Jeśli interesujesz się polityką, albo studiujesz politologię znajdziesz w tym dziale informacje o współczesnym świecie. Obszerna literatura naukowa, różne publikacje i elementy wiedzy politologicznej, najważniejsze zagadnienia i pojęcia z politologii, kontrowersyjne książki polityczne, powieści polityczne, nauki polityczne. Najlepsze książki społeczno-polityczne, bestsellery polityczne, książki o polityce, które warto przeczytać - zapraszamy po lekturę na Dobreksiazki.pl
W swojej najnowszej książce ""Siła rozumu"" Autorka próbuje ukazać zagrożenie, jakie stanowi ideologia islamu dla otwartych europejskich społeczeństw zbudowanych na chrześcijańskiej tradycji wolności jednostki. ""Obudź się Europo!"" - woła Oriana Fallaci.
Książka:
* przedstawia amerykański system medialny;
* ukazuje praktykę oraz ocenę kampanii z perspektywy jej głównych uczestników: konsultantów politycznych, dziennikarzy oraz obywateli;
* szczegółowo analizuje zawartość, regulacje oraz wpływ wszystkich czterech najważniejszych rodzajów przekazów wyborczych: spotów telewizyjnych, debat, programów informacyjnych, stron internetowych;
* odpowiada na pytanie, w jakim stopniu przekazy medialne zawierają treści merytoryczne oraz czy dobrze służą obywatelom;
* omawia zjawisko kryzysu komunikacji wyborczej;
* zawiera propozycje reform systemu komunikacji politycznej.
Bohaterka powieści, Nori Laetius, cierpi na amnezję: dzieciństwo jest dla niej białą plamą. Ale, jak przeczuwa, właśnie w zagadkowej przeszłości kryją się przyczyny jej nerwicy, wyobcowania, nieumiejętności bycia normalną kobietą i w konsekwencji nieudanego małżeństwa z Leonhardem. Ojciec Nori - tyle wie z napomknień rodziców, był nazistą, ona sama urodziła się w 1943 roku w niemieckim wówczas Kołobrzegu. Po wojnie matka, która rozeszła się z mężem, oddała ją do internatu i wyjechała do USA. Nori obarcza rodziców winą za swoje nieudane życie.
Latem 1981 roku - Polska ogarnięta jest falą strajków - Nori jedzie do Kołobrzegu, gdzie zakochuje się w niedoszłym pianiście i filozofie Adamie Łętowskim. Adam angażuje się po stronie Solidarności.
Akcja powieści, napisanej w formie fikcyjnej autobiografii, toczy się w Polsce okresu Solidarności i stanu wojennego, problematyka polska jest w tej książce wszechobecna.
Książka jest debiutem powieściowym Marielouise Janssen-Jurreit , znanej działaczki ruchu feministycznego, autorki klasycznego już dzieła Sexismus - Uber die Abtreibung der Frauenfrage (1976, Seksizm - O aborcji kwestii kobiecej). Prezentowana powieść znalazła się w lutym 2001 roku na pierwszym miejscu listy bestsellerów radiostacji SWR.
Jeszcze czterdzieści lat temu opis sfery publicznej odwołuje się przede wszystkim do instytucji, praw, partii, związków zawodowych, ideologii, interesów i wyborców, a politykę kojarzono ze sprawowaniem władzy. Dziś scena zapełniła się nowymi aktorami, takimi jak ruchy społeczne, grupy nacisku, organizacje pozarządowe i inicjatywy obywatelskie, których podstawowym celem działania jest reprezentacja tożsamości i wartości danej grupy oraz wprowadzanie nowych problemów do dyskursu publicznego; konflikt polityczny dotyczy bardziej sfery wpływu na władzę niż mechanizmów jej sprawowania. W odpowiedzi na te zmiany politolodzy zwrócili się ku innym dziedzinom nauki, takim jak kulturoznawstwo, psychologia czy językoznawstwo.
Antropologia i politologia bez wątpienia dzielą pola zainteresowań i wrażliwość, a powiązania między nimi zasługują na dalsze studia, do których ? mam nadzieję ? przyczyni się niniejszy tom. Znajdziecie w nim Państwo analizy przypominające, że życie społeczne i publiczne, tam gdzie chodzi o ciągłość i trwanie instytucji i reguł, ewoluuje wokół reprezentacji wspólnych wartości ? poprzez symbole, mity i rytuały. Prześledzenie ich centralnej i konstytutywnej roli w różnych systemach politycznych i w różnych czasach pokazuje, że antropologia polityki może być podejściem, które pozwala uzupełnić naszą wiedzę na temat współczesnego świata.
