Jeśli interesujesz się polityką, albo studiujesz politologię znajdziesz w tym dziale informacje o współczesnym świecie. Obszerna literatura naukowa, różne publikacje i elementy wiedzy politologicznej, najważniejsze zagadnienia i pojęcia z politologii, kontrowersyjne książki polityczne, powieści polityczne, nauki polityczne. Najlepsze książki społeczno-polityczne, bestsellery polityczne, książki o polityce, które warto przeczytać - zapraszamy po lekturę na Dobreksiazki.pl
Książka o ideach i działalności ruchu chrześcijańsko-społecznego w Królestwie Polskim przełomu XIX i XX wieku, jego działaczach, formach organizacyjnych, dokonaniach, dylematach, roli i znaczeniu, a także o podziałach i konfliktach w jego łonie, sojusznikach i konkurentach z prawicy i lewicy, złożonych relacjach z hierarchią kościelną i trudnych realiach funkcjonowania pod rosyjską władzą. To zarazem książka o codziennych potrzebach i aspiracjach Polaków z dużych ośrodków, miasteczek i wsi w sferze społecznej, kulturze, oświacie, gospodarce, ochronie zdrowia, rekreacji i innych dziedzinach ich życia, na nie bowiem katolicyzm społeczny próbował nierzadko z dużymi sukcesami odpowiadać w ciężkich czasach.
Prawdopodobnie najbardziej politycznie niepoprawna książka roku. O Imperium Europejskim, Uporządkowanej Anarchii, starych i nowych ideologiach, polskiej polityce Pamięci między Niemcami a Rosją, z mowami imperatorów, monologami błaznów, definicjami i profecjami, spuścizną archiwalną, wypisami z teorii i historii, z opiniami, jakich próżno szukać tam, gdzie większość ich szuka, i z bohaterami, o których inni boją się nawet pomyśleć, a inni wręcz nie chcą słyszeć, a już na pewno nie tak. Czyli książka dokładnie taka, jakiej dziś potrzeba. Wydanie II bardzo rozszerzone. W gruncie rzeczy nowa książka. Przestrzegałem niejednokrotnie, że jeśli elity aktualnie rządzące Europą oraz naczelne organy Unii Europejskiej nadal dążyć będą do urzeczywistnienia błędnej i szkodliwej dla narodów europejskich koncepcji jedności europejskiej, to jedynie pogłębią i przyspieszą proces degradacji Europy. I tak właśnie się stało. Jeśli rzeczy dalej będą się toczyć w tym samym kierunku, Europa nie tylko całkowicie utraci, jak się dzisiaj mawia, polityczną i gospodarczą sprawczość, ale w ogóle opuści historię jako podmiot polityczny, gospodarczy i kulturalny. [] Czy z tego światowego tumultu, tego wrzenia świata narody europejskie wyjdą mimo wszystko jako zdolne do zbudowania nowej jedności Europy? Czy porzucą pełne pychy fantazje? Czy uda im się, zwłaszcza nowym elitom europejskim, przezwyciężyć mentalną czy też kognitywną zapaść []? Jeśli się nie uda, wówczas jak to obrazowo ujął Raphal Glucksmann skończymy jako szmata do podłogi dla imperiów. Gdyby jednak tak się stało, gdyby Imperium Europejskie miało przetrwać tylko jako nasze wewnętrzne Imperium, to zawsze pozostanie w odwodzie stara, dobra Uporządkowana Anarchia, będąca odwrotną, komplementarną stroną Imperium i drugą, najważniejszą manifestacją europejskiego ducha. Tomasz Gabiś (ur. 1955), publicysta, tłumacz, redaktor Stańczyka, były zwolennik (intelektualny) radykalnej lewicy spod znaku zachodniej rewolty studenckiej 1968 r., później konserwatywny liberał, monarchista-reakcjonista, prawicowy anarchista, narodowy konserwatysta, narodowy rewolucjonista, konserwatywny rewolucjonista, postkonserwatysta, euroimperialista, a dziś, gdy ktoś go o to zapytuje, manarchista.
