Polskie Dokumenty Dyplomatyczne to źródła pisane, dotyczące stosunków Polski z zagranicą wytworzone przez polskie organy władzy, instytucje publiczne, prasę, partie polityczne i inne organizacje społeczne jak również dokumenty przechowywane w zespołach archiwalnych tych podmiotów. Każdy z tomów, także i ten, obejmuje jeden rok kalendarzowy i zawier niepublikowane wcześniej dokumenty dotyczące polskiej polityki zagranicznej. Dokumenty ułożone są chronologicznie i obrazują całokształt polskiej polityki zagranicznej. Tom poprzedzony jest wstępem redaktora i zaopatrzony w indeks osobowy oraz rzeczowy.
Tom PDD 1959 jest piętnastym tomem opublikowanym w ramach serii Polskie Dokumenty Dyplomatyczne. Podstawę źródłową publikacji stanowią dokumenty wytworzone przez MSZ (zarówno przez centralę jak i przez placówki) przechowywane w Archiwum Ministerstwa Spraw Zagranicznych oraz materiały partyjne (wytworzone przez Biuro Polityczne, Sekretariat KC, Kancelarię Sekretariatu czy Komisję Zagraniczną KC) przechowywane w Archiwum Akt Nowych.
Zdecydowana większość dokumentów to materiały tajne dotychczas niepublikowane (tylko 9 spośród 460 dokumentów zamieszczonych w tomie jest znanych z wcześniejszych edycji źródłowych).
Najwięcej dokumentów umieszczonych w tomie dotyczy działań Polski w płaszczyźnie wielostronnej. Pierwsza połowa roku została zdominowana przez (nieudane) starania o udział polskiej delegacji w obradach genewskiej konferencji ministrów spraw zagranicznych. Sukcesem natomiast zakończyły się działania na rzecz uzyskania poparcia dla kandydatury PRL w wyborach do Rady Społeczno-Gospodarczej i Rady Bezpieczeństwa ONZ. Prowadzone były także prace propagujące inicjatywę w sprawie utworzenia strefy bezatomowej (tzw. plan Rapackiego)
W relacjach dwustronnych zwracają uwagę działania na rzecz uznania polskiej granicy zachodniej, a za najważniejsze wydarzenie w tej sprawie uznać należy oświadczenie de Gaulle’a z 25 marca. Natomiast do najważniejszych wizyt, które odbyły się w 1959 r. zaliczyć należy wizyty I sekretarza KC KPZR Nikity Chruszowa i wiceprezydenta USA Richarda Nixona w Polsce.
Poza indeksem osobowym i rozbudowanym indeksem rzeczowym w tomie umieszczono także aneksy zawierające informacje o strukturze MSZ oraz wykaz ważniejszych umów dwustronnych zawartych przez PRL i wykaz umów wielostronnych ratyfikowanych przez PRL w roku 1959.
Kolejny tom z serii Polskie Dokumenty Dyplomatyczne. W 1977 r. PRL stała się przedmiotem zachodniej krytyki z powodu nieprzestrzegania praw człowieka. Rosnące znaczenie tego problemu w stosunkach międzynarodowych miało związek z rozpoczętym wówczas spotkaniem przeglądowym KBWE w Belgradzie, gdzie jednym z głównych tematów stało się łamanie przez "państwa demokracji ludowej" zobowiązań z tzw. trzeciego koszyka Aktu końcowego z Helsinek. Z kwestią praw człowieka łączyły się wysiłki dyplomacji, by wzmocnić pozycję międzynarodową PRL, osłabioną po kryzysie 1976 r. Jak się wydaje, intensywne kontakty międzynarodowe na najwyższym szczeblu (wizyty I sekretarza KC PZPR we Francji i Włoszech, wizyty w Polsce szacha Iranu, belgijskiej pary królewskiej, kanclerza RFN oraz prezydenta USA) służyć mały właśnie temu celowi.
Tom PDD 1976 wydany pod redakcją Piotra Długołęckiego zawiera 417 dokumentów ilustrujących działania polskiej dyplomacji w 1976 r. Dokumenty te, wytworzone głównie przez MSZ i przez Komitet Centralny PZPR to materiały tajne, dotychczas niepublikowane, odzwierciedlające działania polskich władz w połowie „Dekady Edwarda Gierka”.
Polskie Dokumenty Dyplomatyczne to źródła pisane dotyczące stosunków Polski z zagranicą wytworzone przez polskie organy władzy, instytucje publiczne, prasę, partie polityczne i inne organizacje społeczne, jak również dokumenty przechowywane w zespołach archiwalnych tych podmiotów.
Kolejny (ósmy) tom serii wydawniczej Polskie Dokumenty Dyplomatyczne składa się z 335 dokumentów ilustrujących działania polskich dyplomatów w 1931 roku.
Do najważniejszych wydarzeń tego roku należy zaliczyć ogłoszony w marcu (ostatecznie niezrealizowany) projekt niemiecko-austriackiej unii celnej, moratorium prezydenta USA Herberta Hoovera na wszystkie międzynarodowe płatności z tytułu reparacji i długów oraz rozpoczętą 18 września agresję Japonii w Mandżurii. Wiele uwagi poświęcono także przygotowaniom do Międzynarodowej Konferencji Rozbrojeniowej w Genewie (obrady rozpoczęto 2 lutego 1932 r.)
Za istotne uznać należy również kontakty Polski z Ligą Narodów w sprawie tzw. rozbrojenia moralnego oraz skarg mniejszości narodowych.
W stosunkach bilateralnych Polski warto zwrócić uwagę na próby poprawy relacji z Niemcami, na odnowienie sojuszu z Rumunią czy tez na konflikt z Łotwą dotyczący spraw mniejszościowych. W relacjach z ZSRR najistotniejsze były negocjacje zmierzające do podpisania w 1932 roku paktu o nieagresji. Rok 1931 w polskie polityce zagranicznej zakończyła grudniowa wizyta ministra spraw Zagranicznych Augusta Zaleskiego w Wielkiej Brytanii
Polityka zagraniczna PRL w 1974 roku nie ulegała większym zmianom. Podobnie jak w roku poprzednim, najwięcej uwagi poświęcono stosunkom z RFN - trwały negocjacje polityczne i gospodarcze, prowadzone były ustalenia w sprawie wizyty Edwarda Gierka.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