· Opowieść o losach artystki Bronisławy Wajs - Papuszy, słynnej cygańskiej poetki i pieśniarki, opowieść o odkrywaniu w sobie talentu i potrzeby tworzenia
· Historia kobiety zmuszonej do sprzeciwienia się zasadom społeczności, z którą jest związana w imię własnych marzeń
· Losy europejskich Romów, represjonowanych przez następujące po sobie reżimy.
Historia życia Zoli, słowackiej Cyganki, podzielona jest na trzy księgi. Pierwsza część to dzieciństwo i dorastanie dziewczyny przed i w czasie II wojny światowej. Tylko ona z dziadkiem z całej rodziny uniknęli śmierci w nazistowskich obozach. Dziadek, wielbiciel Karola Marksa, wysłał wnuczkę do szkoły, co reszta społeczności odebrała niechętnie. Dziewczyna nie tylko szybko się uczy, ale odkrywa w sobie talent pisarski i wokalny. Narratorem drugiej księgi jest młody mężczyzna zafascynowany kulturą Cyganów, Stephen Swann. Z Zolą poznał go Martin Stansky, wydawca i komunista, który odkrył artystkę podczas ulicznego występu. Zola odnosi sukcesy artystyczne, ale sytuacja ulega zmianie, gdy władze wprowadzają przymus osiedlania się. Trzecia księga to opowieść o dramatycznej wędrówce Zoli przez Europę. Romowie za odstępstwa od tradycji karzą wyrzuceniem poza nawias grupy. Skazana na wygnanie przez romski sąd za odkrycie tajemnic świata Cyganów gadziom (nie-Romom) prowadzi los tułacza, próbując odnaleźć na nowo swoje miejsce w świecie.
Osadzone w Polsce w latach 80. i luźno związane z zespołem Gedeon Jerubbaal, którego wokalistą był autor, opowiadania operują w kilku rejestrach i mogą być odczytywane na kilku niezależnych od siebie poziomach.
Są przede wszystkim prostymi anegdotami z życia nieortodoksyjnych muzyków reggae, w których leje się wódka, dymi marihuana, a kontakty międzyludzkie przeznaczone są do natychmiastowej konsumpcji. Historie stanowią też rodzaj przypowieści, których bohaterowie szukają tożsamości, roli w otaczającym ich świecie, usiłują zrozumieć lub zdefiniować uczucia i wydarzenia prowadzące ich przez życie. Autor określa książkę jako specyficzny egzystencjalno-buddyjski manifest, w którym groteskowe, emocjonalnie intensywne obrazy służą podkreśleniu nietrwałości, iluzorycznego charakteru naszego istnienia, które nieomylnie znajduje swoje zakończenie w śmierci.
Jest to też sarkastyczna metafora moralnego upadku, hipokryzji oraz konfliktów rządzących polskim społeczeństwem tamtej epoki, która ? paradoksalnie ? była dla wielu czasem tworzenia, konsumowania i kochania, wiekiem brudnej niewinności dziś stanowiącej zaledwie zamglone, lecz na zawsze szczęśliwe wspomnienie.
Dwaj bracia, siedząc przy łóżku umierającego ojca, w miarę rozwoju tragicznych wydarzeń ujawniają swoje polskie bądź niemieckie sympatie. Student teologii wbrew własnej woli wyrusza na front, gdzie konfrontuje okrucieństwo wojny z wizją Boga wyniesioną z dzieł teologów i filozofów. Jego siostra, oddana nazistowskiej ideologii, po upadku Trzeciej Rzeszy ucieka z miasta, wioząc ze sobą, niczym cenną relikwię, broszkę ze swastyką? ? Opowiadania składające się na tę książkę ukazują spokojne nadmorskie miasteczko, którego mieszkańcy ? Niemcy i Polacy ? po wybuchu II wojny światowej muszą na nowo nauczyć się żyć w świecie dotkniętym Zagładą.