Nie ma drugiego takiego terminu obecnego w życiu publicznym, który by nie budził tak skrajnych emocji, nie rozgrzewał temperatury politycznych dyskusji do czerwoności jak państwo. I zarazem nie wywoływał tak przemożnej chęci nie tylko opisywania czy wyrokowania o jego przyszłych losach, ale i reformowania. To, że tkwimy w państwie, że do niego przynależymy w tej bądź innej formie, jest jasne. Mniej natomiast to, że tkwi ono w każdym z nas. Że jest niczym nasz mentalny stos pacierzowy. Niechciane czy nielubiane, państwo towarzyszy nam przecież od kołyski po grób.Jan Wiktor Tkaczyński (1960) ukończył VIII Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie (1979). Absolwent studiów magisterskich na Uniwersytecie Jagiellońskim (1984) oraz doktoranckich w Ludwig-Maximilians-Universitt w Monachium (1989). W latach 1989-1992 stypendysta bawarskiego Ministerstwa Kultury i Nauki. Doktoryzował się w 1992 roku rozprawą o geopolityce na przykładzie Niemiec i Polski u profesora Heinza Laufera w Ludwig-Maximilians-Universitt w Monachium. Tamże w latach 1993-1994 ukończył studia podyplomowe w zakresie ekonomiki i zarządzania przedsiębiorstwem. Od 1994 do 2001 roku pracownik naukowy Instytutu Ekonomii i Administracji Publicznej w Universitt der Bundeswehr w Monachium. W roku 2000 habilitował się przed Radą Wydziału Prawa i Administracji UJ na podstawie rozprawy: "Między unitaryzmem a federalizmem. Unia Europejska w świetle doświadczeń ustrojowych Republiki Federalnej Niemiec". W latach 2001-2004 profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, a od roku 2004 Uniwersytetu Jagiellońskiego. Tamże od 2012 profesor zwyczajny. Profesor nauk humanistycznych (2008).Publikacja sfinansowana przez Fundację Studentów i Absolwentów Uniwersytetu Jagiellońskiego "Bratniak"
POLSKA BĘDZIE SILNA WTEDY, KIEDY UTOŻSAMIAĆ SIĘ Z NIĄ BĘDĄ WSZYSCY OBYWATELE! Wszyscy umiemy spierać się o przeszłość. Ona nas dzieli, prowokuje i zmusza do refleksji. Kluczowa dla życia człowieka jest jednak przyszłość. Tam są zakodowane szczęście i fortuna. Powodzenie i bezpieczeństwo. W Polsce jednak czas łączący się z transformacją ustrojową wciąż nie został zamknięty. Demony minionych lat wpływają na teraźniejszość, a ona mebluje przyszłość. Najwyższy czas zamknąć te wszystkie wrota historii i naszkicować państwo, które będzie bliskie obywatelowi. Opiekuńcze, ale i mające swoje twarde zasady. Troskliwe, ale i umiejące ukarać. Państwo ambitne, odważne i bezpieczne. Społecznie sprawiedliwe i szanujące każdą jednostkę. Polskę, w której obywatel będzie czuł, że jest u siebie, i nikt nie będzie dzielił Polek i Polaków na lepszy i gorszy sort. Czas na nowe państwo! Jesteście zmęczeni niekończącym się sporem politycznych dinozaurów?! Polityk młodego pokolenia i nowej lewicy Krzysztof Gawkowski proponuje spojrzenie do przodu, daje nam oddech, świeże powietrze i przemyślaną wizję nowego państwa. Daje nam nadzieję! Aleksander Kwaśniewski - prezydent RP w latach 1995-2005 Książka jest swoistym credo polityka, który ocenia polską drogę przebytą po 1989 r., ciekawie ilustrując ją wątkami osobistymi. Autor jest w swojej postawie konstruktywny, proponując inny styl uprawiania polityki, gdzie nie żyjemy przeszłością, lecz budujemy przyszłość Polski nikogo niewykluczającej. Prof. Hanna Kuzińska - ekonomistka, była podsekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej i Sportu Krzysztof Gawkowski - lewicowy polityk, poseł na Sejm RP i przewodniczący Klubu Parlamentarnego Lewicy. Działacz społeczny i samorządowy. Doktor nauk humanistycznych specjalizujący się w tematyce bezpieczeństwa i technologii cyfrowych. Absolwent studiów Master of Business Administration. Autor powieści kryminalnych. Pasjonat historii i sportu.
