieść o kulisach pracy w nowojorskiej policji. O dobrych gliniarzach, którym udaje się powstrzymać tych złych. Ta historia wydarzyła się naprawdę!

Odwaga, heroizm, spryt i waleczność. Wielkie kampanie, krwawe bitwy, tajne misje i karkołomne potyczki. Niesamowite przygody Etienne'a Gerarda, żołnierza wojsk napoleońskich o specyficznym poczuciu humoru i doskonałym mniemaniu o sobie, którego jedyną słabością są piękne kobiety. Na podstawie powieści Jerzy Skolimowski nakręcił film ""Przygody Gerarda"".

Kuchnie świata obfitują w potrawy z owocami, warzywami i przyprawami, którym od dawien dawna przypisuje się moc afrodyzjaków, działających na wszystkie zmysły i wzmagających apetyt na miłość. Są wśród nich owoce morza, aromatyczne zupy, apetyczne przystawki czy lekkie, pachnące wanilią i czekoladą desery. Niniejsza książka zawiera najciekawsze miłosne przepisy kuchni francuskiej, włoskiej, hiszpańskiej, meksykańskiej, polskiej, żydowskiej i orientalnej. Prezentuje tradycyjne afrodyzjaki i zdradza kulinarne sekrety słynnych kochanków. A przy tym przekonuje, że najlepszym afrodyzjakiem jest miłość.

Romantyczna kolacja we dwoje powinna się zacząć od lekkiej, pobudzającej apetyt przekąski, po której nastąpi wykwintne danie, a zakończy ją deserem z czekolady lub truskawek, które powszechnie uznawane są za afrodyzjaki. I wcale nie chodzi o to, by się najeść podczas posiłku, lecz aby było niecodzienie, ładnie, a przy okazji smacznie i wykwintnie.

Stres jest odpowiedzialny za wypalenie zawodowe, choroby serca i układu krążenia, depresje, nerwice, choroby autoimmunologiczne, otyłość i wiele innych, poważnych dolegliwości. Jak wyjść mu naprzeciw i raz na zawsze wyeliminować ze swojego życia? Poznasz wyjątkowe strategie i ćwiczenia do walki ze stresem, stworzone przez coacha Petera Beera. Dowiesz się czym jest rezyliencja, w jaki sposób radzić sobie z własnymi uczuciami, konfliktami i porażkami. Nauczysz się efektywnie korzystać z wolnych dni, spać tak, aby czuć się wypoczętym i świadomie czerpać przyjemność z życia. Zwiększysz swoją odporność na stres i będziesz cieszyć się zrównoważonym i szczęśliwym życiem. Stres? Nigdy więcej!