Główny bohater, podobnie jak autor, wiedzie życie rosyjskiego tłumacza współpracującego ze szwajcarskimi służbami emigracyjnymi. Wysłuchane przez niego historie osób ubiegających się o azyl układają się w wiele z pozoru odrębnych opowiadań. Przeplatają się one z opisem jego emigracyjnej codzienności, treścią książki, którą czyta, i listów pisanych do tajemniczego Nabuchodonnozora, rozbudowanych między innymi o własne wspomnienia. Ale już jako pierwszoosobowy narrator wciela się on w niezliczone postacie, przedstawiając ich losy w rozmaitych konwencjach i stylach. Czytelnik znajdzie tu drastyczne opisy zbrodni, życia więziennego i wojskowego, ale też poruszające historie miłosne, wstrząsający realizm i elementy pięknej baśniowej fantastyki czy poetyki snu. W utworze zawarta jest druga powieść – dziennik popularnej w latach 30. XX wieku śpiewaczki, oddający tak sugestywnie psychikę dziewczęcą i kobiecą oraz życie Rostowa nad Donem w czasach carskich, a potem Moskwy i Paryża lat 20., że brano go za autentyk. Włos Wenery to także powieść o pisaniu powieści – jej ideą przewodnią jest wskrzeszająca rola słowa pisanego czy, szerzej, dzieła sztuki. Michaił Szyszkin, ur. w 1961 roku, ukończył studia anglistyczne i germanistyczne w Moskwie, był dziennikarzem i nauczycielem, debiutował jako pisarz w 1993 roku. Za swoją druga powieść Wziatije Izmaiła otrzymał w 2000 roku rosyjską Nagrodę Bookera, a w 2000 roku został laureatem francuskiej nagrody w dziedzinie eseistyki. Jego trzecia powieść, Włos Wenery, została w 2006 roku wyróżniona rosyjską nagrodą „Bolszaja Kniga”.
To nie przypadek, że porównuje się autora do Carlosa Ruiza Zafona. Baulenas jest tak nowatorskim pisarzem, że można go stawać w jednym szeregu z najlepszymi scenarzystami z Hollywood.
„El Correro Gallego”
W 1941 roku umierający Juan Aleu, były żołnierz Republiki i więzień frankistowskiego obozu koncentracyjnego, zobowiązuje swojego syna do wypełnienia honorowej misji: ekshumacji i godnego pochówku szczątków zastrzelonego przyjaciela. By móc wypełnić to zadanie Genezjusz Aleu, musi stać się „niewidoczny” dla władzy. Chcąc uśpić czujność jej funkcjonariuszy, wstępuje w szeregi Legii Hiszpańskiej. Po kilku latach służby przyjeżdża do Mirandy, gdzie na terenie dawnego obozu koncentracyjnego stacjonuje jednostka wojskowa. Szukając miejsca, w którym zakopano zwłoki tragicznie zmarłego więźnia, Genezjusz odnajduje tajemniczą teczkę. Jej zawartość jest porażająca…
Powieść, wyróżniona w 2005 r. Nagrodą im. Ramona Llulla (najważniejsza nagroda literacka w Katalonii), wywołała w Hiszpanii wiele dyskusji na temat dyktatury generała Franco. Wydana równocześnie w języku hiszpańskim i katalońskim, osiągnęła sprzedaż na poziomie 15 tys. egzemplarzy. W przygotowaniu są tłumaczenia na język angielski, francuski i niemiecki.
O autorze
Lluís-Anton Baulenas – urodzony w 1958 roku w Barcelonie popularny kataloński pisarz, autor sztuk teatralnych, scenarzysta oraz tłumacz. Laureat wielu prestiżowych nagród literackich i filmowych. Nazywany kronikarzem Barcelony, bywa porównywany przez recenzentów do Carlosa Ruiza Zafona.
Co zostaje z Auschwitz to trzecia część trylogii Giorgio Agambena, w której centralną rolę odgrywa figura Homo Sacer ? człowieka całkowicie odartego z godności, który jest już tylko nagim życiem. Ekstremalną formą Homo Sacer był więzień obozu koncentracyjnego tuż przed swoją ostatnią drogą do komory gazowej (?muzułman?). Jak żywy trup, budził już tylko niechęć. Jednak zdaniem Agambena, uważnego czytelnika i interpretatora ?obozowych? książek Primo Leviego i innych ocalałych, taki właśnie człowiek byłby najbardziej wiarygodnym świadkiem zbrodni w Auschwitz. Ci, którzy przetrwali, nie mogą być świadkami, gdyż nie przeżyli tego dramatu do końca. Martwi nie mają zaś głosu. Agamben twierdzi też, że Auschwitz nigdy się nie skończyło ? po Auschwitz istnieje już tylko permanentne życie ?w? i ?z? Auschwitz.