"Dziesiąta i ostatnia niespodzianka tej wojny właśnie się urzeczywistnia. Jest nią klęska Zachodu. Stwierdzenie takie może dziwić, zważywszy, że wojna jeszcze się nie skończyła. Klęska jest jednak pewna, ponieważ Zachód bardziej niszczy sam siebie, niż jest atakowany przez Rosję."Emmanuel Todd"Stany Zjednoczone i Zachód grają w konflikcie ukraińskim o znacznie wyższą stawkę, niż im się wydaje - zwłaszcza z uwagi na ich postępującą dekompozycję oraz gospodarcze uzależnienie od reszty świata, co może zapowiadać dotkliwą klęskę, której największą cenę zapłacą Europejczycy".Olivier Eichenlaub, Institut Iliade"Krótkie rozdziały tej często prowokacyjnej książki - którą autor najwyraźniej pisał z przyjemnością - na chwilę uwalniają czytelnika od propagandowej mazi, jaka otacza go niemal wszędzie indziej."Serge Halimi, "Le Monde diplomatique"Emmanuel Todd (ur. 1951) - francuski demograf, politolog, socjolog i historyk. Autor głośnych książek, m.in. La Chute finale. Essais sur la dcomposition de la sphre Sovitique (Ostateczny upadek. Esej o rozkładzie sfery sowieckiej, 1976), w której przewidywał upadek ZSRR, oraz Schyłek imperium. Studium o rozkładzie systemu amerykańskiego (oryg. Aprs l'empire. Essai sur la dcomposition du systme amricain, 2002; polskie wydanie: 2003).
Leksykon zawiera niemal 200 haseł związanych z szeroko rozumianą dyplomacją, od klasycznych pojęć (jak "ambasador", "nota dyplomatyczna", "azyl"), po współczesne zjawiska (np. "branding narodowy", "dyplomacja sportowa"). Zgodnie z założeniami autorów jest to opracowanie nowoczesne, odwołujące się do zmian, jakie zachodzą w dyplomacji i w jej współczesnym otoczeniu. (). Nowe hasła związane są m.in. z nowoczesnymi formami komunikowania, np. "dyplomacja cyfrowa", "komunikowanie w dyplomacji", "międzynarodowe public relations" i "nowoczesne technologie w dyplomacji". Uwagę zwracają także takie hasła jak "procedura milczącej zgody" czy "reparacje wojenne", opisujące zjawiska, które stały się ważnymi elementami działań dyplomatycznych.dr hab. Hanna Suchocka, prof. UAMTo wartościowa publikacja, która z powodzeniem może być wykorzystana w dydaktyce akademickiej. Pozwala poszerzyć wiedzę na temat współczesnej praktyki dyplomatycznej, norm prawnych oraz instytucjonalnych mechanizmów funkcjonowania służby zagranicznej. Leksykon zasługuje na uznanie za pomysł, koncepcję i wykonanie.dr hab. Marta Witkowska, prof. UW
W prezentowanej publikacji autorka, analizując przyczyny upadku Afgańskiej Armii Narodowej, kwestionuje uniwersalność modelu reformy sektora bezpieczeństwa (SSR) i demaskuje pułapki zewnętrznej ingerencji. Pokazuje, jak ignorowanie lokalnych uwarunkowań, brak odpowiedzialności i korupcja niweczą wysiłki stabilizacyjne. Autorka nie unika trudnych pytań: jak budować efektywne instytucje bezpieczeństwa w państwie doświadczonym konfliktem? Jak zapewnić local ownership wprowadzanych reform? Jak skutecznie przeciwdziałać korupcji i zbudować zaufanie społeczne?Like a Phoenix from the Ashes? The Afghan Armed Forces in the Concept of Security Sector Reforms in 2001-2014In the presented publication, the author, analysing the causes of the fall of the Afghan National Army, questions the universality of the security sector reform (SSR) model and exposes the pitfalls of external interference. She demonstrates how ignoring local conditions, the lack of accountability and corruption are undermining stabilization efforts. The author does not avoid difficult questions: how to build effective security institutions in a country experienced by conflict? How to ensure local ownership of the introduced reforms? How to counteract corruption and build social trust effectively?
Czy Zachód, który przez wieki kształtował świat dzięki swej filozofii, nauce i wartościom, ma jeszcze przyszłość? Dlaczego Europa i Ameryka Północna tracą swoją tożsamość? Jaką rolę odgrywają ideologie gender, woke i krytyczna teoria rasy? Czy masowa imigracja zmieni oblicze Zachodu na zawsze? Dokąd zmierzają rosnące potęgi Chiny, Indie, kraje arabskie? Czy nadchodzi koniec dominacji białego człowieka na świecie?
Czy można usprawiedliwić podatki to jedyna na polskim rynku książka opisująca funkcjonujące w obiegu usprawiedliwienia różnych rodzajów podatków, jakie przez tysiące lat wymyślali władcy, by ludzie nie sprzeciwiali się ich płaceniu. Ich ilość i pokrętność przyprawia o ból głowy. Dziś jednak wyszliśmy z epoki pokrętnych i kłamliwych usprawiedliwień podatkowych. Dzisiejsze usprawiedliwienia podatkowe są bowiem czysto wariackie i trudno je powiązać z jakimkolwiek logicznym czy sensownym sposobem myślenia. - Tomasz Sommer w brawurowy sposób udowadnia, że nie ma zobiektywizowanych sposobów uzasadniania danin publicznych. Dokonany przez niego przegląd rozwiązań w tym zakresie upewnia nas, że każdorazowo mamy do czynienia z pozorami jedynie racjonalizacji żądań stawianych przez państwo. Argumenty prezentowane przez przedstawicieli państwa, jeśli chodzi o uzasadnianie podatków, okazują się być zmitologizowanymi konstrukcjami tworzonymi ex post tak tekst oceniła nieżyjąca już prof. Jadwiga Staniszkis, promotorka rozprawy doktorskiej Tomasza Sommera, która jest kanwą tej szokującej książki.
Monografia stanowi powiązany ze sobą merytorycznie zbiór rozdziałów naukowych. Wszystkie opracowania zawierają część wprowadzającą, prezentacje wyników badań, wnioski końcowe oraz bogatą bibliografię. Teksty mieszczą się w obszarze badań charakterystycznych dla dyscypliny nauk o polityce i administracji, chociaż część z nich, ze względu na zastosowane metody badawcze, ma charakter interdyscyplinarny. W efekcie książka to w miarę kompletne studium dotyczące różnych obszarów polityki współczesnego Kazachstanu oraz usytuowania państwa w systemie międzynarodowym, ze szczególnym uwzględnieniem regionu. Na rynku księgarskim nie ma tak wszechstronnego i aktualnego opracowania na ten temat.Niniejsza monografia jest owocem projektu badawczo edukacyjnego pt. Kontynuacja i adaptacja Kazachstanu w obliczu wyzwań XXI wieku, realizowanego na Wydziale Studiów Międzynarodowych i Politycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Inicjatorami są członkowie Katedry Badań nad Obszarem Eurazjatyckim na WSMiP UJ, a do współpracy zostali zaproszeni liczni specjaliści z kraju oraz z zagranicy.Zapraszamy Czytelnika do wspólnej refleksji nad przyszłością tego fascynującego kraju, który choć często pozostaje poza głównym nurtem zainteresowań Zachodu odgrywa coraz większą rolę w regionalnych i globalnych układach sił. Bo pytanie nie dotyczy wyłącznie Kazachstanu. To pytanie o przyszłość całej Azji Centralnej, nowe formy państwowości, zderzenie tradycji z nowoczesnością i o to, jak niewielkie regiony mogą wpłynąć na bieg światowych procesów.