?Poruszający tekst Agambena o nazistowskich obozach śmierci skupiony jest wokół pytania, co dzieje się z mową, kiedy mówi wykorzeniony podmiot. Pomimo że zdaniem niektórych Auschwitz uniemożliwia danie świadectwa, Agamben pokazuje, w jaki sposób ten, kto o Auschwitz mówi, dźwiga tę niemożliwość w obrębie swojej mowy, dotykając granicy tego, co nieludzkie?.
Judith Butler
Giorgio Agamben (ur. 1942) ? filozof włoski, związany z Uniwersytetem UIAV w Wenecji, wykłada też na innych uczelniach europejskich; w 2002 roku, protestując przeciwko paszportom biometrycznym, zrezygnował z wykładów w USA. Jego filozoficzne punkty odniesienia wyznaczają nazwiska Martina Heideggera, Guy Deborda, Michela Foucault, Hannah Arendt. Zasłynął trylogią Homo sacer, w której skład wchodzą tomy: Homo sacer (1995), Stan wyjątkowy (2003) oraz Co zostaje z Auschwitz (1998).
Skomplikowana, pełna mylnych tropów fabuła Graczy jest przede wszystkim pretekstem do nakreślenia sugestywnego obrazu świata, na który padł cien terroryzmu. Ale nie tylko. Na pozór idealne zycie gółnych bohaterów kryje w sobie pustkę, nude rozpacz. Czy ci obojetni gracze sa w stanie zrozumieć jak bardzo się przyczyniaja do narodzin przemocy, która ich otacza?
? książka ukazała się po raz pierwszy w roku 1966, a olśnieni krytycy prześcigali się w zachwytach, porównując Combeta do Kafki, Poe'go, L. Carrolla, Borgesa, Hellera czy Philipa K.Dicka
? to zabójcza wypadkowa Zamku i Procesu Kafki, Alicji w Krainie Czarów i Paragrafu 22. Jej czarny humor fascynuje!
? Fernard Combet zalicza się do najoryginalniejszych pisarzy naszej epoki; przywodzi na myśl bohaterów literackich, będących więźniami systemu, z którego nie sposób się wyzwolić
SzrumSzrum, wycieczkowicz pierwszej klasy, zostaje znienacka wezwany na niedzielną wycieczkę na ruchome piaski; o udział w której rzekomo ubiegał się. Nie przypomina sobie, by kiedykolwiek składał podanie, nie ma jednak wyjścia: musi wsiąść do autokaru, który po niego przyjechał, a następnie poddać się skomplikowanym i niepojętym rytuałom poprzedzającym samą wyprawę. Ruchome piaski znajdują się na terenie tajemniczego królestwa o znamiennej nazwie Nieporozumienie, w którym rządzi zagadkowy Przenajświętszy Dyrektor, potomek samego Stwórcy, Nastarza. SzrumSzrum wraz z innymi wycieczkowiczami trafia do hotelu Bushido, gdzie pod strażą, poddawany rozmaitym absurdalnym represjom i swego rodzaju praniu mózgu, czeka coraz bardziej niecierpliwie (sic!) na wycieczkę, której wcale sobie nie życzył...
Na podstawie książki Andrzeja Mularczyka powstał film Andrzeja Wajdy, którego premiera odbędzie się 17 września 2007 roku.
"Prawdziwym tematem filmu o Katyniu jest tajemnica i kłamstwa, które tę zbrodnię czyniły przez lata tematem tabu. (...) Widzę ten film o Katyniu, jako opowieść o Rodzinie rozłączonej na zawsze, o wielkich złudzeniach i brutalnej prawdzie katyńskiej zbrodni. Słowem, film o indywidualnym cierpieniu, które wywołuje obrazy mające znacznie większą uczuciową pojemność niż historyczne fakty. (...)