Niniejsza monografia, będąca zbiorem esejów poświęconych historycznym, geopolitycznym, gospodarczym i społecznym aspektom włoskiego risorgimento, stanowi dość rzadką w polskiej przestrzeni naukowej okazję do krytycznego wglądu w wieloaspektowy rozwój idei wyłaniania się państwowości na terenach tradycyjnie wyróżniających się bogatymi i różnorodnymi kulturami, odrębnościami językowymi, politycznymi i gospodarczymi, wreszcie bogactwem zwyczajów i norm trudnych do uchwycenia dla gli stranieri. [] Recenzowana praca charakteryzuje się przemyślaną strukturą, spójnością i konsekwencją w prezentowaniu elementów tworzących jej tożsamość. Służy temu obecność autorów z Italii i Polski, dwujęzyczność (język polski i włoski) każdego z tekstów, a także wskazywanie cech wspólnych między nie do końca udanym polskim i znacznie szczęśliwszym włoskim risorgimento. Przemyślenia autorów stały się także podstawą do refleksji nad współczesnym odbiorem i upamiętnieniem poświęcenia bohaterów XIX-wiecznych zrywów niepodległościowych, których pamięć w Polsce i we Włoszech jest kultywowana. [] W pracy, obok rozważań na gruncie historycznym i ideowym, znajdziemy także opracowania koncentrujące się na zagadnieniach geopolitycznych, gospodarczych i społecznych. [] Tę część pracy można uznać za przemyślany i dobrze dobrany łącznik między esejami historycznymi i esejami bardziej współczesnymi, napisanymi przez autorów włoskich, koncentrujących się na ustrojowym grzechu pierworodnym zjednoczonych Włoch, w których centralizacja i duszenie jakiejkolwiek odrębności regionalnej i światopoglądowej stały się kolebką faszyzmu, podporządkowującego sobie różne formy ekspresji kulturalnej włącznie ze sportem, a także biurokratycznego odrętwienia petryfikującego podziały między bogatą Północą a biednym i nieco zapomnianym Południem. z recenzji prof. Marka Rewizorskiego
Cechą wyróżniającą buddyzm tybetański, nawet na tle innych tradycji buddyzmu mahajanistycznego, jest szczególnie wysoka, granicząca z czcią, pozycja społeczna lamów. Samo słowo lama(tyb. bla-ma, sanskr. guru) można dosłownie przetłumaczyć na język polski jako nauczyciel, mistrz, mentor. Lamowie cieszyli się wyjątkowym prestiżem i autorytetem, odgrywali bardzo ważną rolę w życiu społecznym, byli wykształceni, znali się na rzemiośle, byli lekarzami, wróżbitami, specjalistami w zakresie rytuałów, artystami, liderami opinii społecznej, działaczami religijnymi i politycznymi. Zwracano się do nich po radę i pomoc w rozmaitych sytuacjach życiowych.
Na Zabajkalu buddyzm zaczął się rozpowszechniać w drugiej połowie XVII wieku i częściowo przemodelował dotychczasowe układy plemienno-rodowe. Zadziwiająco szybko wpisał się w kulturę Zabajkala. W XVIII wieku został podporządkowany również państwowej biurokracji rosyjskiej. Przeszło 100 lat później, na początku XX wieku, nowoczesne buriackie elity postanowiły wykorzystać buddyzm jako jedną z podstaw modernistycznej idei narodowej. Pierwsze lata istnienia ZSRR mogły budzić nadzieję, że nowoczesny naród buriacki, razem z sakralizującym jego istnienie odniesieniem do buddyzmu, wpisze się w nowe, wielonarodowościowe państwo sowieckie. Kolektywizacja, represje stalinowskie, system GUŁAG, wielki terror zniszczyły te złudzenia. W latach trzydziestych rozbito ostatnie klasztory. Pozostających na wolności lamów aresztowano, rozstrzeliwano, zsyłano do obozów pracy. Ci którym się powiodło, uciekali za granicę albo ukrywali się poza klasztorami. Akcja przeciwko konfesji buddyjskiej na Zabajkalu była częścią szerszego projektu radykalnej akulturacji, przemocowej inżynierii społecznej, która miała doprowadzić do stworzenia nowego społeczeństwa ludzi radzieckich.