W desperackiej próbie rozprawienia się z przestępczością i zwalczenia zamieszek Jack Barker, premier Wielkiej Brytanii, postanawia utworzyć Strefy Zamknięte dla wszelkiej maści wyrzutków społecznych, w tym kryminalistów, nieudaczników, głupców, chorobliwie otyłych i Rodziny Królewskiej. Książę Karol i miłość jego życia, Camilla, zamieszkują w Kwiatowej Strefie Zamkniętej wraz z resztą Rodziny i licznymi psami. Spokój zostaje zburzony, kiedy Królowa ogłasza decyzję o abdykacji, a Karol odmawia objęcia tronu. Jednak gdy tylko książę William proponuje swoją kandydaturę, pojawia się jeszcze jeden pretendent – nieślubny owoc związku Karola i Camilli. Z kart tej powieści wyziera najlepsze oblicze Sue Townsend - ostre, satyryczne i przezabawne. To inteligentna, świetnie napisana, choć niekiedy przerażająca fantazja na temat współczesnej Wielkiej Brytanii.
Najdroższy Karolu, dzisiejszego ranka o 9.30 abdykowałam ze stanowiska Królowej Anglii, Przewodniczącej Wspólnoty Narodów itd., itd., itd.. Ściskam serdecznie, Mama
PS Dziś jest Dzień Kubła na Śmieci na Kółkach
PPS Przekaż uściski Królowej Camilli
(fragment)
Satyra społeczna Townsend może być okrutna, ale polityczne fantazje autorki sprawiają, że jest to jednocześnie książka niezwykle wiarygodna, nieprawdopodobnie realistyczna i zabawna.
„Sunday Limes”
Uczta dla fanów Townsend, przede wszystkim odniesienia literackie i motyw świadomości klasowej.
„The Telegrach”
Najbardziej komiczna książka roku. Nie przychodzi mi do głowy nic równie śmiesznego.
Jeremy Paxman, autor książki Anglicy. Opis przypadku (W.A.B. 2007)
Autor scharakteryzował dzieje cywilizacji europejskiej, opartej na kulturze greckiej i rzymskiej oraz doktrynie chrześcijańskiej. Ukazał miejsce człowieka w cywilizacji europejskiej i zagrożenia, jakie niesie ze sobą odchodzenie od korzeni chrześcijaństwa oraz jego judaizacja.
TO JEDNA Z NAJSŁYNNIEJSZYCH KSIĄŻEK TEGOROCZNEJ NOBLISTKI
W postapokaliptycznym świecie, gdzie miasta terroryzują gangi, a barbarzyńskie rządy sprawuje przemoc, o przetrwanie musi walczyć każdy człowiek, nawet dzieci, które niekiedy okazują się okrutniejsze od dorosłych.
To właśnie w takiej rzeczywistości splatają się ze sobą losy pewnej kobiety i kilkunastoletniej dziewczynki...
Czy ucieczka z takiego piekła jest możliwa? I czy koszmarny świat tak wirtuozersko odmalowany przez Lessing rzeczywiście różni się od naszego świata?
Pamiętnik z przetrwania Doris Lessing określała jako "próbę autobiografii", lecz jest to przede wszystkim przejmująca, magiczna, nie pozbawiona ironii powieść o ponurej przyszłości i o tym, co może uchronić człowieka przed ostateczną zagładą.
Opowieść autointerpretacyjna budowana z obrazów intymnej biografii. W trzech odsłonach ukazują się czytelnikowi wspomnienia z dzieciństwa, sny i marzenia. Jest to wizyjny zapis indywidualnego losu, misternie splecionego z szerszą, społeczno-historyczną rzeczywistością.
W 1934 roku przy granicy Związku Radzieckiego z Chinami powstał Żydowski Obwód Autonomiczny ze stolicą w Birobidżanie. Był odpowiedzią Stalina na syjonizm. Zwożono tam Żydów z całego imperium. Jednak trudne warunki klimatyczne oraz represje roku 1936 szybko podkopały ideę obwodu. Po śmierci Stalina mieszkańcy rozpoczęli eksodus i kontynuowali go po rozpadzie ZSRR. Żydowski Obwód Autonomiczny do dziś jest częścią Federacji Rosyjskiej.
Birobidżańską utopię portretuje w swojej powieści Aleksander Mielichow. Bohaterem Czerwonego Syjonu jest Żyd z Biłgoraja Bencjon Szamir – postać, której losy oparte są na biografii znanego pisarza izraelskiego. Po napaści Stalina na Polskę 17 września 1939 roku, mały Benci wraz z rodziną ucieka przez rzekę z zajętego przez Niemców Biłgoraja na stronę sowiecką. Jego droga do ziemi obiecanej Birobidżanu wiedzie przez wywózkę, gułag, śmierć bliskich i sierocińce – traumę, która zaważy na całym życiu chłopca. Ważną postacią w czasie tej gehenny jest dla niego garbaty szewc Berl, wyznawca komunizmu, który niezłomnie wierzy w wyśniony Birobidżan, i nawet gułag, gdzie w końcu umiera, uważa za zwykłą próbę charakteru. Benci długo pozostaje pod wrażeniem jego mitotwórczych opowieści. Dopiero wiele lat po wojnie, gdy jako dorosły już człowiek odwiedza Czerwony Syjon, konfrontuje zasłyszane w dzieciństwie mity z totalitarną rzeczywistością i tym, co po niej zostało: skansenem, „egzotyką wymarłych”.