W niniejszej monografii autor dokonał analizy genezy, koncepcji, uwarunkowań oraz wymiarów implementacji procesu dekonstrukcji państwowości Ukrainy jako głównego elementu strategii politycznej Federacji Rosyjskiej. Zmienność, dynamika oraz wielowymiarowość tego procesu powodują, że mamy do czynienia z szerokim spektrum oddziaływań umożliwiających Rosji prowadzenie polityki agresywnej, nastawionej na stopniowe wyniszczanie swego sąsiada. Dlatego też autor wyraża uzasadnione obawy, że dekonstrukcją państwowości można określić wszystko to, co wydarzyło się w relacjach rosyjsko-ukraińskich do 24 lutego 2022 r. Wkroczenie wojsk rosyjskich na terytorium Ukrainy (nawet bez formalnego wypowiedzenia wojny) oznaczało, że Putin zdecydował się na krok radykalny i drastyczny, być może także nieodwracalny dla niego samego. Krok, który w jego mniemaniu miał mu zapewnić wieczne miejsce w panteonie najwybitniejszych rosyjskich przywódców, a być może przyczyni się do redefinicji roli, jaką rosyjski prezydent odegra w najnowszej historii Rosji. Obecnie mamy do czynienia z procesem stopniowego ale konsekwentnego zabijania ukraińskiej państwowości (dlatego też we wstępie przywołano określenie użyte przez M. Ogdowskiego, zawarte w tytule jego książki). Zabijanie państwowości ukraińskiej stało się głównym celem Kremla i ewentualne rozmowy, mające na celu rozpoczęcie procesu pokojowego, będą kamuflażem dla długofalowej strategii Rosji wobec Ukrainy. Z zakończenia
„Poradnik świadomego narodu” to cykl, który daje odpowiedzi. „Historia debilizacji” wytworzyła wyłom w murze ustawionej debaty publicznej. Dzięki syntezie myśli Krzysztofa Karonia oraz Romana Dmowskiego głośny cykl polecany przez Grzegorza Brauna jest czymś więcej niż zbiorem trafnych spostrzeżeń. To szereg lekcji dla narodu polskiego. Bartosz Kopczyński niezwykle krytycznie zdiagnozował system ogłupiania narzucony obywatelom RP. System ten, dla zmylenia przeciwnika określany „systemem edukacji”, zdaniem autora dokonał spustoszeń porównywalnych do skutków okupacji niemieckiej i reżimu socjalistycznego. Polacy stają się coraz mniej polscy.
Na każdej płaszczyźnie życia społecznego obserwujemy postępujące dekadencję i destrukcję. Czy ma na to wpływ wojna płci, w całości wykreowana przez gnostyckie media? Pora skonfrontować się z myślą, że Polska ma szansę upaść przez współczesne kobiety i mentalność prostytucyjną. Jeżeli liczymy się z taką możliwością, to należy ustalić arsenał środków, których powinniśmy użyć w ramach skutecznego kontrataku. Nadszedł czas na drugą część cyklu wydawanego dzięki potężnemu wsparciu polskich patriotów. „Rewolucja bachantek” to najbardziej antyfeministyczna pozycja w dziejach Polski. Bartosz Kopczyński rzuca rękawicę odrażającej machinie, która w ciągu zaledwie trzech dekad permanentnie zindoktrynowała olbrzymi odsetek Polek.
Bartosz Kopczyński – z wykształcenia prawnik, z zawodu przedsiębiorca, z zamiłowania erudyta. Badacz współczesnych prądów ideologicznych w edukacji. Prezes Towarzystwa Wiedzy Społecznej w Toruniu oraz członek Ruchu Ochrony Szkoły. Współzałożyciel Instytutu Wiedzy Społecznej im. Krzysztofa Karonia. Autor bestsellerowego „Poradnika świadomego narodu".
Jakie były początki ekstremistycznej Alternatywy dla Niemiec? Partii, której władze uważają, że Polska jest dla Niemiec zagrożeniem.
AfD nie narodziła się w biednej dzielnicy ani na robotniczym podwórku. Narodziła się w cieple niemieckiego dobrobytu. Profesorowie i ekonomiści z klasy średniej, żyjący w domach z równo przystrzyżonymi trawnikami, spotkali się pewnego dnia w salce parafialnej przy kościele ewangelickim w Oberursel w Hesji. Nie przyszli z transparentami, lecz byli pełni determinacji i oburzenia. Pijąc kawę, uznali, że Angela Merkel zdradziła ich kraj – a wspólna waluta Unii służy transferowi pieniędzy od pracowitych Niemców na rozrzutne Południe. „Nie ma alternatywy” – powtarzała kanclerz. „Alternatywa istnieje zawsze” – odpowiedzieli. I założyli partię.
W 2025 roku partia ta zdobyła ponad 20% głosów w wyborach do Bundestagu. Dziś należą do niej nie tylko profesorowie czy przedsiębiorcy, lecz także neonaziści głoszący ideologię „czystej rasy” i wściekli obywatele, którzy przestali wierzyć państwu i sami chcą rozwiązać problem imigracji. Dla nich AfD nie jest wyborem ideologicznym – jest ostatnią deską ratunku.