Aleksander Mielichow (właśc. Aleksander Mejlachs; ur. 1947) – pisarz i publicysta rosyjski, zaliczany do tzw. szkoły petersburskiej. Młodość spędził w Kazachstanie, następnie studiował na wydziale matematyczno-fizycznym uniwersytetu w Leningradzie. Po studiach nie dopuszczono go do pracy w tajnym ośrodku badań jądrowych. Jest autorem kilkudziesięciu prac z zakresu matematyki. Jego pierwsze powieści powstały w latach 70., nie były jednak publikowane wskutek interwencji partii komunistycznej. Mielichow aktywnie działa w organizacji pomocy niedoszłym samobójcom. Czerwony Syjon to jego najnowsza powieść.
Liberalizm w innowacyjny sposób przedstawia dominujący dyskurs współczesnej teorii politycznej oraz najważniejsze idee go wspierające. Pomimo wszechobecności liberalizmu, wciąż istnieją znaczne rozbieżności co do tego, w co tak naprawdę wierzą współcześni polityczni liberałowie. Książka Paula Kelly?ego odróżnia współczesny liberalizm polityczny od wcześniejszych manifestacji tego pojęcia, pokazując zarazem, w jaki sposób współczesny liberalizm czerpie z tradycji historycznej, obejmującej Johna Locke?a, Immanuela Kanta oraz J.S. Milla. Współczesny liberalizm łączy idee zaczerpnięte z tej historycznej tradycji, aby stworzyć teorię polityczną, w której sercu znajduje się równe traktowanie wszystkich osób. Paul Kelly dokonuje przeglądu podstawowych składowych współczesnego liberalizmu ? kontraktarianizmu, bezstronności, sprawiedliwości i wolności ? i zapoznaje czytelników z najważniejszymi jego teoretykami: Johnem Rawlsem, Brianem Barry?m i Ronaldem Dworkinem. Następnie rozważa trzy największe wyzwania, przed jakimi stoi dziś liberalizm, i przedstawia argumenty przemawiające za ważną rolą politycznego liberalizmu we współczesnym świecie.
Paul Kelly ? profesor politologii w London School of Economics (Wielka Brytania)
Przez dwa ostatnie stulecia nacjonalizm był zasadniczym elementem życia społecznego i polityki. Niewiele ideologii umie tak sprawnie łączyć władzę i społeczny oddźwięk i żaden inny język symboliczny nie osiąga na świecie takiej popularności. Jednakże nacjonalizm jest czymś więcej niż tylko ruchem ideologicznym ? jest także formą kultury życia publicznego, która wykorzystuje znacznie starsze niż ona kulturowe i symboliczne formy.
Książka Anthony?ego Smitha jest zwięzłym, przystępnym wprowadzeniem do pojęcia nacjonalizmu. Autor przedstawia rywalizujące ze sobą paradygmaty i teorie narodu i nacjonalizmu, analizując temat w kategoriach ideologii, teorii i historii. Jego podejście ma charakter porównawczy i interdyscyplinarny, zawiera konkretne przykłady i obejmuje okres od starożytności do współczesnej nam epoki globalizacji. Książkę zamyka próba oceny perspektyw nacjonalizmu oraz szans narodu i państw narodowych na przetrwanie.
Książka adresowana jest do wszystkich zainteresowanych tematem, w tym studentów i wykładowców antropologii, socjologii, historii, politologii i stosunków międzynarodowych.
Anthony Smith wykłada zagadnienia etniczności i nacjonalizmu w The European Institute.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Odwagi! [o zaangażowaniu młodych]. Płomienie](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/MEDIUM/000080/odwagi-o-zaangazowaniu-mlodych-plomienie.jpg "Odwagi! [o zaangażowaniu młodych]. Płomienie. Autor: Dominika Lasota. Dobreksiazki.pl")