Dlaczego AfD zdobywa poparcie? Jakie marzenia mają jej wyborcy? Co ich frustruje? Kim jest Alice Wiedel, wspóliderka tej prawicowej partii, lesbijka mieszkająca w Szwajcarii z imigrantką ze Sri Lanki, i dlaczego popiera ją Elon Musk? Kim jest działacz AfD Björn Höcke, który otwarcie głosi hitlerowskie hasła?
Łukasz Grajewski, dziennikarz mieszkający w Niemczech, od początku śledzi rozwój AfD: rozmawiał z jej politykami, działaczami i wyborcami, a także z ich przeciwnikami. Z jego reportażu wyłania się obraz kraju, w którym demokratyczny system zbudowany po II wojnie światowej chyli się ku upadkowi.
Łukasz Grajewski – absolwent Studium Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego. Współtwórca i wieloletni redaktor portalu Eastbook, który koncentrował się na sprawach Europy Wschodniej. W latach 2018–2025 korespondent Polskiej Agencji Prasowej, „Dziennika Gazety Prawnej” i „Tygodnika Powszechnego” w Niemczech. Nominowany do Nagrody Radia ZET im. Andrzeja Woyciechowskiego w 2021 roku. Laureat Nagrody im. Macieja Płażyńskiego w roku 2021 i Polsko-Niemieckiej Nagrody Dziennikarskiej im. Tadeusza Mazowieckiego w roku 2022.
Reprint książki z 1997 r. ze Słowem PrzedWstępnym AD 2025 autorstwa Michała Krajskiego. "Ojciec Fahey w swej książce demaskuje naturalizm jako anty-chrystianizm - nie herezję, która podważa jeden dogmat, lecz system, który neguje wszystkie, dążąc do detronizacji Chrystusa i zastąpienia Go królestwem rozumu lub natury. W polskim kontekście, ten naturalizm przybiera oblicza, które znamy aż za dobrze: masoneria infiltrująca elity polityczne i kulturalne: sekularyzm wypędzający Boga ze szkół i parlamentu: a talże zorganizowane działania, które pod płaszczykiem dialogu i wielokulturowości podważają naszą narodową suwerenność".
Wojnę domową poprzedza rewolucja nowoczesności, zdetonowana przez zmiany społeczno-ekonomiczne i świadomościowe. Wtedy też wspólnota etniczna rozszczepia się na dwie antagonistyczne części, które poczuwają się do odmiennych systemów wartości, inaczej oceniają wspólną przeszłość i widzą rozdzielną przyszłość. W wojnie domowej zderzają się dwie wykluczające się kultury w obrębie tej samej jedni etnicznej. Uprzystępniają to przypadki wojen domowych w Stanach Zjednoczonych między kapitalistyczną Północą a secesjonistycznymi stanami południowymi, feudalno-niewolniczymi w swym jestestwie, oraz w Rosji, gdzie starli się dziedzice Rosji petersburskiej, proeuropejskiej, z żywiołem ludowym, wymodelowanym przez schedę eurazjatycką, moskiewską. Wojna domowa w Polsce chromała dotąd w połowiczności. W czasach nowożytnych sprawa wybicia się na niepodległość przytłaczała kwestię unowocześnienia i retuszowała wynikające stąd antagonizmy. Konflikty między tradycjonalistami a modernizatorami nie przybierały drastycznych rozmiarów. Od 1980 roku w kraju toczy się rewolucja unowocześnienia, nad którą wciąż nawisa cień wojny domowej. Jarosław Bratkiewicz (ur. 1955) w 1980 roku ukończył z wyróżnieniem Moskiewski Państwowy Instytut Spraw Międzynarodowych (MGIMO) w Moskwie. Od 1982 roku pracował w PAN, podejmując zarazem aktywność w podziemiu solidarnościowym. W 1991 roku został zatrudniony w BBN przy Kancelarii Prezydenta RP. Rok później podjął pracę w MSZ, w latach 19962001 był ambasadorem RP na Łotwie. Po powrocie kontynuował pracę w MSZ jako szef Grupy Zadaniowej ds. Iraku, dyrektor Departamentu Strategii i Planowania, dyrektor Departamentu Wschodniego, a w latach 20102015 Dyrektor Polityczny MSZ. To zaś, co się działo po dojściu PiS-u do władzy, nie zasługuje na pamięć i wzmiankę cacatum non est pictum.
Kompletna trzytomowa historia dziejów komunizmu światowego - ideologii, która opanowała umysły milionów ludzi. Trylogia totalna.Budząca dreszcz opowieść o twórcach, piewcach i zwolennikach systemu totalitarnego. O tysiącach katów i ofiar.Książka, która przejdzie do historii."Le Figaro littraire"W swoim monumentalnym i fascynującym śledztwie historycznym francuski dziennikarz Thierry Wolton przekonuje, że żelazna ręka systemu rzekomo prowadzącego do szczęścia uwiodła i zaślepiła dużą część intelektualistów. Spowodowała więcej szkód i pochłonęła więcej ofiar niż wszelkie doktryny, w jakie ludzie wierzyli od najdawniejszych czasów.Autor pisze o komunizmie z nowej perspektywy: od rewolucji październikowej po rewolucję kulturalną w Chinach, od kolektywizacji po przymusową industrializację, od upadku ekonomicznego po cenzurowaną kulturę, od codziennego terroru po obozy koncentracyjne.Tom pierwszy poświęca katom - wszystkim sprawującym władzę w państwach komunistycznych naszego globu. Przedstawia historię tworzenia się nowej ideologii, działającej jak opium, proces zdobywania zwolenników i światowej ekspansji na kilka kontynentów. Thierry Wolton opowiada o rewolucyjnych przewrotach i kształtowaniu się totalitarnych struktur państwowych. Zadaje przy tym podstawowe pytanie: jak mogło dojść do tego, że komunizm uwiódł miliony.W drugim tomie autor opisuje historię komunizmu z perspektywy ofiar, a ostatni tom poświęca wspólnikom i współsprawcom oraz piewcom tej ideologii na całym świecie. Z jego znakomicie prowadzonego historycznego eseju wyłania się wiele istotnych detali i gorzka prawda: żadna sprawa, bez względu na to, jaki cel jej przyświeca, nie jest warta tak dramatycznych poświęceń.Monumentalna summa o światowej historii ideologii komunistycznej."Le Point"Thierry Wolton - ur. 1951 we Francji, dziennikarz, eseista, wykładowca uniwersytecki, autor ponad dwudziestu książek poświęconych historii krajów komunistycznych, stosunkom międzynarodowym i polityce francuskiej.
Euromajdanem (Majdanem) nazywane są szerokie antyrządowe protesty społeczno-polityczne w Ukrainie przeciwko rządom Wiktora Janukowycza, które trwały w okresie od listopada 2013 r. do lutego 2014 r. Centrum protestów był plac Niepodległości w Kijowie, natomiast synonimem słowa plac w codziennym języku ukraińskim jest określenie majdan. W niniejszej pracy pojęcie to jest zatem stosowane jako synonim protestów antyrządowych (2013-2014). Powodem do rozpoczęcia tych protestów była rezygnacja władz ukraińskich z podpisania porozumienia o stowarzyszeniu z Unią Europejską (UE), stąd mamy połączenie członów Euro oraz majdan, czyli Euromajdan. Celem niniejszej pracy jest analiza roli opozycji parlamentarnej w Euromajdanie. W związku z tym została sformułowana następująca hipoteza badawcza: Opozycyjnym partiom parlamentarnym udało się przejąć kontrolę nad Euromajdanem. Postawiono również sześć pytań badawczych:1. Jakie były główne przyczyny Euromajdanu?2. Do osiągnięcia jakich celów politycznych dążyła opozycja?3. Jakie były główne płaszczyzny działalności opozycji parlamentarnej w okresie Euromajdanu?4. Jakie działania podejmowała opozycja polityczna wobec Euromajdanu?5. W jakim celu opozycja polityczna podjęła się prób instytucjonalizacji Euromajdanu?6. Czy politykom udało się inkorporować apolityczną część Euromajdanu? W procesie badawczym zostały zastosowane takie metody badawcze, jak: systemowa, historyczna, instytucjonalnoprawna. Ze wstępu
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Odwagi! [o zaangażowaniu młodych]. Płomienie](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/MEDIUM/000080/odwagi-o-zaangazowaniu-mlodych-plomienie.jpg "Odwagi! [o zaangażowaniu młodych]. Płomienie. Autor: Dominika Lasota. Dobreksiazki.pl")
